Ukazane w tej książce sposoby przeżywania katolicyzmu, przeanalizowane w afrykańskim kontekście, mówią wiele o współczesnej Afryce, o transformacjach zachodzących w dzisiejszej Ghanie, o różnych lokalnych formach adaptacji jednej z tzw. religii światowych oraz o globalnych prądach, które coraz częściej rodzą się nie w dawnych „zachodnich” centrach, lecz na niegdyś peryferyjnych obszarach „globalnego Południa”. Jak każdy antropologiczny projekt, tak i ten podkreśla różnorodność kultur, a zarazem ułatwia zrozumienie ludzkiego doświadczenia.
Antropologia – tak jak ją rozumiem – to najbardziej ludzka ze wszystkich humanistycznych nauk, która dąży do spotkania i dialogu, pokazania polifoniczności i odmienności głosów, równocześnie dostrzegając ich paradoksalną zbieżność. Posługując się etnograficzną metodą, umożliwia rozpoznanie tej części wiedzy, która nie jest uświadamiana, lecz którą nabywa się w praktyce, poprzez uczestnictwo w kulturze i zaangażowanie własnego ciała oraz emocji. Tańczenie na pogrzebie, jedzenie z miejscowymi ludźmi ze wspólnej miski, uczestniczenie w ich rytuałach, ale również zmaganie się z własnym zmęczeniem, trudnym klimatem, własnymi kulturowymi nawykami i uprzedzeniami – to elementy terenowej praktyki etnografa, który próbuje zrozumieć kulturę sobie odległą, a równocześnie próbuje zrozumieć siebie.
Anna Niedźwiedź
Anna Niedźwiedź pracuje w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wykładała także w Stanach Zjednoczonych na State University of New York w Buffalo (2006–2007) oraz na University of Rochester (2011). Zajmuje się etnografią religii, badaniami przestrzeni miejskich oraz antropologią wizualną. Od wielu lat analizuje fenomen katolicyzmu w Polsce i interpretuje go w kontekstach mitologii narodowej oraz indywidualnych przeżyć religijnych. Jest autorką książki pt. Obraz i postać. Znaczenia wizerunku Matki Boskiej Częstochowskiej (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2005), której zmieniona wersja ukazała się również w języku angielskim (The Image and the Figure: Our Lady of Częstochowa in Polish Culture and Popular Religion, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2010). W 2009 roku rozpoczęła badania etnograficzne w Ghanie poświęcone afrykańskiemu chrześcijaństwu, a w szczególności lokalnym sposobom przeżywania katolicyzmu. W antropologii i poprzez antropologię poszukuje przede wszystkim miejsca spotkania oraz dialogu.
–
Anna Niedźwiedź wpisuje się w ten nurt dzisiejszej humanistyki, który sprzeciwia się takiemu rodzajowi poznania, który całkowicie eliminuje z horyzontu badacza sferę zmysłową, cielesność czy afekty […]. Dzięki autorce niemal w rzeczywisty sposób wchodzimy w lokalny świat życia społecznego, które w istocie jest zawsze życiem „z religią” i z imaginacyjną „tradycją” jednocześnie. Wraz z badaczką śledzimy kolejne odsłony tego świata […]. Nic nie jest w tym świecie izolowane, wszystko łączy się ze wszystkim w tym sensie, że owa swoista symbioza afrykańskości, lokalności i zredefiniowanej religii instytucjonalnej tworzy żywą całość, która jest nieustannie odnawiana, zmieniania, ale zawsze nieodmiennie – nieobojętna, przeżywana właśnie [...].
Książka skrzy się od szczegółów, paradoksów i antropologicznych zadziwień, sprawiając wrażenie, że autorka żyje tematem, żyjąc wśród ludzi z krwi i kości w realnym świecie Ghany na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI stulecia.
Z recenzji prof. Wojciecha Józefa Burszty
–
To, co dzisiaj wydaje się ważne, co jest istotnym „znakiem czasu”, to konfrontacja kultury Zachodu z kulturą afrykańską […]. Książka wypełnia w sposób bardzo rzetelny istotną lukę w naszej znajomości kultur i religii Afryki.
Z recenzji ks. prof. Jarosława Różańskiego
Poruszająca książka „Biblia i Zen” jest pierwszym w Polsce wydaniem książki J. Kakichi Kadowakiego – niezwykłego japońskiego jezuity i mistrza zen - światowgo prekursora działań na rzecz zbliżenia chrześcijaństwa i buddyzmu zen.
Autor jest twórcą wyjątkowego Zen-Ignatian Training Program, którego uczestnicy pogłębiają swoją duchowość dzięki „Ćwiczeniom duchowym” św. Ignacego z Loyoli oraz kanonu zen. Autor dziesięciu książek, poświęconych głównie podobieństwom między chrześcijaństwem i zen oraz drogom pogłębienia duchowości chrześcijańskiej.
„Zen i Biblia” przetłumaczono dotychczas na 13 języków.
W specjalnie napisanym do wydania polskiego przez Roberta Kennedy’ego SJ Wstępie czytamy, że „nic nie porusza naszych serc mocniej niż słowa kogoś, kto przeżył dokładnie to, o czym opowiada” – te słowa ojca Kakichi Kadowakiego SJ są słowami mistrza zen, który pisze z głębi swojego zaakceptowanego oświecenia. Kadowaki mówi o modlitwie chrześcijańskiej z przenikliwością kogoś, kto „pokonał pierwsze bariery i (...) dodatkowe koany” oraz osobiście się przekonał, że „wszystkie rzeczy mają to samo źródło”.
Kadowaki twierdzi, ze chrześcijanin nie może trwać przy żadnym rozumieniu, uczuciu czy wyobrażeniu, jakie ma na temat Boga. Musi osobiście doświadczyć, że Bóg nie stoi naprzeciw niego, a w związku z tym nie może już dłużej wyobrażać sobie, że z Nim rozmawia, bowiem wszystkie przepełnione obrazami rozważania są konstrukcjami umysłu. Bóg nie pozostawia żadnej przestrzeni na dialog czy kompromis. Zen i biblia wymaga głębokiego zaangażowania czytelnika. Kadowaki nie rekomenduje zen każdemu chrześcijaninowi ani każdemu buddyście. Praktyka zen jest dla tych, których temperament predestynuje do tego, aby przeniknęła ich głęboka cisza tej wymagającej, ale przynoszącej owoce metody, która prowadzi nas do nieruchomego miejsca w zmieniającym się świecie.
Książka zaopatrzona jest w słowniczek objaśniający najtrudniejsze pojęcia.
O Autorze:
Kakichi Kadowaki SJ jest członkiem japońskiej prowincji Towarzystwa Jezusowego i mistrzem zen. Wychowany w tradycji buddyzmu zen, został następnie ochrzczony przez o. Heinricha Dumoulina SJ, wielkiego badacza buddyzmu. Przez wiele lat był wykładowcą na Wydziale Filozofii jezuickiego Sophia University w Tokio. Prowadzi zen sesshin w ośrodku Karuizawa w Japonii.
Zostań współczesnym Demostenesem!
Treść, czyli głęboko zastanów się nad tym, co chcesz przekazać innym
Wystąpienie i jego oprawa, czyli postaraj się ułatwić ludziom dotarcie do sedna Twojej mowy
Droga na scenę... i dalej, czyli szlifuj swoje umiejętności i korzystaj z nich na co dzień
Umiejętność przemawiania do dużej grupy ludzi — bez względu na to, czy będą to uczniowie liceum, tłum na wiecu czy przedsiębiorcy na konferencji — jest trudną sztuką. Niełatwo opanować nerwy, kontrolować słowa, gesty, mimikę i zachowanie, tak by słuchacze mogli skupić się na tym, co chcesz im przekazać, a nie na Twoich negatywnych emocjach. Jednak każdy, kto poważnie myśli o przekonywaniu innych do swoich idei, a także o swojej karierze, powinien doskonalić tę sztukę i korzystać z niej najczęściej, jak się da. Jeśli chcesz szybko i trwale poprawić swoje umiejętności w tej dziedzinie, sięgnij po książkę Jeremeya Donovana, który pisze o przygotowaniach do wystąpienia na konferencji TED.
TED to organizacja non profit zajmująca się popularyzacją szczytnych idei. Przed zaproszonymi mówcami stawia wyzwanie wygłoszenia prelekcji życia. Donovan wielokrotnie występował na tej konferencji, a wcześniej latami się do tego przygotowywał, więc dogłębnie przepracował ten temat. W jego książce znajdziesz ponad sto cennych wskazówek dotyczących wszystkich ważnych aspektów wystąpienia, począwszy od otwarcia wskazującego korzyści z wysłuchania prelekcji, a skończywszy na ujęciu idei w formę inspirującej odpowiedzi na początkowe pytanie. Czytaj i ćwicz, by stawać się coraz lepszym mówcą!
Wybór idei wartej upowszechnienia
Opracowanie wystąpienia i opowiadanie historii
Otwarcie, przejścia między częściami i zakończenie wypowiedzi
Wywoływanie emocji, wzbogacanie języka i szczypta humoru
Doskonalenie przekazu werbalnego i kontrolowanie niewerbalnego
Poruszanie się po scenie i korzystanie z mównicy
Skuteczne użycie filmów i innych rekwizytów
Jak Cię widzą, tak Cię piszą
Przygotowanie bez lęku i skuteczna zapowiedź
Popularyzowanie filmu z wystąpieniem na TED
Przestań czytać i zacznij mówić
Oczaruj i zainspiruj swoich słuchaczy!
W 1932 r. Aldous Huxley opublikował Nowy wspaniały świat, który wdarł się szturmem na listy bestsellerów. Opowieść o totalitarnym państwie przyszłości, które kontroluje wszystko. Czytelnikom książki, świeżo pamiętającym zbrodnie bolszewickie, dyktatura ukazana przez Huxleya mogła wydawać się kusząco łagodna. Dzięki narkotykowi o nazwie „soma“ rozprowadzanemu przez władze, obywatele Nowego świata potrafili żyć ze sobą w idealnej harmonii. Krytycy podkreślali, że huxleyowska wizja jest mrocznym ostrzeżeniem dla świata. Poźniejsze życie i twórczość Aldousa Huxleya zdaje się jednak sugerować, że świat ukazany w jego najsłynniejszej powieści był dla autora obiektem tęsknot i marzeń. Zaczął pisywać eseje poświęcone stanom upojenia narkotykowego, jeżdził z wykładami opowiadając o swoich mistycznych doznaniach towarzyszących zażywaniu LSD i meskaliny. Zwrócił się ku filozofiom Wschodu, ale z czasem wybrał drogę na skróty; długotrwałym ćwiczeniom duchowym przeciwstawił ekstazę wywołaną środkami chemicznymi. Odrzuconego osobowego Boga zastąpił bóg zrodzony w laboratorium, syntetyczny bóg. Niniejsza książka zawiera nigdy wcześniej nie publikowane teksty Huxleya o jego mistycznych poszukiwaniach, a także inne nieznane polskiemu czytelnikowi eseje traktujące m.in. o twórczości Goi i El Greco.
Publikacja podejmuje problemy związane z sytuacjami funkcjonowania człowieka w społeczeństwie, przestrzeganiem prawa, wiedzą , umiejętnościami i kompetencjami w zakresie jego istnienia w makrosystemie oraz zagrożeniami i możliwościami rozwiązywania zarówno przez jednostkę jak i instytucje. Człowiek transkulturowy staje przed określonymi wyzwaniami, jednak zawsze na względzie winno być dobro drugiego człowieka, prawda o nim i piękno ,które można dostrzec w każdej jednostce poprzez dialog, wymianę i uczestnictwo społeczne.
Publikacja stanowi Księgę jubileuszową dedykowaną Profesorowi Andrzejowi Bałandynowiczowi z okazji 40-lecia jego pracy naukowej.
Will van der Hart i Rob Waller, umiejętnie łącząc osiągnięcia współczesnej teologii i psychologii z głębokim duszpasterskim oraz klinicznym doświadczeniem, dedykują swoją książkę wszystkim zmagającym się z poczuciem winy. Z niezwykłą wrażliwością i mądrością proponują nam odróżnienie prawdziwego poczucia winy, które wiedzie do krzyża Chrystusa i przyjaźni z Bogiem, od fałszywego, które niszczy, dokucza, prowadząc do dręczących wyrzutów sumienia. Ich rady są głębokie i wnikliwe, a przy tym bardzo praktyczne.
Ta książka jest jak drogowskaz, wyznaczający właściwy kierunek do lepszego miejsca – miejsca wewnętrznej wolności.
Zasadniczym celem niniejszej pracy jest etyczna analiza zjawiska mobbingu z wykorzystaniem ustaleń psychologicznych. Mobbing można ujmować na wiele sposobów: jako patologię relacji między jednostkami, jako patologię zarządzania, jako znak czasów, w których osobisty sukces i wyścig po wygodne życie stały się najważniejszymi celami, kosztem takich wartości jak troska i odpowiedzialność za drugiego człowieka. W mojej pracy staram się umieścić mobbing w perspektywie etycznej, która pozwala zrozumieć to zjawisko przede wszystkim jako źródło zła moralnego. Celem moim jest wieloaspektowe pokazanie moralnego zła mobbingu, w ramach perspektywy integrującej wyniki badań psychologicznych z rezultatami dociekań etycznych. /ze Wstępu/
Czym w istocie jest eutanazja, czy powinna być zalegalizowana, co możemy zrobić, kiedy wydaje się, że jesteśmy bezsilni wobec bólu i cierpienia naszych umierających bliskich ? Profesor medycyny, wykładowca etyki i profesor prawa w sposób syntetyczny, rzeczowy, spokojny i bez uprzedzeń rozważają to zagadnienie, każdy z perspektywy własnej dziedziny i odwołując się do własnych doświadczeń. W tej książce nie padają łatwe, gotowe odpowiedzi, nikogo się nie oskarża i nie potępia.
Czy żyjemy dzisiaj w najbardziej pokojowej epoce w historii ludzkości?
Nieustanny zalew informacji o wojnie, przestępczości i terroryzmie sprawia, że świat wydaje się coraz bardziej krwawy. Autor bestsellerów psychologicznych Steven Pinker pokazuje jednak, że natężenie przemocy od wielu stuleci maleje. Jak to się stało? Pinker bada wewnętrzne demony, które skłaniają nas do przemocy, i anioły, które nas od niej odciągają. Następnie pokazuje, jak ideowe i praktyczne zmiany doprowadziły do zwycięstwa lepszej, anielskiej strony naszej natury. Przy okazji autor obala wiele mitów na temat przemocy i przedstawia nowe argumenty na obronę nowoczesności i oświecenia. W książce tej Pinker, za pomocą narzędzi psychologicznych i historycznych, stwarza niezwykły obraz stopniowego zwycięstwa ludzkości nad przemocą.
'Mistrzowska książka'. 'Wall Street Journal'
'Zdumiewająco dobra książka'. Nicholas D. Kristof, 'The New York Times'
'Subtelne dzieło z filozofii naturalnej dorównujące największym osiągnięciom myślicieli oświeceniowych… Pinker pisze jak anioł'. 'The Econimost'
'Jedna z najważniejszych książek, jakie czytałem - nie tylko w tym roku, ale w całym życiu'. Bill Gates
„Plutarch z Cheronei żył i tworzył w drugiej połowie I i na początku II wieku po Chrystusie, a więc w epoce, którą ładnie i trafnie nazwano „babim latem kultury greckiej”. Nie wydała już ona twórców genialnych, ale w promieniach zachodzącego słońca cieszyła się wspaniałością swojej przeszłości i była z niej dumna. Plutarch jest nieodrodnym dzieckiem tych czasów. Na stałe związał się z Cheroneą, małym, ale jakże sławnym miasteczkiem w Beocji, skąd pochodził. Nie kusiły go metropolie ówczesnego świata. Przedkładał nad nie tę malutką mieścinę, która stałaby się jeszcze mniejsza, gdyby i on ją opuścił, jak zwykł dowcipnie mawiać. Tam żył i działał w otoczeniu rodziny i przyjaciół. Działalność ta polegała głównie na czytaniu i komentowaniu z młodymi, zdolnymi i chętnymi ludźmi pism Platona oraz rozwiązywaniu wielu zagadnień praktycznych, co dawało mu możność kierowania sumieniami swoich słuchaczy. […]
Pismo to jest też dowodem olbrzymiej erudycji Plutarcha, który niemal każdą swoją myśl popiera cytatem z literatury greckiej lub stosowną anegdotą. Jest to najczęściej Homer, który stoi na początku, w środku i na końcu życia każdego chłopca, męża dojrzałego i każdego starca, jak powie współczesny mu retor Dion z Prusy, a dalej zaś Eurypides, a z prozaików Tukidydes i Platon. Musiała to być też erudycja czytelników Plutarcha, którzy w lot identyfikowali te cytaty i anegdoty. Cechowała ona zapewne Kasjusza Juliusa Antiocha Epifanesa Filopapposa, księcia syryjskiego z dynastii Seleucydów, wnuka Antiocha IV, postaci ważnej w życiu kulturalnym i społecznym Aten i Rzymu w czasach Plutarcha, który pismo to mu zadedykował".
Ścieżki jogi Yogi Ramacharaka. W latach 90. XIX w. Atkinson zainteresował się hinduizmem, a w pierwszych latach XX wieku poświęcił się z zapałem szerzeniu wiedzy o jodze i orientalnym okultyzmie na Zachodzie. Nieoficjalne źródła mówią, iż w roku 1893 w Chicago, na World`s Columbian Expostion, Atkinson poznał Baba Bharatę - ucznia indyjskiego mistyka Yogiego Ramacharaki. Zgodnie z tą historią Bhartata zapoznał się z pracami Atkinsona i postanowili wspólnie opublikować wiedze mistrza Bharaty - właśnie Ramacharaki. Chociaż historii tej nie można w żaden sposób zweryfikować, faktem jest, iż Atkinson był autorem dzieł wydanych pod nazwiskiem Yogi Ramacharaka (pol. Jogi Ramaczaraka) oraz paroma innymi, jak: Swami Bhakta Vishita, Swami Panchadasi, Theron Q. Dumont oraz kilkoma innymi, jak też pod swoim własnym - jako William Walker (lub W. W.) Atkinson. CDN
Zagadnienia podmiotu, tożsamości i osoby od wieków są wyzwaniem dla filozofii. Konstytuują one interesującą perspektywę dla namysłu nad najważniejszymi problemami pojawiającymi się na gruncie antropologii filozoficznej, ale także epistemologii, filozofii wartości, teologii, etyki i estetyki. Co więcej, są to zagadnienia, których istotność wydaje się oczywista nie tylko w ramach akademickiego dyskursu. Wszak chodzi tutaj o pytania i wątpliwości ważne dla większości ludzi: Czy jestem nadal tą samą osobą, którą byłem przed laty? Czy utrata pamięci nie jest przypadkiem końcem pewnej tożsamości? Czy nasza tożsamość da się zredukować do procesów fizycznych i chemicznych zachodzących w obrębie mózgu? Czy podmiotowa tożsamość musi implikować odpowiedzialność jednostki? Czy tożsamość jest naszym świadomym, moralnym wyborem? Kiedy stajemy się i kiedy przestajemy być osobą? Jak można zbadać i opisać rzecz tak osobistą jak doświadczenie własnej osoby? Czy istnieją kryteria pozwalające identyfikować ludzkie podmioty tak, jak określa się rzeczy fizyczne? Czy spójność sylwetki moralnej można badać tak, jak bada się ciągłość organizmu?
Przeszłość i interpretacje to wyjątkowy zbiór esejów wybitnej filozofki Barbary Skargi, opublikowany po raz pierwszy w 1987 roku. Składają się na niego rozprawy poświęcone filozofii francuskiej wieku XIX oraz początku wieku XX, który to okres do dziś pozostaje mało znany. Skarga z talentem prawdziwej historyczki filozofii śledzi losy kantyzmu we Francji, rekonstruuje spory wokół filozofii pozytywistecznej i przybliża zawiłą problematykę witalizmu w filozofii. Nie są to jednak wyłącznie eseje historyczne – badanie historii filozofii jest dla Skargi okazją, by snuć rozważania o metodologii historii idei oraz o filozoficznym znaczeniu badania przeszłości. Jak podkreśla bowiem, kultura jest niczym innym, jak społeczną pamięcią.
W ostatnich latach w genetyce nastąpiła prawdziwa rewolucja. Długo utrzymujące się dogmaty naukowe mówiły, że gdy już odziedziczymy geny, środowisko ich nie zmieni i pozostaniemy z nimi aż do śmierci. Od niedawna – dzięki pracom takich naukowców jak Tim Spector – wiemy, że geny mogą ulegać zmianom wskutek podejmowanych przez nas życiowych decyzji, a zmiany te mogą utrzymać się przez całe ich życie i zostać przekazane następnemu pokoleniu. Dzięki procesom epigenetycznym – które niedawno odkryliśmy – geny są dosłownie włączane i wyłączane, wskutek czego nawet bliźnięta o identycznym bagażu genetycznym mogą się od siebie wyraźnie różnić. W swojej książce 'Jednakowo odmienni' Tim Spector, światowej sławy genetyk i pionier badań epigenetycznych, opowiada o najnowszych osiągnięciach w tej dziedzinie i zachęca czytelników, by spojrzeli na geny w całkiem nowy sposób.Tim Spector jest profesorem epidemiologii genetycznej w londyńskim Kings College i dyrektorem TwinsUK Registry – jednego z największych światowych rejestrów bliźniąt. Jeden z pionierów epigenetyki, prowadzi szeroko zakrojone prace naukowe dotyczące wpływu środowiska na DNA.
Naukowe wydarzenie, zaskakujący bestseller i inspirujący do dzisiaj intelektualny skandal.
Męskie fantazje, słynna rozprawa Klausa Theweleita opublikowana po raz pierwszy w 1977 roku, poświęcona jest zagadnieniu kształtowania się męskich fantazji wśród zdemobilizowanych po I wojnie światowej żołnierzy Freikorpsów oraz podobnych im formacji paramilitarnych. Autor zebrał w swojej monumentalnej pracy olbrzymi materiał: dzienniki, wspomnienia, zapiski, listy oficerów i szeregowych żołnierzy, a także nieprzebrany materiał wizualny: plakaty, zdjęcia, klatki filmowe, komiksy i grafiki pochodzące z opisywanej przez niego epoki i ukazujące, w jaki sposób kultura masowa tamtego czasu kształtowała wyobrażenia o kobietach, wrogach, seksualności i wojnie. I jak z tych wyobrażeń narodził się faszyzm.
Bo to właśnie faszyzm stanowi głównie przedmiot zainteresowania Theweleita. Książka z jednej strony stanowi nieprześcignione do tej pory opracowanie tematyki, charakteryzując się zastosowaniem nowatorskich jak na tamte czasy (i wciąż mało znanych w Polsce) narzędzi psychoanalitycznych, w tym koncepcji schizoanalizy Deleuze’a i Guattariego, z drugiej zaś – stanowi pracę niezwykle osobistą, gdyż jednym z bohaterów narracji Theweleita jest jego ojciec, którego autor sam nazywa 'dobrym faszystą'.
Szczególną formą realizacji ludzkiego – chrześcijańskiego powołania jest czynienie dobra w postaci utrwalonej postawy, tj. cnoty. W chrześcijaństwie, w oparciu o filozofię grecką, wypracowano koncepcję czterech cnót kardynalnych, którymi są: roztropność, męstwo, umiarkowanie i sprawiedliwość. Rozwijające się współczesne zobojętnienie religijno-moralne oraz deformacja aksjologiczna motywują do zdecydowanych prób przywracania poprawnego rozumienia istoty życia tymi cnotami i form ich realizacji. Monografia wychodzi naprzeciw temu zapotrzebowaniu. Zawiera teologiczno-filozoficzną analizę zagadnienia w ujęciu św. Tomasza z Akwinu i w nauczaniu Kościoła oraz przedstawia normatyw życia cnotliwego. Pragnie tym samym pomóc w kształtowaniu tych postaw-cnót w procesie osiągania moralnej dojrzałości, a także jej pogłębiania.
Piętnasty tom serii Opera philosophorum medii Aevi. Autor Analizuje spór dwóch myślicieli Jana Peckhama i św. Tomasza z Akwinu dotyczącej jedności formy substancjalnej w człowieku. Początkiem założeń jest wyjście od arystotelesowskiej definicji "formy", następnie przez wielość form Awicebrony, by dojść do sławetnej debaty między arystotelikiem i augustianinem w Paryżu. Pozycja niezbędna dla filozofów mediawistów i badaczy kościoła średniowiecznego, prezentująca nowe podejście do jednego z najważniejszych sporów wieków średnich.
Prezentowana monografia wychodzi naprzeciw potrzebie dogłębnej analizy problemu, czy farmaceuta może produkować i/lub dystrybuować farmaceutyki uderzające w podstawowy etos medycyny, jakim jest leczenie, a przynajmniej nieszkodzenie pacjentowi. Farmaceuta nie jest jakimś „elementem neutralnym” relacji z pacjentem. Jest osobą, która kieruje się pewnymi zasadami etycznymi, także ma swoje sumienie oraz rozeznanie dobra i zła, i która nie może być wciągana na siłę w niemoralną transakcję z pogwałceniem jej podstawowych praw. Dzięki niniejszej książce refleksja bioetyczna w Polsce ubogaciła się o niezwykle cenne studium, które może stanowić podstawę dla wielu szczegółowych rozwiązań dylematów sumienia aptekarzy i farmaceutów.
ks. dr hab. Andrzej Muszala
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II
MAŁGORZATA PRUSAK, dr teologii, mgr farmacji, ur. 1968 r., kierownik apteki, wiele lat pracowała w przemyśle farmaceutycznym, związana z Katedrą Teologii Moralnej i Etyki na Wydziale Teologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Przewodnicząca gdańskiego koła Stowarzyszenia Farmaceutów Katolickich.
Książka Włodzimierza Hermana należy do grona pism opiewających głębię myśli duńskiego pisarza, filozofa i teologa. Autor przełożył dzieła Kierkegaarda na sztukę teatralną, eksponując w niej witalność estety i jego nieokiełznany temperament. W synkretycznej formule połączył filozoficzne idee Kierkegaarda ze stylem dawnego wrocławskiego Teatru Kalambur – pełnym żartu i powagi, dowcipnej gry słów. Ukazał moment między dwoma sposobami istnienia, filozofa i aktora. Esejom Włodzimierza Hermana towarzyszy sztuka jego autorstwa zatytułowana „Kierkegaard, czyli z papierów jeszcze żyjącego. Kabaret literacko-filozoficzny”. Książkę wzbogaca obszerny wstęp Jacka Aleksandra Prokopskiego „Kierkegaard, czyli wybór maski. Nie tylko estetyczno-satyryczny esej” oraz posłowie Janusza Deglera – „List do przyjaciela”.
Tomasz Rożek – numer 1 wśród polskich popularyzatorów wiedzy! Kosmos – książka familijna przybliżająca młodym czytelnikom najciekawsze zagadnienia ze świata nauki. Autor skupia się na obiektach, których wielkość jest z perspektywy człowieka często nie do wyobrażenia. Jakie tajemnice kryje przed nami kosmos? Jaki obiekt porusza się najszybciej we wszechświecie? Czy czarna dziura ma dno? Człowiek to nie jest atlas anatomiczny, czy typowe kompendium wiedzy. To raczej próba odpowiedzenia na pytanie, skąd jesteśmy, kim jesteśmy i gdzie zmierzamy? Wywiady o ewolucji człowieka, o tym, kim jesteśmy teraz, oraz o biocybernetyce, a więc o naszej przyszłości. Oprócz wywiadów, jak zawsze w pozycjach Tomasza Rożka, dużo ilustracji, infografik tłumaczących najbardziej skomplikowane zagadnienia oraz przykładów, analogii i ciekawostek.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
