W jakiej relacji pozostają nauka i teologia? Czy jesteśmy świadkami odrodzenia teologii naturalnej? Jak odkrycia współczesnej fizyki odnoszą się do chrześcijańskiej nauki o stworzeniu? Wywód jest przykładem tego, w jaki sposób osoba o zacięciu naukowym podchodzi do twierdzeń teologicznych i wykazuje, iż istnieje analogia między teorią i eksperymentem naukowym a wiarą i zrozumieniem teologicznym.
Są takie pytania, które towarzyszą ludziom od wieków. Są sytuacje, które podważają sens życia i zmuszają do zastanowienia: Dlaczego przydarzyło się to właśnie mnie? Co zrobiłem źle? Czy mogłem postąpić inaczej? Czy będę jeszcze szczęśliwy? Po co właściwie żyję?
Przed każdym z nas staną kiedyś takie pytania. Anselm Grün udziela na nie szczerych i bardzo osobistych odpowiedzi. Znajduje nowy język, dzięki któremu trudne rozważania egzystencjalne stają się radosnym szukaniem mądrości w tym, co spotyka nas na co dzień. Zaprasza nas do refleksji, bo choć na ostateczne pytanie o sens ludzkiego życia nie ma gotowej odpowiedzi, nie oznacza to, że nie warto go sobie zadawać.
August Strindberg, jedna z najważniejszych postaci europejskiego modernizmu, pisarz, który ? zgodnie z określeniem Jana Błońskiego ? ?podważył fundament dramatu, ale możliwości sceny rozszerzył niemal ad infinitum?, znany jest w Polsce niemal wyłącznie jako twórca teatralny. Dramaturgia to jednak tylko niewielki ułamek dzieła szwedzkiego pisarza. Po roku 1892 Strindberg porzuca na kilka lat działalność literacką i zaczyna zajmować się eksperymentami chemicznymi
i alchemicznymi oraz badaniami z zakresu fizyki, optyki, astronomii, biologii, meteorologii, geologii i lingwistyki. Krystalizuje się wtedy nowy, inspirowany pismami Swedenborga, Linneusza, Goethego i dziewiętnastowiecznych alchemików i okultystów, światopogląd pisarza. ?Metoda? naukowa Strindberga oparta jest na nieustannym poszukiwaniu podobieństw i analogii, odrzuca on przy tym paradygmat pozytywistyczny i wszelki podział na specjalizacje naukowe, próbując opisać całość stworzenia w kategoriach religijnych.
Literatura indyjska odznacza się długością trwania, ciągłością przekazu, obfitością i różnorodnością form wyrazu artystycznego. Hymny religijne Wed, traktaty liturgiczne, teksty mistyczno-filozoficzne, olbrzymie eposy, poezja dworska i liryka, dramat, powieści, bajki i baśnie oraz wiele innych składają się na jej niezwykłe bogactwo.
Wypisy z literatury indyjskiej to oryginalne dzieło polskich indologów, najobszerniejszy z istniejących w literaturze polskiej wybór tekstów tłumaczonych z oryginałów w sanskrycie i języku palijskim. W zamierzeniu autorów tomu wypisy z literatury staroindyjskiej obejmują literaturę piękną, z wyłączeniem literatury filozoficzno-religijnej i naukowej, od epoki wedyjskiej aż do podbojów muzułmańskich, czyli mniej więcej okres od połowy II tysiąclecia p.n.e. do XII wieku n.e. Każda epoka została poprzedzona stosownym omówieniem ogólnym, a do każdego tekstu został dodany wstęp. Część utworów, w dobrych przekładach na język polski, zaczerpnęliśmy z Antologii literatury indyjskiej opracowanej pod redakcją Stanisława Schayera oraz z osobno wydanych tekstów, wiele jednak trzeba było dopiero przetłumaczyć. Dobór utworów podporządkowany został przede wszystkim kryterium wartości literackiej. Staraliśmy się dać Czytelnikowi jak najlepsze przedstawienie literatury staroindyjskiej w układzie chronologicznym i pod względem formy literackiej.
/ze Wstępu/
Książka stanowi dogłębną analizę kryzysu cywilizacji Zachodu i szczegółowy program społecznej i psychologicznej rewolucji mającej uratować zagrożoną planetę. I choć dzieło to ukazało się po raz pierwszy ponad trzydzieści lat temu, wciąż pozostaje aktualne wobec problemów, z którymi boryka się człowiek XXI wieku jako jednostka i jako członek społeczeństwa, niezależnie od tego, w jakiej kulturze żyje.
(...) przeobraża się w rozważania ogólne o przemijaniu, pracy pisarza, niespełnionej miłości, tęsknocie i kobiecej samotności, jak w życiu. Sam tytułowy Behemot to demon nowoczesny, posługujący się laptopem i brylujący w sieci (...)
Książka ta stawia tezę, że od religii uciec nie sposób. Teza ta może drażnić dogmatycznym nieprzejednaniem, zwłaszcza tych, którzy zwykli uważać filozofię za myśl bezpiecznie świecką, stanowiącą enklawę logosu wolnego od „fideistycznych" założeń. W istocie jednak autorka idzie jeszcze dalej: wprost neguje istnienie świeckości. U podstaw każdego, najbardziej nawet zsekularyzowanego myślenia dostrzega ukryty wybór natury teologicznej; odkrywa niejawny schemat, który nazywa kryptoteologią. Proponuje nową spojrzenie na filozofię współczesną, które ujawnia, że ma ona licznych dii absconditi, „bogów ukrytych", zwartych ze sobą w nieustannej walce. Walka ta jest z pozoru niewidoczna, ponieważ - zgodnie ze znanym obrazem Waltera Benjamina z Tez o filozofii historii - toczy się pod stołem. Celem tej książki jest zajrzeć „pod stół" i odsłonić walczące tam kryptoteologie jako rzeczywiste sprawczynie filozoficznych gier późnej nowoczesności.
Uważny czytelnik, który spogląda wstecz na moje prace z lat 1964?2008, z pewnością musi znaleźć wiele pomyłek i braków. Ale musi także odnotować konsekwencję, z jaką przedstawiałem odpowiedzi na wiele złożonych problemów dotyczących sprawiedliwości społecznej w naszych czasach (?) Niezależnie od tego, jaka ostateczna ocena spotka moje dzieła, niech będzie jasne, że kocham bitwy i dyskusje. Raz jeszcze dziękuję o. Lisakowi za dobrą książkę i oczekuję z nadzieją na jego przyszłe prace.
z Wprowadzenia autorstwa Michaela Novaka
Książka jest próbą rozpatrzenia zasadności jednego z głównych argumentów przeciwko przerywaniu ciąży – argumentu potencjalności. Jego zwolennicy uważają, że każda aborcja jest moralnie zła, ponieważ prawo do życia przysługuje nie tylko istotom samoświadomym, ale i potencjalnym, które własności psychicznych nabędą dopiero w toku rozwoju. Pogląd ten rodzi jednak wątpliwości natury biologicznej i etycznej. Czy takie samo prawo co ludziom przysługuje gametom, komórkom somatycznym albo plemnikom? Każde z nich przecież – przynajmniej teoretycznie – może się stać początkiem nowego życia. Drugi problem dotyczy moralnego znaczenia potencjalności. Jeżeli płód jest tylko osobą potencjalną, to czy nie jasno z tego wynika, że prawa moralne (np. prawo do życia) mogą mu przysługiwać tylko potencjalnie?
Współczesne filozofowanie nad człowiekiem i jego światem kulminuje w filozofii odpowiedzialności, gdzie odpowiedzialność nie jest już pojmowana peryferyjnie (jako na przykład pojęcie wyłącznie moralne czy prawne), lecz uzyskuje rangę podstawowego pojęcia filozoficznego. Tymczasem najważniejsi filozofowie odpowiedzialności filozofują niemal w całości w pojedynkę i niewiele wzajem o sobie wiedzą. Nie ma żadnej między nimi rozmowy. W tej sytuacji wydobycie na jaw drążącego rozmaite nurty filozofowania wątku odpowiedzialności oraz doprowadzenie na tym polu do bezpośredniego intelektualnego kontaktu i umożliwienie w ten sposób rozmowy między poszczególnymi filozofiami odpowiedzialności wydaje się jednym z najpilniejszych zadań stojących dzisiaj przed badaniami filozoficznymi. Niniejsza antologia źródłowych tekstów dwudziestowiecznej filozofii odpowiedzialności spełni swe zadanie, kiedy czytelnik spostrzeże, iż ci tak różni nieraz filozofowie zmierzają wprawdzie w pojedynkę, jednakże w tym samym kierunku, i że nieświadomi w pełni wspólnoty problemowej, jaką stanowią wypracowują przecież pewne nowe i w miarę zwarte rozumienie fenomenu odpowiedzialności.
Książka jest próbą rekonstrukcji ponadczasowej warstwy pedagogiki Fryderyka Wilhelma Foerstera jaką jest zawarta w niej koncepcja wychowania do wolności wyboru. Sam Foerster nie sformułował tego zadania/celu, lecz pogłębiona analiza jego przebogatej spuścizny konsekwentnie kreuje człowieka posiadającego nie tylko umiejętności podjęcia nie determinowanej zewnętrznie decyzji, ale i wytrwania w dokonanym wyborze (konsekwentnego przeprowadzenia go).
Część I książki ukazuje filozoficzne podstawy myśli Foerstera oraz metodologiczne aspekty jego pedagogiki . Część II to koncepcja wychowania do wolności wyboru. Wyjaśniona jest tu jego istota i sens; podstawowe filary osobowościowe warunkujące zdolność wyboru: wola i charakter; droga dojrzewania do wolności wyboru z udziałem samoprzezwyciężenia, posłuszeństwa, karności, ascezy, wierności i stałości. Część III wskazuje istotne, teoretyczne i społeczno ? kulturowe konteksty tegoż wychowania. Są nimi holizm teorii i praktyki oraz rozwiązania dotyczące kwestii płci w wychowaniu. Na czoło wysuwa się tu specyficznie (personalistycznie) rozumiana emancypacja kobiet ? poprzez wierność doskonałości oraz model wychowania seksualnego wpisany w wychowanie w ogóle, dbający o nie zinstrumentalizowanie ludzkiej płciowości.
Całość zakończona jest tłumaczeniem przez autorkę fragmentów pamiętników Fryderyka Wilhelma Foerstera.
EDYTA STEIN, urodzona w 1891 roku we Wrocławiu, zamordowana w 1942 w Oświęcimiu-Brzezince, należy do najwybitniejszych kobiet XX wieku.
W tej biografii nakreślone są, z dogłębnym zrozumieniem i w oparciu o starannie zebraną dokumentację, koleje jej burzliwego życia: dzieciństwo w domu żydowskim, pełne zapału poszukiwanie prawdy poprzez studia filozoficzne, zaangażowanie w walkę o równo-uprawnienie kobiet, spotkanie z chrześcijaństwem i konwersja, wstąpienie do Karmelu w Kolonii, w końcu aresztowanie, deportacja i śmierć męczeńska za swój naród.
W życiu Edyty Stein „zespala się żydowskie i chrześcijańskie dziedzictwo, jak w całodzianej tunice Jezusa” (Waltraud Herbstrith). Jako kobieta konsekwentnie realizująca prawdę, którą właściwie rozpoznała, św. Teresa Benedykta od Krzyża (Edyta Stein), jest trwałym znakiem człowieczeństwa i solidarności miedzyludzkiej.
Niniejsza książka jest systematycznym i historycznym wprowadzeniem do problematyki hinduizmu – religii większości ludzi żyjących w Indiach. Zadając pytanie, czym jest hinduizm, autor śledzi rozwój tradycji hinduskich od starożytnych początków, przez rozwój kultu głównych bóstw: Wisznu, Śiwy i Boginii, do świata współczesnego. Przedstawia hinduizm zarówno jako religię globalną, jak i formę nacjonalizmu. Gavin Flood kładzie szczególny nacisk na niezwykle ważne tradycje tantryczne, na rytuał hinduski, który znacznie silniej oddziałuje na rozwój religii niż konkretne wierzenia czy doktryny, wreszcie na wpływy drawidyjskie pochodzące z południa Indii. Autor analizuje idee dharmy (szczególnie w odniesieniu do ideologii władcy), kasty i wyrzeczenia się świata, a także przedstawia niektóre dyskusje współczesnych badaczy na temat hinduizmu. Jego książka może być przydatna zarówno dla początkujących studentów, jak i szerokiego kręgu odbiorców, którzy chcielibyby lepiej poznać hinduskie tradycje religijne o tak dużym znaczeniu we współczesnym świecie.
Jedna z dwóch wydanych przez wydawnictwo Media Rodzina klasycznych książek filozoficzno-teologicznych autora sławetnego cyklu "Opowieści z Narnii", C.S. Lewisa. Korespondencja między młodym diabłem i jego wujem zawiera wiele "przydatnych" podpowiedzi i wskazówek, które mają "pomóc" początkującemu "urzędnikowi" w jego karierze.
Czyta Zbigniew Zapasiewicz
Po tym cośmy powiedzieli, nie można wątpić ani o rzeczywistości,
ani o ważnym znaczeniu miłości i nie należy dziwić się, że filozof
do swoich badań wybiera przedmiot ukochany przez poetów, raczej
dziwić by się należało, że sprawa, tak ważną rolę w życiu ludzkim,
grająca, dotychczas nie była rozważaną filozoficznie i pozostała materiałem
nie opracowanym.
Artur Schopenhauer
Książka ma charakter podręcznika z zakresu socjologii kultury i sztuki. Analizuje rolę i funkcje sztuki (przede wszystkim sztuk plastycznych) w życiu społecznym. Jak pisze Autor: (…) sztuka nie jest czymś odrębnym od życia społecznego, lecz stanowi jego element (aspekt). Oczywiście, nie jest ona sublimacją życia społecznego ani jego najważniejszym wykwitem, ale nie jest też jego marginesem. Sztuka jest ze swej istoty społeczna, tak jak społeczeństwa są z istoty rzeczy współkształtowane (wraz z innymi oddziaływaniami kulturowymi oraz przyrodniczymi) przez wytwory sztuki.
Księga ta, którą ukończył na wiosnę 1882 roku, miała opisać krajobraz życia i poznania pod wpływem światła, które Nietzsche ujrzał latem 1881 roku w Sils Maria. Napisał ją z wielkim polotem, kiedy tygodniami wolny był od dokuczliwych i przygnębiających cierpień ciała, szkicował jej plan podczas słonecznych wędrówek w okolicach Genui, wyznając w niej miłość do różnokształtnego wybrzeża, skał, usłanych willami i altanami wzgórz, widoków na morze. Ta sceneria, w której znajduje udane życie, jest w tej księdze wszędzie obecna…
Rüdiger Safranski
Słowa „Bóg umarł” Nietzsche po raz pierwszy wypowiedział w III księdze dzieła […] pt. Radosna wiedza. Dzieło to otwiera drogę Nietzschego do wypracowania własnej fundamentalnej pozycji metafizycznej […]. Jego myślenie widzi siebie pod zna kiem nihilizmu. Jest to miano rozpoznanego przez Nietzschego, przenikającego już minione stulecia i określającego już obecne stulecie, ruchu dziejowego. Jego wykładnia skupia się w krótkim zdaniu: B ó g u m a r ł.
Martin Heidegger
Radosna wiedza to nowy przekład autorstwa Małgorzaty Łukasiewicz, pierwszy po tłumaczeniu Leopolda Staffa, opublikowanym sto lat temu.
Drugi tom Chrześcijańskich Tablic Encyklopedycznych dotyczy nauki chrześcijańskiej, wybranych kwestii teologicznych i filozoficznych. W sposobie prezentacji połączono tu, jak poprzednio, cechy encyklopedii i podręcznika.
Kabała jest przede wszystkim lekcją życia. Nie ma na celu uczynienia człowieka dobrym. Ma tylko nadzieję, że kiedyś zdoła stać się lepszy.
W książce znajdziemy metafizyczne wywody o niezrównanej głębi, a także specyficzne metody pozwalające wznieść się ponad zwykły stan ducha i w głębi samych siebie odkryć nowe światło i nowe siły, które prowadzą nas daleko poza horyzonty znane z życia codziennego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
