Mądrość życiowa może być najlepszym testamentem jaki możemy zostawić bliskim. Peter Kreeft, profesor filozofii w Boston College, napisał dla swoich dzieci i wnuków książkę o najważniejszych życiowych lekcjach. Składa się ona z ponad 160 krótkich notek o sprawach najważniejszych, kształtujących osobowość i życie, jak modlitwa, odwaga czy optymizm. Porusza w niej temat rodziny, seksu, śmierci, a zwłaszcza logiki miłości. Najważniejszym przesłaniem odchodzącego ojca i dziadka jest przekonanie, że obok miłości największą siłą napędową człowieka jest przebaczenie.
Autor analizuje zagadnienia z dziejów codzienności, przede wszystkim w państwie pruskim. Jest to pierwsza książka w Polsce poświęcona tej tematyce w ujęciu historycznym w odniesieniu do naszego najważniejszego, zachodniego sąsiada. Wnikliwemu oglądowi poddane zostało zjawisko dzieciobójstwa. Problem wprawdzie nośny i makabryczny, ale przede wszystkim ważny, jako element dawnej regulacji urodzeń w świecie bez antykoncepcji. Autor podejmuje też nowatorską i kluczową dla dzisiejszej Polski tematykę dziejów bezpieczeństwa w różnych aspektach – socjalnym, zdrowotnym, edukacyjnym, rodzinnym, mieszkaniowym. Interesuje się kwestią mentalności i stereotypów etnicznych oraz coraz częściej dyskutowaną w przestrzeni publicznej ważną tematyką historii kobiet. Publikacja zawiera rozdział o dziejach chłopów, która to problematyka po 1989 r. w polskiej historiografii się prawie nie pojawia oraz obszernie omawia rolę warstw niższych w powstaniu 1794 r. Książka jest tak skonstruowana, że każdy rozdział może stanowić odrębną całość.
O etyce słowa zaczęto mówić w Polsce na początku lat osiemdziesiątych XX wieku za sprawą Jadwigi Puzyniny. Językoznawcy dostrzegali konieczność podjęcia problematyki etycznej, ale ich wątpliwości budziła możliwość badań etycznego aspektu funkcjonowania systemu językowego za pomocą metod typowo językoznawczych, czyli uznania etyki słowa za gałąź językoznawstwa. Objęcie badaniami wielu złożonych kwestii pragmatycznych oraz uczynienie przedmiotem analiz lingwistycznych komunikacji, a nie samego języka, wydawało się wtedy nieuprawnionym rozszerzaniem zakresu lingwistyki. Nie znaczy to, że problemów etycznych w tym czasie nie obserwowano. Zagadnieniem manipulacji za pomocą języka zajmowali się przedstawiciele kilku różnych dyscyplin naukowych – filozofowie, językoznawcy, socjolodzy i historycy. Badania takie zdawały się jednak czymś bardzo swoistym, odrębnym i jednocześnie zdecydowanie wykraczającym poza ramy zarówno tradycyjnie rozumianego językoznawstwa, jak i etyki. Uświadomienie sobie niszczycielskiej siły manipulacji politycznej, jej ogromnego zasięgu w polskim życiu społecznym sprawiało, że inne zjawiska, które widziano również w aspekcie etycznym, znalazły się na dalszym planie, a najważniejszym problemem z tego zakresu stała się relacja języka i prawdy, milczenia i kłamstwa. Dwa ważne wydarzenia – wystąpienie Michała Głowińskiego na temat nowomowy w warszawskim Pen Clubie (wiosną 1980 roku) oraz sesję poświęconą nowomowie (w styczniu 1981 roku w Krakowie) – można dziś uznać za początek badań mieszczących się w granicach etyki słowa. Wtedy jednak, choć dyskutowano właśnie nad etycznymi właściwościami i skutkami zjawisk językowych, nie mówiono jeszcze o etyce języka, lecz o jego nietycznym użyciu.
(ze wstępu)
Wiosna 2007 roku. Do Marka Edelmana przyjeżdża grupa uczniów katolickiej szkoły im. Edyty Stein z Gliwic. Dzieciaki siadają, gdzie się da: na wszystkich krzesłach, na łóżku, na podłodze. Jeden z chłopców z wyraźnym przejęciem pyta: - Czy Pan wierzy w Boga? 89-letni Marek Edelman odpowiada: - Dajcie mu spokój. On śpi. Ta książka jest zapisem rozmów, które Witold Bereś i Krzysztof Burnetko prowadzili z Markiem Edelmanem, przygotowując film Dowódca Edelman w reżyserii Artura Więcka ,,Barona"".Witold Bereś - przez wiele lat dziennikarz ,,Tygodnika Powszechnego"" i ,,Gazety Wyborczej"" oraz felietonista radia RMF. Od kilku lat producent i scenarzysta filmowy (m.in. Anioł w Krakowie, Zakochany Anioł, Tischner - życie w opowieściach).Krzysztof Burnetko - pracował w ,,Tygodniku Powszechnym"", był korespondentem Radia Wolna Europa, obecnie w tygodniku ,,Polityka"".Wspólnie napisali kilka książek. Pierwszą były wywiady przeprowadzone dla prasy podziemnej, a wydane przez Jerzego Giedroycia i Instytut Literacki w Paryżu (Tylko nie o polityce. Rozmowy ,,Promienistych""). W Świecie Książki opublikowali: Duchowny niepokorny. Rozmowy z ks. Stanisławem Musiałem, Kapuściński: Nie ogarniam świata, Marek Edelman. Życie. Po prostu, Nasza historia. 20 lat RP.pl, Kazik Ratajzer. Bohater z cienia.
Deepak Chopra jest jednym z czołowych nauczycieli nauk Wschodu w świecie Zachodu i założycielem The Chopra Center for Wellbeing w Carlsbad, w Kalifornii. Napisał dotychczas ponad pięćdziesiąt książek, spośród których wiele zostało bestsellerami New York TimesaDeepak Chopra jest jednym z czołowych nauczycieli nauk Wschodu w świecie Zachodu i założycielem The Chopra Center for Wellbeing w Carlsbad, w Kalifornii. Napisał dotychczas ponad pięćdziesiąt książek, spośród których wiele zostało bestsellerami New York Timesa. Jego syn, Gotham Chopra, jest autorem i przedsiębiorcą. Współpracował między innymi Johnem Woo, Guyem Ritchie i Nicolasem Cage. W tej chwili ojciec i syn połączyli osobiste siły, żeby ich duchowe nauki mogły dotrzeć do osób na całym świecie – niezależnie od płci, wieku czy kultury. Dzięki tej książce każdy z nas może zostać bohaterem. Nie potrzebujemy do tego żadnych supermocy. Wystarczy całkowicie wykorzystać swój wewnętrzny potencjał. Bohater to człowiek biorący pełną odpowiedzialność za indywidualne życie i wybierający to, co jest dla niego najlepsze. To osoba umiejąca także zaakceptować własne niedoskonałości. Bohater to Ty. Od Buddy poszukującego prawdy po walkę Batmana z jego ciemną stroną. Autorzy prowadzą nas poprzez siedem priorytetowych praw, które rządzą rzeczywistością superbohaterów. Wyjaśniają ich rolę, znaczenie i, co najważniejsze, jak zastosować je w normalnym życiu. Te potężne prawa pomogą każdemu z nas wyszukać wyższy poziom szczęścia, odwagi, równowagi, kreatywności, współczucia i celowości mojej obecności. Dzięki temu możemy odmienić zarówno nasze życie, jak i cały otaczający nas świat. Czas uwolnić swoją moc!
Słowo wstępne w książce Siedem duchowych praw superbohaterów
Pierwszy komiks w swoim życiu przeczytałem, kiedy miałem około sześciu lat. Ojciec przekazał mi go z następującym pouczeniem: „Trzymaj. Przeczytaj to. Najważniejszą rzeczą, jakiej się kiedykolwiek nauczysz, jest to, jak opowiadać świetne historie”. W przeciwieństwie do tego, co może wydawać się oczywiste, jeśli spojrzy się na nadane mi imię, komiksem tym nie był Batman1 (Gautam, Gotama lub anglojęzyczna wersja mojego imienia, czyli Gotham, to oryginalne imię Buddy – nie mam zielonego pojęcia, jak się to wszystko przekształciło w Gotham City). Mogę ponadto potwierdzić, że mój tata został fanem Mrocznego Rycerza dopiero ostatnimi czasy. Tym pierwszym komiksem była opowieść o Krysznie, jednym z najpopularniejszych i najbardziej uwielbianych bogów indyjskich. Pokochałem go. Przez lata zgromadziłem więcej starych indyjskich komiksów. Kupowałem je za każdym razem, gdy moja rodzina udawała się do kraju naszych przodków, by odwiedzić mieszkających tam dziadków. Były to setki komiksów opisujących wspaniałe historie indyjskich bogów i bogiń, królów i królowych, najeźdźców i obrońców, wojowników i mędrców. Moi kuzyni i ja zbieraliśmy je wszystkie. Gdy wszedłem w wiek dojrzewania, wciągnąłem się także w zachodnie komiksy. Były to: Batman, Superman, Spiderman, X-Men i cała reszta. Analizowałem twórczość Alana Moore’a2 i Stana Lee3 oraz pozostałych wizjonerów, którzy mozolnie tworzyli stosunkowo zawikłany świat komiksowych opowieści. Kilka lat temu stworzyłem nawet ze swoim bliskim przyjacielem komiksowe stowarzyszenie w nadziei, że przyłączymy się do całej fali superbohaterów przyodzianych w peleryny i rajtuzy, którzy szturmowali bramy Hollywood. W tym samym czasie mój ojciec prowadził własny szturm. Przynosił Zachodowi Wschód. Wprowadzał takie rzeczy jak joga czy chai oraz pojęcia karmy i mantr do codziennego języka Amerykanów. „Jasne” – pomyślałem. „Czemu i mnie nie miałoby się udać?” Występował u Oprah, a Elizabeth Taylor i Michael Jackson przychodzili do nas na obiad. Jego bestsellery były źródłem dochodów, dzięki którym opłacił moje czesne. Wtedy nasze światy zaczęły się przenikać. Na zajęciach kółka filmowego w college’u po raz kolejny obejrzałem Gwiezdne Wojny. „Użyj mocy, Luke…” – zabrzmiało w moich uszach. Tak przecież zrobił Morfeusz w Matrixie. „Świat jest tylko iluzją”.
W późniejszym czasie Heroes, Zagubieni, Mroczny Rycerz i wiele, wiele innych znanych produkcji telewizyjnych i kinowych zaczęło poruszać tematy, o których mój ojciec pisał w swoich książkach dwie dekady wcześniej. I trzeba zaznaczyć, że jest to ulica dwukierunkowa. Kilka lat wstecz, podczas konwentu fanów komiksów w San Diego, ułatwiłem mojemu ojcu dojście do porozumienia z Grantem Morrisonem4, ikoną komiksu. Osoba z widowni zapytała mojego ojca o „kwantowość świadomości”. Tata odwrócił się do mnie i zaczął się we mnie wpatrywać szeroko otwartymi oczami, z uśmiechem na twarzy. Wiedziałem, że pomyślał: „Jestem wśród swoich”. Z tą myślą zakorzenioną w moim umyśle, gdy coraz bardziej upodabniałem się do swojego ojca (tym bardziej że sam zostałem ojcem) i gdy chwiałem się na krawędzi, na której zdawała się balansować cała nasza planeta, przypomniałem sobie, że to właśnie ojciec wprowadził mnie po raz pierwszy w świat komiksu. W dodatku zrobił to wraz z zastrzeżeniem, że komiks może zająć kluczową pozycję wśród najważniejszych rzeczy, jakich przyjdzie mi się nauczyć. Tym razem nie miałem zamiaru zaprzepaścić szansy, by dowiedzieć się, dlaczego tak ma być.
Gotham Chopra
Siedem duchowych praw superbohaterów
Spis Treści
Słowo wstępne
Wprowadzenie
Prawo Równowagi
Prawo Transformacji
Prawo Mocy
Prawo Miłości
Prawo Kreatywności
Prawo Intencji
Prawo Transcendencji
Aktywowanie mózgu superbohatera
Lista lektur superbohatera
W najnowszym numerze Teologii Politycznej uwaga kieruje się w stronę niemieckiej polityki w Europie. Jaka jest pozycja Niemiec 70 lat po wywołanej i przegranej przez nich wojnie? Jak Niemcy realizują swoje interesy? Proponujemy także blok tekstów poświęcony Jarosławowi Iwaszkiewiczowi i jego stosunkowi zarówno do wchodnich, jak i zachodnich sąsiadów Polski. W numerze m.in: Cichocki, Gawin, Szarota, Staniszkis, Ch. Meier, Lemkin, Brague, Price, i inni.
Prezentowane w tomie szkice powstawały w różnym czasie i różnych miejscach, niemniej układają się one w pewną "trójcałość", gdyż zogniskowane są wokół trzech głównych zagadnień estetycznych: związków sztuki z problematyką religijną i etyczną, ważnej dla myślenia o sztuce kategorii mimesis oraz kwestii odbioru dzieła sztuki. Autorka przeciwstawia się powszechnej dziś tendencji do wyrywania dzieł sztuki z kontekstu transcendentnego oraz postrzegania sztuki wyłącznie jako wyrazu osobowości twórcy. Sztuka spełnia wciąż rolę pośrednika między człowiekiem a transcendencją rozumianą religijnie. Może być traktowana jako mimesis, które odzwierciedla relację dzieło–rzeczywistość.
Bogna Choińska – filozof, estetyk i literaturoznawca, zajmuje się problematyką francuskiego poststrukturalizmu, autorka licznych artykułów z tej dziedziny (m.in. w "Diametrosie", "Hybris", "Nowej Krytyce", "Filo-Sofiji", "Przestrzeniach Teorii"). Kontynuuje także wcześniejsze zainteresowania literaturoznawstwem (m.in. esejem) oraz estetyką, czego owocem są książki "Sztuka jako wartość wobec kryzysu kultury europejskiej" (2009) i obecna publikacja "Szkice o sztuce" oraz artykuły w "Słupskich Studiach Filozoficznych" i "Lumen Poloniae". Zrealizowała grant MNiSW "Dyskurs podmiotu, podmiot dyskursu. Przemiany we francuskim poststrukturalizmie". Pracuje w Akademii Pomorskiej w Słupsku (Instytut Historii i Politologii, Zakład Filozofii).
Tematem tomu jest filozofia spotkania, a więc filozoficzna refleksja nad pewną relacją występującą między ludźmi i od pewnego czasu budzącą żywsze zainteresowanie filozofów, a także przedstawicieli kilku dyscyplin szczegółowych, zwłaszcza psychologii (humanistycznej i egzystencjalnej) oraz psychiatrii.
Książka stanowi wprowadzenie do filozoficznego ujęcia tej relacji. Koncentruje się ona na wykryciu istotnych rysów spotkania, traktowanego jako fenomen swoiście ludzki, który powinien być uwzględniany - i to w szerokim zakresie - w antropologii filozoficznej.
Książka jest poświęcona filozoficznym poszukiwaniom odpowiedzi na pytanie Dlaczego?, które człowiek stawia w okresie żałoby wywołanej śmiercią swojego dziecka lub utratą jakiejś innej ważnej dla siebie wartości. W monografii kwestia pytania Dlaczego? omawiana jest z punktu widzenia osób osieroconych oraz z pozycji umierającego dziecka lub człowieka dorosłego.
Refleksje zawarte w książce dowodzą, że wszystkie próby udzielania filozoficznych odpowiedzi na pytanie Dlaczego? ostatecznie kończą się fiaskiem. Pomimo to niewskazana jest rezygnacja z pytania i chęć zastąpienia go innym, łatwiejszym. Zaniechanie dociekań w tej materii nie unieważnia skandalu zła, lecz tylko tłumi cierpienia.
Wartość rozprawy podkreśla fakt, iż powstała na podstawie własnych kilkuletnich doświadczeń zawodowych jej autora. Książka może stać się ważną lekturą nie tylko dla osób osieroconych, lecz także pracowników służby zdrowia, którzy w swej praktyce często konfrontowani są z moralnymi dylematami umierania, śmierci i żałoby.
Miliony ludzi żyjących na Ziemi cierpi z powodu chorób na poziomie ciała duchowego, mentalnego, emocjonalnego i fizycznego. Stale pą oni dawnych tajemnic, mądrości, wiedzy i praktycznych technik uzdrawiania do odnowy i przedłużenia życia. Szukają sił transformujących relacje międzyludzkie, sprawy materialne oraz karierę. Teraz dzięki autorowi – duchowemu nauczycielowi, jednemu z najbardziej uznawanych i cenionych przedstawicieli tradycyjnej medycyny chińskiej na świecie, który wykorzystuje w swoich praktykach osiągnięcia współczesnej medycyny zachodniej będziesz mógł osiągnąć to wszystko i zyskać o wiele więcej. Mistrz Zhi Gang Sha udowadnia, że wszyscy mamy zdolność uzdrawiania siebie, a nawet innych. Jego nauki dotyczące tego, jak energia i przekaz łączą świadomość, umysł, ciało oraz ducha tworząc dynamiczną informacyjną sieć, są łatwe do zastosowania. Efekty tych metod, poddane próbie czasu, udowodniły tysiącom ludzi, że w konkretnych dźwiękach, ruchach i spostrzeżeniach kryją się uzdrawiające energie i przekazy. W książce opisuje, jak używać technik, takich jak śpiew, kaligrafia, medytacja do odblokowania energii w komórkach i narządach, która generuje procesy samoleczenia w ciele. Dodatkowo, oprócz potężnych mantr zawartych w publikacji, znajdziesz w niej również starożytne duchowe sekrety, nauki oraz wiedzę praktyczną pomocną w samouzdrawianiu. Uzdrowienie na wszystkich poziomach.
Czytając, odkryjecie, że tajniki dynamicznej komunikacji wcale nie są takie tajemnicze. To zasady wiarygodne i sprawdzone przez setki mówców na całym świecie – pomogą także i wam. Czas wyjawić sekret.
Autor
Ken Davis, uznany autorytet wśród profesjonalnych mówców, hojnie dzieli się tajnikami swojego zawodu. "Tajemnice dynamicznej komunikacji" to nieocenione źródło rad, które pozwolą ci przygotować i wygłosić to, co masz do powiedzenia w sposób, który może zmienić czyjeś życie – także twoje.
Bez zbędnej teorii, autor prowadzi cię przez meandry skutecznych wystąpień. Krok po kroku odsłaniając kolejne tajniki tworzenia i prowadzenia, niezapomnianych dla słuchaczy, wystąpień publicznych. ?
Praktyki medytacyjne buddyzmu tybetańskiego zwane Wielką Doskonałością (dzogczen) i Wielką Pieczęcią (mahamudra) prowadzą do pierwotnego stanu przejrzystej przytomności, wolnego od gonitwy codziennych myśli oraz intelektualnych konstrukcji. Marcia Schmidt, wieloletnia uczennica Tulku Urdziena Rinpocze, zebrała w niniejszym tomie nauki na ten temat w formie podręcznika przeznaczonego do studiowania przez osoby poważnie zainteresowane praktykowaniem buddyjskiej ścieżki. Autorami nauk są wybitni mistrzowie buddyjscy, tak współcześni, jak i historyczni.:
Tulku Urdzien Rinpocze, Czogjam Trungpa Rinpocze, Czieki Njima Rinpocze, Drubłang Tsokni Rinpocze, Dzongsar Khjentse Rinpocze, Patrul Rinpocze, Khenczen Thrangu Rinpocze, Szantidewa, Dziamgon Kongtrul Rinpocze, Padmasambhawa, Thinlej Norbu Rinpocze, Milarepa. ?
Książka jest pierwszą tego typu kompleksową próbą rekonstrukcji filozofii prawa Czesława Martyniaka. Dzieła tego tragicznie zmarłego uczonego są pionierską - na gruncie polskim - próbą zbudowania kompleksowej teorii opartej na fundamencie tomistycznym. Dzięki takiemu zabiegowi myśl katolicka stawała się ponadnarodowa i aholistyczna.
Długo oczekiwane wznowienie klasycznego już dzieła Władysława Tatarkiewicza. Stanowi próbę zestawienia wszystkiego, co obiektywnie można o szczęściu powiedzieć. "Autor pisał swą książkę z zamierzeniem, by zawierała nie tylko to, co sam o ludzkim szczęściu myśli, ale także, co myśleli i myślą o nim inni; chciał, by książka przedstawiała rzecz jak najwszechstronniej" (z przedmowy do wydania trzeciego, Warszawa 1962). Rozpatrywane są tu więc zarówno zagadnienia teoretyczne, jak i praktyczne, historyczne (informacje o ludzkich poglądach na szczęście), systematyczne, opisowe, normatywne, a także językowe (analiza wyrazu szczęście i wyrazów pokrewnych), psychologiczne (analiza doznawania szczęścia), socjologiczne i etyczne.
Książka jest oryginalnym, opartym o wieloletnie badania źródłowe i bogate doświadczenie pisarskie Autorki, opracowaniem naukowym filozofii kultury, opisującym pierwszy okres twórczości Bogdana Suchodolskiego (1922-1942). Wypełnia ona istotną lukę w literaturze historyczno-krytycznej i kulturoznawczej oraz w publikacjach poświęconych Suchodolskiemu. Poza bezspornymi walorami poznawczymi publikacja legitymuje się też niekwestionowanymi zaletami dydaktycznymi - napisana jasno, przystępnie i dobrą polszczyzną, dotyczy problematyki będącej przedmiotem studiów z zakresu historii polskiej myśli filozoficznej, kulturologicznej i społecznej. Można założyć, że z zainteresowaniem sięgną po nią zarówno wykładowcy, jak i studenci filozofii, nauk społecznych, pedagogiki, kulturoznawstwa oraz inni czytelnicy. [Z rec. prof. J. Szmyda]
Nieokreśloność to punkt wspólny, w którym spotykają się zgodnie wszystkie nurty myśli chińskiej: konfucjanizm, taoizm, buddyzm. Nie traktuje się w nich nieokreśloności w sposób abstrakcyjny, jak przedmiotu badań teoretycznych, ale też nie uważa się, że jest ona czymś niepoznawalnym, dostępnym jedynie mistyce. Także to ją właśnie ukazuje - poprzez surowość ujęcia i zarazem jego bogactwo - sztuka chińska: malarstwo, muzyka, poezja.
Zebrane tu szkice łączy perspektywa dialektyki teologicznej. Pojęcie to nieprzypadkowo stanowi lustrzane odbicie „dialektyki oświecenia”. Obie odmiany dialektyki wskazują na historyczny, przypadkowy i skończony charakter języka i myślenia, odsyłając do tego, co poza-dialektyczne: chcą raczej ratować różnicę niż ją integrować. Obie są zatem tragiczne, choć w odwróconym, nowoczesnym sensie. O ile antyczny tragizm polegał na starciu tego, co świadome i rozumne (charakter), z tym, co nieświadome i pozaludzkie (losem), nowoczesny, odwrócony tragizm odkrywa, że sam rozum jest zamaskowaną pozaludzką siłą; losem, który rzuca wyzwanie temu, co ludzkie. O ile jednak dialektyka oświecenia Adorna i Horkheimera stanowi skrajnie protestanckie skrzydło europejskiej dialektyki teologicznej (to znaczy stanowi próbę wyciągnięcia radykalnych konsekwencji z wielkopiątkowej nowiny: „Bóg umarł!”), o tyle zebrane w Masce i oku eseje ciążą ku biegunowi przeciwnemu, którego patronami okazują się Schelling, Lukács, Schmitt, a zwłaszcza Brzozowski. Jest to biegun katolicki, to znaczy odrzucający zakaz obrazów, niebojący się metafor, symboli i mitów, widzący świat jako igrzysko boskich sił – choć dostrzegający zarazem problematyczność i niebezpieczeństwa takiej perspektywy.
Wariacje Tischnerowskie to książka uzdrawiająca. Jarosław Makowski podążył za swym Mistrzem na szczyt, tam, gdzie oddycha się wolnością. I wiarą, że można żyć lepiej w lepszym świecie. że można być dobrym, kochać, ufać, myśleć i rozumieć. Plaster na rany dla wszystkich grzeszników, wątpiących i poszukujących.Aleksandra Klich, Gazeta WyborczaJarosław Makowski myśli, czuje i pisze Tischnerem. To świadectwo wierności Kaznodziei Solidarności porusza i inspiruje w czasach, gdy w polskim katolicyzmie Tischnera jest coraz mniej. Polecam. Adam Szostkiewicz, PolitykaKsiądz Tischner żyje! Co ciekawe - staje się inspiracją dla nowoczesnego myślenia. A najpełniejszym dowodem jest książka Makowskiego, który łączy wrażliwość człowieka myślącego o Bogu ze zdolnością zadawania najtrudniejszych pytań. To tytuł dla wszystkich, którzy dążą do tego, by dwa słowa: myślenie i religia, nie musiały wywoływać przeraźliwego zgrzytu. Witold Bereś (Polska Ma Sens)Spotkanie z filozofią ks. Józefa Tischnera jest dla Jarosława Makowskiego jak słuchanie muzyki. Nikt i nic nie jest w stanie jej zagłuszyć. Podobnie rzecz się ma z tekstami Tischnera. Raz przeczytane, kołaczą się w sercu i głowie. Autor pokazuje, że diagnozy Tischnera nic, ale to nic się nie zestarzały.Jarosław Makowski - filozof, teolog i publicysta. Stale publikuje w Gazecie Wyborczej, Rzeczpospolitej, Polityce i Newsweeku. Ostatnio wydał: Mistrzowie w krainie życia. Rozmowy nie tylko o filozofii (2001), Kobiety uczą Kościół (2007).
W swojej najnowszej książce Nancy Fraser śledzi ewolucję amerykańskiego ruchu feministycznego od lat 70. ubiegłego wieku i zapowiada nową, radykalną i egalitarną, fazę feministycznej myśli i praktyki.
Feminizm wyrósł fermentu wokół Nowej Lewicy i wkroczył w życie jako ruch wyzwolenia kobiet. Dołączył tym samym do innych radykalnych prądów, które kwestionowały fundamenty kapitalistycznego społeczeństwa. Jednak górę wzięła polityka tożsamościowa, utopijny zapał zaczął opadać, a równolegle rozkwitł neoliberalizm…
Przewidując odrodzenie ruchu, Fraser wskazuje potrzebę ożywienia feministycznego radykalizmu w odpowiedzi na globalny kryzys ekonomiczny. Współczesny feminizm powinien sięgnąć do wizjonerskiego potencjału wcześniejszych fal i połączyć siły z innymi egalitarnymi ruchami w walce o demokratyczną kontrolę nad gospodarką. To porywające nowe podejście ma szanse wyznaczyć przełom w myśli feministycznej.
Nancy Fraser to jedna z najbardziej twórczych filozofek, teoretyczek i krytyczek społecznych w swoim pokoleniu.
Cornel West
Fraser jako jedna z niewielu myślicielek w tradycji teorii krytycznej potrafi odrodzić jej dziedzictwo w XXI wieku.
Axel Honneth
,,Kultura śmierci"" nie wydarzyła się nagle, pojawiając się znikąd i opanowując nas, mimo naszego sprzeciwu, czy niechęci. Tak potężna i fundamentalna zmiana nie mogła zajść bez całych zastępów jej architektów. Benjamin Wiker i Donald de Marco udowodniają, że opisani przez nich czciciele woli, sprzedawcy śmierci, ateistyczni egzystencjaliści, świeccy utopiści, poszukiwacze przyjemności, ewolucjoniści, eugenicy, czy propagatorzy seksu byli twórcami ,,kultury śmierci"" - Schopenhauer, Nietzsche, Marks, Darwin, Freud, Kinsey oraz inni. Książka przedstawia nie tylko kształtowanie się i ewolucję ich światopoglądów, lecz także ciemne strony ich osobowości.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
