Każdemu człowiekowi nasuwają się pytania dotyczące życia, każdy chciałby wiedzieć, na czym właściwie polega życie. Każdy człowiek zna też odpowiedzi. Nie każdy jednak o tym wie.  Ja na pewno nie wiedziałem. Szukałem odpowiedzi wszędzie - tylko nie we własnym wnętrzu. Słuchałem rodziców, rodzeństwa i przyjaciół, nauczycieli, pastorów, przywódców, autorów, filozofów - kogokolwiek, kto moim zdaniem miał coś do przekazania.  Potem zwróciłem się do Boga.  Zasypałem go pytaniami. I w końcu uzyskałem odpowiedzi. Z tych odpowiedzi powstawały kolejne księgi Rozmów z Bogiem. Dały one początek dalszym pytaniom. Nie tylko z mojej strony, ale od wielomilionowej rzeszy czytelników tych książek.  Z otrzymanych odpowiedzi za najważniejszą uważam tę, że nie muszę nikogo pytać. Wszystkie odpowiedzi, oznajmił mi Bóg, noszę we własnym wnętrzu. Wystarczy, że zagłębię się w siebie. Nic więcej nie trzeba robić. We własnym wnętrzu spotkamy Stwórcę. Albowiem Bóg przebywa w każdym z nas.  Oczywiście, nie ma nic złego w pytaniu innych. Od Innych Cząstek Boga mogą płynąć cenne, niekiedy nawet pożyteczne dla ciebie nauki. Warto jednak pamiętać, że żadna inna cząstka Boga nie usłyszy przesłania skierowanego do ciebie wyraźniej niż ta cząstka Boga, która jest w tobie. Zatem słuchaj rad, rozważaj nauki, zasięgaj opinii, ale zawsze dokładnie porównaj je z tym, co podpowiada ci twój Wewnętrzny Głos. Jeśli bowiem wyniesiesz otrzymywane z zewnątrz przekazy do rangi Prawdy Absolutnej, ogłosisz tym samym, że nie jesteś źródłem. A to zadałoby kłam twojej istocie.  Może to zabrzmieć dziwnie w książce, która bądź co bądź zawiera pytania, ale jest jak najbardziej słuszne. Nie chcę bowiem wywołać wrażenia, że odpowiedzi tutaj podane są bardziej autorytatywne niż te, jakie dyktuje ci serce. Tam bowiem, w sercu, kryje się prawdziwa mądrość. Czasami wartość przekazu płynącego z innego źródła polega przede wszystkim na tym, że otwiera cię na twoją własną prawdę. Z takim przekonaniem przygotowaliśmy tę książkę. Dlatego też poświęcam czas, a także miejsce na łamach naszego biuletynu na to, aby odpowiedzieć chociaż na niektóre z ponad trzystu listów, jakie co miesiąc otrzymuję od ludzi z całego świata, z pytaniami na temat Rozmów z Bogiem i stosowania ich prze-słania w codziennym życiu. Z tego względu również wybraliśmy i zamieściliśmy w tej książce najciekawsze pytania i odpowiedzi ze zbiorów zgromadzonych w ciągu pięciu lat istnienia biuletynu.  Nie zdziw się przy czytaniu tych listów, kiedy znajdziesz w nich odrobinę samego siebie. Przecież wszyscy zadajemy sobie te same pytania. Wszyscy rozpatrujemy, z własnej perspektywy, te same zagadnienia. Toteż trzymasz teraz w ręku nie książkę, lecz zwierciadło.  Proszę, żebyś wejrzał w nie głęboko. Zobacz, co się w nim odbija. Kto wie, czy nie twoja własna droga do Najwyższej Prawdy. 

"Jesteś Bogiem" słyszałem Sai Babę, wypowiadającego to zdanie do ludzi pytających Go o jego boskość. Po takim stwierdzeniu pytający będzie najprawdopodobniej wyglądał na oszołomionego i niedowierzającego. Może też po prostu zachować kamienny wyraz twarzy, jakby takie stwierdzenie było akceptowane, jednak miało niewiele wspólnego z rzeczywistością. Jest to jednak najbardziej podstawowa prawda duchowa, mówiąca o ludzkiej tożsamości - prawda, którą Sai Baba stara się stopniowo wdrażać. Nasiona tej prawdy zostały zasiane dawno temu w Upaniszadach - hinduskiej filozofii - i przez wieki były pielęgnowane przez wielu wspaniałych nauczycieli pojawiających się na świecie, włączając w to Jezusa, który powiedział: "Jestem w Ojcu, a wy jesteście we Mnie, tak jak Ja jestem w was". Rozdział 1 Sai Baba i Ty 9 Rozdział 2 Metafizyka i boskie uzdrawianie 19 Rozdział 3 Ponadnaturalna moc 59 Rozdział 4 Formy Sai 83 Rozdział 5 Wykorzystywanie innych form 95 Rozdział 6 Przemiana i ratowanie ludzi ;. 111 Rozdział 7 Nauka Sai i droga Sai 127 Rozdział 8 Medytacja 151 Rozdział 9 Sai Baba i Chrystus 159 Rozdział 10 Sai Baba i islam 175 Rozdział 11 Baba i buddyzm 187 Rozdział 14 Poprzez inne lampy 199 Rozdział 13 Baba i teozofia 215 Rozdział 14 Boskie misterium 233 Rozdział 15 Spojrzeć na jego twarz 247 Dodatek A Esencja Wedanty 259 Dodatek B Fundamenty teozofii 263 Dodatek C Zarys Wieczystej Filozofii 265

Jedno jest pewne - anioły pojawiają się w naszym życiu. Pomagają nam w dramatycznych momentach. Ukazują się wtedy pod rozmaitymi postaciami, czasami zdumiewającymi. Każdy, kto kiedykolwiek doświadczył spotkania z aniołami, podaje własny ich opis. Z pewnością zjawiały się i na naszej drodze. Tylko, czy zawsze umieliśmy je dostrzec? Fragment książki Wybrani przez anioły Rozdział pierwszy NAZNACZENI PRZEZ ANIOŁY Całym swoim sercem składam Ci dzięki, O Panie; będę śpiewał na twą chwałą w obecności aniołów. Psalm 138 Wszystko, co kiedykolwiek powiedziałam, napisałam, zebrałam, zaśpiewałam czy zrobiłam w sprawie aniołów, ma swój początek w pewnym wydarzeniu z mojego życia. Kiedy miałam pięć lat, po raz pierwszy ujrzałam mojego Anioła Stróża, który mnie naznaczył i zmienił moje życie na zawsze. To jedno -wydarzenie zmieniło moje życie bardziej niż cokolwiek innego. Może z wyjątkiem dnia gdy jako dorosła osoba uwierzyłam, że Jezus jest rzeczywiście prawdziwym panem wszechświata i moim. Bardzo mocno wierzyłam, że gdybym wtedy nie spotkała swojego anioła, mogłabym nigdy nie dorosnąć. Prawdopodobnie poddałabym się strachowi, który wypełniał moje dzieciństwo. Nigdy nie przeżyłabym zbawczej obecności aniołów w moim dzisiejszym życiu. Twierdzi się, że podstawowe cechy osobowości kształtują się do trzeciego lub czwartego roku życia. Wiem, iż zanim osiągnęłam pięć lat, byłam dzieckiem bardzo bojaź-liwym. Bałam się ciemności, telewizora, telefonu, jedzenia i rozstania z rodzicami choć na chwilę. Przerażał mnie nawet odgłos odkurzacza, więc matka zanim rozpoczynała odkurzanie, wysyłała mnie do mieszkającej w pobliżu babci. Byłam samotną jedynaczką otoczoną przez dwoje kochających rodziców, którzy przypuszczali, że z czasem z tego wyrosnę. Ale nie wyrosłam. Z trudem aklimatyzowałam się w przedszkolu, gdyż lęk przed rozstaniem z rodzicami panicznie mnie przerażał. Dokładnie pamiętam mój pierwszy dzień. Byłam tak podekscytowana, że rozbolał mnie brzuch. Mama odprowadziła mnie do przedszkola, które mieściło się dwa bloki dalej. Weszła do sali, aby przedstawić mnie mojej nowej nauczycielce. Gdy pożegnawszy mnie pocałunkiem i uśmiechem wyszła, wpadłam w panikę. Nigdy przedtem nie byłam w przedszkolu, więc siadłam na swoim miejscu i płakałam. Moja nauczycielka — starsza i miła kobieta — w końcu odwróciła moją uwagę, ale i tak większość tego poranka musiałam spędzić z powodu bólu brzucha w łazience. Prawie miesiąc potrzebowałam na to, aby bez strachu i płaczu zostać cały dzień, w przedszkolu. Przerażenie, którego tam doświadczałam, było niczym w porównaniu z porą pójścia spać. Wiedziałam, że gdy tylko zamknę oczy, natychmiast otoczą mnie potwory i włamywacze czekający tylko na to, abym zasnęła. Tak więc kiedy nie mogłam znieść już dłużej tego strachu, zbiegałam na dół z płaczem. Mama zanosiła mnie z powrotem do łóżka i siadała przy mnie na chwilę. Kiedy opuszczała mnie wreszcie, wszystko zaczynało się od nowa. Mój strach narastał w miarę napływania radiowych doniesień o śmierci i torturach podczas wojny w Korei. Wszystkie te okropności stawały się dla mnie nocnymi zjawami. Chorobliwe i neurotyczne dziecko? Z pewnością nim byłam. Najbardziej przerażała mnie myśl o śmierci. Zupełnie nie wiem, dlaczego wtedy zajmowało mnie to bardziej od lalek i ukochanej kolejki. Tak było. Przeszłam przez okres, w którym śmierć stała się moją obsesją. Większość dzie- ci w wieku pięciu lat zadaje pytania: „Dlaczego niebo jest niebieskie"?, zaś ja pytałam: „Dlaczego ludzie umierają?". Mama nie pozwoliła mi zobaczyć w kinie czy też przeczytać historię o Bambim. Wiedziała, że bardzo się tym przejmę. Pod koniec pierwszego roku pobytu w przedszkolu zginęła tragicznie w wypadku samochodowym moja nauczycielka. Mój świat zaczął się rozpadać. Znajome światełko bezpieczeństwa zgasło. Mama wyjaśniła mi, że nauczycielka „zasnęła na zawsze", a nową panią polubię równie mocno. Wkrótce do mojej listy przerażających rzeczy dołączyła „autofobia". Jazda samochodem stała się dla mnie ogromnym przedsięwzięciem. Gdy ojciec wyjeżdżał rano samochodem do pracy, mama starała się odwrócić moją uwagę. Umarł mój żółw. Któregoś dnia znalazłam jego miękki i sflaczały korpus w wodzie. Mama wyjaśniła, że zasnął i pochowaliśmy go w ogródku na tyłach domu. Zawsze gdy wujek Mikę coś, sadził, nie odstępowałam go na krok, wiedząc co znajduje się pod ziemią i jaki los czeka Pana Żółwia. Wtedy właśnie umarła moja babcia. Nie znałam nigdy żadnej innej babci ani dziadka, zaś ona była dla mnie uosobieniem mądrości. Oczywiście rodzice nie odważyli się zabrać mnie na pogrzeb ani na mszę, czy później na grób. W latach pięćdziesiątych bardzo rzadko zabierano mnie na cmentarz. Mama powiedziała mi, że babcia zasnęła na zawsze tak jak moja pani i mój żółw i już nigdy nie wróci ze szpitala. Kiedy myślałam o moim żółwiu, wpadałam w panikę. Myślałam także o mojej ukochanej nauczycielce zmieniającej się w pokarm dla robaków tylko dlatego, że którejś nocy popełniła błąd i zasnęła. I, z nieomylną logiką dziecka, wiedziałam, że teraz moja kolej, tak jak w makabrycznej dziecięcej piosence — The Worms Crawl In. [...]  Wybrani przez anioły Spis treści:   Przedmowa Podziękowanie Rozdział pierwszy NAZNACZENI PRZEZ ANIOŁY Rozdział drugi KIM SĄ ANIOŁY? Rozdział trzeci, CZYM ZAJMUJĄ SIĘ ANIOŁY? Rozdział czwarty DLACZEGO ANIOŁY TAK CZĘSTO POJAWIAJĄ SIĘ W NASZYM ŻYCIU? Rozdział piąty ANIOŁ W POCIĄGU Rozdział szósty ANIOŁ UZDRAWIAJĄCY Rozdział siódmy ANIOŁ, KTÓRY OCALIŁ MOJE MAŁŻEŃSTWO Rozdział ósmy DROGA Z ANIOŁAMI Rozdział dziewiąty BURZOWA POGODA Rozdział dziesiąty ANIOŁ Z PĘDZLEM Rozdział jedenasty ANIOŁY NA URWISKU Rozdział dwunasty OBCOWANIE Z NASZYMI ANIOŁAMI Rozdział trzynasty SKĄD MOŻEMY WIEDZIEĆ, ŻE ZOSTALIŚMY NAZNACZENI PRZEZ ANIOŁA? Rozdział czternasty CZYM JEST SIEĆ NA RZECZ OBSERWACJI ANIOŁÓW?

Czakrotransformacja - przebudzenie serca to druga - po książce Przedświt - część tryptyku Małgorzaty i Jędrzeja Soporowskich Ewolucja Wszechświatów w Nas. Jak piszą autorzy, przed ludzkością i przed każdym pojedynczym człowiekiem stoi obecnie wielkie zadanie zmiany dzisiejszego świata, w którym tak wiele jest wojen, terroryzmu, katastrof naturalnych. Musimy ratować naszą planetę, którą sami zniszczyliśmy. Można to uczynić, budząc w sobie potężną energię miłości poprzez uaktywnienie prawej - emocjonalnej - półkuli mózgowej. Autorzy wskazują, jak tego dokonać, proponując fascynującą wędrówkę przez dwanaście czakramów, dwanaście tajemnych ksiąg życia. Towarzyszące im wizualizacje pozwalają wejrzeć w siebie, zrozumieć i głęboko odczuć swoje wnętrze. Ta książka jest obrazowym opisem działania energii miłości otwierającej serca oraz propozycją zmiany sposobu widzenia życia - z racjonalnego na emocjonalny. Dotyka ona najgłębszej istoty człowieka i pozwala mu się w pełni urzeczywistnić w dzisiejszym świecie.  Ze wstępu Żyjemy we wszechświecie opartym na systemie dwunastkowym. Mamy dwanaście godzin dnia i nocy, dwanaście miesięcy w roku, dwanaście znaków zodiaku, dwanaście czakramów, dwanaście głównych kanałów przepływu energii, dwanaście otworów w ciele, król Artur zgromadził wokół okrągłego stołu dwunastu rycerzy, Chrystus miał dwunastu uczniów, apostołów, itd. Naszym zadaniem jest odblokowanie siebie za pomocą systemu dwunastkowego, który nas tu określa. Na kartach tej książki wnikniemy więc w każdy z dwunastu czakramów, w energię i wiedzę tam zgromadzoną. Rozpoznamy dwanaście poziomów siebie samych, a dzięki własnej wyobraźni uzyskamy dostęp do naszego wewnętrznego świata. To, że żyjemy teraz na Ziemi, przejawieni fizycznie, stanowi ogromny przywilej, a najbardziej fascynującym doświadczeniem tego czasu jest przebudowa własnego DNA. Poprzez kolejne wizualizacje wypełnimy światłem swoje ciało i odblokujemy pamięć komórek mózgowych. Jesteśmy otoczeni siecią niewidzialnej energii, z którą łączymy się za pomocą dwunastu czakramów, dlatego trzeba przypomnieć sobie wszystko, co w nich zakodowaliśmy światłem, pozostawiając tu informacje, z których mieliśmy skorzystać we właściwym czasie. Nadszedł ten czas. Możemy, mając klucz, kod dostępu, zacząć wykorzystywać nasz mózg w pełni, uaktywniając jego prawą półkulę. (...)

Khalil A. Khavari, emerytowany profesor psychologii, jest autorem ponad stu publikacji poświęconych głównie zagadnieniom małżeństwa i rodziny, rozwiązywania konfliktów, duchowości i religii. Prowadził wykłady i warsztaty w całej Ameryce Północnej oraz za granicą. Inteligencja duchowa jest trzecim, niematerialnym wymiarem naszego istnienia, równie ważnym – a może nawet ważniejszym? – jak inteligencja racjonalna, znana uczonym od wieków, i inteligencja emocjonalna, odkryta z takim entuzjazmem kilka lat temu. Książka ta jest swoistym poradnikiem, który ma nam pomóc opanować sztukę szczęśliwego życia. Szczęście bowiem nie zależy od tego, co oferuje nam świat zewnętrzny, lecz jest cenną umiejętnością , którą warto rozwijać i pielęgnować. Narzędziem pomocnym w tym procesie jest właśnie nasza inteligencja duchowa. Autor stawia przed nami wielkie wyzwanie: zharmonizujmy energie tych trzech rodzajów inteligencji – odkryje nam to nową perspektywę piękna i wartości tego doświadczenia, jakim jest nasze życie.

Podręcznik ten uczy osiągania stanu wyostrzonej świadomości, w którym wysłuchujemy podpowiedzi naszego wewnętrznego głosu. Stosując się do odebranych tą drogą wskazówek, możemy z mniejszym wysiłkiem, ale za to bardziej skutecznie rozwiązywać życiowe problemy. Dar intuicji nosimy w sobie od najwcześniejszych lat życia, l od czasu do czasu każdy z nas słyszy wewnętrzny głos, który radzi, jak postąpić, ostrzega przed niebezpieczeństwem lub zachęca do wytrwałości. Jedni go słuchają, inni lekceważą. Możemy i powinniśmy rozwijać w sobie tę zdolność, gdyż jest ona potężnym narzędziem podświadomości, która pragnie nam pomóc w podejmowaniu decyzji. Podręcznik ten uczy osiągania stanu wyostrzonej świadomości, w którym wysłuchujemy podpowiedzi naszego wewnętrznego głosu. Stosując się do odebranych tą drogą wskazówek, możemy z mniejszym wysiłkiem, ale za to bardziej skutecznie rozwiązywać życiowe problemy. KIERUJ SIĘ INTUICJĄ, A WSZYSTKO STANIE SIĘ ŁATWIEJSZE! Słowo wstępne Skoro już wziąłeś do ręki tę książkę, możesz śmiało założyć, że twoje życie niebawem zmieni się gruntownie. Twoja intuicja, już teraz silna i domagająca się uwagi, popycha cię ku nowej odkrywczej podróży. Dlaczego? Głęboko w tobie mieszka pewien cel, który krok po kroku odsłania się przed tobą. Cel ten nie pozwoli ci przespać całego tego życia. Być może już zauważyłeś, że coraz więcej tzw. zbiegów okoliczności zdaje się wskazywać, iż powinieneś zacząć robić coś innego niż dotychczas. Może dostrzegasz w sobie tęsknotę za zajęciami lub znajomościami, które niosłyby więcej znaczenia? Może od pewnego czasu czujesz, że niektórzy z twojej paczki nie są ci już tak bliscy jak dawniej? A może zastanawiasz się nad porzuceniem dotychczasowego zajęcia i zaangażowaniem w coś całkiem nowego? Lecz co by to miało być? (...)

Astrofizyk Nick Astel, zafascynowany tajnymi notatkami Nicoli Tesli, odkrywa kod pola magnetycznego. Nieoczekiwanie badania zaczynają podążać w innym niż początkowo zakładano kierunku. Dotarcie do powszechnego pola informacyjnego kosmosu i światów równoległych znajduje zaskakujący finał. Znane fakty historyczne nabierają nowego znaczenia. Powieść, od której nie można się oderwać, pozwala dostrzec znaczenie wydarzeń i sytuacji, pojawiających się wciąż na nowo w życiu tej samej osoby na przestrzeni siedmiu wcieleń. W trzymającą w napięciu fabułę wplecione zostały objaśnienia praw karmy oraz fenomenu poprzednich wcieleń. Pojawiają się także wątki dotyczące programu HAARP i związków mechaniki kwantowej z ezoteryką.   Małgorzata Wadżet Gardasiewicz jest profesjonalnym astrologiem z 20-letnim stażem. Zajmuje się także astrologią karmiczną i poprzednimi wcieleniami. Prowadzi warsztaty i wykłady, występuje w programach radiowych i telewizyjnych. Współautorka książek Harmonia Wszechświata w człowieku, Opowieści Druida i filmu dokumentalnego Szczecin - miasto Oriona.

Psychoterapia praniczna. Leczenie psychiki za pomocą energii naturalnych - uczy sposobu korzystania z metod bioenergoterapeutycznych stosowanych od wieków w medycynie Wschodu, w leczeniu takich zaburzeń psychicznych, jak: zachowania kompulsywne, stany napięcia, niepokoju i stresu, fobie, depresja, histeria, impotencja, skłonności samobójcze, nałogi i wiele innych.

Aura jest naszym energetycznym polem. Widoczna jako barwna poświata otaczająca ciało, pozwala odczytać stan zdrowia i witalności człowieka, nastawienie do świata i ludzi, emocje, na przykład miłość, życzliwość, niechęć, agresję,. Barwy aury mówią o sprawach z przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, co może ułatwić nam zrozumienie obecnej sytuacji. Regina A Sidorkiewicz omawia w swojej książce fenomen aury i prezentuje typologię aur wraz ze szczegółowymi opisami. Dowiemy się też między innymi: - co daje widzenie aury; - co oznacza nadmiar lub niedobór pewnych kolorów w aurze; - jak zmienia się aura w poszczególnych fazach życia; - jak można zadbać o własną równowagę energetyczną; - w jaki sposób można zdobyć umiejętność widzenia aury. Umiejętność widzenia i doczytywania aury pozwoli nam poczuć i zrozumieć, kim naprawdę jesteśmy, uświadomi nam, że troszcząc się o rozwój duchowy, odkrywamy w sobie niewyczerpane zasoby radości życiowej, a także przypomni nam najgłębszą uniwersalną wiedzę i pomoże stosować ją w życiu. Książka jest bogato ilustrowana barwnymi portretami aury, jakie autorka maluje od dawna, między innymi wspaniałymi obrazami aury Jana Pawła II.

Zwykle chorobę traktujemy jako nieszczęście, pech, skutek przypadku. Walczymy z nią, zażywając lekarstwa czy decydując się na interwencję chirurgiczną.  Christian Flčche, psychoterapeuta, specjalista w zakresie NLP, wysuwa tezę, iż choroba istnieje po to, by nas leczyć. Jest ona zdrową biologiczną reakcją na wydarzenie, z którym nie potrafimy poradzić sobie emocjonalnie, i działa na rzecz przetrwania organizmu. Autor proponuje nową metodę, polegającą na odczytywaniu kodu biologicznego choroby, czyli przyczyn psychicznych, emocjonalnych, które ją wywołały. Docierając do nich i rozpoznając je, możemy leczyć ich skutki.  Co więcej, uzmysłowienie sobie istniejących w naszej podświadomości wspomnień i odczuć, które w warunkach konfliktu mogą w naszym życiu lub w życiu naszych potomków dojść do głosu i spowodować chorobę, pozwoli nam podjąć próbę uporania się z nimi - tak by nie dopuścić do powstania choroby.  Autor dokładnie omawia tę metodę, poczynając od embriologii i wyjaśnienia związków łączących ciało, mózg, psychikę oraz kanały energetyczne. Wymienia m.in. rodzaje konfliktów, w różny sposób prowadzących do zachorowania, a także konkretne odczucia, które mogą oddziaływać patogennie na poszczególne narządy. Na potwierdzenie swoich tez przytacza wiele przykładów z własnej praktyki terapeutycznej. Książka ta przełamuje stereotypowe myślenie o chorobie, wskazując, jak dzięki głębokiemu poznaniu samych siebie możemy odzyskać i zachować pełne zdrowie fizyczne i psychiczne.

Książka nie tylko prezentuje najsłynniejsze amulety i talizmany, ale także uczy, jak samodzielnie wykonać odpowiednie magiczne przedmioty obdarzające ich właścicieli zdrowiem, szczęściem, miłością czy pieniędzmi.

Autor zachęca nas do tego, byśmy lepiej poznali samych siebie i dzięki temu osiągnęli poczucie jedności z całym wszechświatem i z każdą jego jednostką. Uświadomienie sobie owej łączności z naturą i odkrycie jej tajemnic pozwoli nam stworzyć nową wspaniałą rzeczywistość i cieszyć się życiem tu i teraz.

Istota duchowego życia „ Ścieżka medytacji i duchowości nie jest wycofaniem się ze świata opartego na frustracji czy strachu, ale umiejętnym procesem uczenia się istnienia zarówno w świecie, a jednak prowadzić życie duchowe. I nie musisz wyrzekać się świata.” Każdy z nas chciałby lepiej poznać ścieżkę duchowości. Ten niewielki zbiór nauk Swami Ramy jest dla poważnego poszukiwacza nieocenionym źródłem porad i praktycznej wiedzy. Nie jesteś osamotniony w swoich wysiłkach, które mają cię doprowadzić do przemiany. Wspaniała życzliwość Swamijego i delikatne przewodnictwo są zawsze obecne w jego poezji, która zainspiruje cię, by dodać otuchy oraz wsparcia na ścieżce, jaką wybrałeś.

Wszyscy pragną, aby ich życie było pogodne, szczęśliwe i uporządkowane. Najczęściej są to tylko marzenia, bo ciągle im coś w tym przeszkadza. Albo szkodliwe nawyki, albo bolesne wspomnienia, albo wizja niepewnej przyszłości. Collin Sisson, twórca i długoletni praktyk metody zwanej „integracją oddechem”, ukazuje nam sposób pozbycia się przeszkód hamujących nasz rozwój osobisty. Po sukcesie pierwszej książki Wewnętrzne przebudzenie, autor rozbudowuje główne jej tezy, jednocześnie nadając im nowy wymiar. Omawia sztukę swobodnego oddychania i samoobserwacji, która pozwala zwalczyć negatywne uczucia oraz zaakceptować siebie i innych, co stwarza nam okazję do rozwoju i wskazuje drogę ku szczęściu. Opanowanie metody świadomego oddychania wyzwala nas ze stanu ofiary i prowadzi do pełnej wolności.

Czy możliwe jest stworzenie studolarowego banknotu, wywoływanie duchów, wykrywanie źródeł wody lub złóż złota, stawanie się niewidzialnym? Autor, stopniowo wprowadzając czytelnika w świat niższej i wyższej magii, udowadnia, że to wszystko można osiągnąć. Należy tylko konsekwentnie i z przekonaniem wykonywać podane tu ćwiczenia (oddychanie, wizualizacja itp.) i odprawiać rytuały, ściśle przestrzegając zasad magii. Z tej książki dowiesz się też między innymi: - co to są ciała astralne, czakry i aura, - do czego służą w magii heksagramy I-Ching lub karty Tarota, - jak przygotować swoje miejsce do pracy, - jak intonować zaklęcia, - jak nawiązać więź z poziomami duchowymi i astralnymi.  Wstęp Przeczytałem setki książek o magii i okultyzmie, a nie mogę sobie przypomnieć choćby jednej, która nie pozostawiłaby we mnie uczucia niedosytu. W końcu doszedłem do wniosku, że tym, czego mi w nich brakuje, jest wiara. Niewielu autorów kwapi się z wyznaniem, że są w głębi duszy przekonani, iż magia działa. Jeszcze mniej ma odwagę powiedzieć w prostych słowach, co się wtedy dzieje. W mojej książce starałem się uniknąć popełnienia obu tych błędów. I dzięki temu wydaje mi się, że zrozumiałem, dlaczego te błędy są takie częste. Po pierwsze, głoszenie w erze komputerów poglądu, że magia działa, sprawia, że czujesz się jak idiota. Zaprzecza to bowiem wszystkiemu, czego cię uczono, w co wierzą twoi znajomi, wszystkiemu, co wydaje się prawdziwe, praktyczne i warte zachodu. Zatem nawet jeśli już posuniesz się do takiego stwierdzenia, nie Przestajesz się zastanawiać, czy nie padłeś ofiarą halucynacji albo zwykłego zbiegu okoliczności. Po drugie, gdy postanowisz w prostych słowach opowiedzieć, co się stało, zdzierasz z siebie cudowną pelerynę noszoną przez tylu magów - aurę mrocznej tajemnicy. Gdy tylko zaczynasz praktykować magię, traci ona swój urok i dramatyzm. A wszystko polega w głównej mierze na ciężkiej pracy, powtórkach, trwającym nieraz miesiące lub lata, nie kończącym się treningu umysłu. Rezultaty zaś często bywają niepewne i nie towarzyszą im teatralne efekty. To może rozczarowywać, ale i tak zawód jest mniejszy, niż gdyby nie było żadnych rezultatów. W książce tej usiłowałem ograniczyć teorię do minimum, ale nie sposób jej całkiem pominąć. Przebrnij jednak przez rozdziały, które zawierają rozważania teoretyczne - zawsze przecież miło jest wiedzieć, co się robi, a także, jak to zrobić. To nie znaczy, że masz traktować zaprezentowane przeze mnie teorie jak dogmat lub boskie objawienie. Jedyną drogą do prawdy, jaką znam, jest doświadczenie i medytacja. Rozmyślaj nad tymi teoriami i wyciągaj własne wnioski. Eksperymentuj i ucz się na swoich błędach. Zobaczysz, że w magii dużą rolę odgrywa sugestia i autosugestia. Wspominam o tym na wypadek, gdyby cię kusiło, żeby z tego powodu zlekceważyć wszystkie swoje wyniki. Zanim je całkiem zdyskredytujesz, spróbuj powtórzyć swoje magiczne dokonania za pomocą samej sugestii. Tak jak ja przekonasz się, że jest to niemożliwe. Następnie odkryjesz, że znaczna, część techniki magii polega na manipulowaniu wyobraźnią (czyli imaginacją). Ma to niekorzystny wydźwięk w czasach, kiedy słowa „imaginacja", „wyimaginowany" często używane są do określenia czegoś nierzeczywistego czy wręcz bezwartościowego. Po ponad trzydziestu latach doświadczeń w tej dziedzinie, zapewniam cię, że wyobraźnia jest najmniej docenianą i najsłabiej rozpoznaną funkcją ludzkiego umysłu. Zrób mi tę uprzejmość i powstrzymaj się z wydawaniem sądów, dopóki nie spróbujesz. Możesz uznać, że moje podejście jest mało sformalizowane, ale mam swoje powody. Po pierwsze, jestem zmęczony napuszonym stylem, którym posługuje się tak wielu autorów piszących o okultyzmie. Po drugie, uważam, że magia może być zabawą. I pozostanie zabawą - i to bezpieczną - dopóki tylko będziesz pamiętać, że masz do czynienia z ogromną mocą. Ostatnia uwaga: w całej książce o osobie stosującej magię mówię w formie męskiej. Wynika to jedynie z literackiej konwencji, dzięki której można uniknąć nieporęcznych konstrukcji, takich jak „ona/on" lub „jego/jej", a nie jest bynajmniej wyznacznikiem płci typowego maga. Z moich doświadczeń wynika, że udział procentowy obu płci wśród praktykujących magów jest mniej więcej równy.

Wiek XX - rewolucyjny w dziedzinie nauki i techniki - przynosi co chwila odkrycia, burzące niejeden utarty pewnik. Oficjalna nauka niechętnie przyjmuje prawdy zaprzeczające skostniałym poglądom. Bürgin opisuje historie słynnych odkryć i wynalazków, które zostały uznane dopiero po wielu latach, kiedy ich autorzy umarli już, nierzadko w nędzy i upokorzeniu.  W 1967 roku selenolog T. Gold przedstawił interpretację księżycowych kraterów, w których wnętrzu zachowały się jego zdaniem pokłady lodu. Hipoteza ta znalazła jednak wtedy tylko garstkę zwolenników. Ale dane, dostarczone w 1994 roku przez sondę Clementine l, świadczyły o tym, że zachodzi duże prawdopodobieństwo występowania wody przy południowym biegunie naszego satelity. Obszar zajmowany przez lód mający grubość od trzech do trzydziestu metrów ma wymiary niewielkiego jeziora. Istnienie lodu i wody na Księżycu potwierdzili też jednak już w latach siedemdziesiątych mineralodzy z Uniwersytetu Cambridge, którzy w próbkach księżycowej gleby odkryli uwodniony tlenek żelaza. Ale wyniki ich badań nie zostały wówczas uznane. Jeden z amerykańskich ekspertów skomentował je cynicznie: „Nasikaliście na próbki"...

Walter Langbein porządkuje informacje o fantastycznej przeszłości ludzkości, pochodzące z mitów, baśni i religii, śledzi obcych bogów-astronautów od pierwszego pojawienia się ich na świecie aż do ostatniego rozstania. Autor twierdzi, że istoty pozaziemskie stworzyły człowieka poprzez manipulacje genetyczne na dnie morza. Powołuje się też na zdumiewającą wiedzę naszych przodków o istotach z Kosmosu. Proponuje dwie nowe teorie pochodzenia istot pozaziemskich: albo przybyły one z innego wymiaru, albo pochodzą z jakiejś planety Układu Słonecznego. W swej fascynującej książce Langbein przedstawił informacje, świadczące o tym, że nasza przeszłość jest dużo bardziej fantastyczna niż nam się dotąd zdawało. Coraz prawdopodobniejsza wydaje się teza, że człowieka stworzyły istoty pozaziemskie. Możemy też podziwiać wiedzę naszych przodków o pradawnych przybyszach z Kosmosu. Wiadomo o maszynach bojowych „bogów", o ich medycynie, statkach kosmicznych, budowlach. Autor proponuje dwie nowe teorie dotyczące istot pozaziemskich: albo pochodzą one z innego wymiaru, albo z planety Układu Słonecznego, która zmieniła się w olbrzymi statek kosmiczny i teraz z szaleńczą prędkością przemierza niezgłębione otchłanie Wszechświata...Spis Treści Wstęp I. Poszlaki i dowody archeologiczne 1. Niewiarygodne 2. Dziwne ślady przeszłości - wskazówki na temat bogów--astronautów 3. Podróże w przeszłość II. Historia bogów-astronautów 4. O Homo sapiens i jego przodkach 5. Jak przybywali „bogowie"... 6. „Bogowie" przybywają po raz pierwszy 7. Gdzie Bóg stworzył Adama? 8. Tajemnicza Wyspa Wielkanocna 9. Epos o Gilgameszu albo kość niezgody (walka bogów?) 10. Maszyny bojowe bogów? 11. Uwagi u medycynie bogów-astronautów 12. Uwagi o architekturze bogów-astronautów 13. Uwagi o broni bogów-astronautów 14. O upadku rodzaju ludzkiego 15. Uwagi o pojazdach kosmicznych bogów-astronautów 16. Z powrotem do gwiazd III. Fakty, tezy, teorie, poszlaki i spekulacje 17. Wczoraj, dziś, jutro 18. Rozmowy z naukowcami 19. Metody przeciwników 20. Skąd przybyli bogowie-astronauci? 21. Jakie właściwości fizyczne powinien mieć czterowymiarowy statek kosmiczny? 22. Bogowie i olbrzymi w starożytności

Autor analizuje znane i kontrowersyjne zabytki kultur Ameryki Środkowej i Północnej i na podstawie odczytanych inskrypcji dowodzi, że indiańskie ludy Ameryki miały kontakt z istotami z Kosmosu. Proponuje czytelnikowi pełną przygód podróż w poszukiwaniu tajemniczych obiektów znajdujących się do dziś w posiadaniu Indian. Wykazuje, że tylko konserwatywne stanowisko archeologów nie pozwala na ujawnienie prawdy, umożliwiającej zrozumienie "prastarego boskiego planu" , ogarniającego cały Wszechświat. Święte miasto Teotihuacan zostało podobno wzniesione przez bogów, nim ludzie pojawili się na Ziemi a gwiazdy na niebie. Bogowie stworzyli tu również Słońce i Księżyc. Nanahuatzin, garbaty i trędowaty bóg, poświęcił się, skacząc z piramidy w ogień. Wyszedł zeń jako jasna konstelacja gwiezdna. Także bóg Tecuciztecatl dokonał tej ofiary i odtąd krąży po niebie jako Księżyc. W ten sposób Piramida Słońca i Piramida Księżyca otrzymały nazwy... Teotihuacan, tak odległe od właściwej krainy Majów, wywierało na ten lud niezwykle silny wpływ. Tikal, leżące na nizinie, oraz Kaminaljuyu na Wyżynie Gwatemalskiej, utrzymywały z Teotihuacan ścisły kontakt. Teotihuacan prowadziło też handel z obszarem dzisiejszego Hondurasu; towary z tego wielkiego miasta docierały nawet do Copan, metropolii Majów leżącej najdalej na południu.

Sumer był krajem, gdzie po potopie narodziła się pierwsza znana i w pełni udokumentowana cywilizacja, pojawiając się nagle i nieoczekiwanie jakieś sześć tysięcy lat temu. Kraj ten dał ludzkości pierwociny wszystkich dziedzin, które stanowią o rozwiniętej cywilizacji – nie tylko pierwsze cegły i pierwsze piece, lecz także pierwsze wyniosłe świątynie i pałace, pierwszych kapłanów i królów: pierwsze koło, medycynę i farmakologie...  Kapłani przynieśli Arkę Przymierza na jej miejsce w świętym przybytku, „do świątynnej komnaty dvir", i umieścili ją „pod skrzydłami cherubów". Ale zaraz musieli w pośpiechu opuścić świątynię, „gdyż obłok chwały Jahwe wypełnił Dom". Wtedy Salomon zaczął modlitwę, mówiąc: Jahwe, który postanowiłeś zamieszkać w mrocznym obłoku! Miejscem, gdzie mieszkasz, jest niebo, lecz czy naprawdę zamieszka Elohim z człowiekiem na ziemi?" Uświadamiając to sobie Salomon prosił Pana o wysłuchiwanie modlitw wznoszonych ze świątyni: „Ty racz wysłuchać modlitwy i błagania i daj każdemu według jego postępków". Wtedy „ukazał się Jahwe Salomonowi po raz drugi, jak mu się ukazał ongiś w Gibeonie. I rzekł do niego: Słyszałem modlitwę i błagania twoje. Poświęciłem ten Dom, który zbudowałeś, aby tam przebywało moje szem po wieczne czasy, tam będą też moje oczy i moje serce po wszystkie dni". Termin szem tradycyjnie tłumaczony jest jako „imię". Lecz, jak wykazałem w Dwunastej Planecie, słowo to było odpowiednikiem sumeryjskiego terminu MU, który pierwotnie odnosił się do niebiańskich izb, czyli latających maszyn mezopotamskich bogów. A więc kiedy lud Babilonu zabrał się do budowy wieży, aby zrobić szem dla siebie, wznosił w istocie wyrzutnię nie dla „imienia", lecz dla statków powietrznych.

„Rozszyfrowując zagadkę półbogów (wśród nich słynnego Gilgamesza), doszedłem w tej książce – moim koronnym dziele – do wniosku, że niezbity, materialny dowód dawnej obecności obcych na Ziemi został pogrzebany w starożytnym grobowcu. Opowieść ta wnosi znaczący wkład do zrozumienia naszego pochodzenia genetycznego – jest kluczem do rozwikłania sekretów zdrowia, długowieczności, życia i śmierci, jest tajemnicą, której rozwiązanie wprowadzi czytelnika w niezwykłą przygodę i ostatecznie ujawni to, co było skrywane przed Adamem w ogrodzie Eden. […] Olbrzymi: Rzecz jasna nie wszyscy starożytni królowie byli gigantycznego wzrostu. Ale kananejski kolos Og, król Baszanu, był tak niezwykły, że Biblia poświęca temu wzmiankę. Arba, potomek Anakitów/Anunnaki, tym się wyróżniał, że był iszgadol. Półbóg Adapa, syn Enki, choć nie był królem, opisywany był jako wielki i silny. Jeśli będący takimi „wielkimi ludźmi” półbogowie dziedziczyli tę genetyczną cechę po swoich boskich rodzicach, można by się spodziewać, że wizerunki bogów przedstawiać ich będą jako istoty gigantyczne w porównani z ludźmi; i rzeczywiście tak było.”