Nowa talia kart - Tarot Medytacyjny "Poznaj siebie", której twórcą jest Dariusz Cecuda. Nowa talia emanuje głęboką energetyką, ciepłymi kolorami.

Implantologia. Zastosowania technik PSI. Polowanie na ufo i inne... „Przeciętny mieszkaniec naszego kraju, na ogół nie zdaje sobie sprawy, ile ciekawych rzeczy dzieje się nie tylko na niebie, ale dosłownie wszędzie wokoło.” Kazimierz Bzowski – jeden z czołowych polskich ufologów i badaczy niezwykłych zjawisk. Stały współpracownik czasopisma Nieznany Świat i innych o podobnej tematyce. Współpracował z inż. Miłosławem Wilkiem, byłym pracownikiem Instytutu Badań Jądrowych w Świerku, który dokonał przełomowego odkrycia tajemniczej sieci – Sieci Wilka. Autor słynnych książek: 'Sieć Wilka', 'Siły Ziemi – tu i teraz' oraz wielu artykułów i fotografii publikowanych w różnych czasopismach. Odszedł w 2005 r. ... Należę właśnie do gatunku tych „narwańców”. I wcale nie żałuję, że ostatnie trzydzieści pięć lat życia zeszło mi na kontaktach z UFO... Kazimierz Bzowski

Odtajnione sprawy z archiwów T.A.P.S. Niesamowite historie dwóch pasjonatów, którzy wraz z zespołem ekspertów i specjalistycznym sprzętem przemierzają Stany Zjednoczone w poszukiwaniu duchów. Analizują materiały audio i wideo, poszukują danych w bibliotekach, a po zakończonej pracy ewidencjonują zebrane materiały. Hawes i Wilson doznali w swoim życiu bliskich spotkań z siłami nadprzyrodzonymi, więc teraz pomagają ludziom, którzy też mają takie doświadczenia. Bo kto lepiej zrozumie kobietę, która widzi rzeczy, których nie dostrzegają inni, niż ci, którzy też to przeżyli. Badanie zjawisk paranormalnych to duża odpowiedzialność. Łowcy duchów zajmują się życiem innych ludzi, wchodzą do ich domów, wysłuchują największych tajemnic, sprawdzają rzeczy osobiste i często dają iskierkę nadziei, bo tak naprawdę w poszukiwaniu duchów nie chodzi o nie, lecz o żywych. Książka zawiera opisy spraw z archiwów organizacji T.A.P.S. (The Atlantic Paranormal Society) założonej przez autorów. To fakty wynikające z obserwacji, doświadczenia i prowadzonych przez lata badań. Stół, który bez widocznego powodu przesuwa się po podłodze; nagranie na taśmie, na której po odsłuchaniu od tyłu, dodatkowo słychać słowa wypowiedziane szeptem; ludzki cień w rogu pokoju, gdy w pobliżu nie ma nikogo to tylko niektóre z przyprawiających o dreszcz opowieści. Oprócz nich znajdziecie w książce ważne wskazówki dla początkujących badaczy zjawisk paranormalnych, np. jak używać mierników pola elektromagnetycznego, kamery na podczerwień czy jak obchodzić się z duchami. Bez względu na to, czy jesteś sceptykiem, czy wierzysz w duchy, te prawdziwe, fascynujące i zarazem przerażające historie nie pozwolą Ci w nocy zasnąć! Fragment książki Kontakty z duchami Wprowadzenie: Grant Wilson Polowanie na duchy - tak jak wiele innych rzeczy, którymi zajmują się ludzie - na przestrzeni lat stało się coraz bardziej wymagającym i wyszukanym zajęciem wykorzystującym zaawansowaną technologię. Jeżeli zamierzasz wykonywać profesjonalne badania nad zjawiskami paranormalnymi, to musisz posiadać praktyczną wiedzę dotyczącą różnych specjalistycznych aplikacji. Dlatego też warto mieć dostęp do zespołu ekspertów. Kiedy dzisiaj oglądacie Jasona i mnie w telewizji, to widzicie, że zazwyczaj u swego boku mamy sporą, współpracującą z nami załogę. A trzeba też przyznać, że jest to cholernie uzdolniona załoga. Znacie ich, ponieważ widujecie ich tak samo często, jak mnie i Jasona. W programie Ghost Hunters to właśnie oni odpowiadają na telefony od potencjalnych klientów, ładują sprzęt na samochody i przemierzają kraj wzdłuż i wszerz. Przeprowadzają wywiady, rozstawiają urządzenia i służą nam za uszy i oczy w różnych aspektach naszych badań. Pakują się rankiem i spędzają godziny analizując dane audio i wideo oraz poszukują materiałów w miejscowych bibliotekach, magistratach i towarzystwach historycznych. Kiedy natomiast badania dobiegają końca, wtedy ewidencjonują zebrane materiały po to, aby można jeszcze było odnieść się do nich w przyszłości. Jednak nie zawsze tak było. Na początku, kiedy działalność T.A.P.S.-u (The Atlantic Paranormal Society, Atlantyckie Stowarzyszenie ds. Paranormalnych) dopiero się rozkręcała, wiele z tych rzeczy Jason i ja musieliśmy robić sami. Nie istniała żadna duża organizacja, na której moglibyśmy się wesprzeć. Byliśmy po prostu dwoma facetami, którzy pasjonowali się polowaniem na duchy i naiwnie wierzyli, że mogą pomóc ludziom rozwiązać ich problemy. Oczywiście cieszyliśmy się z oferowanej nam pomocy. Rzadko byliśmy całkowicie pozostawieni samym sobie, niemniej jednak najczęściej było nas tylko dwóch. Ponieważ nie było z nami nikogo, kto dałby się rano w sobotę wyciągnąć z łóżka i przez sześć godzin jechać do Maine, mogliśmy liczyć wyłącznie na siebie. W końcu badanie zjawisk paranormalnych to nie tylko hobby, chociaż wiemy, że niektórzy właśnie w ten sposób do tego podchodzą. To odpowiedzialność, i to duża. Jako łowca duchów, zajmujesz się życiem innych ludzi. Wchodzisz do ich domów, wysłuchujesz ich największych tajemnic, sprawdzasz ich rzeczy osobiste i być może dajesz im iskierkę nadziei. Mogą nie pokładać zbyt wielkiej nadziei w swoich duchownych, lekarzach czy miejscowej policji. Zwierzanie się swoim przyjaciołom, sąsiadom lub nawet innym członkom rodziny może być dla nich krępujące. Ale z jakiegoś powodu nie krępują się i pokładają nadzieję w Tobie. Jeżeli to nie jest odpowiedzialność, to w takim razie nie wiem, co to jest. Myślę, że jednym z powodów, dlaczego ludzie liczą na nas jest to, że sami doświadczyliśmy tego, co doświadczają oni. Mieliśmy okazję do bliskich spotkań z siłami nadprzyrodzonymi, byliśmy nimi niemalże śmiertelnie wystraszeni i mieliśmy na tyle szczęścia, że z tego wszystkiego wyszliśmy cało i zdrowo. A więc, kiedy siedzimy i rozmawiamy z kobietą widzącą rzeczy, których inni nie dostrzegają lub wysłuchujemy mężczyzny słyszącego w nocy głosy, rozumiemy ich zmieszanie i ból. Potrafimy się utożsamiać. Jeżeli czytałeś naszą pierwszą książkę, pt. Ghost Hunting, to wiesz już, w jaki sposób Jason po raz pierwszy zetknął się ze zjawiskami nadprzyrodzonymi. W wieku zaledwie dwudziestu lat zaczął spotykać się z kobietą praktykującą reiki - japońską technikę relaksacji polegającą na manipulacji energią życiową. Po sześciu miesiącach praktykowania technik zaczął widzieć różne rzeczy, włączając w to zjawy ludzi. Myślał, że traci rozum. Następnie został przedstawiony badaczowi zjawisk paranormalnych, Johnowi Zaffisowi, który poinformował go, że po prostu stał się bardziej wrażliwy na tego rodzaju rzeczy. Chociaż nieco uspokoiło to Jasona, mimo wszystko gdziekolwiek szedł, widział ciągle to samo. Gdy pewnego dnia w oceanarium natknął się na nieznajomą kobietę, która doradziła mu, aby jadł zielone oliwki, dopiero wtedy jego wizje nieco osłabły. Oliwki. I bądź tu mądry! W międzyczasie Jason założył RI.P.S. (The Rhode Island Paranormal Society - Stowarzyszenie Rhode Island ds. Paranormalnych). Była to swego rodzaju grupa wsparcia dla ludzi takich jak on, czyli tych, którzy zetknęli się ze zjawiskami nadprzyrodzonymi i czuli potrzebę, aby o tym porozmawiać. To właśnie dzięki Rl.P.S.-owi dane mi było poznać Jasona. Chciałem ustalić swoją pozycję na polu projektowania stron internetowych, natknąłem się na witrynę RI.P.S.-u i od razu pomyślałem, że mógłbym poprawić jej wygląd i funkcjonalność o 200%. Skontaktowałem się zatem z Jasonem i dowiedziałem się, że propozycja usprawnienia owej strony go interesowała i chętnie skorzysta z pomocy. Niedługo potem umówiliśmy się na spotkanie w cukierni i zaczęliśmy obgadywać różne pomysły. Jednak nasza rozmowa zamiast dotyczyć stron internetowych, ciągle schodziła na tematy paranormalne. Było to nasze wspólne zainteresowanie i gawędziliśmy o tym nie tylko tamtej nocy, ale również wielokrotnie potem. Jednak dopiero wiele lat później, kiedy staliśmy się sobie tak bliscy jak bracia, zdecydowałem zwierzyć się Jasonowi i opowiedziałem mu, co przytrafiło mi się w przeszłości. Zrobiłem to, ponieważ on nie był jedynym, który doświadczył czegoś, czego wyjaśnić nie potrafił. Tak oto pokrótce przedstawia się historia, którą mu opowiedziałem... Wychowałem się w gęsto zalesionej części Rhode Island, a paranormalne istoty nie były mi w głowie. Pojawiały się tylko w związku z Halloween czy w opowieściach o duchach i to w zasadzie wszystko. Poza tym nie byłem dzieciakiem, który w poszukiwaniu duchów zmarłych lubił badać ciemne, pełne przeciągów strychy oraz zimne, zasnute pajęczynami piwnice. Cały swój wolny czas spędzałem na świeżym powietrzu i właśnie dlatego najpierw wstąpiłem do grupy Boy Scouts, a potem do Eagle Scouts. W tamtych czasach, jeżeli zawiązałbyś mi oczy przepaską i pozostawił w lesie, to bez problemu trafiłbym do domu. Mam bliskiego przyjaciela Chrisa, z którym znamy się od piątego roku życia. Kiedy miałem piętnaście lat, pewnego dnia, nieopodal jego domu razem bawiliśmy się w lesie; wspinaliśmy się na drzewa i robiliśmy inne rzeczy, którymi już wiele razy zajmowaliśmy się w takim miejscu. Nagle ogarnęło nas dziwne uczucie, że chyba powinniśmy już pójść do domu. Nie powiem ci, skąd wzięła się ta myśl w naszych głowach, ale zarówno on, jak i ja czuliśmy to samo. Dokładnie w tamtej chwili zauważyłem, że coś przemieszczało się między drzewami. Nie było to zwierzę ani nic, co by je chociaż trochę przypominało, a już na pewno nie był to człowiek. Widziałem jakiś zniekształcony obraz unoszący się w powietrzu, który przemykał pomiędzy gałęziami. Wskazałem palcem na to dziwne zjawisko, tak aby Chris również mógł je zobaczyć. Ku memu zdziwieniu, on jednak niczego nie widział. Dostrzegał jedynie efekt, jaki to coś wywierało na gałęzie drzew. Gdy zjawa przemieszczała się w naszym kierunku odchylały się one na boki. Niemniej jednak postaci, którą widziałem ja, Chris nie zauważał. Minęło jakieś pół godziny i nagle owo zjawisko odeszło, pozostawiając nas w konsternacji. „Co to było?" - zapytałem. Ani ja, ani on nie znaliśmy odpowiedzi. Oczywiście, następnego dnia i również kolejnego i jeszcze wiele razy potem wracaliśmy na to samo miejsce. Za każdym razem działo się tam coś, czego nie potrafiliśmy wyjaśnić. Przerażało nas to, ponieważ mieliśmy do czynienia z czymś, czego nigdy wcześniej nie doświadczyliśmy. Jednak nigdy nie czuliśmy się w niebezpieczeństwie. Czymkolwiek było to coś, na co się natknęliśmy, raczej nie zamierzało zrobić nam krzywdy. W końcu owa istota zdecydowała się objawić - ale tylko mnie. Chris widział rezultaty jej działań: pył, poruszające się gałęzie itp. - ale nie ją samą. W sumie nie bardzo rozumiałem, dlaczego ja jako jedyny mogłem dostrzec naszego dziwnego towarzysza. Jak to wyglądało? Było niskie i ciemne i na pozór bardzo, bardzo osobliwe. W rzeczy samej, owa istota chciała wiedzieć o nas tak samo dużo jak my o niej. Nie powiedziałbym, że była przyjacielska, ale z drugiej strony nie była też wstydliwa, złośliwa lub przestraszona. Była po prostu... zafascynowana nami. Przeglądałem różne książki, aby dowiedzieć się o niej czegoś więcej, ale nie dałem rady znaleźć jakichkolwiek informacji. Pamiętam, iż obawiałem się, że mogłaby nas opuścić i już nigdy nie dowiedzielibyśmy się, co tak naprawdę odkryliśmy. Ale to nigdzie się nie wybierało. Za każdym razem, gdy wracaliśmy do lasu, już tam na nas czekało. Obcowaliśmy z tym - z tą istotą - dość regularnie przez okres następnych dwóch lat. Przyszło nam na myśl, że być może powinniśmy wykonać jakieś testy, aby potwierdziła się prawdziwość jej istnienia, aby udowodnić - nawet jeżeli tylko sobie - że nie oszaleliśmy. Prawdę mówiąc, ponieważ tylko ja dostrzegałem tę istotę, chciałem dowieść, że to ja nie oszalałem.[...] Kontakty z duchami Spis treści:   Wprowadzenie - Grant Wilson Różne przypadki opowiedziane przez Jasona Hawesa i Granta Wilsona Zakończenie - Jason Hawes Słowniczek  

Naukowa wizja życia po życiu W 2001 roku kardiolog, Pim van Lommel opublikował w renomowanym piśmie The Lancet wyniki swoich ośmioletnich badań nad doświadczeniem śmierci klinicznej u 344 pacjentów, którzy przeżyli w szpitalu zatrzymanie akcji serca. Okazało się, że 62 osoby przeżyły doświadczenie śmierci klinicznej. Artykuł stał się sensacją światową.

Czego śmierć może nas nauczyć o życiu Codziennie masz mnóstwo spraw na głowie. Bardzo często dotyczą one załagodzenia konfliktów z kimś bliskim lub pozbycia się brzemienia winy. Niejednokrotnie pozostawiasz ich załatwienie na późniejszy dzień. Uważasz, że nie stanie się nic złego, jeśli dany temat odczeka jeszcze 24 godziny. A co, jeśli jutro nigdy nie nadejdzie? James Van Praagh - medium o międzynarodowej sławie, producent i gość licznych programów telewizyjnych - zaprasza Cię na spotkanie z osobami, które nie zdołały zamknąć wszystkich spraw przed swoim odejściem z tego świata. Ukazuje on, jak wielkie piętno takie sytuacje wywierają na osoby żyjące oraz na życie pozagrobowe tych, którzy nas już opuścili. Wina, żal uprzedzenia czy uraza - te wszystkie uczucia są nam aż za dobrze znane. Obciążają one nasze dusze i wiążą zarówno nas jak i naszych bliskich w kręgu wzajemnych uprzedzeń, który nie znika w momencie śmierci. Kręgu, który zatruwa życie osób będących na tym, jak i na tamtym świecie. Poznaj konsekwencje tkwienia w toksycznych relacjach międzyludzkich i kurczowego trzymania się negatywnych emocji. Dowiedz się, jak wpłyną one na Twoje życie doczesne. Poznaj ich oddziaływanie na czekającą Cię wieczność. A przede wszystkim - unikaj błędów, które już ktoś przed Tobą popełnił. Błędów, za które musiał płacić także po śmierci.

Czy tarocista musi mieć czarnego kota i szklaną kulę? W XXI wieku niekoniecznie. Jednak powinien być pełen optymizmu i szacunku dla drugiego człowieka. W swojej książce znana sopocka tarocistka odkrywa tajemnice kart, które już przed wiekami budziły emocje. Czym obecnie jest Tarot? Zdaniem autorki jest doradcą, opiekunem oraz sposobem na poznanie samego siebie, innych osób i świata. Mówi o tym, co powinniśmy wiedzieć, a o czym często nie chcemy słuchać. Tarot najczęściej wykorzystywany jest do przewidywania przyszłości - dzięki szczegółowej interpretacji każdej z 78 kart zawartej w książce masz szansę poznać swój los. Możesz wykorzystać moc swojego umysłu do analizowania i skojarzeń, a moc intuicji do odczuwania i przeczuwania. Autorka przestrzega - Tarot pokaże zawsze najlepszą drogę do wybranego przez ciebie celu, ale nie jest powiedziane, że będzie to droga łatwa ani taka, jaką spodziewasz się kroczyć. Ponadto w książce zamieszczono rozkłady kart, które mogą posłużyć jako inspiracja do tworzenia własnych układów, odpowiadających na różne pytania. Znajdziesz też wiele ważnych zasad i praktycznych porad do pracy z Tarotem. Poznawanie tajemniczego świata Tarota, narosłych wokół niego mitów i burzenie stereotypowych przekonań - tego możesz doświadczyć przy lekturze "Tarota bez tajemnic".

Dzięki tej książce, nie będziesz musiał chodzić do wróżbity, bo sam możesz nim zostać. Zapewne jak każdy, od zawsze zaprzątasz sobie głowę pytaniami o przeszłość, troskami o teraźniejszość i nadziejami związanymi z przyszłością. Niniejsza publikacja jest kompletnym przewodnikiem po sztuce wróżbiarstwa i przedstawia zarys wielu metod umożliwiających osiągnięcie umiejętności przewidywania przyszłości, przy czym nie musisz mieć parapsychicznych zdolności. Zaprezentowana wiedza opiera się na ponad 20-letnich badaniach i doświadczeniach prowadzonych przez autora, który przez całe swoje życie zajmował się magią i wydał kilkadziesiąt książek. W tej publikacji opisuje ponad 70 sposobów wróżenia pochodzących z różnych części świata i okresów historycznych. Znajdziesz w niej wiele aspektów wróżbiarstwa i poznasz różnorodne techniki, np. wróżenie z ognia, chmur, czy kryształowej kuli oraz tych bardziej zaawansowanych, np. rozkłady kart Tarota czy I Ching. Chociaż książka jest z serii dla początkujących, to również ci, którzy mają pewne doświadczenie w tej dziedzinie znajdą tu wiele nowinek oraz ugruntują posiadaną wiedzę. Wróżbiarstwo to niezastąpione narzędzie do pozyskiwania informacji i ogromna pomoc w kształtowaniu życia, realizowaniu nadziei i pragnień. Przeszukaj przeszłość. Zbadaj teraźniejszość. Spójrz w przyszłość. Wtedy będziesz gotowy w pełni uczestniczyć w wielkiej przygodzie, zwanej życiem.   Fragment książki Niniejsza publikacja jest kompletnym przewodnikiem po odczytywaniu swojej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Napisana jest z punktu widzenia niemalże niespotykanego w pracach na ten temat, ponieważ autor nie akceptuje poglądu, iż żyjemy zgodnie z boskim planem (a więc uważa, że jesteśmy w stanie zmieniać naszą przyszłość). Nie musimy być wróżbitami, by odkrywać naszą przeszłość, teraźniejszość oraz przyszłość. Każdy z nas może zajmować się wróżbiarstwem i uzyskiwać istotne informacje, a ta książka przedstawia zarys wielu metod możliwych do zastosowania w celu osiągnięcia tej umiejętności. Część I zawiera najważniejsze informacje dotyczące przedmiotu oraz debatę nad rangą wróżbiarstwa w starożytnym świecie. W tej części zawarte są też techniki związane z odczytywaniem symbolicznego znaczeniu, z naturą iluzji zwanej przez nas czasem, a takie propozycje wykonalnego planu zmieniania niechcianej przyszłości. Część II składa się ze szczegółowych opisów szerokiego wachlarza technik wróżbiarskich, pogrupowanych według narzędzi i sposobów służących do ich wykonywania. Wiele z nich wykorzystuje naturalne siły przyrody, takie jak woda, chmury, dym, ogień czy sposób poruszania się ptaków. Część III to krótki wstęp do bardziej zaawansowanych technik wróżbiarstwa. Pierwszy załącznik zawiera listę ponad siedemdziesięciu sposobów przeprowadzania wróżb pochodzących z różnych części świata i z różnych okresów historycznych. Dalej mamy bibliografię z komentarzami, która skieruje zainteresowanych czytelników do odpowiednich źródeł i pozwoli zasięgnąć więcej informacji na dany temat. Sztuka wróżbiarstwa dla początkujących to praktyczny przewodnik po bardzo praktycznej sztuce. Informacje na temat wróżb przedstawione zostały wraz z opisami odpowiednich technik mających zapewnić szybkie dostrzeganie możliwych wydarzeń w przyszłości i uzyskiwanie odpowiedzi na zadawane pytania, a także oferujących pomoc w podejmowaniu trudnych decyzji. Przedstawiona wiedza opiera się na badaniach i doświadczeniach przeprowadzanych przez ponad dwie dekady. Chociaż nie możemy zagwarantować sukcesu jakiejkolwiek z tych technik, nie wydaje się nam prawdopodobne, że wiedza o nich przetrwałaby pięć wieków, gdyby techniki te nie były skuteczne. Wróżbiarstwo nie jest krokiem wstecz do czasów, gdy rządziły nami przesądy i nieporozumienia. Przeciwnie - pełne zrozumienie działania mocy kształtujących nasze życie wymaga głębokiego zastanowienia i przemyślenia wielu niezwykłych koncepcji, które są nam drogie. Nie istnieje coś takiego jak przeznaczenie, los. Żadna wyższa istota nie ustala planu naszego życia. Jest ono prawie całkowicie zależne od nas samych. Wróżbiarstwo, jako narzędzie do uzyskiwania w inny sposób niedostępnych informacji, może być wielkim sprzymierzeńcem w kształtowaniu naszego życia i realizowaniu naszych nadziei i pragnień. Przeszukajcie przeszłość. Zbadajcie teraźniejszość. Spójrzcie w przyszłość. Dopiero wtedy będziecie gotowi w pełni uczestniczyć w tej wielkiej przygodzie, którą nazywamy życiem.    

Potęga milczenia uznawana jest za najbardziej intrygującą książkę Castanedy.Przebłysk wiedzy oświetlający najgłębsze zakamarki ludzkiego umysłu. Przykuwające uwagę opowieści don Juana ujawniają prawdziwy sens nauk tajemnych, odsłaniają ponadczasowe, istotne dla wszystkich tajemnice wiary i samospełnienia. Pokazują, że mądrość, zdolności i siły mają swe źródło w nas samych - trzeba je tylko wyzwolić.""Magiczne napięcie, odciskające piętno na całej serii książek Carlosa Castanedy, w Potędze milczenia jeszcze rośnie"" - ""Saturday Star"", Toronto

Czy zdarza Ci się, że bez przyczyny przepełnia Cię niepokój lub ogrania depresja? Jeżeli tak, to zapewne potrzebujesz wyregulowania czakr. Są to centra energetyczne rozlokowane wzdłuż kręgosłupa. Stanowią one swoistą mapę wewnętrznego świata - określają Twoje relacje z sobą samym i tym, jak odbierasz rozmaite sytuacje. Dowiedz się, w jaki sposób możesz gospodarować tą energią zgodnie ze swoimi potrzebami i marzeniami. Książka Davida Pond`a, kolejny tytuł z serii dla początkujących, wydanej przez Studio Astropsychologii, oferuje Ci wgląd w najbardziej tradycyjny model systemu czakr i odkrywa sposoby wykorzystania każdej z nich w codziennych sytuacjach. Autor opisuje poszczególne rodzaje czakr i jakie mają one dla Ciebie znaczenie. Dzięki nim będziesz w stanie wprowadzić ład, porządek i spełnienie w każdej sferze swego życia - od zawodowego, przez stan zdrowia po sprawy osobiste. W tej publikacji znajdziesz niezawodne narzędzie do diagnozowania Twych wewnętrznych konfliktów, które w konsekwencji blokują Ci dostęp do odczuwania pełni spełnienia. Rozpraw się z nimi dzięki prostym i skutecznym ćwiczeniom i medytacjom. Wspomogą Cię kamienie i kolory aktywujące poszczególne czakry. Skorzystaj z bogatej wiedzy tego pochodzącego z Waszyngtonu profesjonalnego astrologa, nauczyciela jogi, pisarza, przewodnika po świętych miejscach całego świata oraz znakomitego mówcy. Zdobył tytuł magistra w dziedzinie metafizyki eksperymentalnej, a książkę tą zakupiło w samych Stanach Zjednoczonych ponad 100.000 osób.   Fragment książki        W książce tej pragnę zaprezentować model czakr w jak najbardziej tradycyjnym ujęciu i nieco rozszerzyć ten temat. Użyję modelu czakr jako swego rodzaju szablonu, który umożliwi dalsze zgłębianie tematu. Pragnę też przedstawić nieco bardziej kreatywne podejście, opierając się na latach doświadczeń, i w ten sposób wyjść poza tradycyjne rozumienie czakramów. Liczę, że każdy z czytelników zareaguje na to na swój sposób, co bez wątpienia będzie zjawiskiem pozytywnym. Moim zamiarem nie jest bynajmniej przedstawianie idei zawartych w tej książce jako jedynych słusznych prawd, podlegają one bowiem ciągłym zmianom. Jeśli natomiast któryś z czytelników ma odmienne doświadczenia niż te, które prezentuję, zachęcałbym go, aby podążał za własną prawdą. Ponieważ o to właśnie w tym wszystkim chodzi: aby uzyskać bezpośredni dostęp do własnych doświadczeń związanych z różnymi ośrodkami świadomości. Po prostu spróbuj, a twoje bezpośrednie przeżycia same zweryfikują wartość doświadczeń, jakie przyniesie ci życie. Pomoże ci to zorientować się, na jakim poziomie świadomości operujesz w danej chwili. Da ci to swoistą mapę do aktywacji i doświadczania innych stanów świadomości. Gdy napotkasz w swym życiu trudności czy wyzwania, model czakr da ci narzędzie, które pomoże ci zidentyfikować źródła konfliktów w samym sobie. Na swej drodze wszyscy poszukiwacze zdają sobie w końcu sprawę z jednego: zidentyfikowanie źródła w sobie jest kluczem do wyzwolenia swej jaźni. Idealną sytuacją byłoby, gdybyś był elastyczny w swej świadomości, by móc swobodnie poruszać się pośród ogółu własnego jestestwa, w pełni zatopić się w znaczeniu swego życia oraz w lekcjach wyniesionych z obecnej inkarnacji i powstać ze swej odrębnej jaźni, aby doświadczać piękna wynikającego z połączenia z całą wspólnotą bytów oraz boskością.    

Dla początkujących Moja przygoda z magią świec zaczęła się, gdy miałem szesnaście lat. Opowiedziałem mojemu koledze ze szkoły o problemie, który mnie dręczył, i otrzymałem nieoczekiwaną radę. Zaproponował, bym zapalił świece. Jego matka używała magii świec regularnie, a on nauczył się od niej podstaw tego rytuału. Przeprowadził mnie przez pierwsze próby i - pomimo mojego sceptycyzmu -mój kłopot zniknął. Nadal nie byłem do końca przekonany, że to świece pomogły rozwiązać mój problem, ale zaintrygowało mnie to i od tej pory zacząłem studiować zagadnienia związane ze świecami. Przez te wszystkie lata magia świec pomagała mi pokonać niezliczone trudności i osiągnąć liczne sukcesy. Magia świec przyniosła mi ogromne korzyści, nawet jeśli niekiedy pomoc przychodziła w niecodziennej postaci. Nie dziwi fakt, że magia świec stała się tak popularna. Jest coś niezwykłego w podpalaniu świecy i patrzeniu, jak płonie. Ludzi od zawsze fascynował ogień, na całym świecie od tysięcy lat płomienie towarzyszyły modlitwom i magii, a już ludzie pierwotni tańczyli i śpiewali wokół ognisk, by przywołać duchy. Nawet dziś chrześcijaństwo, judaizm i hinduizm nadal utożsamiają ogień z boskością. Zanim wynaleziono świece, modlitwy i ofiary na cześć bogów składano przy blasku małych lamp oliwnych, zwanych lampkami wotywnymi. Świece z wosku pszczelego pojawiły się w Egipcie i na Krecie około roku 3000 p.n.e. Korzystano z nich przy modlitwach do bóstw. Obrazki przedstawiające stożkowate świeczki i spodki znaleźć można na ścianach grobowców w Te-bach. Starożytni Rzymianie korzystali ze świec wykonanych z wosku i łoju. Przyjmuje się, iż Król Alfred Wielki (849-899 r. n.e.) mierzył czas za pomocą świec. Zlecił on wykonanie świec, które płonęły dokładnie przez czteiy godziny. Świece takie umieszczano w specjalnym lampionie w kształcie rogu, który zapobiegał zdmuchnięciu płomienia przez przeciąg. W trzynastym wieku powstały gildie, a sprzedawcy świec oferowali swoje produkty, chodząc od drzwi do drzwi. Na paryskiej liście podatkowej z 1292 r. wymienia się siedemdziesięciu dwóch wytwórców świec. W średniowieczu świece były towarem drogim, dlatego też najczęściej znaleźć je można było w klasztorach, kościołach i domach zamożnych ludzi. Ludzie ubodzy zmuszeni byli korzystać z cuchnących świec, wytwarzanych poprzez zanurzanie sitowia w gotowanym zwierzęcym łoju. W czasach kolonializmu amerykańskiego gospodynie robiły świece wraz z nadejściem jesieni. Pręty z umieszczonym w środku knotem zanurzało się w pojemnikach z gorącą wodą i łojem do momentu, aż świece uzyskały pożądaną gęstość. Proces taki trwał cały dzień. Do dziewiętnastego wieku ludzie nie znali alternatywy dla świec z pszczelego wosku i łoju. W miarę upływu czasu wprowadzano jednak liczne udogodnienia. W roku 1811 francuski chemik Michel-Eugene Chevreul opracował proces wytwarzania świec stearynowych poprzez oddzielanie kwasów tłuszczowych od gliceryny zawartej w łoju. Świece stearynowe były dużym krokiem naprzód. Były o wiele twardsze niż świece łojowe i paliły się o wiele dłużej, a ich blask był jaśniejszy. Wytwórcy świec odkryli, iż spermacet, substancja wytwarzana w ciałach kaszalotów, jest doskonałym materiałem do wyrobu świec, gdyż te płoną wtedy niezwykle jasnym płomie- niem. Produkcję tego typu świec jednak wstrzymano ze względu na to, iż kaszaloty znajdują się obecnie pod ochroną. W roku 1850 dr James Young opatentował proces uzyskiwania parafiny z ropy naftowej. Świece parafinowe były o wiele tańsze niż te ze spermacetu czy z wosku pszczelego, były jednak tak samo lekkie. Świece parafinowe wytwarza się do dziś. Kolejnym ważnym dziewiętnastowiecznym usprawnieniem było wynalezienie form do odlewania świec, co pomogło wytwórcom produkować dużą ich liczbę po znacznie niższej cenie. Oznaczało to, że nawet najbiedniejszych było teraz stać na świece. Dziś świec używa się głównie do dekoracji i przy specjalnych okazjach. Wytwarzanie świec to popularne hobby, a starożytny temat magii świec zyskuje coraz większe zainteresowanie. Nic dziwnego, że ze świecami związanych jest wiele elementów folklorystycznych. Najbardziej znanym jest chyba symbolika zdmuchiwania świeczek na torcie urodzinowym. W tym rytuale cała uwaga skupia się nie na samych świeczkach, a na oddechu, który maje zdmuchnąć. Oznacza to, że nasz oddech (życie) trwa przez wszystkie lata, symbolizowane przez świeczki. Święto Matki Boskiej Gromnicznej upamiętnia oczyszczenie Maryi, które nastąpiło, gdy zabrała swojego syna, Jezusa, do świątyni. Tam dowiedziała się, że stanie się on światłością świata. Drugiego lutego wypada 40 dni po Bożym Narodzeniu. Według żydowskiego prawa jest to czas, który musi upłynąć, zanim kobieta, która urodziła syna, zostanie uznana za czystą. Święto Matki Boskiej Gromnicznej podkreśla proces oczyszczenia oraz powrót światła po zimowej ciemności. Święto to wywodzi się ze starszego rzymskiego rytuału, podczas którego kobiety nosiły świece na cześć Juno Februaty, niepokalanej matki Marsa. Rytuał ten miał miejsce właśnie 2 lutego i symbolizował nowe życie oraz obietnicę nadejścia wiosny i związanych z nią uciech. Chrześcijanie nieprzypadkowo wybrali właśnie tę datę na swoje święto. Papież Sergiusz Pierwszy zmienił symbolikę tego dnia, by wyplenić pogaństwo i skierować uwagę na Boga i Maryję. Uczta na cześć świętej Brygidy, bogini celtyckiej, jest świętem obchodzonym pierwszego lub drugiego lutego, podobnie jak Im-bolg, święto jednej z czterech czarownic (pozostałe to: Roodmas, święto obchodzone 30 kwietnia (znane też jako Bekane i obchodzone l maja), Lammas - obchodzone l sierpnia oraz Samhain lub Halloween - obchodzone 31 października]. Świece odgrywają ważną rolę w każdym z tych świąt. Światło świecy zawsze uważane było za znak duchowego oświecenia, podczas gdy mrok symbolizował ignorancję. W tradycji chrześcijańskiej natomiast świeca reprezentuje wiarę i świadectwo. W kościołach katolickich świece zazwyczaj traktowane są jako symbol światłości i wiary Świeca może być też postrzegana jako metafora naszego krótkiego życia i jego ulotności. Na obrazach o tematyce religijnej świeca często symbolizuje ludzką duszę. Mówiło się - zgodnie z przesądami - że gdy podczas mszy gasła świeca, oznaczało to, że w pobliżu czają się złe duchy. Ciemne siły lubują się w mroku, unikają zaś światła - świec używano więc, by odpędzić wszelkie nieczyste istoty. Świece zapalano także, gdy ktoś umierał. Miało to na celu odpędzenie złych duchów, tak by nie mogły zabrać duszy konającego. Na północy Anglii świece nadal wykorzystuje się jako miłosny amulet. Umieszcza się w świecy dwie szpilki w nadziei, że zanim płomień świecy do nich dotrze, odnajdziemy naszą drugą połowę. Podczas żydowskiego festiwalu świateł (Chanuka) zapala się jedną świecę pierwszej nocy, dwie drugiej, trzy trzeciej itd., dochodząc do ósmej nocy. Świece ukazywać mają fakt, że żydowskiej wiary nie da się ugasić i umacnia się ona każdego dnia. Chanuka to ważne żydowskie święto upamiętniające odzyskanie świątyni Salomona w Jerozolimie w roku 165 p.n.e. Została ona zbezczeszczona trzy lata wcześniej przez syryjskiego króla, Antiocha IV Epifanesa, który chciał zniszczyć religię żydowską. W średniowieczu popularną tradycją było palenie świec na dziesięć dni przed świętem Jom kippur, czyli Dniem Przebłagania. Upamiętnia ono czas, w którym Bóg zadecydował o losie ludzi na dwanaście następnych miesięcy. Jeśli świeca zgasła, oznaczało to, że dana osoba nie dożyje do kolejnego Dnia Przebłagania. Jeśli świeca wypaliła się do końca, był to znak, że będzie ona żyć co najmniej przez następny rok. Pszczoły uważano niegdyś za posłańców bożych, a świece z wosku pszczelego palono w kościołach właśnie ze względu na bliski związek pszczół z niebem. Hipnotyczna fascynacja płomieniem świecy może tłumaczyć, dlaczego ludzie zaczęli palić świece podczas rytuałów magicznych. Migoczący płomień zdaje się wyzwalać w nas jakiegoś rodzaju więź z nieskończonością i z pozostałymi ludźmi. Życie, śmierć i odrodzenie - wszystko to zawiera się w świecy. Związek pomiędzy ludzką duszą a samotnym płomieniem tlącym się w ciemności przypomina ludziom o mocy ludzkiego ducha i jego zdolności do rozjaśniania mroku. Wykorzystanie świec do osiągnięcia własnych celów i do przemiany mroku w jasność jest właśnie głównym tematem niniejszej książki. Ze wstępu do książki Magia Świec Ogień fascynował ludzi od zawsze, towarzyszył rytuałom, obrzędom, modlitwom. Jest coś niezwykłego w podpalaniu świecy i obserwowaniu jak płonie. Choć dziś używa się ich głównie do dekoracji, to mają one także inne właściwości. Magia świec to sztuka realizowania określonych celów za pomocą tajemnych technik - ceremonii i zaklęć. Jej rytuały są bardzo proste (na tle innych dziedzin magii), więc każdy nauczy się ich z łatwością. Magia świec nie wymaga długoletniej praktyki, można zacząć natychmiast i błyskawicznie doświadczyć rezultatów. Można ją wykonywać w każdym miejscu, o każdej porze. Autor zajmuje się magią świec od ponad 40 lat, był świadkiem wielu sukcesów, które sprawiła ta sztuka. Teraz dzięki tej książce samodzielnie zaczniesz korzystać z dobrodziejstw świec. Dowiesz się, jak rozpocząć pracę z nimi, poznasz różne typy, znaczenie kolorów, zapachu, a nawet nauczysz się robić własne świece. Z magią świec masz do czynienia, kiedy zapalasz je, przed snem, wtedy pomagają zasnąć i zapamiętać sny, a kiedy zdmuchujesz świeczki na urodzinowym torcie i wypowiadasz życzenie, wykorzystujesz siły wszechświata do jego realizacji. Magią świec pozwoli Ci, nie tylko osiągnąć szczęście, sukces, zdrowie, dobrobyt i miłość, dzięki niej zrealizujesz zaplanowane cele, złagodzisz problemy z poprzednimi wcieleniami, uwolnisz swoją karmę oraz przywołasz swoich przewodników np. anioły. Jeżeli będziesz podążać za wskazówkami, magia świec przyczyni się do Twojego rozwoju i zmian w życiu.  Magia świec Spis treści: Wstęp Rozdział pierwszy Czym jest magia świec Rozdział drugi Świece i inne przedmioty Rozdział trzeci Kolor Rozdział czwarty Magia z pojedynczą świecą Rozdział piąty Jak przygotować świece Rozdział szósty Wyznaczanie czasu Rozdział siódmy Zapach Rozdział ósmy Numerologia a świece Rozdział dziewiąty Żywioły Rozdział dziesiąty Alfabety magiczne Rozdział jedenasty Magiczne kwadraty Rozdział dwunasty Uzdrawianie za pomocą świec Rozdział trzynasty Wróżenie za pomocą świec Rozdział czternasty Rytuały magii świec Rozdział piętnasty Jak zrobić własne świece Zakończenie Dodatek A Żywioły i znaki zodiaku wiatach 1900-2008 Dodatek B Alfabety magiczne Dodatek C Godziny planetarne  

Esther i Jerry Hikcs - odkrywcy i pionierzy Prawa przyciągania zapraszają Cię w niezwykłą podróż poprzez Twoje pragnienia. Poprzez unikalny przekaz channelingowy od istoty wyższej zwanej Abrahamem odmienili oni już życie milionów ludzi na całym świecie. Teraz pragną pomóc Tobie. Dzięki tym kartom Twoja sytuacja materialna może ulec radykalnej poprawie. Relacje rodzinne, zdrowie i... Cokolwiek tylko sobie zażyczysz będzie zgodne z Twoją wolą. Pozwól, by czysty przekaz Abrahama dotarł do Ciebie w tej chwili.

Jeżeli trwasz niewzruszenie w zamiarze poznania nauki czarów - o ile w arkana magii nie wprowadza cię prawdziwy czarodziej z krwi i kości - ta księga poprowadzi cię, udzieli pomocy i zachęty, jak gdybym ja sam stał przed tobą.

W Wewnętrznym ogniu Castaneda wraca do spotkań z don Juanem, odbywających się w stanie wzmożonej świadomości. Prowadzi czytelnika ścieżką „nauk lewej strony”, które opisują zasady istnienia wszechświata, w całości składającego się z emanacji Orła. Wszystkie wprowadzone we wcześniejszych tomach pojęcia oraz trzy wielkie sztuki wojowników: „widzenie, „śnienie” i „osaczanie” znajdują swoje miejsce w kontekście spójnej i logicznej, choć niepojętej dla racjonalnego umysłu kosmologii.

  Nastrój myśli na realizację swoich pragnień Pierre Franckh – jeden z najbardziej znanych niemieckich seminarzystów, specjalista od pozytywnego kreowania rzeczywistości i autor licznych bestsellerów oferuje Ci zupełnie nowe spojrzenie na świat i na… Ciebie samego. Poznaj najnowsze odkrycia z pogranicza fizyki i… pozytywnego myślenia. Dlaczego nie wszystko idzie jak sobie to zaplanowałeś? Czemu tak często musisz przełykać gorzki smak porażki, choć dołożyłeś wszelkich starań by zrealizować zamierzone cele? Dlaczego serce mówi jedno a rozum drugie? A gdyby tak je zsynchronizować? Prawdziwym przełomem ostatnich lat stało się odkrycie tzw. prawa rezonansu. Prawo to stanowi, że każdy z nas posiada unikalne pole rezonansowe, które kształtowane jest przez nasze serce. Pole to z kolei wprawia w ruch zarówno materię jak i otaczającą nas energię dzięki unikalnym wibracjom wysyłanym światu. To, co wyśle nasze serce, zależy od naszych myśli. Dzięki nim oddziałujemy na pola rezonansowe wszystkiego i wszystkich, którzy nas otaczają. Nieważne, czy mówimy o bolącym zębie, sercu ukochanej osoby, DNA osoby znajdującej się na innej półkuli czy… o przyszłości. Wpływamy na absolutnie każdą rzecz we wszechświecie. Dzięki tej unikalnej pozycji każdy może nastroić się na realizację swoich pragnień. Możemy się także zapoznać ze sprawdzonymi sposobami na osiągnięcie dowolnego celu. Poznamy wszechmocną potęgę afirmacji i dowiemy się, co mogą one dobrego uczynić w naszym codziennym życiu. Czasem bowiem pomyśleć o czymś może być równoznaczne z osiągnięciem tego. FRAGMENT KSIĄŻKI:  Odkrycie, że samą siłą myśli możemy zmieniać nasze DNA, głęboko wstrząsnęło wieloma naukowcami. A więc świat jest inaczej zbudowany i inaczej funkcjonuje, niż dotychczas sądzono? W poniższym eksperymencie, którym się teraz zajmiemy, uczyniono jeszcze bardziej znaczący krok naprzód. Na zlecenie armii amerykańskiej na początku lat 90. naukowcy badali, czy nasze uczucia mają także wpływ na żywe komórki, jeśli te znajdują się gdzie indziej - daleko poza organizmem. Wątpiono w to, bowiem według dotychczasowej wiedzy i praw fizyki było to po prostu niemożliwe. Nie sądzono więc, że np. jakiś organ, kości, skóra lub tkanki mogą pozostawać w jakiejś łączności z osobą, od której je pobrano. W 1993 r. ukazał się jednak w czasopiśmie „Advances" artykuł, w którym poinformowano o eksperymentach przeprowadzonych na zlecenie armii. Badano, czy da się wykazać takie zdalne połączenie pomiędzy DNA a uczuciami badanej osoby. Pobrano z ust dawcy próbkę tkanki, odizolowano DNA i przeniesiono do innych części budynku

Książka W czym Huna może pomóc stanowi doskonały przykład sytuacji, w której jeden mail może wywołać lawinę wydarzeń, która jest w stanie odmienić cały wszechświat. W myśl zasady, że wibracje skrzydełek motyla w jednym zakątku ziemi mogą spowodować trąbę powietrzną w zupełnie innym miejscu. Tak właśnie zadziałał e-mail otrzymany przez autorów od Joe Vitale. Mail dotyczył techniki Ho’oponopono i stanowił swoisty zapłon. Wyzwolił on bowiem ciekawość Państwa Mohr i skłonił ich do poszukiwania zastosowań tej prastarej hawajskiej techniki w życiu każdego z nas. Pozwala ona spojrzeć na każdy problem z zupełnie innej perspektywy. Umożliwia dostrzeżenie w każdym kłopocie pozytywów i autentyczne czerpanie radości z pokonywania przeszkód. Pierwszym krokiem do lepszego jutra jest bowiem zrozumienie, że to, co znajduje się wewnątrz nas, manifestuje się też na zewnątrz. Jeśli to zrozumiemy, jesteśmy już na prostej drodze do uzdrowienia wszelkich życiowych problemów i niedoskonałości. Ułatwią nam to 3 innowacyjne techniki opracowane przez Barbel i Manfreda Mohr specjalnie pod kątem wykorzystania Ho’oponopono, czyli unikalnej drogi do doskonałości. Oto prosty sposób na wyeliminowanie z naszego życia wszelkich irytujących nas spraw i uzdrowienie stosunków międzyludzkich – zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym. Poznaj unikalną ścieżkę samorozwoju i poprawy samopoczucia opartą na dostrzeganiu tego, co dobre. W ten sposób powstanie Twoja przyszłość.

Nowe odkrycie astrologii Świat małych planet, mniejszych obiektów Układu Słonecznego, planetoid czy asteroid fascynuje astrologów od blisko 40 lat. Dlaczego bowiem jedynie pełnoprawne planety miałyby mieć najważniejsze znaczenie albo rozstrzygający głos w interpretacji horoskopu. O sile planety nie decyduje przecież ani jej wielkość, ani oddalenie od Słońca. Położony najbliżej Ziemi Księżyc wcale nie jest ważniejszy od Plutona, bo gdy Pluton znajdzie się na ascendencie lub w koniunkcji ze Słońcem, to właśnie on okaże się dominujący. Również największy w Układzie Słonecznym Jowisz nie musi być w horoskopie ważniejszy od prawie trzydzieści razy mniejszego Merkurego, bo to nie wielkość zaświadcza o sile astrologicznego oddziaływania. Jowisz może być położony na przykład w dwunastym domu i w kwadraturze do Saturna, podczas gdy Merkury znajdzie się w znaku Bliźniąt bądź Panny w koniunkcji z medium coeli, w trygonie do Urana i sekstylu do Marsa i wtedy to on okaże się dominantą horosko-pową, mimo że jest mniejszy od Jowisza. Dawni astrologowie porównywali planety do aktorów. Jeżeli aktor ma się dobrze czuć w swojej roli i umiejętnie ją zagrać, musi być właściwie obsadzony, a więc planeta musi znajdować się w odpowiednim miejscu w horoskopie. Kokieteryjna, zmysłowa Wenus nie będzie czuła się najlepiej w pedantycznej i wstrzemięźliwej Pannie, za to w pełni pokaże, na co ją stać, w romantycznych Rybach, w których jest wywyższona. Aktor nie musi być wysoki, tęgi ani barczysty, wystarczy, że będzie dobrze obsadzony. Podobnie sprawa ma się z planetami w horoskopie. To nie wielkość decyduje o sile danej planety, lecz posadowienie w znaku, domu oraz aspekty, jakie tworzy z pozostałymi planetami. Innymi słowy, siła planety jest zmienna, ponieważ zależy od dynamicznego układu pozostałych elementów horoskopu. Owszem, własności fizyczne ciał niebieskich odgrywają pewną rolę i nie możemy o nich zapominać. To, że na przykład Mars jest koloru czerwonego, wpłynęło na całą gamę znaczeń i symbolicznych skojarzeń, jakie wiążemy z tą planetą (krew, rana, ostre narzędzia, broń, wojna, agresja, adrenalina itd.). Ale akurat do wielkości nie przywiązywano nigdy zbyt dużej wagi. Jakkolwiek wraz z postępem wiedzy o niebie, a tym samym wraz z odkryciami już nie tylko nowych planet, lecz także pomniejszych obiektów, trzeba było przyjąć jakieś kryterium wielkości, poniżej którego ciało niebieskie nie jest nazywane planetą, a więc nie powinno się go brać pod uwagę przy interpretowaniu horoskopu. Nawet jeśli takie kryterium do niedawna w miarę dobrze funkcjonowało, to jednak było ono nie tylko nieostre, lecz także wysoce arbitralne. Astronomowie już od dłuższego czasu mają kłopot z uszeregowaniem i przyporządkowaniem ciał niebieskich do poszczególnych kategorii. Jeszcze parę lat temu toczono zacięty spór na temat tego, co jest, a co nie jest planetą. Jak się bowiem okazało, Pluton został zbyt pośpiesznie włączony w poczet planet, w związku z czym astrologowie przez ponad 70 lat zdążyli zaobserwować jego ewidentny wpływ oraz przypisać mu znaczenia takie, jakby Pluton rzeczywiście był planetą. Tymczasem okazało się, że w świetle nowych definicji jest on zaledwie planetą karłowatą. Skoro tak, to czy inne planety karłowate, takie jak Ceres czy Eris, również mają astrologiczne znaczenie? Albo czy tego typu astronomiczne rozstrzygnięcia powinny być wiążące także dla astrologów? Nie trzeba przywoływać tu katalogu karłów, żeby astrologowie zwrócili uwagę na jakiś pomniejszy obiekt. Wystarczy, że przypomnimy sobie fundamentalną zasadę, na której od samego początku opiera się astrologia. W skrócie brzmi ona: „To, co na górze, to i na dole". Nasze wyobrażenie o tym, co na górze, a więc na niebie, zmienia się wraz z przyrostem wiedzy astronomicznej. Dzisiejszy Układ Słoneczny jest diametralnie inny niż ten widziany oczami Mikołaja Kopernika czy starożytnych obserwatorów nieba. Ale też człowiek jest dziś zupełnie inny, a jego wyobrażenia o świecie i o sobie samym w żaden sposób nie przystają do wizji aktualnej choćby w antyku. Jeżeli astrolog ma konsekwentnie stosować się do powyższej, konstytutywnej zasady, to niechybnie musi przyznać, że dziś „to, co na górze" jest zupełnie inne od „tego, co na górze" obserwowanego dawniej. Dzisiaj wiemy, że planety to nie żadne „gwiazdy błądzące" - jak nazywali je Grecy - lecz obiekty okrążające Słońce po eliptycznych orbitach, wystarczająco duże, aby uzyskać prawie okrągły kształt oraz osiągnąć dominację w przestrzeni wokół swojej orbity. Co więcej, nie są to jedyne obiekty okrążające Słońce. Okazuje się, że na „to, co na górze" składają się nie tylko planety, lecz także planety karłowate, asteroidy oraz miliony innych drobinek planetopodobnych. Wiemy zatem, że na najciaśniejszej orbicie okołosłonecznej krąży Merkury, za nim Wenus, dalej Ziemia z Księżycem, a później Mars. Pomiędzy Marsem a następną planetą, Jowiszem, znajduje się ogromna luka wypełniona materią kosmiczną, która tworzy tzw. pas główny planetoid. Składają się na niego setki tysięcy brył kosmicznych, spośród których Ceres, Pallas, Juno i Westa zostały odkryte jako pierwsze już na początku XIX wieku. Astrologowie wiedzą, że ten gigantyczny pas asteroid rozdziela planety indywidualne (Słońce, Księżyc, Merkury, Wenus i Mars) od planet społecznych (Jowisz i Saturn) i zarazem stanowi pomost łączący te dwie grupy. W Układzie Słonecznym krążą również dalsze planety, nieznane ani antycznym, ani nawet renesansowym astrologom. To Uran i Neptun, które wraz z karłowatym Plutonem tworzą grupę planet pokoleniowych. Planety społeczne i pokoleniowe nie dzieli żaden pas zwarto krążących obiektów, lecz łączą je rozproszone i chaotycznie poruszające się Centaury, wśród których największą sławę astrologiczną zyskał odkryty w 1977 roku Chiron, mitologiczny pół koń, pół człowiek, astronomom znany jako pół kometa i pół planetoida. Okazuje się także, że Pluton, władca świata podziemnego, to bynajmniej nie ostatnia planeta, lecz jeden z największych przedstawicieli tzw. pasa Kuipera rozciągającego się poza orbitą Neptuna. Należy zauważyć, że na ów transneptunowy kołnierz tysięcy planetek składa się najstarsza materia kosmiczna, z której uformował się Układ Słoneczny. Tak jak królową pasa głównego asteroid jest Ceres, tak królową pasa Kuipera jest odkryta parę lat temu Eris, karłowata planeta nosząca imię bogini waśni i niezgody. Taki jest dziś Układ Słoneczny, takie jest dziś astrologiczne niebo, a więc „to, co na górze". Z jednej strony mamy łączników świata indywidualnego i społecznego, symbolizowanych przez boginie Ceres, Pallas, Juno i Westę. Natomiast z drugiej strony, na krańcach systemu planetarnego, mamy boginię Eris zmuszającą astronomów do redefiniowania, uporządkowania i usystematyzowania głównych pojęć. I o tych boginiach właśnie jest ta książka. Boginiach skrytych w kosmicznych bryłach, z któ-rymj przez wiele dziesięcioleci astrologowie nie potrafili sobie poradzić. Dlaczego dopiero od 40 lat astrologia bierze pod uwagę małe planety, mimo że już od ponad dwóch stuleci wiemy o ich istnieniu? Odpowiedzi na to pytanie jest kilka. Jednak to, co okazało się w tej kwestii rozstrzygające, sprowadza się do pogłębionej w XX wieku świadomości przygotowującej grunt nie tylko pod rewolucję społeczno-obyczajową, jaka się wówczas dokonała, lecz zarazem także pod zsynchronizowaną z tymi procesami gotowość astrologów na przeformułowanie niektórych dogmatów „sztuki gwiaździarskiej". Mogło się to stać przede wszystkim przy współudziale psychologii głębi, a szczególnie przy zorientowanej kulturo-wo-antropologicznie teorii Carla Gustava Junga, który wprowadził do humanistyki pojęcie archetypu i nieświadomości zbiorowej, będące nowymi aksjomatami współczesnej astrologii. Nie można bowiem w pełni uchwycić astrologicznego znaczenia małych planet, nie odwołując się do bogatego materiału mitologicznego i psychologicznego. Chcąc dobrze zrozumieć horoskopowe znaczenie Ceres, Pallas, Juno i Westy, trzeba oprzeć się nie tylko na obserwacjach empirycznych (tekst ilustruję kilkudziesięcioma horoskopami znanych ludzi i wydarzeń), lecz także odwołać się do szerokiej i różnorodnej siatki symbolicznych powiązań, na której przecież ufundowana jest cała astrologia. To właśnie dlatego pierwsze akapity' rozdziałów czwartego, piątego, szóstego i siódmego, w których omawiam Ceres, Pallas, Juno i Westę, poświęcone są poszczególnym mitom i symbolom, które w taki czy inny sposób tkwią u podłoża astrologicznych analiz. Zanim jednak Czytelnik zapozna się ze szczegółowymi interpretacjami położenia Ceres, Pallas, Juno i Westy w poszczególnych znakach, domach i tworzonych przez nie aspektach z planetami (co stanowi ważne uzupełnienie wyżej wymienionych rozdziałów), będzie miał okazję prześledzić historię odkrywania małych planet (rozdział pierwszy), przeczyta o dziejach asymilowania asteroid do astrologii oraz dowie się, dlaczego Ceres, Pallas, Juno i Westa stanowią swoistą czwórce symboliczną (rozdział drugi), jak również zapozna, się z ogólnymi zasadami interpretowania małych planet w horoskopie (rozdział trzeci). Ostatni rozdział, ósmy, poświęcony został nowo odkrytej Eris, której znaczenie nie zostało jeszcze ustalone. Jednak astrologowie, w tym także Autor, zdążyli się już przekonać, że wpływ tej planety karłowatej jest dość wyrazisty i być może wkrótce będzie się ją traktować na równi z Plutonem. Książka ta powstawała w kilku etapach, a jej pierwsza, surowa wersja gotowa była już w 1998 roku. Jednak musiał przyjść zapewne odpowiedni czas, pozwalający jeszcze lepiej i głębiej zrozumieć te kosmiczne boginie, do grona których dołączyła ostatnio także Eris. Współczesny astrolog nie może pozostać obojętny wobec najnowszych odkryć oraz nowych kwalifikacji astronomicznych. Astrologia, choć jest dyscypliną tradycyjną, opornie reagującą na wszelkie nowinki, ma szansę przejść kolejną rewizję i ewolucję, dostosowując swoje założenia i teoretyczne rozwiązania do aktualnych trendów i rozstrzygnięć. Mam nadzieję, że tę lukę uzupełni moja książka „Małe planety" będąca pierwszą w Polsce monografią poświęconą planetoidom, które już od wielu dziesięcioleci znalazły sobie stałe miejsce w zachodniej astrologii. Piotr Piotrowski – wprowadzenie Miechów, 13 maja 2010 www.piotrpiotrowski.comMałe planety Spis treści: WPROWADZENIE Rozdział pierwszy: ODKRYCIE MAŁYCH PLANET Rozdział drugi: BOGINIE W HOROSKOPIE Horoskop odkrycia Ceres (kobiecość i rewolucja przemysłowa) Mandala Wenus Typologia kobiecości Planetoidy i zodiak Kluczowe znaczenia małych planet Rozdział trzeci: ZASTOSOWANIE Rozdział czwarty: CERES - Wielka Matka Ceres w mitologii Astrologiczna symbolika Ceres Ceres jako władca Raka Ceres jako władca Panny Ceres a integracja osi Byk/Skorpion Ezoteryczne znaczenie Ceres Ceres w horoskopie Ceres w znakach zodiaku Ceres w domach Aspekty Ceres Rozdział piąty: PALLAS - bogini wojny i mądrości Pallas w mitologii Astrologiczna symbolika Pallas Pallas jako władca osi Lew/Wodnik Pallas i twórcza inteligencja Pallas i leczenie Pallas i sztuka polityczna Kompleksy Pallas-Ateny Ezoteryczne znaczenie Pallas Pallas w horoskopie Pallas w znakach Pallas w domach Aspekty Pallas Rozdział szósty: Juno - boska partnerka Juno w mitologii Astrologiczna symbolika luno Juno jako władca Wagi i Skorpiona Juno i Wenus Juno i Eros Ezoteryczne znaczenie luno Juno w horoskopie Juno w znakach Juno w domach Aspekty Juno Rozdział siódmy: WEST A — wieczny płomień Westa \v mitologii Astrologiczna symbolika Westy Westa jako władca Skorpiona Westa jako władca Panny Ezoteryczne znaczenie Westy Westa w horoskopie Westa w znakach Westa w domach Aspekty Westy Rozdział ósmy: ERIS — bogini waśni i niezgody Odkrycie Eris Eris w astrologii BIBLIOGRAFIA Efemerydy Eris Efemerydy PLANETOID

Czytasz czasami horoskopy? Spokojnie, nie ma się czego wstydzić - to samo robi codziennie sto milionów Amerykanów, a sześć milionów było gotowych zapłacić astrologowi za analizę swojej osobowości. Obrazu dopełnia jeszcze Ronald Reagan, konsultujący ze znawcą tajemnych wpływów nieba daty swoich wystąpień i rozkład lotów Air Force One. Richard Wiseman stawia pytanie: czy to naprawdę działa? Czy istotnie data ich urodzin lub dzień założenia firmy może być kluczowy dla przyszłości człowieka albo przedsiębiorstwa? To tylko jeden z problemów, którymi zajmuje się autor Kodu szczęścia. Analizuje także fenomen kłamstwa (czy na pewno potrafimy rozpoznać oszusta?), sekrety przesądów (czy mają jakieś uzasadnienie?), zagadnienia psychologii decyzji (co wpływa na nasze wybory?), różnice między naszymi deklaracjami i zachowaniami (kiedy idą w parze?) oraz próbuje ustalić, jaki jest najśmieszniejszy dowcip na świecie (może to jeden z tych, które znasz?) Przytacza wyniki bardzo wielu eksperymentów, w tym także własnego pomysłu. Jeden z nich miał rozstrzygnąć, czy istnieje miłość od pierwszego wejrzenia oraz jak najlepiej kogoś poderwać.

Dar orła to kolejny tom opowieści o indiańskich ludziach wiedzy. Po odejściu z tego świata don Juana i jego grupy bohater próbuje odzyskać utraconą pamięć wydarzeń zachodzących po drugiej stronie świadomości. Rekonstrukcja wewnętrznej struktury i organizacji świata czarowników, których wiedza przekazywana jest z pokolenia na pokolenie przez kolejnych naguali i sięga czasów Tolteków, pozwala ludzkiej świadomości uzyskać absolutną, ostateczną wolność. Carlos Castaneda (zm. 1998), guru pokolenia „dzieci kwiatów”, ukończył antropologię na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. Napisał wiele książek relacjonujących jego spotkania z don Juanem, czarownikiem plemienia Yaqui, który wprowadzał go w tajniki magii indiańskiej. Wszystkie one ukazują się nakładem Domu Wydawniczego REBIS w nowej szacie graficznej. Castaneda jest świetnym pisarzem, ma szczególny dar przedstawiania abstrakcyjnych koncepcji. - „Milwaukee Journal”

Drugi krąg mocy to piąta część cyklu opisującego podróż Carlosa Castanedy ku najgłębszym tajemnicom magii. Powróciwszy z otchłani, Castaneda zostaje wystawiony na najtrudniejszą próbę: musi przechytrzyć donę Soledad, która stała się wojownikiem, i przezwyciężyć jej czary. Czeka go także poznanie dwóch praktycznych aspektów czarownictwa – sztuki śnienia i sztuki osaczania, która jest najbardziej złożonym elementem egzystencji czarownika. Carlos Castaneda (zm. 1998), guru pokolenia „dzieci kwiatów”, ukończył antropologię na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. Napisał wiele książek relacjonujących jego spotkania z don Juanem, czarownikiem plemienia Yaqui, który wprowadzał go w tajniki magii indiańskiej. Wszystkie one ukazują się nakładem Domu Wydawniczego REBIS w nowej szacie graficznej. Niezwykła książka, piękna i zarazem przerażająca. Nie można jej odłożyć, nie przeczytawszy do końca. „Chicago Tribune”Drugi krąg mocy Spis treści Wstęp 1. Przemiany dony Soledad 2. Siostrzyczki 3. La Gorda 4. Genarowie 5. Sztuka śnienia 6. Druga uwaga

Jak uzyskać ich pomoc i wsparcie Duchowi przewodnicy to istoty, których zadaniem jest czuwanie nad Tobą, niesienie pomocy i chronienie. Są wśród nich: posłańcy, uzdrowiciele, nauczyciele, Świetlne Istoty oraz anioły. Sonia Choquette to znana na całym świecie uzdrowicielka wibracji i nauczycielka duchowa posiadająca szósty zmysł oraz autorka wielu książek i talii kart. Teraz nauczy Cię bezpośredniej komunikacji z Twoim duchowym systemem wspomagającym, poprzez nawiązanie kontaktu z niebiańskimi istotami. Dowiesz się skąd pochodzą, jak chcą Ci pomóc, jak zrozumieć sposób, w jaki do Ciebie przemawiają oraz ilu przewodników otacza Cię opieką. Dobre relacje i komunikację z nimi ułatwi Ci działanie zgodne z krokami prostego procesu przewodnictwa: bądź otwarty, oczekuj, ufaj i zacznij działać zaraz po otrzymaniu wskazówek. Wymaga to praktyki, ale nie zrażaj się. Zacznij od łatwiejszych pytań, by wraz ze zdobyciem doświadczenia poruszać trudniejsze kwestie. Autorka przedstawia prawdziwe opowieści ze swojego życia i doświadczeń bliskich osób, np. pomoc Świetlnych Istot przy zepsutym samochodzie. Zaś Tobie proponuje codzienne ćwiczenia wzmacniające kontakt z osobistymi przewodnikami, na przykład przez: medytację, spacery, śmiech czy nawet „nic nie robienie”. To pierwsza publikacja na polskim rynku, która przedstawia tak szerokie spektrum przewodników duchowych. Bez obaw oddaj się ich opiece.