Wzbogacony o liczne fotografie zbiór najsłynniejszych, wzruszających przemów tych sprzed kilku wieków i tych współczesnych. Przemów wygłoszonych i niewygłoszonych. Pełnych siły i determinacji, ale także bólu, rozpaczy i niezgody.~ przemowa Nicka Cave'a w Royal Festival Hall o pisaniu piosenki miłosnej,~ przemowa Malali Yousafzai do Zgromadzenia Młodzieży w siedzibie ONZ, zawierająca słowa: Umarły słabość, strach i beznadzieja. Narodziły się siła, moc i odwaga,~ homilia świętego Jana Pawła II w czasie pierwszej podróży apostolskiej do Polski w 1979 roku,~ przemowa Ryana White'a, chłopca chorego na AIDS, dyskryminowanego i odrzuconego przez kolegów, koleżanki, nauczycieli i mieszkańców swojego miasteczka,~ przemowa rannego Theodore'a Roosevelta chwilę po postrzale,~ wystąpienie Tildy Swinton na gali z okazji wystawy poświęconej Davidowi Bowiemu,~ przemowa Jerzego Owsiaka po pogrzebie prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza,~ mało znane przemówienie Alberta Einsteina na nowojorskiej wystawie w 1940 roku, chwalącego ideę Muru Sławya oprócz tego mowy królowej Elżbiety I, Sokratesa, Pabla Picassa, Meghan Markle, Virginii Woolf, Victora Hugo, Richarda Nixona i wielu, wielu innych wspaniałych ludzi: pisarzy, poetów, polityków, działaczy, muzyków i naukowców.Przemowy niezapomniane to świadectwo walki o najważniejsze wartości: prawa człowieka, dostęp do edukacji, pokój i równość, a także dowód na to, że słowa mają wielką moc.
W listopadzie 2016 roku pewien prostolinijny prezenter popularnego programu telewizyjnego został najpotężniejszym człowiekiem na świecie. Niestety, nie był to Jeremy Clarkson, ale i tak wszyscy przecieraliśmy oczy ze zdumienia. Odkąd Jeremy po raz ostatni podzielił się z czytelnikami swoim przemyśleniami i spostrzeżeniami, sprawy na świecie przybrały zdecydowanie dziwny obrót. Ale któż lepiej niż JC potrafiłby pomóc nam odnaleźć się w tym bałaganie? Poszukując sensu w otaczającym nas gąszczu absurdów, Jeremy znalazł odpowiedzi na kilka ważnych pytań. Na przykład:o Dlaczego weganizm prowadzi do niepełnosprawnościo Dlaczego warto wywiercić wielką dziurę w Blackpoolo Na czym polega największy problem z medytacją o Co sprawia, że Twitter przypomina licealną świetlicę o Dlaczego nie ma nic dziwnego w tym, że Tom Cruise modli się do jaszczurek Jeremy Clarkson może być równie mocno jak my zaskoczony, zaniepokojony, poirytowany i zakłopotany tym, co dzieje się obecnie wokół nas, ale dobrze jest mieć świadomość, że kiedy świat pogrąża się w szaleństwie, jest ktoś, kto pokaże nam, że można się z tego wszystkiego śmiać.
Publikacja przygotowana w ramach obchodów Roku Stanisława Moniuszki 2019.
Monografia pt. „Życie – Twórczość – Konteksty. Eseje o Stanisławie Moniuszce” zawiera artykuły uznanych muzykologów, historyków, kulturoznawców i filologów stanowiące dopełnienie wizerunku Stanisława Moniuszki o wątki dotąd niepodejmowane oraz analizę recepcji jego muzyki i jej funkcji we współczesnej kulturze. Społeczno-kulturowe tło twórczości Moniuszki poszerzone zostało o tezy na temat dorobku kompozytora z perspektywy polskiej i europejskiej sztuki muzycznej i teatralnej oraz studia na temat wybranych aspektów jego spuścizny.
Wydanie poprawione i uzupełnione książki Szelest kart, z 2011 roku. Publikacja jest hołdem złożonym sztuce drukarskiej i typograficznej. Przedstawia książki stojące na półkach u Andrzeja Tomaszewskiego i które miały istotne znaczenie w kształtowaniu jego świadomości zawodowej. Komentarze są preludium dla nowicjuszy oraz skarbnicą wiedzy dla bibliofilów, wydawców czy typografów. »Szelest kart« to niezwykła bibliografia, skatalogowana jak na bibliotekarza przystało. To cenny dokument, odkrywający sieć powiązań, zależności i szczegółów z życia artystów i rzemieślników, którzy stworzyli stylistykę i estetykę współczesnej książki. Czytelnik znajdzie tam anegdoty z życia bibliofilów, krytyków literackich, grafików, publicystów, bibliotekarzy, wykładowców akademickich, typografów i samouków zakochanych w książce. To również przewodnik po najnowszej historii typografii, gdyż wiele wymienionych w tym katalogu pozycji to branżowe podręczniki-arcydzieła, które wpłynęły na formę i estetykę dzisiejszych książek.
Tytułowa plecionka symbolizuje Górny Śląsk. Jej miąższ, niczym skarby śląskiej ziemi, niczym prawe serca starzyków i starek, opow i omow, ukrywa się głęboko pod twardą skórką. Kiedy skruszysz twardą skórkę, to dotrzesz do ciepłego i delikatnego wnętrza.
Plecionka to zapach i smak szczęśliwego dzieciństwa. To wieczność i przemijanie.
Akcja Plecionki rozpoczyna się w XIX-wiecznym Załężu – wówczas samodzielnej gminie, a obecnie jednej z najstarszych dzielnic Katowic. Po drodze „plecionka” rozpada się na dwie części, z których jedna przypada Polsce, a druga Niemcom. Jakimś cudem znikają wówczas Górnoślązacy; w części polskiej są sami Polacy, a w niemieckiej – Niemcy.
W tym miejscu można by zapytać: czy potrzebna była jeszcze jedna książka na ten temat?
Moim zdaniem tak, ponieważ w żadnej z dostępnych publikacji nie natknąłem się na rzetelny opis losów Górnoślązaków, którzy, nie bacząc na zachodzące zmiany, nigdy nie opuścili swej małej ojczyzny zwanej hajmatem. Na owe zmiany prości ludzie nie mieli większego wpływu, więc za każdym razem musieli szukać nowego sposobu na przeżycie. Jednak to, co w danej sytuacji było optymalne, często po zmianie okazywało się chybione. Ostatnie słowo należało bowiem do zwycięzców, to oni decydowali, kto ma na Górnym Śląsku pozostać, a kto musi go opuścić.
Publikacja zawiera wypowiedzi Michaela Großa, Norberta Lammerta, Marii Anny Potockiej, Christiny Rossi i Michała Rusinka, a także obszerną rozmowę z artystką, przeprowadzoną przez Delfinę Jałowik i Jürgena Kaumköttera. W części albumowej prezentujemy ponad 80 kolaży Herty Müller wraz z ich tłumaczeniami na język polski i angielski.
Bystrość spostrzeżeń, odwaga myślenia, inwencyjny język – eseje Tomasza Genowa to brawurowe „sprawozdanie z różności świata”
Na debiutancki tom Tomasza Genowa składa się trzydzieści esejów, w których autor skrupulatnie porządkuje znane konstelacje znaczeń oraz odkrywa nowe, zaskakujące układy sensów, by opisać kosmos naszej językowej codzienności. Mieszając w zastygłym tworzywie języka, Genow zdaje sprawę z nieprzebranego bogactwa i oszałamiającej zmienności ludzkiego doświadczenia.
Nagroda główna w I Ogólnopolskim Konkursie na Książkę Literacką „Nowy Dokument Tekstowy'' w kategorii esej
Tom esejów Tomasza Genowa stanowi świadectwo myślenia, które demonstruje się w żywym, inwencyjnym języku, umiejętnie wiążącym leksykę oficjalną i półoficjalną, a posługującym się zarazem subtelnym, nienachalnym dowcipem. A kto potrafi posługiwać się językiem, potrafi również myśleć. Uwagę zwraca bogactwo spostrzeżeń i poszukiwanie własnej drogi, wszakże niestanowiące jedynie zapisu porozrzucanych impresji, lecz poddane próbie porządkowania wedle interesującego zamysłu. Mamy do czynienia z potencjałem autentycznego myśliciela, niebędącego - znowuż - próżnym estetą ni pasywnym kujonem, lecz człowiekiem z krwi i kości.
(dr Paweł Armada, prof. Michał Januszkiewicz)
W Bezsilności i zemście prawdy Konrad T. Lewandowski wziął pod lupę cywilizację Zachodu. Czy sukces lewicy wziął się z piekła Verdun? Dlaczego prawica – i wartości, jakie reprezentuje – są praktycznie w odwrocie? Jakie zagrożenia niosą ze sobą feminizm oraz pauperyzacja nauki i mediów? Czy religia ma przed sobą przyszłość, a jeśli tak – to jaką? I czy czas wyczekiwać nowego Księcia?
Today’s antisemitism is difficult to recognize because it does not come dressed in a Nazi uniform and it does not openly proclaim its hatred or fear of Jews. This book looks at the kind of antisemitism which is tolerated or which goes unacknowledged in apparently democratic spaces: trade unions, churches, left-wing and liberal politics, social gatherings of the chattering classes and the seminars and journals of radical intellectuals. It analyses how criticism of Israel can mushroom into antisemitism and it looks at struggles over how antisemitism is defined. It focuses on ways in which those who raise the issue of antisemitism are often accused of doing so in bad faith in an attempt to silence or smear. Hostility to Israel has become a signifier of identity, connected to opposition to imperialism, neo-liberalism and global capitalism; the ‘community of the good’ takes on toxic ways of imagining most living Jewish people.
Rozwinięcie i uzupełnienie koncepcji zapoczątkowanej w książce »Szelest kart« (wydanie II / wydanie I). A więc subiektywnego i autorskiego wyboru i opisania lektur niezbędnych w życiu i pracy każdego miłośnika książek. Wraz z »Szelestem kart« »Szelest wtóry« stanowi skompletowany komplet (wyjaśnienie zasadności tego pleonazmu jest opisane we wstępie do książki).
Natura nie ma konturów, lecz ma je wyobraźnia.Natura nie ma melodii, lecz ma ją wyobraźnia.Niczego nadnaturalnego nie ma w naturze, toteż rozpada się ona, wyobraźnia jest wiecznością.William BlakePomiędzy twoim wzrokiem a kartką papieru jest wolna przestrzeń. Nie jest niczyja. Jest zarezerwowana dla twojej wyobraźni. Masz ogromne szczęście, kiedy uświadomisz sobie, jak wielki skarb jest w twoim posiadaniu. Darmowy, bez abonamentu, bez limitu, pielęgnowany będzie ci wierny do końca życia. Niedoceniona wyobraźnia źródło największych inspiracji, przepustka do innego świata. Śpi w twoim wnętrzu, a ty nawet nie zdajesz sobie z tego sprawy. Zakurzona, zapomniana, ignorowana. Tymczasem codziennie dla ciebie pracuje. To dzięki niej widzisz niewidzialne, wyobrażasz sobie przyszłość i wspominasz przeszłość. Czy to nie jest magiczne widzieć, nie posługując się wzrokiem? Czy to nie fascynujące, że to, na co patrzysz, jest niedostrzegalne dla nikogo? Dzięki niej malujesz obrazy, tworzysz dzieła o niespotykanej głębi. Wymyślasz i projektujesz. Dopóki jej nie oswoisz, twoja sztuka będzie płytka. Będzie piękna, ale płytka. Przebudź ją najdelikatniej, jak jest to możliwe. Weź za rękę i zaprowadź do swojego świata. Nakarm ją, napój, wpuść do siebie i już nigdy jej nie wypuszczaj. Będzie twoim wiernym towarzyszem w artystycznym świecie. Odwdzięczy ci się za miłość, jaką ją obdarzysz. Dostarczy ci pomysłów, o jakich nie śniłeś, będzie boską inspiracją i nieustającą weną. Do szpiku kości poczujesz się artystą i już nigdy nie będziesz chciał tego zmienić. To uzależniające odczucie i świadomość nieustannego wsparcia!
An award-winning Financial Times columnist exposes the threat that Big Tech poses to our democracies, our economies and ourselves
Today Google and Facebook receive 90% of the world's news ad-spending. Amazon takes half of all ecommerce in the US. Google and Apple operating systems run on all but 1% of cell phones globally. And 80% of corporate wealth is now held by 10% of companies - not the GEs and Toyotas of this world, but the digital titans.
How did we get here? How did the tech industry get to dominate our world so completely? How did once-idealistic and innovative companies come to manipulate elections, violate our privacy, and pose a threat to the fabric of our democracy? In Don't Be Evil, Financial Times global business columnist Rana Foroohar documents how Big Tech lost its soul - and became the new Wall Street.
Through her skilled reporting and unparalleled access - won through nearly 30 years covering business and technology - she shows the true extent to which the 'Faang's (Facebook, Apple, Amazon, Netflix and Google) crush or absorb any potential competitors, hijack our personal data and mental space and offshore their exorbitant profits. What's more, she reveals how these threats to our democracies, our livelihoods and our minds are all intertwined. Yet Foroohar also lays out a plan for how we can resist, creating a framework that fosters innovation while also protecting us from the dark side of digital technology.
Viator jest niestrudzonym poszukującym.Droga,kóra go wybrała ma ostatecznie prowadzić w znac zeniu katolickim do zbawienia i osiągnięcia raju wiecznego,w sensie buddyzmu zaś do satori i przerwania wędrówki duszy w celu doskonalenia się oraz osiągnięcia pełni szczęścia,czyli do zamknięcia koła życia.Jest ona jednak zawiła,trudno wyodrębnić ją z ciemności,,pop kultury'' i indoktrynacji konsumpcyjnej cywilizacji materialnej.
Książka stanowi krytyczną edycję wybranych tekstów publicystycznych Jana Łady Gnatowskiego (1855–1925) – kapłana, publicysty, tajnego szambelana papieskiego, nauczyciela, cenionego pisarza, który pozostawił po sobie bogaty dorobek literacki. Współczesny czytelnik może zapoznać się z fragmentami jego utworów uporządkowanych w bloki tematyczne. Tom zawiera teksty najważniejsze, najczęściej komentowane w prasie tamtego okresu, a także najbardziej znaczące dla politycznej, społecznej i religijnej myśli autora. Zdając sobie sprawę z selektywnego charakteru zbioru, autorka uzupełniła literaturoznawczy komentarz do poszczególnych publikacji Gnatowskiego informacjami biograficznymi oraz prezentacją kontekstu historycznoliterackiego.
Żyjemy w czasach, w których ateiści, materialiści i niewierzący naukowcy przekonują, że bardziej racjonalna jest wiara, że wszechświat i człowiek powstały z niczego, niż że powołał je do istnienia Bóg. Jaka jest prawda?
Co o nauce, wierze i Bogu myśli profesor fizyki, uczony, który był szefem Katedry Fizyki Kwantowej? Książka jest zapisem dociekliwej rozmowy, podczas której padają fundamentalne pytania o Boga, wiarę, naukę i ich wzajemne powiązania. Interlokutorem w tym fascynującym wywiadzie jest Mariusz Błochowiak, doktor fizyki, student prof. Zbigniewa Jacyny-Onyszkiewicza, wydawca „Miesięcznika Egzorcysta”.
Czy może istnieć konflikt między wiarą a nauką?
Czy wiara w Boga jest racjonalna?
Czy nauka odkrywa rzeczywiście prawdę?
Czy cuda są sprzeczne z prawami fizyki?
Czy nauka podważa istnienie diabła i posługę egzorcystów?
Jak wyglądały spotkania z Janem Pawłem II w Castel Gandolfo?
Czy żyjemy w Bożym matriksie?
Czy istnieje życie poza Ziemią?
Czym jest materia?
Czy filozofia realistyczna ma jeszcze rację bytu w świetle fizyki kwantowej?
To zaledwie garść zagadnień, poruszanych podczas rozmowy.
„Wojna się skończyła, czemu zabijacie?” ? tym jednym zdaniem można streścić Trojanki w reżyserii Jana Klaty.
Eurypides, pisząc swoją tragedię, bezczelnie złamał koturn tradycji. Opowiedział o mieście od którego odwrócili się bogowie. Pokazał bohaterów Homera, którzy nie potrafili zmierzyć się z własnym zwycięstwem. Oddał głos pokonanym ? kobietom, członkiniom królewskiego rodu, zepchniętym na samo dno egzystencji...
Trojanki to jednak nie tylko spektakl o wojnie i okrucieństwie, również o wektorach relacji w pięknym świecie rodzinnej nienawiści. Za murami Troi też były problemy, przemilczenia…
Książka Trojanki Jana Klaty została napisana, by zachować w pamięci dźwięk przesypującego się piasku i zapach spalonych manekinów. Pokazuje naszą pracę nad tym spektaklem i opowiada o ryzyku, jakie wiąże się z wystawieniem antycznego dramatu – zawsze jest to niepewne balansowanie na granicy sensów greckiego oryginału.
Książka Trojanki Jana Klaty jest bytem złożonym i niedefiniowalnym gatunkowo. Łączy w sobie formę eseju, dziennikarskiego wywiadu, dziennika, komentarza, reportażu i naukowego wykładu. Przynosi obraz pracy reżysera, który z równym zaufaniem i ciekawością odnosi się do własnych wyobrażeń, jak i do komentarzy specjalisty filologa, historyka, teatrologa. Ta nowatorska praca tworzy wzorzec dla profesjonalnego standardu: życzyłbym sobie, aby każdy spektakl stanowiący adaptację dawnego tekstu dramatycznego posiadał tak opracowaną dokumentację procesu twórczego, z tak profesjonalnym podejściem do źródła.
dr hab. Krzysztof Bielawski, Instytut Filologii Klasycznej UJ
W centrum zdarzeń, a zatem w centrum rozpaczy, jest Hekabe Doroty Kolak. Matka tracąca dzieci obumiera, chwila po chwili, kawałek po kawałku. Rola jest wstrząsająca, bo pozbawiona źdźbła aktorskiej histerii. Na pierwszym planie, a wtopiona w całość. Kolak z siwymi włosami, niższa od młodszych partnerek, ma w sobie tyle siły, jakby wypełniała całą scenę. To w jej Hekabe skupia się wszystko, co w gdańskich Trojankach najważniejsze – wojna widziana przez kobiety, ich zduszony krzyk niezgody na taki świat, oczy suche już bez łez. Patrzę na Dorotę Kolak i przechodzą mnie dreszcze. Wiadomo nie od wczoraj, że to jest wielka aktorka. Tyle że teraz – z większą niż jeszcze nie tak dawno intensywnością – pokazuje, że może zrobić wszystko, trafiając idealnie w każdy ton. Jako Hekabe ma w sobie esencję tragedii Eurypidesa, ale i cierpienie każdej matki, wraz z dziećmi tracącej uzasadnienie do życia.
Jacek Wakar, Ziemia jałowa. O Trojankach Jana Klaty w Teatrze Wybrzeże, więź.pl
The Legendary Philanthropist Tackles the Dangers We Must Face for the Survival of Civilisation
'Soros has become a standard bearer for liberal democracy' - Financial Times
George Soros - universally known for his philanthropy, progressive politics and investment success, and now under sustained attack from the far right, nationalists, and anti-Semites around the world - gives an impassioned defence of his core belief in open society.
George Soros is among the world's most prominent public figures. He is one of the history's most successful investors and his philanthropy, led by the Open Society Foundations, has donated over $14 billion to promote democracy and human rights in more than 120 countries. But in recent years, Soros has become the focus of sustained right-wing attacks in the United States and around the world based on his commitment to open society, progressive politics and his Jewish background.
In this brilliant and spirited book, Soros offers a compendium of his philosophy, a clarion call-to-arms for the ideals of an open society: freedom, democracy, rule of law, human rights, social justice, and social responsibility as a universal idea. In this age of nationalism, populism, anti-Semitism, and the spread of authoritarian governments, Soros's mission to support open societies is as urgent as it is important.
W książce Rafała Mazura zostały przedstawione najistotniejsze teorie dotyczące proporcji w architekturze oraz zostały zdefiniowane podstawowe pojęcia, których znaczenie jest często odmiennie interpretowane, co stanowi jedną z ważniejszych przeszkód w dyskusjach na temat estetyki. Autorską koncepcją pracy jest przywołanie zasady jedności przeciwieństw i według nich analiza sensu proporcji dokonywana na bazie siedmiu par antynomicznych pojęć: porządek – złożoność, subiektywizm – obiektywizm, abstrakcja – empatia, niewymierność – miara, kultura – natura, nowatorstwo – kanon, inżynieria – sztuka. Praca nie jest zamknięciem lub podsumowaniem tematu, lecz ciekawą propozycją nowego rodzaju dyskusji o proporcjach.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
