W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Ciekawostki z czasów biblijnychKreatywne zadania, quizy i rebusy przybliżające ważne zagadnienia z BibliiPomysł na rodzinne poznawanie Pisma ŚwiętegoBogata szata graficzna oparta na niezwykle popularnym Piśmie Świętym dla młodych Cenne klucze do zrozumienia wielu historii biblijnychŻycie w czasach biblijnych to zaproszenie do wspólnego, kreatywnego odkrywania świata opisanego w Piśmie Świętym. Quizy, rebusy, ciekawe zadania i wspaniałe ilustracje z pewnością zainteresują każde dziecko. Życie w czasach biblijnych to doskonała propozycja na mądrą zabawę z dzieckiem, która jednocześnie pomoże mu zgłębiać tajemnicę naszej wiary.
Kanon filmów. Historia kinematografii od jej początków po obrazy z 2023 roku. W książce znajdują się omówienia najważniejszych dzieł sztuki flmowej, które powinien zobaczyć każdy miłośnik kina. Jest to kolejne, zaktualizowane wydanie publikacji cieszącej się od lat ogromnym zainteresowaniem czytelników. 1001 filmów, które musisz zobaczyć to wspaniały przewodnik po świecie kina. /Dallas Morning News/
100 außergewöhnliche Orte, die man nicht verpassen sollte
Hotelempfehlungen? Shopping-Tipps? – Sucht man hier vergeblich. Vorgestellt werden dafür 100 bekannte und weniger bekannte, teils skurrile, teils romantische, in jedem Fall aber außergewöhnliche Orte in Breslau, die man auf keinen Fall verpassen sollte.
Wer kennt denn schließlich schon die akustischen Spiegel oder den alten Handelshafen? Was hat es mit dem riesigen Dinosaurierskelett in der Stadtmitte auf sich? Warum ist die schönste Straße der Stadt kaum bekannt? Was geschah in jener Nacht, als der nackte Mann im Fechterbrunnen seine Kleidung verlor? Weshalb hat eine Putzfrau die Farbe von dem wohl hässlichsten Gebäude der Stadt ausgewählt?
Ein alternativer Reiseführer, der seine Leser nicht mit komprimierten Informationen erschlägt, sondern gezielt 100 Orte der Gegenwart und Vergangenheit herausgreift und dazu spannende, dramatische und groteske Geschichten erzählt.
Außerdem bricht er mit der Tradition, dass nur der Autor zu Wort kommt – denn zahlreiche Breslauer, bekannte und unbekannte, verraten ihre drei ganz persönlichen Lieblingsorte!
Die perfekte Einstiegslektüre, um eine Vorauswahl für den Erstbesuch zu treffen, aber auch ein hilfreicher Begleiter zum Entdecken neuer spannender Orte für diejenigen, die längst dem Zauber Breslaus verfallen sind – untermalt mit Fotografien, die zum Teil aus der Luft oder aus einem Faltkanu entstanden und so ihrerseits für neue Perspektiven sorgen.
Nun auch in der überarbeiteten und aktualisierten 2022-Neuauflage erhältlich.
Ewangelia na 2025 rokNie masz możliwości codziennego spotkania ze słowem Bożym podczas Eucharystii? A może chcesz świadomiej przygotowywać się do udziału we Mszy Świętej? Skorzystaj z tej niewielkiej publikacji, która przez lata zyskała stałe grono wiernych i zadowolonych czytelników. To doskonała inspiracja do przemiany własnego życia!Bogata zawartośćPublikacja zawiera:fragment Ewangelii na każdy dzień,komentarz biblijny,propozycję krótkiej modlitwy inspirowanej Słowem Bożym,święta i wspomnienia liturgiczne,teksty modlitw na różne okazje,modlitwę na zakończenie dnia Kompleta.
(…) przyglądam się Ołpinom z każdej strony – od przodu i tyłu, ze środka i od zewnątrz, z perspektywy ptaka i żaby, swobodnie przeplatając opowieść o geografii i historii, obcych i swoich, wspomnienia i dyskurs naukowy, mozolnie rekonstruując związki w czasie i przestrzeni między bohaterami tej książki – ołpinianami, oraz między nimi a współczesnością. Przedstawiam fakty, zadaję pytania, stawiam hipotezy, także z gatunku tych odważnych. Kolejni autorzy – Piotr Kołpak i Marta Raczyńska-Kruk – w ramach swoich dyscyplin – historii i antropologii – karnie już trzymają się prawideł swoich warsztatów badawczych, opisując, analizując i wyjaśniając źródło. Wszystko zaś wieńczy edycja źródła przygotowana zgodnie ze wszystkimi zasadami sztuki edytorskiej. (…) W naszej książce kopiemy w głąb dziejów na względnie niewielkim odcinku historii, ale przez to docieramy do nieznanych dokumentów, pokazujemy konteksty i inne sposoby odczytania znanych, a także korygujemy wcale nierzadkie błędy i nietrafne interpretacje naszych poprzedników, zapewne przy okazji popełniając kolejne błędy lub dokonując niewłaściwych interpretacji. Jest więc i pole do pracy dla naszych następców.
Marcin Wojciech Solarz
(…) Przedstawiona praca nie jest kolejną monografią wsi, takich o Ołpinach powstało sporo. Jest rekonstrukcją ołpińskiej kultury w XVI-XIX w.
Prof. dr hab. Zbigniew Libera
Dotychczas edycje i opracowania dotyczące dawnej wsi i chłopstwa stanowiły zasadniczo dwa
odrębne nurty prac badawczych. Recenzowana książka łamie ten schemat, proponując opublikowanie wspólnie edycji akt sądowych i urzędowych wsi Ołpiny wraz z trzema studiami
dotyczącymi dziejów tej wsi, oglądanych przez pryzmat akt sądowych.
Dr hab. Krzysztof Fokt
'Intriguing' – Sunday Times
'A rousing read' – Irish Times
'A bright light of Francophone feminism' – New York Times
Renowned journalist Mona Chollet recasts the witch as a powerful role model: an emblem of strength, free to exist beyond the narrow limits society imposes on women.
Taking three archetypes from historic witch hunts – independent women, women who avoid having children and women who embrace ageing – Chollet examines how women today have the same charges levelled against them. She calls for justice in healthcare, challenging the gender imbalance in science and questioning why female bodies åre still controlled by men.
Rich with popular culture, literary references and media insights, In Defence of Witches is a vital addition to the cultural conversation around women, witches and the misogyny that has shaped the world they live in.
With a foreword by Carmen Maria Machado and translated from French by Sophie R. Lewis.
A curated survey of the legendary Portuguese architect’s most interesting buildings, photographed by Duccio Malagamba
The renowned Portuguese architect Álvaro Siza is widely regarded as one of the most important architects of the 20th and 21st centuries. Recognized with numerous awards throughout his career, his architectural works are both functional and aesthetically pleasing, characterized by their elegant simplicity, careful attention to detail, and harmonious integration with the surrounding environment.
Conceived together with acclaimed architectural photographer Duccio Malagamba, the book reflects twenty compelling global projects personally selected by Siza, with each feature accompanied by the architect’s inspired hand drawings. The features are additionally illustrated by Malagamba’s photography, reflecting the enduring relationship between the two men for the last three decades.
Siza’s work has had a significant impact on younger generations of architects, and his approach to architecture, rooted in careful observation and a deep understanding of the human experience, has influenced countless designers around the world. Born in Portugal in 1933, Siza has received much international recognition, including the Pritzker Prize, the RIBA Royal Gold Medal, and the Japanese Praemium Imperiale and his unique approach to space and volume continues to inspire contemporary designers and architects today.
This book offers a unique opportunity to look at his work through his selection of 20 projects in Belgium, Brazil, France, Germany, Portugal, South Korea, and Spain, shown through his personal drawings and Duccio Malagamba’s elegant photography.
Friedricha Schopenhauera zwykło się nazywać twórcą pesymizmu filozoficznego. Jednak ten pesymizm nie miał nic wspólnego z determinizmem katastroficznym, a negacja postępu z zaprzeczeniem rozwoju nauki i techniki. Uczył rezygnacji bez pokory, współczucia bez miłości bliźniego, buntu bez działania. Schopenhauer z jednej strony neguje świat, ale z drugiej strony uznaje ten świat za jedyny z możliwy. I czyni tak z powodu przyjęcia pewnych zasad aksjologicznych. Etyka Schopenhauera jakkolwiek normatywna, nie posługuje się pojęciem obowiązku. Powiada czym jest dobro, ale nie usiłuje nikogo skłonić do dobrego postępowania.
Pod koniec XIX wieku w samej tylko Warszawie pracowało prawie 40 tysięcy pokojówek, garderobianych i panien do wszystkiego. Młodych imigrantek ze wsi, samotnych w dużym mieście, bezbronnych. Ta książka jest opowieścią o nadużyciach, których na służących dopuszczali się właściwie wszyscy, którzy się z nimi stykali. Od Kościoła, zainteresowanego zbawieniem ich duszy, ale już nie sprawiedliwą karą dla molestujących panów domu, przez panie, które służbę ignorowały, poniżały i zwalniały z byle powodu, aż po emancypantki i socjalistów, którzy chcieli pomóc, ale nie wiedzieli jak. Służące, których życiem w XIX wieku pracodawcy mogli nieomal swobodnie rozporządzać, musiały na abolicję czekać ponad sto lat. Dziś odzyskują nie tylko podmiotowość. Autorka przywraca im prawdziwe imiona, twarze, głos - i godność i pokazuje, jak niewolnictwo kobiet sięgało samego rdzenia ładu społecznego.Magdalena Kicińska - pisarka, redaktorka naczelna "Pisma" Jest to książka o niewyobrażalnym wyzysku i przemocy,nie jest jednak straszliwym, niestrawnym akademickim sucharem, których tony co roku produkuje polska nauka historyczna. Wprost przeciwnie: autorka pisze świetnie, umiejętnie przechodząc pomiędzy twardymi faktami i liczbami oraz anegdotą.Dr hab. Adam Leszczyński, profesor Uniwersytetu SWPS Nareszcie zrozumiałem, dlaczego w wielu polskich firmach panuje zamordyzm i sztywna hierarchia, a nasza polityka polega na wzajemnym upokarzaniu się. Świetna książka!Grzegorz Sroczyński, dziennikarz i publicysta
ŚWIĘTA RITA OD SPRAW BEZNADZIEJNYCH Od dziecka była wrażliwa i pobożna. Z upływem lat jej wiara się pogłębiała. Chciała wstąpić do zakonu, w wieku dwunastu lat została jednak wydana za mąż. Jej małżonek okazał się brutalny i okrutny. Dzięki niej nawrócił się, a ona sama doprowadziła do pełnego pojednania ich skłóconych rodzin, w które nikt nie chciał wierzyć… Kim jest najskuteczniejsza patronka od spraw beznadziejnych? Poznaj poruszającą historię św. Rity z Cascii, cuda, którymi błogosławił jej Bóg, i świadectwa jej wstawiennictwa. Książka zawiera modlitwy do św. Rity. O. REMO PICCOLOMINI – augustianin, autor licznych publikacji dotyczących św. Augustyna. Przez dwadzieścia pięć lat wykładał filozofię i historię. PROF. NATALINO MONOPOLI – dyrektor Stowarzyszenia Jana Pawła II. Autor książek, między innymi kilku dotyczących myśli i dorobku papieża Polaka.
Pomoc dla starszych ministrantów oraz lektorów tych, którzy podczas liturgii czytają słowo Boże lub którzy przygotowują się do pełnienia tej posługi.Jakub D. Żyłka długoletni animator Służby Liturgicznej Ołtarza oraz Ruchu Światło-Życie, obecnie kleryk w Wyższym Międzydiecezjalnym Seminarium Duchownym w Opolu.Pierwsza część notatnika to z jednej strony podsumowanie wiedzy dotyczącej liturgii i Biblii, a z drugiej praktyczne rady i podpowiedzi, jak przygotować się do publicznego czytania słowa Bożego. W tej części poruszane są zagadnienia: Liturgia jako źródło życia Kościoła oraz przedsmak niebiańskiej liturgii. Znaki i gesty w liturgii. Rok liturgiczny. Lectio divina duchowa lektura Pisma Świętego. Mały katechizm biblijny. Jak pracować nad tym, by słowo było dobrze zrozumiane? Jak na co dzień żyć słowem Bożym?W drugiej części autor zaprasza do pogłębionej lektury dziesięciu fragmentów Nowego Testamentu, których tematem jest słowo Boże. Każdy z rozdziałów składa się z punktów: Na rozgrzewkę nieoczywiste i niekiedy zaskakujące pytania, które rozbudzają wyobraźnię i pozwalają spojrzeć na znane fragmenty Nowego Testamentu w zupełnie nowy sposób. Obserwacja tekstu pytania zwracające uwagę na szczegóły ukryte w Piśmie. Komentarz punkty, w których znajdziecie wiele informacji na temat czasów biblijnych i realiów życia Jezusa oraz Jego uczniów. Okiem artystów dzieła sztuki znanych malarzy, inspirowane omawianymi fragmentami biblijnymi. Archeologia jakie światło na omawiane fragmenty rzucają odkrycia archeologiczne ostatnich lat? Nawiązania do Starego Testamentu dzięki tym punktom poznający Biblię mogą wyruszyć w fascynującą podróż śladami motywów obecnych w starszych księgach Pisma Świętego. Modlitwa słowem Bożym punkty będące zaproszeniem do modlitwy słowem Bożym. Notatki miejsce na własne zapiski i przemyślenia. Wasza służba w czasie Mszy Świętej jest apostolstwem dla tych, którzy was widzą. Jeśli będziecie pełnić służbę przy ołtarzu z radością, godnie i z modlitwą, to z pewnością wzbudzicie w innych młodych ludziach pragnienie zaangażowania się w Kościele. (Papież Franciszek, spotkanie z ministrantami)
Oddawana do rąk czytelnika książka, przedstawiająca ważne zjawiska dokonujące się po 1989 roku w dziedzinie sztuk wizualnych w środowisku twórców związanych bezpośrednio z Katowicami oraz w sąsiadujących z tym miastem czołowych ośrodkach województwa śląskiego, powstała jako pomysł w następstwie spotkania Prezesa Zarządu Wydawnictwa Śląsk, dra Tadeusza Siernego, prof. Mariana Kisiela z Marianem Oslislo, pełniącym do 2012 roku funkcję Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Idea determinująca ostateczny kształt projektu dojrzewała przez kilka lat, aż w końcu pojawiły się okoliczności sprzyjające, by można ją było urzeczywistnić. Wówczas do zespołu planującego merytoryczną treść publikacji zaproszono również specjalizującą się w badaniu dziejów regionalnej sztuki i dizajnu historyczkę sztuki, Irmę Kozinę. W toku burzliwych dyskusji zrodziła się myśl, by teksty odnoszące się do poszczególnych fenomenów lokalnego życia artystycznego napisane zostały zarówno przez historyków i krytyków sztuki, którzy już od dawna zajmują się tematyką górnośląską, jak też przez badaczy z innych środowisk, często należących do młodszego pokolenia, rozwijających swe zainteresowania w zakresie sztuki województwa śląskiego dopiero od ostatnich kilku lat.
Wojenne tajemnice Warszawy i Mazowsza to naprawdę przewodnik inny niż wszystkie. Jacek Olecki podjął próbę ocalenia od zapomnienia schronów, bunkrów, umocnień, a nawet zacierających się napisów na ścianach kamienic. Dziś coraz częściej przeszkadzają one przy wznoszeniu biurowców, apartamentowców bądź handlowych molochów.
Jak to uwypukliła Recenzentka książki, prof. dr hab. Urszula Szuścik z Uniwersytetu Śląskiego, tam, gdzie pojawia się człowiek, którego autor książki ma głównie na uwadze, tam zawsze można na drodze do porządku idealnego odnaleźć:
realne i mityczne przeżycia człowieka,
jego twórczość,
perspektywy uzdalniania się do ponoszenia odpowiedzialności,
wydobywania się spośród sprzeczności,
osiągania satysfakcji,
szukania wspólnego języka z innymi,
autentycznego udamawiania się,
traktowania się wzajemnie z szacunkiem,
liczenia się z różnicami dzielącymi ludzi,
nieprzechodzenia obojętnie wobec przemocy,
przestrzegania poprawności językowej,
wyczulenia się na manipulacje,
uzdalniania się do zarządzania wyborami,
do tolerancji,
do samokontroli.
Kalendarz, którego używamy, to w zasadzie kalendarz juliański ? wprowadzony w 45 roku p.n.e. przez Juliusza Cezara. Papież Grzegorz XIII w roku 1582 wniósł do tego kalendarza tylko niewielką poprawkę dotyczącą lat przestępnych, mającą na celu zapobieganie opóźniania się kalendarza w stosunku do roku słonecznego o 1 dzień na 128 lat ? minimalizującą ten błąd do 1 dnia na 3322 lata. Kalendarz juliański, gdy powstał, miał tylko dwie wersje. Pierwszą był kalendarz roku zwykłego, a drugą kalendarz roku przestępnego. Wprowadzenie do kalendarza podziału na tygodnie zwiększyło liczbę jego wersji z dwóch do czternastu, a wprowadzenie ruchomej Wielkanocy doprowadziło do tego, że od roku 325 n.e. posługujemy się kalendarzem, który ma aż 490 wersji ? każdego roku kalendarz przynosi nam inny układ tygodni i świąt, inną liczbę dni roboczych i dni wolnych. Era przemysłowa wymagała uporządkowania panującej w wielu dziedzinach nadmiernej różnorodności. Rozwinęła się nowa dziedzina ? normalizacja ? obejmująca między innymi unifikację, to jest ujednolicenie, czyli sprowadzenie zagadnień do jednej postaci lub do jednej normy. W 1834 roku Marco Mastrofi ni (1763-1845) ? włoski ksiądz, filozof i matematyk, zaproponował zunifikowanie kalendarza i przedstawił propozycję kalendarza stałego. Pół wieku później Francuskie Towarzystwo Astronomiczne zorganizowało specjalny konkurs na propozycję nowego, stałego kalendarza. Do I wojny światowej zgłoszono wiele innych propozycji. Entuzjaści zreformowania kalendarza zdołali doprowadzić do uchwalenia przez Międzynarodowy Kongres Izb Handlowych rezolucji popierającej tę reformę, a rząd Szwajcarii zobowiązał się do podjęcia stosownej akcji dyplomatycznej. W burzliwym wieku XX sprawa reformy kalendarza nie została zapomniana ? odłożono ją na spokojniejsze czasy. Mamy już trzecią dekadę wieku XXI i nic nie zapowiada, że nadejdą kiedyś spokojniejsze czasy. Czas najwyższy poważnie zająć się wprowadzeniem kalendarza stałego ? zunifikowanego kalendarza gregoriańskiego.
The calendar we use today is basically the Julian calendar – introduced in 45 BC by Julius Caesar. In 1582 Pope Gregory XIII made only a minor amendment to this calendar concerning leap years in order to prevent the calendar from lagging behind the solar year by 1 day in every 128 years – minimising this error to 1 day in every 3322 years. When it was first created, there were only two versions of the Julian calendar. Th e first was the ordinary year calendar and the second was
the leap year calendar. Th e division of the calendar into weeks increased the number of versions from two to fourteen, and the introduction of a moveable Easter meant that since 325 AD we have been using a calendar in as many as 490 versions – each year the calendar brings us a different arrangement of weeks and holidays, a different number of working and non-working days.
Th e industrial age created the need for sorting out the excessive diversity prevailing in many areas. A new fi eld was developed – standardisation – which includes, among other things, unification, that is reducing issues to a single form or standard.
In 1834, Marco Mastrofi ni (1763-1845), an Italian priest, philosopher and mathematician, proposed the unification of the calendar and the introduction of a fixed calendar.
Half a century later, the French Astronomical Society organised a special competition to create a new, fixed calendar. A number of other proposals were also put forward before World War One. Enthusiasts of reforming the calendar managed to get the International Congress of Chambers of Commerce to pass a resolution in support of the reform, while the Swiss government pledged to take
appropriate diplomatic action.
In the turbulent 20th century, the issue of calendar reform was not forgotten – just postponed until calmer times. We are now in the third decade of the 21st century and there is nothing to suggest that calmer times are ever to come. It is high time to seriously address the issue of introducing a fixed calendar – theunifi ed Gregorian calendar.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
