W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Szczególna pamiątka komunijna, zawierająca cytaty z wierszy i rozważań ks. Jana Twardowskiego, jednego z najbardziej cenionych poetów, autora licznych homilii i rozważań adresowanych do dzieci. W pamiątce jest także miejsce na życzenia od najbliższych oraz strona, na której dziecko może własnoręcznie wpisać datę przyjęcia sakramentu i wkleić pamiątkowe zdjęcie.
Oddajemy w Państwa ręce tom Historia mówiona polskiego kulturoznawstwa, kolejny, który powstał w ramach pracy nad grantem badawczym ?Kulturoznawstwo polskie. Historia i dziedzictwo dyscypliny?. [?] Historia polskiego kulturoznawstwa jest znana raczej fragmentarycznie i wariantywnie, co jest wynikiem autonomicznych ?historii? poszczególnych ośrodków. Chodzi nam jednak nie tyle o napisanie jej na nowo, lecz o opowiedzenie. Chcemy ujawnić alternatywne wizje kulturoznawstwa/kulturoznawstw, odsłaniając to, co zapamiętane przez pionierów kierunku i reprezentantów kolejnych pokoleń. Wierzymy przy tym, że obraz dyscypliny, jaki przechowuje pamięć jej przedstawicieli, może nie tylko skorygować wiedzę o jej dziejach, ale przede wszystkim ją poszerzyć, pogłębić i dzięki różnym perspektywom w odmienny sposób sproblematyzować. [?] Jednym z głównych założeń realizowanego przez nas projektu było pozyskanie wypowiedzi reprezentantów różnych ośrodków kulturoznawczych w Polsce. Chcieliśmy tym samym dotrzeć do informacji o początkach i formowaniu się poszczególnych środowisk naukowych związanych z dyscypliną, a także prześledzić ? dzięki zgromadzonemu materiałowi ? ich ewolucję. Ważne wydawało się nam odsłonięcie zwrotów metodologicznych, które korespondowały z wypracowywanymi aparatami terminologiczno-pojęciowymi, rozwojem refleksji teoretycznej, badaniami empirycznymi z jednej strony, z drugiej zaś ze zmieniającymi się potrzebami dydaktycznymi i możliwościami powoływania nowych jednostek i struktur organizacyjnych. [?] By ukazać wewnętrzną dynamikę kulturoznawstwa i jego zróżnicowanie, postanowiliśmy przeprowadzić rozmowy z przedstawicielami kolejnych generacji badaczy, w sposób arbitralny dzieląc ich na trzy grupy pokoleniowe. To pozwoliło nam na przybliżenie się do ?perspektywy międzygeneracyjnej? i prześledzenie przemian koncepcji teoretycznych oraz tematyki badawczej w dyscyplinie. Naszymi rozmówcami zostali reprezentanci większości ośrodków kulturoznawczych będący na różnych etapach swej drogi zawodowej. [?] Praca nad wywiadami skłoniła nas do zastanawiania się nad rolą pamięci i funkcjami narracji w porządkowaniu wizji świata. Rozmowy miały na celu ujawnienie poglądów, przekonań, postaw wypływających zarówno z jednostkowości biografii, jak i ze środowiskowego zakorzenienia. Demonstrujemy zatem indywidualność wpisaną każdorazowo we wspólnotę doświadczeń. Na ten obraz składają się tyleż odrębności i różnice, co zbieżności i podobieństwa. (Ze Wstępu)
Podręcznik ,,Logika"" obejmuje elementarne zagadnienia z zakresu:- semiotyki,- logiki formalnej,- ogólnej metodologii nauk.W podręczniku umieszczono zestaw reguł poprawnego myślenia niezbędnych w pracy przyszłego prawnika. Pierwsze wydanie zostało dostosowane do wymogów wykładu z przedmiotu logika, wzbogacone o nową literaturę oraz uzupełnione i zaktualizowane.
Zainspiruj się historią Debory – kobiety pełnej mocy i ogromnego wpływu.
W Biblii, w Starym Testamencie czytamy o Deborze, która była jednym z sędziów Izraela. Pełniła funkcję mediatora, militarnego doradcy, a jednocześnie była prorokinią i matką narodu. Debora pokonała wiele kulturowych ograniczeń, w których żyła – jej postawa nie wynikała z buntu, lecz posłuszeństwa Bogu, aby przynieść wolność swojemu pokoleniu.Tak samo jak w czasach Starego Testamentu, tak i dzisiaj Bóg powołuje kobiety do zadań, które być może je przewyższają. Namaszczenie Debory to książka o stawianiu odważnych kroków wiary w miejscu Bożego powołania i pokonywaniu różnego rodzaju trudności. Bez względu na to, co Ciebie dzisiaj ogranicza, Bożym pragnieniem jest, abyś w Jego mocy wzniosła się ponad te przeszkody. Teraz jest czas, by wejść w pełnię swojego powołania, do którego Bóg cię przeznaczył!
PODEJMIJ WYZWANIE, ABY STAĆ SIĘ WSPÓŁCZESNĄ DEBORĄ, KTÓRA W MIEJSCU SWOJEGO WPŁYWU, W RODZINIE, W PRACY ZAWODOWEJ, W KOŚCIELE Z ODWAGĄ POPROWADZI INNYCH DO BOGA!
Michelle McClain-Walters odwiedziła ponad czterdzieści krajów, w których uczyła słuchania Bożego głosu. Dzięki jej służbie tysiące osób odkryło swoje powołanie. Jest autorką książki Namaszczenie Estery. Obecnie sprawuje funkcję dyrektora Służby Modlitewnej w Kościele Crusaders Church pod przywództwem Johna Eckhardta. Mieszka w Chicago razem z mężem Floydem i córką Eboni.
Ośmieliłam się zmierzyć z bardzo trudnym tematem, nad którym teolodzy i egzegeci pochylają się od wieków. Liczby w Biblii to ryzykowna przygoda. Zdaję sobie w pełni sprawę, że to, co napisałam, nie wyczerpuje tematu, że nie przeniknęłam wszystkich tajemnic i nie udzieliłam odpowiedzi na wszystkie pytania, jakie można postawić w związku z liczbami w Biblii. Mimo to mam nadzieję, że lektura tej książki pozwoli Czytelnikom poznać bogactwo znaczeniowe liczb biblijnych i przyczyni się do lepszego rozumienia słowa Bożego zawartego na kartach Pisma Świętego.Nie jest to książka stricte naukowa ani dla specjalistów, lecz dla przeciętnego czytelnika Biblii, który chce ją poznać i lepiej zrozumieć. Jeśli sprawi, że Czytelnik niezwracający dotąd większej uwagi na liczby w tekstach biblijnych przyjrzy się im z życzliwym zainteresowaniem cel niniejszej książki zostanie osiągnięty.Autorka
Wobec ogromu zniszczeń, których doznała społeczność żydowska Lublina - tak w odległej przeszłości (zwłaszcza w okresie wojen połowy XVII wieku), jak i w czasie Holokaustu - cmentarz jako całość oraz poszczególne nagrobki, nawet zachowane w małej części, stanowią jedno z ważnych źródeł do dziejów tej społeczności. Inskrypcje nagrobkowe były jednymi z pierwszych źródeł, które rejestrowali i wykorzystywali w swych pracach lokalni historycy żydowscy od XIX wieku. Od tamtej pory zakres badań nad cmentarzem, pojmowanym jako ""tekst kultury"", znacznie się poszerzył, wypracowane zostały specyficzne metody badawcze, w czym niemały udział miał autor tej książki. Ich efektem jest zaprezentowane tu wieloaspektowe ujęcie cmentarza jako całości oraz poszczególnych nagrobków. Książka ta jest także ""macewą z papieru"" dla zgładzonego cmentarza.
500 lat po tym, jak Thomas More roztoczył przed wyobraźnią sobie współczesnych obraz idealnego społeczeństwa żyjącego w suwerennym państwie pod rządami mądrego i życzliwego władcy, utraciliśmy wiarę, że człowiek jest w stanie wykreować dla siebie szczęście, nawet w nieograniczonej konkretną cezurą przyszłości. Jednak w tym samym czasie, w którym ludzka nadzieja pogrzebała myśl o utopii, nie umarły aspiracje, które uczyniły tę wiarę tak ważną, że niemożliwą do uśmiercenia. Wiara ta podobnie jak Anioł Historii [Angelus Novus] zmieniła jednak kierunek i zwraca się dziś ku przeszłości jako utraconemu i popadłemu w ruinę rajowi, na którego określenie Zygmunt Bauman ukuł swoje ostatnie pojęcie retropia.Zgodnie z duchem utopijnym retrotopia zrodziła się z pragnienia naprawy lub choć poprawienia urządzenia świata, jednak głównym punktem orientacyjnym w rysowaniu mapy tego świata ma być wyobrażona przeszłość pochowana, ale jeszcze nieumarła, ponieważ, jak pokazuje Bauman, wciąż tkwi w niej potencjał kreowania teraźniejszości. Intencją autora było zinwentaryzowanie najbardziej spektakularnych i najbardziej znaczących zmian powiązanych z pojawieniem się retrotopijnych sentymentów i praktyk, co ujęte zostało w ramy czterech powrotów: do Hobbesa, do plemion, do nierówności oraz do łona.Z ruchu podwójnej negacji utopii rozumianej w tradycji More'a odrzucenia jej, a następnie wskrzeszenia dziś rodzą się retrotopie: wizje osadzone w utraconej/skradzionej/porzuconej, ale nieumarłej przeszłości, zamiast przywiązania do tego, co dopiero ma się narodzić, a więc do przyszłości jeszcze niezaistniałej.Coś, co wciąż zwykliśmy nazywać postępem, wywołuje emocje przeciwne do tych, które Immanuel Kant, twórca tego pojęcia, miał na myśli. Coraz częściej zatem wywołuje ono strach przed nieuchronną katastrofą zamiast wywoływać radość, że oto nadchodzi większy dobrobyt oraz że więcej kłopotliwych niewygód zniknie z powierzchni ziemi i będzie można o nich zapomnieć.Z tekstu
Książka stanowi zbiór rozważań o teorii wojny sprawiedliwej wraz z jej odniesieniem do konkretnych przypadków (II wojna światowa, wojna w byłej Jugosławii, ludobójstwo w Rwandzie). Zawiera rys dotyczący historii samej idei, skupia się jednak na jej bardziej współczesnych aspektach, analizując zarówno etykę, jak i prawo związane z ideą wojny. Całość pisana jest zarówno w oparciu o źródła filozoficzne i historyczne, jak i o literaturę faktu oraz dzieła literackie. Głównymi postaciami, które towarzyszą większości esejów są Carl von Clausewitz, Bertrand Russell I Michael Walzer, którzy niejako wyznaczają intelektualne ramy w jakich się poruszam – a zatem od strategicznego myślenia o wojnie, przez narodziny i rozwój współczesnego pacyfizmu, aż po odnowę teorii wojny sprawiedliwej, która na nowo staje się dziś punktem odniesie, rozważań, pytań o jej zastosowanie w coraz to nowszych formach wojny.
Zebrane w tomie teksty wpisują się w dociekania nad językiem jako kluczem do poznania i kultury, którym od półwiecza patronują autor Dociekań filozoficznych, Ludwig Wittgenstein, i Anna Wierzbicka, autorka Dociekań semantycznych, przynależąc bezpośrednio do językoznawstwa kognitywnego lub czerpiąc obficie z jego dorobku i narzędzi badawczych. Są one świadectwem zarówno kontynuacji, jak i zmian zachodzących w obrębie językoznawstwa kognitywnego, w którym coraz większą wagę przykłada się do badania czynników kontekstualnych decydujących o rozumieniu, np. metafory, a także do analizy samych procesów konstruowaniu sensu on-line, wyłaniających się dynamicznie w określonym kontekście, niejednokrotnie w wyniku integracji pojęciowej czy rekonceptualizacji.
Teksty zebrane w tym tomie łączy problematyka, a różni zakres rozważań, materia wywodu, stosowane metody badawcze. Przynoszą one ze sobą i odsłaniają przed czytelnikiem różne obrazy „obcości” i „inności”, odnosząc te pojęcia do szerokiego spektrum zjawisk znajdujących odbicie w języku i w realizowanych za jego pomocą dyskursach, ustanawiających możliwe sposoby przekazywania treści przedmiotowych, w których obcy i inny łączą się z kształtowaniem tego, co „swoje”, „nasze”. Tytułowe kategorie są tu traktowane na sposób analityczny, to znaczy: refleksja nad nimi wynika z analizy ustawionych dyskursywnie wystąpień językowych i tekstów związanych z różnymi obszarami komunikacji i kultury (współczesny dyskurs społeczno-polityczny, literatura, publicystyka, zróżnicowane przekazy medialne i internet, zagadnienia onomastyczne, konteksty historyczne). Bazę materiałową rozważań stanowią w przeważającej liczbie przypadków różnego rodzaju teksty, w ujęciach lingwistycznych zaś wyzyskiwane są też dane systemowojęzykowe i te pozyskane z ankiet.
Tom, który oddajemy czytelnikom do rąk, w dużej mierze nie jest dziełem zawodowych szekspirologów, ale literaturoznawców, kulturoznawców, filozofów, którzy w swojej pracy badawczej natknęli się na „ślady” Barda ze Stratfordu i często pośrednio ulegli fascynacji jego twórczością. A śladów tych w kulturze światowej, w tym także polskiej, jest niezwykle dużo. […] W naszym tomie studiów widać to wyraźnie: odnajdujemy je w polskim romantyzmie, epoce Młodej Polski, we współczesnych sporach i rozterkach, wreszcie w polityce i politycznym dyskursie. Zwracamy uwagę na przestrzenie, w których warto poszukiwać Szekspirowskich inspiracji i takie, w których warto wykorzystywać jego dzieło.
Fragment Wstępu do książki
Szekspir jest na trwałe obecny w myśleniu polskich i zagranicznych naukowców; zmienne są jednak sposoby, punkty widzenia i mody, które pozwalają na świeże i ciekawe (o)sądy. Interdyscyplinarność, praktyczne wykorzystanie nowych teorii literaturoznawczych i kulturoznawczych, uwzględnienie najnowszych polskich i obcych publikacji naukowych o Szekspirze oraz autentyczna pasja badawcza to główne zalety niniejszej książki. Fenomen Szekspira definiować niełatwo, lecz warto przyjrzeć się sposobom, w jaki zainspirował i zafascynował polskich badaczy, których artykuły zebrano w pracy. Dowodzą one, że mimo upływu czasu warto uparcie szukać i przyglądać się „śladom Szekspira”, których przecież na literackiej ziemi niemało. Warto „myśleć Szekspirem” i myśleć o Szekspirze. Lektura tego tomu z pewnością w tym pomoże.
Dr hab. Aleksandra Budrewicz, prof. UP
„Jedynym i niepowtarzalnym” nazwał Fryderyka Chopina jego rówieśnik, sam też nader utalentowany kompozytor, Ignacy Feliks Dobrzyński. „On ma osobny styl, osobną formę, czarujący wdzięk, jakieś nowe, ze sfer wyższych, a może i najwyższych – czerpane modulacje – pisał w roku 1865. – Słowem, posiada to wszystko, czego przed nim nikt w swych dziełach ani okazał, ani zamarzył. On jest solus et unicus. A zatem postawienie jakiegokolwiek bądź imienia obok Chopina jest usiłowaniem bezsilnym”.
W głosach twórców kolejnych pokoleń, począwszy od dostrzegającego Chopinowski „geniusz muzyczny” Józefa Elsnera, poprzez Stanisława Moniuszkę, Karola Szymanowskiego, Ignacego Jana Paderewskiego, aż po Witolda Lutosławskiego – by wymienić jedynie kilku – odnajdujemy ten sam zachwyt, przekonanie o niedościgłości Chopina. Tego fenomenu, tajemnicy jego muzyki, zapewne nie uchwycimy nigdy. Jednak zdaje się, że szczególnie dzięki spisanym przemyśleniom tych, którzy najgłębiej, z własnego doświadczenia, pojmują sekret procesu twórczego – innych kompozytorów – jesteśmy tego uchwycenia i zrozumienia jak najbliżej.
Ze znawstwem i wyczuciem wybrane przez Mieczysława Tomaszewskiego wypowiedzi polskich twórców składają się w narrację o obecności Fryderyka Chopina w kulturze, jego dla niej nieodzowności. „Jedyny i niepowtarzalny” – pozostaje zarazem Chopin najtrwalszym, najważniejszym fundamentem polskiej muzyki.
Jak zapoznać dziecko z Biblią tak, by nie zniechęciło się trudnością języka i niezrozumiałymi tekstami? W jaki sposób pokazać mu, jak wielkie znaczenie dla życia każdego człowieka ma Pismo Święte? Na to pytanie odpowiedzią jest „Moja księga biblijnych opowieści” – wspaniała, dostosowana do potrzeb i możliwości małego czytelnika wersja wszystkich najważniejszych historii biblijnych, zarówno ze Starego, jak i z Nowego Testamentu. Każda historia została napisana pięknym, literackim językiem i opatrzona przykuwającą uwagę ilustracją. Aby można było łatwo odnaleźć oryginalny fragment w Biblii, historie opatrzono adresami biblijnymi –
co jest doskonałą okazją do tego, by nauczyć malucha sprawnie poruszać się po tekście Biblii.
Zachęcamy całe rodziny do wspólnego czytania księgi biblijnych opowieści.
Odbiorcy:
– dzieci chcące poznać historie biblijne;
– dorośli pragnący rozwoju religijnego swojego dziecka;
– katecheci pracujący z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Dlaczego warto nabyć tę książkę?
– jest napisana pięknym, literackim językiem, zrozumiałym dla dzieci, i ozdobiona rozbudzającymi wrażliwość estetyczną, dopracowanymi ilustracjami;
– stanowi kompletne zestawienie najważniejszych historii biblijnych;
– zachęca do rozmów na temat wiary.
Droga krzyżowa to nabożeństwo tradycyjnie sprawowane w piątki okresie Wielkiego Postu. Rozważania drogi Syna Bożego na krzyż podzielone na czternaście stacji pozwalają choć w małej części wyobrazić sobie Jego ból i cierpienie. Życie ludzkie składa się niejednokrotnie z różnych trosk i problemów, które składają się na nasze człowiecze drogi krzyżowe, którymi mogą być: choroba, samotność, odrzucenie, upokorzenie grzechu, utrata bliskiego, nieprzebaczone rany z przeszłości, fałszywe sądy i niesprawiedliwe oskarżenia. Przygotowane przez autora, ks. Tomasza Ślesika, rozważania zebrane w niniejszym zbiorze są rozważaniem o tym, jak Jezus przeżywał swoje cierpienie. Spinającą je klamrą jest jedność Syna Bożego z Ojcem.
Praktyczny modlitewnik dla ludzi dorosłych, starszych i chorych. Wygodna, duża czcionka ułatwia korzystanie z niego osobom słabiej widzącym. Zawiera bogaty wybór modlitw, litanii, koronek, nabożeństw.Oprowa w różnych kolorach wysyłana losowo.
Poza bardzo dużym wyborem litanii, koronek, nowenn publikacja zawiera modlitwy związane ściśle z pracą i życiem codziennym rolnika. Wiele miejsca zostało poświęcone modlitwie o obfitość plonów np. Dni Krzyżowe, nabożeństwo błogosławieństwa pól. Jest także wzbogacony wyborem wypowiedzi Ojca Świętego Jana Pawła II skierowanych podczas pielgrzymek do Ojczyzny do polskich Rolników i mieszkańców wsi.
Czechy Północne (Pascal Lajt)Kto mieszka w skałach?Gdzie jest Raj?Dlaczego Szwajcaria leży w Czechach?Gdzie można odwiedzić Mamuta?Czechy Północne Pascal Lajt, czyli nowe spojrzenie na kraj naszych sąsiadów. Po wyjeździe z Pascalem zaczniesz zajadać knedliki!Północ Czech potrafi zaskoczyć. Czechy to Raj i mają Szwajcarię. Konieczna wizyta w Skalnym mieście i pod wodospadem Mumlavy. Ta górzysta kraina obfituje w malownicze i dość zaskakujące krajobrazy. Bardzo ciekawe są okolice Henska, tzw. Czeska Szwajcaria, z największą skalną bramą w Europie. To będzie niesamowita wycieczka. Czechy są tak blisko, że częściej będziemy tam wracać!
Dubrownik perła DalmacjiJeziora Plitwickie, czyli cud naturyWyspa Hvar pachnąca lawendąPierwsze skojarzenia z Chorwacją to: Makarska Riwiera, Dubrownik, Trogir, Jeziora Plitwickie, Zadar, Rovinj czy Pula. Warto odwiedzić gościnne wybrzeże Adriatyku i słynne kurorty, zakosztować słodkiego lenistwa, zobaczyć prawdziwe cuda przyrody, m.in. Park Narodowy Kornati i zaprzyjaźnić się z radosnymi gospodarzami tej krainy.Chorwację kocham za to, że góry spotykają się tam z morzem, tworząc idealną kompozycję. Za smak wina i kraftowego piwa. Za słodycz tutejszych owoców i intensywny zapach ziół dodawany do różnych potraw. Za pewną pogodę latem, gdy przez 99% czasu jest ciepło, słonecznie i bezchmurnie. Za to, że łatwo i przyjemnie się po niej podróżuje, zarówno w pojedynkę, jak i własnym transportem z drugą połówką lub w grupie znajomych. Bez wątpienia będę tam wracać jeszcze nie raz!Aleksandra Zagórska-Chabros, autorka przewodnika oraz bloga Bałkany według Rudej
Najbardziej malownicza wyspa spośród Cyklad
Chora: labirynt uliczek i wiatraki
Plaże Psaroú i Ágios Sostis
Gdzie się piecze schleb od ponad 200 lat?
Którędy wyjść z labiryntu?
Gdzie jest najpiękniejsze kino?
Dlaczego w pobliżu wiatraków jest pusto?
Mykonos, czyli nowe spojrzenie na Grecję.
Podczas wyjazdu z Pascalem odkryjesz wyspę szczęśliwą.
Plaże Mykonos. Już sama ich lista wywołuje chęć schowania głowy w piasek: Psarou, Paraga, Agia Anna, Platis Gialos, Paradise i oczywiście Super Paradise, Agrari, Elia, Kapari, Megali Ammos, Aghios Stefanos, Agios Sostis, Panormos, Ftelia, Myrsini, Lia, Kalafatis i Kalo Livadi. Każda inna, na każdej znajdziesz coś dla siebie. SUPER PARADAJS.
Na pocątku wsędy byli górole, a dopiero pote porobiyli się Turcy i Zydzi. Górole byli tyz piyrsymi filozofami. Filozof to jest pedziane po grecku. Znacy telo co: mędrol. A to jest pedziane po grecku dlo niepoznaki. Niby, po co mo fto wiedzieć, jak było na pocątku? Ale Grecy to nie byli Grecy, ino górole, co udawali greka. Bo na pocątku nie było Greków, ino wsędy byli górole.Tak ksiądz Józef Tischner w swoim największym bestsellerze wyjaśniał powstanie filozofii. Jego gawędy, w których w roli greckich filozofów występują znani i mniej znani mieszkańcy Podhala, to znakomita lektura zarówno dla tych, którzy szukają inteligentnej rozrywki, jak i tych, którzy chcą się czegoś dowiedzieć o dziejach ludzkiego myślenia. Jest to też wielkie święto góralskiej gwary, którą Tischner posługuje się tak umiejętnie, że jego opowieść staje się zrozumiała dla szerokiego grona czytelników.Historia filozofii po góralsku to oryginalne, nieszablonowe zaproszenie do myślenia. I ważne wydarzenie literackie.Nowe wydanie.JÓZEF TISCHNER (19312000) ksiądz, filozof, publicysta. Profesor Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, współzałożyciel wiedeńskiego Instytutu Nauk o Człowieku. Kawaler Orderu Orła Białego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
