W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Czy kilka minut w kościele może wywrócić całe życie do góry nogami? Gdzie katolik może poczuć się, jakby był już w niebie? Po co żegnać się wodą święconą w kościelnym przedsionku? Wizyty w świątyni stały się dla nas czymś tak zwyczajnym, że nawet nie dostrzegamy już skarbów, które czekają na nas w jej wnętrzu. Jerzy Szyran OFMConv odkrywa na nowo to ukryte piękno i ducha przestrzeni kościoła, pokazując, że to coś o wiele więcej niż po prostu budynek sakralny. Przedstawia go jako bogaty i złożony świat, gdzie przedmioty, relacje, osoby i niewidzialne siły tworzą niezwykłą atmosferę sacrum, której nie można doświadczyć nigdzie indziej Zachwyć się na nowo pięknem świątyni!
Stany Zjednoczone to kraj proroków. Jednym z nich był Joseph Smith, któremu pewnej nocy 1823 roku ukazał się anioł Moroni. Boży posłaniec opowiedział mu o świętym tekście, wyrytym na złotych płytach, który od wieków spoczywa ukryty pod kamieniem na pobliskim wzgórzu. Od tego zaczęła się historia Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich.24 lipca 1984 roku zamordowane zostały kobieta i jej piętnastomiesięczna córeczka. Według policji zabójstwo mogło być następstwem "objawienia" religijnego. Ogłaszając wyrok, sędzia przyznał, że nigdy nie orzekał w sprawie tak okrutnej zbrodni. Zabójca, wyznawca radykalnego odłamu mormonizmu, przyznał, że postępował zgodnie z wolą boską.Krakauer szuka wyjaśnienia tej zbrodni. Podejmuje próbę zrozumienia natury wiary, której podstawą miały być cnotliwość, otwartość i posłuszeństwo.Książka spotkała się ze zdecydowaną reakcją Kościoła Świętych w Dniach Ostatnich. W rozesłanym do amerykańskich mediów oświadczeniu stwierdzono między innymi, że prezentuje ona "wyjątkowo jednostronny i nieprzychylny obraz mormońskiej historii".Nie każdy mormon jest bestią. Nie każdy jest poligamistą. Ale zbrodnia z lipca '84 jest faktem."Przepis na religię? Zbadaj popyt, wypuść na rynek próbny półprodukt, następnie zacznij go ostrożnie wzbogacać o coraz to nowe atrybuty. Uważaj, by tak formułować "boskie objawienia", żeby gwarantowały ci uprzywilejowaną pozycję społeczną. W tej przerażającej i zarazem nadzwyczajnie śmiesznej książce Krakauer pokazuje, jak wiara miesza się z wyrachowaniem, a cynizm płynnie przechodzi w mistycyzm i w fanatyzm. To opowieść nie tylko o mormonach, nie tylko o Ameryce." Katarzyna Surmiak-Domańska
Takiej książki jak "Street Art. Polska" Pawła Kwiatkowskiego jeszcze nie było. Długo na nią czekaliśmy. Teraz wiemy, że było warto, bo jest ona zapisem podróży do źródeł street artu, inspiracji, które napędzają wybitnych artystów należących do ścisłej czołówki swojej dziedziny - nie tylko polskiej, ale światowej.Street art to fenomen mający już w Polsce przebogatą, kilkudziesięcioletnią historię. Zrodzony z doświadczeń graffiti, początkowo towarzyszący kulturze skate'owej, a później związany z hip-hopem, po latach wreszcie całkowicie oderwał się od subkultur czy trendów i obecnie stanowi wyłącznie ekspresję niespokojnego ducha indywidualnych twórców i twórczyń streetartowych.Od kilku lat wokół tej dyscypliny artystycznej panuje w Polsce spore zamieszanie, a to głównie za sprawą tzw. muralozy. W każdym większym mieście organizowane są festiwale muralowe, w czasie których powstają dziesiątki nowych prac, w tym także na zamówienie instytucji samorządowych i prywatnych firm. Niektóre z nich ze street artem mają tyle wspólnego, co koń z koniakiem."Street Art. Polska" to nie jest opracowanie teoretyczne ani nie rości sobie pretensji do stawiania diagnoz. To raczej niepowtarzalne spotkanie z artystami i artystkami, którzy zgodzili się podzielić z autorem swoimi osobistymi przemyśleniami, odczuciami i marzeniami. Powstała z kilkudziesięciu rozmów z polskimi twórcami książka prezentuje ich sylwetki, a także ich najsłynniejsze i ulubione dzieła. To zatem zaproszenie na jedyne w swoim rodzaju osobiste spotkanie z Cekasem, Chazmem 718, Czarnobylem, Egonem Fietke, Etnograffem, Graffunkiem, Jay Popem, Krik Kongiem, Lumpem, M-city, NeSpoon, Oteckim, Natalią Rak, Sainerem, SC Szymanem, Seikonem, Sepem, Someartem, Moną Tusz, Zbiokiem, a także nieodżałowanym, zmarłym w 2019 roku, Tonem.
Pojęcie żydowskiej nowej sztuki określa dokonania twórców reprezentujących różne środowiska, działających w drugiej i trzeciej dekadzie XX wieku, którzy poszukując oryginalnych form artystycznej wypowiedzi, sięgali z jednej strony do tradycji, z drugiej do aktualnych nurtów sztuki zachodnioeuropejskiej. W Łodzi pierwszym przejawem zachodzących zmian była działalność grupy Jung Idysz. Książka stanowi próbę podsumowania i poszerzenia wiedzy o znaczeniu tej grupy dla żydowskiego środowiska artystycznego. Zebrane w tomie artykuły obejmują różnorodny zakres tematyczny, reprezentują zróżnicowane metody badawcze i interdyscyplinarne sposoby ujęcia zjawisk: od osadzonych w szerokim kontekście przemian społeczno-politycznych rozważań o drogach rozwoju nowej kultury żydowskiej, przez refleksje nad kwestią tożsamości i narodowości, po charakterystykę wybranych aspektów twórczości poszczególnych artystów. Autorzy tekstów prezentują nowe ustalenia i interpretacje, wysuwają hipotezy i stawiają postulaty, które pozwalają z nowej perspektywy spojrzeć na barwny okres tworzenia żydowskiej nowej sztuki.
Kto mógł przewidzieć, że kapitalistyczny dobrobyt zniewoli ludzkie umysły i dusze skuteczniej niż komunistyczny niedostatek? Że wirtualna rzeczywistość zastąpi żywy świat? Anna Musiałówna - fotoreporterka prasowa i socjologiczna, autorka reportaży, kuratorka wystaw fotograficznych, publikowała m.in. w ,,itd"", ,,Przyjaciółce"", ,,Odrze"", ,,Życiu"" ,,Polityce"". W książce Z drugiej strony szkła. Autoportret fotoreporterki opowiada o własnym życiu poprzez wspomnienia i relacje ze spotkań z bohaterami swoich fotoreportaży. Osoby te, mieszkające często na odległej prowincji, odnajdywała i docierała do nich w zaskakujący niekiedy sposób. Posługując się równie biegle fotografią, jak i słowem pisanym, wyczulona na losy i niedole drugiego człowieka, autorka potrafi z dużą precyzją ukazać obraz życia społecznego w epoce PRL-u i po przełomie 1989 roku, a przy tym ujawnić przed czytelnikami własny punkt widzenia na minione i obecne czasy oraz swoją hierarchię wartości. Zwraca też szczególną uwagę na zmiany oczekiwań, jakie w okresie ostatnich kilkudziesięciu lat zaszły wobec reportażu prasowego. Ta książka - reportaż o własnym życiu - jest niezwykła. Od opisu dzieciństwa w rodzinnym domu w Suchedniowie, pobytu w szkole baletowej i lat spędzonych w powojennej Warszawie, początków kariery tancerki (nagle przerwanej) - po lata pracy fotoreporterki w pismach warszawskich.Z empatią opisane relacje z najbliższymi - z ojcem i matką, z rodzeństwem, z synem. Niezliczone spotkania z ludźmi w podróżach reporterskich. Kontakt i przyjaźń z Gustawem Herlingiem-Grudzińskim, także - przed wojną - mieszkańcem Suchedniowa. Maria Dąbrowska - inna niż w oficjalnych zapisach, bo we wspomnieniach gosposi Melanii.Wzruszająca, pełna emocji, napisana z wielkim talentem opowieść!Kazimierz Orłoś
Ta książeczka objaśnia małym chrześcijanom istotę Komunii Świętej. Zaznajamia dzieci z podstawowymi pojęciami i zaprasza je do karmienia się Ciałem Chrystusa.Na jej 32 stronach przeczytamy wiele ciekawych rozważań dotyczących Eucharystii i cudów eucharystycznych, ponadto dowiemy się, w jaki sposób przygotować się do godnego przyjęcia Ciała Pana Jezusa, i uświadomimy sobie, że Komunia Święta jest najpiękniejszym spotkaniem z Jezusem i naszymi braćmi.
Opracowanie profesor Elżbiety Barbary Zybert czyta się z dużym zainteresowaniem. Ta wielowymiarowa opowieść o niezależnym twórcy Tadeuszu Adamie Zielińskim, któremu obok Jana Le Witta i Jerzego Hima udało się żyć z uprawiania sztuki na emigracji w Wielkiej Brytanii, służy przede wszystkim uchronieniu od zapomnienia autora Matki Boskiej Zwycięskiej Kozielskiej. Jest to tym ważniejsze, że młode pokolenie Polaków coraz słabiej zna historię Polski i uświadamia sobie dramatyzm tamtych lat.Z recenzji prof. dr hab. Jolanty Chwastyk-Kowalczyk
Encyklika Leona XIII PROVIDENTISSIMUS DEUS miała olbrzymie znaczenie dla odrodzenia biblistyki katolickiej i uniknięcia kryzysu wiary. Nie oznacza to jednak, że wszystkie podane w niej pouczenie i wskazówki są wciąż aktualne. Dopiero rozwój nauk biblijnych, odkrycia nowych kodeksów i rękopisów, szczególnie w Qumran i innych miejscowościach Pustyni Judzkiej, pozwolił na publikację pełniejszych wydań krytycznych Pisma Świętego. Zmieniło to spojrzenie na historię tekstu biblijnego i jego rozumienie, a także spowodowało pewną zmianę w stanowisku Magisterium Kościoła. Encyklika Piusa XII DIVINO AFFLANTE SPIRITU jest kolejnym dokumentem Magisterium Kościoła, który miał olbrzymie znaczenie dla rozwoju biblistyki katolickiej. Ukazała się w 50 rocznicę wydania encykliki Leona XIII Providentissimus Deus, czyli 30 września 1943 roku. Umożliwiła ona biblistom katolickim prowadzenie dalszych badań historyczno-krytycznych i rozwijanie nauk pomocniczych, a także ułatwiło im wyjaśnianie niezgodności w dziedzinie przyrodniczej i historycznej. Celem tego skróconego komentarza jest przybliżenie tematyki biblijnej i historii rozwoju biblistyki katolickiej szerokiemu gronu czytelników. SPIS TREŚCI ENCYKLIKA o studiowaniu Pisma Świętego Wprowadzenie1. Znaczenie badań Pisma Świętego2. Pismo Święte w życiu Kościoła3. Uporządkowanie studiów biblijnych4. Obrona autorytetu Pisma ŚwiętegoZakończenie ENCYKLIKA o odpowiednim prowadzeniu badań Świętej Biblii WstępI. Opieka Leona XIII i jego następców nad biblistyką 1. Dzieło Leona XIII 2. Dzieło następców Leona XIII 3. Opieka papieży nad wykorzystaniem i rozprzestrzenianiem Pisma Świętego 4. Owoce tej różnorodnej działalności II. Badania Pisma Świętego w naszych czasach Dzisiejsza sytuacja biblistyki 1. Powrót do tekstów pierwotnych 2. Interpretacja Pisma Świętego 3. Szczególne obowiązki komentatorów w naszych czasach 4. Sposób rozwiązywania zagadnień trudniejszych 5. Posługiwanie się Pismem Świętym w nauczaniu wiernych Zakończenie KOMENTARZ Wprowadzenie Teksty encyklik Nazwy Pisma Świętego1. Tło historyczne2. Pojęcie Magisterium Kościoła3. Encyklika jako dokument papieksi4. Natchnienie Pisma Świętego Wcześniejsza nauka o natchnieniu Współczesna nauka o natchnieniu 5. Hermeneutyka biblijna Wcześniejsza hermeneutyka Późniejsza hermeneutyka 6. Wulgata a teksty pierwotne7. Znaczenie Pisma Świętego8. Uporządkowanie studiów biblijnych9. Zadania egzegezy katolickiej10. Tłumaczenie Eugeniusza DąbrowskiegoZakończenieBibliografia
Sięgając po przykłady postheroicznych bohaterów, których gromadzi w cieniu Erazma, wielkiego umysłu renesansowego, Dahrendorf rozwija tu coś w rodzaju politycznej etyki cnót. — JÜRGEN HABERMAS — Czemu tak wielu intelektualistów XX wieku zaangażowało się w faszyzm i komunizm? Spektrum odpowiedzi na to często stawiane pytanie rozciąga się od oportunizmu i karierowiczostwa do idealizmu sprawców z przekonania. Ale pytanie to można odwrócić: Czemu niektórzy oparli się wszelkim pokusom wyzbycia się wolności? Co było im właściwe, czego brakowało idealistom i oportunistom? Ralf Dahrendorf sonduje przykładowe biografie, by przyjrzeć się temu, co sprawia, że umysł liberalny okazuje się odporny na takie pokusy. Występują tu: Karl Popper, Isaiah Berlin, Raymond Aron i Norberto Bobbio, Hannah Arendt, Theodor W. Adorno i George Orwell – ale także, w trybie kontrastu, postaci takie jak Martin Heidegger, Ernst Junger, Jean-Paul Sartre, Manes Sperber, Arthur Koestler i Gyorgy Lukacs. Rezultatem jest „teoria wolności oparta na cnotach”, która może pretendować do ważności wykraczającej poza swój czas. Występuje tu też Erazm z Rotterdamu jako prototyp odnośnej postawy duchowej – stąd mowa jest o „erazmianach”. Nie udają się oni na emigrację wewnętrzną ani nie nadają się na bojowników ruchu oporu, ale dzięki rozwadze „zaangażowanego obserwowania” i mądrości „rozumu namiętnego” dysponują kompasem, który pozwala im nawigować w czasach, w których innym umysłom często przypada los rozbitków. Dahrendorf nie byłby Dahrendorfem, gdyby z tego nie wyszło nic więcej niż tylko omówienie historyczne. Jego świetna anamneza „ducha liberalnego” jest zarazem pewną etyką polityczną – nie tylko dla intelektualistów.
Ta książeczka objaśnia małym chrześcijanom sakrament pokuty i pojednania. Zaznajamia dzieci z podstawowymi pojęciami i zaprasza je do pełnego radości wysiłku pracy nad sobą.Na jej 32 stronach przeczytamy wiele ciekawych informacji dotyczących spowiedzi, grzechu i daru Bożego przebaczenia, ponadto znajdziemy teksty modlitw i rozważania pomocne w przeprowadzeniu rachunku sumienia, poznamy pięć warunków dobrej spowiedzi i przekonamy się, jak wielką łaską jest ten sakrament.
Podręcznik jest przeznaczony dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym oraz tych mających trudności z osiąganiem podstawowych celów edukacyjnych.Stanowi część pakietu "Żyję w społeczeństwie" - zestawu przygotowanego dla szkół specjalnych przysposabiających do pracy. Korzystając z podręcznika, uczniowie m.in.:opanują najważniejsze zasady savoir-vivre'upoznają prawa człowieka oraz prawa przysługujące im jako osobom niepełnosprawnymdowiedzą się, w jaki sposób należy postępować w obliczu niebezpieczeństwaposzerzą swoją wiedzę na temat historii Polski oraz tradycji naszego krajudzięki treściom dotyczącym emocji, postaw, cech charakteru i relacji międzyludzkich - będą mieli okazję poznać lepiej samych siebie.Podręcznik może być też wykorzystany podczas zajęć korekcyjno-kompensacyjnych i rewalidacyjnych. Jego uzupełnieniem są karty pracy, zestaw wzorów pism użytkowych oraz broszura zawierająca informacje na temat podstawowych zasad zachowania obowiązujących w miejscach publicznych.
Rekordzistą jest chyba tekst Stefana Jaracza Czego nauczyła mnie Reduta?, który miał przynajmniej sześć wznowień. Ale przypomniano tu także teksty zapomniane, nieoczywiste czy trudno dostępne, które poza prasą międzywojnia nie miały późniejszych przedruków. () Wybrane teksty źródłowe zostały uporządkowane tematycznie, nie według dat ich powstawania czy profesji autorów. Książka dzieli się na sześć części, dla których kluczem jest chronologia zdarzeń: Założenia, Pierwsze oceny, Polemiki, Objazdy, Instytut Reduty, Syntezy. () Antologia Reduta. Źródła i komentarze stanowi rodzaj zwieńczenia procesu odchodzenia od traktowania Reduty przede wszystkim jako teatru repertuarowego, który działał też na innych polach. Tę zmianę perspektywy zapoczątkował swoimi pracami Zbigniew Osiński, uświadamiając, że Zespół Reduty to coś więcej niż tylko teatr wystawiający sztuki. Niniejszy tom pokazuje Redutę jako laboratorium wspólnoty, zalążek nowej kultury, zespół ludzi pracujących metodą prób i błędów, dlatego też teatralne produkcje i ich ocena są tu na dalszym planie.
Gwałtowne przemiany dokonujące się w świecie, wojna u naszych granic, bolesne zgorszenia w Kościele budzą w nas poczucie zagrożenia. W tych okolicznościach zalęknieni pytamy Jezusa, jak uczniowie w czasie burzy na jeziorze: "Nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?" (Mk 4, 38).W prezentowanych naukach Józef Augustyn SJ - dzieląc się z nami doświadczeniem duchowym i duszpasterskim - daje świadectwo, że chwile niepokoju są wielkim wezwaniem do adoracji i kontemplacji: "Patrzmy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi" (Hbr 12, 2). Intymna więź z Chrystusem staje się naszą tarczą i obroną.
Rafał Olbiński to jeden z najbardziej rozpoznawalnych współczesnych malarzy surrealistycznych, którego twórczość wyróżniają abstrakcyjne i sensualne metafory. Album "Olbiński. Akty", który zawiera blisko sto portretów pędzla Olbińskiego, skoncentrowany jest w pełni na wyeksponowaniu piękna kobiecego ciała. Dzięki surrealnym skojarzeniom artysta wizualizuje typowe dla płci pięknej tajemniczość i eteryczność, niekiedy też przebiegłość i skłonność do amorów. Kobiety na jego obrazach przybierają niecodzienne kształty - kolumny, kontrabasu, drzewa lub matrioszki - śnią i kuszą, najczęściej jednak wypatrują czegoś, czego widz nie dostrzega. Ten piękny album przypadnie do gustu wszystkim entuzjastom malarstwa Rafała Olbińskiego.
"Anamene" to zbiór poetyckich, pełnych oniryzmu opowieści Jakuba Lisickiego. Ich autor porusza w nich różne problemy filozoficzne. Sięgając po liczne nawiązania mitologiczne, wykorzystując elementy makabry i turpizmu, splecione niemal z sennymi wizjami i pewnym ezoteryzmem, sprawia, że przenosimy się w inny wymiar rzeczywistości.
Nowa książka Tekielego to dziennik zmagań człowieka z samym sobą i jego relacji z Bogiem. Autor żyje Słowem, a Bóg działa w historii jego życia. Sięga istoty problemów tego świata - deficytu miłości, zranień, egoizmu, zagubienia we współczesnym świecie pozorów i blichtru. Ten głód miłości może wypełnić tylko Chrystus.
Zwykle dziennik kojarzy nam się z egocentrycznymi zapisami, przesadnym eksponowaniu swojej osoby. Tekieli usuwa się jednak w cień. Wskazuje na Ojca, który dał mu nowe życie. „Radykalnie wyrzekłem się uczynków ciemności, Pan przyszedł z łaską, wolnością i zbawieniem” - pisze. Nie są to jednak zapiski skoncentrowane na ciemnej stronie przeszłości autora czy świadectwo uzdrowienia. Jest to raczej dojrzały zapis odpowiadania każdego dnia na Słowo, które kieruje do nas Kościół. Nie są to też komentarze do czytań biblijnych, a raczej echo tego Słowa, które rezonuje w sercu chrześcijanina.
Autor zwraca się często bezpośrednio do czytelnika, pięknym, barwnym, literackim językiem, przez co książkę czyta się szybko i chce się do niej wracać. Zdaje się powtarzać, za św. Janem, że najważniejsza jest Miłość. Świat każdego dnia próbuje nas oszukać, że szczęście da nam kariera, sława, seks, pieniądze czy koneksje. Jeśli w to uwierzymy, pewnego dnia obudzimy się oszukani i zranieni. Chrystus oferuje, to czego nie może dać świat - pełnię Miłości, pokój w sercu i gwarancję życia wiecznego.
Zapiski Tekielego nie są notatkami świętoszka czy moralizatora. To dziennik chrześcijanina, świadomego swojej grzeszności i konieczności nawracania się każdego dnia. Nie ma tu zbędnej teologii czy filozofowania. Jest raczej doświadczenie, człowieka z krwi i kości, którzy wie o czym pisze, bo to przeżył lub zna ludzi, którzy spotykali się z opisywanymi problemami. Nie można oddzielić swojego życia od wiary. Dlatego jest to też świadectwo chrześcijańskiego radykalizmu, wprost, bez owijania w bawełnę. „Jeśli myślisz, że można odkładać nawrócenie, masz bagno powyżej ust i dalej się zapadasz. Igranie z miłosierdziem to głupota” - pisze założyciel legendarnego „BruLionu”.
„Bóg kombinuje w przejrzysty sposób. Zaufaj, nie umrzesz. Podniosę cię z każdego gnoju, w który się wpakowałeś. Bo jesteś dla mnie ukochanym synem, rękę dam sobie za ciebie obciąć. Syna dam za ciebie zabić. Nawet jeśli kochasz śmieci, jeśli kłamiesz, by zaspokoisz swoje chore, zranione pragnienia, wiedz, że tak naprawdę szukasz miłości. Ja jestem Miłością. Do upojenia” - zapewnia.
Czy musimy spowiadać się przed księdzem? Co zrobić, gdy spowiednik nas nie zrozumie lub zrani? Jak radzić sobie ze zniechęceniem? W jaki sposób kształtować sumienie? Czym różni się słabość od grzechu? Jaka jest różnica między psychoterapią a spowiedzią? Dariusz Piórkowski SJ odpowiada na wiele trudnych pytań dotyczących spowiedzi. Wyjaśnia, jak ważny wpływ ma ten sakrament na nasze życie, jego jakość i dojrzałość, zwłaszcza gdy przeżywamy kryzys wiary. To propozycja dla wszystkich, którzy zmagają się ze spowiedzią, doświadczają trudności z nią związanych, zniechęcają się lub nie rozumieją tej praktyki w obecnej formie. Nieporozumieniem jest traktowanie spowiedzi jako anulowania wykroczeń czy jedynie uwolnienia serca z ciężaru winy, aby na jakiś czas poczuć się lepiej. Pojednanie to nawrócenie, przestawienie zwrotnic, korekta spojrzenia na życie, powrót do stada, uczenie się wdzięczności, podjęcie odpowiedzialnej gorliwej troski o to, co powoli dojrzewa w moim życiu. Dariusz Piórkowski - jezuita, duszpasterz, doświadczony kierownik duchowy i rekolekcjonista. Autor publikacji poświęconych duchowości, rozwojowi osobistemu i Biblii, .: O duchowości z krwi i kości; Książeczka o miłosierdziu; Spodziewaj się Dobra; (Nie) musisz być doskonały. Chrześcijański sposób na perfekcjonizm i Nie bój się zmiany. O wierze, Kościele i bliskości Boga. Publikuje w „Przewodniku Katolickim”, „Życiu Duchowym”, „W drodze” i na portalu .
Koronawirus zmienił świat pracy, pandemia wywarła istotny wpływ na zdrowie osób, kondycję organizacji. Konsekwencje social distancing, czyli dystansu społecznego, są już teraz rozpoznawalne i zauważalne nie tylko u osób bezpośrednio dotkniętych infekcją. Osoby opiekujące się seniorami, zwłaszcza w sytuacji pandemii, rozwiązują wiele złożonych ludzkich problemów i doświadczają często sytuacji trudnych, powodujących dla nich znaczne obciążenia natury emocjonalnej. Przedstawiona monografia dr Anny Bocheńskiej-Brandt ma charakter teoretyczno-empiryczny. Książka dobrze wpisuje się w oczekiwania społeczne, dotyczące konieczności zapewnienia opieki seniorom w czasie pandemii, i w kierunki poszukiwań badawczych dotyczących tej problematyki. Wypełnia niszę w zakresie opieki nieformalnej nad osobami starszymi. Jest ważnym kompendium wiedzy, która powinna być wzięta pod uwagę podczas planowania polityki senioralnej zarówno w Niemczech, jak i w Polsce. Oba kraje dotyka problem starzenia się demograficznego, przy czym w Niemczech zjawisko to jest bardziej zaawansowane. Innowacyjne rozwiązania stosowane w Niemczech w opiece nieformalnej mogą być ważnym impulsem dla rozwoju usług w Polsce.
Pomysł opracowania książki oceniam jako bardzo trafny, interesujący, o dużych walorach poznawczych i naukowych.
Z recenzji prof. dr hab. Anny Kanios
Zarysowana przez Panią Doktor problematyka, na tle dokonujących się przemian demograficzno-kulturowych, nie tylko w Niemczech, wskazuje na wzrost napięć w środowisku rodzinnym pomiędzy nieformalną opieką geriatryczną nad bliskimi krewnymi a aktywnością zawodową osób opiekujących się starszymi osobami. Traumatyczne animozje narastały zwłaszcza w okresie pandemii Covid-19.
Autorka prowadzi interesującą narrację sprawozdawczą na podstawie przeprowadzonego w trybie eksploracji jakościowej zwiadu badawczego, świadomie zresztą nie wnikając w meandry zawiłości metodologicznych, nota bene bardzo dobrze jej znanych. Całość przedsięwzięcia sygnalizuje determinację Autorki w prezentowaniu polskim Czytelnikom swoistego zwiadu badawczego (badań pilotażowych) prowadzonego w Dolnej Saksonii na terenie Niemiec w wyniku niewątpliwie trafnej konkluzji, iż mechanizmy psychospołeczne przejawianych zachowań są ważkie i względnie trwałe, mniej charakterystyczne dla pewnej zbiorowości z danego terenu, natomiast pozwalają one wstępnie zweryfikować nabytą wiedzę o eksplorowanym środowisku, aczkolwiek na bardzo niewielką skalę. Pozwalają również sformułować zestawy pytań, na które respondenci/badani mają/powinni odpowiedzieć.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Andrzeja Radziewicza-Winnickiego
Na pamiątkę setnej rocznicy urodzin Tadeusza Gajcego Państwowy Instytut Wydawniczy zaplanował wyjątkową publikację, która współczesnemu czytelnikowi przybliży postać tragicznie zmarłego poety z odmiennej strony niż typowe książki w charakterze „wierszy wybranych/zebranych” poprzedzone biograficzno-komentatorskim wstępem.
Pod dwuczłonowym tytułem Widma / Opowieść z innego świata ukrywają się dwie książki o charakterze edukacyjno-artystycznym.
Pierwsza z nich – Widma – jest właściwie reprintem debiutu poetyckiego Gajcego z maja 1943 roku, który ukazał się w podziemnym wydawnictwie podczas niemieckiej okupacji. Poprzez zachowanie oryginalnego (wcale nie tak małego i innego od dzisiejszych, innymi słowy – trudnego do ukrycia) formatu publikacji i próbę oddania jej „cech materialnych” chcemy umożliwić czytelnikowi przynajmniej w pewnym stopniu sensualne doświadczenie tego, co mogli czytelnicy takiej poezji w okupowanej Warszawie.
Druga – nie mniej ważna – część publikacji to swoisty album pt. Opowieść z innego świata (tytuł inspirowany wierszem Gajcego), który przede wszystkim zdjęciami oraz skanami wielu publikacji i rękopisów (udostępnionych nam przez Bibliotekę Narodową – jak egzemplarz Widm) ma opowiadać o życiu poety. W ten sposób za pomocą skanów różnych dokumentów, publikacji prasowych, szkiców wierszy, listów oraz zdjęć poety, jego rodziny, bliskich mu osób, ale również samej Warszawy, powstała biograficzna opowieść o krótkim i burzliwym życiu, od dzieciństwa, przez dojrzewanie, przyjaźnie i miłość po tragiczny czas wojny, która przynosi śmierć. Zamysł ten najlepiej może obrazować przykład zestawienia ostatniego wiersza Gajcego (Święty kucharz od Hipciego) ze zdjęciem zniszczonego niemieckiego transportera, który wybuchł na pl. Krasińskich 13 sierpnia 1944, stając się bezpośrednią inspiracją do tego przejmującego tekstu napisanego na trzy dni przed śmiercią.
W albumie znajdują się również teksty wybitnych specjalistów poświęcone różnym aspektom życia i twórczości Tadeusza Gajcego: dr Rafał Brasse (znany m.in. z książki pt. Metaforyczny realizm. O twórczości Tadeusza Gajcego, Biblioteka Literatury Kwartalnika „Nowy Napis”, Kraków 2020) przygotował wstęp biograficzny oraz analizę twórczości Gajcego w konfrontacji z tradycją i oceną Pokolenia Kolumbów, a prof. dr hab. Karol Samsel analizuje w kontekście światowej literatury teksty dramatyczne Misterium niedzielne na ulicy oraz Homer i Orchidea, które w ostatnich latach zdają się być mniej zauważane przed badaczy twórczości Gajcego.
Oba wydane razem tomy – w eleganckim etui – wyróżniają się płynnym połączeniem walorów edukacyjnych z oryginalnym opracowaniem edytorsko-artystycznym.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Szkoła przetrwania [o edukacji]. Płomienie](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/szkola-przetrwania-o-edukacji-plomienie.jpg "Szkoła przetrwania [o edukacji]. Płomienie. Autor: Justyna Drath. Dobreksiazki.pl")
