W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Znany poeta i redaktor naczelny kwartalnika literackiego „Migotania” Zbigniew Joachimiak po przeczytaniu Pierwszej wojny polsko-indiańskiej napisał do autora:
To świetna książka. Przemawia nawet do tych – jak ja – którzy nie są zbyt zainteresowani opisywanym przez Ciebie regionem. Ale jest pełna przemawiających do wyobraźni uogólnień, skłania do myślenia i pobudza do czytania częstą zmianą perspektywy oraz zaskakującymi zderzeniami wypadków i planów. Poza tym wszystkim książka jest niezwykle aktualna i pokazuje Amerykę Łacińską na rozdrożu: między tym, co było, co jest i – prawdopodobnie – dopiero będzie. [...] Domyślam się, że Rysiek, któremu książkę pośmiertnie dedykujesz, to Ryszard Kapuściński. Twój Mistrz na pewno jest z Ciebie dumny.
Roman Warszewski – pisarz, dziennikarz, redaktor, podróżnik. Od 35 lat podróżuje po Ameryce Łacińskiej i wielu twierdzi, że zna ją jak własną kieszeń. Jest autorem książek poświęconych temu kontynentowi, m.in. Pokażcie mi brzuch terrorystki, Marcahuasi – kuźnia bogów czy Tajna misja El Dorado. W serii Historyczne Bitwy wydawnictwa Bellona opublikował m.in. siedmioksiąg na temat ważnych batalii w historii Ameryki Łacińskiej. Jego książka Dzikowska. Pierwsza biogra?a legendarnej podróżniczki (Znak, Kraków 2019) została wyróżniona w roku 2020 Nagrodą Magellana w kategorii wydarzenie roku. Jest redaktorem naczelnym czasopisma „Żyj Długo” i stale współpracuje z kilkoma periodykami podróżniczymi. W roku 2021 otrzymał drugą nagrodę w konkursie fotogra?cznym zorganizowanym przez ambasadę Peru z okazji dwusetlecia uzyskania przez ten kraj niepodległości, a w roku 2022 z rąk marszałka województwa pomorskiego odebrał nagrodę specjalną w dziedzinie kultury. Był stypendystą Fundacji Komisji Europejskiej, Fundacji German Marshall Fund oraz Stowarzyszenia Przyjaciół Uniwersytetu Saarlandzkiego. W roku 2022 otrzymał odznaczenie Gloria Artis.
Więcej informacji: www.warszewski.info
Usługi projektowania obiektów budowlanych na ogół uważane są za skomplikowane. Zespół projektujący ma za zadanie odpowiednio przetworzyć i połączyć informacje pochodzące z różnych źródeł i zaproponować zamawiającemu projekt obiektu spełniający jego oczekiwania, bezpieczny, atrakcyjny funkcjonalnie i estetycznie, o korzystnej relacji wartości do ceny oraz o innych współcześnie wymaganych walorach. Jak do tego doprowadzić? Książka odpowiada na to pytanie. Stanowi swego rodzaju przewodnik dla stron zainteresowanych zawarciem umowy o prace projektowe, wyjaśnia jak się w podejmowanych w tym zakresie działaniach "nie pogubić", doprowadzając do uzyskania obopólnych korzyści. Publikacja adresowana jest do szerokiego spektrum klientów na rynku usług projektowych, od dużych instytucji, w tym publicznych, po indywidualne osoby fizyczne. Kierowana jest również do wykonawców usług projektowych - architektów, konstruktorów, projektantów różnego rodzaju instalacji związanych z obiektami budowlanymi, a także do studentów architektury i budownictwa.
Co mistyczka Katarzyna Emmerich przekazała nam o czasach dwóch papieży? Dlaczego Łucja, wizjonerka z Fatimy, mówiła o ojcu świętym i biskupie ubranym na biało, których widziała żyjących jednocześnie? Czy słynne proroctwa Malachiasza odnoszą się do papieży naszych czasów, którzy zostają przez niego nazwani ostatnimi?Mistycy to przewidzieli: Kościół ogarnie zamęt. Apostazja wśród świeckich i duchownych, lobby homoseksualne wśród księży, prześladowania chrześcijan. Nadejdzie era dwóch papieży. Potwierdzają to objawienia maryjne w ostatnich dekadach na całym świecie. Czy powinniśmy bać się końca Kościoła i końca świata?Święta Faustyna Kowalska czy Luiza Piccarreta mówią jasno: po okresie ciężkiego ucisku, Kościół rozkwitnie na nowo.
Ta książeczka ukazuje małym chrześcijanom piękno i wartość Ewangelii. Zaznajamia dzieci z podstawowymi pojęciami i zaprasza je do czytania słowa Bożego.Na jej 32 stronach znajdziemy wiele cennych informacji dotyczących Ewangelii (i czterech ewangelistów), które pomogą nam lepiej zrozumieć Dobrą Nowinę i poznać życie Pana Jezusa - od Jego narodzin w Betlejem, poprzez dzieciństwo, głoszenie słowa Bożego, aż po Mękę, Śmierć, Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie.
Bóg zechciał objawić siebie, a jednocześnie to, kim jest człowiek w relacji do Niego. Kościół zgłębia te prawdy, a następnie ukazuje całościową wizję osoby ludzkiej. W ten sposób oddaje nam wielką przysługę, wszak, aby żyć rozumnie i w sposób wolny, potrzebujemy zrozumienia siebie oraz ukierunkowania."Studiując antropologię teologiczną, badamy tożsamość osoby ludzkiej w jej najgłębszym i najbardziej transcendentnym wymiarze: w jego relacji z Bogiem. A dokładniej, w jego relacji z Jezusem Chrystusem, wcielonym Słowem Ojca, który przez swoją Paschę objawia nam i uzyskuje dla nas naszą prawdziwą tożsamość - tożsamość dzieci Bożych. Badamy też tożsamość człowieka w jego relacji z Duchem Świętym, rozlanym w naszych sercach, abyśmy mogli uczestniczyć w bycie i życiu Jednorodzonego Syna Ojca. Te relacje są konstytutywne dla naszego bytu, dla tego, kim jesteśmy i do czego zostaliśmy powołani, i są decydujące dla naszej osobistej historii" (fragment wprowadzenia do publikacji).Niniejsza lektura stanowi tego rodzaju namysł i pomoc. Antropologia teologiczna prowadzi bowiem refleksję nad człowiekiem: istotą stworzoną przez Boga, a następnie "zranioną grzechem", ale odradzającą się dzięki Bożej łasce.
Sandro Botticelli już od pierwszych kroków stawianych w szkole Filippa Lippiego we Florencji stał się najbardziej autentycznym wyrazicielem renesansu drugiej połowy XV wieku. Album prezentuje Czytelnikowi obszerny zbiór największych arcydzieł Mistrza, jak również nieznane malowidła będące przedmiotem dyskusji specjalistów zajmujących się kwestiami autorstwa. Badacz otrzymuje więc sposobność zapoznania się niepublikowanymi dotąd materiałami. Ponadto ilustracje przedstawiające m.in. arcydzieła z bocznych ścian kaplicy Sykstyńskiej pozwalają zagłębić się w zagadnienia tradycyjnie rzadziej poruszane. Bogatą szatę graficzną albumu wzbogacają także rysunki Botticellego do "Boskiej komedii" oraz jego szkice do haftów na szatach liturgicznych. Opowieść autora wieńczy omówienie okresu osobistego przełomu w życiu artysty oraz jego ostatniego etapu stylistycznego. Ta poruszająca lektura uświadamia nam, że mamy do czynienia z Botticellim "Wielkim".
Ta książeczka ukazuje małym chrześcijanom cuda Pana Jezusa. Zaznajamia dzieci z podstawowymi pojęciami i zaprasza je do czytania słowa Bożego.Na jej 32 stronach znajdziemy wiele ciekawych treści, teksty modlitw i liczne aktywności do wykorzystania w domu i na katechezie, które pomogą nam lepiej zrozumieć Dobrą Nowinę i wzrastać w wierze.
Pożyteczne rady dla początkujących rysowników, duży wybór łatwych do opanowania technik, nauka spoglądania na świat okiem artysty.POZBĄDŹ SIĘ ZAHAMOWAŃ, KTÓRE DOTĄD PRZESZKADZAŁY CI W RYSOWANIU!To oczywiste, że potrafisz rysować, ale zapewne nie dowiesz się tego, jeśli poprzestaniesz na patykowatych postaciach i rozmazanych szkicach. A nawet jeśli już wiesz, że masz zadatki na rysownika, brakuje ci artystycznego instruktażu, który sprawi, że twoje dzieła będą prezentowały wyższy poziomNie pozostawaj na poziomie malowania palcem. Ta książka to skarbnica cennych rad dla początkujących, dzięki którym zbudujesz swój warsztat!Znajdziesz tutaj:- Drobiazgowo przedstawione metody rysowania portretów i krajobrazów;- Fachowe rady dotyczące stosowania światłocienia, perspektywy i innych technik;- Proste opisy narzędzi służących do rysowania;- Krzepiące anegdoty o sławnych artystach.Dowiedz się, jak:- Przeobrazić pobieżny szkic w rysunek;- Wiernie oddawać ludzkie rysy i części ciała;- Sporządzać portrety na podstawie fotografii;- Uwieczniać ciała w ruchu;- Rysować takie elementy natury, jak morze, drzewa, góry i doliny;- Patrzeć na wszystko okiem artysty;- Wnieść do swoich prac myśli i emocje.
Ostatni, siódmy tom cenionej serii Sztuka polska to pierwsza na rynku wydawniczym próba syntetycznego ujęcia polskiej sztuki XX i XXI wieku. Odmalowany przez prof. Wojciecha Włodarczyka obraz zróżnicowanych dziedzin artystycznych na przestrzeni stulecia to nie tylko projekt historii sztuki - to raczej próba o wiele szerzej zakrojonego rozpoznania, jak sztuka stanowi nieodłączny element formułowania współczesnej polskiej kultury w tym kluczowym dla niej wieku wielkich przemian, tak społecznych, jak i politycznych czy geograficznych.Oferując autorską ramę interpretacyjną, Włodarczyk wypracowuje nieraz zaskakujące analogie i zestawienia dalece wykraczające poza kanoniczną historię sztuki skoncentrowaną na korowodzie wybitnych jednostek i następstwie stylów. W niezwykle różnorodnym i wewnętrznie skonfliktowanym okresie autor dostrzega inspirującą możliwość przeformułowania języka opisu praktyk artystycznych jako elementu panoramy politycznych i kulturowych zjawisk. W efekcie publikacja naświetla nie tylko dzieje sztuki, lecz przede wszystkim splątania, paradoksy i napięcia charakteryzujące kondycję wewnętrznie pękniętej polskości - poprzez zakorzenienie w historii dzisiejszych postaw, ideologii i formacji pozwala natomiast lepiej zrozumieć miejsce Polski we współczesnym świecie.Siedmiotomowa Sztuka polska stanowi kontynuację znakomitego cyklu Sztuka Świata. Poświęcona jest dziejom architektury, rzeźby, malarstwa, rysunku, grafiki i fotografii oraz innym dziedzinom twórczości artystycznej, w tym projektowaniu ogrodów i parków, a także rzemiosła artystycznego. Poszczególne tomy, opracowane pod kierunkiem najwybitniejszych specjalistów, są kompleksowym opracowaniem sztuki danej epoki na byłych i obecnych terenach Rzeczpospolitej, uwzględniono w nich sztukę Kresów Wschodnich, Śląska i Pomorza Zachodniego.Kolejne tomy Sztuki polskiej prezentują:1. Romanizm2. Gotyk3. Renesans i manieryzm4. Wczesny i dojrzały barok (XVII wiek)5. Późny barok, rokoko i klasycyzm (XVIII wiek)6. Sztuka XIX wieku.7. Sztuka XX i początku XXI wieku - "Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego"
Liturgia Wielkiego Piątku jest niezwykła. Cały Kościół patrzy wtedy w stronę krzyża i go adoruje. Jak dobrze przeżyć ten dzień? Jak jeszcze bardziej zbliżyć się do Jezusa? Autor tej niewielkiej książeczki proponuje skupić się na siedmiu słowach wypowiedzianych przez umierającego Syna Bożego. Jak czytamy we wstępie: Te słowa zawierają wszystko, co mieści się w Jego życiu i śmierci.***Trzeba raz po raz zdjąć te nasze krzyże, zwłaszcza w okresie wielkiego postu, kiedy Kościół w sposób szczególny poprzez liturgię i słowo Boże kieruje nasze myśli w stronę Syna Bożego. Ale nie tylko. Weź krzyż do ręki także wtedy, kiedy przychodzi on nie w znaku, ale w rzeczywistości, kiedy trzeba go naprawdę dźwigać. I pewnie chciałoby się czegoś uchwycić, nabrać pewności i siły. Proszę, weź do ręki ten właśnie krzyż i dalej idź z Jezusem. (ze wstępu)
Pragniesz zgłębić tajemnicę miłości Boga do ludzi, objawioną w zbawczej męce Jezusa Chrystusa? Odkryj książkę Z miłującym sercem Jezusa, zainspirowaną Dziennikiem duchowym s. Leonii Nastał. To bogactwo treści dotyczących męki Pana Jezusa.Kilka wersji Rozważania przygotowano w kilku wersjach, dzięki czemu książeczka może posłużyć na wszystkie piątki Wielkiego Postu - zarówno w parafiach i wspólnotach, jak i podczas indywidualnej modlitwy. Szczególną uwagę warto zwrócić na wersję szóstą, zawierającą przedłużone rozważania, umożliwiające głębszą refleksję.Poręczny format Dodatkową zaletą książeczki są jej małe wymiary, dzięki czemu łatwo zabrać ją ze sobą wszędzie, gdzie jest potrzebna.
"Czary i czarty polskie" są dziełem bibliofila, zamiłowanego w poznawaniu dziejów kultury, a jej kuriozów i osobliwości specjalnie. Z dość obszernej literatury dzieł dotyczących czarów powypisywał autor miejsca najciekawsze i napisał przedmowę, ilustrującą dziejeczarownic i zabobonu w Polsce, same zaś "Wypisy czarnoksięskie" są próbą antologii polskiej literatury magicznej i zawierają przedrukiz dzieł arcyrzadkich, stanowiących najczęściej białe kruki, a przez to szerszemu ogółowi bądź wcale, bądź bliżej nie znanych. Książka jest zbioremfaktów i obrazów z historii czarnoksięstwaw Polsce.
Idealny albumik, by nie uleciały z pamięci niezwykłe chwile związane z uroczystością Pierwszej Komunii Świętej. W publikacji znajduje się miejsce na pamiątkowe fotografie z Mszy Świętej, przyjęcia czy białego tygodnia. Na pewno każda dziewczynka i każdy chłopiec nie raz, nawet po wielu latach, z radością sięgną na półkę po tę wyjątkową pamiątkę, by przypomnieć sobie wzruszające wydarzenia z przeszłości.
Erving Goffman (1922-1982) - uznawany jest za jednego z najwybitniejszych amerykańskich socjologów, był profesorem w Chicago, Berkeley i innych, napisał kilkanaście książek, w tym m.in. Piętno, Człowiek w teatrze życia codziennego i właśnie Instytucje totalne. Twierdzi w tym dziele, że to nie nasze cechy osobowości są dysfunkcjonalne, ale na dysfunkcjonalność skazuje nas system, właśnie owe instytucje totalne, w których charakterze leży, wcale nie pomoc pacjentom, czy resocjalizacja osadzonych, ale własne, totalne, egoistyczne, instytucjonalnie zorganizowane interesy samych instytucji. Jak pisze Goffman Organizacje odgrodzone mają cechę, którą dzieli z nimi niewiele innych bytów społecznych: do obowiązków jednostki należy tu widoczne zaangażowanie w działalność organizacji o określonej porze, co oznacza koncentrację uwagi i wysiłek mięśni, skupienie na wykonywanej właśnie czynności. To obowiązkowe bycie pochłoniętym działaniem organizacji jest zwykle uznawane za symbol zarówno zaangażowania jednostki, jak i jej przywiązania oraz tego, że akceptuje sposób, w jaki jej uczestnictwo w organizacji wpływa na definiowanie przez nią własnej natury. A zatem każde badanie sposobu, w jaki jednostki przystosowują się do bycia identyfikowanymi i definiowanymi, musi skupić się na tym, jak one sobie radzą z demonstrowaniem tego, że działania organizacji je absorbują.... A to dopiero początek jego rozważań często ujawniający patologie tego typu instytucji...
Autor nawiązuje do tradycyjnych pocztówek, regularnie przysyłając do tygodnika „Idziemy” opisy oraz fotografie miejsc, które go szczególnie zachwyciły. Skupia się głównie na Rzymie, choć zdarza się, że przysyła swoje „pocztówki” również z włoskiego Loreto czy z doliny Aosty – ulubionego miejsca wypoczynku św.Jana Pawła II. Jego wykształcenie i zainteresowania sprawiają, że wiele uwagi poświęca zabytkom związanym ze starożytnością chrześcijańską i ogólnie rzymską. Jako mieszkaniec Domu św. Marty (tego samego, w którym mieszka papież Franciszek) ma dostęp do wielu zakamarków na ogół zamkniętych dla pielgrzymów. Dzięki jego „pocztówkom możemy to wszystko zobaczyć i o tym poczytać. Ze wstępu ks. Henryka Zielińskiego Ks. Waldemar Turek (1962) – kapłan diecezji płockiej, doktor habilitowany nauk teologicznych doktor nauk humanistycznych, kierownik sekcji łacińskiej Sekretariatu Stanu, wykładowca łaciny naPapieskim Uniwersytecie Salezjańskim wRzymie oraz autor licznych publikacji z dziedziny filologii klasycznej, patologii duchowości, wydawanych po polsku i w innych językach. Od kilku lat jest stałym współpracownikiem tygodnika „Idziemy”
Henri Bergson (1859-1941) jest uważany za jednego z najwybitniejszych francuskich filozofów, jak Kartezjusz z dawniejszych, jak Sartre z bardziej współczesnych. Poglądy filozoficzne Bergsona, najkrócej ujmując, określa się jako intuicjonizm. Jest on zatem przeciwnikiem empiryzmu i skrajnego racjonalizmu. Ale określa się także jego filozofię jako filozofię życia, przy czym życie rozumie Bergson jako ciąg zmian, jako nieustający akt twórczy. Człowiek poznaje rzeczywistość, doświadczając jej, żyjąc po prostu, a nie poprzez rozumowanie. Aby poznać naturę rzeczywistości, musimy odwołać się do doświadczenia, do własnego przeżycia, rzeczywistość jest bowiem w doświadczeniu dana. W opozycji intelekt intuicja staje Bergson zdecydowanie po stronie intuicji i doświadczenia w sensie przeżycia; twierdzi, że istotą doświadczenia jest lan vital siła życia, bezustanna życiowa ekspansja, a centralnym punktem, z którego owa lan vital emanuje, jest Bóg.Niewątpliwie najważniejszą książką Henriego Bergsona jest Ewolucja twórcza, jednak już w swojej pierwszej pracy, czyli w opublikowanych w 1889 roku O bezpośrednich danych świadomości, przedstawia pierwszy skrótowy zarys swojej koncepcji. Jak pisze Leszek Kołakowski, miejscem teoretycznego rozbiegu jest doświadczenie czasu i ruchu. Czas jest rzeczywistością najbardziej bezpośrednio przeżywaną przez każdego. Niekoniecznie jednak chwytamy w refleksji to przeżywanie. Zauważmy: to co przeszłe nie istnieje, to co przyszłe nie istnieje. Rzeczywista jest tylko teraźniejszość, a teraźniejszość jest realnością psychiczną. I dalej: Inteligencja nasza żywiołowo zakłada, że świat jest nieruchomy, a ruch jest dodany do rzeczy. Usiłuje ona odtworzyć ruch, biorąc za punkt wyjścia to, co nieruchome. () Ale rzeczy naprawdę są mentalnymi krystalizacjami ruchu, nie zaś bytami pierwotnymi. Nasuwa się stąd sugestia, że świat ma naturę duchową albo raczej jest ruchem duchowo sterowanym. Tak też jest, mówi Bergson.Trzy rozdziały tej niewielkiej rozprawy poświęca autor Ewolucji twórczej intensywności przeżywania różnych stanów psychicznych (radość, smutek, ból, przyjaźń, litość, miłość, odczucia dźwiękowe, wzrokowe itd.), pojęciu trwania, a także pojęciu wolnej woli.Nazywamy wolnością stosunek naszego ja konkretnego do aktu, który spełnia. Stosunek ten nie da się określić właśnie dlatego, że jesteśmy wolni. W istocie, analizować można rzecz, ale nie postęp; rozkładać można rozciągłość, ale nie trwanie. Albo też, jeżeli kto, mimo to, żąda tego rozbioru, to bezwiednie przekształca postęp w rzecz, trwanie w rozciągłość.(fragment)
Katarzyna Fazan, przez systematyczne analizowanie PQ, zrobiła wiele dla rozwoju badań nad scenografią. Jej eseje w „Didaskaliach” zawsze obejmowały trzy aspekty: po pierwsze – omawiały polską ekspozycję; po drugie – analizowały całość PQ (co, ze względu na obszerność tego „zdarzenia”, nie jest rzeczą prostą); po trzecie, najważniejsze chyba – pokazywały kontekst światowy, w jakim działają polscy twórcy. Fazan nie analizuje scenografii, która jest zabudową sceny, ale w swoich rozważaniach kieruje się twierdzeniem Borisa Kudlički, że scenografia jest dzisiaj samowystarczalną instalacją wyposażoną w ekspresyjną narrację i dramaturgię – i dlatego ekspozycje (…) wymagają od zwiedzających (a często raczej – uczestników) coraz większych kompetencji, coraz większej otwartości na eksperyment. Autorka pokazuje przemianę drogi zwiedzającego od obserwacji do partycypacji (…). I to zjawisko z biegiem lat (książka obejmuje sześć edycji PQ – kalendarzowo to jest 20 lat) narasta wręcz lawinowo, stawiając pojęcie scenografii w sytuacji granicznej. Stajemy tu pomiędzy koncepcjami wystaw scenograficznych jako katalogu „śladów po przedstawieniach” (takie były pierwsze polskie ekspozycje) a dzisiejszym doświadczeniem odczytywania przedstawienia przez tropienie zakładanych relacji z odbiorcą. Z recenzji prof. dr hab. Magdaleny Raszewskiej
Music festivals are unique events in the Polish cultural landscape. Organized for fans of various genres of music, they make space for any and all preferences. They perform an integrating function, by helping the participants to collectively experience joy. Are they an echo of already forgotten traditions or a phenomenon that is substantially new? Do they belong to the carnivalization of culture or to the culture of consumption? It is worth looking for answers. The answers are worth looking for. And the book Spaces of Diversity? Polish music festivals in a changing society fits into the interdisciplinary research approach, the aim of which is to capture many different aspects and contexts of the discussed cultural phenomena—festivals: their permanent and fleeting elements, their importance for local communities, but also for development of global trends, including those promoting multiculturalism in an authentic, culturally rooted version. From the review by Prof. Urszula Jarecka Music festivals offer a chance to experience musical and cultural diversity, much needed in a country which for a long time has been separated from much of global culture. As such, they also serve as an opportunity to appreciate the musical traditions and productions from different groups, both those originating from foreign lands, but also the ones situated locally, often created by ethnic minorities. The relatively easy-going atmosphere of music festivals and their focus on art allows for circumstances where conflict is not very likely, thus fostering mutual appreciation among people of various walks of life. All of the essays in this collection refer to and aim to answer two fundamental questions: can music festivals serve as spaces of diversity, that is places where people can get to know other cultures and groups of people; and if so, how? Can music festivals also be a factor of socio-cultural changes?
Fryderyk Nietzsche (1844-1900) jeden z najważniejszych filozofów niemieckich, także filolog, poeta. Człowiek, którego poglądy znacząco wpłynęły na całą późniejszą filozofię, myślenie o człowieku, kulturze, religii. Głosił upadek cywilizacji zachodniej, opartej na myśli greckiej, sokratejskiej i etyce chrześcijańskiej. Tej apollińskiej postawie przeciwstawiał dionizyjską, witalną (połączoną z ideą woli mocy i pojęciem nadczłowieka). Krytykował chrześcijaństwo, ale jednocześnie podziwiał Chrystusa. Jego myśl doczekała się setek interpretacji i omówień. Nie sposób sobie wyobrazić współczesną filozofię bez przemyślenia jego wpływu, wpływu intelektualnego jego idei. W Ludzkim, arcyludzkim skupia się Nietzsche na jak pisze Z. Kuderowicz - podstawowych pojęciach etyki, jak wolność woli, odpowiedzialność, wina, kara, sumienie. Analizując sens tych pojęć chciał uświadomić sobie funkcje i znaczenie etyki normatywnej oraz poddać krytyce moralność jako dziedzinę ludzkiego życia. A najlepiej służy temu zadania specyficzna forma literacka, daleka od ścisłości, systematyczności, forma aforyzmu. Jak pisze J. Khler gestem tego filozofowania nie jest maksyma, lecz demaskacja: jej istota nie zasadza się na prawdzie, której wedle Nietzschego wcale nie ma, lecz na akcie. Akt nosi nazwę aforyzm. I dalej: Aforyzm zrywa światu maskę z oblicza, odzienie z ciała.Wiele rzeczy, które na pewnych szczeblach ludzkości są utrudnieniem życia, na wyższym stopniu służą ku ulżeniu, ponieważ tacy ludzie poznali silniejsze utrudnienia życia. Dzieje się również odwrotnie: tak na przykład religia posiada oblicze podwójne, zależnie od tego, czy człowiek spogląda ku niej, żeby zdjęła z niego brzemię jego i nędzę, lub patrzy na nią z góry, jako na pęta, które mu nałożono, żeby nie wzbijał się za wysoko w powietrze.
Platon (427 p.n.e.-347 p.n.e.) uczeń Sokratesa, którego śmierć uważał za niewyobrażalną zbrodnię ateńskiej republiki napisał 35 dialogów. Platońska (w klasycznym przekładzie wraz z posłowiem, objaśnieniami i ilustracjami Władysława Witwickiego) Uczta należy do dialogów najważniejszych i ... najsłynniejszych, być może ze względu na temat, a jest nim miłość (eros) i jej różne formy, stopnie itp. Uczta zaliczana jest do średniego okresu twórczości Platona,uznawana bywa za jego największe osiągnięcie literackie (choć może już nie filozoficzne). Jak pisał Władysław Tatarkiewicz O stosunku dóbr realnych i idealnych wypowiedział się Platon w Uczcie, w swej nauce o miłości. Związek nauki o dobrach z nauką o miłości wypływał stąd, że miłość, jak ją pojmował Platon, to nic innego, jak właściwe duszy dążenie do osiągnięcia i wiecznego posiadania dobra. Otóż pierwszym przedmiotem miłości są dobra realne, np. piękne ciała. Z czasem rodzi się w duszy świadomość, że piękno dusz jest większe od piękna ciał, i przedmiotem miłości stają się wtedy piękne myśli i czyny, piękne twory dusz, jednym słowem piękno duchowe. Później jeszcze przychodzi zrozumienie, że jeżeli przedmioty są piękne, to dlatego, że mają w sobie piękno, które jest im wszystkim wspólne, i wytwarza się miłość nie do tego czy innego pięknego przedmiotu, lecz do piękna wszystkich przedmiotów. I kto tak stopniowo udoskonala się w rzeczach miłości, ten ujrzy wreszcie to, do czego wszystko inne było tylko przygotowaniem: (...) - ideę piękna.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
