W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Przeciw banalizacji miłosierdzia
O, jak bardzo mnie rani niedowierzanie duszy skarżył się Jezus s. Faustynie [] dusza wyznaje, że jestem Święty i Sprawiedliwy, a nie wierzy, że jestem Miłosierdziem; nie dowierza mojej dobroci. [] Powiedz, że miłosierdzie jest największym przymiotem Boga. Wszystkie dzieła Moich Rąk są ukoronowane Miłosierdziem (Dzienniczek, p. 299-301).
Minęło zaledwie kilkadziesiąt lat od tej rozmowy Faustyny z Jezusem, a potoczne rozumienie Miłosierdzia uległo w Kościele Katolickim biegunowej zmianie. Miłosierdzie zostało odczytane jako powszechna abolicja gładząca hurtem nawet najcięższe grzechy, a w sprawiedliwość Bożą wierzą już tylko nieliczni. Jeśli piekło jest puste (Przecież Bóg nie byłby taki okrutny), to niebo też jest do niczego. Jeśli wszystkie winy mają być bezwarunkowo darowane, to stawia to w wątpliwość sens Ofiary Jezusa na Krzyżu, jako ofiary za nasze grzechy. Po co Zbawiciel schodził na Ziemię, nauczał, ustanawiał Eucharystię, dał się przybić do Krzyża, skoro po wstąpieniu do Nieba i tak machnął na wszystko ręką?
Miłosierdzie to współdziałanie grzesznika z Bogiem, otwarcie na Bożą łaskę, w celu złagodzenia Bożej sprawiedliwości. Pseudo-miłosierdzie zwane ostatnio mizerykordyzmem to dyskretne i konsekwentne, ale za to całkowite wygumkowanie Bożej sprawiedliwości z historii zbawienia.
Czy na pewno o tym Jezus mówił Faustynie?
Jak znaleźć właściwy język dla opisu kryzysu, w którym znalazł się obecnie Kościół katolicki? Czy da się zachować krytycyzm wobec niebezpiecznych zmian w nauczaniu kościelnym i jednocześnie zachować nadzieję na przyszłość? Taką drogę wybrał ksiądz profesor Paweł Bortkiewicz w jego książce na temat fałszywego miłosierdzia, które to rozpanoszyło się w Kościele.
Na pewno jest to ważny głos w obecnej debacie na temat kondycji katolicyzmu.
Paweł Lisicki
Podręcznik do religii dla klasy 8 jest kontynuacją serii Słuchaj, mój ludu. Składają się na nią podręczniki dla klas 58: Szukam cię, Jestem twoim Zbawicielem, Prowadzę cię oraz obecny: Chodź ze Mną. Tytuł jest zaproszeniem Jezusa, który wzywa: Chodź ze Mną, a nigdy nie będziesz sam! Moi przyjaciele ci na ziemi, w Kościele, i ci w niebie będą twoimi wiernymi przyjaciółmi. Przyjmij Ducha Świętego, który jest Osobą i samą Miłością, a zawsze w życiu znajdziesz właściwą drogę do szczęścia. Materiały zawarte w podręczniku oraz pytania i zadania zostały ułożone z myślą o pomocy uczniowi w zrozumieniu siebie, innych ludzi, swojego dziedzictwa i współczesności. Uczeń znajdzie tu: teksty źródłowe (Pismo Święte, fragmenty lektur, opowiadania z życia młodzieży, fragmenty ciekawych artykułów oraz wyjaśnienia z KKK); ilustracje (reprodukcje dzieł sztuki, zdjęcia współczesne, a także żarty rysunkowe); uporządkowane wiadomości w formie różnorodnych schematów, SMS-ów (Ważna wiadomość) i Kalendarium historycznego; modlitwy i pytania do rachunku sumienia. Praca z tym podręcznikiem może pomóc uczniom podjąć dojrzałą decyzję o przyjęciu Ducha Świętego w sakramencie bierzmowania.
Tę niezwykle potrzebną w naszych czasach książkę, można scharakteryzować jednym zdaniem kandydata na ołtarze Gilberta Keitha Chestertona, które pokazuje główną przyczynę przesądów i zabobonów: Zło, że ludzie przestali wierzyć w Boga, nie polega na tym, że w nic nie wierzą, ale że są gotowi uwierzyć we wszystko"
Istnieją w życiu pewne tematy, o których po prostu nie rozmawiamy. Jednym z nich jest starzenie się, absolutnie naturalny, lecz często marginalizowany proces. Tom Niewidzialna kobieta zawiera napisane szczerze i subtelnie testy Slavenki Drakulić o tym, co jest przemilczane, emocjonalnie trudne. Obrazują stopniowe i bolesne znikanie osoby. Są wyrazem nieodwracalnej straty życia i jednocześnie krzykiem przeciwko niesprawiedliwości starzenia się. Książka otwiera przestrzeń do przemyśleń nad wieloma aspektami życia i śmierci. To pozycja wyjątkowo intymna, która pokazuje, że tylko literatura może powiedzieć to, co wydaje się niewypowiadalne.
Słowa Slavenki Drakulić są jak nóż chirurgiczny
– Melania Mazzucco, „La Repubblica”
Sama autorka, zapytana o powód napisania tej książki, powiedziała: Nie miałam zamiaru opisywać wszystkich aspektów starzenia się i starości. Książka powstała, bo posłuchałam głosów osób wokół siebie, moich starszych przyjaciółek i znajomych i przekonałam się, że istnieje potrzeba potwierdzenia, ze nie jesteśmy same ze swoimi uczuciami niewidzialności. Jakby można było zmierzyć dobre i złe strony starości – a to nie jest możliwe – obawiam się, że przeważyłoby poczucie straty i zbędności, a nie spełnienia. Tak, starsi ludzie prawdopodobnie posiadają dojrzałość, nawet i mądrość, ale komu to jest dzisiaj potrzebne.
Slavenka Drakulić – chorwacka pisarka, dziennikarka i eseistka. Jest autorką książek publicystycznych i powieści. Po polsku ukazały się dwie jej książki: Oni nie skrzywdziliby nawet muchy i Ciało z jej ciała. Publikowała w „The Nation”, „Guardian”, „La Stampa”, „Frankfurter Allgemeine Zeitung” czy „Politiken”. Pisze po chorwacku i angielsku, jej książki zostały przetłumaczone na ponad piętnaście języków. W 2004 roku podczas Targów Książki w Lipsku otrzymała nagrodę European Understanding, a w 2018 roku – nagrodę Best Project Book for Adaptation za książkę Niewidzialna kobieta.
Fragment:
Wydaje mi się, że odkrywam nowy wymiar istnienia. Jednocześnie istnieję – i nie istnieję, bo coraz bardziej… blednę. Może w towarzystwie istnieje zwyczaj, który nie pozwala na to, aby starszym kobietom powiedzieć, że naprawdę stają się szkłem? Najpierw tym mętnym, a potem całkowicie przezroczystym. Ich wielkość nie ma znaczenia, waga i wysokość są nieistotne. Ubrania także.
To nie jest tak, że nie istniejesz, raczej tak, jakbyś żyła w innym wymiarze. Wszystko jest takie samo, a jednak – nie jest. Ludzie inaczej obchodzą się z tobą, a ty, niczym niewidzialna kobieta, musisz się do tego przystosować. Tyle tylko, że mnie się ta sztuczka nie udaje. Ba, potrzebowałam bardzo dużo czasu, aby w ogóle zrozumieć, że staję się niewidzialna. W sklepie, w banku, przed jakimkolwiek okienkiem, na ulicy...
Potrzebowałam sporo czasu, aby zauważyć, że znikam. Widziałam to najpierw w oczach innych. Powiem nawet, że najtrudniejsze było to, że siebie widziałam wyraźnie – tak jak wcześniej. Jestem świadoma zmiany, ale choć się zestarzałam, nadal jestem widoczną i prawdziwą, żywą osobą.
Skoro już istnieję w tym niewidzialnym stanie, to może ta przezroczysta materia, w którą się przekształcam, to czysty duch? Pytam, chociaż wiem, że nie znacie odpowiedzi.
Zauważyliście, że do tej pory nie użyłam słowa starzenie? To jest proces, na początku całkiem powolny i prawie niewidzialny. W jednej chwili zaczyna przyspieszać i dopiero wtedy go zauważacie. Może dlatego, że ktoś inny też już go zauważył, a potem całkiem nagle stajecie się starzy.
Mówicie, że rzecz jest o negatywnym wizerunku samego siebie?
Nie, nie! Problem polega dokładnie na tym, że nie mam negatywnego wizerunku, po prostu widzę siebie inną, niż inni mnie widzą. Z pewnością nie jako nieznaną kobietę w lustrze, zjawę czy przezroczystego ducha. Rzecz jest w innych, w ich postrzeganiu. Gdy inni ludzie przestają cię zauważać, szybko nie zobaczysz samej siebie.
Interesuje was, w jaki sposób zaczęłam czuć, że się zmieniam, że się starzeję?
Publikacja pokonferencyjna przygotowana z okazji 10-lecia działalności Koła Naukowego Law&Art stanowi próbę wskazania aktualnych problemów i współczesnych wyzwań będących domeną niemal wszystkich gałęzi prawa w odniesieniu do kultury i sztuki. Zebrane w tomie artykuły dotyczą między innymi ochrony dziedzictwa, rynku sztuki, działalności kulturalnej, zmian zachodzących w obszarze kultury, zagadnień dotyczących prawa własności intelektualnej, rozwoju nowych technologii, wyzwań związanych z konfliktami zbrojnymi, terroryzmem oraz innym formami przestępczości.
******
What Can Be Done with a Work of Art? The Legal Aspects of Art Culture and Art
This post-conference publication, prepared to mark the 10th anniversary of Law & Art Scientific Circle, attempts to show current problems and contemporary challenges which are the domain of almost all branches of law in relation to culture and art. The articles collected in the volume cover the heritage protection, art market, cultural activities, changes taking place in culture, intellectual property rights issues, the development of new technologies, and challenges related to armed conflicts, terrorism and other forms of crime.
Wydana po angielsku w roku 2015 książka Dominiki Laster to jedna z najważniejszych publikacji poświęconych twórczości Jerzego Grotowskiego, jakie ukazały się w ostatnich latach. Porzucając dominujący w wielu dotychczasowych opracowaniach porządek ułożonych chronologicznie faz poszukiwań polskiego artysty, proponuje podróż w głąb, poprzez te kolejne warstwy, by przedstawić oryginalną, dobrze udokumentowaną i klarownie przeprowadzoną analizę pracy Grotowskiego za pamięcią osobistą i pamięcią kultury."Książka dowodzi, że jej autorka jest niezwykle wrażliwa na to, co Grotowski budował przez całe życie - mosty horyzontalne pomiędzy jednostkami i kulturami oraz mosty wertykalne, czy też raczej - drabiny, łączące teraz i początek. Na tych mostach i poprzez te mosty Grotowski rozwijał intymną wiedzę o głębokim Ja, które - paradoksalnie - jest Innym, bratem, bliźniakiem, Ja-Ja. []Dominika Laster opisuje, rozkłada na części i analizuje ten właśnie proces badania w czynieniu. Jest dla czytelników przewodniczką po sposobach, na jakie ten proces przejawiał się w Sztuce jako prezentacji, parateatrze, Teatrze Źródeł, Dramacie Obiektywnym i Sztuce jako wehikule. Szczegółowo pokazuje, jak "most pamięci" Grotowskiego biegnie od codzienności do precyzyjnie uruchamianych wspomnień osobistych, i dalej - do początku, który nigdy by nie zaistniał, gdyby nie to, że istnieje poprzez namacalnie realne tradycyjne pieśni wibracyjne, rytuały i mity".Prof. Richard Schechner, fragment przedmowy do polskiego wydaniaDominika Laster jest wykładowczynią teatrologii i performatyki na University of New Mexico, gdzie pracuje jako Associate Professor. Doktorat z performatyki uzyskała w New York University (2010). Jest redaktorką działu książek w "TDR: The Drama Review" i współredaktorką "European Stages". W latach 2013-2015 była wykładowczynią i kierowniczką studiów teatrologicznych na Yale University. W latach 2011-2013 była stypendystką Mellon Postdoctoral Fellow na interdyscyplinarnych studiach performatywnych na Yale University. Dominika Laster jest kuratorką Decolonial Gestures: A Symposium on Indigenous Performance (2016) i Performance in the Peripheries. Jest redaktorką antologii Loose Screws: Nine New Plays from Poland (2015). Publikuje m.in. w "Performance Research", "New Theatre Quarterly" i "TDR".
Zeszyt ćwiczeń „Odkrywam życie z Jezusem” Autorzy: ks. dr K. Mielnicki, E. Kondrak opracowany według programu „Zaproszeni na ucztę z Jezusem” Numer programu AZ-1-01/18 z dnia 19.09.2018. Odzwierciedla tok katechezy zawarty w przewodniku metodycznym. Proponuje zadania z wykorzystaniem podręcznika ucznia. Multimedialna wersja podręcznika z elementami interaktywnymi motywuje ucznia do twórczej pracy. Aby uzyskać dostęp należy wpisać kod ze zdrapki umieszczonej w podręczniku na stronie Wydawcy
Zawiera 60 tematów.Zachęca uczniów do pogłębiania relacji z Jezusem przez udział w Eucharystii.Uczniom towarzyszą bohaterowie klasy IV - Basia i Krzyś.Ukazuje wiele postaci świętych jako wzór umiłowania Chrystusa.Atrakcyjny przekaz treści: ilustracje, fotografie, tekst biblijny oraz krótkie jego wyjaśnienie, tekst odnoszący treści religijne do życia uczniów.Zawiera stałe elementy: Zastanów się, Zapamiętaj, Zaśpiewaj oraz ciekawą informację "Czy wiesz, że".
Bądź eko na co dzień!"Szanuję, nie marnuję!" to seria, która w przystępny i atrakcyjny sposób przybliży dzieciom zagadnienia związane z ekologią. Książki będą nie tylko wspaniałym źródłem wiedzy o naszej planecie, działalności człowieka i jej wpływie na Ziemię, ale także nauczą, jak postępować w zgodzie z naturą. Różnorodne, kreatywne zadania dostarczą świetnej zabawy. Do jakich pojemników powinny trafiać różne odpady? Co możemy zrobić, by produkować mniej śmieci? Jakie są odnawialne źródła energii? Odpowiedzi na te oraz wiele innych pytań dzieci znajdą w książkach z serii "Szanuję, nie marnuję!"Bo bycie eko jest już nie tylko fajne, ale obowiązkowe!
Cechą charakterystyczną scenariuszy jest ukazanie wartości świadomego przeżywania chrześcijaństwa we współpracy z Duchem Świętym oraz pomoc uczniom w odkrywaniu drogi do świętości.Przewodnik stanowi zbiór gotowych scenariuszy otwartych na twórczą inicjatywę katechety.Zachęca do stosowania różnorodnych form aktywizacji, pracy z obrazem, tekstami biblijnymi, doktrynalnymi i literackimi, środków audiowizualnych i multimedialnych.Różne formy i metody przekazu tej samej treści dają możliwość dostosowania sposobu prowadzenia lekcji do konkretnej grupy uczniów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Odwagi! [o zaangażowaniu młodych]. Płomienie](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/odwagi-o-zaangazowaniu-mlodych-plomienie.jpg "Odwagi! [o zaangażowaniu młodych]. Płomienie. Autor: Dominika Lasota. Dobreksiazki.pl")
