W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Książka za pomocą licznych ilustracji i przykładów uczy trudnej sztuki odkrywania sekretów charakteru mężczyzny wyłącznie na podstawie kształtu nosa, rysunku ust czy koloru oczu. I choć współcześnie fizjonomika podzieliła los astrologii, spirytyzmu i chiromancji, wciąż jako jedyna obiecuje wgląd za kulisy ludzkiego teatru.
Eschatologia - temat coraz rzadziej poruszany w homiliach, a przecież niezmiennie nurtujący każdego - wierzącego i ateistę. Czy na końcu naszego życia jest wielka ciemna dziura, w której znikniemy? Co stanie się z naszym ciałem po śmierci? Czemu odbywamy tę trudną ziemską wędrówkę, zamiast od razu być tam i czy w ogóle jest jakieś ""tam"" i jakieś ""potem""? Odpowiedzi autora są przystępnie sformułowanym przypomnieniem nauczania Kościoła katolickiego.
Świadectwa osób, które poszły za Jezusem, często wbrew swojej rodzinie, tradycji, narażając się na niechęć czy wrogość otoczenia, a nierzadko nawet na niebezpieczeństwo. Wyznania tych, którzy nie wzrastali w religii chrześcijańskiej, lecz ją ""odkrywali"" i poznawali, by uznać za swoją.
Pałac w Zakrzewie koło Gniezna to jedna z najpiękniejszych rezydencji w Polsce, do dzisiaj skrywająca wiele tajemnic i skarbów. Tajemniczy Pałac Zakrzewo to pierwsza na rynku wydawniczym książka opisująca losy pałacu od jego wybudowania w 1872 r., do czasów współczesnych. Jest to fascynująca historia m.in. o ukrytych skarbach, skradzionych dziełach sztuki, czy tajemniczych wydarzeniach, które rozgrywały się w pałacu w czasie II wojny światowej. Nie zabraknie też zagadek i legend.
Głównym celem monografii jest określenie oczekiwań i potrzeb społecznych dotyczących kształcenia wyższego. Została podzielona na 3 części. W każdej z nich jest on realizowany w innym aspekcie. Pierwsza część prezentuje stanowiska dotyczące tego, jak edukacja akademicka może przyczyniać się do dobrobytu, rozwoju oraz bezpieczeństwa społeczeństw. Część druga jest analizą aktualnych uwarunkowań kształcenia w Polsce i na świecie, a także dotyczy treści i metod kształcenia. Trzecia część jest poświęcona roli i kompetencjom nauczyciela w kształtowaniu oczekiwanych społecznie kompetencji i umiejętności.
Monografia ma charakter multidyscyplinarny. Wykorzystano w niej narzędzia różnych nauk, m.in. ekonomii, filozofii, nauk o zarządzaniu, pedagogiki, a także socjologii. Zawiera ujęcia teoretyczne i aplikacyjne. Niektóre rozdziały są analizą literatury przedmiotu, inne zdają sprawę z autorskich badań empirycznych.
Zaprezentowane rozważania zawierają propozycję odpowiedzi na między innymi następujące pytania:
Jakie społeczne potrzeby powinien zaspokajać uniwersytet?
W jakich kierunkach powinien się zmieniać?
W jakich warunkach edukacja uniwersytecka może zaspokajać te potrzeby?
Jaka jest swoista dla uniwersytetu gospodarczo-społeczna i kulturowa wartość kształcenia?
Do spełniania jakiego typu zadań społecznych powinien przygotowywać uniwersytet?
Czy edukacja uniwersytecka ma być powszechna (egalitarna) czy elitarna?
Jakie kompetencje i umiejętności są społecznie oczekiwanym ‘produktem’ uniwersytetu?
Na czym polega różnica między celami kształcenia ogólnoakademickiego i praktycznego na uniwersytecie?
Czy określony w czasach antycznych ideał kształcenia akademickiego jest wciąż aktualny?
Porywająca opowieść o owianych legendą Bożych wojownikach, których losy od wieków fascynują zarówno historyków, jak i pasjonatów sztuki wojennej.
Tajemnice związane z działalnością templariuszy, joannitów, lazarytów, bożogrobców czy krzyżaków pobudzają wyobraźnię nie tylko miłośników historii, lecz także pisarzy i scenarzystów filmowych. Członkowie zakonów rycerskich należą do najbardziej znanych, ale i kontrowersyjnych postaci w historii Kościoła. Jedni uznają ich za bohaterów walki z ekspansją muzułmańską, dla drugich epoka rycerzy Chrystusa stanowi ciemną kartę w dziejach chrześcijaństwa.
Zakony rycerskie przez lata obrosły rozpalającymi emocje i wzbudzającymi dyskusje legendami i mitami. Andrzej Solak w swej najnowszej książce rozprawia się z nimi, umiejscawiając losy tych zgromadzeń na szerokim tle społecznym późnego średniowiecza. Przedstawia historię krucjat lewantyńskich, rekonkwisty Półwyspu Iberyjskiego z rąk Maurów oraz walk ze stawiającymi opór chrześcijaństwu pogańskimi ludami północnej Europy. Wplatając fakty w barwną narrację, tworzy wciągającą i odkrywczą opowieść. Dzięki ogromnej liczbie szczegółów dotyczących uwarunkowań kulturowych i geograficznych, uzbrojenia i taktyki rycerzy, a także reguł poszczególnych zakonów opowieść ta jest również solidnym źródłem wiedzy historycznej, obejmującym kilkaset lat walk w obronie wiary.
Andrzej Solak jest absolwentem historii UJ, dziennikarzem, autorem kilku książek, w tym wydanych w Wydawnictwie eSPe: Walk Polaków z islamem, Modlitwy mieczy, Krucjaty Wyklętych, Warszawy ’44 oraz Kresów w płomieniach.
Każdy kandydat do zakonu przechodził kilkumiesięczny okres próbny, podczas którego ćwiczył pokorę, wykonując między innymi proste prace fizyczne, stanowiące ujmę dla ówczesnych dobrze urodzonych rycerzy. Wdrożenie do dyscypliny tych zapalczywych, pełnych wigoru młodych ludzi, nawykłych do wojaczki i rozlewu krwi, wcale nie było łatwe. Mimo to nie pobłażano im w niczym. Mieli doskonale zorganizowany czas między pracą, podnoszeniem swych kwalifikacji wojskowych a modlitwą. Surowo zwalczane było nie tylko próżniactwo, ale i rozrywki (w tym polowania, z wyjątkiem polowań na lwy), a nawet żartobliwe rozmowy, przechwałki, unoszenie się gniewem, nie mówiąc już o używaniu przekleństw i wulgaryzmów. Nie wolno było grać w szachy i tryktraka (aby nie stwarzać okazji do bójek). Dopuszczano pewne gry towarzyskie, lecz zarazem surowo zabraniano hazardu i zakładów. Zalecane były modlitwy, czytelnictwo i prace na rzecz ogółu.
(fragment książki)
Urodzona w beskidzkiej Stryszawie służebnica Boża Kunegunda Siwiec była świecką karmelitanką i mistyczką. Jako ludowa katechetka przygotowywała babiogórskich górali do przyjęcia sakramentów, a przykład jej świętego, wypełnionego cierpieniem i służbą bliźnim życia stał się dla nich wzorem pokornego zawierzenia Chrystusowi. Do dziś mieszkańcy Beskidu Makowskiego otaczają „Kundusię” kultem i wraz z całą rodziną karmelitańską modlą się o jej szybką beatyfikację.
Modlitwom swej krajanki stryszawianie przypisują ocalenie przed wywózką do obozu koncentracyjnego w czasie II wojny światowej, a jej orędownictwo wciąż uważają za niezwykle skuteczne. Mistyczne wizje Kundusi, spisane przez ks. Bronisława Bartkowskiego, zostały opublikowane za zgodą kard. Stanisława Dziwisza i stanowią dziś nie tylko przejmującą lekturę duchową, lecz także świadectwo wiary służebnicy Bożej, której proces beatyfikacyjny został oficjalnie potwierdzony przez watykańską Kongregację Spraw Kanonizacyjnych.
W książce oprócz biografii Kunegundy Siwiec znalazły się piękne modlitwy inspirowane jej wizjami, a także jej duchowej mistrzyni – św. Teresy od Dzieciątka Jezus.
Anna Matusiak jest autorką i redaktorką wielu książek o wierze i modlitwie, wśród których są m.in.: Aniołowie w życiu świętych, Święty Jan Paweł II. Świadectwa, przepowiednie, znaki, Księga miłosierdzia. Świadkowie, duchowość, modlitwy czy Cuda fatimskie.
Celem redaktorów i autorów książki W 500-lecie Reformacji (1517–2017). Z dziejów Kościołów ewangelickich w dawnych Prusach Królewskich i Książęcych było ukazanie szerokiej panoramy miejscowego ewangelicyzmu, zarówno w aspekcie chronologicznym, jak i tematycznym. Pierwszy z tomów, który prezentujemy Czytelnikowi, dotyczy krainy znanej na przestrzeni wieków głównie jako Pomorze Gdańskie, Prusy Królewskie, Prusy Zachodnie, a po II wojnie światowej także jako Pomorze Nadwiślańskie. Wyznania katolickie i ewangelickie na tym terenie od czasów Reformacji aż do 1920 roku miały porównywalną liczbę wiernych. Na niektórych zaś obszarach, np. w Gdańsku, Elblągu czy na Żuławach, protestanci stanowili większość miejscowej ludności aż do 1945 roku.
Oprócz przedstawienia uporządkowanych pod względem chronologicznym losów Kościoła, duchownych oraz wiernych, przedstawiono także uwarunkowania, w jakich żyli i działali. Informacje o tych zagadnieniach Czytelnik znajdzie w artykułach Piotra Bireckiego, Lucyny Żukowskiej, Jarosława Kłaczkowa, Jerzego Domasłowskiego, Tadeusza Stegnera i Michała Dzimiry. Kwestie społeczne i demograficzne zostały omówione w tekście Agnieszki Zielińskiej, a zagadnienia związane z architekturą i sztuką kościelną – w kolejnych studiach Piotra Bireckiego.
Po 1945 roku zbory ewangelicko-augsburskie na Pomorzu miały charakter diaspory liczącej kilka tysięcy osób. Mimo trudnych warunków rozwijały one życie parafialne i starały się zaznaczyć swoją obecność na mapie wyznaniowej Pomorza, nawiązując do tradycji protestantyzmu na tych ziemiach od czasów Reformacji do II wojny światowej.
Niezwykłą pozycję wśród wielu już opublikowanych pamiętników kapłanów-katorżników zajmują wspomnienia i listy Ks. Stanisława Ryżki. Ten młody ksiądz, dorastający do Chrystusowego kapłaństwa przez cierpienie, odnajdujący w wierze siłę do wytrwania i do niesienia Ewangelii innym – relacjonując krok po kroku swoje przeżycia i losy, bez retuszu i pobłażania dla siebie, pozwala zobaczyć gesta Dei – działania Boże wśród ludzi nawet w tak skrajnie trudnych warunkach, w jakich On się znajdował.
Jego pokora w przyznawaniu się, że odczuwał lęk, że nie był tym najodważniejszym, Jego ukrywanie swoich dokonań i cnót w cieniu innych – sprawiają, iż te relacje, listy tchną prawdą i są w ścisłym tego słowa znaczeniu świadectwem.
To, że po wyjściu z łagru pozostał tam, na Wschodzie, że nie wybrał innej drogi przez wyjazd do powojennej Polski, ale został tam, gdzie kapłana najbardziej potrzebował lud, że zmarł, niosąc posługę chorym, sam bardziej od nich chory, daje świadectwo prawdzie Jego słów.
Oby te wspomnienia Ks. Stanisława Ryżki, połączone ze zbiorem listów, były dla kapłanów i wiernych podręcznikiem miłości Boga i ludzi.
"Niewiele chyba było w Polsce klasztorów, o których przeszłości posiadalibyśmy dziś jeszcze tak bogaty, niemal kompletny zestaw materiałów, jak o dziejach klasztoru kartuzów w Kartuzach. Co osobliwsza - w materiałach tych wybija się na plan pierwszy wielka liczba obrazujących szczegółowo gospodarkę klasztoru w jego latyfundiach, jakie posiadał na Kaszubach w okolicach Gdańska w ciągu czterech stuleci, od końca wieku XVII - od fundacji w 1382 roku po zabór dóbr przez króla pruskiego w roku 1772".
(Paweł Antoni Czaplewski)
Świadectwa zebrane przez ks. Piotra Burgońskiego i ks. Cezarego Smuniewskiego przedstawiają sylwetkę kapłana-męczennika w różnych ujęciach i różnych kontekstach, a jednocześnie wzajemnie się uzupełniają, ukazując wiele godnych uwagi, wymownych szczegółów. O księdzu Jerzym mówią: jego mama – Marianna Popiełuszko, ks. Tomasz Kaczmarek – postulator przy Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych ds. Sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki, Katarzyna Soborak – notariusz w procesie beatyfikacyjnym ks. Jerzego Popiełuszki, kierownik Kościelnej Służby Informacyjnej przy kościele św. Stanisława Kostki na warszawskim Żoliborzu i kustosz Archiwum Sługi Bożego ks. Jerzego Popiełuszki, oraz ks. Zygmunt Malacki – proboszcz parafii św. Stanisława Kostki w Warszawie.
O co spierają się transhumaniści i biokonserwatyści?
Co zmieniły nowe badania nad redagowaniem genomu
Dlaczego lepiej zaufać naturalnej loterii genów niż biotechnologicznemu projektowi?
Czy świat bez wad genetycznych byłby lepszy?
W Temacie Miesiąca:
Dobroczynna prokreacja
Julian Savulescu w rozmowie z Kacprem Kowalczykiem.
Transhumaniści kontra biokonserwatyści
Marta Soniewicka
Genowe rewolucje
Anna Bartosik
Życie to gra zespołowa
Marzena Zdanowska
Rozmowa z Hansem Joasem o tym, że Max Weber nie miał racji:
Reformacja bywa czasem rozumiana jako ważny punk procesu odczarowania, jednakże gdy zwrócimy uwagę choćby na silną wiarę Lutra w istnienie diabła, to teza ta wyda się wątpliwa.
Markus Meckel w tekście Protestancyzm i polityka:
Pastorem był poprzedni prezydent Niemiec Joachim Gauck, córką pastora jest Angela Merkel. Oboje pochodzą z NRD. Kościoły ewangelickie i teologiczne uczelnie stanowiły tam wyspę wolności i szkołę demokracji
Joanna Lech w opowiadaniu Jeśli miłość to czerwona sukienka.
Adam Daniel Rotfeld o braciach Szeptyckich:
Głównym życiowym celem obu braci Szeptyckich była nie tylko działalność oświatowa, ale zapoczątkowanie procesu przywracania na Ukrainie jedności chrześcijan – katolików i prawosławnych.
Artur Zaborski pisze na temat wyjątkowości filmów krótkometrażowych oraz o tym, że format ma się dziś wyjątkowo dobrze.
Felieton Angeliki Kuźniak: W jak wszystko, czyli alfabet (nie)pełny.
Księgarnia Czerwony Atrament w cyklu Marcin Wilka o kameralnych księgarniach.
Zgodnie z zapowiedzią autorek, trwają prace nad drugą częścią pierwszego polskiego podręcznika do kaligrafii "Piękna Litera". Nie jest tajemnicą, że znajdą się w nim opracowywane aktualnie: minuskuła karolińska oraz copperplate script (kursywa angielska).
W pierwszej części "Pięknej Litery" jej użytkownicy mogli zapoznać się z uncjałą oraz italiką, które dają podwaliny dla wykrystalizowania się minuskuły karolińskiej (z uncjały) i kursywy angielskiej (z italiki).
W ten sposób w dwóch częściach zawarty zostanie niemały kawałek historii pisma, obejmujący okres od VI do XVII w. W ciągu historycznym wygląda on następująco: uncjała - minuskuła karolińska - italika - copperplate script.
Naturalnie, te dwa tomy razem nie wyczerpują tematu historii kaligrafii łacińskiej, a jedynie zarysowują ją na podstawie najważniejszych i nadających kierunek stylów w historii pisma. Planowane kolejne części będą uzupełniać te luki, tymczasem przyjrzyjmy się bliżej minuskule karolińskiej, z której do dziś czerpiemy pełnymi garściami projektując kolejne kroje pism oraz kursywie angielskiej, z której wykształciło się pismo elementarzowe, nauczane w szkołach powszechnych.
Wspomnienia Krzysztofa Turowskiego, znanego dziennikarza telewizyjnego, radiowego i prasowego, publicysty i felietonisty. Autor nie gloryfikuje czasów Gomułki czy Gierka, ale dostrzega urok czasów swojej młodości, nazywanych często „pokoleniem czapki studenckiej” lub „pokoleniem pierwszej »Solidarności«”.
Autor książki w ciągu kilkudziesięciu lat życia przemierzył pięć kontynentów z piórem, mikrofonem i kamerą. Widział i słyszał więcej niż inni, spotykał ludzi, którzy nie tylko decydowali o losach własnego kraju, ale też o przyszłości świata. Te frapujące wspomnienia są tak samo reportażem, jak i dokumentem lat minionych.
Historyk Caro, omawiając powody orężnego starcia Polski z Zakonem Krzyżackim w 1410 r., zwraca uwagę na wielką prawidłowość w następstwie wypadków, poprzedzających to słynne w dziejach zdarzenie. Wypływa stąd wniosek wszechstronnego obmyślenia walki ze strony polskiej, skoro wszystkie zajścia, spowodowane przez nią, miały jeden cel i głównie dla niego były wywoływane.Toż sięgając pamięcią zajścia, od znanego zaproszenia Mistrza Zakonu na ojca chrzestnego wielkiego księcia Litwy i elekta polskiego Jagiełły, aż do ujęcia się tegoż króla za Witoldem i Żmudzią, widzimy prawidłowość w postępowaniu, system, wypływający z jednej potężnej myśli, zrazu jakby niewyraźnej, ale coraz jaśniej się wyłaniającej jako łącznik, wreszcie jako puklerz złączonych unią krewską narodów. Myśl ta obrony, obejmująca z początku tylko dwór i rodzinę panującego, episkopat i najwyższych dostojników polskich, rozszerza się na coraz szersze warstwy narodu, niszczy waśnie i zatargi osobiste i narodowe i wszystkie rozbieżne dążenia połączonych narodów kieruje ku jednemu wielkiemu celowi obrony przed olbrzymim naciskiem spotężniałego Zakonu Krzyżackiego. I dopiero po 34 latach wytężeń i pracy w tym kierunku dokonano dzieła obrony.
Przetłumaczona na kilkanaście języków i zaliczona do setki największych podróżniczych bestsellerów wszech czasów opowieść o jednej z najgłośniejszych ekspedycji XX wieku. Przedstawia historyczną wyprawę Piotra Chmielińskiego, pierwszego człowieka, który zdołał przepłynąć Amazonkę od źródeł do ujścia, kilometr po kilometrze. Została zrekonstruowana na podstawie notatek Joe Kane’a – jedynego z członków międzynarodowej ekipy, który dotrzymał kroku niestrudzonemu podróżnikowi podczas trwających niemal sześć miesięcy zmagań z nieokiełznanym żywiołem.
Przetłumaczona na kilkanaście języków i zaliczona do setki największych podróżniczych bestsellerów wszech czasów opowieść o jednej z najgłośniejszych ekspedycji XX wieku. Przedstawia historyczną wyprawę Piotra Chmielińskiego, pierwszego człowieka, który zdołał przepłynąć Amazonkę od źródeł do ujścia, kilometr po kilometrze. Została zrekonstruowana na podstawie notatek Joe Kane’a – jedynego z członków międzynarodowej ekipy, który dotrzymał kroku niestrudzonemu podróżnikowi podczas trwających niemal sześć miesięcy zmagań z nieokiełznanym żywiołem.
Dowodzeni przez Polaka bohaterowie zmierzyli się z największą rzeką globu, przez sto siedemdziesiąt dni przemierzając górskie bezdroża, niedostępne kaniony i słynną, amazońską dżunglę, na przemian w pontonie i w kajaku. Z nurtem Amazonki. Pionierska wyprawa Piotra Chmielińskiego to pełna liryzmu opowieść o przyjaźni, ambicji i pragnieniu pokonania własnych ograniczeń, której dopełnieniem są m.in. fantastyczne zdjęcia Zbigniewa Bzdaka.
Dowodzeni przez Polaka bohaterowie zmierzyli się z największą rzeką globu, przez sto siedemdziesiąt dni przemierzając górskie bezdroża, niedostępne kaniony i słynną, amazońską dżunglę, na przemian w pontonie i w kajaku. Z nurtem Amazonki. Pionierska wyprawa Piotra Chmielińskiego to pełna liryzmu opowieść o przyjaźni, ambicji i pragnieniu pokonania własnych ograniczeń, której dopełnieniem są m.in. fantastyczne zdjęcia Zbigniewa Bzdaka.
Piotr Chmieliński - urodził się w Rzeszowie. Ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Był współorganizatorem wyprawy Canoandes ’79, która między innymi jako pierwsza przepłynęła kanion Colca w Peru. Jako pierwszy i jedyny przepłynął całą długość Amazonki (ok. 7 tys. km). Obecnie mieszka z rodziną w Stanach Zjednoczonych, w stanie Virginia, niedaleko Waszyngtonu. Prowadzi własne przedsiębiorstwo – HP Environmental – zajmujące się zagadnieniami dotyczącymi ochrony środowiska. Jest prezesem fundacji Canoandes Inc., która wspiera wyprawy eksploracyjne, w tym również polskie.
Piotr Chmieliński oraz uczestnicy Grupy kajakowej Canoandes ’79 zostali wyróżnieni nagrodą Super Kolos 2000 za zdobycie dziewiczego kanionu rzeki Colca w Peru, najgłębszego kanionu świata, w 20. rocznicę wydarzenia.
Joe Kane jest amerykańskim dziennikarzem, autorem wielu tekstów dla renomowanych gazet, jak "The New Yorker", i magazynów, m.in. dla "National Geographic". Napisał dwie poczytne książki.: Z nurtem Amazonki oraz Dzicy, obie wydane w Polsce. Mieszka w pobliżu Puget Sound w stanie Waszyngton.
Zbigniew Bzdak - urodził się w Radomsku. Studiował fizykę jądrową na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Podróżował jako fotograf wypraw kajakowych po Ameryce Południowej. Jego zdjęcia znalazły się między innymi w czasopismach "National Geographic" i "Outside" oraz w książkach poświęconych wyprawie do kanionu Colca w Peru, pierwszemu spłynięciu kajakami przez całą Amazonkę, eksploracji źródeł tej rzeki oraz życiu Indian Huaorani w dorzeczu Amazonki w Ekwadorze. Jest także autorem albumu fotograficznego o stanie Wyoming oraz przewodnika po Chicago. Ma na swoim koncie liczne wystawy. Obecnie mieszka w Chicago. Pracuje jako fotoreporter dla dziennika "Chicago Tribune".
Ryzyko motywacyjne w hotelarstwie związane jest z tym, że pracodawcy w branży hotelarskiej, dysponując określonymi zasobami ludzkimi, nie mogą być do końca pewni korzyści, które dzięki tym zasobom osiągną. Wynika to m.in. z niemożności dokładnego określenia a priori wartości wszystkich rezultatów pracy zatrudnionych osób, a także efektów działań podejmowanych w stosunku do pracowników, w tym rezultatów przyjętych sposobów motywowania. Ryzyko motywacyjne jest słabo rozpoznane w literaturze przedmiotu, brakuje praktycznych rozwiązań, jak takie ryzyko mierzyć i jak je redukować.
Nowatorski charakter niniejszej rozprawy wynika przede wszystkim z podjętej próby transferu dotychczasowej wiedzy o ryzyku na obszar personalny na poziomie mezoekonomicznym (w branży hotelarskiej) i na poziomie mikroekonomicznym (w przedsiębiorstwie hotelarskim), ze szczególnym uwzględnieniem rodzajów ryzyka generowanych na skutek działań motywacyjnych.
Głównym celem monografii jest poznanie roli systemu motywacyjnego w ograniczaniu ryzyka personalnego w hotelarstwie. W realizacji tak postawionego celu głównego mają pomóc sformułowane cele szczegółowe:
rozpoznanie podstawowych źródeł ryzyka personalnego w hotelarstwie,
identyfikacja stanu motywacji pracowniczej i poziomu ryzyka personalnego w przedsiębiorstwach hotelarskich, egzemplifikacja działań motywacyjnych i cząstkowych rodzajów ryzyka w działalności hotelarskiej na podstawie studiów przypadków.
Celem metodycznym pracy jest opracowanie modelu redukcji ryzyka personalnego w hotelarstwie opartego na działaniach motywacyjnych.
Celem aplikacyjnym jest przeprowadzenie diagnozy oraz dostarczenie materiałów i wniosków, a także narzędzi (modeli), możliwych do wykorzystania przez przedsiębiorców do budowania kapitału ludzkiego w hotelarstwie i ograniczania ryzyka motywacyjnego.
Ze wstępu
Wszystko zaczęło się we wczesnych latach 80. w Poznaniu, kiedy Ryszard Kniat założył zespół Klincz. Ich debiutancki album „Gorączka” ukazał się na winylu w 1984 roku. Teraz ukaże się reedycja tego albumu. Na płycie usłyszymy takie hity jak „Plamy na słońcu”, „Słodki doping” czy tytułowa „Gorączka”.
tracklista:
1. Gorączka
2. Firma Salon gier
3. Zadzwoń do nieba
4. Posłuszna jak automat
5. Słodki doping
6. Disneyland
7. Żywe srebro, martwa stal
8. Obywatel nikt
9. Plamy na słońcu
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
