W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Książka idealna dla początkujących artystów, którzy chcą nauczyć się rysować realistycznie oraz dla każdego, kto szuka inspiracji. Często uważa się, że uchwycenie podobieństwa ludzkiej twarzy to umiejętność, którą posiadło zaledwie niewielu artystów. Dzięki tej książce przekonasz się, że każdy może z powodzeniem rysować twarze, wystarczy trochę cierpliwości. Zamieszczonych w tej książce 28 portretów ludzi w różnym wieku, różnej płci i narodowości stwarza znakomitą okazję do wypróbowania swych sił.
Poznaję swoją wiarę to chrześcijańska seria dla najmłodszych. Najwięcej frajdy i wiedzy przyniesie dzieciom powyżej 3 roku życia.
W środku znajdziesz:
Ciekawe teksty z miejscami na naklejki
Gry edukacyjne
Zabawy typu „połącz kropki"
Kolorowanki
Czym jest Msza Święta i dlaczego warto w niej uczestniczyć? Dlaczego Hostia to nie jest zwykły kawałek chleba? Jak nauczyć się znaku Krzyża?
W tej książce znajdują się odpowiedzi, które spodobają się najmłodszym (oraz rodzicom!).
Poznaję swoją wiarę to chrześcijańska seria dla najmłodszych. Najwięcej frajdy i wiedzy przyniesie dzieciom powyżej 3 roku życia.W środku znajdziesz:- Ciekawe teksty z miejscami na naklejki- Gry edukacyjne- Zabawy typu połącz kropki""- KolorowankiDlaczego Noe zbudował arkę? Kto się w niej znalazł razem z Noem? Jak skończyła się ich podróż? W tej książce znajdują się odpowiedzi, które spodobają się najmłodszym (oraz rodzicom!).
Bill Gates to niewątpliwie utalentowany programista, który dzięki ciężkiej pracy zbudował jedną z najbardziej rozpoznawalnych firm na świecie. Ale czy udałoby mu się to, gdyby jako nastolatek nie miał dostępu do zaawansowanego komputera, o którym większość jego rówieśników mogła tylko pomarzyć? A Mona Lisa - czy to faktycznie wybitne arcydzieło, czy może jedynie obraz, który znany jest z tego, że jest znany?Na te pytania próbuje odpowiedzieć Robert H. Frank - światowej klasy ekonomista i jeden z najpopularniejszych wykładowców w Stanach Zjednoczonych. Jego zdaniem istnieje coś, co często bywa pomijane w historiach spektakularnych sukcesów. Coś, co mogłoby osłabić przesłanie trenerów rozwoju osobistego twierdzących, że "twoje osiągnięcia zależą tylko od ciebie". Coś, co mogłoby podkopać opowieść uzasadniającą rosnące nierówności.Chodzi o szczęście.Zdaniem Franka szczęście to nie tylko wyjątkowy zbieg okoliczności czy drobne, losowe zdarzenie, które w jakiś cudowny sposób wpływa na nasze życie. To wszystko, co może pomóc człowiekowi zdobyć przewagę nad innymi. Jeśli jedną z pewniejszych dróg do odniesienia sukcesu jest edukacja, szczęściem może być urodzenie się w kraju, w którym szkolnictwo stoi na odpowiednio wysokim poziomie. Jeśli popularność zdobywają utwory, książki czy dzieła sztuki, które początkowo zostaną ocenione pozytywnie, to szczęście twórcy może zależeć właśnie od tej pierwszej opinii, która posłuży pozostałym za punkt odniesienia. Bez właściwego momentu i miejsca przyjścia na świat, bez spotykania przypadkowych i pomocnych ludzi, bez wybrania sobie właściwych rodziców okazuje się, że ciężka praca i talent często nie wystarczą, by spełnił się amerykański sen.W hiperkonkurencyjnym świecie XXI wieku Frank próbuje opowiedzieć niepopularną i kontrowersyjną historię, która godzi w podstawy merytokracji. W fascynującym eseju łączy osobiste doświadczenia z wynikami badań z zakresu psychologii i ekonomii behawioralnej. Proponuje też własną receptę na taki stan rzeczy. Zauważa, że im wyżej zajdziemy, tym bardziej przywiązujemy się do opowieści o swojej wyboistej drodze do sukcesu. Jednak jak pokazują badania - ci, którzy przyjęli do wiadomości, że szczęście odegrało w ich życiu znaczącą rolę, byli gotowi pomóc innym, kierując się prostą wdzięcznością. A co byłoby - pyta Frank - gdybyśmy spróbowali sprawiedliwe podzielić się szczęściem?
„Szkoda, że nie umiem rysować” – to zdanie, które często słyszę od studentów i znajomych. Nie wierzą w swoje możliwości, gdyż powiedziano im, że nie mają talentu lub po prostu nie próbowali rysować. Tymczasem znajomość podstawowych zasad rysowania pozwala osiągnąć świetne wyniki. Niektórzy mają większe zdolności w tej dziedzinie, inni mniejsze, ale warto pamiętać, że rysowanie daje wszystkim satysfakcję i radość! Potrzebujesz tylko trochę pewności siebie, by spróbować, i inspiracji, której dostarczy ta książka. Przeznaczona jest bowiem dla wszystkich, którzy chcą uwieczniać piękno kwiatów na papierze – rysować je lub malować. Na kolejnych stronach zamieszczono rysunki 28 najpopularniejszych kwiatów. Zatem bierz do ręki ołówek lub kredki i do pracy...
Pogranicze jest pojęciem, które stanowi przedmiot intensywnych badań wielu dyscyplin nauk humanistycznych i społecznych od początku lat dziewięćdziesiątych. W konsekwencji skłania także medioznawców do zajmowania się problemami funkcjonowania mediów na pograniczach oraz do badania pogranicza w różnych mediach.
Prezentowana monografia jest zaproszeniem do zapoznania się z powyższymi problemami
w ujęciu interdyscyplinarnym. Składa się więc z dwóch części: Pogranicze w mediach i Media na pograniczu. Taki podział uwarunkowany jest szerokim spektrum eksploracji rozumienia pogranicza, które postrzegane jest tradycyjnie jako obszar geograficzno-przestrzenny, bądź też symbolicznie, gdzie traktowane jest bądź jako kontakt społeczno-kulturowy między dwoma lub więcej narodami, albo grupami etnicznymi, bądź też jako miejsce kształtowania się nowego człowieka i jego kultury.
Na opracowanie składa się dwadzieścia jeden artykułów, których autorzy za bazę swych rozważań obrali różne rozumienie pojęcia pogranicza. Każdy z nich starał się wskazać pewien istotny aspekt medialnego procesu społecznego komunikowania. Wychodzimy bowiem
z założenia, że media stanowią nie tylko istotny kanał komunikacji, ale i podmiot kształtujący obrazy różnych państw, narodów, kultur. Środki masowego przekazu utrwalają lub obalają stereotypy, przyczyniając się do procesów homogenizacji i heterogenizacji globalnej kultury.
W procesach tych biorą udział zróżnicowane media globalne, krajowe, regionalne i lokalne. W tomie zaprezentowane są więc rozważania dotyczące mediów mających stanowić punkt odniesienia w sytuacji zróżnicowania i wielości definiowania pograniczy.
Ze wstępu
Książka zawiera artykuły przedstawicieli różnych dyscyplin, omawiające z rozmaitych perspektyw problem nieskończoności. Zamieszczone w niej prace sytuują się w ogromnym polu badawczym rozciągającym się od kosmologii, przez matematykę, po literaturoznawstwo oraz refleksję nad dawnymi i współczesnymi zjawiskami kultury.
Rzeczywistość społeczna XXI wieku, pomimo olbrzymiego potencjału komunikacyjnego ludzkości i nieograniczonego niemalże dostępu do informacji i wiedzy, zdradza objawy kryzysu. Świat okazuje się nie tak bezpieczny, przewidywalny i oparty na rozumie, jak przez dziesięciolecia przewidywali orędownicy koncepcji społeczeństwa informacyjnego. Rozwój globalnej sieci komputerowej oraz towarzyszący temu wzrost znaczenia cyfrowej kultury masowej nie gwarantują stabilności i rozwoju społeczeństwa informacyjnego. Nieskrępowany przepływ informacji i nieograniczone możliwości komunikacyjne umożliwiają bowiem nie tylko cyrkulację szlachetnej myśli i szczytnych idei, ale znacząco wzmacniają także ciemną stronę ludzkiej natury. Obok bezdyskusyjnie pozytywnych koncepcji i poglądów, równoważne (a często wręcz bardziej wyraźne i dobitniej oddziałujące) miejsce w sieci znajdują także poglądy radykalne. Praca opisuje związki między cyfrową kulturą masową XXI wieku a kulturą polityczną społeczeństwa informacyjnego, w perspektywie społeczno-regulacyjnej koncepcji kultury Jerzego Kmity.
Książka traktuje o problematyce pomników w perspektywie współczesnych dyskursów krytycznych tzw. nowej humanistyki. Dystansując się nieco od studiów nad pamięcią, które tradycyjnie przynależą do sfery badań nad pomnikami, w książce zaproponowano przyjęcie nowej ramy interpretacyjnej dla powstających wcześniej i współcześnie monumentów. Perspektywa antropoceniczna pozwala wyjść poza schemat myślenia o pomnikach jedynie w kategoriach ich politycznej i tożsamościowo twórczej roli i umożliwia spojrzenie na nie także jako na obiekty współtworzące nowe wspólnoty. Daje ona podstawy do nowej interpretacji wielu powstających współcześnie pomników nieklasycznych (sensorycznych, efemerycznych, środowiskowych etc.), dla których pamięć o przeszłości nie musi być kluczowa. Powstają one przede wszystkim po to, by zwrócić uwagę na ważne problemy współczesne, poruszyć wybranymi społecznościami, stworzyć przestrzeń osobistego doświadczenia bez zaistnienia konkretnego obiektu, w którego powstanie wpisane jest wykluczenie tych, którzy nie zgadzają się z przesłaniem w nich zawartym. Książka stanowi także dyskusję nad powstającymi współcześnie pomnikami. Analizowane są więc zarówno te monumenty, które odwołują się do klasycznych form pomnikowych, jak i te, których forma niekiedy szokuje, a często przynajmniej wykracza poza znany i oswojony kształt monumentów, ale które mimo swej nowatorskiej formy często nadal wpisują się w tradycyjny dyskurs pamięci i realizują antropocentryczną wizję świata. Publikacja gromadzi teksty i manifesty artystyczne wybitnych twórców i naukowców, wśród nich Krzysztofa Wodiczki, Joanny Rajkowskiej, Anne Peschken, Ewy Domańskiej czy Piotra Piotrowskiego.
Zbiór szkiców i studiów zamieszczonych w tej książce obejmuje blisko półwiecze – począwszy od roku 1971 („Podwójny portret Lizy Pareńskiej”) aż po okres najnowszy. Ich wspólny mianownik stanowi nie tylko semiotyczna perspektywa spojrzenia na dzieło sztuki jako tekst kultury. Łączy je również to, iż wszystkie wzięły się z zafascynowania autora ich urzekającą niezwykłością. Zarówno gdy w grę wchodzą wielkie osiągnięcia sztuki filmowej, w rodzaju: „Towarzyszy broni”, „La strady”, „Eroiki”, „Kabaretu”, „Śmierci w Wenecji”, „Amarcordu” czy „Manhattanu”, jak i te mniejsze, z kategorii minorum gentium – niedoskonałe, nie do końca spełnione, należące do świata „sztuki ubogiej”, jednak na swój sposób frapujące i warte ponownego spojrzenia. I jedne, i drugie na równi przykuwają uwagę.
Estetyka filmu. Badania nad filmem science fiction «Wojna światów» (1953/1954) Byrona Haskina” Wernera Faulsticha jest pierwszą na świecie, medialną teorią filmu fabularnego. Stanowi ona część większego projektu badawczego, w którym autor ukazał recepcję „Wojny światów” G.H. Wellsa we wszystkich mediach, poczynając od czasopisma i książki (H.G. Wells), przez komiks i radio (O. Welles), a kończąc na filmie (B. Haskin), telewizji (J. Sargent) i operze popowej (J. Wayne). Wybór słynnego w latach 50. filmu SF Byrona Haskina nie był jedynie koniecznością historyczną, podyktowaną pierwszą i jedyną do czasów Spielberga adaptacją filmową, lecz wynikał zarazem ze świadomości, że przeciętność artystyczna filmu, który zdobył skądinąd Oscara za efekty specjalne, jest jego wielką zaletą. Podobnie jak jest nią zdolność do ukazywania tego, czym jest w istocie estetyka filmu. Faulstich postawił sobie za cel zasypanie przepaści między abstrakcyjnie rozumianą teorią, dla której poszczególne filmy są co najwyżej mniej lub bardziej arbitralnie dobranymi przykładami, a formalną i treściową analizą pojedynczego filmu pojmowanego jako totum. Dzięki tak jasno sprecyzowanemu założeniu badawczemu autorowi udało się skutecznie przybliżyć pięć kategorii określających medium filmu: realizm, przemoc pokazywania, technikę, towar, mit. I jednocześnie pokazać, jak przejawiają się one w konkretnym dziele filmowym, które naznaczyło je swymi niepowtarzalnymi cechami.
Gdy przyglądamy się współczesnej praktyce społecznej, reprezentowanej przez media masowego przekazu, bez trudu dochodzimy do wniosku, że słowotwórcza działalność podmiotu jest w dużej mierze determinowana czynnikami pragmatycznymi. Modele słowotwórcze, które cechuje pewna stałość formy oraz zmienność znaczenia, wpisują się doskonale w obraz współczesności. Stają się skutecznym narzędziem pozwalającym użytkownikom języka realizować najważniejsze dla nich potrzeby – łatwego i szybkiego nazywania bytów wyobrażeniowych. Composita, stanowiące przedmiot analiz, należy traktować jak swego rodzaju znak czasu zarówno we współczesnym polskim, jak i bułgarskim medialnym dyskursie publicystycznym. Serie polskich i bułgarskich wyrazów złożonych z komponentami eko-/???-, euro-/????-, gej-/???- i homo-/????- cechuje wysoka produktywność, wskazując tym samym na zjawiska zajmujące centralne pozycje w medialnym dyskursie publicystycznym obu języków. Z kolei struktury złożone z komponentami ?????- i ?????-/-????? w języku bułgarskim wyznaczają specyficzne, typowe dla kultury popularnej w tym kraju przestrzenie, przyczyniając się do ukonkretnienia dyskursu potocznego, ale i intelektualnego (metadyskurs o czałdze). Trudno odpowiedzieć na pytanie, ile z tych struktur utrwali się i zagości na stałe w języku. Zresztą nie jestem przekonana, czy, w obliczu współczesności i praw, które nią rządzą, to pytanie znajduje uzasadnienie, ponieważ mamy do czynienia z wyrazami funkcjonującymi w języku na szczególnych zasadach. Ich istnienie sankcjonuje często konkretne zdarzenie użycia językowego. Wyjęte z kontekstu stają się konceptualnie rozmyte. Ale ta cecha tym bardziej utwierdza mnie w przekonaniu, że właśnie tego typu konstrukcje, także jako struktury realizujące określony model słowotwórczy, są językowym sposobem adaptacji do współczesności.
Monografia adresowana jest do przedstawicieli środowisk akademickich i wojskowych, jak również przedstawicieli innych służb mundurowych oraz administracji publicznej. Może ona także stanowić wsparcie procesu dydaktycznego w uczelniach, w których prowadzone są kierunki studiów związane z obronnością i bezpieczeństwem państwa oraz zarządzaniem publicznym, w zakresie sprawnego funkcjonowania organizacji publicznych we współczesnym świecie – ich miejsca i roli, a także możliwości i sposobów współdziałania zróżnicowanych podmiotów na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa.
Na książkę Muzyka, teatr, książka w Rosji składa się blisko ćwierć setki szkiców traktujących o rosyjskiej kulturze artystycznej i naszych z nią kontaktach. Część pierwsza zbioru – „W Rosji i z Rosji” – przede wszystkim opowiada, czasem w sposób ogólniejszy, czasem bardziej szczegółowy, o niektórych wybitnych postaciach współczesnego (choć nie tylko) rosyjskiego życia kulturalnego i wybranych ważnych rosyjskich wydarzeniach artystycznych ostatnich lat, skupiając się zwłaszcza na tych z obszaru muzyki, teatru i literatury. Część druga – „Rosja i my” – w pierwszym rzędzie dotyczy polsko-rosyjskich powiązań i współpracy na tych polach zarówno w przeszłości, jak i obecnie.
Autorzy opracowania zapragnęli sprawdzić, czy równie sprawnie, jak odczytujemy obrazy, potrafimy je tworzyć, zawierając w nich komunikaty na temat tożsamości różnych miejsc w naszym kraju. Wytyczyli pięć celów publikacji, w większości praktycznych. Po pierwsze, dokonali pełnej kwerendy – od szczebla wojewódzkiego do
szczebla powiatowego – znaków promocyjnych (logo) opracowanych i stosowanych przez jednostki samorządu terytorialnego w Polsce. Po drugie, wzmocnili teorię tożsamości wizualnej badaniami empirycznymi. Po trzecie, dali szansę projektantom na ogląd dotychczasowych dokonań w tej dziedzinie. Postawili sobie również ambitny
cel edukacyjny, w większości sprowadzający się do nauki – jak tego NIE robić. Na koniec wskazali możliwość dalszych badań w tej dziedzinie, stawiając pytanie, jakie są mentalne i socjologiczne przyczyny obecnego stanu rzeczy. Mnie osobiście jako grafika i wykładowcę przedmiotów związanych z omawianym tematem szczególnie
cieszą te praktyczne założenia i muszę przyznać, że materiał, który autorzy dają nam do dyspozycji, jest wyjątkowy i obszerny. Jak dotąd nie pojawił się jeszcze na polskim rynku literatury przedmiotu ani jeden taki zbiór.
Dr hab. prof. ASP w Katowicach Katarzyna Gawrych-Olender
Zaletą omawianej publikacji jest wypełnienie istniejącej na polskim rynku wydawniczym luki dotyczącej badań marketingiem terytorialnym. Co prawda istnieje wiele ciekawych opracowań prezentujących ramy teoretyczne tego wycinka marketingu (i są one zazwyczaj bogate w studia przypadków), brakuje jednak na naszym rynku
prób całościowej analizy pewnego wycinka marketingu terytorialnego. To już nie studium przypadku, ale całościowe badanie sygnatur używanych na szczeblu miasta, powiatu i województwa. Podjęcie takiego wysiłku powoduje, że dzięki niniejszej książce znacznie wzbogacona zostanie refleksja nad marketingiem terytorialnym. Już nie pokazywanie poszczególnych przypadków, ale niezwykle ambitnie zakrojona analiza odnosząca się do wszystkich wariantów wykorzystania sygnatur na trzech poziomach JST. Dzięki wysiłkowi pary katowickich autorów pojawia się ważna i potrzebna pozycja wprowadzająca nową jakość do polskich analiz marketingu terytorialnego. Dodać należy, że pozycja ze wszech miar udana.
Dr hab. prof. UŚ Tomasz Nawrocki
Rzecz o kulturze, historii i tradycji Islamu. Autorka odczarowuje niesprawiedliwe stereotypy, uczy tolerancji i ciekawości świata. Odpowiada na pytania, które najczęściej padają zarówno z ust dzieci, jak i dorosłych, gdy mówi się o muzułmanach. Książka porusza tematy historyczne, religioznawcze oraz te, dotyczące codziennego życia. Mnóstwo w niej ciekawostek związanych z modą, dietą, życiem rodzinnym i społecznym muzułmanów. Autorka porusza również tematy trudne, takie jak islamski terroryzm, nie boi się zadawać ciekawskich i niewygodnych pytań. Można śmiało powiedzieć, że powstaje pierwsza w Polsce książka dla dzieci, która mądrze i rzeczowo tłumaczy, kim tak naprawdę są muzułmanie.
Błyskotliwa, pouczająca i zabawna opowieść o podróżach w czasie - koncepcji, która fascynuje fizyków i pisarzy od ponad stu lat.
James Gleick proponuje przekraczającą ramy tradycyjnego myślenia wycieczkę po niezwykłej krainie podróży w czasie – od literackich i naukowych narodzin począwszy, na wpływie, jaki wywarły na nasze rozumienie czasu kończąc. Autor zagłębia się w związki fizyki, technologii, filozofii i sztuki z podróżami w czasie i opowiada o kulturowym rozwoju tej idei – od powieści H.G. Wellsa po telewizyjnego Doktora Who, od Prousta po Woody’ego Allena. Przygląda się też niezbyt wyraźnej granicy między science fiction a współczesną fizyką, by dojść do pytania, czym właściwie jest przeżywana przez nas chwila – świat ulotności, w którym teraźniejszość pożera wszystko, a przyszłość nieustannie znika.
“Czysta przyjemność. (…) Istny park rozrywki, pełen swawolnych atrakcji, który James Gleick eksploruje z zaraźliwym zapałem”
“The Wall Street Journal”
„Fascynująca mieszanka filozofii, krytyki literackiej, fizyki i obserwacji kulturowych. (…) Wspaniałe przypomnienie, że najlepiej działającą technologią podróży w czasie jest ta najstarsza: snucie opowieści”.
“The New York Times Book Review”
Fascynująca podróż po świecie pełnym przerażających monstrówz legend i… rzeczywistości Mieszkają w cieniu - w głębi lasu, w mroku nocy, w ciemnych zakamarkach naszych umysłów. Mówią o nich legendy i przesądy, średniowieczne zabobony i bajania przekazywane z pokolenia na pokolenie: o wilkołakach i wendigo, poltergeistach i wampirach, goblinach i mściwych duchach. W tej pięknie ilustrowanej książce gospodarz bestsellerowego podcastu „Lore” i serialu jest naszym przewodnikiem w fascynującej podróży po historii tych przerażających stworów, badającym nie tylko legendy, ale także to, co one mówią o nas samych. Aaron Mahnke prowadzi nas na odludne tereny Pine Barrens w New Jersey, zamieszkiwane przez osławionego diabła o czerwonych ślepiach. Pokazuje potworne przypadki kanibalizmu - niektóre oficjalnie udokumentowane, inne będące jedynie wytworem wyobraźni... być może. Odwiedza słabo oświetlone pokoje, w których odbywają się seanse spirytystyczne, europejskie wioski nękane przez gremliny, a nawet Key West na Florydzie, siedzibę demonicznej lalki imieniem Robert. W swojej książce Aaaron Mahnke uświadamia nam, że czasem prawda jest bardziej przerażająca niż najbardziej wyszukane fantazje.
BIBLIA DLA DZIECI jest opracowaniem, które w przystępnej i bogato ilustrowanej formie przekazuje historię zbawienia i tajemnicę paschalną. Wybrane teksty zaczerpnięte ze Starego i Nowego Testamentu wprowadzają młodego Czytelnika w biblijny świat. Są tu oryginalne fragmenty Słowa Bożego, spisanego pod natchnieniem Ducha Świętego. Ich lektura staje się osobistym spotkaniem z Bogiem i pomaga formować serca i sumienia w duchu prawdy i miłości ewangelicznej. Książka została przygotowana we współpracy z Wydawnictwem Pallottinum. Wykorzystano teksty z Biblii Tysiąclecia
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
