W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Korfu Plaże pod klifami, miasto dwóch twierdz i weneckie wioski-Co mieszkańcy jadają na kolację?-Czy kąpiel w Kanale Miłości przynosi szczęście zakochanym?-Jak na wyspie ochronić się przed "złym spojrzeniem"?-Czy karnawał w Kerkirze dorównuje temu w Wenecji?Podczas podróży z Pascalem zobaczysz jedną z najpiękniejszych stolic greckich wysp!Chlomos to malutka, niezwykle widokowa wioska, do której zagląda niewielu. To najlepsze miejsce, żeby zobaczyć typowe greckie życie poza szlakami turystycznymi. W okolicy rozciągają się dzikie piaszczyste plaże Agia Barbara i Marathias, idealne dla szukających wytchnienia. Niedaleko stąd do prawdziwej przyrodniczej perełki - sztucznie utworzonego przez Wenecjan jeziora Korission. To właśnie do tego zbiornika o słodko-słonej wodzie od drugiej połowy września przylatują różowe flamingi.Dorota Kamińska autorka bloga salatkapogrecku plKumkwatTen niewielki owoc cytrusowy przywieźli na wyspę Brytyjczycy. Ze "złotych pomarańczy" robi się przede wszystkim likiery oraz rozmaite słodkości. To doskonały pomysł na pamiątkę z Korfu.
Rumunia i Bukareszt Między legendą Drakuli, dziką naturą i energią stolicy-Która część Bukaresztu pozwala poczuć klimat miasta?-Kiedy Rumuni obchodzą walentynki?-Którą trasą przejść Wąwóz Siedmiu Drabin?-Gdzie w Rumunii znajduje się najpiękniejszy zamek?Podczas podróży z Pascalem odkryjesz inspirującą krainę na skraju Europy!Niepozorne wsie i miasteczka Wołoszczyzny skrywają ciekawe zabytki, takie jak monastyry i bojarskie dwory obronne. Pałac Pele to główna, ale nie jedyna atrakcja perły regionu - Sinaii. XIX-wieczna rezydencja rumuńskich władców do dziś zachwyca baśniowym połączeniem charakterystycznej architektury i górskich pejzaży. Miejscowość to także znany kurort narciarski, a okoliczne góry Bucegi są doskonałym celem pieszych wędrówek. Najpiękniejsze widoki rozpościerają się ze szczytów Caraiman i Cota, na które wwożą piechurów kolejki gondolowe.Michał Torz dziennikarz, miłośnik i znawca Rumunii, autor bloga O Rumunii i nie tylkoSarmaleSztandarowym rumuńskim przysmakiem są sarmale, czyli mniejsza wersja polskich gołąbków. Nadziewa się je na różne sposoby (są też wersje bezmięsne) i zawija w marynowaną kapustę lub liście winogron (częściej w Dobrudży, gdzie silne są wpływy tureckie). Sarmale często podaje się ze śmietaną, a idealnym dodatkiem (łatwo się przekonać, że nie tylko do sarmali) jest mamałyga (mmlig).
Cypr Wyspa dwóch kultur, wyjątkowych pejzaży i wszędobylskich kotów-Dlaczego w Lefkarze balkony są ozdobione haftami?-Gdzie na Cyprze według legendy narodziła się Afrodyta?-Co sprawia, że woda wokół Cape Greco zmienia kolor?-Jakie eksponaty można podziwiać w podwodnym muzeum MUSAN?Podczas podróży z Pascalem dotrzesz do źródeł wyspiarskiego stylu życia!Spokojne Protaras przyciąga przede wszystkim fantastycznymi plażami i łagodnym zejściem do wody, idealnym dla najmłodszych. Wyjątkowo malownicze miejsce to wysepka w Zatoce Figowej, a plaża w tym miejscu słynie z miękkiego piasku, świetnej infrastruktury oraz wyjątkowego koloru morza, które mieni się tu w odcieniach błękitu i turkusu.Iwona Majcherek autorka portalu wiemgdziejade plArmuduArmudu to malutkie szklanki, które wyglądem przypominają kwiat tulipana. W północnej części Cypru serwuje się w nich doskonały, aromatyczny napar herbaciany.
Madryt Słoneczne serce Hiszpanii-Gdzie można zobaczyć najpiękniejsze zachody słońca?-Za co pokochał Madryt Ernest Hemingway?-Ile winogron należy zjeść w Nowy Rok?-Co je się na hiszpańskie śniadanie?Podczas podróży z Pascalem nie ominą cię żadne atrakcje Madrytu!Madryt to miasto kontrastów - nowoczesna metropolia wciąż nosi w sobie ślady arabskich korzeni. Spacerując po ulicach miasta, warto pamiętać, że za wieloma nazwami, słowami i detalami kryją się fascynujące dzieje spotkań kultur. Symbolicznym miejscem, które łączy nowe i dawne, jest katedra Almudena. Nazwa pochodzi od arabskiego słowa am-mudayna: "małe miasto" lub "forteca". Właśnie w tym rejonie znajdowała się muzułmańska osada, a dziś stoi świątynia.Karolina Szklarzautorka bloga Madryckie TertulieTemplo de DebodW Parque de la Montana znajduje się otoczona stawami i ogrodami intrygująca świątynia, która była darem od rządu Egiptu. Oryginalnie została ona wzniesiona w II w. p.n.e. i poświęcona egipskiemu bogu Amonowi, a w latach 70. XX w. została przeniesiona do Hiszpanii, gdyż teren, który zajmowała, miał zostać zalany po zbudowaniu Tamy Asuańskiej. W tej egipskiej świątyni można obejrzeć wystawę, która dokumentuje jej historię. Jest to najstarszy zabytek w Madrycie.
Kos Wyspa Hipokratesa, winorośli i białych miasteczek-Które plaże na Kos są najbardziej malownicze?-Z jakich ziół słynie wyspa?-Gdzie wybrać się na wyprawę rowerową?-Jak odkryć najpiękniejsze gorące źródła?Podczas podróży z Pascalem nie ominą cię żadne atrakcje Kos!Współczesne Kos chętnie odwołuje się do hipokratesowej filozofii życia. Promowane są zdrowa, lokalna i nieprzetworzona żywność, dieta śródziemnomorska, aktywność fizyczna i harmonia z naturą. Dzięki temu Hipokrates pozostaje tu nie tylko postacią historyczną, lecz żywym symbolem wyspy zdrowia, umiaru i odpowiedzialności, aktualnym także po ponad dwóch tysiącach lat.Michał Feder i Monika Iskra-Feder przewodnicy po wyspie i autorzy bloga KosWysepka KastrWedług lokalnej legendy trzykrotne uderzenie w dzwon kościółka gios Nikolos na wysepce Kastr ma szczególną moc: przynosi szczęście, spełnienie życzeń i boską opiekę. Dawniej wierzono także, że rytuał ten chroni żeglarzy przed burzami i zapewnia bezpieczny powrót do brzegu. Według innej wersji legendy mężczyzna, który przepłynie wpław na wysepkę, wdrapie się na wzgórze i trzykrotnie uderzy w dzwon, dostępuje odpuszczenia grzechów, a sam dźwięk dzwonu działa oczyszczająco na ciało i duszę.
W zbiorze znajduje się 30 ilustracji, opowiadających o życiu Pana Jezusa, w kolejności chronologicznej. Wydarzenia przedstawione na ilustracjach stanowią doskonałą okazją do rozmów o Panu Bogu.To kreatywna pomoc metodyczna do katechezy w przedszkolu i w rodzinie.Ilustracje dostosowane do możliwości manualnych dziecka w wieku 5 i 6 latDydaktyczne walory zastosowania kolorowanek w wieku przedszkolnym:motywują do nauki przez zabawę;uczą poznawania i nazywania kolorów;kształcą cierpliwość, dokładność, skupienie;wpływają na koncentrację wzrokowo-ruchową istotną w nauce pisania;rozwijają wyobraźnię i twórcze myślenie;redukują stres, wprowadzają wyciszenie.
Najważniejsze dzieło Josepha Ratzingera w nowej odsłonieWprowadzenie w chrześcijaństwo, wydane po raz pierwszy w 1968 roku, szybko stało się międzynarodowym bestsellerem. Ta błyskotliwa książka, będąca owocem wykładów, które Joseph Ratzinger wygłosił w Tybindze, stanowiła świadectwo wiary chrześcijańskiej młodego i obiecującego teologa, żyjącego w centrum współczesnego świata. Dał w niej wyraz nie tylko swojej wiedzy, ale także przenikliwości i wrażliwości na pytania ludzi. Mimo upływu lat publikacja wciąż budzi ogromne zainteresowanie. Dlatego też papież Benedykt XVI pozwolił Manfredowi Ltzowi - doktorowi nauk medycznych i teologowi - przygotować odnowioną wersję swojego dzieła.Ltz nadał książce, która w pierwotnej wersji adresowana była do środowiska akademickiego, bardziej przystępny charakter. Nie zmieniając spójnego toku rozumowania autora, uprościł Wprowadzenie i jego terminologię. Kolejne rozdziały poprzedził krótkimi wstępami, pozwalając tym samym spojrzeć odbiorcom na oryginalną myśl teologiczną Josepha Ratzingera z innej perspektywy."Tekst Wprowadzenia jest i pozostaje bardzo aktualny. Niektórzy będą zaciekawieni, gdy usłyszą o takim Krótkim wprowadzeniu w chrześcijaństwo".z listu papieża Benedykta XVI do Manfreda Ltza (18 II 2022 r.)"Nie znam żadnego współczesnego teologa, o którego wyrazistej teologii tak wielu ludzi dawałoby świadectwo, że dzięki niej doszli do wiary. Mam więc nadzieję, że Krótkie wprowadzenie w chrześcijaństwo dla wszystkich trafi do wielu ludzi, którzy stracili z oczu istotę tej religii: do wykształconych i niewykształconych ateistów, pragnących wiedzieć, jakie myśli leżą u podstaw kultury Zachodu, do chrześcijan, chcących odwrócić się od Kościoła z powodu skandalu związanego z nadużyciami seksualnymi, ale również do tych chrześcijan, którzy w nim pozostają, ale szukają punktów orientacji w zawirowaniach codziennych gorących kościelnych debat".z Przedmowy Manfreda Ltza
Malaga, Grenada i Gibraltar Śladami Picassa, tapas barów i azulejos-Gdzie odbywają się spontaniczne koncerty flamenco?-Co robią makaki na Skale?-Jak smakują espetos de sardinas?-Dlaczego Hiszpanie spotykają się o północy?Podczas podróży z Pascalem nie ominą cię żadne atrakcje Malagi, Grenady i Gibraltaru!Lubię Malagę za jej codzienność. Za poranki, które zaczynają się powoli, za zapach kawy, tostów z oliwą i utartym pomidorem i wspaniały sok świeżo wyciskany z pomarańczy. Lubię ją za ludzi, którzy popołudniami niespiesznie spacerują po nadmorskim deptaku, co chwilę przystając, by porozmawiać z kimś znajomym oraz za gwar rozmów toczących się przy barach.Monika Bień autorka bloga Hiszpańskie SmakiTajemnice andaluzyjskich słodyczyKuchnia andaluzyjska zawdzięcza Maurom bardzo wiele, czyli aromatyczne zioła i przyprawy, np. kminek, kolendra, szafran, anyż, imbir, mięta, cynamon Jednak o obecności kultury arabskiej w Hiszpanii najdobitniej przypominają desery na bazie migdałów, daktyli i pigwy. Maurowie odeszli, ale słodycze pozostały. Są to m.in. tocino de cielo ("dotyk nieba") i pachnące cynamonem lub migdałami polvorones oraz mantecados. Tradycję ich produkcji podtrzymywały hiszpańskie i portugalskie zakony.
Norwegia i Oslo Kraina fiordów, designu i innowacji-Która miejscowość ma najkrótszą nazwę na świecie?-W jakim miejscu najlepiej obserwować zorze polarne?-Kim są Saamowie?-Gdzie malował swoje obrazy Edvard Munch?Podczas podróży z Pascalem nie ominą cię żadne atrakcje Norwegii i Oslo!Spacer promenadą portową w Oslo ma wiele do zaoferowania: kojąca natura z jednej strony, światowej klasy architektura, kultura i jedzenie z drugiej. Stocznie, kontenery i duży ruch ustąpiły miejsca chodnikom dla pieszych oraz parkom. Trasa łączy stare i nowe części miasta - mija się na niej najpopularniejsze zabytki stolicy, m.in. Operę, Muzeum Muncha, Bibliotekę Deichmanna, a także wieżowce znane jako Barcode, czyli światowej sławy perły architektury miasta. Warto odwiedzić też jedną z pobliskich pływających saun lub stary statek MS "Bjrvika", który został przekształcony w bar.Paulina Górszczak autorka bloga Marchewkowa SkandynawiaKościoły klepkoweNorweskie stavkirker są najstarszymi zachowanymi drewnianymi kościołami. Uważa się, że w Norwegii istniało ich kiedyś nawet 2 tysiące, ale do dziś zachowało się tylko 28. Jednym z przykładów jest Kościół Wang pod Karpaczem. Drzwi i zwieńczenia są często pięknie rzeźbione, a dekoracje stanowią połączenie motywów chrześcijańskich i - jak się często uważa - przedchrześcijańskich motywów wikińskich ze zwierzętami oraz smokami. Istnieje kilka rodzajów tych kościołów, ale wszystkie charakteryzują się słupami narożnymi ("klepkami") i drewnianą konstrukcją szkieletową z deskami ściennymi stojącymi na parapetach. Ściany te znane są jako ściany klepkowe, stąd też ich nazwa.
Andaluzja W cieniu pomarańczy i rytmie flamenco-Ile drzewek pomarańczowych rośnie w Sewilli?-Dlaczego rzeka Tinto jest czerwona?-Jak powstało sherry?-Gdzie odbywa się największy karnawał w Hiszpanii?Podczas podróży z Pascalem nie ominą cię żadne atrakcje Andaluzji!Zmysły są tu zawsze na pierwszym miejscu. Oczy powoli przyzwyczajają się do bieli ścian, ciepłych odcieni ziemi i błękitu nieba. Słuch uczy się dźwięków flamenco oraz melodii języka, nawet jeśli nie rozumie się każdego słowa. Skóra zapamiętuje promienie słońca, a ciało - rytm dnia, który nie jest podporządkowany zegarkowi.Monika Bień autorka bloga Hiszpańskie SmakiRowerem po torachW 1993 r. w Hiszpanii powstał program Vias Verdes (zielone ścieżki) - opuszczone linie kolejowe przerobiono na trasy spacerowe i ścieżki rowerowe. Szlaki są płaskie i nie jeżdżą nimi samochody, a w dodatku większość przebiega przez wyjątkowo piękne tereny. Jeden z najładniejszych wytyczono na południu Andaluzji. Via Verde de la Sierra liczy sobie ponad 35 km i jest wytyczony przez górzyste tereny.
Madera i Porto Santo Pośród lewad, kolorowych drzwi i dźwięków fado-Ile kolejek liniowych znajduje się na wyspie?-Skąd pochodzi Cristiano Ronaldo?-Jak smakuje poncha?-Gdzie można wykąpać się w skalnych oceanicznych basenach?Podczas podróży z Pascalem nie ominą cię żadne atrakcje Madery i Porto Santo!Madera to nie tylko spis atrakcji do zobaczenia - to przede wszystkim emocje, które powracają zawsze, gdy stawiam stopę na wyspie. Kiedy idę Lewadą Caldeiro Verde, czuję się jak w innym świecie - las laurissilva otula mnie zielenią, a szum wody prowadzi w stronę Zielonego Kotła. Z kolei Vereda da Ponta de So Loureno jest dla mnie kwintesencją wolności - idąc wzdłuż skalistego półwyspu, mam wrażenie, że z każdej strony otacza mnie ocean, a za kolejnym zakrętem czeka następny zapierający dech w piersiach niesamowity widok.Konrad Rutkowski autor bloga Madera - kraina wiecznej wiosnyCasinhas de SantanaDomki w Santanie, znane jako casinhas de Santana, to jedne z najbardziej rozpoznawalnych symboli Madery. Mają charakterystyczny kształt litery A, drewnianą konstrukcję i strome dachy kryte strzechą, które niemal dotykają ziemi. W białych fasadach widoczne są czerwone i niebieskie drzwi oraz okna, które nadają całości wyjątkowej malowniczości. Dawniej chatki tego typu budowano na całej wyspie, były nieco większe i miały podpiwniczoną część mieszkalną. Ich praktyczną zaletą było utrzymywanie ciepła zimą i chłodu latem.
Zakynthos Skaliste zakątki i kilometry złotych plaż-Kto wymyślił nazwę Zante?-Z czego robi się lokalny deser - friganię?-Która część wyspy jest królestwem żółwi?-Kiedy Błękitne Jaskinie wyglądają najpiękniej?Podczas podróży z Pascalem zakochasz się w kwitnącym Zante!Północno-wschodnia część wyspy poza sezonem sprawia wrażenie, jakby znajdowała się na końcu świata. Właśnie ją poleciłabym do zwiedzenia wszystkim, których męczy turystyczny zgiełk kurortów. Pokazałabym im plażę Kremidi, gdzie można wypatrzyć czerwone rozgwiazdy, Xechoriatis w Starym Alikanas i tawernę, do której prowadzą schody z plaży. Wybrałabym małą zatoczkę Mikro Nisi, którą warto odwiedzić w drodze z równie pięknego Makris Gialos, gdzie woda jest bardziej szmaragdowa niż błękitna. Każda kręta droga prowadzi wędrowca do kolejnego cudu natury: Porto Vromi, Korakonisi, Plakaki, Stenitis. I mogłabym tak wymieniać bez końca.Anna Halama-Lis autorka bloga @ania_na_zanteSerowa obfitośćW Grecji wytwarza się niezliczone gatunki serów: aromatyczną białą fetę, twardy, bladożółty, pikantny kefalótiri, półtwardy ser owczy kasseri oraz miękką, słodkawą gravierę. Zakynthos słynie z ladotyri, pikantnego sera dojrzewającego w oliwie.
Czy Ostatnia Wieczerza była pierwszą mszą w historii? Jak sprawowano Eucharystię w czasach późnego średniowiecza i w przededniu reformacji? W jakich okolicznościach powstał mszał? Jaki wpływ na kształt liturgii mieli ostatni papieże?Rzymska msza święta ma wielowiekową tradycję. O ile sakramentalny charakter liturgii eucharystycznej pozostaje niezmienny, niezależnie od rytu, o tyle konkretna rytualna forma każdej tradycji liturgicznej jest owocem długiego procesu historycznego. Michael Uwe Lang pomaga uchwycić w dziejach mszy rzymskiej złożoną relację między stabilnością a zmianą. Przybliża historię obrzędu mszalnego - od jego początków aż po współczesność; wskazuje jej punkty węzłowe, opisuje trudne do przewidzenia perypetie, omawia aktualny stan wiedzy i rozwiewa pewne mity dotyczące kondycji liturgii w Kościele w niektórych epokach. Na tle tak zarysowanej historii mszy podejmuje również kwestię posoborowej reformy, oferując jej wyważoną ocenę, a także kreśli pewne prognozy na przyszłość.Głębsze poznanie i zrozumienie bogatej oraz złożonej historii mszy pomaga bardziej świadomie i owocnie uczestniczyć w liturgii. Jest ona bowiem - jak uczy Katechizm Kościoła Katolickiego - naszym uczestnictwem w modlitwie Chrystusa skierowanej do Ojca w Duchu Świętym. W niej cała modlitwa chrześcijańska ma swoje źródło i swój kres.
W zbiorze znajduje się 30 ilustracji przedstawiających wydarzenia roku liturgicznego. Wszystkie nawiązują do tradycji religijnych obchodzonych w rodzinie i kościele a wynikających z kalendarza liturgicznego. Każda ilustracja stwarza przestrzeń do rozmów o Panu Bogu.To kreatywna pomoc metodyczna do katechezy w przedszkolu i w rodzinie.Ilustracje dostosowane do możliwości manualnych dziecka w wieku 5 i 6 latDydaktyczne walory zastosowania kolorowanek w wieku przedszkolnym:motywują do nauki przez zabawę;uczą poznawania i nazywania kolorów;kształcą cierpliwość, dokładność, skupienie;wpływają na koncentrację wzrokowo-ruchową istotną w nauce pisania;rozwijają wyobraźnię i twórcze myślenie;redukują stres, wprowadzają wyciszenie.
Książka ULMOWIE. Rękopisy nie jest zwykłą biografią. To bardzo osobiste spotkanie z Rodziną Ulmów, która w prostej codzienności zdobywała świętość. To unikalny klucz do świata Józefa i Wiktorii ukryty w ich własnoręcznych zapiskach z lat 1921-1944.W niniejszej publikacji możemy się zapoznać z prywatnymi notatkami Józefa, listami wysyłanymi do Rodziny Ulmów oraz niepublikowanymi dotąd fotografiami dokumentującymi życie męczeńskiej rodziny. W książce znajdują się również refleksje Józefa z czasów służby wojskowej, dowody jego niezwykłej otwartości na wiedzę oraz wzruszające ślady edukacyjnych początków jego dzieci.Sercem niniejszej publikacji jest słowo "Tak", dopisane ołówkiem na marginesie rodzinnej Biblii przy przypowieści o miłosiernym Samarytaninie. Wspomniana przypowieść stała się mottem życia Rodziny Ulmów, które ostatecznie zostało przypieczętowane męczeńską krwią podczas podjętej próby ratowania Żydów w czasie trwania niemieckiej okupacji w Polsce.
Ten wyjątkowy album, przygotowany z okazji 800. rocznicy śmierci św. Franciszka z Asyżu oraz jubileuszowego Roku Świętego Franciszka ogłoszonego przez papieża Leona XIV, stanowi zaproszenie do odkrycia autentycznego oblicza Biedaczyny z Asyżu. Publikacja, wzbogacona licznymi ilustracjami, rzetelnie przedstawia życie ubogiego świętego - od młodości w Umbrii i radykalnego nawrócenia, przez misję u sułtana, aż po kres jego ziemskiej drogi. Ukazuje św. Franciszka jako tego, który poprzez pokorę i posłuszeństwo stał się jednym z najważniejszych odnowicieli wiary w dziejach Kościoła.Postawa św. Franciszka uczy, jak budować dojrzałą religijność opartą na prawdzie i całkowitym zaufaniu Bogu. Inspiruje do pogłębiania wiary, uświadamiając, że autentyczna odnowa zawsze zaczyna się od przemiany własnego serca oraz odkrywania siły płynącej z pokory i pełnego zaufania Bożym planom.Zwieńczeniem wydania jest część modlitewna. To przestrzeń wyciszenia i refleksji, która pozwoli czytelnikowi podjąć drogę, którą kroczył św. Franciszek z Asyżu - drogę pokoju, wdzięczności i bezgranicznego zaufania Bogu.
Przedmowa: ks. prof. Waldemar Chrostowski Wiara dojrzewa w samym centrum życia, tam, gdzie pojawia się kruchość i pytania bez prostych odpowiedzi. Nie jest zbiorem gotowych formuł, lecz zdolnością trwania przy Bogu wtedy, gdy rzeczywistość przestaje być jasna. Taka wiara, ukazana w Księdze Hioba, potrafi pytać, protestować, milczeć i modlić się, nie zrywając relacji. Dialogi Hioba z przyjaciółmi odsłaniają, jak religijna poprawność może ranić, gdy zamiast towarzyszyć, próbuje się oceniać i tłumaczyćcierpienie. Skarga Hioba nie jest odejściem od wiary, lecz jej najbardziej szczerym wyrazem, modlitwą rodzącą się tam, gdzie zawodzą łatwe słowa pocieszenia. Z tego doświadczenia wyrasta spojrzenie, w którym cierpienie nie jest zagadką do rozwiązania, lecz przestrzenią spotkania z Bogiem i dojrzewania wiary bardziej wolnej, prawdziwej i zakorzenionej w nadziei. ______ O. prof. dr hab. Gabriel Witaszek CSsR biblista i teolog moralista, specjalista w zakresie teologii Starego Testamentu. Licencjat z nauk biblijnychuzyskał w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, a doktorat z teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Profesor KatolickiegoUniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, wieloletni wykładowca Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie oraz na Wydziale Teologicznym Włoch Środkowych we Florencji. Pełnił liczne funkcje akademickie i redakcyjne, m.in. prodziekana i dziekana Wydziału Teologii KUL oraz redaktora naczelnego międzynarodowegoczasopisma naukowego Studia Moralia. Autor ponad 240 publikacji naukowych wydanych w różnych językach. W swojej pracy łączy rzetelną egzegezę biblijną z głęboką wrażliwością duszpasterską.
Skarb Bożego miłosierdzia Droga do świętości. Słowa Jezusa do św. Faustyny i do nas ks. Józefa Pochwata to zaproszenie do odkrywania skarbu Bożego miłosierdzia. Autor w oparciu o jej Dzienniczek ukazuje mistyczne spotkania z Jezusem i znaczenie Jego słów dla drogi do pełni wiary.Dzienniczek drogowskazem Książka pokazuje, że dojrzewanie duchowe wymaga modlitwy, zaufania i wierności Jego woli. Każde słowo zapisane w Dzienniczku staje się drogowskazem, który pozwala zrozumieć sens cierpienia, moc Bożego miłosierdzia i piękno życia w przyjaźni z Chrystusem. To inspirująca lektura dla wszystkich, którzy pragną żyć w codziennej relacji z Bogiem. Rozważania ks. Pochwata uczą, jak praktycznie wprowadzać naukę Jezusa w życie, otwierając serce na miłość, nadzieję i radość płynącą ze spotkania z żywym Zbawicielem.
Dysertacja doktorska Krzysztofa Kotuli prezentuje status quaestionis problemu ciągłości nauczania Magisterium Kościoła w kwestii wolności religijnej na tle nowożytnej filozofii. Problem ten wynika, zasadniczo, z dwóch faktów: stałego potępienia przez papieży, od czasów Rewolucji francuskiej, zasady wolności religijnej rozumianej jako prawo do publicznego wyznawania jakiejkolwiek religii oraz uroczystego zatwierdzenia przez II Sobór Watykański w postaci Deklaracji o wolności religijnej swobody publicznego wyznawania jakiejkolwiek religii, o ile nie zaburza to porządku publicznego.Głównym atutem dokonanej przez Autora wnikliwej syntezy jest rzetelne przedstawienie różnych stanowisk, prezentując ich mocne i słabe strony; stanowisk, które tow dużej mierze wykluczają się nawzajem, choć niektóre z nich są wzajemnie komplementarne. Podobny historyczno-logiczny przegląd może jednakże wywołać u Czytelnika poczucie obcowania ze sprzecznościami, stąd trzeba przypomnieć, że tym jest właśnie status quaestionis - przywołaniem w sposób przekonujący głównych dostępnych opinii celem całościowego nakreślenia omawianej problematyki. ()Co znaczące, do szerszej kościelnej debaty nad ciągłością między soborowym (i posoborowym) nauczeniem w ogóle a tradycyjnym Magisterium usilnie zachęcał ks. Brunero Gherardini (1925-2017), były dziekan wydziału teologicznego Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego (). Autor niniejszej rozprawy, choć bez znajomości dorobku ks. prał. Gherardiniego, wpisał się w postulowaną przez niego niezwykle ważną debatę, podejmując temat od strony syntezy historyczno-pojęciowej, przypominając tym samym, że wskazana problematyka - rzeczywiście mocno "problematyczna" z punktu widzenia tożsamości i orientacji posoborowego Kościoła, jednocześnie niepozbawiona karykaturalnych wypaczeń - nie znika poprzez jej przemilczenie. Choć ograniczone własnymi ramami, owoce i pożytki tego typu wkładu historyków idei dla dyskusji wewnątrzkościelnych są jak najbardziej pożądane i warte dalszego rozwoju.Z posłowia dra Wojciecha GolonkiKrzysztof Kotula - dr nauk humanistycznych, filozof, teolog, tłumacz książek naukowych i popularnonaukowych na język polski, redaktor tekstów technicznych, stały współpracownik naukowy Instytutu Andegavenum. Stopień naukowy doktora uzyskał na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Pawła II w Krakowie na podstawie niniejszej dysertacji. Jego zainteresowania badawcze obejmują m.in. metafizykę (szczególnie scholastyczną), apologetykę, filozofię nauki i przyrody.
Głos z nieba to duchowy klasyk XX wieku, który od ponad 90 lat inspiruje chrześcijan na całym świecie. Książka powstała na podstawie zapisów dwóch wierzących kobiet, nazwanych Dwiema Słuchającymi, które w codziennej modlitwie wsłuchiwały się w głos Jezusa. To nie jest zwykły dziennik. To intymne rozmowy z Bogiem pełne pokoju, nadziei i przypomnienia o Jego nieustannej obecności. Każdy fragment prowadzi czytelnika do głębszej relacji z Jezusem, zachęcając do zaufania w chwilach zwątpienia i wdzięczności w czasach radości. Odkryj słowa, które mogą przemienić codzienność. Jeden dzień, jedna myśl, jedno spotkanie z Bogiem na nowo, każdego ranka.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
