W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Z szeregu wystąp i dołącz do k-popowej rewolucji! Pulsująca zaraźliwą energią koreańska scena popowa to niesamowicie atrakcyjni i utalentowani piosenkarze, a także olśniewająca oprawa wizualna występów. Na światową arenę muzyczną ten nurt wdarł się w roku 2012 za sprawą Gangnam Style, przeboju artysty występującego pod pseudonimem PSY. Chociaż ta moda jest na Zachodzie stosunkowo młodym fenomenem, k-pop gwałtownie zyskuje na popularności i dociera do coraz szerszych kręgów odbiorców, co w dużej mierze zawdzięcza obecności w mediach społecznościowych, takich jak Facebook, YouTube czy Twitter.W tej książce znajdziecie sposoby naśladowania wyglądu i stylu ubierania waszych ulubionych piosenkarzy i piosenkarek k-popowych.Makijaż, dodatki, stylizacje wszystko, czego potrzebujecie, by wyglądać, jak należy!
Wspomnienia 19-letniego Garrarda, który pod naciskiem rodziców poddaje się terapii konwersyjnej, która ma go „uleczyć” z homoseksualizmu, pod tytułem „Wymazać siebie” już 13. lutego ukażą się nakładem wydawnictwa Poradnia K.
Wymazać siebie to historia młodego chłopaka, syna fundamentalistycznego pastora w małym miasteczku w Arkansas, który dokonuje coming outu przed rodzicami. Ci, przekonani, że homoseksualizm to ciężki grzech i nałóg, stawiają mu ultimatum – albo podda się terapii konwersyjnej i wyjdzie z nałogu, albo straci rodzinę, przyjaciół i zostanie wykluczony ze wspólnoty kościelnej.
Wówczas Garrard trafia do chrześcijańskiej organizacji o nazwie Love in Action. Tam pod okiem terapeutów poprzez dogłębne studiowanie Biblii i niemal wojskowy rygor ma zostać nawrócony na heteroseksualizm, oczyszczony z grzesznych impulsów i umocniony w wierze.
Czym tak naprawdę była terapia konwersyjna? I czy w ogóle upokarzanie, stygmatyzację i wyrzekanie się siebie oraz swojej seksualności można nazwać terapią?
Garrard Conley demaskuje obłudę systemu terapeutycznego, a jednocześnie w subtelny sposób pisze
o miłości i seksualności.
„Fundamentalnie chrześcijańscy rodzice wysyłają nastoletniego syna geja na "terapię", wierząc, że pomoże mu ona - wraz z siłą woli i modlitwą - zmienić orientację na "słuszną", czyli hetero. Rzecz dzieje się w 2004 r. na głębokiej amerykańskiej prowincji, ale jest niestety wciąż niepokojąco aktualna i w Polsce
w 2019 r. Geje i lesbijki, którzy mają na koncie horror podobnych "terapii", najczęściej nie chcą lub nie są w stanie opowiedzieć publicznie swych historii. Tym większą wartość mają wspomnienia Garrarda Conleya. Unikat. A zarazem przestroga dla wielu rodziców i ich homoseksualnych dzieci” – mówi o książce Mariusz Kurc, redaktor naczelny magazynu „Replika”, patrona medialnego „Wymazać siebie”.
Na podstawie książki powstał film w reżyserii Joela Edgertona z gwiazdorską obsadą: Nicole Kidman, Russellem Crowe’em oraz Lucasem Hedgesem.
Bestseller „New York Timesa”.
Kontynuacja bestsellerowej serii, obejmująca lata 1981-1983, kiedy to hip hop przeniósł się z parków i mieszkań do śródmiejskich klubów i wytwórni płytowych.
Wykonawcy starają się odróżnić od odbiorców, przywdziewając królewskie szaty, aż nadchodzi młoda załoga z Hollis zwana Run-DMC, która przywraca scenie uliczny klimat.
W tym tomie znajdziecie takie przeboje jak „Planet rock” Afriki Bambaaty, „The message” Grandmastera Flasha & the Furious Five, kultowy film „Wild Style” oraz pierwsze kroki takich gwiazd jak Niva, Beastie Boys, Doug E. Fresh, KRS-One, Ice-T i Public Enemy.
Wypatrujcie też Dolemite’a, ll Cool J, Notoriousa B.I.G. i New Kids on the Block (!).
Jedna z 10 najlepszych powieści graficznych 2013 roku według „Washington Post”.
Studia składające się na niniejszy tom zostały ułożone w kolejności, która sprawia, że tworzą one spójną narrację zarazem historycznoliteracką i komparatystyczną. Tym, co spaja
książkę, są przede wszystkim jej młodopolscy bohaterowie, czołowi artyści tacy jak Miciński, Wyspiański i Berent. Wspólną podstawę przemyśleń i analogii współtworzą także twórcy europejscy i wielkie formacje kulturowe i estetyczne: od antyku, poprzez romantyzm do modernizmu. Stały kontekst stanowi również teatr - od teatru dawnego do najnowszego, z realizacjami teatralnymi Jana Klaty włącznie.
Merytoryczna wartość książki Sabiny Brzozowskiej jest niewątpliwa i wysoka, a estetyczne doświadczenie lektury potęguje piękny i staranny język. Zarówno bogactwo języka interpretacji, jaki bardzo naturalny, własny rytm polszczyzny, jakim całość została napisana, pogłębiają odbiór.
Z recenzji prof. dr hab. Anny Czabanowskiej-Wróbel
„Mój Eucharystyczny Chlebie! Przemień mnie i spraw, bym potrafił dzielić się chlebem – chlebem swego życia, swego czasu, dobrego słowa i gestu miłosierdzia. Niech każdy akt miłości wobec bliźniego będzie aktem mojej adoracji Ciebie, Jezu, a każda kromka chleba podana głodnemu – przedłużeniem Twej Najświętszej Ofiary”.
fragment książki
Zbiór modlitw i rozważań, które mają pomóc w uwielbianiu Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie. Autorkami są Mniszki Klaryski od Wieczystej Adoracji z jedynego w Polsce Sanktuarium Wieczystej Adoracji – miejsca, w którym od 1910 roku nieprzerwanie trwa adoracja Jezusa Eucharystycznego. Książka jest bogato ilustrowana nastrojowymi fotografiami, ułatwiającymi modlitwę.
„Dzieci moje, nie ma nic ponad Eucharystię”
(św. Jan Maria Vianney)
Czym była Eucharystia dla pierwszych chrześcijan? Czym jest dzisiaj dla mnie? Jak przeżywam Mszę Świętą i jak się do niej przygotowuję? Czy stanowi ona dla mnie centrum każdej niedzieli lub dnia codziennego? Na te i inne trudne pytania odpowiada autor książki. Przeczytamy w niej o symbolice Paschalnej Ofiary i Ostatniej Wieczerzy, poznamy nauczanie Kościoła na temat Eucharystii oraz żywoty Świętych, którzy swoim przykładem ukazali piękno Mszy św.: Ignacego Loyolę, Charbela, ojca Pio i Teresy z Lisieux. Z jej lektury dowiemy się również na czym polega misja kapłańska.
W ostatnim rozdziale znajdziemy praktyczne wskazówki autora jak adorować Jezusa. Co zrobić, aby adoracja nie była nudna i jaką formę modlitwy najlepiej wybrać? Podpowiada też, jak w życiu codziennym wcielać dobre nawyki w czasie adoracji Jezusa tak, aby przyniosły najlepsze owoce.
Autor szczególnie podkreśla, że głodu Eucharystii oraz pragnienia adoracji nikt i nic nie zastąpi, albowiem każde spotkanie z Jezusem w adoracji jest oryginalne i niepowtarzalne. Dlatego nie można go powtórzyć ani skopiować i „zachować w pamięci dysku”.
„Czasopismo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich” jest ogólnopolskim rocznikiem naukowym o szerokim profilu historycznym z akcentem postawionym na zagadnienia biblioteczno-muzealne. Pismo pod tym tytułem ukazuje się od 1992 roku, ale jego korzenie sięgają początków Ossolineum i woli jego założyciela, Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, który powołując Zakład do istnienia, wyrażał chęć utworzenia własnego periodyku.
Na łamach „Czasopisma ZNiO” ukazują się teksty prezentujące zbiory instytucji, popularyzujące jej historię i bieżącą działalność, a także omawiające relacje, jakie łączą Ossolineum z Lwowską Narodową Naukową Biblioteką im. Wasyla Stefanyka. W Ossolińskim periodyku jest także miejsce na opracowania rękopisów oraz na prace niezwiązane bezpośrednio z Zakładem: analizuje się tu utwory literackie i omawia ważne zjawiska z historii Polski oraz z dziejów polskiej kultury i sztuki.
W zeszycie 29:
ROZPRAWY I MATERIAŁY
Jerzy Zdrada: „«Polska i Moskwa» Apollona Korzeniowskiego”
Małgorzata Skotnicka-Palka: „My jesteśmy krasnoludki, czyli Pomarańczowa Alternatywa”
Bogusław Bednarek: „W świecie drukowanych poloników szesnastowiecznych Biblioteki Zakładu Narodowego im. Ossolińskich”
ZBIORY
„Z korespondencji profesora Mieczysława Gębarowicza z lat 1970–1984” – wyboru dokonał, wstępem i przypisami opatrzył Edward Różycki
Ihor Sribnyak: „Historia utrwalona w dokumentach: źródłowe znaczenie dokumentów archiwalnych ze zbiorów Ossolineum dla rekonstrukcji działalności rządu Ukraińskiej Republiki Ludowej na emigracji (na przykładzie rękopisu 22/53)”
Krzysztof Gluziński: „Zwrócone – zatrzymane. Fragment opisu”
Małgorzata Minkowska: „Nowe i nowo odkryte inkunabuły w zbiorach Biblioteki Zakładu Narodowego im. Ossolińskich: uzupełnienie katalogów Alodii Kaweckiej-Gryczowej i Eugenii Triller”
Arkadiusz Dobrzyniecki: „Nieznany rysunek, źródło do działalności rzeźbiarskiej klasycystycznego lwowskiego rzeźbiarza Hartmanna Witwera”
DARY
Roman Duda: „Chrześcijańskie Studium Społeczne (1986–1990)”
Z DZIAŁALNOŚCI BIEŻĄCEJ ZAKŁADU NARODOWEGO IM. OSSOLIŃSKICH
Elżbieta Ostromęcka: „Dolnośląski Festiwal Nauki w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich w latach 1998–2016”
Barbara Otfinowska: „«Przyszli żeby zobaczyć poetę...» Postscriptum do wystawy: «Różewicz w zbiorach Gabinetu Kultury Współczesnej Wrocławia i Działu Dokumentów Życia Społecznego ZNiO»”
Z KARTY ŻAŁOBNEJ
„Krystyna Korzon (3 IV 1925 – 7 II 2018)” [Elżbieta Ostromęcka]
W niepublikowanych dotąd rekolekcjach kard. Carlo Maria Martini – znany na całym świecie biblista – przybliża postać Marii Magdaleny i drogę, jaką przeszła do poznania Jezusa. Opisując jej postawy, uczucia i doświadczenie pokazuje, jak nieprzewidywalne dla człowieka są ścieżki Pana. W swoich rozważaniach udowadnia, że to co w chwilach zwątpienia wydaje się nieosiągalne, w chwili zawierzenia pojawia się w zasięgu ręki. Autor podkreśla, że tylko bliskie spotkanie z Bogiem i dotknięcie Go, tak jak uczyniła to Maria Magdalena, jest w stanie odmienić nasze życie. Biblijne teksty i komentarze przydadzą się do codziennej medytacji i będą pomocne w pogłębianiu życia duchowego oraz osobistej relacji z Bogiem.
W październiku 2017 r. na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Szczecińskiego została zorganizowana trzecia konferencja naukowa poświęcona historii Kościoła katolickiego na Pomorzu Zachodnim. Niniejsza publikacja jest zapisem wygłoszonych wówczas referatów. Projekt realizowany jest we współpracy z Wydziałem Teologicznym US. Publikacja powstała w ramach Centralnego Projektu Badawczego „Władze komunistyczne wobec Kościołów i związków wyznaniowych w Polsce 1944–1989”.
Numer 19 specjalistycznego konserwatorskiego periodyku zdaje sprawę z nowych zadań i problemów, przed jakimi stają konserwatorzy, jak opisana przez Ewę Potrzebnicką modernizacja magazynowca BN, dostosowująca warunki tam panujące do międzynarodowych norm, lub analizowane przez Małorzatę Wiercinską wyjście konserwatorów poza środowiska naukowe, otwarcie na organizacje społeczne i takie grupy społeczne jak amatorscy historycy, którzy mogą skorzystać z rad i konsultacji konserwatorów coraz częściej prowadzących szkolenia. W numerze opublikowane zostały również artykuły poświęcone szczegółowym zagadnieniom, mającym wielkie znaczenie dla dobrego zachowania zbiorów. Bogdan F. Zerek zajął się problemem oświetlenia obiektów podczas wystaw i sposobami zminimalizowania niszczącego działania światła. W części „Notesu” poświęconej pracom badawczym można zapoznać się z przykładami użycia nowoczesnych preparatów, takich jak Bookkeeper i Aquazol 500, oraz z analizą skuteczności dezynfekcji w koreańskim systemie BIO-MASTER. Obszernie został potraktowany temat przeglądów obiektów i prac konserwatorskich wykonywanych w związku z digitalizacją zbiorów bibliotecznych i muzealnych. Podstawowym zadaniem digitalizacji jest ochrona obiektów poprzez ich skanowanie lub fotografowanie, a w konsekwencji dostarczenie odbiorcom możliwie kompletnego i jak najlepszego zapisu cyfrowego. Czytelnik ma też okazję prześledzić konserwację japońskiego albumu fotograficznego (Krzysztof Dudek) oraz spojrzeć świeżym okiem na grafiki Napoleona Ordy (Zofia Maniakowska-Jazownik, Yulia Lisai). Wreszcie w tym numerze przedstawiono wspomnienie o Halinie Rosie, nauczycielce kilku pokoleń konserwatorów papieru.
Wdzięczność to projekt osobisty, który powstał w momencie bardzo wyrazistych przemian, jakie następowały w każdej z nas. I podobnie jak w przypadku działań, w które w pełni się angażujemy, nie miał z góry ustalonego przebiegu. Jedynym stałym elementem było to, że obejmował nasze indywidualne spotkania z kobietą, która odsłaniała przed nami swoją cielesność w formie obrazu w trakcie sesji fotograficznej (Tamara) oraz dzieliła się swoją historią podczas rozmowy (Alicja). Od samego początku czułyśmy, że ten projekt musi powstać – to był nasz wewnętrzny imperatyw. Spokój i zaufanie uczestniczek, które podzieliły się z nami swoją cielesnością w formie obrazów i słów wciąż nas w tym utwierdzały. Dały nam tez˙ niesamowitą siłę oraz chęć´ zaangażowania się w jego realizację.
Istotą projektu wdzięczność jest więc z jednej strony intymne odsłanianie cielesności, z drugiej odkrywanie granic wyznaczanych poprzez uważne rejestrowanie własnych emocji, kontaktowanie się ze swoim ciałem w bezpiecznych warunkach: bez oceniającego obserwatora, chęci podobania się komukolwiek lub stosowania się do jakichś formalnych założeń.
Książka stanowi zaproszenie do adoracji Pana przemierzającego ludzką historię, Pana zamieszkałego w człowieczym sercu; to zaproszenie do modlitwy Boga, który w oczyszczonym człowieczym sercu woła wołaniem bez słów. Bo prawdziwa modlitwa zaczyna się od bezradności słów.
Henryk Paprocki (ur. 1946), duchowny prawosławny, wykładowca polskich uczelni, autor wielu książek i przekładów z dziedziny teologii prawosławnej, w niniejszej pracy podjął odwieczne zagadnienie „czym jest czas?” u samych jego podstaw, pytając przede wszystkim, czy czas w ogóle istnieje. W niniejszym tomie, choć podtytuł sugeruje zbiór tekstów skupionych wokół jakiegoś tematu, autor przedstawił rozległy, a zarazem spójny obraz tej problematyki. Są to równocześnie „eseje o wieczności”, co od razu sugeruje też pewną orientację problematyki: chrześcijańską, nastawioną na relację między czasem a nie-czasem, wiecznym trwaniem. Czy jednak wieczność, poza-czas, jest żywa, czy może jest bezruchem? Czy sam czas jest ruchem, czy może właśnie bezruchem, czyli w rzeczywistości ludzkim złudzeniem? Te fascynujące kwestie autor rozważa na niezwykle obszernym materiale historycznym wzbogaconym o mniej u nas znaną teologiczną myśl prawosławną. Sięga do starożytności, lecz także do współczesnej nauki. Jego „eseje o wieczności” nie są historią pojmowania czasu, nie są też systematyzacją różnych jego koncepcji. O jego zamyśle rozjaśnienia relacji między czasem, ruchem, wiecznością mówią te słowa z niniejszego tomu: „[Interesuje mnie] ostatnia, czyli najdalsza gwiazda, która jako pierwsza wdziera się w przestrzeń bez materii i bez czasu, w przestrzeń odwróconą, przestrzeń bezprzestrzenną, przestrzeń poza przestrzenią kosmosu. Przed nią jednak chyba wpada do tej przestrzeni światło, więc dopiero gdzieś poza wszelkim światłem jest nieskończona przestrzeń bez materii i bez czasu, wieczność, której nigdy nie wchłonie rozszerzający się kosmos, gdyż jak można wchłonąć nieskończoność? Nigdy też do niej nie trafimy, chyba że po końcu świata…”
Problematyka zawarta w monografii koncentruje się na zarządzaniu kapitałem intelektualnym w organizacjach non-profit. Umiejętność gospodarowania aktywami niematerialnymi jest warunkiem koniecznym dla każdej organizacji chcącej przetrwać i konkurować na rynku. Funkcjonujące w literaturze przedmiotu, i z różnym powodzeniem stosowane w praktyce, instrumentarium zarządzania ukrytym potencjałem dotyczy przede wszystkim organizacji komercyjnych, tylko w minimalnym stopniu dotykając organizacji non-profit. Tymczasem organizacje non-profit, aktywnie uczestnicząc w tworzeniu potencjału gospodarczego, generowaniu nowych miejsc pracy i sprzyjając racjonalnej alokacji zasobów, tworzą podstawowe elementy systemu gospodarczego wszystkich rozwiniętych gospodarek. Stąd wydaje się zasadne podjęcie dyskusji nad możliwościami wykorzystania czy też adaptacji koncepcji zarządzania kapitałem intelektualnym do warunków funkcjonowania organizacji non-profit. Rozpatrywanie kondycji organizacji non-profit przez pryzmat uwarunkowań zewnętrznych przesłania znaczenie wartości ich kapitału intelektualnego. Szereg istniejących i faktycznie utrudniających życie tym organizacjom czynników z otoczenia tworzy niejednokrotnie barierę nie do pokonania, tłumacząc i usprawiedliwiając wszystkie pojawiające się niepowodzenia, także te pochodzące z wewnątrz. Odpowiednio wykorzystany kapitał intelektualny może stać się strategiczną kompetencją organizacji non-profit. Podjęte rozważania ukazują stan zarządzania kapitałem intelektualnym w organizacjach non-profit na przykładzie bibliotek publicznych województwa śląskiego. Określeniu rzeczywistej kondycji bibliotek publicznych w tym obszarze posłużyła teoretyczna i empiryczna weryfikacja zagadnienia ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki ich funkcjonowania. Próba identyfikacji efektów angażowania kapitału intelektualnego w zarządzaniu bibliotekami publicznymi stała się możliwa dzięki zbudowaniu i wykorzystaniu specyficznego modelu, na który składa się metodyka oparta na zasobach, polegająca na wyodrębnieniu składników kapitału intelektualnego, a następnie skoncentrowaniu uwagi na możliwościach wzmocnienia ich wartości poprzez ustalenie uwarunkowań ich pozyskania, wykorzystania i zarządzania nimi.
Tybetańskie Królestwo Lo, czyli po nepalsku Mustang, przez wieki pozostawało niedostępne dla obcych. Ukryte w najgłębszej dolinie świata, za ośmiotysięcznikami Annapurną i Dhaulagiri, strzegło swoich tajemnic i rytuałów. Docierali tam jedynie pielgrzymi i kupcy prowadzący obładowane solą karawany. Jego historia toczyła się niespiesznie z dala od reszty świata. W końcu jednak musiało otworzyć swoje granice.Magdalena Gołębiowska trafia do tej krainy w XXI wieku. Daje się uwieść urokowi starych wiosek, ich mieszkańców i mistycznemu pięknu surowego krajobrazu. Odwiedza księżniczkę należącą do rodziny od wieków rządzącej Mustangiem, opowiada o Khampach, znanych ze swej odwagi partyzantach walczących o niepodległość Tybetu, podziwia piętnastowieczny klasztor Thubczen, który Tiziano Terzani nazwał jedną z kaplic Sykstyńskich buddyzmu, i rozmawia z włoskim konserwatorem sztuki ratującym tamtejsze świątynie za dolary od amerykańskich filantropów. Patrzy również, jak nieskażona dotąd przyroda ginie pod kołami chińskich ciężarówek. A usłyszane historie i zobaczone obrazy układają się w opowieść o tym, co się dzieje, gdy zatrzymany czas nagle zaczyna przyspieszać.
Z okazji 450-lecia fundacji męskiej gałęzi Karmelu Terezjańskiego KID w Krakowie oraz redakcja Głosu Karmelu zaprosili karmelitów bosych Prowincji Krakowskiej do projektu zatytułowanego Czerpać ze źródła. Celem tego przedsięwzięcia było stworzenie syntezy historyczno-teologicznej obejmującej wydarzenia i osoby, dzięki którym zrodziła się w Kościele nowa rodzina zakonna.
Niniejsza książka pod redakcją Jerzego Wiesława Gogoli OCD to zbiór wykładów wygłoszonych w czasie XX Dni Duchowości Karmelitańskiej, które miały miejsce w dniach 11-12 maja 2017 r. Punktem wyjścia do rozważań były objawienia fatimskie i Maryja Fatimska. Temat objawień został poszerzony i mówiono o Maryi jako przewodniczce na drodze do zjednoczenia z Bogiem.
W 2019 roku minie 35 lat od męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Autor Wacław Stefan Borek stara się wejść w duchowy dialog z kapelanem „Solidarności”, odsłaniając – w myśl zachęty św. Jana Pawła II – jego „wewnętrznego człowieka”, który był świadkiem trudnych czasów dla Polski. Tytuł nawiązujący do serii wydawniczej „Wszystko o”, tym razem nawiązuje więc do wewnętrznego życia, które miało oczywiście swój zewnętrzny wyraz w zapisie biograficznych faktów, decyzji, listów, notatek czy też kazań. Książka „Wszystko o bł. ks. Jerzym Popiełuszce” to przede wszystkim publikacja o tym wszystkim, co było najważniejsze w jego życiu, a najważniejsze było posłuszeństwo Chrystusowemu krzyżowi. Autor pokazuje tę obecność krzyża na różnych etapach życia męczennika. Gdzieś jednak na drugim planie pojawia się w tej książce temat, który można by objąć wspólnym mianownikiem: wszystko o intelektualnej i duchowej przemianie kapelana hutników i pielęgniarek, aż do gotowości na męczeństwo.
Ks. Jerzy krzyż trzymał nie tylko fizycznie w czasie Mszy Świętych za Ojczyznę. Trzymał duchowo, kiedy niósł pomoc potrzebującym, zwalnianym z pracy, internowanym. Ten krzyż ucałuje w chwili przeżywania męczeńskiej śmierci niewinnego człowieka, który konsekwentnie realizował postulat św. Pawła by „zło dobrem zwyciężać” (por. Rz 12,21).
Krzyż jednak prowadzi do chwały. Zewnętrznym przejawem „zmartwychwstania” bohatera tej książki jest ogromny kult postaci błogosławionego kapłana, szerzący się nie tylko w polskim społeczeństwie, lecz na całym świeci. Nie tylko więc krzyż, ale też i chwała Boża w formie błogosławionych owoców męczeństwa jest ukazana w tej książce.
Oprócz intelektualnej zadumy nad postacią ks. Jerzego, na poszczególnych stronach zostały umieszczone wezwania Litanii do bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Wezwania odmawiane w formie aktów strzelistych bez wątpienia ułatwią dialog z bohaterem tej publikacji.
Logistyka, łącząc nauki ekonomiczne, w tym ekonomię i nauki o zarządzaniu, z naukami technicznymi, jest obszarem interdyscyplinarnym, który nieustannie się rozwija. Liczne badania prowadzone na różnych poziomach zarządzania logistycznego z jednej strony nowatorsko uzupełniają lub czasem zmieniają dotychczasowe koncepcje logistyczne, z drugiej nieustannie wskazują luki zarówno teoretyczne, jak i empiryczne w obszarze problematyki logistycznej. Autorzy, dostrzegając różnorodność podejść do problematyki logistyki odpadów komunalnych, świadomie skoncentrowali uwagę na wybranej przez siebie metodyce doskonalenia procesów logistyki zwrotnej – z wykorzystaniem autorskiej metodyki Gotowości do Zarządzania Systemem Zagospodarowania Odpadów (GZSZO).
Fragment recenzji dr hab.. inż. Marzeny Kramarz, prof. PŚL
Piąty tom z serii „Recepcja mediów” jest poświęcony wpływowi przekazów prasowych, radiowych, telewizyjnych i internetowych na młodzież oraz osoby dorosłe. Ne tę grupową monografię składają się: czternaście autorskich tekstów, wydruki i i płyta z plikami z internetowej publikacji Fundacji „Nowoczesna Polska” w celu popularyzacji edukacji medialnej. Chodzi przede wszystkim o to, aby ułatwić Czytelnikom korzystanie z Katalogu kompetencji medialnych i informacyjnych oraz ze scenariuszy lekcji w każdym miejscu, w którym nie mają dostępu do Internetu. […]
Tom piąty „Recepcji mediów” jest ostatnią z serii monografią wieloautorską dotyczącą zagadnienia badań audytoryjnych, ujmującą aspekt odbioru w odniesieniu do kolejnych grup wiekowych, dlatego został przeznaczony nie tylko dla badaczy recepcji treści ze środków masowego przekazu, ale także dla odpowiedniego pod tym względem środowiska uczniowskiego, studenckiego i nauczycielskiego.
Ze Wstępu
Barbara Boniecka i Anna Granat
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
