W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
800 stron, 150 kolorowych ilustracji. Najnowsza książka autora bestsellerów Steve Jobs i Innowatorzy – pobudzający wyobraźnię literacki portret Leonarda da Vinci. Odwołując się do liczących tysiące stron notatników geniusza, a także do najnowszych odkryć związanych z jego życiem i dorobkiem, Walter Isaacson snuje porywającą opowieść i po mistrzowsku splata wątki twórczości artystycznej Leonarda z jego dokonaniami naukowymi. Spod pędzla Leonarda wyszły dwa najsłynniejsze obrazy w historii malarstwa: Ostatnia Wieczerza i Mona Lisa. On sam uważał się jednak nie tylko za malarza, ale też za naukowca i inżyniera. Z pasją graniczącą niekiedy z obsesją prowadził nowatorskie badania nad anatomią człowieka, skamieniałościami, ptakami, maszynami latającymi, botaniką, geologią i sztuką projektowania broni. Niezwykła umiejętność łączenia nauk humanistycznych i przyrodniczych – której symbolem stał się Człowiek witruwiański – uczyniła Leonarda jednym z najbardziej kreatywnych geniuszy w dziejach ludzkości. Łączenie różnorodnych pasji, tak jak z upodobaniem robił to Leonardo, wciąż pozostaje najlepszym sposobem na rozbudzenie w sobie twórczej inwencji. Życiorys Leonarda – nieślubnego dziecka, homoseksualisty, mańkuta i wegetarianina, mającego problemy z koncentracją i ocierającego się czasem o herezję – to także najlepszy dowód na to, że outsider nie musi stać na straconej pozycji. Jego historia uświadamia nam, jak ważne jest, by nieustannie podsycać głód wiedzy, być gotowym do podawania jej w wątpliwość i mieć odwagę myśleć inaczej. Za tak ludzki portret geniusza Isaacson zasługuje na wyrazy najwyższego uznania. „The Times“
Co łączy Stephena Kinga z księżną Dianą?
Co wspólnego mają ze sobą młotek, pornosy i jego opowiadania?
Której swojej powieści Król Grozy najbardziej nie lubi?
I wreszcie: co robił w piwnicy domu Kinga zespół Ramones?
Stephen King. Instrukcja obsługi to pierwszy kompleksowy przewodnik po literackim i filmowym świecie twórcy To. Omówiono tu wszystkie książki, jakie wydał (oraz kilka tych, które chciał napisać), każdą adaptację filmową. Znajdziecie tu miniprzewodnik po miasteczku Castle Rock i historię powstania Mrocznej Wieży.
Stephen King. Instrukcja obsługi to także rozmowy z twórcami, którzy pracowali z Kingiem – Mickiem Garrisem (Lśnienie, Bastion), Peterem Straubem (Talizman, Czarny dom) Zakiem Hilditchem (1922), Tommym Lee Wallace’em (To) – czy z tymi, którzy stali się częścią ikonicznych adaptacji jego prozy, jak Lisa i Louise Burns, czyli bliźniaczki Grady z Lśnienia Kubricka. Amerykański rynek powieści grozy podsumowuje Robert McCammon, wyróżniony Nagrodą Brama Stokera twórca takich bestsellerów, jak Magiczne lata i Łabędzia pieśń (pięć milionów sprzedanych egzemplarzy).
Z kolei popularni pisarze (Katarzyna Puzyńska, Wojciech Chmielarz, Remigiusz Mróz, Jakub Małecki, Robert J. Szmidt, Rafał Kosik, Mort Castle i Artur Cieślar) podzielili się opowieściami o ich „pierwszym razie z Kingiem” i o tym, co w jego twórczości najbardziej ich przeraża.
Stephen King. Instrukcja obsługi to najpełniejszy przewodnik po twórczości Stephena Kinga dostępny na polskim rynku. I jedyny taki stworzony przez autora z Europy.
Przestawione opowieści biblijne wskazują nie tylko drogę do wiary, ale są także źródłem mądrości - dla dzieci i dorosłych. 71 historii ze Starego Testamentu 61 historii z Nowego Testamentu Losy wybranych postaci od stworzenia świata aż do zmartwychwstania Jezusa
Męczennicy z pierwszych wieków chrześcijaństwa, kanonizowani założyciele zakonów, patroni i patronki krajów i narodów...W tym pięknie ilustrowanym wyborze znalazły się wizerunki najbardziej popularnych i szanowanych osób, których kanonizacji dokonał Kościół na przestrzeni dwóch tysięcy lat swego istnienia. Przy każdym świętym pojawia się też informacja, kiedy obchodzone jest jego wspomnienie, czyim jest patronem, a także modlitwa kierowana do niego przez wiernych.
Oto obszerny wybór modlitw z różnych czasów i różnych autorów: od psalmów do natchnionych słów wielkich świętych i mistrzów życia duchowego, jak św. Augustyn, św. Tomasz z Akwinu czy św. Franciszek z Asyżu. Są to modlitwy uwielbienia, błagalne i dziękczynne, modlitwy o wiarę, nadzieję i miłość. W tej książce każdy znajdzie słowa, którymi może zwrócić się do Boga w różnych sytuacjach.Ta wyjątkowa książka to 120 modlitw w różnych intencjach oraz 100 dzieł malarstwa religijnego i nastrojowych ilustracji.
Publikacja jest pierwszą tak obszerną monografią, prezentującą dzieje infrastruktury Uniwersytetu w Poznaniu od momentu jego powstania w 1919 roku do czasów współczesnych. Omówiono w niej funkcjonowanie gmachów uniwersyteckich w przestrzeni miejskiej Poznania i przedstawiono szereg kwestii urbanistycznych oraz architektonicznych, które wpływały na konkretne rozwiązania inwestycyjne. Książka składa się z czterech części. Pierwsza dotyczy okresu międzywojennego, w którym Uniwersytet kształtował się jako trwała struktura funkcjonująca w przestrzeni miejskiej. W części drugiej, dotyczącej II wojny światowej, znajdują się relacje o funkcjonowaniu gmachów uniwersyteckich w ramach niemieckiego Uniwersytetu Rzeszy. Kolejna część, obejmująca lata 1945-1951, tematycznie związana jest z okresem odbudowy gmachów uniwersyteckich po wojennych zniszczeniach. Zamyka go moment podziału infrastruktury uniwersyteckiej między trzy uczelnie: Uniwersytet Poznański, Akademię Lekarską (obecnie Uniwersytet Medyczny w Poznaniu i Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu) oraz Wyższą Szkołę Rolniczą (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy). Ostatnia część opisuje okres poszukiwań nowych rozwiązań infrastrukturalnych, zwieńczony budową kampusu na Morasku. Książka jest bogato ilustrowana, zamieszczono w niej także liczne tabele i mapy.
Publikacja jest próbą zarysowania w miarę wielostronnego obrazu średniowiecznej architektury Pomorza Zachodniego, jej głównych nurtów i problemów. Choć obszar ten obfituje w dzieła architektury średniowiecznej – niejednokrotnie wybitnej jakości i skali – brak było dotychczas syntetycznego opracowania na ten temat. Zakres chronologiczny obejmuje okres od pojawienia się architektury murowanej na przełomie XII i XIII w. do początku XVI w. Omawiany tutaj obszar rysuje się jako swoisty region artystyczny o charakterystycznych odrębnościach, jednak z drugiej strony jest on częścią wielkiego regionu nadbałtyckiego. Krajobraz kulturowy tego terytorium zachował w znacznym stopniu do dziś cechy ukształtowane w średniowieczu: miasta o regularnej siatce ulic, zwykle niewielkie, z dominującą bryłą kościoła w centrum, rozrzucone są wśród rozległych pól, lasów i jezior. W poszczególnych częściach książki przedstawiony został historyczny i topograficzny kontekst, uwarunkowania techniczne i materiałowe, rozwój typów przestrzennych i przemiany stylowe. W architekturze odzwierciedlały się przemiany społeczne – od stosunkowo później chrystianizacji, przez burzliwy rozwój w XIII wieku, konsolidację w XIV wieku, szczyt rozwoju na przełomie XIV i XV wieku, po schyłek w początku XVI wieku. Szczególną uwagę poświęcono analizie i interpretacji dzieł najwybitniejszych, wyznaczających kierunki rozwoju lub najbardziej reprezentatywnych, gdyż wśród setek powstałych w tym czasie budowli znajdują się niewątpliwe arcydzieła – z katedrą w Kamieniu Pomorskim, opactwem w Kołbaczu, kościołami farnymi Stargardu i Szczecina na czele. Ich znaczenie wykracza daleko poza kontekst regionalny, są one pomnikami architektury w skali europejskiej.
Publikacja przedstawia analizę zmian tożsamościowych przeprowadzaną w kontekście zmian społeczno-kulturowych związanych z przechodzeniem społeczeństw od fazy tradycyjnej, poprzez nowoczesną, po ponowoczesną. W charakterystyce każdej z tych form tożsamości, uwzględnione zostało odziaływanie zmian, w wymiarze indywidualnym, związanym ze sposobem rozmienia podmiotu i podmiotowości oraz w wymiarze społeczno-kulturowym. Choć destabilizacyjny charakter tych zmian skłania do traktowania tożsamości jako zjawiska w permanentnym kryzysie autorka zwraca uwagę, że zarówno nowoczesna tożsamość wyboru, jak i ponowoczesna tożsamość kreacji są z tej perspektywy nie tyle przejawami kryzysu tożsamościowego, co zdolności adaptacyjnych jednostek do zmiany. W tym sensie nie istnieje kryzys tożsamości jednostki, ale kryzys pojęcia tożsamość, tracącego użyteczność analityczną i zdolność do opisu zróżnicowanych nieustanie różnicujących się sposobów identyfikowania się. Na tej kanwie Autorka przedstawia propozycję zastosowania na poziomie analitycznym pojęcia identyfikacji pozostającego w relacji do tożsamości.
Monografia wpisuje się w nurt badań nad przemianami środowisk wychowawczych współczesnej Polski. Przedmiotem zainteresowania autorki stały się dwa środowiska wychowawcze: wieś podmiejska oraz śródmieście wielkiego miasta. Te odmienne byty łączy dokonujący się w nich proces gentryfikacji. Zgromadzony materiał pozwolił odpowiedzieć na pytanie, jakie zmiany zachodzą w systemach wychowawczych gentryfikujących społeczności lokalnych i jakie są ich konsekwencje w wymiarze indywidualnym, lokalnym oraz społecznym. Warto zaznaczyć, że jest to pierwsza praca pedagogiczna, w której podjęto wątek gentryfikacji, dostrzegając w niej istotną zmienną procesów socjalizacji i wychowania.
Książka Bartłomieja Biskupa wpisuje się w katalog publikacji niezbędnych do analiz komunikowania politycznego. Pogłębione badania odnoszą się do pozycji i roli rzeczników prasowych rządów w Polsce po 1989 roku. Zastosowane metody i podejścia badawcze dają możliwość przyjrzenia się aktywności komunikacyjnej rzeczników a pogłębione wywiady, których udzielili Autorowi są gwarantem autentyczności i realizmu praktykowania komunikacji politycznej. Zaproponowane przez dr Biskupa usystematyzowanie owej kwestii zaowocowało skonstruowaniem interesującej, autorskiej i oryginalnej typologii rzeczników prasowych. Tym samym, ten nieeksplorowany dotychczas w Polsce obszar badań doczekał się naukowej refleksji, którą warto upowszechniać nie tylko w kontekście dyskusji naukowych, czy dydaktyki. Oczywista zdaje się rekomendacja tej pozycji adresowana nie tylko do świata badaczy komunikacji politycznej ale również do praktyków odpowiedzialnych za organizację i profesjonalizację przestrzeni komunikacji politycznej w Polsce.
Praca składa się z dwu części. Część pierwsza, teoretyczna, odnosi się do komunikowania politycznego jako centralnej kategorii przyjętej w pracy. Zdefiniowany zostaje zakres tego pojęcia, a także – co ważniejsze – najnowsze tendencje występujące w komunikowaniu politycznym, w tym również zjawisko profesjonalizacji. Ta część odnosi się również do elementów komunikowania politycznego, czyli podmiotów (aktorów) je konstytuujących. W ramach klasycznego modelu trójkąta komunikowania politycznego: politycy – media – obywatele, szczególny nacisk położony jest na rzeczników prasowych i ich umiejscowienie w ramach tego modelu. Ten fragment monografii zamykają rozważania o roli mediów społecznościowych w komunikowaniu politycznym, jako zjawiska w miarę nowego, lecz wywierającego przemożny wpływ na komunikowanie społeczne, a nie tylko polityczne.
Część druga, empiryczna, przedstawia wyniki badań własnych oraz dokonanych na ich podstawie analiz i syntez
Każda społeczność ma wypracowane sposoby komunikowania się ze sobą. W świecie cyfrowym pełna dialogiczność, o której mówił na progu powstawania Internetu św. Jan Paweł II, stała się możliwa dopiero po opracowaniu i wdrożeniu sieci Web 2.0. Najintensywniej użytkowaną część tej sieci stanowią media społecznościowe. Liczba użytkowników i wytwarzanych przez nich treści osiągnęła niespotykaną nigdy wcześniej w historii komunikacji skalę. W tej nowej rzeczywistości nie może zabraknąć słowa Bożego. Wezwanie Chrystusa: „idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody” (Mk 16,15) nie może być ignorowane tylko z tego powodu, że dialog pomiędzy ludźmi siedzącymi przed swoimi monitorami odbywa się za pomocą bitów i bajtów. Fenomen publicznej komunikacji dialogicznej stał się inspiracją do zbadania zjawiska głoszenia Dobrej Nowiny w portalach społecznościowych.
Piotr Wajs stawia sobie za cel przyjrzenie się tej nowej rzeczywistości, w której znajduje się w XXI w. słowo Boże. Nie negując wartości mediów tradycyjnych, na których wspierają się dzieje i nauczanie Kościoła, zadaje pytanie o możliwości, jakie dają dostępne miliardom ludzi narzędzia komunikacji w Internecie – Facebook, Twitter czy YouTube, stosowane także w przekazie treści wiary.
Autor prowadzi czytelnika najpierw przez dzieje wciąż zmieniających się sposobów głoszenia słowa Bożego, by zatrzymać się nad najnowszym sposobem komunikacji, jakim od kilkunastu lat są media społecznościowe. Jako teolog stawia pytania o świadomość Kościoła, zanurzonego przecież w świecie nowych mediów: co mówią o nich dokumenty Magisterium? Nie pomija szeroko rozumianych konsekwencji stosowania nowych technologii, także tych, które rodzą różnorakie niepokoje. Ten ogląd stanu rzeczy prowadzi go do przyjęcia perspektywy badawczej, wyrażonej w analizie praktyki głoszenia słowa Bożego w przestrzeniach Internetu: ukazuje on, czym są badane media społecznościowe (Facebook, Twitter, YouTube), jak swą obecność zaznacza w nich Stolica Apostolska i papieże oraz instytucje Kościoła w Polsce. Swoje zainteresowanie Autor kieruje także w stronę wybranych tematów religijnych w mediach społecznościowych, takich jak obraz św. Jana Pawła II czy homilie w serwisie YouTube.
Publikacja, osadzona na teoretycznych założeniach i wsparta własnymi badaniami, wiedzie Autora do wskazania postulatów związanych z głoszeniem słowa Bożego w mediach społecznościowych, wśród których wymienia m.in. konieczność prowadzenia z przestrzeni cyfrowych („e-spotkania”) do realnego uczestnictwa w życiu Kościoła i liturgii, pilną potrzebę edukacji medialnej w seminariach duchownych, współpracy i zaangażowania świeckich.
Jest to pierwsza na rynku wydawniczym praca, w której dokonano tak wnikliwej analizy dyskursu kryzysu imigracyjnego obecnego w debatach parlamentarnych i wypowiedziach polskich polityków. Autor jako jeden z nielicznych zaproponował połączenie nurtów teoretycznych oraz metod empirycznych badania dyskursu publicznego w zakresie imigracji z perspektywy politologicznej.
Książka podzielona została na trzy części. Część pierwsza poświęcona jest omówieniu kategorii dyskursu publicznego oraz debaty publicznej (a także pojęć pokrewnych), głównych teorii związanych z kategorią dyskursu i kategoriami pokrewnymi, a także przeglądowi założeń metodologicznych analizy dyskursu. Część ta została oparta na pogłębionej analizie polskiej i zagranicznej literatury przedmiotu, przy czym przyjęto podejście krytyczno-polemiczne do analizowanych źródeł i przywoływanych perspektyw teoretycznych i badawczych.
Druga część książki oparta jest na analizie literatury oraz analizie danych zastanych związanych z kryzysem imigracyjnym. W wyniku analizy literatury dotyczącej migracji międzynarodowych, polityki imigracyjnej oraz kryzysu imigracyjnego w Europie zdefiniowano tu najważniejsze kategorie pojęciowe związane z imigracją i kryzysem imigracyjnym oraz zgromadzono główne dotychczasowe ustalenia badawcze dotyczące kryzysu imigracyjnego w Europie i prowadzonej wobec niego polityki.
W części trzeciej książki omówione zostały wyniki własnych badań empirycznych nad polskim dyskursem publicznym na omawiany temat, przede wszystkim w kontekście sporu o udział państwa polskiego w realizacji mechanizmu relokacji i przesiedleń. Zostały tutaj zilustrowane mechanizmy konstruowania znaczeń w polskiej debacie o kryzysie imigracyjnym. Ponadto podjęta została próba ukazania metod i środków retorycznych i perswazyjnych, w tym sposobów nazywania, określania, argumentowania czy przedstawiania („ramowania”) omawianej kwestii.
Autorka w rozważaniach teoretycznych bardzo trafnie łączy zagadnienie europeizacji (zwykle wykorzystywane do charakterystyki procesów politycznych) z procesem komunikacji na przykładzie projektu Euranet Plus. Marta Jas-Koziarkiewicz podjęła się w swojej pracy bardzo ambitnego zadania. Za główny cel badawczy obrała sobie określenie roli podzielanych wartości i ram interpretacyjnych w audycjach radiowych. Szczegółowa analiza takiej kwestii to przedsięwzięcie wielowymiarowe i wieloaspektowe. Książka stanowi udaną próbę odpowiedzi na pytania o to, w jaki sposób jest realizowana polityka informacyjna w Unii Europejskiej i jak media – w tym przypadku radio – są „dotykane” procesem europeizacji.
Autorka nie wykorzystuje tylko literatury, materiałów i źródeł zastanych, skądinąd bardzo obszernych i dobrze dobranych, ale opiera się także na badaniach własnych autorki (wywiady z dziennikarzami PR realizującymi audycje w projekcie Euranet Plus; audycje radiowe przygotowane w ramach tego projektu; wypowiedzi odbiorców uzyskane w trakcie badań fokusowych). Mamy więc do czynienia z dziełem, które oferuje obszerną, aktualną i dobrze opracowaną część empiryczną. Refleksja naukowo-badawcza nie jest ograniczona do metaanalizy zjawiska europeizacji funkcjonowania medium (w tym przypadku sieci Euranet Plus), ale polega na prezentacji wniosków o charakterze praktycznym wynikających z empirycznych badań własnych. Na podstawie szerokiego przeglądu różnych koncepcji w zakresie europeizacji autorka przedstawia także jej definicję, akcentując jej dynamikę (europeizacja jako proces), wielokierunkowość i wielopoziomowość oraz adaptowalność (ewolucyjność), co stanowi ramę pojęciową dla jej pracy badawczej, której efektem jest publikacja.
Czy rewitalizacja przestrzeni miejskich musi prowadzić do gentryfikacji i napięć tożsamościowych? Analogicznie, czy ogólnokrajowym i lokalnym projektom modernizacyjnym musi nieuchronnie towarzyszyć wzrost nierówności i podziałów społecznych, bałagan mentalny i erozja domeny publicznej? Aż nadto widoczny w dzisiejszej Warszawie zamęt i rozgardiasz architektoniczno-urbanistyczny, a także mieszane rezultaty różnych działań renowacyjnych autor traktuje jako metaforę realizowanej nie tylko w Polsce polityki publicznej i ścieżki rozwoju.
Publikacja jest plonem wieloletnich zainteresowań polityką publiczną i funkcjonowaniem przestrzeni publicznych w Polsce i za granicą. Autor podejmuje również cały szereg innych pokrewnych zagadnień, na przykład kwestię wyzwań, przed którymi staje współczesna polityka miejska na świecie i w Polsce, pojęciową analizę sfery publicznej, ładu i bezładu przestrzennego.
Jaki jest generalny bilans zmian zachodzących w miejskich przestrzeniach publicznych? Co przeważa w owych metamorfozach – erozja i dewastacja czy odnowa i rehumanizacja środowiska, w którym żyjemy? Respekt czy brak szacunku dla przeszłości i tradycji? W jakim stanie przetrwały w Warszawie do naszych czasów niektóre elementy wcześniejszej, w tym powojennej spuścizny budowlanej, odziedziczonej po okresie PRL? Jakie piętno wywarły na architekturze i układach urbanistycznych procesy rynkowe i modernizacyjne, które dokonują się od 30 lat w III Rzeczypospolitej? Czy warszawski bezład to objaw naturalnego eklektyzmu, nasze stołeczne DNA i genius loci, czy też może pochodna zaawansowanej, brutalnej komercjalizacji i prywatyzacji przestrzeni publicznych? To tylko niektóre z pytań, na które nie padają w książce absolutnie jednoznaczne odpowiedzi.
Kultura, którą stworzyli mieszkańcy poszczególnych państw europejskich, jest bardzo różnorodna, ale kiedy przyjrzeć się jej dokładniej, zauważa się mnóstwo podobieństw. Dlaczego? Europejczycy, niezależnie od swojej narodowości, od tego, czy ich państwo znajduje się na krańcach północnych, czy na południu naszego kontynentu, mają wspólne dziedzictwo. Skąd ono się wzięło? Jak się rozprzestrzeniało? Jak rozpoznać jego przejawy?Dowiesz się w trakcie lektury. Zapraszamy do poznania bogactwa wspólnej Europy.Publikacja przygotowana w ramach obchodów 15-lecia Polski w Unii Europejskiej.
Cześć!Nazywam się Nela i mam 13 lat, a to jest moja trzynasta książka. Tym razem wybierzemy się w wyjątkową podróż do niesamowitego miejsca. Dotarcie do niego jest marzeniem niejednego podróżnika! Znajduje się na samym dole kuli ziemskiej i żyją tam pingwiny. Sądzę, że już wiesz, co mam na myśli! To Antarktyda!Dotrzemy na miejsce lodołamaczem przez straszliwą Cieśninę Drake'a! Weźmiemy ze sobą sprzęt nurkowy do zanurzania się w bardzo zimnej wodzie i poszukamy jednych z najniebezpieczniejszych drapieżników Antarktydy, czyli lampartów morskich. Odwiedzimy kolonię pingwinów i spotkamy słonie morskie.Szykuj się na niesamowitą wyprawę na lodzie i pod lodem.NelaKsiążkę tę dedykuję wszystkim dzieciom, które podróżują ze mną oraz ich rodzicom, a także Jacques'owi-Yves'owi Cousteau.
W monografii Modele wielopoziomowe. Wykorzystanie danych regionalnych w badaniach mikroekonomicznych i socjologicznych zostały zaprezentowane metody umożliwiające analizę zależności na poziomie indywidualnym w warunkach dostępności kategorii mezoekonomicznych. Omówiono zarówno liniowe, jak i uogólnione liniowe modele wielopoziomowe, a także zaproponowano metody estymacji parametrów wielopoziomowych, wielorównaniowych modeli probitowych oraz modeli wielopoziomowych uwzględniających problem selekcji próby. Zastosowania empiryczne zawarte w publikacji dotyczą takich zagadnień, jak: wynagrodzenia, innowacyjność przedsiębiorstw, sposób reakcji wobec wystąpienia problemu prawnego.
Autorka prezentowanej książki ukazu je wagę oraz złożoność problemów i wyzwań wynikających z wprowadzenia nowej funkcji do obiektu architektonicznego, stanowiącego część ważnego dziedzictwa kulturowego. Współczesne zjawisko adaptacji do nowej funkcji zostało ukazane z jednej strony jako konsekwencja przemian zachodzących w sposobie myślenia o dziedzictwie i jego ochronie, a z drugiej - jako ważny czynnik pobudzający zmiany, tytułowe transformacje i redefinicje, nie tylko na poziomie ingerencji w substancję materialną, lecz także roli dziedzictwa we współczesnym mieście, jego znaczeniu społecznym i kulturowym. Skala tego zjawiska oraz jego wpływ za równo na aktualny i przyszły wygląd miast, jak i na to, czy następne pokolenia będą miały możliwość odczytania pierwotnego znaczenia ważnego dla miasta i jego kultury dziedzictwa architektonicznego, sprawia, że problematyka ta ma współcześnie szczególne znaczenie.
„Adaptacja historycznej tkanki architektonicznej do nowej funkcji, będąca tematem książki dr Julii Sowińskiej-Heim, staje się jednym z najbardziej charakterystycznych i reprezentatywnych elementów określających współczesną architekturę. Nie znam przykładu współczesnej adaptacji, który byłby jednoznacznie odbierany i nie budził skrajnych emocji. W tym temacie potrzeba głosu kogoś neutralnego, arbitra stojącego z boku, na przykład historyka architektury. Ta książka jest takim głosem i jest to głos niezwykle interesujący.”
prof. nadzw. dr hab. Bartosz Hunger
„Podjęta w pracy tematyka odpowiada istotnym, współczesnym wyzwaniom z zakresu konserwacji, projektowania i planowania przestrzennego. W mojej ocenie przyjęte przez Autorkę założenia i osiągnięte efekty są wartościowym, przesiąkniętym humanistyczną refleksją głosem w dyskusji związanej ze współczesnymi, zakrojonymi na szeroką skalę praktykami konserwatorsko-architektonicznymi.
prof. nadzw. dr hab. Piotr Gryglewski
Pełne zbadanie różnorodnej wyobraźni odpowiedzialnej za obrazy Boga w polskiej literaturze ostatnich stu lat jest - co oczywiste - niemożliwe. Nie tylko dlatego, że indywidualne przeżycie egzystencjalne, nawet we wspólnocie języka i kultury od stuleci judeochrześcijańskiej, musi być z natury zindywidualizowane, a kształt wypowiedzi różny, choćby z powodu wyznawanej poetyki. Jeszcze większy wpływ na rozmaitość postaw mają burzliwe dzieje polityczne Europy, zarówno dwie wojny światowe i groza totalitarnych systemów, jak i przygody intelektu powodujące gwałtowne zmiany mentalne, w tym stosunek do Transcendencji. Przy tak rozległym materiale możliwe są wyłącznie badania punktowe, prowadzone z troskę o różnorodność przypadków, aby rozpostarty wachlarz prezentował w miarę kompletną panoramę.
dr Józef Maria Ruszar
W kolejnym, trzecim już tomie z cyklu "Obrazy Boga w literaturze polskiej XX i XXI wieku", zatytułowanym Przełom XX i XXI wieku, badacze podejmują namysł nad literackimi sposobami mówienia zarówno o Bogu, jak i o kwestiach - w szerokim sensie - metafizycznych, teologicznych czy związanych z problematyką niewyrażalnego, zwłaszcza w poezji najnowszej. Poruszając tematykę centralną dla humanistyki, autorzy nie tylko dowodzą swojej znajomości literatury i jej różnorodnych kontekstów, ale i udanie zmagają się z problemami natury metodologicznej i ogólnohumanistycznej. Jestem przekonany, że książka ta zainteresuje znawców i studentów, a także innych pasjonatów literatury oraz zagadnień dla humanistyki pogranicznych.
dr hab., prof. UAM Michał Januszkiewicz
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
