W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Czy to prawda, że trud jest wpisany w każde małżeństwo? Czy w relacjach damsko-męskich sprawdza się powiedzenie, że najlepszą obroną jest atak? Jak do siebie mówić, żeby się nie ranić?
Sprawdź, co w tej kwestii radzi niekwestionowany autorytet w dziedzinie relacji małżeńskich i komunikacji, szczęśliwy mąż, ojciec i dziadek, czyli Jacek Pulikowski. Dzięki swoim licznym konferencjom pomógł już wielu parom odkryć nową jakość ich związku.
Teraz chce pomóc również Tobie!
W tej książce podpowie Ci:
- Jaki jest najlepszy fundament dla każdego małżeństwa?
- Czy można oczekiwać, że współmałżonek się dla nas zmieni?
- Jaki jest najlepszy sposób, żeby dać dzieciom poczucie bezpieczeństwa?
- Co wspólnego ze szczęśliwym małżeństwem ma gramatyka?
- Jak unikać wyniszczających kłótni?
- Co pozwala osiągnąć pełne szczęście w wymiarze seksualnym?
- Dlaczego antykoncepcja nie jest rozwiązaniem?
Nie znajdziesz tu podręcznikowych regułek, lecz mnóstwo przydatnych rad, które zrodziły się w czasie wielu lat pracy z małżeństwami.
Czujesz, że Twój związek potrzebuje przewodnika? Postaw na książkę, która zrewolucjonizuje Twoje relacje!
Mamy rok 2019, w którym toczy się akcja filmów Łowca androidów i Akira. Producent gier komputerowych z mało istotnego kraju w środku Europy na najważniejszych dla branży targach ogłasza datę premiery swojego nowego tytułu i angażuje jednego z najbardziej rozpoznawalnych hollywoodzkich aktorów. Kluczowej postaci w grze swej twarzy i głosu użyczy Keanu Reeves.
Na grę czekają na całym świecie dziesiątki milionów ludzi, zarówno nastolatków, jak i weteranów RPG, którzy doskonale znają jej pierwowzór sprzed 30 lat. Nowy projekt, który tak rozpala wyobraźnię graczy od Los Angeles po Tokio, będzie osadzony w świecie alternatywnej przyszłości opisywanej dotychczas przez tysiące autorów, a nazwę tego podgatunku ma w swoim tytule: Cyberpunk 2077.
Wszystko zaczęło się jednak znacznie wcześniej, bo już na początku lat 80. w kanadyjskim Vancouver.
Książka, którą trzymasz w ręku, opowiada kompletną historię cyberpunka. Ta historia swój wielki finał znajdzie tu, w Polsce, wraz z premierą gry, na którą czeka cały świat.
Refleksja humanistyczna w planowaniu przestrzennym, pod redakcją naukową Aleksandry Wójtowicz i Jacka Paulinka
Refleksja humanistyczna w planowaniu przestrzennym to jeden z trzech tomów trylogii, przygotowanych w ramach grantu NPRH MNiSW Literaturoznawstwo architektoniczne (nr 0176/NPRH4/H2a/83/2016).
Zaakcentowana jest tu rola badań multidyscyplinarnych, gdzie istotna jest równorzędność analiz, podejmujących ten sam temat i prowadzonych przez przedstawicieli różnych dziedzin niezależnie od siebie. Kolejny tom zawiera bowiem ilustrację wyłaniania się modelu transdyscyplinarnego, na drodze prac interdyscyplinarnych.
Zgodnie z tą myślą książka pokonferencyjna stanowi ciekawy dokument połączenia różnych warsztatów badawczych. Zbiór tekstów jest ilustracją samoistnie utworzonego „szlaku myślowego”, prowadzącego przez przestrzeń Warszawy, z dwukrotnym spojrzeniem w kierunku Łodzi.
Kolejne rozdziały zawierają teksty następujących autorów: Aleksandry Wójtowicz (literaturoznawstwo), Igora Piotrowskiego (kulturoznawstwo), Agnieszki Karpowicz (kulturoznawstwo), Bolesława Stelmacha (architektura), Jana Macieja Chmielewskiego (architektura i urbanistyka), Ryszarda Mączewskiego (varasavianistyka), Marty Koszowy-Krajewskiej (literaturoznawstwo), Hanny Krajewskiej (archiwistyka), Jarosława Skrzyńskiego (projekcje wideomappingu 3D), Anny Kronenberg (kulturoznawstwo), Jacka Kaczmarka i Karoliny Piotrowskiej (geografia), Bohdana Jałowieckiego (socjologia), Barbary Lewickiej i Marka S. Szczepańskiego (socjologia), Mieczysława Miazgi (socjologia).
Z recenzji prof. dr. hab. Arkadiusza Bagłajewskiego
Tom Refleksja humanistyczna w planowaniu przestrzennym to interesująco pomyślany efekt spotkania przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych […]. Zaproponowane ujęcie multidyscyplinarne umożliwia wszakże utrzymanie wysokiej jakości badań, przynależących do porządków metodologicznych różnych dyscyplin, choć zarazem jest też w jakimś stopniu realizacją postulatu negocjowania słownika pojęciowego wiodącego do przyszłego ujęcia transdyscyplinarnego. […] Warto więc podkreślić, że przestrzeń nie jest już ujmowana wyłącznie jako komponent świata przedstawionego utworu, lecz jako reprezentacja przestrzeni pozatekstowej (chciałoby się napisać: „realnej”), doświadczanej na różne sposoby i opisywanej w różnorodnym instrumentarium wielu dyscyplin, jakkolwiek, istnieją pojęcia, rzeklibyśmy „wspólne”, co nie znaczy, że rozumiane tak samo […] Impulsy i pomysły badawcze są więc wieloaspektowe i prowadzone w różnorodnych porządkach metodologicznych. To duże osiągnięcie i równie duża zaleta poznawcza recenzowanego tomu.
Z recenzji prof. dr hab. Ewy Paczoskiej
Książka na pewno znajdzie swoich czytelników wśród historyków (przede wszystkim tych zajmujących się dziejami Warszawy), architektów, socjologów, literaturoznawców, badaczy kultury, ale także miejskich aktywistów, szukających nowych form dla swojego działania. Co ważne, analizy szczegółowe dokonywane w kolejnych tekstach, nawet jeśli zaczynają się od miejskiej „ciekawostki”, to zawsze przekraczają jej poziom. Zwraca uwagę wysoka teoretyczna świadomość redaktorów i autorów książki. Efektem ich działania jest nie tylko zbiór „przypadków”, lecz także próba określenia wspólnych wyborów metodologicznych, wykorzystujących propozycje najnowszej humanistyki.
Inicjatywę wydania Listow Trzeszczkowskiej do Miriama należy uznać za słuszna i potrzebną. To zwarty, dobrze zachowany i duży blok epistolarny, dający możliwość pokazania życia, osobowości oraz twórczości poetki i tłumaczki dziś już niemal zupełnie zapomnianej. Ale i dziś właśnie – z wielu powodów – niezwykle interesującej (…)
Wstęp ma charakter biograficzny i historycznoliteracki. Jest zwarty i komunikatywny, dobrze wprowadza do edycji. Autorka opracowania – głównie na podstawie edytowanych listów, ale i wielu innych źródeł – nakreśla rys biograficzny poetki (korygując przy okazji niektóre informacje na temat Trzeszczkowskiej). Rekonstruuje historię jej relacji z Przesmyckim, porządkuje dane na temat oryginalnej i przekładowej twórczości Adama M-skiego. To ważny i potrzebny tekst, pokazujący możliwości dokumentacyjne i interpretacyjne tkwiące w tej korespondencji (…).
Komentarze do listów opierają się na wiarygodnych źródłach. Edytorka dotarła do archiwów na Białorusi (…). Wykorzystała materiały źródłowe: niepublikowane, zachowane w zbiorach rękopiśmiennych Biblioteki Narodowej czy Zakładu Narodowego im. Ossolińskich Listy do Przesmyckiego czy inne Listy Trzeszczkowskiej (…).
Doceniam ogrom pracy włożony przez Autorkę opracowania: w zakresie odczytania rękopisów, ich uporządkowania, skomentowania.
Z recenzji prof. Dr hab. Beaty Utkowskiej
Kiedy kapłan podaje nam Hostię, otrzymujemy najpiękniejszy prezent: Ciało Pana Jezusa, który oddał swoje życie za zbawienie wszystkich ludzi! W tym zeszycie dzieci odkrywać będą wartość Komunii Świętej.Modlitwy, krzyżówki, zaszyfrowane wiadomości, słowne szarady, quizy i wiele innych zajęć pomogą im odkryć piękno Mszy Świętej i ucieszyć się bliskością Pana Jezusa.Publikacja została pomyślana jako źródło inspiracji dla katechetów i rodziców chcących przygotować dzieci do pięknego i świadomego przeżycia dnia Pierwszej Komunii Świętej. Proponowany materiał podzielony został na 9 rozdziałów. Każdy z nich omawia inny temat (sakrament Eucharystii, sakrament pokuty i pojednania, chrześcijańska modlitwa, rozważanie słowa Bożego, Maryja - nasza Matka, inspirujące sylwetki świętych...) i uwrażliwia na piękno żywej relacji z Bogiem.
Komentarz zawiera dokładną analizę wielokrotnie nowelizowanej i budzącej liczne wątpliwości ustawy o odpadach. W szczególności określa obowiązki wytwórców odpadów, posiadaczy odpadów gospodarujących nimi, sprzedawców i pośredników w obrocie oraz organów administracji publicznej.
W książce szeroko omówiono:
- problematykę klasyfikacji odpadów i ich magazynowania,
- tryb zwyczajny oraz nadzwyczajny usuwania odpadów,
- kwestie wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów oraz zabezpieczenia roszczeń,
- tematykę opłat oraz administracyjnych kar pieniężnych uregulowanych w prawie ochrony środowiska,
- zagadnienie odpowiedzialności karnej nie tylko za wykroczenia, lecz także za przestępstwa, co określają przepisy Kodeksu karnego.
W piątym wydaniu komentarza autorzy szczególną uwagę zwracają na najnowsze zmiany komentowanej ustawy, m.in. na nowelizację obowiązującą od 13.08.2019 r. i 1.01.2020 r., a także tę wchodzącą w życie 1.09.2019 r., 6.09.2019 r., 1.08.2020 r. oraz 30.06.2021 r.
Dotyczą one np.:
- nowego brzmienia przepisów o rejestrze, ewidencji, sprawozdaniach, Bazie Danych Odpadowych, wykroczeniach i deliktach administracyjnych,
- rezygnacji z regionalizacji postępowania z odpadami komunalnymi,
- nowych przepisów o istniejących i projektowanych instalacjach komunalnych,
- nowej definicji odpadów niepalnych,
- uszczegółowienia przepisów o magazynowaniu odpadów,
- nowej regulacji dotyczącej konieczności niezwłocznego usuwania odpadów.
Archiwum Fary Chełmińskiej należy do jednych z najcenniejszych, najobszerniejszych i najbardziej zróżnicowanych w swej zawartości archiwów parafialnych dawnej diecezji chełmińskiej. Zgromadzony w Archiwum materiał ma zasadnicze znaczenie także dla badań nad dziejami miasta oraz systemem szkolnym, jakże mocno wpisującym się w przeszłość Chełmna. Niniejszy inwentarz powstał nie tylko z myślą skatalogowania zbioru archiwaliów parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Chełmnie, lecz także jest próbą utrwalenia pewnego etapu jego rozwoju. Ma charakter tzw. inwentarza idealnego. Obejmuje nie tylko rzeczywiste jednostki, ale także te, które zostały przejęte do innych zbiorów bądź już nie istnieją.
Kolejny tom z cyklu publikacji prezentujących refleksje i wyniki badań nad powiązaniami i współzależnościami zjawisk społeczno-politycznych z działaniami z zakresu kultury i sztuki. Motywem przewodnim monografii zbiorowej redaktorzy uczynili kwestie reakcji środowisk kulturotwórczych i artystycznych na zjawiska migracji i uchodźstwa w XX i XXI wieku. Kwerenda poprzedzająca powstanie książki wykazała, że istnieje potrzeba rozwijania badań w tym obszarze. Efektem tego jest zbiór ośmiu artykułów naukowych, których autorzy poprzez film, literaturę i muzykę przyglądają się wieloaspektowym mechanizmom migracji i uchodźstwa.
Publikacja zawiera odpowiedź na pytanie, czy media wzmacniają i/lub wyciszają stereotypy o Łodzi. Przystępując do badania, określono następujące problemy poznawcze: co pisze się o Łodzi, jak się pisze oraz czy to, jak się pisze, podlega refleksji samych dziennikarzy, a zatem, czy możliwe jest zbadanie metadyskursu. Już na etapie wyboru tematu czy selekcji materiału dziennikarz dokonuje subiektywnego przedstawienia wybranych elementów Łodzi. Z lingwistycznego punktu widzenia istotny jest proces, podczas którego na bazie zebranych materiałów i opinii dziennikarz tworzy tekst, nadając mu konkretną strukturę językową. Dobiera odpowiednie środki językowe, by osiągnąć określone wcześniej intencje.
Celem monografii jest analiza wizerunku Łodzi w różnych typach mediów (prasa, internet, telewizja). Źródła dobrano tak, by wychwycić różnice między wizerunkiem Łodzi w mediach o zasięgu ogólnopolskim a wizerunkiem w mediach o zasięgu lokalnym.
Ze Wstępu
Niezwykle ciekawym dopełnieniem analiz jest rozdział poświęcony metadyskursowi na temat wizerunku Łodzi w mediach. Jest to próba zarejestrowania i zdemaskowania praktyk dziennikarskich, które wpływają na opinię publiczną poprzez kreowanie określonej wizji Łodzi. Rozdział ten świadczy o dociekliwości badawczej Autora, który podjął trud wielostronnego oglądu badanego materiału.
Z recenzji dr hab. Magdaleny Trysińskiej (UW)
Przedmiotem naszych intelektualnych dociekań uczyniliśmy filozofię i literaturę, ponieważ również one – obok religii – roszczą sobie prawo do intelektualnej i artystycznej eksploracji doświadczenia duchowości. Dlatego o doświadczeniu duchowości mówimy w kontekście filozoficzno-literackim. Nie chodziło nam o zrekonstruowanie jakiejś teorii, która uwolni badany przedmiot od przypisywanej mu przez interpretacyjną tradycję niepoznawalności i niejednoznaczności. Nasz zamiar jest o wiele skromniejszy – chcemy mówić o doświadczeniu duchowości dwoma językami: filozofii i literatury. Pierwsza część książki charakteryzuje się zatem większym stopniem ogólności formułowanych rozważań. Natomiast w części drugiej skupiamy się na analizie literackiego doświadcze(a)nia duchowości, czyli jej artystycznych wizualizacjach. Piszemy przede wszystkim o pewnej istotnej potencji literatury, która manifestuje się wykraczaniem poza jej wąsko rozumianą funkcję poetycką. Sprowadza się ona do chęci artystycznego uchwycenia kategorii, która od zawsze była związana z religią i filozofią – duchowości i jej doświadcze(a)nia. W ten sposób zostaje przerzucony swoisty intelektualny most pomiędzy ogółem i szczegółem.
Ze Wstępu
Do rąk czytelnika trafia druga książka z serii tłumaczeń tekstów autorstwa Oksfordzkich Kalkulatorów – czternastowiecznych filozofów przyrody działających na Uniwersytecie Oksfordzkim. Pierwsze dzieło przetłumaczone na język polski to Kwestie o ruchu Ryszarda Kilvingtona, będące częścią jego komentarza do Fizyki Arystotelesa (Elżbieta Jung, Arystoteles na nowo odczytany. Ryszarda Kilvingtona „Kwestie o ruchu”, Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2014).
Obecny tom zawiera tłumaczenie, poprzedzone obszernym wstępem monograficznym, dwu kwestii wchodzących w skład anonimowego czternastowiecznego traktatu zatytułowanego O sześciu niedorzecznościach (tytuł oryginału: De sex inconvenientibus). Autor tego dzieła bez wątpienia należał do szkoły Oksfordzkich Kalkulatorów, o czym świadczy zarówno fakt, iż znał i cytował dzieła swoich poprzedników, jak i fakt, że jego tekst był cytowany przez kolejne pokolenie Kalkulatorów. Dzieło to, napisane w połowie czternastego wieku, między rokiem 1335 a 1344, jest poświęcone problemom zmian, a właściwie możliwości wyznaczania ich szybkości. Jego autor zajmuje się kolejno podstawowymi zmianami, jakie zachodzą w przyrodzie w postaci powstawania i ginięcia, a także procesami przekształceń jakościowych, ilościowych oraz dotyczących zmiany miejsca. Ponieważ dyskutowane w tym traktacie problemy związane z ruchem są analizowane zgodnie z teorią proporcji, tym samym jest on najlepszym świadectwem recepcji teorii twórców szkoły Kalkulatorów Oksfordzkich.
Prezentowana publikacja jest opowieścią o operze w Polsce w latach 1635-1795. Autor uwzględnia w niej różne ówczesne formy sceniczno-muzyczne, potocznie określane mianem opery. Odwołując się do rodzimego i europejskiego kontekstu historycznego, koncentruje się wyłącznie na dziełach operowych wystawianych przez zespoły cudzoziemskie na dworze królewskim oraz na publicznej scenie narodowej utworzonej pod patronatem Stanisława Augusta Poniatowskiego. W literaturze przedmiotu brakuje syntezy poświęconej scenie operowej w Polsce. Książka ta obejmuje okres od pojawienia się w Rzeczypospolitej pierwszych dzieł operowych za panowania Wazów do początków polskiej sceny operowej za czasów Stanisława Augusta Poniatowskiego. Praca – napisana z punktu widzenia historyka idei i świadomości społecznej – stanowi pierwszą część szerszego autorskiego projektu poświęconego dziejom polskiej sceny operowej od jej początków po rok 1918. Skierowana jest do szerokiego grona odbiorców, zwłaszcza do historyków, kulturoznawców, teatrologów i muzykologów.
„Autor skonstruował wartościową poznawczo i rzetelnie udokumentowaną monografię obejmującą pierwsze sto sześćdziesiąt lat obecności opery w Polsce. Takich opracowań zdecydowanie brakuje na polskim rynku wydawniczym”.
Z recenzji dr. hab. Krzysztofa Kurka, prof. UAM
Przede wszystkim zamiarem moim było napisać książkę, którą sam chciałbym przeczytać, co nie oznacza, że roszczę sobie prawo do obiektywności. Jakiś czas temu zetknąłem się z filozofią moralną obszaru anglojęzycznego. Moją szczególną uwagę przykuł Peter Singer, uważany za twórcę nowej orientacji etycznej, którą sam nazywa etyką stosowaną, czy też praktyczną (applied ethics, practical ethics). W jego mniemaniu jest ona swoistą filozofią życia, w której zasady moralne są drogowskazem postępowania w świecie codzienności. Przyjmuje on, że metodą uprawiania takiej etyki może być utylitaryzm w swej formule preferencyjnej. Tu jednak pojawiły się problemy związane właśnie z aplikacją zasad moralnych do rozwiązań natury praktycznej, co kazało na nowo postawić pytanie: czym w końcu jest etyka stosowana i jaki jest sens jej zasad? Sądzę, że w tej książce udało mi się znaleźć odpowiedź. Postanowiłem wbrew obiegowej opinii zinterpretować propozycję Singera jako krytykę metafizycznej (silnie obecnościowej) koncepcji człowieka. Innymi słowy uważam, że filozofia moralna autora Animal Liberation jest spójna, a z jej metodologii wynika stosowalność tylko wówczas, gdy odczytamy ją jako radykalną krytykę (zmierzch) tradycyjnej antropologii. To nowe spojrzenie na nową etykę jest opowieścią zawartą w tej książce. To narracja o naszych wyborach moralnych, które zawsze mają charakter jakiegoś filozoficznego namysłu. Osobiście uważam (wbrew Singerowi), że filozofia nie jest sprawą życia i śmierci, tylko czymś o wiele poważniejszym.
Od autora
Zmierzch etyki antropocentrycznej jest zjawiskiem zauważalnym na horyzoncie pewnej nieadekwatności etyki tradycyjnej do życia, nadużywającej abstrakcyjnego absolutyzmu, który to jest źródłem niezbyt uświadamianej sobie przez zwolenników tradycyjnej etyki pewnej hipokryzji, spychanej w nieświadomość niekonsekwencji. Etyka póki co jest zbyt ogólna i abstrakcyjna, jeśli jest stosowana, to w postaci zinstytucjonalizowanych kodeksów. W tym kontekście wartość naukowa książki Turowskiego o Singerze jest głównie teoretyczna i metodologiczna w odniesieniu do etyki praktycznej, ważna w obszarze szeroko rozumianej bioetyki. To krytyczna analiza próby przeorientowania etyki forsującej nowy paradygmat aksjologiczny i metodologiczny odpowiadający nowym czasom i przyszłości. W rezultacie otrzymujemy ważny przyczynek do poszukiwania teorii etyki praktycznej.
Uznanie budzi rzetelność i otwartość Autora w referowaniu zarówno stanowiska Singera, jak i obrońców etyki tradycyjnej, zrozumiały język argumentacji stron sporu. Nie można pominąć też uznania dla erudycji Autora zarówno w obszarze klasycznej filozofii i etyki, jak i w nurtach etyki współczesnej oraz metaetyki.
Z recenzji Ryszarda Wiśniewskiego, prof. UJD
Tomasz Turowski - ur. w Poznaniu, absolwent filozofii UAM. Główne zainteresowania filozoficzne dotyczyły klasycznej filozofii niemieckiej, hermeneutyki współczesnej, ze szczególnym uwzględnieniem propozycji Martina Heideggera oraz wartościującej filozofii życia Fryderyka Nietzschego. Zasadniczo zainteresowaniom tym jest wierny do dziś. Od 2000 roku pracownik Zakładu Etyki Uniwersytetu Zielonogórskiego. W swych obecnych badaniach koncentruje się na metaetyce i współczesnej filozofii anglosaskiej, ze szczególnym uwzględnieniem bioetyki oraz relacji między animal welfare a animal rights. Bada etyczne (teoretyczne i filozoficzne) aspekty praw zwierząt. Opracowuje własną koncepcję moralnego statusu istot pozaludzkich, czemu poświęcone są jego publikacje.
Pewnej nocy, nie wiedzieć czemu, wstaję z łóżka. Otwieram okno na oścież, jest trzaskający mróz. Nie wiem po co to robię, ale coś zrobić muszę. Trudny do opisania ból niewiedzy jest tak silny, że niemal fizyczny. To jest coś nie do wytrzymania. Tak, jakby ktoś głośno mnie wołał po imieniu będąc tuż, tuż, a ja, nie wiedząc skąd dochodzi wołanie, szukam po omacku obijając się boleśnie od ścian. Rozbieram się do spodenek i kładę krzyżem na betonowej, lodowatej podłodze. Jakaś siła mi podpowiada, że tak trzeba. Czynność tę powtarzam przez trzydzieści dni. Dzień w dzień kładę się rozebrany do spodenek na betonie i leże godzinę, pytając, nie wiadomo kogo, co mam robić"".Picie w zachwycie"" to w dynamiczny sposób opisana historia życia z nałogiem alkoholowym, historia upadków i ciągłego powstawania na nowo, historia odnalezienia Boga w najczarniejszym momencie życia. To świadectwo byłego gangstera, który o życiu mówi bez przekłamań, zbędnej słodyczy i melancholii. To opowieść o tym, że kiedy nałóg stanie się częścią życia człowieka, to nie jest łatwo go pokonać.
Pierre-Auguste Renoir’s (1841–1919) timelessly charming paintings still reflect our ideals of happiness, love, and beauty. Derived from our large-format volume, the most comprehensive retrospective of his work published to date, this compact edition examines the personal history and motivation behind the legend. Though he began by painting landscapes in the Impressionist style, Renoir found his true affinity in portraits, after which he abandoned the Impressionists altogether. Though often misunderstood, Renoir remains one of history’s most well-loved painters—undoubtedly because his works exude such warmth, tenderness, and good spirit.
In an incisive text tracing the artist’s career and stylistic evolution, Gilles Néret shows how Renoir reinvented the painted female form, with his everyday goddesses and their plump forms, rounded hips and breasts. Renoir’s later phase, marked by his return to the simple pleasure of the female nude in his baigneuses series, was his most innovative and stylistically influential, and would inspire such masters as Matisse and Picasso.
With a complete chronology, bibliography, photos, sketches, and brilliant reproductions, this is the essential work of reference on this enduring master artist.
Refine your fashion sense with this essential compilation from TASCHEN's Fashion Now! series. Edited by i-D creator Terry Jones, this book is a comprehensive overview of fashion design around the world and an indispensible work of reference for anyone interested in its future.
The style set traverses both tomorrow's superstars and established industry giants, including Haider Ackermann, Azzedine Alaia, Ann Demeulemeester, Dolce & Gabbana, Tom Ford, Jean Paul Gaultier, Marc Jacobs, Christian Lacroix, Karl Lagerfeld, Stella McCartney, Alexander McQueen, Rick Owens, Stefano Pilati, Zac Posen, Miuccia Prada, Jil Sander, Proenza Schouler, Raf Simons, Olivier Theyskens, Dries Van Noten, Alexander Wang, Junya Watanabe, Vivienne Westwood, and many, many more
When Kunstwerke und Geräthschaften des Mittelalters und der Renaissance (1852–1863) was published, what purchasers in fact bought was a printed museum. With 216 hand-colored copperplate engravings, the publication gives a comprehensive overview of applied arts in Europe from the 9th to the 16th centuries, spanning furniture, metalwork, jewelry, tapestries, and bookbinding.
The book’s lead editor was well placed to select masterpieces from the Middle Ages through to the Renaissance from both public and private collections. Jakob Heinrich von Hefner-Alteneck (1811–1903), was head of the Royal Cabinet of Prints and Drawings in Munich and later director of the Bavarian National Museum. The signatures on the plates of Kunstwerke und Geräthschaften show that he was also the work’s main draftsman.
As much an artwork in itself as a collection of applied arts over eight centuries, this exquisite catalogue offers the contemporary reader both a record and a sourcebook of all that can be achieved by the human hand and creative imagination.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
