W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Budapeszt i Węgry Wielowiekowa tradycja spaIle mostów jest w Budapeszcie?Tokaj czy egri bikavr?Kąpiel na receptę?Gdzie są węgierskie stepy?Podczas podróży z Pascalem poznasz prawdziwy smak papryki i wina!Warto choć raz zatrzymać się na syty posiłek w czardzie, czyli karczmie. Najlepiej wybrać się tam wieczorem, kiedy panuje przyjemny gwar, stoły są pełne jedzenia, a goście tańczą przy akompaniamencie cygańskiej muzyki. Najsłynniejsza węgierska czarda usytuowana jest przy wjeździe na pusztę Hortobgy, na obrzeżach Wielkiej Niziny (Hortobgyi Csrda). To przy niej zaczynają się wpisane na listę UNESCO węgierskie stepy i to w niej jadał Sndor Petfi, największy węgierki poeta wywodzący się z biednego ludu.Waldemar Kugler, autor bloga hungarianevents.plW kompleksach termalnych uwagę zwracają starsi panowie, którzy na specjalnych planszach wkomponowanych w basen w skupieniu poświęcają się grze w szachy. I robią to tym chętniej, bo tak kazał im lekarz. Tak, na Węgrzech kąpiele termalne są wypisywane na receptę. Pacjent może wówczas zakupić bilet ze zniżką.
Rodos Wyspa słońcaPo ciemku nad wodospad?Jak smakuje wino z Embony?Gdzie szkolą się polscy kitesurferzy?Kogo można spotkać w każdej rodyjskiej restauracji?Podczas podróży z Pascalem wylądujesz na słońcu!Wszyscy, którzy zajmowali wyspę przez wieki, pozostawili na niej trwały ślad. Dzięki temu możemy dziś odkrywać starożytne ruiny, bizantyjskie kościółki, tureckie meczety czy zabudowę z okresu włoskiego. Gdzie się nie obejrzymy, dopada nas historia. Nawet kuchnia rodyjska jest tego odzwierciedleniem. Nie tylko w doborze składników i potrawach, ale nawet w ich nazewnictwie. Dzięki temu tylko tutaj spróbujemy pitaroudii, lakani, giaprakii czy melekounii. Jednak w tym celu trzeba wybrać się w głąb wyspy, do miejsc kultywujących tradycję.Izabela Panopulos, autorka bloga wysparodos.comChochlakia to powszechne na Rodos tradycyjne, żwirowe posadzki. Wyłożone są nimi ścieżki, dziedzińce, a nawet wnętrza budynków. Te kamienne mozaiki ułożone z czarnych i jasnych otoczaków tworzą wymyślne wzory, od figur geometrycznych po motywy roślinne. Technika sięga II w. p.n.e., a jej nazwa pochodzi od wygładzonych przez wodę kamieni, zwanych po grecku chochlki.
Proces Jezusa dla imperialnego Rzymu wydawać się mógł zaledwie epizodem. Jednak wielkie Imperium Rzymskie legło w gruzach, a "Skazaniec" z Golgoty nadal wpływa na losy świata. Książka, której drugie, poszerzone wydanie trafia do rąk Czytelnika, jest próbą odtworzenia procesu z uwzględnieniem złożoności ówczesnej sytuacji kulturowo-religijnej na terenie Izraela. Zamknięcie procesu w środowisku żydowskim w hipotetycznych pięciu posiedzeniach Sanhedrynu ma ukazać, że wystąpienie Jezusa było pod stałą obserwacją prawną. Nie jest zatem tak ważne, czy było ich więcej, czy mniej, ale że było ich więcej, niż przekazują synoptycy, relacjonując wydarzenia ostatniej nocy przed śmiercią Jezusa. Wydaje się, że Piłat, ówczesny przedstawiciel władzy rzymskiej, o toczącym się procesie był informowany na bieżąco i starannie przygotował ostateczny finał przed rzymskim trybunałem. Kolejność wydarzeń w książce jest hipotetyczna, a ich przebieg na tyle prawdopodobny, że warty jest zaprezentowania, gdyż wyjaśnia wiele postaw Jezusa i Jego sposób nauczania. W tę interpretację jest włączona refleksja nad czasem i miejscem wybranym na śmierć Jezusa. Kiedy poskładamy te małe kamyki historycznych wydarzeń w mozaikę, w myśli teologicznej ukaże się nam obraz znaczenia śmierci Jezusa jako ofiary za grzech świata (J 1, 29), bo w niej dzięki wierze otwiera się przed nami życie wieczne (J 20, 31). Obraz ten, jak każda mozaika, jest pełniejszy z pewnej perspektywy, a tą jest nasza wiara. Po ustaleniu faktów związanych z procesem najistotniejsze jest wydobycie z nich orędzia teologicznego. Zachęcam zatem do podjęcia trudu medytacji nad ofiarą Jezusa na krzyżu, aby jej owoce były pełniejsze w naszym życiu.
Książka przynosi syntezę problematyki metodologicznej historii sztuki jako dyscypliny, która w XX wieku za jedno ze swoich naczelnych zadań obrała metodyczne i obiektywne wyjaśnianie obrazów. Od czasu wyodrębnienia nauk humanistycznych w metodologii W. Diltheya najwybitniejsi historycy sztuki próbowali umocnić jej pozycję wśród tych nauk przez oparcie się na rygorach naukowego obiektywizmu i empiryzmu, ścisłości i poprawności, sprawdzalności i poznawczej pewności, których wzorzec wyznaczały nauki przyrodnicze. Czy i jak interpretacja może zbliżyć się do modelu eksplanacyjnego, w jaki sposób może spełnić rolę historycznego wyjaśnienia dzieł malarstwa? Jak należy ją umocować na pewnym gruncie faktów i na logice wnioskowań? Jaka metodyka badawcza może zapewnić prawidłowość wyjaśnień, sprawdzalność i prawdziwość wyników? Tego rodzaju metodologiczne kwestie wiązały namysł szeregu uczonych, a wśród nich szczególną rolę odegrał E. Gombrich, najpierw jako rzecznik zwrotu ikonologii w stronę Popperowskiego dedukcjonizmu, a następnie jako inspirator i punkt odniesienia dla kolejnej generacji badaczy, z których jedni podążali dalej drogą rygorów metodologii normatywnej, a inni szukali dla niej alternatyw lub rozwinęli metodologię narratywistyczną. Książka przedstawia istotne związki łączące metodologicznie zorientowaną historię sztuki nie tylko z różnymi koncepcjami metodologii ogólnej i filozofii nauki, lecz także z innym ważnym źródłem inspiracji, jakim były modele wnioskowań stosowane przez książkowych detektywów.
Kontemplacja Chrystusowego boku i wypływających z niego strumieni Krwi i Wody towarzyszyć nam będzie do końca świata, niosąc życie, odrodzenie i uświęcenie. Jak pisze papież Benedykt XVI: „Patrzymy na Chrystusa przebitego na krzyżu! On jest najbardziej wstrząsającym objawieniem miłości Boga”. Omawiany w tej książeczce „Akt Uwielbienia Miłości Miłosiernej” nawiązuje do tajemnicy ukrzyżowania i przebicia boku Chrystusa.
Autorzy tekstów zebranych w tej publikacji, wśród których są zarówno doświadczeni badacze, jak i adepci naukowego rzemiosła, rozważają rozmaite rodzaje zachowań samobójczych i autodestrukcyjnych oraz ich motywacje. Analizują kulturowe przekazy z dziedziny literatury, sztuki i szeroko pojętej rozrywki oraz te całkiem zwyczajne, na przykład będące rezultatem codziennych rozmów. Tematyczna i pokoleniowa rozpiętość ujęć badawczych wzbogaca dotychczasowy zasób prac o tematyce suicydologicznej, a także podkreśla potrzebę i wagę interdyscyplinarnego podejścia do tak złożonego problemu, jakim jest ludzka autodestrukcja.
******
Nobody Wants to Die. Self-destruction in Cultural Perspective
The experienced and junior research workers who are the authors of the texts collected in this publication discuss different suicidal and self-destructive behaviours and reasons for them. They analyse cultural messages in literature, art and entertainment as well as those present in everyday conversations. The thematic and generational range of the research enriches the existing works on suicides and emphasizes the need and importance of interdisciplinary approach to a complex problem of human self-destruction.
Sądzisz, że świadomie kierujesz swoim życiem, podejmujesz racjonalne decyzje i z rozwagą kształtujesz swoje relacje z innymi? Jeśli tak, jesteś w błędzie. Dzięki zaawansowanym badaniom mózgu wiemy dziś z całą pewnością, że nasze wszystkie doświadczenia, sposób, w jaki poznajemy rzeczywistość, a także zachowania są w ogromnym stopniu zdeterminowane przez procesy przebiegające poza granicami naszej świadomości. Słynny naukowiec, Leonard Mlodinow odkrywa przed czytelnikami zaskakujące i egzotyczne siły działające pod powierzchnią naszych umysłów oraz pokazuje, jak działają instynkty powstałe w nieświadomości, które zazwyczaj mamy za w pełni świadome i racjonalne przyczyny zachowań. Wyjaśnia, że jeśli chcemy naprawdę zrozumieć świat, a także pokonać przeszkody, które uniemożliwiają nam cieszenie się pełnią życia, musimy zrozumieć, jaki wpływ ma na nasze działania ten skryty przed naszymi oczyma, podprogowy świat. Leonard Mlodinow nigdy nie traci okazji, by uczynić naukę nie tylko przystępną, ale i rozrywkową. Stephen Hawking Leonard Mlodinow uzyskał doktorat z fizyki teoretycznej na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, był stypendystą Fundacji Humboldta w Instytucie Maxa Plancka, pracował w California Institute of Technology. Autor i współautor (ze Stephenem Hawkingiem) książek popularnonaukowych, m.in. "Krótkiej historii rozumu".
Ta książka nie jest podobna do innych, bo zazwyczaj o takich intymnych relacjach między duszą a Nadprzyrodzonością niechętnie publicznie się mówi. I najczęściej dopiero po śmierci widzących odkrywamy te niezwykłe wydarzenia ich życia, dowiadujemy się o nich. Tu mamy do czynienia z czymś przeciwnym, niejako z głośnym wołaniem: „Nie mam nic do ukrywania!”, więcej nawet: „Chcę, muszę się podzielić czymś, co sam nie wiedząc dlaczego, otrzymałem!”.
Abp Józef Michalik Przez cztery kolejne lata, dokładnie o 2.10 w nocy ks. Józef Niżnik spotykał tajemniczą postać. Sparaliżowany strachem nie pytał, kim jest jego gość. Znacznie później usłyszał: „Jestem św. Andrzej Bobola. Zacznijcie mnie czcić w Strachocinie”. Wiedział już, że to, co go spotkało, nie było przypadkowe. Od wielu lat ks. Niżnik dzieli się z wiernymi swoim duchowym doświadczeniem, rozwija kult św. Andrzeja i przypomina, dlaczego to on jest niezłomnym Patronem Polski, obrońcą naszych granic i orędownikiem pokoju. Czego dokładnie oczekuje od nas św. Andrzej Bobola? Jakie słowa przekazał, objawiając się ks. Niżnikowi? I co my, Polacy, możemy zrobić, żeby spełnić prośby kierowane do nas przez Świętego?
Ta wyjątkowa książka, napisana przez proboszcza i kustosza sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Strachocinie, nie jest zwykłą biografią Świętego – jest wezwaniem do totalnego zawierzenia Bogu i oddania się w opiekę św. Andrzejowi Boboli. A przede wszystkim – odkrywa przed nami niezwykle ważne słowa, które święty Patron Polski kieruje do Polaków w czasie kryzysu w kraju i wojny tuż za naszą granicą.
Publikacja Księgi przysłów w przekładzie NPD znakomicie wpisuje się w program udostępnienia polskiemu czytelnikowi biblijnych ksiąg mądrościowych, w których zostało zapisane przebogate świadectwo myśli i ludzkiego losu, co w dzisiejszej, pełnej niepokoju rzeczywistości, jest inicjatywą kulturowo i egzystencjalnie wielce chwalebną
Przygotowana przez Dariusza Piechotę monografia jest fascynującą opowieścią o popkulturze, którą mam zamiar postawić na półce pomiędzy Understanding Popular Culture Johna Fiske'a a III Rzeszą Popkultury Bartłomieja Dobroczyńskiego. Odnoszę wrażenie, że autor w podobny do wymienionych przeze mnie autorów buduje narrację o kulturze popularnej, pochylając się nad konkretnymi zjawiskami i praktykami reprezentującymi popkulturę. Służy temu przyjęta przez Piechotę perspektywa mikrohistorii, wzbogacona koncepcją mitu jako praktyki narracyjnej Rolanda Barthes'a, które pozwalają się przyglądać tymże zjawiskom i praktykom codzienności, a zarazem traktować je jako powierzchnię, pod którą kryje się o wiele głębszy dyskurs kulturowy. Prof. dr hab. Adam Regiewicz (UJD, Częstochowa) Dariusz Piechota - dr, literaturoznawca, asystent na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu w Białymstoku, członek zespołu badawczego Laboratorium Animal Studies - Trzecia Kultura. Autor monografii: Między utopią a melancholią. W kręgu nowoczesnej i ponowoczesnej literatury fantastycznej (2015), Pozytywistów spotkania z naturą. Szkice ekokrytyczne (2018). Współredaktor serii wydawniczej Zielona Historia Literatury, w której dotychczas ukazały się: Emancypacja zwierząt? (2015), Ekomodernizmy (2016), Między empatią a okrucieństwem (2018), (Nie)zapomniane zwierzęta (2021). W kręgu jego zainteresowań badawczych znajdują się: literatura przełomu XIX i XX wieku (pozytywizm i Młoda Polska), współczesna literatura i kultura popularna, animal studies, ekokrytyka.
Góry to wolność, bezkresna przestrzeń i spokój, jakich nie da się odnaleźć nigdzie indziej.Gdzie w góry na weekend. Górskie trasy dla każdegoto praktyczny przewodnik i poradnik przygotowujący do jednodniowych wycieczek i weekendowych wypadów w Beskidy.W tej książce znajdziesz wiele wskazówek, jak przygotować się na górską wyprawę, i porad, co naprawdę będzie ci potrzebne, a co jest jedynie zbędnym gadżetem.W książce znajdziesz:przemyślane trasy pętle,górskie legendy, anegdoty i lokalne ciekawostki,panoramy, dzięki którym sprawdzisz, jakie szczyty masz właśnie przed oczami,mapy pozwalające w prosty sposób zaplanować wycieczkę.Jeśli zastanawiasz się, jak rozpocząć swoją beskidzką przygodę, co spakować przed wyruszeniem na szlak, gdzie zatrzymać się na przerwę, żeby widok zawrócił ci w głowie, lub w którym miejscu zjeść najlepszy żurek ta książka zdecydowanie jest dla ciebie.Tomasz Habdas beskidzki przewodnik, który zarazi cię swoją miłością do gór i sprawi, że każda wyprawa stanie się niezapomnianą przygodą.Małe podróże mogą być wielkimi wyprawami przekonaj się sam!
Islandia – wyspa aktywnych wulkanów i olbrzymich lodowców, gorących źródeł i tysięcy wodospadów. Miejsce, o którym marzą turyści z całego świata. Obszar równy jednej trzeciej powierzchni Polski zamieszkany przez niespełna czterysta tysięcy osób. Odkąd Berenika i Piotr, twórcy IceStory.pl, osiedlili się na Islandii, starają się poznać prawdziwe życie w kraju, który kusi i zachwyca surowym pięknem, ale też wiele wymaga od swoich mieszkańców. Przemierzają wyspę w poszukiwaniu opuszczonych miejsc. Odwiedzili Djúpavík leżący na Fiordach Zachodnich – znajdowała się tam jedna z największych na świecie przetwórni rybnych;dziś mieszka tam garstka osób. Udali się na archipelag Vestmannaeyjar – w 1973 roku wybuch wulkanu Eldfell niemal rozpołowił jedną z jego wysp i zmusił mieszkańców do ewakuacji. Przyglądali się niezamieszkałym od lat terenom na wschodzie wyspy, jeździli tam, gdzie kończą się drogi. „Szepty kamieni” ukazują nieznane, nieopisywane w przewodnikach oblicze Islandii. Niczego nie ujmując jej urokowi, dopowiadają niedopowiedziane. Berenika Lenard i Piotr Mikołajczak napisali wspólnie dwa reportaże o Islandii: Szepty kamieni. Historie z opuszczonej Islandii oraz Zostanie tylko wiatr. Fiordy zachodniej Islandii. W 2021 roku ukazała się również książka Piotra NOrWAY. Półdzienniki z emigracji. Obydwoje są zawodowo związani z branżą turystyczną na wyspie. Berenika stworzyła polską wersję językową strony Guide to Iceland, a obecnie pracuje jako head of localization dla firmy Travelshift. Piotr od 2019 roku prowadzi firmę turystyczną IceStory, oferującą wyjazdy na północ Europy. Mieszkają w Keflavíku. Islandia – kraj wulkanów, gejzerów, wodospadów. Kraj, w którym – jeżeli mówimy o przyrodzie – jest wszystko. A co jest tam, gdzie nie ma nic? W miejscach, do których nie skierują cię popularne przewodniki. Bo czego szukać w nieczynnej amerykańskiej bazie wojskowej czy dawnej norweskiej stacji wielorybniczej. Autorzy opisują czwórkę amerykańskich turystów, którzy pojawili się w jednym z miejsc, w których więcej nie ma, niż jest, i zapytali: „Czy tu w ogóle jest coś ciekawego do zobaczenia?”. Znakomite pytanie, na które w jakiś sposób ta książka odpowiada. Kto wylizuje miski i męczy owce? Co jest między pośladkami trolla? A co jest tam, gdzie nie ma nic? Autorzy chętnie zabierają nas właśnie tam, gdzie nie ma nic. Albo jest bardzo niewiele. „To kraj kompletnie inny niż wszystkie, dający złudzenie, że niemożliwe jest na wyciągnięcie ręki”, piszą Berenika i Piotr. Chcesz poznać inną Islandię niż większość? Przeczytaj inną książkę o Islandii niż większość. Taka moja rada. Teraz pojadę do tego kraju z zupełnie innym nastawieniem. Tomek Gorazdowski, Radio 357 W nutach zaklęty krajobraz Islandii Słuchacze audycji Ciemna Strona Mocy w Trójce, którą przygotowuję i prowadzę od ponad 14 lat, dobrze wiedzą o mojej miłości do islandzkiej muzyki. Wiele utworów potrafi oddać klimat miejsca, w którym powstały, ale chyba żadnych nie da się porównać do tych stworzonych w krainie lodu i ognia. Przyznam, że kiedy pierwszy raz odwiedziłam Islandię, było dla mnie prawdziwym odkryciem, z jaką precyzją można przełożyć dziką naturę na język muzyki. Dogłębnie i do końca zrozumiałam kompozycje Jóhanna Jóhannssona, Björk, Ólafura Arnaldsa, zespołów Sigur Rós czy Múm dopiero wtedy, kiedy wybrałam się samochodem na samotną wyprawę przez Islandię, a moim jedynym towarzyszem podróży była muzyka.
Życie według trzech P – pracować, płacić, przeżyć. Litry wódki z przemytu, słoiki z musztardą, w których lądują niedopałki papierosów wypalanych jeden za drugim przez Króla Mirasa. Zmęczeni emigranci walczący o norweskie korony. Na ulicach Oslo szczury i bezdomni, krążący po zaułkach pachnącej trawą dzielnicy Grünerlokka. Gdzieś miedzy tym wszystkim cytowanie Franka Herberta, nadwrażliwość i nauczanie religii. To też Norwegia, choć próżno szukać takich obrazów pod hasztagiem #norway. Ta książka nie jest reportażem ani zapiskami z osobliwych zarobkowych „wakacji”. Nie jest też próbą odmalowania portretu polskiego emigranta w Norwegii.
To opowieści o tych, dla których kraina fiordów miała być lekiem na całe zło, gwarantem dobrobytu. Zapis obserwacji kogoś, kto – aby przetrwać – musiał zacząć marzyć na nowo, przytłumić wrażliwość, rozszerzyć zasoby ironii i spojrzeć na wszystko z dystansem.
„NOrWAY. Półdzienniki z emigracji” to wspomnienia z trzyletniego pobytu w jednym z najszczęśliwszych państw świata. To opowieść o zmaganiach z depresją, długami i samotnością. O pobycie w miejscu, które może łatwo zdusić i połknąć. O doświadczaniu raju – ale tylko przez tych, którzy będą w stanie go dostrzec i zrozumieć.
Orędzie Jezusa do swojego kapłana jest zapisem rekolekcji o Josepha Schrijversa, belgijskiego redemptorysty, żyjącego w latach 1876-1945. Zostały przetłumaczone z języka francuskiego przez o. Stanisława Misiaszka CSsR i wydane w Tuchowie w 1935 r. Książeczka Przygotowania i dziękczynienia dla kapłanów odprawiających Mszę Świętą na wszystkie dni tygodnia została wydana przez św. Alfonsa Liguoriego po raz pierwszy w Neapolu w 1758 r. pod tytułem: Apparecchio e ringraziamento per i Sacerdoti nel celebrarere la Messa. Została przetłumaczona z języka włoskiego przez o. Józefa Palewskiego CSsR i wydana po raz ostatni w Tuchowie w 1937 r.Joseph Schrijvers (1876-1945) był belgijskim redemptorystą, znanym i cenionym teologiem duchowości. Gruntowną znajomość ascetyki, połączoną z talentem literackim, ujawnił już w wieku 31 lat. Jego pozycje, choć pisane niemal sto lat temu, po dziś dzień cieszą się ogromną popularnością, ponieważ traktują o sprawach najważniejszych w życiu każdego człowieka. Książki o. Schrijversa przetłumaczone zostały na 10 języków i osiągnęły łączny nakład 600 000 egzemplarzy.
Książka jest propozycją dla duszpasterzy i katechetów, którzy co roku, zwłaszcza w okresie Wielkiego Postu, przygotowują rekolekcje dla dzieci i młodzieży. Uwzględnia obecnie obowiązujące regulacje prawne oraz nowe typy szkół, wprowadzone reformą MEN 1 września 2017 roku. Na część teoretyczną złożyły się wykłady z homiletyki prowadzone w WSD Redemptorystów w Tuchowie. W ramach corocznych warsztatów homiletycznych, na których spotykają się rekolekcjoniści i misjonarze redemptoryści, wypracowano koncepcję rekolekcji szkolnych dla młodzieży. Ponadto książka zawiera szczegółowo rozpisane scenariusze na rekolekcje dla dzieci młodszych i starszych klas szkoły podstawowej oraz liceum, a także inspiracje Niezbędnik chrześcijanina, przeznaczony dla młodzieży dorastającej i studentów.
Miłość Boga jest bardzo bliska każdemu z nas. Jest to czysta, niezachwiana siła naszej duszy. Na Wewnętrznej Drodze dane jest nam tę siłę uaktywnić i w ten sposób zbliżać się do naszej wiecznej ojczyzny, którą kiedyś opuściliśmy.Gabriele, prorokini i ambasadorka Boga Wewnętrzną Drogą do kosmicznej świadomości jest droga do Boga w nas. Jest to droga wolności, miłości do Boga i bliźniego. To droga Chrystusa Bożego dla wszystkich ludzi, którzy dążą do wyższej kultury i pokojowego człowieczeństwa.Wewnętrzna Droga to propozycja, darowana z Królestwa Bożego. Szkolenia i ćwiczenia Wewnętrznej Drogi objawił poprzez Gabriele brat Emanuel, cherubin boskiej Mądrości. Gabriele, prorokini nauczająca i ambasadorka Boga, szczegółowo wyjaśniła zadania Wewnętrznej Drogi i przekazała je w cyklu szkoleniowym. Ten obszerny podręcznik szkoleniowy zawiera objawione nauki i wyjaśnienia od podstawowego stopnia boskiego Porządku, poprzez boską Wolę, boską Mądrość, aż do stopnia boskiej Powagi.
"Bóg nie znosi pustki; kiedy widzi nasze ubóstwo, rozlewa się na nie niczym strumień" Ojciec Maria Eugeniusz Praktyczny przewodnik modlitwy wewnętrznej, który łączy w sobie solidną doktrynę duchową z prostym, duszpasterskim podejściem. Książka jest owocem wielu doświadczeń autora jako spowiednika i kierownika duchowego oraz człowieka, który sam żył na co dzień modlitwą i na drogach modlitwy wewnętrznej się uświęcał. Bł. Maria Eugeniusz od Dzieciątka Jezus w prosty sposób wyjaśnia czytelnikowi podstawowe zagadnienia z życia modlitwy. Powołując się na nauczania św. Jana od Krzyża i św. Teresy od Jezusa tłumaczy, w jaki sposób wiara, nadzieja i miłość związane są z naszym intelektem, pamięcią oraz wolą i w jaki sposób dary Ducha Świętego (dar mądrości, rozumu, rady, męstwa, wiedzy, bojaźni Pańskiej oraz pobożności) stają się światłami "oświecającymi" nasze akty wiary, nadziei i miłości. Przestrzega też czytelnika przed niewłaściwymi oczekiwaniami wobec modlitwy, związanymi z poszukiwaniem różnych doświadczeń intelektualnych, emocjonalnych czy charyzmatycznych ponieważ Bóg wymyka się naszym wszelkim rozumowym pojęciom. Autor odpowiada również na wciąż aktualne pytania: Jak dać dzisiaj świadectwo Ewangelii? Jak nie czuć się bezradnym wobec ogromu stojących przed nami zadań? Jak my sami możemy pozostać wierni Bogu, będąc świadomi własnej kruchości?
Wydawanie owoców Ducha Świętego nie jest dla nas bez znaczenia () ponieważ jeśli ich nie wydamy, zrodzimy owoce ciała, a jeśli nie wydamy owoców życia wiecznego, zrodzimy owoce wiecznej śmierci.Ks. Dolindo RuotoloPismo Święte i Kościół podają dwanaście głównych owoców Ducha Świętego (Ga 5, 1923). Pierwsze trzy z nich miłość, radość i pokój, dotyczą relacji naszej duszy z Bogiem. Pozostałe dziewięć dotyczy przede wszystkim naszych relacji z bliźnimi. Ks. Dolindo Ruotolo krok po kroku wyjaśnia czym różnią się owoce od charyzmatów. Tłumaczy dlaczego nie jesteśmy w stanie zapracować na swoje zbawienie naszymi staraniami i przekonuje, że tylko pozostając otwartym na łaskę i działanie Ducha Świętego i współpracując z Nim jesteśmy w stanie wydać owoce godne naszego nawrócenia, które będą owocami życia wiecznego.
Z przedmową Christophera Nolana.Wyjątkowe wprowadzenie do zagadnień naukowych leżących u podstaw filmu Christophera Nolana „Interstellar”.W filmie „Interstellar” Christopher Nolan zabiera widzów we wspaniałą podróż do najodleglejszych zakątków Wszechświata… a nawet poza nasz Wszechświat, do piątego wymiaru nazywanego przez fizyków hiperprzestrzenią. Niezwykła intryga filmu i wspaniałe efekty specjalne są oparte na solidnych podstawach naukowych. Kip Thorne, jeden z najwybitniejszych współczesnych fizyków już od samego początku zaangażował się w proces powstawania filmu. Czarne dziury, tunele czasoprzestrzenne, zakrzywienie czasu i przestrzeni, osobliwości, kwantowa grawitacja, anomalie grawitacyjne, piąty wymiar, hipersześcian Christophera Nolana – Kip Thorne wyjaśnia w tej książce te i wiele innych zdumiewających zjawisk pokazanych w filmie, i czyni to z ogromnym zaangażowaniem. Dzięki „INTERSTELLAR i nauka” można się przekonać, jak bardzo fascynujące są naukowe odkrycia i hipotezy, zbliżające nas do zrozumienia Wszechświata.Ta książka doskonale pokazuje, że Kip jest obdarzony żywą wyobraźnią i nie szczędzi wysiłków, by przybliżyć naukę tym z nas, którzy nie mają jego ogromnych zdolności intelektualnych ani przebogatych zasobów wiedzy. Chciałby, żeby ludzie zrozumieli niesamowite fakty związane z naszym Wszechświatem i dali się im uwieść.Christopher Nolan, reżyser filmu „Interstellar”Kip Thorne jest emerytowanym profesorem fizyki teoretycznej w katedrze im. Richarda Feynmana na Politechnice Kalifornijskiej, doradcą naukowym i współproducentem filmu „Interstellar”, a także autorem czterech książek, w tym bestsellera „Czarne dziury i krzywizny czasu”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
