W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Czym są grzechy? Jakie są ich rodzaje? A przede wszystkim: jak je rozróżniać i jak z nimi walczyć? Te tematy wydają się być dla każdego wierzącego podstawowe w codziennych duchowych zmaganiach. Szczególnie w czasach, w których neguje się istnienie grzechu i za bezzasadne uważa się walkę z nim. Elementem sądu pokuty jest także ważenie grzechów, rozliczenie się z nich, rozpatrzenie swego życia z perspektywy wielkości zła, które człowiek czyni. W ten sposób Wagowy Ostateczny, Archanioł Michał, staje się także patronem każdego rachunku sumienia człowieka, jego namysłu nad ciężarem zła, które człowiek uczynił i któremu się poddał. To niezmiernie ważny element w dążeniu człowieka do świętości, do pełnej wolności Dziecka Bożego.
Książka jest pierwszym w literaturze polskiej przewodnikiem dla małżonków wspólnie przeżywających Eucharystię. Oryginalność tej publikacji polega na tym, że Autor, dotykając krok po kroku kolejnych części Mszy św., wpisuje w nią codzienne życie małżeńskie. Dzięki takiemu złączeniu Eucharystia staje się bardziej małżeńska, a małżeństwo bardziej eucharystyczne.
Eucharystia jest spotkaniem rzeczywistym, świadomym i pełnym wiernych z Jezusem, swym Mistrzem. Nie można jej przeżywać teatralnie, traktować widowiskowo, nie znać treści, które ze sobą niesie. Są one obecne w licznych znakach, symbolach, gestach, postawach i słowach, które przez wieki chrześcijaństwa gromadziły obrzędy Mszy św. Poznanie ich jest niezbędne, aby móc świadomie uczestniczyć. Nie ma innego sposobu przygotowania własnego spotkania z Chrystusem, jak przez refleksję nad jej elementami, ich znaczeniem i wymową.
Oto zaproszenie do wozu ognistego, który mknie po liturgicznym niebie. Tysiące osób próbuje zatrzymać na papierze to, co dzieje się w ich życiu, w ich wnętrzu. Tysiące osób przelewa na papier to, co usłyszały od Boga. Trudno jednak spotkać kogoś, kto zatrzymuje w sercu to, co rozlewa się z ołtarza podczas sprawowanej mszy świętej, by dzielić się tym z innymi. Być może jest to jedyna taka książka na świecie. Wielki Czwartek. Zasiadam przy tym samym posiłku co Apostołowie w Wieczerniku. Podajesz Ciało, Krew, czyli wszystko. Niczego więcej nie ma, nie będzie i być nie może. Przy stole zakreślona granica możliwości samego Boga. Podczas Podniesienia wznoszę Chrystusa wysoko, wysoko, aż ginie przestrzeń. Podnoszenie Świętej Postaci trwa długo, bardzo długo, aż ginie czas. Kiedy odsłania się tron, widzę na nim Ojca, a z Nim Ukrzyżowanego z krzyżem, na którym jest zawieszony.
Nihil agendo homines male agere discunt Nic nie robiąc, ludzie uczą się czynić źle Lenistwo rozpoczyna się wtedy, gdy przestajemy pragnąć Boga (G. Tomlin).Grzech lenistwa to grzech główny polegający na ociężałości ducha, skłonności do zaniechania czynienia dobra, zaprzeczenie miłości, atak na wiarę i nadzieję. Jest to przede wszystkim zaniedbywanie powinności wobec Boga. Tracimy z oczu odległe konsekwencje, koncentrujemy się na tym, co przyjemniejsze czy łatwiejsze. Niedbałość i wstręt do pracy, obowiązków czy powinności mogą objawiać się w sferze fizycznej, intelektualnej, moralnej i duchowej .
Anda Rottenberg, wybitna kuratorka i krytyczka zbiera rozrzucone na przestrzeni lat okruchy pamięci, tworząc pasjonujący pejzaż sztuki i kultury XX i XXI wieku. W tym bogato ilustrowanym tomie awangarda spotyka Warhola i kolorystów, znani artyści jak Munch, Szapocznikow czy Wróblewski sąsiadują z tymi mniej znanymi, a godnymi uwagi. Autorka pisze o pamięci, obecności kobiet w świecie, ale i o związkach między władzą a sztuką i kulturą. To wciągający przewodnik po sztuce XX i początków XXI wieku, ale i po współczesnym świecie. Rozrzut to lektura nie tylko dla miłośników sztuki, a może wręcz przede wszystkim dla "niemiłośników". Otwiera drzwi do zrozumienia kwestii fundamentalnych: po co nam sztuka i po co nam artyści.prof. Małgorzata Omilanowska/ fragment wstępu
Medytacja biblijna to codzienna modlitwa setek tysięcy chrześcijan na całym świecie. Do jej praktykowania zachęcali wielcy święci, począwszy od Ojców Kościoła, aż po świętych naszych czasów, jak św. Jan Paweł II. [...] Święty Hieronim mówił, że nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa. Pierwszym celem medytacji słowa Bożego jest poznanie Jezusa. To poznanie powinno prowadzić do głębokiej i zażyłej więzi z Chrystusem do miłości. [...] Medytacja biblijna jest zatem drogą, która prowadzi chrześcijan do całkowitego zjednoczenia z Bogiem.Niniejsza publikacja jest zbiorem medytacji do Ewangelii z danego dnia liturgicznego. Mamy przekonanie, że będzie ona pomocą na drodze osobistego spotkania z Jezusem w Jego słowie.
Pomoc duszpasterska do wykorzystania w miejscu przewodniczenia lub przy ambonce. Tom V przeznaczony jest dla Mszy obrzędowych, w różnych potrzebach, wotywnych oraz za zmarłych i zawiera:
Znamy w Polsce opowieść o malarzu Styce tworzącym na klęczkach obraz Pana Boga. W pewnym momencie artysta słyszy głos Boga: „Styka! Ty nie klęcz, lecz maluj dobrze!”. Właśnie taka była postawa Kondylisa wobec filozoficznej spuścizny Marksa. Grecko-niemiecki uczony nie przejmuje bezrefleksyjnie jego rozstrzygnięć. Nie jest zakładnikiem myśli Marksa, ani tym bardziej jej kontynuatorem. [...] Kondylis przybliża myśl filozofa z Trewiru w jej historyczno-społecznej złożoności, co zgrabnie ujął cytowany we Wstępie Wolfgang Schuller. Zauważył on bowiem, że Kondylis uhistorycznił sam sposób myślenia Marksa, postępując z nim tak, jak Marks postąpił z wcześniejszymi zjawiskami historycznymi, z wyjątkiem własnego. Dzięki temu lektura przedłożonej książki jest nie tylko poznawczym, lecz także intelektualnym przeżyciem.
Shay Goldstein od blisko dekady jest realizatorką w stacji radiowej w Seattle i nie wyobraża sobie innej pracy. Jej karierę zaczyna zaburzać pojawienie się Dominica Yuna – świeżo upieczonego absolwenta dziennikarstwa, przekonanego, że o radiu wie absolutnie wszystko.
Borykająca się z problemami stacja potrzebuje nowego programu, by przetrwać. To wtedy Shay wpada na entuzjastycznie przyjęty pomysł. W audycji Porozmawiajmy o eksie dwoje byłych będzie na żywo udzielać związkowych rad. Szef rozgłośni uznaje jednak, że nie ma potrzeby szukać skłóconej ekspary, gdy Shay i Dominic żywią do siebie taką niechęć, jakby dopiero co ze sobą zerwali. Choć żadnemu z nich nie podoba się wizja okłamywania słuchaczy, alternatywą jest utrata pracy.
Program szybko zyskuje popularność i pnie się po listach najchętniej słuchanych audycji w Seattle. A para prowadzących własne rady zaczyna stosować w coraz mniej służbowym związku…
„Błyskotliwa perełka, cudownie feministyczna komedia, która przebojem wdarła się na nasz stosik ulubionych książek”. – Christina Lauren, duet autorski bestsellerów z listy „New York Timesa”
„Cały szum wokół tej książki jest absolutnie uzasadniony”. – PopSugar
„Porozmawiajmy o eksie ma tyle twarzy: to przezabawna, pełna żarcików komedia romantyczna, refleksja nad tym, jak żałoba wpływa na nasze życie i miłość, oda na cześć radia publicznego i podcastów, a przy tym wciągająca historia miłosna… Prawdziwy powiew świeżego powietrza”. – Entertainment Weekly
„To książka, przy której miałam motylki w brzuchu. Zakochałam się w miłości Shay i Dominica”. – Sarah Hogle, autorka Miłosnego układu
Mam na imię Leonardo. Jestem malarzem, ale także wynalazcą. Doprawdy, jestem bardzo dociekliwy! Uwielbiam obserwować wszystko, co mnie otacza. W ten sposób wpadam na wiele pomysłów. Chciałbym Ci opowiedzieć o moich najsławniejszych wynalazkach!Co zainspirowało wielkie umysły do stworzenia niesamowitych rzeczy? Kim byli i czym zajmowali się Leonardo da Vinci, Albert Einstein, Frida Kahlo i Maria Skłodowska-Curie? Na te pytania postara się odpowiedzieć seria "O wielkich dla małych". Książki w zabawny i zrozumiały sposób zapoznają najmłodszych czytelników z najbardziej znanymi postaciami ze świata nauki i sztuki. Pokażą, że wielcy geniusze mogą stać się potężną inspiracją, aby mieć równie wielkie marzenia!
Odkryj swoje mocne strony!Jedną z podstawowych zasad rozwoju jest umiejętność spojrzenia na siebie krytycznie i wskazania swoich mocnych i słabych strony. W ten sposób możemy wiedzieć, co myślimy, jak funkcjonujemy, w jakich obszarach radzimy sobie dobrze, a w których gorzej.Ta umiejętność spojrzenia w głąb siebie prowadzi nas do wielkiego odkrycia: mamy w sobie niezwykłe zasoby! Każdy z nas ma jakieś mocne strony - musimy tylko nauczyć się je rozpoznawać, by móc je właściwie wykorzystać"Żadna książka nie zadziała jak czarodziejska różdżka. Tak samo ten poradnik - on nie kreuje rzeczywistości, a ma być jedynie przewodnikiem, by każdy z nas zobaczył drzemiący w nim potencjał. Wykorzystaj swoją wewnętrzną siłę i spójrz na życie jak na ekscytującą przygodę, jaką jest sięganie dalej, spełnianie własnych marzeń, nieustanny i niepowstrzymany rozwój".Bernardo Stamateas
Oddajemy do rąk Czytelników ostatni z tomów poświęconych antropologii w ujęciu interdyscyplinarnym. Serię otwierała trzytomowa publikacja „Człowiek – istota religijna”. Następnie pochyliliśmy się nad człowiekiem w perspektywie „ciała i duszy” oraz „czystości i brudu”. Ostatnia publikacja to próba odczytania człowieka w kontekście „mądrości a głupoty”. Zamysłem redaktorów było ukazanie interdyscyplinarności perspektyw spojrzenia antropologicznego. Pierwszy tom zawierał przemyślenia o charakterze humanistyczno-etnologicznym. Teksty w niniejszym tomie prezentują ujęcie teologiczne.
Najpierw trzeba zapytać: czym jest mądrość, a czym głupota? Analiza częstotliwości pojawiania się terminu mądrość i lektura haseł encyklopedycznych oraz słownikowych prowadzi do wniosku, że współcześnie nie poświęca się jej za wiele uwagi. Zaskakujące jest, że dziś raczej rzadko podejmowana jest kwestia mądrości. Pogłębione rozważania nad istotą mądrości są raczej właściwe filozofii starożytnej oraz środowisku biblijnemu i teologicznemu. […]
Ze Wstępu
„Czy średniowieczny duchowny mógł być jednocześnie mieszczaninem? Sprzeczność tego pytania jest tylko pozorna. Wynika ze stereotypowego przekonania o nieruchomej strukturze społeczeństwa średniowiecznego, sztywno podzielonego na ściśle odseparowane stany. Tymczasem problem ówczesnej przynależności społecznej nie jest wymysłem współczesnego historyka. Pytanie czy kapłan jest mieszczaninem zadawali już średniowieczni rajcy. Znalazło się ono w zestawie problemów prawno-ustrojowych, przesłanych do rozstrzygnięcia radzie Magdeburga. Miało ono swój ściśle określony kontekst, związany z problemem występowania kleru przed miejskim sądem. Gdy jednak spojrzymy na nie szerzej, w kulturowym sensie, nabiera znaczenia ogólnego, jako pytanie o miejsce kleru w środowisku mieszczańskim. Normy kościelne opowiadały się za ścisłym rozróżnieniem duchownych od świeckich, zaś zarządzenia miejskie starały się redukować tę odrębność. Odpowiedź na postawione pytanie kształtowała dynamika relacji między tymi dwoma spojrzeniami”.
Z Przedmowy
Książka jest pierwszym na gruncie polskim monograficznym studium nad Sutrą krwawego jeziora (Ketsubonkyo), która stanowi wykładnię o nieczystej – z racji fizjologicznie uwarunkowanego krwawienia – naturze kobiety oraz konieczności pośmiertnego odpokutowania za zanieczyszczanie świata krwią (menstruacyjną i porodową). Opracowanie zawiera fotokopie rękopisów i starodruków z prywatnych zbiorów autorki, wykorzystanych jako baza źródłowa do badań.
Rozważania uwzględniają szerszy kontekst religijno-kulturowy, który uwarunkował recepcję sutry w Japonii oraz jej funkcjonowanie w nauczaniu buddyjskim przez pięć wieków, trwale rzutując na problematykę zbawienia kobiety w buddyzmie japońskim.
Local and global approaches concern most human activities. Even unrelated events after a deeper analysis may appear to have a common ground or source although the local circumstances may greatly influence it. Regarding Asian studies focus was laid on research on the impact of particular Asian cultures. How much do they influence certain activities and how different they are if seen in a global context? What is the contribution of Asian cultures to the world considering cultural, religious, social, political, and even economic aspects? The majority of papers gathered in the present volume are the outcome of the 10th International Conference of Oriental Studies: Global and Local Perspectives organised jointly by the Committee of Oriental Studies of the Polish Academy of Sciences and the Faculty of Oriental Studies of the University of Warsaw on November 15-16, 2021 at the University of Warsaw. Some papers were added later to the volume. Contributions by particular authors differ in length, approach, and scope due to the selected topic, the contributors' scholarly experience, within the scope of broadly understood Oriental studies, or their way of presenting the subject. They cover different disciplines ranging from literary and language studies, culture, religion, history, and the arts to politics and economy. Several papers represent a discipline of literature which in the case of Oriental studies, similarly to studies in many other regions, can hardly be separated from linguistics thus representing research interests which may as well be called philology in its best and broadest meaning. The many aspects of life, culture, religion, literary writing and artistic creativity of people in Asia can be approached from different perspectives: knowing local reality will certainly help to understand how it interacts with global influences. It is hoped that readers will gain expertise knowledge from the contributions contained within the present volume.
Kompendium o przesądach i zabobonach, które zatruwają życie wielu współczesnych ludzi, również tych, którzy uważają się za wierzących. Autor, ks. Andrzej Zwoliński, przytacza dane statystyczne dotyczące wiary Polaków w gusła i zabobony. Wynika z nich, że przesądy są zaskakująco mocno zakorzenione w naszej mentalności, często stojąc w sprzeczności z deklarowaną wiarą w Boga i zdrowym rozsądkiem. Autor rzeczowo analizuje poszczególne rodzaje przesądów i zabobonów, dostarczając nam kompetentnej wiedzy o ich przyczynach, przejawach i konsekwencjach.
Mimo że od krachu realnego socjalizmu upłynęło wiele lat, rekolekcje wygłaszane podczas Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej zachowały swą aktualność. Są dzięki zakorzenieniu w tradycji biblijnej żywym pomostem między epoką sprzed kilkudziesięciu lat a dniem dzisiejszym. Mają moc poruszania wyobraźni i serc, gdyż odwołują się do nieprzemijającego przesłania czerpiącego moc z blasku i piękna Ewangelii. Ten właśnie fundament sprawia, że od roku 1711 do dziś wciąż znajdują się tysiące ludzi gotowych znosić trudy i uciążliwości pieszego wędrowania na Jasną Górę. W czasie drogi stale mają oni możliwość słuchania Słowa Bożego oraz rekolekcji, które pozwalają im lepiej zrozumieć otaczający świat oraz samych siebie w świetle Ewangelii. Historia pielgrzymkowego kaznodziejstwa nie dobiegła więc końca.
Niniejsza publikacja skierowana jest do wszystkich ludzi dobrej woli do wierzących i niewierzących (szukających) i wskazuje, że wiara chrześcijańska nie jest złudzeniem, ale przyjaźnią i życiem z kochającym Bogiem i z otaczającymi nas ludźmi.Jako chrześcijanin i kapłan z przekonania zaprasza do pogłębionej refleksji nad wiarą, życiem oraz do budowania kultury i tożsamości chrześcijańskiej w XXI wieku godnej człowieka myślącego. Ks. Bogdan Piwowarczyk, za kardynałem Paulem Poupardem, przypomina, że dzisiejszy świat potrzebuje mężczyzn i kobiet mocnych, wspaniałomyślnych, doskonale dwujęzycznych, to znaczy zdolnych mówić językiem Boga w języku ludzkim, podwójnie biegłych, to znaczy kontemplujących Boga i zgłębiających człowieka, zakochanych w Bogu i ludziach.
Homeopatia używa około tysiąca substancji, z których większość została odkryta za pomocą wahadełka lub w czasie seansów spirytystycznych. Niektórzy lekarze twierdzą, że można przyjmować substancje homeopatyczne, ponieważ nie powodują one żadnych skutków ubocznych. Wieloletnie badania, prowadzone z ramienia WHO, potwierdziły, że środki homeopatyczne można traktować jedynie jako placebo, gdyż nie znajdują żadnego uzasadnienia mikrobiologicznego czy chemicznego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
