W 2017 roku katolicy i luteranie będą wspólnie patrzeć na wydarzenia Reformacji sprzed 500 laty. Jednocześnie będzie to również jubileusz 50-lecia oficjalnego dialogu ekumenicznego na płaszczyźnie międzynarodowej.
„Od konfliktu do komunii” rozwija podstawę dla ekumenicznego upamiętnienia Reformacji, innego od dotychczasowych jubileuszy. Luterańsko-Rzymskokatolicka Komisja ds. Jedności zaprasza wszystkich chrześcijan, aby zapoznali się z tym raportem bez uprzedzeń, ale i krytycznie, oraz by razem udali się w drogę ku pełnej, widzialnej jedności Kościoła.
Wrażliwy, kochający ojciec, choć niedoskonały – takim jawi się Herbert Brokering, charyzmatyczny pastor z Minnesoty – w nowo wydanej przez wydawnictwo „Warto” książce pt. „Listy do moich dzieci”. W formie listów Brokering zawarł doświadczenia swojego życia dotyczące relacji między rodzicami i dziećmi oraz przenikające całe jego życie doświadczenie wiary.
Ojcowska miłość przejawia się poprzez wszystkie rozdziały książki, autor nie ukrywa, że rodzicielstwo to pasmo zwycięstw i sukcesów wychowawczych, ale uczy, że z niepowodzeń czy porażek można wyjść silniejszym. Przyznaje, że nie był ojcem idealnym:
„Mój ojciec także nie był idealny. Ale nie jestem ofiarą jego niepowodzeń. Nie pogrążam się w błędach swojego dzieciństwa. Wiele lat zabrało mi zaakceptowanie błędów, przebaczenie ran i pójście wzmocnionym do przodu; jednak miało to miejsce. Lubię siebie takim, jakim jestem dzisiaj. Mam nadzieję, że ze swoimi brakami i ranami z dzieciństwa zrobicie to samo. Nie pozostańcie ofiarami niepowodzeń ojca”.
Do czytelnika autor często kieruje apel, by wyartykułować, wypowiedzieć to, co się w człowieku dzieje, powiedzieć dzieciom, że się myliło, powiedzieć rodzicom, co się czuło. Dobrze wie bowiem, jak bardzo żałować można nigdy nie przeprowadzonej rozmowy.
„Listy do moich dzieci” to prosta i wzruszająca książka o miłości w rodzinie, o tym, że przyjemnie jest mieć dla siebie czas, przyjemnie jest być w domu, z najbliższymi. Brokering pokazuje na przykładzie swoich relacji, jak ewoluowała rola ojca z tradycyjnej, oparta na władzy, lęku i dystansie, po pełną troski, czuwającą i akceptującą rolę, jaką chciał w swoim życiu pełnić.
Nikt jak Brokering nie mówi tak przekonująco, że wszystkie chwile spędzone z dziećmi są święte, a pamiątki rodzinne, do gromadzenia których gorąco zachęca czytelników, tak wartościowe. Z perspektywy starości wspomnienia coraz bardziej go cieszą, a pielęgnowane z troską relacje rodzinne są źródłem siły, dumy i radości.
Brokering uczy, jak w prostych czynnościach dostrzegać sacrum i jak żyć, by życie nigdy się nie znudziło.?
Wigilia to czas wyczekiwania na najbardziej niezwykłe narodziny w dziejach ludzkości, narodziny Boga, który stał się Człowiekiem. Jest to także czas symboli, ukrytych w zwyczajach, gestach, pieśniach, a nawet w obecnych w tym dniu na naszych stołach kolorach i potrawach. Warto wejść w ten niezwykły świat, by jak najpełniej zanurzyć się w to oczekiwanie i świętowanie, by zrozumieć, co tak naprawdę celebrujemy i dlaczego w taki, a nie inny sposób. Ta książeczka to prawdziwy przewodnik, który poprowadzi Czytelnika do odkrycia bogactwa Wigilii.
Poruszyć światem – książka napisana przez współczesnego mistrza duchowości w sposób krytyczny opisuje świat religijnych zachowań, które tworzą religię pobożności pozbawioną zaangażowania w uzdrawianie naszego świata z przemocy, sekciarstwa i materializmu. Według autora religia bez kontemplatywnego punktu podparcia jest częścią problemu, a nie jego rozwiązaniem. Richard Rohr wyjaśnia, że religia tylko wtedy stanie się siłą transformacji człowieka, jeżeli oprze się pokusie władzy, bogactwa i fundamentalizmu. Taka kontemplatywna religia nie jest systemem przynależności.
Świadomość kontemplacyjna jest dostępna dla każdego człowieka i diametralnie zmienia jego rozumienie roli religii w jego życiu, które odtąd staje się życiem wartościami Ewangelii.
Głównym tematem tej książki są mentalne i duchowe prawidła dające szczęście, zdrowie i spokój ducha. Wiara oraz praktyka Bożej Obecności są katalizatorami umożliwiającymi realizację naszych najskrytszych pragnień. Każdy rozdział tej książki powinien pomóc czytelnikowi w lepszym zrozumieniu duchowych praw, którym podlegamy i w efekcie wzmocnić jego wiarę w niewidzialne siły, z którym pomocą czynić możemy dobro.
Wybrany fragment książki
PRAGNIENIA SĄ SIŁĄ NAPĘDOWĄ wszystkich naszych działań. Nie bylibyśmy w stanie unieść ręki, ani ruszyć się na krok, gdyby nie nasza chęć poruszania. Pragnienia są darem od Boga. Jak powiedział Browning: „Tyś Boże, jest tym, który daje, jam jest tym, który otrzymuje".
To człowiek jest tym, który otrzymuje wszystkie dary ofiarowywane przez życie!: „Moje dziecko, ty zawsze jesteś' przy mnie i wszystko moje do ciebie należy". Wszystko, co tylko jest Ojca, należy do mnie. Nasz Ojciec zawiera w Sobie wszystko, czego potrzebujemy, aby osiągnąć spokój ducha, harmonię, dostatek i zaskarbić sobie Boże przewodnictwo. Musimy nieustannie wzrastać, rozwijać się. Nigdy nie wyczerpiemy zasobów Nieskończonej Skarbnicy.
Uświadommy sobie kilka prostych prawd: to pragnienie powoduje, że uskakujemy przed nadjeżdżającym autobusem. Powodem, dla którego to robimy, jest nasze fundamentalne pragnienie ochrony własnego życia. Instynkt samozachowawczy jest podstawowym prawem natury.
Rolnik zasiewa ziarno, ponieważ pragnie wyżywić siebie i swoją rodzinę. Człowiek buduje samoloty, ponieważ pragnie zwyciężyć czas i przestrzeń. Podobne przykłady znajdziesz w trakcie całego swojego życia.
Pragnienie popycha człowieka do działania; jest bodźcem do czynu. Stoi za każdym osiągnięciem. Pragnienie to kosmiczny impuls, popychający nas naprzód i ku Bogu Pragnienie jest aniołem Bożym - posłańcem Najwyższego - który mówi nam: „Wznoście się coraz wyżej".
Pragnienie stoi za każdym osiągnięciem. Jest siłą napędową życia. Dążymy do realizacji tych pragnień, które wydają nam się najbardziej porywające. Każdy z nas dąży do realizacji tego, co w danej chwili najbardziej zaprząta jego umysł.
Pragnienie jest aniołem Bożym, który mówi nam o czymś, co uczyni nasze życie pełniejszym i szczęśliwszym, jeśli tylko to zaakceptujemy. Im większych korzyści oczekujemy z realizacji pragnienia, tym jest ono silniejsze, jeśli nie ma żadnej spodziewanej korzyści czy postępu, nie ma pragnienia; w konsekwencji nie jest podejmowane działanie.
„Jam Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni"2 - rzekł Pan. To, co podszeptuje nam serce, jest alfą; aby stało się omegą, musimy wzbudzić w sobie poczucie, że to, czego pragniemy, już teraz jest naszym udziałem.
Długotrwała niemożność zrealizowania pragnień prowadzi do przygnębienia i frustracji. Wiele osób, z którymi zdarzyło mi się rozmawiać, skarżyło się, że od lat bezskutecznie próbują zrealizować jakieś marzenie lub osiągnąć określoną pozycję w życiu. Ludzie ci nie wiedzieli, że pragnienie zrobienia lub osiągnięcia czegoś było jak wyznanie: „nadal mi się nie udało". Zamiast tego powinni oni zadeklarować: „Tak, Ojcze, wierzę w to i uznaję za prawdę", i kroczyć przez świat, wiedząc, że „już się to stało".
Wyobraźmy sobie ziarno, które pobiera z ziemi wszystkie niezbędne mu składniki, takie jak woda czy związki chemiczne, a gdy wyrośnie ponad ziemię, zaczyna w procesie fotosyntezy pobierać z promieni słonecznych światło i wszystkie inne elementy niezbędne do wytworzeni złożonej substancji zwanej chlorofilem. Odznacza się on również inteligencją, pozwalającą mu produkować w swej korze i liściach niezwykle złożone substancje chemiczne których rozpoznanie przekracza ludzkie możliwości.
Podobnie jest z człowiekiem. Jeśli stanie się on jak ziarno, przyciągnie do siebie wszystko, co będzie mu nie zbędne do realizacji jego marzenia: przyjaciół, fundusze znajomości, pomysły itd.
Każdy mężczyzna, kobieta czy dziecko napotkane na ścieżce życia jest sługą prawa, które wprawiliśmy w ruch w swoim wnętrzu: „Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami".3 Nieskończon1 Intelekt, który wprawiliśmy w ruch swoją modlitwą, za szczepią u innych czyny i słowa niezbędne do realizacji naszego dążenia.
Niedorzeczne jest oskarżanie czy obwinianie innych ponieważ musimy zdać sobie sprawę z tego, że inni ludzie są jedynie świadkami, mówiącymi nam, jacy naprawdę jesteśmy: „Jak wewnątrz, tak i na zewnątrz". Jeśli wewnątrz panuje niezgoda, to musi ona przejawić się również na zewnątrz. Jeśli tkwisz w poczuciu niedostatku i bezsilności inni tylko o tym niedostatku poświadczą.
Kościół wzniesiony na początku ubiegłego stulecia na poznańskim Łazarzu był ostoją polskości w okresie zaborów i podczas II wojny światowej. Zbudowany został w stylu neoromańskim, ale charakterystyczny ażurowy hełm wieży nawiązuje jednak do gotyku. Zaraz po wojnie kościół pełnił funkcję kościoła prymasowskiego. W 1945 r. kardynał August Hlond dokonał w nim nominacji administratorów apostolskich diecezji na terenie Ziem Odzyskanych.
Spotykamy się z Samsonem, człowiekiem pełnym kontrastów, nadludzkiej siły i ogromnej słabości, którego historia i wnioski z niej płynące, mogą okazać się przełomowe dla Twojego życia. Przewodnikiem po walce ze słabościami Samsona i... Twoimi będzie Adam Szustak OP.
-dowiedzieć się, jak zmierzyć się z niezaspokojonymi pragnieniami bycia kochanym, akceptowanym, docenionionym
-dostrzec i ponazywać różnego rodzaju więzy, które Cię zniewalają
-poznać strategię Samsona, wojownika, polityka, siłacza, kochanka wielu kobiet, który całe życie zmagał się z poczuciem niespełnienia... i poradził sobie z tym
-zrozumieć mechanizmy działania nawyków i sposoby wychodzenia ze stale powtarzających się grzechów
-znaleźć przyczynę wkraczania w toksyczne związki
-sprawdzić, kiedy trzeba zamknąć oczy
Lekcje Józefa egipskiego to nagranie, które od dwóch lat nieprzerwanie znajduje się na listach bestsellerów. Jego wyjątkowość potwierdzają ludzie, którzy dzięki niemu zmienili swoje życie na lepsze. To słowa, które dają moc, nadzieję i natchnienie do działania. I mało tego - konkretne narzędzia.
słowa o talentach, pasji, które należy rozwijać, by się realizować
słowa o zarabianiu pieniędzy
słowa o honorze
słowa o zawierzeniu Bogu, nawet w najtrudniejszych warunkach
Prekursorka duchowego uzdrawiania Mary Baker Eddy napisała w jednej ze swoich prac: "Robić z choroby rzeczywistość, uważać ją za coś co się widzi i czuje – a potem usiłować ją leczyć wykorzystując do tego Boga jest myślowym szarlataństwem." Temat ten pogłębił i rozwinął w swej książce Joel S.Goldsmith. Ten uznawany za jednego z największych nauczycieli duchowych XX wieku autor przekazał wizję leczenia i uzdrawiana chorób, niepodobną do żadnej innej – wizję znaną jedynie mistykom. Tak sam o tym napisał: "Jeżeli Bóg ukazuje się jako indywidualna istota, to nie ma Boga oraz człowieka, nie ma Boga i ciebie, a zatem nie może być osoby idącej do Boga po coś. W ciągu lat, kiedy poświęcałem mój czas wyłącznie pracy uzdrawiania, w miarę jak pacjenci przychodzili do mnie, nauczyłem się nie patrzeć na nich jak na istoty ludzkie i nie wyglądać Boga, aby ich uzdrowił. Wiedziałem, że każdy, kto do mnie przychodzi jest Bogiem ukazującym się jako indywidualna istota i ta prawda odsłaniała harmonię i przywracała zdrowie." Sztuka Duchowego Uzdrawiania to coś więcej niż zwykły poradnik na poszczególne dolegliwości. To unikalny przekaz mądrości, który dzięki swej głębi i prostocie ma moc przemiany świadomości i doświadczania zdrowia na zupełnie nowym poziomie.
Monastycyzm tradycyjny, którego paradygmatem jest niewątpliwie Cluny, pojmuje wspólnotę monastyczną, jako społeczność doskonałych, ubogich i żyjących w czystości, oferującą schronienie ludziom ze świata. W XI i XII wieku schronienie to zaczyna cieszyć się tak wielkim uznaniem, że pod piórem Piotra Czcigodnego Ecclesia cluniacensis zaczyna zlewać się w jedno z „rzeczpospolitą chrześcijańskiego Kościoła”. Wspólnota łączy cenobityzm i okazjonalną praktykę eremityzmu, kobietom proponuje rekluzję (Marcigny-sur-Loire), a w pobliżu „małego Rzymu” – Cluny, rozwija się cały świat korzystających z opieki: biednych, penitentów, pielgrzymów oraz, ogólniej, wszystkich wiernych, dbających o dobre zarządzanie pamięcią indywidualną i rodową. Właśnie ten model inkluzji – w jego kulminacyjnym punkcie, gdy piewcy wielkości Cluny, na przykład Piotr Czcigodny, identyfikują go z Ecclesia– chciałbym tutaj poddać analizie.
Katarzyna Skowronek i Zbigniew Pasek pracują jako profesorowie na Wydziale Humanistycznym AGH w Krakowie, działając m.in. w istniejącej tam od 2007 roku Pracowni Badań Współczesnych Form Duchowości. W niniejszej książce prezentują wyniki swoich prac badawczych prowadzonych od sześciu lat. Ukazują w niej zróżnicowane związki łączące nowe nurty duchowości ze współczesną kulturą popularną. Są to studia nad dzisiejszą religijnością oparte na analizie cech jej języka. Podejście obojga badaczy łączy metodologia z obszaru językoznawstwa, tekstologii i analizy dyskursu.
Kultura popularna dekontekstualizuje elementy religijne, „wyrywa” je z podstawowego, pierwotnego kontekstu i tła kulturowego, a następnie rekontekstualizuje je (nadaje im nowy kontekst i znaczenie), tworząc z nich odmienne całości. Z tych elementów niczym z puzzli budowana jest współczesna duchowość. Tak jak wielkie narracje kultury ulegają hybrydyzacji, tak spetryfikowane wielkie religie zostają poddane procesowi dekonstrukcji. Uczestnicy kultury popularnej wybierają z nich odpowiadające im, przemawiające do nich elementy i czynią z nich swoją własność, osadzając je w swoim kontekście życiowym. Można na to zjawisko spojrzeć jako na pewien kulturotwórczy proces o uniwersalnym charakterze.
Z zakończenia
Odkryj nową jakość życia. Po pierwsze jest wolność do stanowienia o własnym ciele. Twoje ciało nie powinno być zniewolone, nie jest rzeczą i zasługuje na szacunek. Mimo coraz większej świadomości ludzkich praw także dziś tysiącom ludzi tej wolności fizycznej brakuje. Według OSHO ludzie powinni wyzwalać się też z „psychicznego niewolnictwa”, w jakie są wtłoczeni przez rodziców, społeczeństwo czy religię. Taką wolność można osiągnąć poprzez rozwój i zachęcanie ludzi do samodzielnego poszukiwania prawdy. I wreszcie ostatni wymiar to wolność duchowa. To najwyższa i ostateczna wolność, która jest więcej niż byciem za lub przeciw czemuś. Jest wolnością po prostu, jest byciem sobą i życiem w zgodzie ze swoją wewnętrzną prawdą w każdym momencie. Jest czystą świadomością. Wolność nie oznacza chaosu. Oznacza większą odpowiedzialność, gdyż nikt nie ingeruje w Twoje życie. OSHO pozwala wybrać mądry sposób walki o swoją wolność, pokazuje, jak wyminąć przeszkody i trudności stojące jej na drodze i znaleźć odwagę, by być wiernym sobie. W serii książek NOWA JAKOŚĆ ŻYCIA znajdziesz wskazówki OSHO, jak poradzić sobie z najważniejszymi problemami dotyczącymi współczesnego człowieka. Książki pomogą Ci zrozumieć, kim jesteś i jak jest istota Twojego życia.
Wojciech Ponikiewski nie ma wykształcenia historycznego, nie jest też historykiem sztuki. Po Rzymie zaczął chodzić jak każdy inny turysta, instynktownie. Przyjął jednak prywatny, bardzo ciekawy punkt widzenia – zainteresował się historią czarnej arystokracji. Chodziło o wielkie rodziny związane od wieków z Kościołem i papiestwem. Tkwiły tam tajemnice, układy władzy, konwencje. Okazuje się, że ciężko jest naprawdę zrozumieć miasto bez wiedzy o tym, jaka była historia tych potężnych, wpływowych klanów. Ponikiewski poszedł tym tropem. Mimo że miał ochotę poznawać samotnie, jednocześnie wyciągnął rękę do niewidzialnego towarzysza i zaprosił go do wspólnej podróży. Wyrazem tego jest publikacja. Z jednej strony pełni funkcję typowego przewodnika – wydanie ozdobiono fotografiami, mapkami ze schematem komunikacji miejskiej, planami Rzymu oraz dodano inne praktyczne informacje (godziny otwarcia muzeów, galerii i innych obiektów, ceny biletów wstępu), opisy miejsc szczególnie polecanych przez autora (nie tylko zabytków, ale również kawiarni, klubów nocnych, sklepów i hoteli). Z drugiej strony jest to książka z nadrzędną myślą autora, która organizowała mu tę włoską podróż.
„Wielką siłą tej ciekawej i praktycznej książki jest wewnętrzna sprzeczność jej autora, pokusa odrębności i samotnej wędrówki, której towarzyszy serdeczna potrzeba, żeby kogoś taktownego poprowadzić własnym szlakiem, za sobą. I chyba w tej sprzeczności tkwi sekret wyjątkowej tonacji w jakiej ona jest napisana.”
Ze „Wstępu” Jarosława Mikołajewskiego
Wojciech Ponikiewski, ekonomista i dyplomata przez 6 lat był Ministrem Pełnomocnym przy Ambasadzie RP w Rzymie.
Każdy człowiek może obserwować rzeczy, które istnieją w świecie fizycznym; to zaś, co działa w świecie duchowym umożliwia nam wyjaśnienie zagadek, jakie nam stawia świat fizyczny.Autor.
Książka składa się z dwóch części. Celem pierwszej jest stworzenie kontekstu badawczego dla analizy utworów poetyckich, między innymi poprzez przedstawienie interpretacji sposobów rozumienia religii w dyskursie trzech myślicieli okresu wiktoriańskiego: Thomasa Carlyle’a, Johna Ruskina i Matthew Arnolda. Druga - przedstawia analizę zjawiska kryzysu religijnego w poezji, opartą zasadniczo na: In Memoriam Alfreda Lorda Tennysona, Dipsychus Arthura Hugh Clougha i „Caliban Upon Setebos; or, Natural Theology in the Island” Roberta Browninga. Odwołanie do semantycznej dwoistości zawartej w pojęciu „kryzys” pozwoliło przyjąć podejście wolne od wartościowania tego zjawiska zarówno w sferze myśli religijnej jak i w ramach historycznego kontekstu epoki wiktoriańskiej. Analizowane teksty reprezentują kulturę wiktoriańską i są jednocześnie wyrazem indywidualnego idiomu poetyckiego. Myśl religijna wchodzi w nich w dialog z niemiecką krytyką biblijną, ewolucjonizmem, teologią naturalną, czy myślą utylitarystyczną i naukową. Poszukiwanie śladów kryzysu religijnego w poezji wiktoriańskiej postawiło autorkę przed koniecznością zmierzenia się z obrazowaniem, w którym Bóg konceptualizowany jest nie jako niezależny Byt, ale jako symbol i twór ludzkiego rozumu, jako Bóg post-kartezjański.
„Kościół potrzebuje nieustannej Pięćdziesiątnicy; potrzebuje ognia w sercu, słowa na ustach, proroctwa w patrzeniu” (Paweł VI).
Ojciec Raniero Cantalamessa ofiaruje nam w tej publikacji nową, pogłębioną, a zarazem bardzo konkretną refleksję o naturze i działaniu Ducha Świętego w poszczególnych osobach, Kościele i świecie. Pomocny w refleksji okazał się Apostoł Paweł, wielki piewca Ducha Świętego i życia „w Duchu”.
Trzonem medytacji jest ósmy rozdział Listu do Rzymian, w którym autor analizuje trzy istotne etapy: – Stworzenie: rola Ducha Świętego, wykład na temat nauki i ewolucji, odnowa człowieka ukształtowanego przez Ducha. – Niebo jako ostateczny cel: refleksja o Duchu Świętym jako „sile sprawczej chrześcijańskiej eschatologii” w jej żywotnym powiązaniu z teologalną cnotą nadziei.
Życie chrześcijańskie: między stworzeniem a spodziewanym celem, jakim jest Niebo, jest całe nasze życie, ożywiane przez Ducha Świętego; zatem równowaga między posłuszeństwem Prawu a prymatem miłości; między przewodnictwem Ducha Świętego w ramach osobistego sumienia i w środowisku Kościoła a apostolskim nauczaniem.
To naprawdę wspaniała synteza nauki Kościoła, która pozwala zrozumieć Ducha Świętego jako Tego, który utrzymuje Kościół będący w drodze, prostując swe ścieżki na przyjście Pana.
Raniero Cantalamessa, brat mniejszy kapucyn, profesor na Wydziale Historii Początków Chrześcijaństwa na Katolickim Uniwersytecie Najświętszego Serca w Mediolanie i członek Międzynarodowej Komisji Teologicznej. W 1980 r. zostawił nauczanie akademickie, aby całkowicie zaangażować się w głoszenie kazań z wyraźnym ukierunkowaniem ekumenicznym. Od 1980 r. jest kaznodzieją w Domu Papieskim. Pełni niestrudzoną działalność prelegenta na całym świecie.
Chciałbym, aby te refleksje pomogły czytelnikowi uwierzyć w to , bez czego życia nie można nazwać w pełni życiem, a więc w to, że jest Bóg, że Bóg nam zawsze towarzyszy i że jest miłością , czyli innymi słowy uwierzyć to, co jest oczywiste.
Pragnę spróbować z tobą zrozumieć, czym jest bierzmowanie, co znaczy przyjąć je, jak się do niego przygotować i jak uczynić z niego skarb na całe życie.
BRUNO FORTE
Urodzony w Neapolu w 1949 roku, święcenia kapłańskie uzyskał w roku 1973, doktorat z teologii uzyskał w 1974 roku, a z filozofii w 1977. Przez długi czas był profesorem zwyczajnym katedry teologii dogmatycznej na Papieskim Wydziale Teologicznym Włoch Południowych.
26 czerwca 2004 roku papież Jan Paweł II mianował go arcybiskupem metropolitą regionu Chieti-Vasto.
Niniejsza publikacja skierowana jest do szerokiej rzeszy czytelników zainteresowanych codziennym życiem braci i podstawami funkcjonowania Zakonu Krzyżackiego.
W prezentowanym tłumaczeniu uwspółcześniono nieco słownictwo i interpunkcję uważając jednak, żeby tekst nie stracił posmaku archaiczności. W konflikcie między dobrem czytelnika a wiernością oryginałowi zdecydowano się na zwiększenie zrozumiałości tekstu, kosztem dosłownego tłumaczenia. Wszystkie sprawy wymagające szerszego komentarza przeniesione zostały do przypisów.
Nienasycenie jest uznawane przez wielu krytyków za najwybitniejszą powieść S. I. Witkiewicza. Przede wszystkim ze względu na efektowne i nowatorskie pomieszanie stylów, tonacji i konwencji. Ale nie tylko: również ze względu na wagę i znaczenie skomplikowanej materii tematyczno-problemowej. Jest to bowiem powieść o dokonującym się na wielu płaszczyznach egzystencjalnym wtajemniczeniu głównego jej bohatera. Erotyka, sztuka, psychologia, filozofia, polityka – oto dziedziny, które pomagają Genezypowi Kapenowi zdefiniować własne jestestwo oraz zdobyć niezbędne doświadczenie życiowe. Wszystkie jednak mają wspólny mianownik: dobitnie uświadamiają młodemu adeptowi „potworność metafizyczną istnienia”. Tego rodzaju odczuciom sprzyja dodatkowo fakt, że akcja powieści rozgrywa się w „okresie największej rewolucji świata”. Nieprzypadkowo utwór wieńczy fantastyczno-katastroficzna wizja chińskiego najazdu na Europę – niepowstrzymanego „żółtego potopu”, który w konsekwencji doprowadzi nie tylko do „końca rasy białej”, ale i – co ważniejsze – do „absolutnego ujednolicenia ludzkości”. Witkiewicz po raz kolejny zatem kreśli tragigroteskowy obraz unicestwienia jednostki („Istnienia Poszczególnego”) oraz upadku całej kultury.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
