Niniejsza książka jest owocem konferencji naukowej, zorganizowanej na Uniwersytecie Gdańskim (Pracownia Badań nad Biblia i Religią w Literaturze Polskiej XIX i Początku XX w). Zamieszczone w niej prace dotyczą zarówno literatury romantycznej, pozytywistycznej i młodopolskiej, jak też rozprawy dotyczące wątków biblijnych w szeroko rozumianej literaturze religijnej XIX wieku. Znajdziecie tu też Państwo prace z dziedziny biblistyki dziewiętnastowiecznej (biblista tyniecki) oraz metodyki. Jest to więc publikacja multidyscyplinarna, dająca obraz pewnej rzeczywistości kulturowej, która daleko wykracza poza historię literatury.?
Krzyż Święty, korona cierniowa Chrystusa, Całun Turyński, chusta św. Weroniki, to zaledwie kilka z ponad 60 opisanych tutaj, istniejących do dziś, najsłynniejszych relikwii chrześcijaństwa. Ich szalenie interesujące dzieje, cuda z nimi związane oraz zdumiewające wyniki analiz naukowych, którym zostały poddane - wszystko to znajdziecie na kartach niniejszej książki, będącej pierwszą w Polsce tak kompleksową publikacją o fascynującym świecie relikwii.
Jak uczyć małe dziecko modlitwy, by była dla niego zrozumiała i atrakcyjna? Pomocą może być proponowany zbiór modlitw dla najmłodszych. "Już umiem się przeżegnać" - mówi z dumą dziecko w pierwszym wierszyku. Następne są łatwymi, krótkimi modlitwami, w których dzieci uczą się dziękować Bogu, przepraszać i Mu zaufać. Zbiorek zawiera również modlitwy do Matki Bożej, do Anioła Stróża, oraz na szczególne okazje, m.in.: modlitwę przy stole, o rodzeństwo, do Jana Pawła II, modlitwy na różne święta, modlitwę za zmarłych. Te i wiele innych, ujęte w proste rymy i zdobione ilustracjami, powinny ucieszyć dzieci i być pomocne w religijnym wychowaniu najmłodszych. (od redaktora)
Budowę kościoła pw. Najświętszego Serca Jezusa i św. Floriana rozpoczęto w styczniu 1897 r., a zakończono we wrześniu 1899 r.
Kościół stanął na przedmieściu Jeżyce, przy wiejskiej drodze, która później otrzymała nazwę ul. Kościelnej.
Kościół jeżycki był pierwszą świątynią polską powstałą w czasach pruskich. Jego budowa była reakcją na wybudowanie wcześniej kościoła ewangelickiego (obecnie katolickiego) pw. Podwyższenia Krzyża Świętego.
Fragment Wstępu
Czy Jezus Chrystus żył naprawdę? Czy Biblia jest wiarygodnym źródłem historycznym? Kiedy kończy się ortodoksja a zaczyna herezja? Kto o tym decyduje? I wreszcie – czym różni się kościół od sekty? Te i podobne pytania rodzą się w umysłach ludzi chcących zrozumieć fenomen religii chrześcijańskiej.
Autor, próbując znaleźć odpowiedzi na te zagadki, proponuje wędrówkę przez historię kształtowania się wspólnot chrześcijańskich na tle innych religii, przyjmując za punkt wyjścia względność pojęć herezji i ortodoksji. W ciekawy i przystępny sposób prowadzi czytelnika od ery monoteizmu, przez czas narodzin Jezusa i walkę o wiarę pierwszych chrześcijan, czasy burzliwych walk o władzę i rozłamów w kościele, aż do powstania nowożytnych ruchów religijnych. Wędrówka ta nie przynosi jednoznacznych, łatwych odpowiedzi, ale pozwala spojrzeć na historię chrześcijaństwa z innej, szerszej perspektywy. Perspektywy człowieka, który szuka odpowiedzi i nie boi się wyciągać wniosków…
Autor jest doktorem filozofii Papieskiego Fakultetu Teologicznego we Wrocławiu i absolwentem biologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Spośród jego niedawnych publikacji książkowych należy wymienić wydany w Novae Res „Palimpsest” (2012), który w oryginalny i zaskakujący sposób pokazuje wielość, a zarazem jedność pozornie odległych sposobów widzenia świata.
„Wspólnoty chrześcijańskie” zostały pomyślane jako kontynuacja „Rozmów o chrześcijaństwie” (2012), poświęconych analizie podstawowych założeń i twierdzeń tej religii w świetle osiągnięć nowoczesnej nauki na tle wydarzeń historycznych oraz uwarunkowań społecznych i ideowych.
Pewną ciekawostką jest fakt, że autor wykonuje też grafiki na okładki swoich książek.
Podręcznik ,,Żyję Twoją miłością"" realizuje założenia ,,Nowej podstawy programowej katechezy"" oraz ,,Programu nauczania religii"" autorstwa Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski z 2010 roku. Odwołania do przykładów wziętych ze skarbca życiowej mądrości pozwalają wyjaśnić prawdy teologiczne i skonfrontować je z praktyką. Dzięki czemu przekazywane treści nie są tylko abstrakcyjną teorią. Podręcznik wyróżnia się przejrzystą i uporządkowaną strukturą, a także nowoczesną szatą graficzną. Od techniki barwnych plam, na których znajdują się ważne teksty, poprzez reprodukcję dzieł malarskich aż po fotografie związane z omawianą tematyką i ze współczesnością. Prosty i zrozumiały język dostosowany jest do wieku odbiorów, pobudza wyobraźnię uczniów. Na końcu podręcznika został zamieszczony mały katechizm. Mamy nadzieję, że nasza pozycja spełni oczekiwania uczniów, nauczycieli oraz rodziców.
Mirosław Matyja – pochodzi z południowej Polski, politolog, ekonomista i historyk. Studiował w Krakowie i w Bazylei, doktoryzował się we Fryburgu (Szwajcaria) w 1997 r. oraz w Londynie w 2012 r.
W 1989 r. wyjechał z Polski do Szwajcarii, gdzie obecnie mieszka. Pracuje w Radzie Nadzorczej Rynku Finansowego w Szwajcarii (Swiss Financial Market Supervisory Authority FINMA) w Bernie oraz jako wolny dziennikarz.
Mirosław Matyja jest profesorem Universidad Autónoma de Guadalajara w Meksyku oraz visiting profesorem w Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie w Londynie i w Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego.
Autor i współautor 10 monografii i ponad100 artykułów naukowych i popularnonaukowych w języku polskim, niemieckim i angielskim.
Z zamiłowania alpinista i himalaista oraz badacz najnowszej historii Polski.
Żonaty, ma dwóch bliźniaczych synów, których wychowuje w tradycji polskiej i szwajcarskiej.
Wiele osób obawia się dziś samotności i nieustannie poszukuje towarzystwa innych. Dopiero wśród ludzi czują, że żyją. A przecież samotność może się stać błogosławieństwem. Bez
niej nie ma właściwej relacji z Bogiem; nie jest też możliwe dogłębne poznanie samego siebie. Anselm Grün w swojej nowej książce ukazuje sztukę bycia samemu w wielu różnorodnych aspektach: jak znaleźć własne „ja”; jak odkryć ciszę w rytmie życia; jak sprawić, by dusza i ciało miały się dobrze; jak uwolnić się od oczekiwań innych ludzi i zewnętrznych okoliczności; jak rozpoznać wewnętrzny związek między poznaniem samego siebie a relacją z Bogiem.
Ojciec Anselm Grün, ur. 1945, doktor teologii, benedyktyn z Münsterschwarzach. Uznanie przyniosły mu liczne publikacje i wykłady w kraju i za granicą. Jako duszpasterz
towarzyszy ludziom w poszukiwaniu duchowości.
Zupełnie inne spojrzenie na tragedię smoleńską. Tytułowe pytanie staje się pretekstem do głębokich i poruszających rozmów z rodzinami ofiar. Ich konkluzje są zaskakujące. Jaki był sens śmierci tylu ludzi? Co oznacza ta ofiara? Jaki jest religijny, mistyczny wymiar tej tragedii? Autorzy i bohaterowie filmu w niezwykle odważny sposób zestawiają fakty i zdarzenia, odczytują znaki, szukają w nich sensu, odkrywając przed widzem głębszą perspektywę smoleńskiej tragedii i cierpienia, które przyniosła. Piękny, poruszający, głęboki i religijny film, który w obliczu wielkiej narodowej tragedii wskazuje źródło nadziei.
Czas trwania filmu: 43 minuty.
Narcyzm oznacza umiłowanie samego siebie. Każdy człowiek potrzebuje pewnej rozsądnej dawki miłości własnej. Jest to podstawowa potrzeba człowieka i warunek zdrowych relacji międzyludzkich. Jednak miłość własna łatwo może przyjąć postać chorobliwą, prowadzącą do wewnętrznego zniewolenia. Wiele osób dotkniętych takim zaburzeniem męczy się ze sobą i jest źródłem cierpień dla swoich bliskich. Do nich właśnie adresowana jest ta książka.
Książka Kościół Chrystusowy w Polsce w latach 1921–2006 przedstawia historię denominacji protestanckiej, która w Polsce kolejno nosiła nazwy: Zjednoczenie Kościołów Chrystusowych Wyznania Ewangelicznego; Kościół Ewangeliczny, ugrupowanie Kościoła Chrystusowego; Kościół Zborów Chrystusowych i Wspólnota Kościołów Chrystusowych. Jej założycielem był Tomasz Campbell, który na początku XIX w. w USA wezwał wszystkich chrześcijan do jedności. Jego główną zasadą stało się zdanie: „Gdzie Biblia mówi - my mówimy, gdzie Biblia milczy - my milczymy".
"Wedle mojego rozumienia judaizmu z żydowskiej perspektywy wiara nie jest najważniejsza. Ważniejsze są ludzkie zachowania. Wiara bywa chwiejna, bunt przeciw Bogu jest częścią relacji z Bogiem. Deklarowany ateizm nie określa – i tym bardziej nie skreśla – człowieka. Najważniejsze, by pozostał człowiekiem porządnym. Kryterium jest to, jak się zachowuje. Owszem, wedle tradycji, ma sprostać i wymaganiom moralnym, i rytualnym: Żydów obowiązuje nie 10, ale 613 przykazań. (Wiele z nich nie jest jednak aktualnych, bo mówi np. o królu lub Świątyni). Ale życie jest bardziej skomplikowane".
Józefa Menéndez urodziła się w Madrycie 4 lutego 1890 roku, w chrześcijańskiej rodzinie wojskowego Leonarda Menéndez i Lucji z domu Moral, troskliwej matki sześciorga dzieci. Józefa pomagała matce w wychowaniu młodszych sióstr. Rodzina żyła w dostatku. Wspólna niedzielna Msza Św., codzienny różaniec w rodzinie, wspólnie wykonywane drobne domowe prace i nauka, wesołe wycieczki, organizowane przez ojca domowe zabawy, wszystko to składało się na klimat szczęśliwego dzieciństwa.
W dniu Pierwszej Komunii Świętej, 19 marca 1901 roku, po raz pierwszy słyszy w głębi duszy słowa Jezusa: Chcę, żebyś całkowicie do mnie należała.
Wkrótce Józefa rozpoczyna dwuletnią szkołę kroju, szycia i mody. Zdobyty zawód zapewnia w trudnych chwilach utrzymanie rodzinie. Od 1907 roku do rodziny Józefy zagląda bieda i cierpienie. Choroba rodziców doprowadza do wydania wszystkich oszczędności. Po śmierci ojca w 1910 roku staje się jedyną żywicielką rodziny. W tym czasie pogłębia się w niej duch modlitwy wewnętrznej, adoracji Najświętszego Sakramentu, poznawania Bożego Serca. Równocześnie zacieśnia kontakt z Siostrami Najświętszego Serca Jezusa. Wreszcie 4 lutego 1920 roku wstępuje do domu w San Sebastian, skąd po miesiącu, czyniąc ofiarę z Ojczyzny, wyjeżdża do Francji. Okres postulatu i nowicjatu w Poitiers przepełniony wielkimi łaskami i ciężkimi pokusami kończy się złożeniem ślubów w niedzielę, 16 lipca 1922 roku. Umiera w niespełna półtora roku później, 29 grudnia 1923 roku.
Łaski i zwierzenia Pana Jezusa, jakie otrzymała w Zgromadzeniu Najświętszego Serca, złożyły się na Orędzie Miłości i Miłosierdzia, które Zbawiciel usilnie polecał jej rozpowszechniać. Będę mówił najpierw do moich dusz wybranych i do tych wszystkich, które są Mi poświęcone. One muszą Mnie poznać, aby mogły pouczać powierzone im dusze o miłości i czułości mego Serca i mówić wszystkim, że chociaż jestem Bogiem nieskończenie sprawiedliwym, jestem przecież Ojcem pełnym miłosierdzia. Moje dusze wybrane-oblubienice, zakonnicy i kapłani, niechaj pouczą biedne dusze, jak bardzo moje Serce je miłuje!
W książce przedstawiona jest współczesna kondycja szamanizmu i sytuacja jego przedstawicieli w położonej na południu Syberii, przy granicy z Mongolią, Republice Buriacji. Podjęte zostały w niej próby odpowiedzi na pytania: kim są współcześni szamani i jak się stali szamanami, a więc w jakim stopniu szamanizm kształtuje ich tożsamość? Jak żyją i z czego się utrzymują? W jaki sposób praktykowanie szamanizmu wpływa na ich życie codzienne: więzi rodzinne, edukację, pracę zarobkową, sytuację finansową, kondycję psychiczną itp.? Jak postrzegają i interpretują otaczający świat w świetle własnych wyobrażeń religijnych i jak widzą w nim siebie samych? Jak godzą praktykowanie zasad religii uznawanej przez religioznawców za archaiczną z wymogami (społecznymi, ekonomicznymi, technologicznymi itp.) współczesnej rzeczywistości? Jak oceniają obecną sytuację i perspektywy rozwojowe swojej religii?
Zakres przedstawionych w książce analiz ograniczony został do regionu Ułan Ude i jego najbliższych okolic – dotyczą więc one szamanizmu w mieście lub wręcz szamanizmu miejskiego, wyrosłego i funkcjonującego w przestrzeni zurbanizowanej i zindustrializowanej. Ta postać szamanizmu, po przeszło już dwudziestu latach funkcjonowania, wykształciła swój odmienny od form tradycyjnych charakter. Jego rzetelne, a równocześnie barwne i przystępne przedstawienie odnajdujemy w monografii Bartosza Jastrzębskiego.
Autor książki, Ralph Sarchie, jest weteranem nowojorskiej policji. Pracuje na 46. posterunku w południowym Bronxie. Walczy na co dzień z najbardziej brutalnymi przestępcami, czasem nie przebierając w środkach. Zbrodnie popełniane przez ludzi nazywa jednak tylko ,,złem wtórnym"". Według niego istnieje też ,,zło pierwotne"".Po godzinach pracy policyjnej zajmuje się inną służbą - bada przypadki opętań i asystuje przy egzorcyzmach katolickiego księdza oraz współpracuje z małżeństwem Warrenów, demonologami znanymi z filmu Obecność. Z biegiem czasu staje się świadkiem straszliwych zbrodni i nieludzkiego zła, którego nikt nie jest w stanie wyjaśnić czy zrozumieć, opierając się na racjonalnych przesłankach. Sarchie staje oko w oko ze światem demonicznym, który dokumentuje i opisuje, rzucając nowe światło na to, co mroczne i niewytłumaczalne.Autor zabiera nas w podróż do najniższych kręgów piekieł. Odsłania makabryczne szczegóły mrocznych rytuałów, opowiada historię młodej niewinnej dziewczyny opanowanej przez demona, czy też domu rzekomo nawiedzonego przez ducha zamordowanej w XIX w. panny młodej, oraz wielu innych mrożących krew w żyłach przypadków działania mocy zła.We wspomnieniach Ralpha Sarchiego możemy obserwować przerażające spotkanie zbrodni popełnianych przez ludzi ze światem nadnaturalnego zła, w którego istnienie często nie wierzymy, a które mimo to wpływa na nasze życie.Na podstawie książki zrealizowano film pod tytułem Zbaw nas ode złego (prod. Jerry Bruckheimer, w roli głównej Eric Bana).
Indie w ,,Pastwisku świętych byków"" to nie tylko obraz wielkiego terytorialnie i duchowo kraju, to także metafora współczesnej ludzkiej egzystencji, bo czyż nie mieścimy w sobie, jako ludzie, tych wszystkich wielkości i małości, jakie w Indiach dostrzegł autor? Tę książkę powinno się przeczytać choćby dlatego, że warto czasem szczerze pogadać z samym sobą. W masce Kogoś Innego, kogoś, kto zwiedza, za Mroziewiczem, Indie, jest łatwiej. Łatwiej o .... Prawdę. Także o prawdę o sobie.
Ta nieustraszona podróżniczka odbyła całe lata treningów buddyjskich i jogicznych w Himalajach po to, by zyskać bogate doświadczenie w dziedzinie zjawisk, które Zachodowi znane są jedynie z dawnych legend tybetańskich. Osiągnęła godność lamy.W sercu tybetańskiego buddyzmu…
Alexandra David-Néel (1868-1969) nazywana jest „najbardziej zdumiewającą kobietą naszych czasów”. Dzięki swym podróżom, odkryciom i pisarstwu zyskała międzynarodową sławę. Zafascynowana filozofią Dalekiego Wschodu, jako pierwsza Europejka dotarła na początku XX wieku do Tybetu do miejsc zamkniętych dla cudzoziemców. W książce Mistycy i magowie Tybetu sugestywnie oddaje atmosferę wyprawy, opisując zgłębiane przez nią praktyki magiczne, techniki medytacji, rytuały i niezwykłości tego ezoterycznego świata, w którym tybetańscy mnisi w niesamowity sposób pokonują ograniczenia własnego ciała.
Ta nieustraszona podróżniczka odbyła całe lata treningów buddyjskich i jogicznych w Himalajach po to, by zyskać bogate doświadczenie w dziedzinie zjawisk, które Zachodowi znane są jedynie z dawnych legend tybetańskich. Osiągnęła godność lamy.
Treść niniejszej książki stanowią zapiski węgierskiej katoliczki, która przez 42 lata trwała w doświadczeniu choroby, ponadto przyjęła i nosiła na swoim ciele widoczne znaki męki Chrystusa - stygmaty. Połączenie powolnego fizycznego wyniszczania z głęboką, intymną więzią z Chrystusem i Maryją, przerażający ból i duchowa, szlachetna radość - mogą stanowić rodzaj chrześcijańskiego świadectwa na wskroś szokujący. W tej zdumiewającej książce Erzsebet wyprowadza nas na teren wręcz przeklęty, w obszar ludzkiego cierpienia, gdzie wydaje się, że Bóg zbankrutował, by w samym środku osobistego piekła na ziemi ogłosić nam potęgę Zmartwychwstałego, zaświadczyć o tym, że miłość Boga pełnym blaskiem potrafi zajaśnieć w samym sercu ludzkiej kruchości. W każdym razie czeka czytelnika potężna konfrontacja z treścią tej książki. Nasze poglądy o życiu i jego sensie, nasze lęki i aspiracje, a zwłaszcza gotowe i uporządkowane pojęcia religijne i egzystencjalne zderzą się niewątpliwie z doświadczeniem tej małej Węgierki.
Ks. Robert Skrzypczak
W prezentowanej książce autorzy omawiają sposób składania przysięgi na różnych obszarach Łacińskiej Europy w średniowieczu. Istota samego rytuału polegała na przyjęciu odpowiedniej postawy ciała (najczęściej stojącej lub klęczącej) oraz stosowaniu obowiązujących na danym terytorium gestów, wykonywanych rękoma, dłońmi bądź palcami, przy wypowiadaniu wymaganej formuły. Ważną rolę w ceremonii przysięgi odgrywały przedmioty (ołtarze, księgi zawierające teksty Ewangelii, relikwie, krzyże, krucyfiksy, konsekrowana hostia, korona, słońce itd.), które w jej trakcie wykorzystywano. Przeprowadzona analiza pozwala prześledzić zmiany, którym podlegał ten rytuał na różnych obszarach Europy w X - XV wieku, co daje podstawę do formułowania pytań na temat postrzegania roli i znaczenia przysięgi oraz symboliki stosowanej przy okazji jej składania. Wszystko to umożliwia bliższe przyjrzenie się mentalności ludzi średniowiecza.
Wydarzenia, jakie rozegrały się w latach 1632-1634 w tym spokojnym miasteczku Francji zachodniej, które znienacka stało się theatrum najgłośniejszego w Europie procesu o czary, złożyły się na jedno z najbardziej spektakularnych i bogatych w reperkusje zjawisk współtworzących wielkie fale czarnoksięstwa i opętań, jakie, przetoczywszy się przez Europę północną na przełomie XVI/XVII wieku, ujawniły poważne pęknięcia w judeo-chrześcijańskiej cywilizacji. Seria erotycznych zwidzeń sennych paru mniszek z miejscowego klasztoru urszulanek - z matką Joanną od Aniołów - wskazujących niby na działania diabłów, które jako swego sprzymierzeńca zdradzić im miały rzekomo nazwisko proboszcza Grandier, zbiegła się idealnie w czasie z pojawieniem się we Francji Kartezjańskiego Traktatu o metodzie. To, co dziać się będzie wokół tych zakonnic przez najbliższych dziesięć lat - nie tylko w samym klasztorze, ale i na ulicach miasta i w kościołach, i to w biały dzień, z udziałem coraz szerszych kręgów aktorów i widzów oraz niezbędnego kozła ofiarnego - interpretuje autor w kategoriach komedii dell' arte (z elementami cyrku), próbując rozszyfrować reguły gry. Ukazuje zarazem, jak polowanie na czarownice, uruchamiające świeże jeszcze animozje z czasu wojen między katolikami a protestantami, staje się wielką publiczną debatą między nauką a religią; między racjonalnym i nadprzyrodzonym. A także walką o władzę.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
