Pierwsza w polskim piśmiennictwie książka na temat architektury krzyżackiej późnego średniowiecza. Jej autor skupia się przede wszystkim na klasyfikacji trzydziestu ośmiu zamków-klasztorów - wznoszonych na terenie Prus w latach 1246-1409 - które były nie tylko centrami władzy komturii, ale także siedzibami konwentu. Książka zawiera również szczegółową analizę ponadregionalnych rezydencji zakonu krzyżackiego: Elbląga, Malborka i Królewca.
W książce tej o. Leon prostym, zabawnym językiem mówi o podstawowych prawdach wiary - o miłości Pana Jezusa do dzieci, o Mszy Świętej, o Matce Bożej i św. Teresce, o modlitwie, o cudach, o niebie, o przykazaniach, a także o zwierzątkach i o zabawie. Wszystko to jest przeplatane ciekawymi historyjkami oraz pięknie zilustrowane przez Artura Nowickiego.
Nowa urzekająca szata graficzna!
Odświeżone zdjęcia, nowe wspaniałe ujęcia!
Adam Bujak sfotografował polskie katedry i konkatedry, tworząc monumentalne dzieło. W albumie zamieszczono niezwykłe zdjęcia ? będące nie tylko dokumentem, ale także przepełnione szczególną atmosferą tych niezwykłych świątyń.
W cudowny i tajemniczy świat katedr wprowadza znakomicie tekst ks. inf. Stanisława Bogdanowicza, kustosza Bazyliki Mariackiej w Gdańsku. W publikacji uwzględniono najnowszy podział administracyjny Kościoła polskiego (nowe katedry w Bydgoszczy i Świdnicy).
Ten album to artystyczna relacja o sprawach dziś najistotniejszych, które decydują o być lub nie być całego świata, odrzuceniu odwiecznych waśni i nienawiści w obliczu jednego Boga. Do tego nakłania w swych homiliach największy autorytet moralny naszych czasów Ojciec Święty Jan Paweł II, o tym pięknie opowiada Jego ulubiony fotograf Adam Bujak. Książka zawiera oprócz zdjęć wielkiego mistrza obiektywu wszystkie wypowiedzi Ojca Świętego z asyskich spotkań 1986 i 2002 roku oraz wprowadzenie do wiedzy o głównych religiach świata.
Pokonaj swoje słabości i uwolnij się od nałogu!
Zakopiańska „Górka” to dla górali miejsce szczególne – tu decydowały się i wciąż decydują losy wielu osób
i rodzin. Przed obliczem Matki Bożej Nieustającej Pomocy osoby uzależnione ślubują abstynencję od alkoholu
i innych uzależnień.
Alkoholizm jest na Podtatrzu prawdziwą plagą. Kilka lat temu media informowały o tym, że mieszkańcy Podhala, według przeprowadzonych badań, należą do grupy naszych rodaków szczególnie mocno zagrożonych depresją i samobójstwami,
a w piciu alkoholu dochodzą do stanów delirycznych.
Jednym ze sposobów zapobiegania alkoholizmowi są uroczyste ślubowania od alkoholu, szczególnie popularne na południu Polski, zwłaszcza wśród górali. Wzmacnia je modlitwa, która zawsze stanowi pomoc w walce przeciw zasadzkom Złego, dodaje sił, wytrwałości w postanowieniu poprawy, pomaga podnieść się w momentach upadku.
Niezwykłym walorem proponowanej książki jest rozmowa z o. Andrzejem Gęgotkiem, jezuitą, przełożonym
Domu Rekolekcyjnego „Górka” w Zakopanem, który przyjmuje ślubowanie wstrzemięźliwości od alkoholu.
To właśnie tytułowa Górka jest tym wyjątkowym i niezwykłym miejscem, gdzie rocznie do wstrzemięźliwości
zobowiązuje się ok. 5000 osób! To prawdziwy fenomen na skalę naszego kraju, a może nie tylko… .
Dzisiejsze, osobliwe zachowania ludzkie rodzą zasadnicze pytanie, czy człowiek jest rzeczywiście wolny? Czy to, że on sam uważa się za wolnego, czyniąc niemal wszystko, co chce, jest objawem prawdziwej wolności? Czy taka egoistyczna wolność, której twórcą zdaje się być sam człowiek, nie zniewala go bardziej niż wyzwala? Już te kilka pytań sprawia, że słowo wolność jest tematem drażliwym, w którym spotykają się wszelkie potrzeby i pragnienia, cele i ideały dzisiejszego człowieka. Wtedy wolność staje się bardziej wyzwoleniem od wszelkich ograniczeń, niż wolnością woli, która dana jest osobie ludzkiej wraz ze świadomością i rozumnością. Wolność woli rozróżnia się dalej na wolność egzystencjalną jako relację człowieka do własnego bytu i na wolność wyboru jako sposobu życia.
Działacze"" i ""Pismaki"". Aparat bezpieczeństwa wobec organizacji katolików świeckich w Krakowie w latach 1957-1989 to pierwsza monografia opisująca działania krakowskiej bezpieki przeciw środowiskom ""Tygodnika Powszechnego"", ""Znaku"", KIK-u oraz Polskiego Związku Katolicko-Społecznego, a także metody kontroli operacyjnej tutejszego PAX-u oraz Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Społecznego. Autorka z dużą pieczołowitością odsłania tajniki działania Służby Bezpieczeństwa opisując mechanizm inwigilacji krakowskich środowisk katolików świeckich, a także próby - czasem udane - inspirowania poszczególnych działaczy. Przekrojowe ujęcie działań bezpieki wobec wszystkich wspomnianych grup pozwala na ukazanie typowych i podkreślenie wyjątkowych przedsięwzięć wobec niektórych osób i środowisk. Studium jest ważnym uzupełnieniem dotychczasowej literatury dotyczącej tytułowej tematyki, ukazując drugie dno dobrze - jak się nam wydawało - znanych wydarzeń.
Pielgrzymki Jana Pawła II do Krakowa w oczach SB"" to książka ukazująca kulisy działań tajnej policji politycznej wobec papieża Polaka. Jest to pierwsza publikacja zbierająca tajne dokumenty bezpieki opisujące proces przygotowywania się do przyjazdu Jana Pawła II do Małopolski, działania podejmowane w czasie jego obecności w Krakowie oraz ocenę pielgrzymek z punktu widzenia funkcjonariuszy komunistycznego aparatu represji. Rafał Łatka prezentuje unikatowy materiał źródłowy, który pozwala zrozumieć mechanizmy rządzące totalitarnym państwem komunistycznym.
Jacques Heers, wybitny znawca średniowiecza i renesansu, ukazuje dwór papieski w Rzymie od powrotu papieży z Awinionu w XV wieku aż do sacco di Roma ( 1527). Ostentacyjny luksus i nepotyzm władców Państwa Kościelnego - co pamiętają wszyscy miłośnicy serialu "Rodzina Borgiów" - to tylko jedna strona medalu. Papieże byli mecenasami sztuki i literatury, ich dwór stal się schronieniem dla poetów i filozofów, a rozwój uniwersytetu papieskiego i biblioteki watykańskiej przyczyniły się do narodzin humanizmu.
Jacques Heers (1924 - 2013) był profesorem na Wydziale Humanistycznym Paris-Nanterre i dyrektorem studiów średniowiecznych w Paris IV, autorem takich książek, jak: Esclaves et domestiques au Moyen Âge dans le monde méditeranéen, La ville au Moyen Âge czy też tłumaczonej na polski Święta głupców i karnawały (1995).
"Zwycięskie Bitwy Polaków " to wyjątkowa seria poświęcona chwale polskiego oręża. W złożonej z 40 tomów kolekcji autorzy starają się przedstawić czytelnikom te wydarzenia, z których jesteśmy szczególnie dumni - nasze zwycięskie boje. Bitwy znane i zapomniane, warte przypomnienia, w których doskonale widoczny jest kunszt polskiej sztuki militarnej. Kolejne tomy kolekcji przybliżają czasy, kiedy przed naszymi wojskami drżała zarówno Europa jak i Azja, kiedy sława polskiego żołnierza daleko wykraczała poza granice naszego rozległego państwa. Ta kolekcja to opowieść. w której główną rolę odgrywa "Rzeczpospolita Zwycięska!".
Szczęście jest wartością uchwytną, lecz ulotną, tworzone są o nim peany. Związki coraz częściej się rozpadają, inwestycje bankrutują, kosztowności radują nas, ale na krótko, póki gdzieś nie natrafimy na większe, a dzieci – nasze najcenniejsze skarby – dorastają i nie zdążamy się obejrzeć, już wyfruwają z gniazdka. Wszystkie rzeczy, które są nam z założenia niezbędne, okazują się tracić szybko na wartości i przemijać. Co zatem zrobić, by być szczęśliwym przez całe życie? W czym upatrywać źródła, które niesie nieskończoną radość?
„8 prostych kroków do szczęścia” to poradnik autora „Medytacji buddyjskich”. Aby zrozumieć i wdrożyć w życie jego nauki, trzeba zacząć analizować swoje przywiązania i przyzwyczajenia. To tu właśnie leży główna przyczyna naszego wciąż przemijającego stanu samospełnienia i samorealizacji. Uświadomienie sobie, co w naszym życiu jest tak naprawdę ważne, to klucz do wewnętrznej radości i satysfakcji. Wyzbycie się stresu nigdy nie było łatwiejsze.
Papież razem z milionami wiernych świeckich na całym świecie zgodnie wskazują, że rodzina i małżeństwo są jednymi z najważniejszych wyzwań duszpasterskich współczesnego Kościoła. Nie jest przypadkiem, że pierwszy synod zwołany przez papieża Franciszka ma być poświęcony właśnie tym zagadnieniom.
Biskup Jean Laffitte, duszpasterz i sekretarz Papieskiej Rady do spraw Rodziny, w wywiadzie z Pierre’em i Véronique Sanchezami w nowy i niezwykle atrakcyjny sposób pokazuje piękno powołania małżeńskiego i rodzinnego. Sakrament małżeństwa, którego udzielają sobie ludzie, nie ogranicza się do uroczystej ceremonii. Oznacza przede wszystkim zawarcie przymierza będącego trwałą, nierozerwalną więzią dwóch osób, które
decydują się połączyć swoje losy. Małżeństwo staje się drogą, która prowadzi ku Bogu, pozwala dotknąć Go poprzez przeżywanie miłości w ludzki i cielesny sposób.
Autorzy książki mają świadomość złożoności problemów, z którymi musi się zmierzyć współczesna rodzina. Stawiają sobie trudne pytania o małżeństwa niesakramentalne, związki partnerskie i homoseksualne,
eutanazję, seksualność człowieka, antykoncepcję, aborcję czy in vitro. W książce nie brakuje też słów pełnych nadziei i ufności, które pomogą każdemu małżeństwu stać się lepszym, powrócić do uczuć z początku
związku, a jednocześnie wejść na drogę przebaczenia i prawdziwej miłości. W rozmowie z biskupem pojawiają się również odniesienia do chrześcijańskiego feminizmu, który w jeszcze pełniejszy sposób podkreśla
rolę kobiety. Słowem – rodzina i małżeństwo, które otwierają się na Boga, przetrwają największe kryzysy i będą promieniować na innych, co dowodzą przytoczone historie świętych i błogosławionych małżeństw.
Ta niezwykła książka daje nadzieję i otuchę, otwiera przed nami inne wymiary, pokazując, że jesteśmy otoczeni opieką aniołów, które zapewniają nam pomoc, jeśli tylko je o to poprosimy i chcemy słuchać.
Lorna Byrne - współczesna mistyczka, kobieta, której przez całe życie towarzyszyły anioły - opisuje swoje losy: dzieciństwo w ubogiej irlandzkiej rodzinie, młodość i szczęśliwe, choć często bardzo trudne lata życia małżeńskiego. Od dziecka widywała anioły i duchy zmarłych, co sprawiło, że była przez otoczenie postrzegana jako dziwaczka, a czasami wręcz jako dziecko opóźnione w rozwoju. Wcześnie musiała przerwać naukę i rodzice posłali ją do pracy, ale stopniowo jej życie zaczęło się układać. Anioły zawsze kierowały ją na właściwą drogę, choć los nie szczędził jej bolesnych doświadczeń.
Dziś autorka służy pomocą ludziom, którzy przyjeżdżają do niej, szukając uzdrowienia i pocieszenia, ale również duchowych wskazówek. A jej książka, jak sama pisze, ma nam uświadomić, że anioły są przy nas zawsze i jeśli otworzymy się na ich głos, będziemy podejmować trafniejsze wybory życiowe i łatwiej przetrwamy nawet najtrudniejsze chwile.
„Niech będzie błogosławiony Bóg, który zechciał wziąć mnie w swe ramiona, a jednocześnie pozostawił w waszych... bo jestem nadal z wami, bardziej, niż kiedy przebywałem na ziemi. Zbyt wiele rzeczy mnie pasjonowało, wzywało, budziło we mnie pragnienie, by żyć w pełni, i ŻYJĘ w pełni!". To słowa zmarłego, zapisane przez jego matkę, której rękę prowadził. W tym samym zeszycie zanotowała własną odpowiedź. Potem syn znów przejął kontrolę nad jej dłonią i dialog toczył się, toczył...
Szaleństwo? „Zwykła" projekcja podświadomości? Jesteście pewni?
Sytuacje tego rodzaju zdarzają się częściej, niż sądzicie, i nie dają się tak łatwo wytłumaczyć. Jeśli przeczytacie tę książkę, zrozumiecie dlaczego. I może dzięki niej życie nabierze dla was nowego sensu, może poczujecie odwagę, której dotąd wam brakowało. Tego z pewnością pragnąłby młody „zmarły", którego słowa właśnie zacytowałem. To jedyny powód, dla którego napisałem tę książkę.
Z pewnością straciliście kiedyś osobę, która była dla was bardzo ważna, bez której nie wyobrażaliście sobie życia. Przydarza się to każdemu z nas. Znacie odgłos ziemi spadającej na drewniane wieko trumny i pustkę domu, której nic nie potrafi zapełnić.
Jak ja, jak my wszyscy, zadawaliście sobie wówczas pytanie, co stało się z tymi wszystkimi doświadczeniami, radosnymi i bolesnymi, z drobnymi zdarzeniami codzienności i wyjątkowymi doznaniami. Co zostało z przeżytych wrażeń, emocji, uczuć, trosk, nadziei, myśli, radości i cierpień? Czy naprawdę wszystko to obróciło się w nicość, jakby nigdy nie istniało?
Mówi się często, że zmarli żyją w pamięci tych, którzy ich znali i kochali. Nie okłamujmy sami siebie! Niczego nie udawajmy! To wspomnienie o nich żyje, nie oni! A kiedy ci, którzy ich pamiętają, sami odejdą, czy wówczas będzie tak, jakby nigdy nie istnieli, czy przeszłość zniknie, jak znikają z powierzchni wody zmarszczki po wrzuconym kamieniu?
Jestem przekonany, że nie.
Powiecie, że nie jest niczym dziwnym, iż wierzę w życie wieczne, jestem przecież księdzem (niewątpliwie wyczytaliście o tym na okładce). No cóż! To nie takie proste! Przede wszystkim dlatego, że nasze teksty liturgiczne wymagają interpretacji. Mówi się w nich o zmarłych, którzy „będą spoczywać" aż do ostatniego dnia, kiedy to Bóg ich „obudzi". Czyli mieliby spać pod ziemią przez stulecia i tysiąclecia! Wybaczcie, ale rzeczywistość jest inna. Nasi zmarli są bardzo zajęci. Wiemy o tym od nich samych. Ich zajęcia to głównie opieka nad nami, żywymi.
Poznacie świadectwa, które zmarli z pewnej rodziny (zwłaszcza dwóch spośród nich) przekazali dzięki pomocy bliskich, pozostałych na tym świecie. W jaki sposób? Poprzez zjawisko spontanicznej mediumiczności określane jako „pisanie automatyczne" bądź „pisanie intuicyjne, natchnione...". Każda z nazw uwypukla inny aspekt tego zjawiska.
Pisanie tego rodzaju nazywamy „automatycznym", ponieważ osoba odgrywająca rolę medium jedynie trzyma długopis, a jej ręka wydaje się poruszać sama, realizując wolę zmarłego przebywającego na stałe w zaświatach, czyli w wymiarze rzeczywistości, do którego przechodzimy po śmierci. Charakter pisma może być charakterem pisma zmarłego. Ekspertyzy grafologiczne niejednokrotnie to potwierdzały, pozbawiając wiarygodności wyjaśnienie mówiące o projekcji podświadomości piszącego.
Wiadomości z tamtego świata od Jeana Wintera i Geralda De Dampieree`a
Książka jest zapisem wiadomości od zmarłego syna i innych krewnych, które przez ponad czterdzieści lat otrzymywały za pomocą pisma automatycznego trzy pokolenia tej samej rodziny.
Te kontakty to zarówno poruszająca historia rodzinnej miłości, która przekracza granice śmierci, jak i dokładne opisy warunków życia po śmierci, a zwłaszcza związku, który łączy żywych i „umarłych”, przyczyniając się do rozwoju duchowego jednych i drugich.
Nie są one przekazywane po to, by wzbudzić sensację - nadawcy kierują je do członków własnej rodziny. Z dnia na dzień, z miłością i oddaniem, dzielą się swoimi odkryciami zjawisk i praw panujących w zaświatach.
Ich egzystencja, choć przepełniona radością i pięknem, nie jest jedynie „wiecznym spoczynkiem”. Są powiązani więzami miłości z wyższymi planami i angażują się w różne misje służące wyższym celom. Przynależąc do innego świata, pomagają i edukują tych, którzy pozostali na ziemi i często są zagubieni, ponieważ nie znają miejsca swojego wiecznego przeznaczenia.
Znany na całym świecie specjalista od transkomunikacji, ojciec François Brune, opatruje wiadomości z zaświatów obszernym komentarzem i wyjaśnia ich zawartość, czerpiąc z dziedzictwa literatury na temat kontaktów z zaświatami.
Kup zestaw książek Farnçois Brune. Razem taniej!
Śledztwo w sprawie niezwykłego wynalazku księdza Ernettiego
Jednym z największych marzeń człowieka jest możliwość powrotu do przeszłości, przeżycia jej na nowo, dokonania w niej zmian lub przynajmniej przyjrzenia się, odwiedzenia. Ileż to zagadek do rozwiązania! Czy nadejdzie dzień, w którym poznamy tego, kto krył się za żelazną maską? Czy uda nam się odnaleźć skarb templariuszy?
Urządzenie pozwalające badać przeszłość - to utopia czy też rzeczywiście powstało, ale Watykan chciałby ukryć ten fakt?
Aparat o nazwie „chronowizor”został skonstruowany przed ponad pół wiekiem przez grupę naukowców skupionych wokół mnicha z Wenecji, benedyktyna Pellegrina Ernettiego, specjalisty od śpiewów gregoriańskich i fizyki kwantowej. Maszyna ta wychwytywała fale umożliwiające „wizualizację” scen z przeszłości. Przemówienie Napoleona, mowa Cycerona przeciwko Katylinie, droga krzyżowa Jezusa... - wszystko to zostało sfilmowane, pokazane papieżowi Piusowi XII i najwyższym władzom włoskim.
Czy chronowizor był niebezpieczny? Został zdemontowany, jego części rozproszono po całym świecie. Dokumentację projektu ukryto w bezpiecznym miejscu poza granicami Włoch. Ojciec Ernetti zmarł kilkanaście lat temu. Gruby mur milczenia otacza sprawę chronowizora.
Ksiądz François Brune, który dobrze znał ojca Ernettiego, przeprowadził własne śledztwo na temat tego dobrze strzeżonego sekretu. Teraz przedstawia swe niezwykłe odkrycia.
Ks. François Brune uczył się łaciny i greki na Sorbonie, a następnie studiował filozofię i teologię w Paryżu i Tybindze. Prowadził badania nad Pismem Świętym w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, a także prowadził wykłady w seminariach duchownych. Od ponad trzydziestu lat interesuje się również mistykami wielkich religii. W Polsce ukazały się dwie jego książki: Umarli mówią do nas (MEDIUM, 2007) i Powiedzcie im, że śmierć nie istnieje (MEDIUM, 2008). W 2008 roku ojciec Brune przyjechał do Polski na zaproszenie redakcji miesięcznika „Nieznany Świat”.
W swojej nowej książce Deepak Chopra stara się odpowiedzieć na odwieczne pytanie człowieka: co dzieje się z nami po śmierci? I twierdzi – odwołując się do wielu dowodów, najnowszych odkryć naukowych oraz wielkich tradycji religijnych – że na końcu naszego życia wkraczamy w nowy etap tej samej duchowej podróży, w której jesteśmy obecnie. Jest to w istocie fascynująca podróż na wiele poziomów świadomości. Płynie stąd najdonioślejsze przesłanie: rozumiejąc istotę tej podróży, możemy bez lęku przejść na drugą stronę, a to, kogo spotkamy w życiu po śmierci, i czego doświadczymy, będzie odzwierciedleniem naszych obecnych przekonań, oczekiwań i poziomu naszej świadomości. Tutaj i teraz kształtujemy to, co wydarzy się w życiu po śmierci. Przybliżając życie po śmierci do chwili obecnej, Deepak Chopra otwiera przed nami ogromne nowe, twórcze perspektywy. A kiedy pojmiemy, że to wszystko jest jedną rzeczywistością, odrzucimy nasze irracjonalne lęki i zyskamy niezwykłe poczucie własnej wewnętrznej mocy.
Droga do radości i duchowego optymizmu
Kolejna książka Deepaka Chopry – tym razem w formie lekkiej fabularnej opowieści - wskazuje nam, jak odnaleźć drogę do nadziei, radości, a nawet oświecenia.
Mickey Fellows, wzięty komik z Los Angeles, żyje pozornie beztrosko i swobodnie, ale w istocie jego rzeczywistością rządzi strach przed utratą popularności, egocentryzm i uzależnienie od aplauzu widzów. Po śmierci ojca Mickey spotyka tajemniczego mężczyznę, Francisca, który w rozmowach i wspólnych wycieczkach uświadamia mu prawdę o jego życiu. Mickey początkowo się buntuje i odrzuca gorzkie prawdy Francisca, ale w końcu pojmuje, że poczucie humoru, które dotąd było jego narzędziem pracy, może przynieść mu o wiele więcej – zrozumienie sensu życia, radość, optymizm i autentyczne więzi z ludźmi.
Tę fabularną część autor podsumowuje, podając dziesięć zasad duchowego optymizmu. Historia jego bohatera dowodzi bowiem, jak ważny jest dystans do siebie, dostrzeganie nowych szans w życiowych trudnościach, odczuwanie wdzięczności za to, co jest, a także naturalne, płynące z wnętrza poczucie humoru. Jak mówi Chopra, szczęście tkwi w duszy każdego z nas – i tylko czeka, żebyśmy je odkryli.
Ze Wstępu
Miałem w życiu wielu bohaterów, pierwszym był mój ojciec, a najnowszym jest Deepak Chopra. Między nimi pojawił się jeden bohater, który przekazał mi wiedzę o śmiechu, nazywał się Del Close.
Del Close był jednym z założycieli Second City Theatre w Chicago. Zyskał miano ojca współczesnego komizmu improwizowanego, był liderem amerykańskiego boomu satyry, twórcą happeningu, filozofem, teoretykiem, wspaniałym nauczycielem, a co najważniejsze, był zabawny - i znał się na tym, co zabawne. Bili Murray, John Belushi, Chris Farley, Stephen Colbert, Amy Poehler, ja oraz wielu innych skorzystało z jego nauk i filozofii, według której komizm równa się prawda, a prawda równa się rozwój duchowy. Innymi słowy, „cha-cha" jest związane z „a-ha", dźwiękiem wydawanym po uświadomieniu sobie prawdy.
Mówi się, że prawda może dać wolność, ale w moim odczuciu na początku prawda może być bardzo bolesna. Jak to kiedyś ujął Lenny Bruce, równanie dla komizmu wygląda następująco: „śmiech = ból + czas". Drugi składnik dodawania Del nazwałby „dystansem"; Deepak -„oddzieleniem się". Obaj zgodziliby się, że oświecenie można zyskać, lekkim krokiem podążając za światłem.
Śmiech wprawia w dobry nastrój. Wartka i zabawna akcja książki Dlaczego Bóg się śmieje? przedstawia duchową/leczniczą naturę śmiechu, jak również światopogląd oderwania się, wdzięczności i odważnego poszukiwania prawdy, które sprzyja takiemu śmiechowi i płynącemu z niego wewnętrznemu spokojowi.
Mój pierwszy bohater, ojciec, mawiał: „Nic nie jest tak złe, że nie może być powodem do śmiechu". Ten wrażliwy człowiek umiał zachować poczucie humoru w najczarniejszych chwilach. Mój ojciec przeżył kryzys w latach 30., „dziwną wojnę" w 1939 roku, drugą wojnę światową, zimną wojnę, a także własną wojnę z chorobą Alzheimera. Jednak nawet cierpiąc na demencję, potrafił dostrzec komizm we własnym stanie: tak mocna i z natury ludzka jest potrzeba śmiechu.
W eseju Śmiech Henri Bergson napisał, że śmiech jest autonomiczną odpowiedzią z głębi gadziej części naszego mózgu, reakcją na uświadomienie sobie własnej śmiertelności. Na kartkach niniejszej książki Deepak zdołał znakomicie to ukazać w postaci Mickeya Fellow-sa, komika zmuszonego stawić czoło swoim największym lękom. Deepak pokazuje nam, że podczas gdy na świecie panuje ciemność, komizm jest światłem przewodnim. Zachęca nas do medytowania nad światłem, a nie nad ciemnością.
Dlaczego Bóg się śmieje? Łapie dowcip.
MIKE MYERS
Ta książka odmienia nasze widzenie świata, dowodząc, że mamy bezpośredni wpływ na nasze życie i świat, w którym żyjemy. Autor, Masaru Emoto, japoński naukowiec, przez wiele lat badając kryształy zamrożonej wody odkrył, że zmieniają one swój kształt, kolor i strukturę w zależności od czynników zewnętrznych, których działaniu są poddane. Pełne miłości słowa, harmonijna muzyka, dobre myśli i uczucia sprzyjają tworzeniu się pięknych, regularnych kryształów, a więc sprawiają, że woda staje się czysta. A przecież człowiek i Ziemia składają się w większej części z wody Odkrycia te prowadzą do wniosku, że poprzez pozytywne słowa, myśli i uczucia możemy w sposób istotny oddziaływać na nasze zdrowie i relacje z ludźmi, na przyszłość naszą i całej planety. Podobnie jak w poprzedniej książce "Woda - obraz energii życia" (wyd. Medium 2004), również tutaj Masaru Emoto ilustruje swoje przesłanie wieloma zdjęciami kryształów wody.
Autor zabiera czytelnika w podróż do kraju, którego daremnie by szukać na mapie Europy. Prowadzi nas do świata, który odszedł bezpowrotnie, co nie oznacza, że należy o nim zapomnieć. Nieznane mechanizmy funkcjonowania władzy komunistycznej, zmuszonej do dokonywania wyboru: bezwzględnie bronić własnych racji czy też kierować się pragmatyzmem, obrazują, czy oraz jak szybko teoria może oddalić się od praktyki. Kościoły w Niemieckiej Republice Demokratycznej odegrały ważną rolę i nie polegała ona tylko na działalności duszpasterskiej. Książka wyjaśnia, jak było to możliwe w trudnym i ideologicznie obcym otoczeniu. Zainteresowani sytuacją chrześcijan za zachodnią granicą Polski, którzy podobnie jak Polacy w latach 1945–1989 musieli funkcjonować w trudnych warunkach politycznej dyktatury, nie powinni zignorować tej książki.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
