PRZEDMOWA
Tak zastęp prowadzę, jak to widziałem w tym zastępie, w którym się sam wychowałem. Tak postępuję wobec chłopców, jak mój zastępowy zachowywał się względem mnie. Tak zareaguję na trudności, jak mi to w krew weszło podczas harców i zajęć mego zastępu, gdy jako jeden w gromadzie lub też wysunięty jako jednostka na odpowiedzialne stanowisko musiałem radzić sobie w przygodzie, na którą wwiódł mnie mój zastęp.
Morowy zastęp jest tym prawdziwym wychowawcą, który z przyszłego wodza zdolności wodzowskie wydobywa, kształtuje, wykorzystuje dla celów początkowo łatwych, później coraz trudniejszych, aż stanie się możliwym postawić go na czele powierzonych mu na stałe chłopców.
Co robić, by zastęp istotnie był morowym — by dostarczał ustawicznych okazyj do wyrabiania się kierowniczych typów — to właśnie jest tematem niniejszej książki.
Autor jej, stary wyga harcmistrz, doświadczony w harcach i przewodzeniu — wprowadza czytelnika na szlak przygód tak dobranych, że kto tym szlakiem swój zastęp powiedzie, ten z radością ujrzy, że z biegiem czasu na czoło wysuną mu się najdzielniejsi i najsprytniejsi.
„Pierwszy trop“ wytyczył na tym szlaku Leopold Ungeheuer swą książką „Próby wodzów“, wskazując, że grupa społeczna wyeliminuje na czoło ludzi najdzielniejszych, władczych, prawdziwie harcerskich tylko wtedy, gdy jest poddawana w swym organizacyjnym życiu próbom odwagi, próbom siły, próbom sprytu: próbom wodzów.
,,W kraju totalitarnym tak już jest, że polityką jest właściwie wszystko, nawet koncert rockowy"" - powiedział kiedyś Václav Havel. Polityczna była też moda, szczególnie młodzieżowa, przybyła do krajów socjalistycznych z Zachodu. Nie inaczej było w NRD i w PRL. Władze komunistyczne starały się z nią walczyć, zakazać, czasem zaproponować inny, socjalistyczny wariant. Wszystko bez skutku. Młodzież zafascynowana muzyką, stylem bycia i ubiorem zachodnich rówieśników naśladowała ich styl. Okazuje się, że w tym najbardziej indywidualnym zjawisku, jakim jest ubiór, odzwierciedlają się polityczny dyskurs obu krajów, tradycja, mentalność, a nawet stosunek do własnej historii.
Książka jest jedną z najważniejszych publikacji na temat naturalnego porodu. Autorki swoją gruntowną wiedzę popartą naukowymi dowodami mistrzowsko połączyły z wieloletnim doświadczeniem własnym oraz innych specjalistów i praktyków.Wiadomości są uporządkowane w przejrzysty sposób - według okresów porodu - wzbogacone ilustracjami obrazującymi m.in. optymalne ułożenia ciała kobiety przed porodem i w czasie jego trwania oraz techniki manualne sprzyjające poprawie ułożenia płodu.W publikacji przedstawiono interwencje o małym stopniu inwazyjności, sposoby postępowania w przypadku trudnego porodu, analizę parcia kierowanego i spontanicznego oraz informacje dotyczące różnych czynników przynoszących ulgę w bólu i postęp porodu (ruch, kąpiele, działanie zimnem i ciepłem, techniki masażu). Ponadto omówiono sposób podejścia do rodzącej, sprzyjający jej komfortowi psychicznemu i fizycznemu.Kompendium wiedzy dla specjalistów (lekarzy, położnych) pragnących bardziej kompleksowo spojrzeć na ww. opisane zagadnienia, ale także dla wszystkich osób sprawujących opiekę nad kobietą w tym ważnym czasie. To także nieoceniona pomoc dydaktyczna dla studentów medycyny i kierunku położnictwo.
Zgodnie z definicją gatunkową, baśń uruchamia - zarówno po stronie autora (czyli, na ogół, pewnej ludzkiej zbiorowości), jak i odbiorcy - wielorakie pokłady świadomości, w tym magiczne i archetypiczne. Nie wchodząc zbytnio w zawiłości genologiczne, warto jednak odnotować irracjonalizm rządzący baśnią - dlaczego zatem Danilewska wybrała właśnie baśń, skoro jej książka jest z założenia naukowa? Rozwikłanie tej zagadki to drugi wielki temat książki, skrywający się w koncepcji ,,myślenia wielorakiego"" (Gardner), ,,myślenia integralnego"" (Wilber), ,,myślenia ironicznego"" (Egan), wreszcie - ,,myślenia refleksyjnego"" (Kegan), oznaczającego zerwanie z dotychczasowym, racjonalnym oglądem świata na rzecz oglądu transparentnego, pozwalającego ujmować rzeczywistość z wielu stron jednocześnie; wyklucza to monopol na prawdę którejkolwiek z filozofii i uprawomocnia ambiwalentny obraz świata - Danilewska, zwolenniczka nowego modelu rzeczywistości, dopuszcza zatem do głosu argumenty racjonalne na równi z irracjonalnymi, nawet jeśli zdają się pozornie wykluczać. Myślenie integracyjne zdaje się w podjętej tematyce szczególnie potrzebne, Danilewska pokazuje bowiem dwie rzeczy: 1. mimo upływu czasu i zmiany epok hasła o rywalizacji i ,,nowym, wspaniałym świecie"" pozostają bez zmian; 2. cechuje nas coraz większy pęd ku doskonałości i coraz większy nacisk na rywalizację, bez oglądania się na jej, ewentualne, destrukcyjne skutki - owa niefrasobliwość staje się jedną z cech charakterystycznych naszego społeczeństwa, występującą w połączeniu z niemal sarmacka lekkomyślnością pt. ,,jakoś to będzie"". Nie będzie - przekonuje nas Autorka - samo ,,nic się nie będzie"", stąd potrzeba zrywania zasłon i ukazywania brutalnych mechanizmów rządzących rywalizacją. By zyskać na wiarygodności, drugą część książki wypełniają opowieści bezpośrednio zainteresowanych, czyli uczniów, poddanych i poddawanych nieustającej presji konkurencji i konieczności ,,bycia najlepszym"".
Poświęcone używkom publikacje przyzwyczaiły nad do jednostronnego ujęcia tematu, jasno wyznaczającego kierunek czytelniczej interpretacji; inaczej postąpiła Beata Hoffmann, pisząc narkotyki w kulturze młodzieżowej. Nie znaczy to, że Autorka w jakikolwiek sposób popiera czy uzasadnia zjawisko narkomanii - cechą osobowości twórczej autorki Perfum (Oficyna Wydawnicza ,,Impuls"" 2013) jest pasja analizowania zjawisk społecznych, jakim bez wątpienia pozostaje stosowanie środków psychotropowych, niezależnie od ich moralnego wydźwięku. Narkotyki w ujęciu Beaty Hoffmann postrzegane są przez pryzmat konkretnych subkultur czy środowisk, dla których środki odurzające stanowiły swoiste sine qua non. I tak Autorka zabiera nas w egzotyczną podróż, gdzie punktem wyjścia jest paryska bohema spod znaku Baudelaire'a i la belle epoque, a przystankami Londyn czasów Sex Pistols czy rockowisko z polskim ,,kompotem"" w tle. Hoffmann nie ocenia, jedynie bada i przedstawia, słucha z zaciekawieniem (książkę wypełniają po części fragmenty autentycznych wywiadów; część respondentów zmarła na długo przed ukazaniem się książki) i przedstawia Czytelnikowi swe obserwacje. Opowieść, być może całkiem bezwiednie, okazała się być fascynującą, jak każda historia z szaleństwem w tle...
· Jak się domyślić, co niemowlę próbuje nam przekazać? · Jakie są rodzaje płaczu dziecka i jak na nie reagować? · Jak oduczyć dziecko marudzenia? · Co robić w chwilach frustracji i bezradności? Jeśli nie znasz odpowiedzi na te i podobne pytania, nie martw się. Dzięki temu poradnikowi zdobędziesz niezbędną wiedzę i umiejętności, które pomogą ci zrozumieć źródła dziecięcego niezadowolenia oraz szybko uspokoić malucha. Nauczysz się odczytywać, co dziecko pragnie ci przekazać za pomocą danego rodzaju płaczu, śmiechu czy grymasu. Dowiesz się, jak wspierać je w rozwijaniu metod samouspokajania się odpowiednich do wieku i sytuacji. Przede wszystkim jednak uwierzysz we własną intuicję, zrozumiesz, że błędy zdarzają się wszystkim, i nauczysz się wyciągać z nich wnioski na przyszłość.
Ponad 70 projektów ubranek i dodatków. Znajdziesz tu pomysły na ubranka, dodatki, a także akcesoria do dekorowania pokoju. Wszystkie zaprezentowane projekty są przygotowane z pięknej dzianiny w odcieniach beżu, kolorach śliwkowym i różowym, niebieskim i szarym. Projekty są przeznaczone zarówno dla dziewczynek, jak i dla chłopców.
Drodzy przyjaciele, niezapomnianym spotkaniem z Panem Jezusem jest bez wątpienia Pierwsza Komunia Święta, dzień który wspomina się jako jeden z najpiękniejszych w życiu. (...) W tym Sakramencie Pan Jezus pod postaciami chleba i wina staje się pokarmem naszych dusz. Dzieci po raz pierwszy przyjmują ten Sakrament uroczyście właśnie w dniu Pierwszej Komunii Świętej ażeby potem móc Go przyjmować jak najczęściej i w ten sposób pozostawać w zażyłej przyjaźni z Panem Jezusem.Jan Paweł II
Drodzy Czytelnicy, oddajemy w Wasze ręce zbiór scenariuszy, które wykorzystywałyśmy podczas zajęć logopedycznych prowadzonych w przedszkolach i w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Scenariusze zawierają ćwiczenia oddechowe, usprawniające aparat artykulacyjny, ćwiczenia w naśladowaniu dźwięków z otoczenia, sprzyjające prawidłowej realizacji samogłosek i spółgłosek. Celem naszych zajęć było kształtowanie poprawnej wymowy, wzbogacanie słownictwa i wiedzy o środowisku oraz nauka konstruowania wypowiedzi u dzieci w wieku przedszkolnym. Wiemy, że rozwój mowy nie jest procesem wyizolowanym, lecz ściśle związanym z rozwojem ruchowym i poznawczym dziecka, stąd wiele ćwiczeń wspomagających rozwój motoryki dużej i małej, świadomości fonologicznej, percepcji wzrokowej, pamięci i uwagi. Wszystkim ćwiczeniom nadawałyśmy formę zabawy, aby dzieci chętnie i aktywnie w nich uczestniczyły. Życzymy radosnej i owocnej pracy.Autorki
Niniejsza książka jest skierowana przede wszystkim do rodziców dzieci z wadami postawy oraz do wszystkich cierpiących na choroby kręgosłupa. Można w niej znaleźć zestawy ćwiczeń zapobiegających wadom postawy, a także przydatne dla każdego nauczyciela wychowania przedszkolnego scenariusze bajek zachęcających do ćwiczenia najmłodsze dzieci.
Przystępny język, pozbawiony zwrotów wytrawnego chirurga ortopedy, często niezrozumiałych dla pacjenta, przyczyni się zapewne do łatwego przyswojenia treści książki przez starszych i młodszych czytelników.
Podstawowa lektura dla rodziców i nauczycieli, którzy w toku nauczania chcą w dzieciach uwydatniać silne strony.
Odkryj silne strony twojego dziecka podsuwa rodzicom i nauczycielom metody odkrywania u dzieci predyspozycji w trzech obszarach: w działaniu, czyli w zadaniach, które wydają się absorbujące i dodają energii, w relacjach, czyli w rzeczach, które robisz z innymi oraz dla innych i dzięki którym czujesz się wartościowy, a także kompetentny, i w końcu w nauce, czyli w indywidualnych sposobach odbierania i przetwarzania informacji. Wszystkie trzy typy silnych stron działają wspólnie. Jeśli wiemy, jak je wykorzystywać, to pomagają nam w życiu osiągać elastyczność, przystosowywać się do nowych sytuacji i konkurować z innymi.
Łącząc opowieści o sukcesach z praktycznym podręcznikiem oraz zarysem Programu Afiliacyjnego, który Fox realizuje we własnej szkole, książka ta staje się łatwym w użytkowaniu przewodnikiem dla rodziców oraz nauczycieli, dzięki któremu młodzi ludzie poprawią swoje wyniki i będą sprawniej poruszać się w naszym niedoskonałym systemie oświatowym.
Jenifer Fox pracowała w szkołach zwyczajnych i z internatem, w koedukacyjnych i przeznaczonych tylko dla dzieci jednej płci. Od dwudziestu pięciu lat jest nauczycielką albo dyrektorką szkoły. Obecnie kieruje Purnell School w Pottersville. Posiada dyplom licencjacki z komunikacji na University of Wisconsin-Madison oraz magisteria z Middlebury College i Szkoły Administracji przy Harvard University. Mieszka w Pottersville w New Jersey.
Książka stanowi kontynuację zbioru Terapia i edukacja osób z autyzmem. Wybrane zagadnienia opublikowanego w 2003 roku w Wydawnictwie Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie.
Praca składa się z czterech części. Pierwszą z nich poświęcono omówieniu efektów terapii dzieci z autyzmem. Czasy, w których sądzono, że osoby z tym zaburzeniem nie odnoszą żadnych korzyści z działań terapeutycznych, na szczęście dawno już minęły. Część druga zawiera prace, które łączy wspólne podejście do terapii, którym jest podejście behawioralne. Artykuły te dotyczą komunikacji oraz tzw. trudnych zachowań. Można w nich znaleźć informacje o metodach i technikach stosowanych przez terapeutów behawioralnych.
W trzecim rozdziale Czytelnik może zapoznać się z różnymi metodami pracy
z osobami z autyzmem w różnym wieku i o różnych potrzebach (m.in. „czas podłogowy” w pracy z dzieckiem z autyzmem, biblioterapia, dogoterapia, hipoterapia).
W ostatnim rozdziale podjęto problematykę wspierania dorosłych osób z autyzmem.
Książka adresowana jest do studentów psychologii i pedagogiki, a także osób pracujących z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi z autyzmem. Praca będzie przydatna również dla rodziców osób autystycznych.
Dzieci w wieku przedszkolnym rozwijają się bardzo szybko. W tym okresie uczą się głównie poprzez uczestnictwo w różnych gachr i zabawach. Niezmiernie ważna jest rola opiekunów, którzy wspierają maluchy w kształtowaniu ich umiejętności. Poradnik prezentuje wiele interesujących ćwiczeń oraz dostarcza pomysły na zabawy dla dzieci w wieku do pięciu lat.
Szczegółowe opisy krok po kroku i kolorowe ilustracje ułatwiają przygotowanie zajęć.
Dla dzieci - zabawy rozwijające zdolności ruchowe i możliwości intelektualne.
Dla rodziców - pomysły na mądre zorganizowanie maluchom czasu
Dla nauczycieli przedszkolnych - inspiracja do przeprowadzenia kształcących zajęć.
Książka składa się z dwóch części: z ciekawego opowiadania i skierowanego do dzieci króciutkiego wykładu o zasadach prawidłowej komunikacji. Opowiadanie pokazuje dzieciom, skąd się bierze złość i do czego jest potrzebna. Wyjaśnia, że czasem jest ona uzasadniona, a czasem nie. Jak to odróżnić? Temu służy druga część książki, która omawia zjawisko złości, uczy, jak nad nią zapanować i wyrażać w taki sposób, który nie krzywdzi nikogo.
Nauczenie dziecka pisania i czytania to trudne i odpowiedzialne zadanie. Od jego pomyślnej realizacji będzie zależało dalsze życie naszego ucznia. Autorzy prezentują dwa odmienne podejścia do kształtowania wymienionych umiejętności, wskazując na te ich elementy, które najlepiej wspomogą proces ich nauczania. Książka jest skierowana do nauczycieli-polonistów. Warto, by sięgnęli po nią również rodzice.
Jedna z najnowszych publikacji na temat autyzmu, opierająca się zarówno na badaniach psychologicznych, jak i neuropsychologicznych. Obala powszechny mit, że przyczyna autyzmu tkwi w braku miłości ze strony matki, w jej oschłości wobec dziecka. Autorka wskazuje właściwe metody postępowania z dzieckiem dotkniętym autyzmem, a także przestrzega przed nieodpowiednimi, które są wciąż stosowane. W interesujący sposób przedstawiono tu również przypadki znane z historii, a obecnie zdiagnozowane jako autystyczne (autyzm został uznany za zaburzenia dopiero w latach 40. XX w.).
Książka dla osób zawodowo zajmujących się problemami ludzi dotkniętych autyzmem, jak również dla rodziców i rodzin, które na co dzień przebywają z takimi osobami.
ze wstępu Idy Kurcz
Prawdziwa historia tragicznego dzieciństwa
Światowy bestseller numer 1 sprzedany w milionie egzemplarzy w 21 krajach
Zawsze byłam chora. Chuda jak tyczka i delikatna jak suflet; łatwo dostawałam siniaków i szybko słabłam. W szkole dzieciaki pytały wprost, czy mam anoreksję. Nie miałam; byłam chora. Następny lekarz, następny gabinet, następny opuszczony dzień w szkole. Tak wyglądało dzieciństwo Julie Gregory. Była wyjątkowo chorowita. Matka z niezwykłą energią usiłowała ustalić przyczynę: prowadziła córkę od lekarza do lekarza, sugerowała badania – nawet operację na otwartym sercu! Ale specjaliści nie potrafili określić, co dolega Julie.
Dziewczynka czuła się coraz gorzej – przez 16 lat, dopóki nie trafiła do rodziny zastępczej, a matka przed sąd. Ale dopiero 24-letnia Julie dowiedziała się, dlaczego przeżyła to, co przeżyła. Usłyszała o zastępczym zespole Münchhausena, przerażającej i tragicznej w skutkach formie znęcania się rodziców nad dziećmi.
Jej autobiograficzna książka to pierwsza relacja ofiary i bezprecedensowy opis przeżyć dziecka maltretowanego przez matkę. Julie Gregory odważyła się przedrzeć przez koszmarne wspomnienia, odbywając bolesną wędrówkę w poszukiwaniu prawdy o utraconym dzieciństwie. Mama kazała mi chorować, wybrana książką roku przez „Sunday Times”, stała się światowym bestsellerem sprzedanym w milionie egzemplarzy w 15 krajach.
Bohaterem książeczki jest Baltazar ? 7-letni łoś, który przez swoją ruchliwość i trudności z koncentracją uwagi ma wiele kłopotów. Jest przez to nielubiany w szkole i postrzegany jako niegrzeczne dziecko. Jak się jednak okazało po wizycie u specjalisty, chłopiec cierpi na ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej.
Książeczka przeznaczona jest dla dzieci w wieku 4?8 lat. Ma pomóc dzieciom zrozumieć, czym jest to zaburzenie zachowania, jakie są objawy i w jaki sposób można pomóc kolegom i koleżankom z podobnym problemem.
Ze względu na formę opowiadania i język przekazywane treści są zrozumiałe dla dzieci. Po opowiadaniu znajdują się również informacje dla rodziców ? jakie są objawy ADHD, gdzie udać się po pomoc specjalistyczną, jak na co dzień pomagać dziecku.
Książka Rachel Cusk natychmiast po publikacji podzieliła krytyków i czytelników, a jeden z czołowych amerykańskich publicystów postulował odebranie autorce dzieci. Cusk udowadnia jednak, że nie trzeba być wyrodną matką, żeby zaprotestować przeciwko lukrowanemu wizerunkowi macierzyństwa. Ta szczera, niemal bezlitosna książka odkrywa psychiczne rany świeżo upieczonej matki i rzuca wyzwanie milcząco przyjmowanym schematom. To niezwykła sonda zapuszczona w świat kobiety, kontrowersyjna w bezpośredniości i nowatorska w bezbrzeżnej uczciwości względem macierzyńskich odczuć. "Człowiek nie wie, jak się zachować, kiedy ktoś opowiada mu siebie. W przypadku „Pracy na całe życie” dodatkowy rumieniec wstydu wywołuje sam temat. Macierzyństwo. Mityczny instynkt, niemal religia. Pisać o nim można tylko w jeden sposób: na klęczkach. Ale Rachel Cusk proponuje nam historię odbrązowioną, szczerą do bólu każdego nerwu. Przy tym wzruszającą i oddającą kobietom ich podmiotowość. Nareszcie." Sylwia Chutnik "Treścią tej „ponurej”, „przygnębiającej”, „skandalicznie niewdzięcznej”, bardzo dobrze napisanej i znakomicie przez Agnieszkę Pokojską przetłumaczonej książki są przygody dorosłej kobiety, która za wszelką cenę próbuje uciec przed w sumie oczywistym faktem, że własnej tożsamości nie da się zdefiniować w całkowitym oderwaniu od innych ludzi. Czy jej się to udaje, czy wcale nie, sprawdźcie sami. Warto." Justyna Bargielska "Jest szczera, ale niebanalna. Przenikliwa – ale i bezbronna wobec własnej przenikliwości. Bezwzględna w nazywaniu tego, co ją dotyka – ale i pełna czułej wyrozumiałości. Wobec siebie, własnej córki, innych matek. Rachel Cusk nie zatrzymuje się na opisie doświadczenia macierzyństwa. Prowadzi głębiej, pokazuje niejednoznaczności, odczytuje na nowo dobrze znane teksty. Pyta o tożsamość kobiety, gdy urodzi jej się dziecko, i pokazuje straty, które rodzicielstwo rekompensuje szczodrze, ale w zupełnie innej walucie. No i kto inny potrafiłby opisać poród w taki sposób, że czytając, śmiejesz się w głos, a jednocześnie ciarki przechodzą ci po plecach?" Joanna Woźniczko-Czeczott
Kiedy dziecko zadaje rodzicowi pytania dotyczące sfery intymnej, czyli seksu i miłości oraz trudnych kwestii społecznych, jak przemoc, pedofilia, prostytucja czy śmierć reaguje on zazwyczaj zażenowaniem i bezradnością. Jak zmienić tę sytuację i podchodzić do trudnych rozmów z dzieckiem jak do ciekawego wyzwania, pogłębiania więzi, troskliwego przygotowywania go do życia? W jaki sposób informując dziecko o trudnych zjawiskach społecznych i niebezpieczeństwach nie wzbudzać niepokoju, nie burzyć pozytywnej wizji świata, nie odbierać typowego dzieciom optymizmu? W książce tej rodzice znajdą przystępne wyjaśnienia prawidłowości rozwoju emocjonalnego dziecka, o jakich należy pamiętać omawiając z nim trudne kwestie. Najbardziej pomocne będą przykłady odpowiedzi na dociekliwe trudne dziecięce pytania, ale też pytania, jakie należy zadać dzieciom w tym kontekście. Uśmiech i radość wprowadzają autentyczne anegdoty obrazujące dziecięce spojrzenie na świat, często odmienne od dorosłego, ale równie ciekawe, a na pewno sympatyczne.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
