Serce cielesne, czyli serce wrażliwe, łagodne i otwarte dla wszystkich: dla Pana i dla braci; serce, które jest zdolne do składania hojnych darów oraz oddania siebie bez dwuznaczności i fałszu; serce, które umie kochać, widzieć i przewidywać, które potrafi zrozumieć, usprawiedliwić i przebaczyć; serce, które umie się poświęcić, ryzykować i tracić siebie.
Bizancjum w roku 1453. Sułtan Mehmet zmobilizował potężne siły zbrojne, aby sen niezliczonych przywódców armii wprowadzić w czyn: zdobycie Konstantynopola, stolicy Wschodnio-rzymskiego Cesarstwa. Z odwagą i przebiegłością bronią się Cesarz Konstantyn XI i jego sprzymierzeńcy przeciw przepotężnej armii tureckiej. Czy nadejdzie w ostatniej minucie obiecana pomoc z Zachodu? W pośrodku dramatycznych walk odbywa się też duchowe zmaganie o najwyższej aktualności: Czy wolno człowiekowi prowadzić wojnę w Imię Boga?
Chudzi, aseksualni ponuracy, pozbawieni dobroduszności mnichów. Osobnicy o wysokiej tonacji głosu, w nienagannych, starannie zapiętych sutannach. Oszczędni w gestach, umiejący się zachować przy stole i w salonach. Tak w świecie wyobraźni i w karykaturze postrzegani byli jezuici. Przez wieki darzeni tak nienawiścią, jak podziwem, obecnie zajmują jedno z ważniejszych miejsc w Kościele, ciesząc się zaufaniem papieży. Mają swój udział między innymi w rozkwicie wiary w Azji, zajmują stanowisko wobec procesu globalizacji, rewolucji internetowej, biotechnologii, czy dialogu z islamem, odkrywając chrześcijaństwo jutra.
Jakie były losy Towarzystwa Jezusowego? Jaka rzeczywistość kryje się dziś, cztery i pół wieku po śmierci Ignacego Loyoli, za mitem tajemnej potęgi "mężczyzn w czerni"? Jakie są ambicje i sposoby działania zakonu? Kim są jego sprzymierzeńcy?
Złoty łańcuch należy do najbardziej znanych dzieł Akwinaty. Jeden z wybitnych angielskich tłumaczy tego dzieła napisał, że "ukazuje ono mistrzowskie opanowanie wszystkich zagadnień teologicznych". Księga obejmuje obszerny zbiór tekstów patrystycznych odpowiednio powiązanych i uporządkowanych, tak że tworzą jeden wspólny komentarz do czterech Ewangelii. Święty Tomasz, czerpiąc z bogatego skarbca dokumentów soborowych pierwszych wieków chrześcijaństwa oraz z pism wschodnich i zachodnich ojców Kościoła, pozwala odkryć głębię poszczególnych fragmentów Ewangelii.
"Moim celem w tej pracy - pisze wielki Doktor Kościoła - nie było jedynie oddanie dosłownego sensu danego fragmentu, lecz również uwypuklenie jego znaczenia mistycznego; pragnę nie tylko zwalczać istniejące błędy, lecz również utwierdzać prawdę katolicką. Wydaje się to potrzebne, ponieważ z Ewangelii w sposób szczególny czerpiemy normy wiary katolickiej, jak również reguły postępowania dla całego chrześcijańskiego życia".
Niniejszy tom stanowi obszerny wybór z Tomaszowego dzieła, uporządkowany w taki sposób, że poszczególne komentarze przyporządkowane są perykopom ewangelicznym na niedziele i święta całego roku liturgicznego. Dzięki temu księga ta może być doskonałą pomocą w osobistej medytacji nad Ewangelią. Może również posłużyć jako świetna pomoc kaznodziejska!
Rekolekcje ks. Tomasza Węcławskiego, które pomogą odnaleźć siebie i zbudować poczucie akceptacji własnej osoby w Bogu.
Tak się może wydawać, że to ci, którzy szukają Boga, są piękni. Ci, których on musi szukać i znajdować jak zbłąkane owce, niekoniecznie... Naprawdę nie my szukamy i nie my znajdujemy, ale już jesteśmy wybrańcami losu odszukanymi w korcu maku - i dlatego piękni.
Co znaczyły dawniej, a co znaczą dziś słowa: „Poza Kościołem nie ma zbawienia”? Praca Bernarda Sesboüégo to fascynująca historia jednego z najważniejszych twierdzeń chrześcijaństwa. Autor dokonuje ich subtelnej analizy, uwzględniając zmiany w kulturze Europy i świata w ciągu wieków. Rozważania te stają się jednocześnie pretekstem do poszukiwania uniwersalnych zasad nauczania Magisterium Kościoła.
Bernard Sesboüé (ur. 1929) — francuski jezuita, jeden z największych teologów naszych czasów. Wykłada teologię w Centrum Studiów i Badań Towarzystwa Jezusowego w Sevres w Paryżu. Pełnił funkcję konsultora Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan, był członkiem Międzynarodowej Komisji Teologicznej. Od lat angażuje się w działalność ekumeniczną. Duszpastersko jest związany ze wspólnotą osób, które doświadczyły śmierci własnego dziecka.
Simone Weil (1909-1943) to kobieta legendarna: pasja życia, nieprzeciętny intelekt, poszukiwanie prawdy, absolutna uczciwość i całkowite zaangażowanie we wszystko, czego się podejmowała. Na całym świecie, także w Polsce, ma ona szerokie grono wielbicieli, ale także zagorzałych przeciwników. Była wzorem człowieczeństwa, moralnym i intelektualnym autorytetem m.in. dla Alberta Camusa, Józefa Czapskiego, Czesława Miłosza. Ktoś nazwał ją najbardziej dręczącym filozofem XX wieku. Książka Gabrielli Fiori daje czytelnikowi szczególne wrażenie obcowania z francuską myślicielką. Autorka słucha Simone Weil i pozwala wsłuchać się w jej głos czytelnikowi. Stara się ukazać w sposób możliwie pełny złożoność nie tylko jej filozofii, ale również jej osobowości, obok której, jak twierdzi wielu świadków, zgodnych w tej kwestii, nie sposób było przejść obojętnie. Jest to także książka ""kobieca"", napisana przez kobietę o kobiecie zmagającej się nieustannie ze swoją kobiecością.
Summa contra gentiles, nazywana Summą filozoficzną dla odróżnienia od Summy teologii, jest dziełem teologicznym napisanym dla obrony wiary chrześcijańskiej.
Ukazując możliwość współgrania rozumu ludzkiego z Objawieniem, Tomasz podejmuje dyskusję z myślą grecką i arabską. Dzieło to jest i dziś interesujące, gdyż wydaje się, że myśl chrześcijańska staje w każdej epoce wobec jakiegoś zagrożenia, kuszącego nowością, naukowością i łatwością rozwiązań.
Ukazując możliwość współgrania rozumu ludzkiego z Objawieniem, Tomasz podejmuje dyskusję z myślą grecką i arabską. Dzieło to jest i dziś interesujące, gdyż wydaje się, że myśl chrześcijańska staje w każdej epoce wobec jakiegoś zagrożenia, kuszącego nowością, naukowością i łatwością rozwiązań.
Dziennik Congara jest lekturą zaskakującą, fascynującą i gorszącą! Jakakolwiek jednak będzie ocena czytelnika, nie zmieni ona faktu, że dziennik ten jest niezwykle wyrazistym i ważnym świadectwem o wybitnym człowieku i jego czasach.Oni coś we mnie złamali i nie będę już tym samym człowiekiem, co dotychczas. Jest też oczywiście we mnie człowiek, który zdrowo, z realizmem i optymizmem odnajdzie dobre strony tej sytuacji i przyzwyczai się do warunków, jakie mu stworzono. Usiłuję być spokojny, staranny, miły zdobywać wewnętrzną wolność, kierując się ku górze, i to wolność polegającą nie na ucieczce, lecz na zaangażowaniu i rzeczywistej obecności.
Za każdym razem, gdy uczestniczę w weekendowych seminariach teologicznych, odnoszę ciągle to samo wrażenie. Z każdym z ludzi z osobna trzeba by rozmawiać przez dwa, trzy dni. Dopiero wówczas można poważnie potraktować ich wątpliwości i pomóc im odnaleźć osobistą i być może również kościelną drogę wiary, można omówić rozczarowania i negatywne doświadczenia, a w razie czego je skorygować.
Jest to książka o małżeństwie chrześcijańskim, o jego osobistych, cielesnych, emocjonalnych, duchowych i społecznych wymiarach. Autor pisze o małżeństwie odwołując się do bogatej wiedzy teologicznej, ale też podaje szereg praktycznych wskazówek zaczerpniętych z własnego życia rodzinnego. Nie unika tematów trudnych, takich jak:
? wspólne zamieszkanie przed ślubem
? antykoncepcja
? kryzys więzi małżeńskiej
? rozwody i orzeczenie nieważności małżeństwa
XAVIER LACROIX jest znanym i cenionym we Francji filozofem i teologiem, znawcą problematyki małżeńskiej, profesorem teologii moralnej. Przez wiele lat był dyrektorem Instytutu Nauki o Rodzinie oraz członkiem Krajowej Rady Duszpasterstwa Rodzin. Jest żonaty, ma trójkę dzieci.
Wskutek tego wszystkiego, co miało miejsce w miastach na przestrzeni wieków, w oczach wielu wydają się one siedliskiem zła, zbiorowiskiem wszelkich występków, miejscem skandali, przemocy, szalonych idei miejscem samotności w ludzkiej zbieraninie i wyrazem tysiąca nikczemności? jednym słowem, symbolem grzechu! ? tak myśli wielu współczesnych ludzi, narzekając, skarżąc się i zarazem usprawiedliwiając się z nędzy swojego życia duchowego.Książka ojca Delfieux pozwala jednak odkryć inny, zaskakujący obraz miasta, jako miejsca szczególnego działania Boga: Miasto może nas prowadzić do Boga, ponieważ Bóg umieścił nas w mieście. Miasto może nas wznieść ku Bogu, ponieważ Bóg zstąpił do miasta. Miasto może nam dać Boga, ponieważ Bóg ofiarował się w mieście. Ono może ofiarować nas Bogu jako żywą ofiarę , ponieważ On czeka na nas w mieście, by nas karmić Eucharystią i przyoblec mocą z wysoka.Pierre-Marie Delfieux założyciel i przełożony Monastycznych Wspólnot Jerozolimskich urodził się w roku 1935. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1962. Był duszpasterzem akademickim na Sorbonie. Po dziesięciu latach kapłaństwa spędził dwa lata na Saharze jako pustelnik. Tam usłyszał wezwanie, by założyć oazę modlitwy na pustyni miasta.
"Mistrzowie duchowi" to kontynuacja katechez papieskich głoszonych podczas środowych audiencji generalnych. Poprzednie tomy wydane nakładem W drodze to "Blisko, najbliżej Chrystusa. Apostołowie i pierwsi uczniowie" oraz "Ojcowie Kościoła. Od Klemensa Rzymskiego do Augustyna".
Obecny tom zawiera 20 portretów postaci niezwykle ważnych dla pierwszego tysiąclecia chrześcijaństwa. Są wśród nich nie tylko święci. Galerię tę otwiera papież św. Leon Wielki, zamykają zaś działający w IX wieku apostołowie Słowian, święci Cyryl i Metody. W katechezach Benedykta XVI można odnaleźć najistotniejsze wiadomości biograficzne a także przejrzystą syntezę myśli każdego z tych ojców Kościoła i chrześcijańskich pisarzy. Można też zobaczyć jak wielkie jest bogactwo i różnorodność chrześcijańskiej tradycji.
Zebrane w jednym tomie, krótkie a pełne piękna i głębi myśli Benedykta XVI poruszają, pobudzają do refleksji, pomagają w modlitwie. Myśli duchowe staną się dla wielu czytelników książką bardzo osobistą, intymną i pożyteczną. Z całą pewnością mogą też być wspaniałym prezentem dla kogoś bliskiego!W wielu zamieszczonych tutaj tekstach głębia teologiczna łączy się z niesłychanym wymiarem duchowym, który dotyczy tematów istotnych, związanych z trudnymi doświadczeniami, i może przenikać wprost do serca i duszy czytelnika.Najczęściej powracają tu następujące tematy: wiara w Boga, wątpliwości i poszukiwania duchowe, zagubienie człowieka we współczesnym świecie, cierpienie, wychowywanie do wiary, rodzina, pokój, wolność i szczęście.We wszystkich tych rozważaniach uderza ogromna wiara i świadectwo papieża, a także jego delikatność i wrażliwość wobec człowieka, do którego kieruje swoje słowa.
Piękna i mądra książka, prowadząca czytelnika do źródeł chrześcijaństwa.Benedykt XVI otwiera przed nami na oścież drzwi fascynującej galerii, w której można podziwiać dwadzieścia sześć fresków, poświęconych pisarzom początków chrześcijaństwa. Oni są prawdziwymi mistrzami wiary i życia duchowego.W swoich katechezach papież w sposób plastyczny i z wielkim znawstwem przedstawia życie i działaność Ojców, z których każdy był niepowtarzalną i wybitną osobowością.Autor podkreśla niezwykłą aktualność tych pisarzy dla współczesnych chrześcijan. O tej aktualności stanowi przede wszystkim fakt, że Ojcowie byli ludźmi żywej modlitwy opratej na zgłębianiu Pisma świętego, a także umiejętność łączenia wiary i rozumu w zgłębianiu Prawdy. Ojcowie Kościoła wciąż mają wiele do powiedzenia współczesnemu człowiekowi i chrześcijaninowi - pisze papież.Prezentowana książka jest kontynuacją cyklu katechez zatytułowanego Blisko, najbliżej Chrystusa. Apostołowie i pierwsi uczniowie (W drodze 2008). Niniejszy tom poświęcony jest najważniejszym pisarzom kościelnym pierwszych czterech wieków chrześcijaństwa, począwszy od Klemensa Rzymskiego (zmarłego ok. roku 100) do św. Augustyna (zmarłego w roku 430).
Modlitwa Ojcze nasz jest i zawsze będzie punktem odniesienia dla wszelkiej chrześcijańskiej modlitwy. Jednak jej rozumienie, sens i znaczenie zmieniają się, bo zmienia się świat, ludzka wrażliwość, wyobraźnia i mentalność. Dlatego potrzebujemy ciągle na nowo odkrywać treść tej modlitwy. Książka o. Kłoczowskiego przynosi współczesny komentarz do Modlitwy Pańskiej, oparty na jego duszpasterskim doświadczeniu i głębokiej refleksji. W czasie spowiedzi często rozmawiam i stawiam pytania na temat modlitwy osobistej. I niejednokrotnie ludzie, szczególnie młodzi, odpowiadają: ""Tak, modlę się, ale modlę się swoimi słowami, nie używam tych wszystkich formułek"". Wielokrotnie pada określenie: ""te formułki"". Czy Ojcze nasz to jest taki właśnie ""standard"" lub też może gotowa ""formułka""? Czy nie grozi nam to, że nasza modlitwa ""bez formułek"" stanie się taką paplaniną, która ma wymusić coś na Bogu?
Czy w świecie, który wydaje się tak często być niszczony przez samotność, indywidualizm lub pustkę duchową, chrześcijaństwo może jeszcze sformułować oryginalne słowo, wykazać swoją nową młodość? Czy może jeszcze dać powody do nadziei? Tak ? odpowiada Olivier Clément w rozmowie, która przyjmuje momentami formę testamentu duchowego, jednocześnie odważnego i czystego, bogatego w doświadczenia życia. Książka jest summą refleksji nad dialogiem między prawosławiem a katolicyzmem oraz chrześcijaństwem, a judaizmem i islamem. W kontekście polskim interesujące jest to, że Clément daje przystępny wykład podstaw teologii prawosławnej, który pozwala dostrzec jak bardzo prawosławie i katolicyzm są sobie bliskie i jak się uzupełniają.
Olivier Clément jest teologiem prawosławnym zaangażowanym od dziesiątków lat w ruch ekumeniczny i dialog międzyreligijny. Ciesząc się powszechnym uznaniem pełni rolę łącznika między Kościołami Wschodu i Zachodu. Urodził się i wychowywał w rodzinie ateistycznej, stąd wyniósł respekt dla ateistów, którzy nie wierząc są jednak dobrymi ludźmi i postępują godnie. Interesował się poezją, studiował historię. W czasie studiów działał we francuskim ruchu oporu. Jego poszukiwania duchowe rozpoczęły się już w czasie wojny i trwały w sumie 10 lat. Trafił do środowiska związanego z Berdiajewem i Łosskmm, którzy wprowadzili go też w środowisko prawosławnych intelektualistów. Nawrócił się na prawosławie i przyjął chrzest w 1952 roku.
Wielu ludzi uważa, że chodzenie do kościoła jest nudne i niepotrzebne. Po co zawracać sobie tym głowę? Timothy Radcliffe, objaśniając krok po kroku mszę świętą, przekonuje, że Eucharystia przemienia nas i sprawia, że stajemy się ludźmi zdolnymi do miłości. ""Kiedy pełniłem funkcję duszpasterza akademickiego w Londynie, niedzielna Eucharystia była wspaniałym wydarzeniem. Małą kapliczkę zapełniali inteligentni i atrakcyjni młodzi ludzie, studenci z Royal College of Music przygotowywali wspaniałą oprawę muzyczną, wszyscy wydawali się kochać wszystkich. Ludzie lubili tam przebywać. Kiedy jednak studenci opuszczali to przytulne miejsce i zaczynali chodzić na bezduszne nabożeństwa z okropną muzyką, albo w ogóle bez niej, kiedy nikt ich tam nie witał i poczuli się niezauważani, pojawiła się myśl: po co chodzić do kościoła? Dan Berrigan SJ, powiedział kiedyś: ,,Twoja wiara rzadko jest tam, gdzie jest twoja głowa i twoje serce, twoja wiara jest tam, gdzie jest twój tyłek"". Dlaczego jednak nasz tyłek, mówiąc trywialnie, miałaby się znaleźć w kościele?"" (fragment książki)
Co kryje się pod numerem 3,16? Coś, co jest niezbędne do życia! Coś, czego poszukuje zwłaszcza człowiek udręczony, zniechęcony, cierpiący, zdradzony, samotny ? każdy, kto potrzebuje nadziei!Zaczyna się od nocnej rozmowy i od pytania, jak zacząć nowe życie. Potem pojawia się zdziwienie, niedowierzanie, dopytywanie ? a w końcu właśnie nadzieja.Max Lucado wykorzystuje jeden z najbardziej znanych dialogów biblijnych ? nocną rozmowę Jezusa z Nikodemem ? by pokazać, jak mocna, realna i osiągalna dla każdego jest miłość, wiara i nierozdzielnie z nimi związana nadzieja. Mottem całej książki jest werset J 3,16, który jest nazywany ?diamentem nadziei?: Tak Bóg umiłował świat, że Syna swojego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.MAX LUCADO urodził się w 1955 roku w San Angelo, w Teksasie. W młodości zamierzał zostać prawnikiem, jednak w czasie studiów zainteresował się Pismem świętym i rozpoczął studia biblijne. To wpłynęło na zmianę jego życiowych planów. Po studiach zamieszkał w Miami na Florydzie, gdzie został duszpasterzem ?singli?. Po ślubie wraz z żoną Denalyn, wyjechał do Brazyli, do Rio de Janeiro, gdzie przez pięć lat pracował jako misjonarz. W 1987 roku wrócił do USA i został pastorem w San Antonio, w Teksasie. Max i Denalyn mają trzy córki. W 2005 roku Reader?s Digest ogłosił go najlepszym kaznodzieją Ameryki. Jest cenionym wykładowcą i pisarzem, zdobywcą wielu nagród. Jego książki osiągają milionowe nakłady i regularnie pojawiają się na listach bestsellerów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
