Miłosierdzie Boże jest podstawowym sposobem postępowania Boga wobec nas. „On nie ogranicza się do deklarowania swojej miłości, ale wyraża ją w sposób widoczny i namacalny. Miłość zresztą nie może być nigdy abstrakcyjnym słowem. Z samej swej natury jest konkretnym życiem: intencjami, zachowaniami, postawami, wyrażanymi w codzienności. Miłosierdzie Boga jest Jego odpowiedzialnością za nas. On czuje się odpowiedzialny, czyli pragnie naszego dobra i chce, byśmy byli szczęśliwi, napełnieni radością i pokojem. W tym samym kierunku powinna zmierzać miłość miłosierna chrześcijan. Tak jak kocha Ojciec, tak też powinny kochać dzieci. Jak On jest miłosierny, tak też i my jesteśmy wezwani, by być miłosierni – jedni wobec drugich” (fragment bulli Misericordiae vultus, Ojca Świętego Franciszka).
Ewangelia pociesza serce, ale też je przynagla. W takim właśnie duchu zostały napisane „Motywy nadziei”. Aby pokazać, że słowo Boga nigdy nikogo nie oskarża, lecz zawsze wyzwala i stanowi źródło życia w wolności. Autorzy, językiem radości i piękna, opowiadają fascynującą historię miłosną o Panu Bogu urzekającym.
Zgromadzone komentarze zrodziły się z dwojakiego zadziwienia: z tego wypływającego z nowości Słowa oraz z płynącego ze spotkań z osobami o sercach rozpalonych, ludźmi odważnymi i mającymi marzenia, rozmiłowanymi w Bogu i człowieku. Ewangelia Jezusa zaraża bowiem nadzieją, wlewa niezachwianą ufność, że życie ma sens i że jego sens jest pozytywny.
Każdy rozdział kończy się wierszem, ponieważ poezja jest językiem piękna i językiem biblijnym w pełnym znaczeniu tego słowa. Przepojone są nią psalmy, teksty proroków, opowiadania o stworzeniu, teofanie, Pieśń nad pieśniami, a także słowa Jezusa.
Konferencja Episkopatu Polski podjęła uchwałę w sprawie tzw. grzechu międzypokoleniowego i uzdrowienia międzypokoleniowego:
„Konferencja Episkopatu Polski podczas 370. Zebrania Plenarnego, które odbyło się w Warszawie w dniach 6-7 października 2015 r., po zapoznaniu się z opinią Komisji Nauki Wiary w sprawie tzw. grzechu międzypokoleniowego i uzdrowienia międzypokoleniowego, na podstawie art. 9 Statusu KEP podjęła decyzję o zakazie celebrowania Mszy Świętych i wszelkich nabożeństw z modlitwą o uzdrowienie z grzechów pokoleniowych czy o uzdrowienie międzypokoleniowe”.
U niektórych osób uchwała Episkopatu Polski może budzić pewne zdziwienie i zaskoczenie. Dotąd modlitwa o uzdrowienie międzypokoleniowe była niejednokrotnie proponowana ludziom potrzebującym wewnętrznego uzdrowienia jako swego rodzaju „duchowe lekarstwo”. Rekolekcje przygotowujące do niej przyciągały do kościołów prawdziwe tłumy. O co więc może biskupom chodzić?
W Starym Testamencie można przeczytać znamienne słowa: „Pan karze grzechy ojców na synach do trzeciego, a nawet czwartego pokolenia” (por. Lb 14, 18). Czy można traktować je dosłownie? Wybitny autorytet Kościoła, św. Tomasz z Akwinu, wielokrotnie omawiał to zagadnienie w swej Sumie teologicznej.
Warto się zastanowić, skąd wzięła się idea prowadzenia modlitwy o uzdrowienie międzypokoleniowe? Jak trafiła ona do polskich kościołów? Czy miała ona swoje głębokie biblijne podłoże? A może znajdziemy w tej formie katolickiej pobożności jakieś skrywane, gnostyckie wątki New Age?
Niniejsza książka odpowiada słowami cenionych specjalistów na wiele rodzących się pytań. Pozwala lepiej zrozumieć przyczyny, które skłoniły polskich biskupów do podjęcia powyższej uchwały.?
Słownik jest poświęcony prawosławnym zwyczajom i obrzędom liturgicznym, świątecznym, związanym z Wielkim Tygodniem i Paschą (Wielkanocą), a także obrzędom związanym z kultem ikony, popularnych świętych, zwyczajom bożonarodzeniowym i wielkanocnym, weselnym i pogrzebowym, miejscom pielgrzymkowym.
Czy zalew mrożących krew w żyłach informacji to efekt naszego dostępu do internetu? Wielkie wulkany budzą się na nowo, trzęsienia ziemi niszczą całe miasta. Szaleją tornada i tsunami, zmienia się klimat. Zaczynają się wędrówki ludów, nienormalność staje się normą. Fanatyzm i terroryzm pukają do naszych drzwi. Polityka staje się domeną szaleńców, ekonomia rujnuje całe narody.
Niebo wciąż nas ostrzega. To objawienia, głosy proroków, wizje końca świata, łzy i krew na obrazach. Liczone w tysiącach, jednym głosem zapowiadają czasy ciemności. Są niepokojąco spójne i logiczne.
Apokaliptyczne przestrogi. Kiedy pojawiły się w historii? Czy pierwszy raz w dziejach mamy do czynienia z ich lawiną? Czy mówią o naszych czasach? Czy wiemy, kiedy i gdzie zacznie się Armageddon?
I najważniejsze pytanie: Czy można odwlec wyrok albo go złagodzić? A gdy nadejdzie kres, co zrobić, by przetrwać? Czy Bóg przygotował „miasta ucieczki”?
Jak zachować się w dniach ostatecznych, jak się do nich praktycznie przygotować? Niebo daje odpowiedź. Przeczytaj zanim będzie za późno.
Dodatek specjalny: islamizacja i wizje wojny cywilizacji poprzedzającej dni ostateczne.
W dzisiejszych czasach większość młodych ludzi ma niejasny obraz prawdy religijnej. Dawne, uniwersalne przekonania o obiektywnej prawdzie zastąpione zostały spersonalizowanymi i bardzo zrelatywizowanymi wersjami „prawdy dla mnie”. Wiele młodych ludzi postrzega prawdę w sposób pragmatyczny, jako to, co im osobiście sprawdza się w życiu. W ogóle nie interesują się tym, co jest prawdą w sensie absolutnym. Dlatego odchodzą od wiary i od Kościoła.
Historyczny fakt zmartwychwstania Jezusa jest podstawą wiary chrześcijańskiej. Nie jest jakąś fakultatywną prawdą wiary, jest fundamentem wiary! Bez zmartwychwstania Jezusa nie ma chrześcijaństwa. Przekonanie o prawdziwości chrześcijaństwa nie polega na wierze w system moralności religijnej – własnej lub cudzej – tylko na osobistym zaufaniu historycznemu, powstałemu z martwych Jezusowi. Bez historycznego zmartwychwstania Jezusa wiara chrześcijańska nie jest prawdziwym lekiem, ale zwykłym religijnym placebo. Jeśli Jezus nie powstał z martwych, fizycznie i dosłownie, to kult, wspólnota, studia biblijne, życie chrześcijańskie, moralne postępowanie i sam Kościół stają się pozbawionymi wartości ceremoniami.
Pozostawianie żółtych samoprzylepnych karteczek na lodówce, rozmowa podczas oglądania telewizji czy czytania gazety, wymiana faktów lub informacji – często tak właśnie wygląda porozumiewanie się między mężem i żoną.
W naszym zabieganym świecie bardzo często po prostu nie mamy czasu na bycie małżeństwem i prawdziwe poznawanie siebie nawzajem. Dobrą receptą jest wpisanie naszego małżeństwa jako priorytetu do osobistego kalendarza i znalezienie czasu na bycie ze sobą i dzielenie się swoimi myślami. Małżeństwo powinno być bowiem czymś więcej niż umową między dwiema osobami, polegającą na regulowaniu rachunków, spaniu razem, wychowywaniu dzieci i dzieleniu się materialnymi dobrami. Ma być cudowną, intymną więzią, w której dobro drugiej osoby jest ważniejsze niż własne. Takiej intymności nie można jednak osiągnąć bez uważnego wsłuchiwania się w drugą osobę, dzielenia się swoimi marzeniami i najgłębszymi pokładami naszych serc. Dwoje nie może stać się jednym, dyskutując tylko o pracy czy zastanawiając się, które z nich ma odebrać dziecko ze szkoły.
Niniejsza książka jest praktycznym poradnikiem i przewodnikiem jak z szarego, bylejakiego związku stworzyć mocne, pełne siły i oddania małżeństwo. Jak w wypadku każdego problemu, im szybciej się nim zajmiemy, tym lepsze będą rezultaty kuracji.
Współczesny świat, aby uwierzyć w Chrystusa, potrzebuje ludzi, którzy będą odważnie świadczyć o Nim. Siłę do dawania świadectwa wiary daje ochrzczonym sakrament bierzmowania. Konieczne jest jednak wpierw zrozumienie i przyjęcie daru jaki on niesie. Z pomocą w tym przychodzi niniejsza książka.
"Wielka jest miłość Boga. Wielka też jest Jego mądrość, której tak często nie rozumiemy. Dlatego warto często wpatrywać się w obraz Jezusa Miłosiernego i powtarzać: «Jezu, ufam Tobie!». Także wtedy, gdy boli – ufam Tobie".
*
Modlitwy, które proponujemy wszystkim doświadczonym chorobą, pozwolą dostrzec w dźwiganym krzyżu mądrość Bożą, pomogą znosić cierpienia i ofiarować je najbardziej potrzebującym. Wypowiadane do Boga z wiarą słowa dadzą moc wytrwania w bólu i nadzieję na łaskę uzdrowienia. „Twoja wiara cię uzdrowiła” – to zapewnienie Jezusa skierowane do trędowatego niech towarzyszy każdemu, kto klęka do modlitwy przygnieciony krzyżem choroby.
*
Wyjątkowości temu wydaniu dodaje fakt, że w okładce modlitewnika umieszczono miniaturowy relikwiarz z kawałkiem materiału złożonym wcześniej na grobie apostołki Bożego Miłosierdzia – św. Siostry Faustyny.
We wstępie do swej najnowszej książki autor napisał: Potrzebna jest jasna wykładnia duszpasterstwa niesakramentalnych. To duszpasterstwo nie przyklepuje krzywdy rozbitych rodzin, nie przyklepuje grzechu. Nie może oznaczać spokojnej przystani dla nie cofnę się przed drastycznym porównaniem małżeńskich Judaszy, którzy chodzili z Jezusem, jadali z Nim, a potem go zdradzili. Duszpasterstwo niesakramentalnych nie jest spokojną przystanią budowania swojego bycia w porządku z Panem Bogiem, z jednym wyjątkiem a mianowicie, niemożliwością przystępowania do Komunii św. Nie jest miejscem rozwijania samej tylko pobożności. Bardzo łatwo pobożnością zagłuszyć głos sumienia, wmawiać sobie, że przecież się spełnia wszystkie zalecenia Kościoła dla małżeństw niesakramentalnych, a Kościół naucza, że niesakramentalni nie są poza Kościołem, ale nawet go tworzą.Tak, tworzą go w sposób bardzo szczególny wtedy, kiedy stają w nim w prawdzie przed Bogiem i w prawdzie przed samym sobą. Chciałbym, by ta książka pomogła stawać w prawdzie przed samym sobą wszystkim, którzy rozstali się ze swoimi współmałżonkami, którzy zawarli nowe związki, uważają, że są w porządku, ale i była pomocna dla tych, którzy pragną głębokiego, prawdziwego pojednania i doświadczenia miłosierdzia Bożego. Wydawnictwo zastrzega sobie prawo do odwołania promocji w każdym czasie bez podawania przyczyny.
Znakomita książka poruszająca temat wspólnego zamieszkania przed ślubem par żyjących w tak zwanych ""wolnych związkach"".Zdaję sobie jako realista sprawę, że książki tej nie przeczytają najbardziej jej potrzebujący: czyli ci niefrasobliwie żyjący w wolnych związkach i nie podejmujący trudu refleksji nad własnym życiem i przyszłością. Wierzę jednak, że sięgną po nią ludzie dobrej woli, którzy utwierdzą się w słusznych przekonaniach, znajdą nowe argumenty, by pomagać zagubionym. Czasem są to znajomi, koledzy, bliscy, a nawet rodzone dzieci. Książka szczególnie przydatna może być dla rodziców, wychowawców, katechetów i kapłanów zatroskanych o los wychowanków. Mogą z niej również skorzystać osoby, nie mające sprecyzowanych poglądów i wreszcie ci błądzący, lecz mający wątpliwości, którzy zachowali jeszcze zdolność zdroworozsądkowego myślenia. Książka jest napisana z pozycji osoby wierzącej, lecz z powodzeniem może z niej skorzystać każdy o otwartym umyśle, któremu obowiązująca poprawność polityczna nie odebrała zdolności krytycznego i logicznego myślenia.Jacek Pulikowski jest szczęśliwym mężem Jadwigi (od 34 lat) i ojcem Marii, Jana i Urszuli. Od wielu lat zaangażowany w działalność Duszpasterstwa Rodzin i Poradnictwo Rodzinne. Jest wspólnie z przyjaciółmi założycielem i wieloletnim Prezesem Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Archidiecezji Poznańskiej. Przez dwie kadencje był świeckim audytorem Rady do spraw Rodziny Episkopatu Polski. Autor poczytnych książek (19) i artykułów w licznych czasopismach katolickich, oraz uczestnik audycji radiowych i telewizyjnych na tematy rodzinne (miłość, czystość, płciowość, ojcostwo, rodzicielstwo). Wszystkie jego książki wielokrotnie wznawiano w wielotysięcznych nakładach i przetłumaczono na języki obce (rosyjski, łotewski).Nagrodzony nagrodą wydawców katolickich Feniks za kilka książek w serii: Jak wygrać...Popularny mówca spotykający się z młodzieżą, narzeczonymi, małżeństwami, nauczycielami, kapłanami i... teściami. Zawodowo: docent dr inż. Jacek Pulikowski jest nauczycielem akademickim na uczelni technicznej - Politechnice Poznańskiej. Ponadto prowadzi zajęcia na Podyplomowym Studium Rodziny na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Papież Franciszek w bulli zapowiadającej Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia stwierdza, iż „potrzebujemy nieustannie kontemplować tajemnicę miłosierdzia” Boga. „To Jego bycie miłosiernym znajduje swe potwierdzenie w wielorakich dziełach historii zbawienia, gdzie dobroć Boga zwycięża nad chęcią kary i zniszczenia”. Miłosiernym czynom Boga towarzyszy słowo, przez które objawienie Miłosierdzia przyjmuje kształt dialogu Boga z człowiekiem. Wypełnia się on w ostatnim Słowie miłosiernego Ojca – w Jezusie Chrystusie, którego „osoba jest niczym innym jak tylko miłością”.
Książka „Biblijne pytania o Boże miłosierdzie” jest zaproszeniem do włączenia się w ten dialog z miłosiernym Bogiem. Dwadzieścia sześć pytań ludzi czasów Starego Testamentu postawionych w tej książce okazuje się być pytaniami obecnego czasu, w którym borykamy się z przemocą, terrorem, złem, cierpieniem i śmiercią. Pośrodku tych doświadczeń słowo Boże przynosi odpowiedź otwierającą nas na zrozumienie siebie w tajemnicy Bożego miłosierdzia.
Ks. Wojciech Pikor, prof. dr hab., ur. w 1969 r., wykładowca Pisma Świętego na Wydziale Teologicznym UMK w Toruniu i w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie, członek Zarządu Stowarzyszenia Biblistów Polskich, moderator diecezjalny Dzieła Biblijnego im. Jana Pawła II. Ostatnie publikacje książkowe: Rola ziemi w przymierzu Boga z Izraelem. Studium historyczno-teologiczne Księgi Ezechiela; Odkrywanie siebie w dialogu z Jezusem. Narracyjna lektura Ewangelii wg św. Jana.
365 refleksji nad tajemnicą Bożego miłosierdzia to zachęta do codziennej, nieustającej adoracji słów Pisma Świętego i myśli głoszących Bożą miłość. Wsłuchanie się w nie jest najlepszym sposobem, by się otworzyć na łaskę płynącą z miłosiernego Serca Jezusa.Te krótkie rozważania są wspaniałym uzupełnieniem modlitwy każdego katolika przez okrągły rok. Stanowią one pomoc w drodze ku świętości. Wzbogacają życie duchowe, pozwalają pogłębić relację ze Stwórcą i zbliżają do tajemnicy Bożego miłosierdzia.Gorąco polecamy lekturę książki w praktyce codziennej modlitwy.Jadwiga Zięba doktor nauk teologicznych (Wydział Teologii UPJP2w Krakowie), mgr lic. prawa kanonicznego (Wydział Prawa Kanonicznego i Świeckiego KUL), redaktor i sekretarz redakcji miesięcznika Posłaniec Serca Jezusowego (2000-2010), redaktor książek Wydawnictwa WAM (2011-2013), wykładowca w Karmelitańskim Instytucie Duchowości (KID) w Krakowie, członek Polskiego Stowarzyszenia Teologów Duchowości, autorka m.in. książki Egzorcyści. Historia-teologia-prawo-duszpasterstwo. Założyła i prowadzi Studio Słowa (studioslowa.pl).
Mariannie Franciszce, prostej zakonnicy, w Quito w Ekwadorze objawiła się Matka Boża i przekazała jej nadzwyczajne wizje. Oto współczesny świat upadający w grzechu, oto zagrożenia chrześcijaństwa, oto męczeństwo wyznawców Chrystusa, oto bezczeszczenia Eucharystii, oto demoralizacja. Wizje zawarte w objawieniach ziszczają się na naszych oczach.Dlaczego zatem Maryja, która objawiła się w Quito, zyskała miano Matki Bożej Pomyślności? Bo Ona przyjmuje na siebie ludzkie nieszczęście, bo przez Jej łagodne serce otwiera się dla każdego człowieka nadzieja zbawienia, bo w Jej matczynych łzach spływa na nas wszelka pomyślność i ocalenie, bo za wstawiennictwem Matki Bożej Pomyślności otwiera się nieskończone miłosierdzie Boże.
Kościół nie może zapomnieć o modlitwie, która jest wołaniem o miłosierdzie Boga wobec wielorakiego zła, jakie ciąży nad ludzkością i jakie jej zagraża (DiM 15). Przyzywając wstawiennictwa świętych Apostołów Bożego Miłosierdzia możemy uwielbiać Trójjedynego Boga i powtarzać nieustannie: Jezu, ufam Tobie!, wypraszając łaski dla nas samych i całego świata.Modlitewnik do Bożego Miłosierdzia został przygotowany specjalnie na Rok Jubileuszowy, Nadzwyczajny Rok Bożego Miłosierdzia. Układ modlitw, adoracji i nabożeństw prowadzi wiernych od Starego Testamentu przez Nowy Testament, aż po modlitwy poświęcone specjalnie temu szczególnemu okresowi łaski. Wierni znajdą w modlitewniku wszystkie rodzaje kanonicznej modlitwy i uwielbienia Pana Boga. Ich dobór oraz rozważania specjalnie stworzone na czas Roku Jubileuszowego pozwolą każdemu chrześcijaninowi w szczególny sposób wypraszać łaski, dziękować za nie i adorować modlitwą Nieskończone Miłosierdzie Boże.
Rany Jezusa nie zostały uleczone, lecz uwielbione! (fragment)
Każdego dnia w czasie modlitwy prosimy Boga, by odpuścił nam winy, tak jak my odpuszczamy winowajcom. Tymczasem dla człowieka przebaczenie jest często większym wyzwaniem niż zdobycie największego górskiego szczytu. Co zatem mamy zrobić, jeśli sam Bóg prosi nas: „przebacz bliźniemu swemu”?
Bernadette Lemoine z cierpliwością i życzliwością zagląda w głąb ludzkiej duszy, by nauczyć nas trudnej sztuki przebaczania. Autorka opisuje też, w jaki sposób rodzi się w człowieku nienawiść i pragnienie zemsty. Radzi, kiedy należy przepraszać i odpowiada na pytanie o to, czy przebaczenie musi prowadzić do pojednania.
Dlaczego księża są szczęśliwi? To tytuł książki autorstwa ks. Stephena J. Rossettiego, ale również prowokacyjne i bardzo ciekawe pytanie. W Polsce, głównie za sprawą powierzchownych przekazów medialnych, funkcjonuje sporo stereotypowych wyobrażeń, spekulacji i projekcji na temat kapłaństwa. Dotyczą one przede wszystkim diagnozy tego, jak dojrzali bądź niedojrzali, szczęśliwi bądź nieszczęśliwi, zdrowi lub chorzy są katoliccy księża.
Publikacja ks. Stephena J. Rossettiego prezentuje interesujące wyniki badań naukowych, które pozwalają w sposób usystematyzowany i obiektywny spojrzeć na życie księży. Autor dowodzi, że w USA katoliccy duchowni należą do najszczęśliwszych i najbardziej spełnionych zawodowo i życiowo ludzi. W obiegowych opiniach przeważa przekonanie, że księża nie mogą być szczęśliwi, ponieważ żyją w celibacie, więc ich życie albo jest naznaczone krzyżem wyrzeczeń, albo pełne hipokryzji. Tymczasem zaprezentowany raport przekonuje, że księża czują się tym szczęśliwsi, im głębsza jest ich wiara, bardziej osobisty stosunek do Jezusa Chrystusa i im bardziej pielęgnują swoje powołanie.
(fragment Wstępu do polskiego wydania
bp. Wiesława Śmigla)
Ks. Stephen J. Rossetti (ur. 1951), rekolekcjonista, profesor teologii pastoralnej, psycholog, wieloletni wykładowca, prezes i dyrektor Instytutu św. Łukasza w Silver Spring (USA). W Polsce opublikowano jego książki: Radość kapłaństwa oraz Listy do moich braci. Słowa nadziei i wyzwania dla księży.
Krótki tekst przydatny do odkrycia znaczenia sakramentu chrztu, którego nigdy dostatecznie nie poznamy. Chrzest przemienia nas w ludzi poświęconych Bogu i otwiera drogę do życia dla Niego.
Przebaczająca Miłość w konfesjonale
Świat jest pełen uzdrowicieli i cudotwórców, którzy ciągle obiecują nam zdrowie i życiowe sukcesy. Tymczasem prawdziwym uzdrowieniem i największym darem dla każdego z nas jest łaska, którą otrzymujemy podczas spowiedzi. To dar dla zagubionych w mroku zła, lęku i niepewności. Prawdziwy pokój, którego źródłem jest Boża miłość.
Książka Ilsy B. Reyes powstała dzięki świadectwom oraz rozmowom z doświadczonymi spowiednikami. Autorka nie tylko udziela praktycznych i trafnych rad, dotyczących właściwego przeżycia sakramentu pokuty, ale także dodaje otuchy tym, którzy boją się doświadczyć piękna Bożego Miłosierdzia. Książka zawiera liczne modlitwy oraz rachunek sumienia, które pozwolą się przygotować i dobrze przeżyć każdą spowiedź.
Ilsa B. Reyes – katoliczka, aktywnie działająca w filipińskim Kościele, zaangażowana w posługę uzdrowienia wewnętrznego i modlitwy wstawienniczej. Dziennikarka i autorka książek, w których dowodzi, że Kościół jest miejscem, w którym można osiągnąć pokój i zdrowie duszy oraz ciała.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
