Okropny to był próg do przestąpienia. Wszakże wahanie się w tak ciężkim położeniu jeszcze mi się przykrzejszym wydało. Porywam więc świecę – i wchodzę. Za mną drudzy. Wszędzie cichość wielka. Rzucam okiem po pokoju – wszędzie dość porządnie – nic w tym pomieszkaniu śmierci nie zdawało się zapowiadać gwałtownej jej ofiary. Tylko jeden zakątek, gdzie łóżko stało... ach! straszny to zakątek!... będę go długo pamiętał. Na koniec trzeba było i do niego przystąpić... Leżał na łożu Jan Potocki w szlafroku, obrócony niby twarzą do muru. Położenie jego ciała było tak spokojne, jakby człowieka głęboko uśpionego – żadnego nie było widać konwulsyjnego rzutu członków. Ręce przed sobą miał niby od niechcenia rozwarte, obok nich złowróżbny pistolet na pościeli, w części rozerwany. Przystąpił także ze świecą Konstanty i szuka oblicza – ale tego ani śladu nie było. Całe wysadzone zostało na miazgi potężnym strzałem i tylko tylni czerep głowy z mózgiem drgającym, jakby naczynie jakie garncarskie strzaskane, ukazał się przed oczy. Po ścianie, po posadzce, wszędzie wkoło nas było pełno mózgu. W mózgu Potockiego jednemu z nas noga się poślizgnęła. Abominatio desolationis!!! (ks. Stanisław Chołoniewski)
Enzo Bianchi, zapraszając wszystkich na szlak obfitujący w refleksje i zróżnicowane punkty widzenia, dzieli się w swojej książce myślami zdolnymi obdarzać nadzieją i prowadzić ku autentycznemu życiu duchowemu zarówno wierzących, jak i niewierzących. Poszukując słów, które mogłyby jak najlepiej ukazywać sens ludzkiej egzystencji, przełożony wspólnoty z Bose rozdział za rozdziałem otwiera te przestrzenie w człowieku, które przekraczają wymiar religijny i intelektualny – byśmy mogli odkryć wolność rodzącą się z autentycznego przeżywania codzienności i wypełnić nią nasze życie.
Oddajemy w Państwa ręce nową książkę bp. Józefa Zawitkowskiego.
Są to poetyckie rozważania na temat najważniejszych momentów w życiu każdego człowieka, które mogą doprowadzić go albo do zwątpienia w Boga, albo też umocnić jego wiarę.
Wierzę, bo chcę! Przygotowanie do bierzmowania to : kompendium wiedzy katechizmowej przydatne modlitwy, pieśni oraz obrzędy sakramentu osobisty przewodnik prowadzący młodych do decyzji związania się z Bogiem i Kościołem merytoryczna pomoc przy prowadzeniu spotkania niestandardowy sposób mówienia o Duchu Świętym, Kościele, sakramentach, Biblii i modlitwie bogate grafiki Książka dla przygotowujących się do bierzmowania i tych, którzy za przygotowanie są odpowiedzialni. ""To ważna książka. Ważna dla katechetów i duszpasterzy, bo podpowiada, jak mówić o sprawach wiary z młodymi. Ważna dla młodzieży, bo próbuje pomóc w odważnej decyzji opowiedzenia się za Jezusem. Ważna dla każdego z nas, bo pozwala odświeżyć nasze fundamentalne wybory"". bp Damian Bryl
Publikacja Umiłowawszy swoich... stanowi zbiór szkiców homilii związanych z celebracją Triduum Paschalnego. Teksty homilii zawarte w książce są ściśle związane z liturgią słowa poszczególnych dni. Książka skierowana jest nie tylko do tych, którzy odpowiadają za jakość głoszonych homilii, ale również do wiernych. Tych, którzy są odbiorcami aktualizowanego Słowa. Okres misterium paschalnego jest bardzo krótki. Obfituje on również w czas, kiedy wierni w ciszy mogą się pochylić nad tekstami natchnionymi, by rozważać dzieła Boga dokonane w konkretnym momencie. Umiłowawszy swoich... jest zachętą do odkrywania bogactwa Słowa w liturgii.
Czy Jezus mógł się przeziębić? Czy śmiał się i płakał? Czy był wybitnym cieślą? Czy był przystojny? Książka ta wyrosła z takich właśnie pytań, których czasem, jak nam się zdaje, nie wypada stawiać. Są to pytania o człowieczeństwo Jezusa, o Jego cielesność. Co ciekawe pytania takie nie były obce ani Ojcom Kościoła, ani średniowiecznym scholastykom. Dopiero późniejsze epoki, poczynając od renesansu, przez oświecenie i romantyzm, "odcieleśniły" Jezusa. W efekcie stał się On bardziej wzniosłą ideą niż realnie wcielonym Synem Bożym. Dziś znów chętnie wracamy do człowieczeństwa Jezusa - to dobry i potrzebny odruch, ale jednocześnie pokusa by zapomnieć o Jego boskości. W książce tej autorzy starają się zatem opisać tę jedność dwóch natur - boskiej i ludzkiej. ks. Dariusz Kowalczyk SJ, jezuita, profesor nadzwyczajny teologii, wykładowca teologii dogmatycznej na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W latach 2003-2009 prowincjał Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej Towarzystwa Jezusowego. Stały felietonista tygodników "Gość Niedzielny" oraz "Idziemy", prowadzi bloga na portalu areopag21.pl i jest komentatorem portalu Fronda.pl. Tomasz Rowiński, historyk idei, publicysta, autor. Jest redaktorem prowadzącym portalu Christianitas.org.
Czemu Piotr Faber to ulubiony święty papieża Franciszka? Czemu papieżowi zależało na tym, by został wybrany na patrona Nowej Ewangelizacji? Łatwiej będzie Ci odpowiedzieć na te pytania, gdy dasz się porwać biografii "Chrystusowej miotły". Gdy w Europie zaczął narastać burzliwy konflikt związany z Reformacją, on, niezwykle łagodny i sympatyczny człowiek, należący do grona pierwszych jezuitów, przez 16 lat pracowicie przemierzał włoskie królestwa, kraje niemieckie oraz tereny Hiszpanii i Portugalii udzielając rekolekcji (zwłaszcza indywidualnych), głosząc kazania, opiekując się chorymi i dużo, dużo rozmawiając z ludźmi. Wielu doprowadził do nawrócenia. Pomagał mu w tym osobisty urok ale również intensywne życie duchowe. W jego przygodzie z Bogiem towarzyszyli mu świeci i aniołowie. Potrafił przekonywać do drogi miłości. Może dlatego Ignacy Loyola, twórca Ćwiczeń duchowych, przyznawał, że Faber daje je nawet lepiej od niego?
Wiara chrześcijańska to nie zamknięty system filozoficzny, a Bóg nie jest logikiem. Wiara rodzi się w dialogu: człowieka z Bogiem i z drugą osobą. Dlatego warto wsłuchiwać się w to, co o wierze mają do powiedzenia inni, również ci, którzy wywodzą się z innych wyznań i tradycji. Możemy uczyć się jedni od drugich, jak lepiej rozumieć sens tego, w co wierzymy, jak wyjść poza schematy w myśleniu i jak odkrywać zupełnie nowe znaczenia w pozornie dobrze znanych prawdach. Jeden z najwybitniejszych polskich teologów zachęca do formułowania własnych wątpliwości w wierze i zadawania Bogu trudnych pytań. Sam Autor nie boi się ich wcale i z zaangażowaniem o nich dyskutuje.
Nowa książka ks. Wacława Hryniewicza wyrasta z wyjątkowego w polskiej teologii wydarzenia - debaty internetowej jednego najoryginalniejszych polskich myślicieli religijnych z internautami.
ks. Wacław Hryniewicz OMI zajmuje się głównie chrześcijańską teologią paschalną, teologią nadziei i uniwersalizmem zbawienia, jest także propagatorem dialogu ekumenicznego. Autor kilkuset publikacji, w tym 35 książek.
Niniejszy zbiór kazań stawia sobie na celu służyć pomocą w nauczaniu na temat siedmiu sakramentów, w szczególny sposób na temat sakramentów chrztu i Eucharystii. Mają one pomóc w bardzo podstawowym zakresie wskazać, czym są sakramenty i na czym polega ich przeżywanie. Przyświeca im założenie, że w nauczaniu kościelnym ciągle na nowo należy proponować to, co jest po prostu najbardziej podstawowe.
Publikacja Oto drzewo krzyża… zawiera dziesięć rozważań Drogi krzyżowej. Mogą one stanowić skuteczną pomoc duchową w głębszym przeżywaniu czasu Wielkiego Postu, aby zaowocował on prawdziwą przemianą życia i wejściem w jeszcze bliższą relację z Bogiem. Rozważania napisane są językiem prostym, zrozumiałym, trafiającym do serca.
Obecny tom jest kontynuacją poprzedniego lectio divina Ewangelii św. Mateusza, które poświęcone było Kazaniu na górze (tzw. pierwszej mowie Jezusa). Autor analizuje w nim dziewięć cudów Jezusa (8,1-9,38) oraz tzw. drugą mowe Jezusa – Mowę apostolską (rozdz. 10).
Czy można wyobrazić sobie coś ważniejszego niż okazywanie czci Panu Bogu, który jest realnie obecny w Najświętszym Sakramencie?
Ks. Stanisław Solski, jezuita żyjący w XVII w., pozostawił nam aż 100 sposobów, dzięki którym możemy to robić. Kierowanie się nimi pozwala przepoić całe swoje życie czcią dla Boga ukrytego pod postacią chleba i wina. Wskazania ks. Solskiego stanowią program działania dla każdego, kto troszczy się o właściwy kult Najświętszego Sakramentu w Kościele.
W książce znajdziemy poza tym m. in.
- Jak godnie przyjmować Komunię Świętą?
- Dlaczego dobrze jest jak najczęściej przyjmować Komunię Świętą?
- Kto nie powinien często przyjmować Komunii Świętej?
A także dwa dodatki:
Kilka refleksji i kilka wskazań praktycznych o Komunii Świętej w postawie klęczącej - ks. Jacek Bałemba
Godzinki o Najświętszym Sakramencie Ciała i Krwi Chrystusa
Teresa z rozbrajającą szczerością i humorem przedstawia kulturę, zwyczaje i pasje Hiszpanów w wieku XVI. Jest to opowieść o jej przygodach i jej sióstr, a także karmelitów bosych podczas zakładania klasztorów Reformy. Księga ukazuje zarówno ogrom pracy św. Teresy nad stworzeniem odpowiednich warunków do życia charyzmatem karmelitańskim, jak i tęsknotę, by Karmel był przestrzenią ciszy, w której można spotkać miłującego Boga.
Ten zbiór filozoficzno-religijnych myśli i aforyzmów Lwa Tołstoja (1828–1910) powstał w ostatnim roku jego życia. Składa się z tekstów uzupełnionych sentencjami innych myślicieli w swobodnej adaptacji autora. Taką metodą Tołstoj stworzył spójną całość stanowiącą jego życiowe kredo i dzieło, które sam bardzo sobie cenił. Choć napisana w ciągu kilku miesięcy 1910 roku, Droga życia jest owocem i ukoronowaniem jego wieloletnich rozmyślań na tematy przede wszystkim religijne, które podjął, gdy swoją wcześniejszą twórczość literacką uznał za błahą. Teraz Tołstoj rozważa kwestie fundamentalne i głosi radykalne rozwiązania w duchu ascezy służącej samodoskonaleniu moralnemu. Nie religia, bo wszelką religię odrzuca, lecz rozpoznawalny przez każdego Bóg kieruje jego zdaniem ludzką drogą życia. A tom zebranych tu myśli ma służyć za przewodnika tym, którzy na taką drogę chcą wejść. Okazuje się ona niełatwa nie tylko ze względu na radykalizm nauk Tołstoja, lecz także z uwagi na tkwiące w nich ekwiwokacje, jakie powstają choćby ze zderzenia ostrej krytyki polityczno-społecznej z ideą powszechnej miłości i altruizmu. Nad wszystkim góruje wszelako żarliwość autora, która w połączeniu z jego geniuszem literackim może przekonać nawet bardzo nieprzekonanych – jeśli nie do praktyki, to przynajmniej do teorii.
Książka została wydana z okazji 250. rocznicy ustanowienia liturgicznego święta Najświętszego Serca Jezusowego, którą obchodzimy w 2015 roku. Jest ona praktycznym przewodnikiem po nabożeństwie do Najświętszego Serca Jezusowego.
Odpowiada na pytania:
– Dlaczego czcimy Najświętsze Serce Jezusa?
– Jak w codziennym życiu przeżywać duchowość Bożego Serca?
– Jaką rolę w tej duchowości odgrywa Eucharystia i adoracja Najświętszego Sakramentu?
– W jaki sposób możemy w chorobie i cierpieniu oddawać cześć Jezusowemu Sercu ?
Podaje również niektóre formy modlitwy do Serca Jezusowego, takie jak: godzinki, litania, koronka, akty wynagrodzenia i poświęcenia się Najświętszemu Sercu Jezusa.
W prostych słowach pragnie przybliżyć to, co jest najpiękniejsze i najtrwalsze w naszej relacji do Pana Boga – miłość i wierność Najświętszego Serca Jezusowego.
„Łagodna rewolucja” zapoczątkowana przez Franciszka delikatnie zmienia, a raczej wstrząsa Kościołem. Papież „z końca świata” od początku swojego pontyfikatu wywiera wyjątkowy wpływ na wspólnotę katolicką. Ten wpływ można krótko opisać w następujący sposób: po pierwsze Ewangelia, a dopiero potem zasady moralne. Czyli należy przede wszystkim dążyć do tego, by każdy człowiek poczuł obejmującą bliskość i zrozumienie Boga.
W trakcie interesującej rozmowy z Paolem Rodarim, Monsinior Víctor Manuel Fernández, teolog bliski papieżowi Bergoglio, w szczegółowy sposób porusza najważniejsze z wyzwań obecnego pontyfikatu: relacje między zwiastowaniem boskiego miłosierdzia a wymaganiami etycznymi, potrzebę Kościoła, który wychodzi
„poza” swoje instytucjonalne struktury i pozostaje w ciągłej misji, opory środowisk kościelnych wobec oryginalnych propozycji wysuwanych przez Franciszka oraz świadomość „ludu Bożego” tak mocno zakorzenioną w umyśle południowoamerykańskiego papieża.
Książka wyjątkowa, która opowiada o papieżu Franciszku i tłumaczy go, słowami najbliższego mu przyjaciela, doradcy i teologa. Tłumaczona na kilkanaście języków.
Od redakcji
Co można powiedzieć o Bogu lub absolucie? Kim jest Budda i Jezus, i co stanowi esencję ich przekazu? Kim jest człowiek i jaki sens ma ludzkie życie? Czy szczęście jest ostatecznym celem ludzkiego życia? Jak wytłumaczyć zło? Czy istnieje coś po śmierci? Na czym polega chrześcijańskie zbawienie a na czym buddyjskie? Jakie są wspólne punkty i różnice między tymi dwiema wielkimi drogami duchowymi? Na te i inne pytania, które zadają sobie ci wszyscy, którzy interesują się tajemnicą życia i ludzkiego przeznaczenia odpowiadają dwaj duchowi mistrzowie trwale zakorzenieni w swoich tradycjach religijnych, buddyjskiej i chrześcijańskiej.
Czy można pogodzić socjalizm z Ewangelią? Wydaje się to mało prawdopodobne, jednak wszystko zależy od tego, jak się rozumie socjalizm. Kazimierz Studentowicz, przedwojenny ekonomista, publicysta i myśliciel katolicki, członek Stronnictwa Pracy i organizacji „Unia”, więzień stalinowskich kazamatów, uczestnik ożywionych dyskusji w Polsce Ludowej – dziś nieco zapomniany, był myślicielem oryginalnym i twórczym. Socjalizm pojmował jako swoistą rzeczywistość społeczną, sposób patrzenia na świat, a nie jako ideologię czy doktrynę. Niektóre jego pomysły, jak na przykład odgórny nakaz podziału nadwyżki dóbr, wydają się kontrowersyjne, jednak nie można odmówić Studentowiczowi autentycznej i żarliwej wiary w prawdziwość i słuszność postulowanych przez niego rozwiązań.
Nieznana i niekochana – taka jest katolicka nauka społeczna w oczach Sławomira Zatwardnickiego. Książka jest adresowana do nas wszystkich – „okularników”, którym szkła pobrudziły się stereotypami, a myślenie wpadło w koleiny utartych schematów. Żywy, a nieraz i ostry język Autora pomoże nam w wyraźnym dostrzeżeniu problemów współczesności i aktualności społecznego nauczania Kościoła. ks. Przemysław Król SCJ Duszpasterstwo Przedsiębiorców i Pracodawców „Talent” Sławomir Zatwardnicki, teolog, publicysta, autor sześciu książek. Ostatnio wydał: Pomoc przeciw nieprzyjaciołom Twoim, czyli jak chwalić Maryję i bronić Jej godności (Kraków 2014). Laureat nagrody Pro Redemptione (2014) w kategorii dla młodych teologów, którzy działalnością pisarską przyczyniają się do rozwoju myśli teologicznej. Zaangażowany w działalność ewangelizacyjno-formacyjną. Żonaty, ma czwórkę dzieci.
Zbiór esejów, prezentujących antropozofię od jej korzeni filozoficznych poprzez metody inicjacyjne po pewne formy realizacji jej idei w życiu religijnym, kulturalnym i społecznym.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
