Wszelkie długoterminowe prognozy na przyszłość, dotyczące istot żywych, planet, gwiazd, galaktyk czy Wszechświata, wieszczą upadek. Słońce będzie stygło, Ziemia pogrąży się w przestrzeni kosmicznej, nawet materia Wszechświata rozpadnie się w radioaktywnym procesie. Wydaje się więc, że w naukach przyrodniczych brak jakiegokolwiek uzasadnienia dla nadziei. Jednak to w tych właśnie prognozach autor dostrzega grunt dla koniecznego - i fascynującego - dialogu między naukami przyrodniczymi i religią. Historia kosmosu jest dla niego metaforycznym obrazem przyszłego rozwoju każdej jednostki i całego świata.

Psalm łaski Litania do Matki Zbawiciela Psalm błagalny Pieśń do Matki Bożej Sokalskiej Modlitwa wieczorna Psalm sokalski Zamyślenie Oto Matka twoja... Panteon Maryjny Hymn uwielbienia

Książka stanowi kontynuację osobistej refleksji Autora nad Ewangelią. Rozważania prowadzone są językiem egzystencjalnym, czyli tak, by czytelnik mógł otrzymać swoisty klucz interpretacyjny historii swojego życia. W końcu dla człowieka wiary najważniejsze jest spotkanie z Bogiem w faktach codzienności.

W początkowej części książka ukazuje formy obecności sił demonicznych w otaczającym nas świecie. W następnej kolejności przedstawione są skuteczne formy walki Kościoła z diabłem.

Książka "pierwszego kontaktu" o ZEN. Zapis wykładów wygłoszonych podczas tygodniowego sesin (odosobnienia, kursu zen), który odbył się w Japonii pod kierunkiem Hugo M. Enomiya-Lassalle'a. Autor wprowadza czytelnika w tajniki medytacji zen: poczynając od porządku dnia, milczenia, oddychania, prawidłowej postawy ciała, poprzez znaczenie postawy wewnętrznej, formy medytacji, trudności związane z "nie-myśleniem", znaczenie pracy z mistrzem, aż po oświecenie, które jest celem medytacji zen. Prezentując kolejne stopnie towarzyszące medytacji w drodze do oświecenia autor zestawia medytację zen z mistyką chrześcijańską. W tekst wplecione zostały liczne cytaty z tradycji mistycznej Wschodu i Zachodu, a całość opatrzona zdjęciami w estetyce zen. Książka posiada aneks obejmujący m.in.: proste ćwiczenia rozluźniające i rozciągające; postawę ciała podczas medytacji, oddychanie, rozkład dnia podczas sesin, wreszcie cenny słowniczek podstawowych pojęć zen. o. Hugo M. Enomiya-Lassalle, jezuita, mistrz duchowości ignacjańskiej i zen, w jego naukach łączą się duchowe tradycje Wschodu i Zachodu. Uważał, że praktykowanie zen wyostrzyło jego spojrzenie na chrześcijański dogmat. Przeżył wybuch bomby atomowej w Hiroszimie, był inicjatorem budowy Świątyni Pokoju w tym mieście. Założył własny ośrodek medytacyjny koło Tokio, gdzie nauczał zen. Fragment książki       Nowy rytm życia       Będziecie wstawać o czwartej rano, a już dwadzieścia minut później zacznie się pierwsza runda medytacji (patrz Aneks, porządek dnia w Japonii, s. 115). W każdym zendo (sali do medytacji zeń) mogą panować jednak nieco inne zwyczaje, zależne od miejscowych warunków i tradycji. Chciałbym podać skrajny przykład z naszego pierwszego sessbin (kilkudniowy okres duchowego skupienia) w Sbinmeikutsu. Uczestnicy wstawali o trzeciej, a już o trzeciej pięć musieli siedzieć w postawie medytacyjnej na swoich miejscach. Nie było zatem czasu na jakiekolwiek rozproszenie. My dajemy dwadzieścia minut na przygotowanie się, co w zupełności wystarcza każdemu na poranną toaletę. Mężczyźni spokojnie mogą na czas sesshin zapuścić brodę. Nikomu to nie będzie przeszkadzać. U mistrza Harady w świątyni Hosshinji golenie się było nawet surowo zabronione, ponieważ odwracałoby uwagę.       Nie troszczcie się o rzeczy i sprawy nieistotne. Ważne jest tylko to, żebyście zawsze byli punktualni. Wieczorem idźcie spać jak najwcześniej, ponieważ wstajecie tak rano. Byłoby dobrze, gdyby wszyscy kładli się spać i wstawali jednocześnie. Niech nie zdziwi was poranne uderzenie w gong. Ten dźwięk przypomina, że za pięć minut musicie być na swoich miejscach. W klasztorach zeń - zgodnie z tradycją - czas odmierza dźwięk gongu. Trzymamy się tego i tutaj.       Każdy z was na sesshin dostanie jakąś pracę, samu. Sprzątając pokoje i korytarze, pomagając w kuchni, pracując w ogrodzie czy robiąc cokolwiek innego, trwajcie zawsze w medytacyjnym skupieniu na wykonywanej czynności. Praca również będzie się zawsze zaczynać i kończyć gongiem. Jeśli skończycie wcześniej, poszukajcie sobie jakiegoś innego zajęcia do czasu, aż rozlegnie się gong.       Jeśli chodzi o jedzenie podczas sessbin, powinniście się ograniczyć do około dwóch trzecich waszej zwykłej porcji. Żeby medytować, nie trzeba pościć, zwłaszcza że potrzebujecie sił do wykonywania przydzielonej wam pracy.       Ludzie zaczynają się interesować medytacją zeń z bardzo różnych powodów. Jedni wchodzą na drogę zeń, bo chcą być zdrowsi fizycznie lub psychicznie. Inni - pogłębić życie religijne, wiarę lub modlitwę. Idąc pilnie i wytrwale drogą zeń, zawsze osiąga się dobre rezultaty. Nie sposób przewidzieć, jak się to objawi. Zeń jest drogą i skutki podążania nią niekoniecznie odczuwane są od razu. Niektórzy ludzie już podczas pierwszego sessbin osiągają oświecenie. Ale są też tacy, którzy siedzą ponad dziesięć lat, a jeszcze nie przeżyli oświecenia. Nie oznacza to jednak, że ci ostatni nigdy nie doświadczą czegoś intensywniejszego. Jeśli uprawiacie medytację zeń na poważnie, możecie być pewni, że na pewno was to wzbogaci.       W czasie wspólnych posiłków niech każdy koncentruje się na sobie. Musicie zrezygnować z tradycyjnych grzeczności przy stole. Nie interesujcie się sąsiadami. Skupiajcie się na koanie, oddechu, na drodze do swojego wnętrza.       Przypomniała mi się historia o pewnym mistrzu ceremonii herbaty, który podejmował gościa z Ameryki. Kiedy mistrz przygotował herbatę, Amerykanin powiedział: „Proszę mi teraz dokładnie wszystko objaśnić, co i dlaczego pan zrobił". Na to mistrz odrzekł: „Czy smakowała panu herbata?". Amerykanin: „Ach, tak, była znakomita". „To wszystko" - odparł mistrz. Nie należy zbytnio skupiać się na szczegółach, żeby nie przegapić tego, co istotne. ZEN. Praktyczne wprowadzenie do medytacjiSpis treści Kim był Hugo Makibi Enomiya-Lassalle 8 Od autora 10 Od wydawców 11 Dzień 1. Milczenie • Siedzenie • Oddychanie • Niemyślenie 13 Nowy rytm życia 14 Wspólnota milczenia 16 Duchowe kierownictwo: dokusan i teisho 16 Postawa ciała 18 Oddychanie jako droga do uważnego niemyślenia 19 Trudność niemyślenia 20 Dzień 2. Koan • Shikantaza • Mistrz • Wspólnota 21 Praca z koanami 22 Koan Mu 24 Shikantaza - skoncentrowana przytomność umysłu 25 Kierownicza rola mistrza zeń 26 Medytacja zeń we wspólnocie 29 Dzień 3. Pokusa • Ogląd istotowy • Małe oświecenie 33 Makyo: wtargnięcie psychiki do ducha 34 Droga do oglądu istotowego 37 Widzenie Boga według Ruysbroecka 39 Zanmai: znak zbliżającego się oświecenia 42 Działanie medytacyjne 44 Tylna strona ducha 46 Dzień 4. Zanurzenie się w medytacji • Asceza • Siła ducha • Codzienność 47 Proces zanurzania się w medytacji 48 Konieczność wejścia w siebie 51 Asceza dawniej i dzisiaj 53 Joriki i chi-e: siły duchowe 55 Świadomość i nieświadomość w życiu codziennym 56 Dzień 3. Rozważanie • Poznanie mistyczne • Praźródło • Absolut 59 Dyskurs i intuicja 60 Rozważanie a medytacja 62 Absolutna pustka: w drodze do absolutu 64 W poszukiwaniu duchowego praźródła 65 Porównanie mistyki chrześcijańskie) i zeń 67 Nowa świadomość poza zwykłymi stanami świadomości 70 Dzień 6. Wysiłek • Oczyszczenie • Oświecenie • Co dalej 71 Wysiłek przed oświeceniem i po oświeceniu 72 Wartość ciała: przeciwko dualizmowi 73 W labiryncie dróg oczyszczenia 74 Zestawienie chrześcijańskiej kontemplacji i oświecenia w zeń 76 Co dalej? 80 Dzień 7. Satori • Lęk przed śmiercią • Dojrzałość • Doświadczenie Boga 81 Oświecenie: gdy milkną słowa 82 Śri Ramana Maharyszi: uwolnienie od lęku przed śmiercią 83 Przeżycie: Ach, to jestem ja 85 Gwałtowność przeżycia satori 86 Weryfikacja satori 88 Satori: droga do ludzkiej dojrzałości 90 Satori: droga do doświadczenia Boga 93 Aneks: Ćwiczenia • Materiał ilustracyjny • Słowniczek • Publikacje • Źródła • Indeks 95 Droga do prawidłowego siedzenia (zazen) 96 Droga do prawidłowego oddychania 110 Droga do prawidłowej postawy wewnętrznej 112 Porządek dnia w czasie sesshin 115 Słowniczek 116 Publikacje 120 Źródła 120 Indeks 124

Niniejsza książka jest kolejnym tomem poświęconym historii rozwoju doktryny chrześcijańskiej, rozumianej jako „to, w co Kościół Chrystusowy wierzy, czego naucza i co wyznaje na podstawie Słowa Bożego”. Christian Century Praca jest oparta na badaniach nad średniowiecznymi autorytetami i ich dziełami. Liczba źródeł wykorzystanych przez autora i jego dogłębna znajomość współczesnych opracowań przedmiotu budzą podziw, jeszcze ważniejsza jest jednak jego zdolność do uchwycenia formy i kierunku rozwoju średniowiecznej doktryny oraz – dzięki przemyślanemu wyborowi tekstów i postawieniu odpowiednich akcentów – ukazanie istoty owego rozwoju w formie jasnej i wyrazistej narracji. Nikt spośród zainteresowanych chrześcijaństwem, niezależnie od obszaru specjalizacji, nie może przejść obojętnie obok tej wyjątkowej pracy. Bernard W. Scholz, “History” Zarówno niniejszy tom, jak i cała seria stanowią nieodzowną lekturę w studiach teologicznych nad rozwojem doktryny, a także ważne źródło dla badaczy dziejów religii i historii myśli. Opracowanie to wyznacza początek nowego kierunku w badaniach nad doktryną chrześcijańską. Marjorie O’Rourke Boyle, “Commonwealth”

Po raz pierwszy na polskim rynku wydawniczym ukazuje się rodzaj modlitewnika papieża Jana Pawła II skorelowanego z każdym dniem w liturgii Kościoła w ciągu całego roku. Słowo wstępne napisał Arcybiskup Metropolita Warszawski Kazimierz Nycz. Książka bardzo piękna w formie i treści. Przeznaczona dla każdego, komu był bliski Sługa Boży Karol Wojtyła, którego rychłej beatyfikacji można się spodziewać. Są to modlitwy jego autorstwa z okresu 26 lat pontyfikatu.

Choć uroczystość świętego Józefa obchodzona jest dziewiętnastego marca, jego postać kojarzy się najsilniej z Bożym Narodzeniem. Święty Józef tak bardzo zrósł się z dzieciństwem Pana Jezusa, że każde dziecko widzi go razem z kolędami, gwiazdką na niebie, choinką w pokoju. Zaskakujące refleksje ks. Jana Twardowskiego pozwalają spojrzeć na postać opiekuna Jezusa Chrystusa z zupełnie nowej perspektywy.

Zakony zachodniego i wschodniego Cesarstwa Rzymskiego miały istotny wkład w rozwój kultury i sztuki europejskiej. Medytacyjna cisza starych zespołów klasztornych do dzisiaj porusza zwiedzających. Zapraszamy w podróż śladami historii ruchów klasztornych od ich początków w czasach późnego antyku, poprzez ich rozkwit w okresie średniowiecza, aż po czasy współczesne. Album ten zawiera wyczerpujące informacje o zakonach, znanych opatach, przeoryszach i duchownych uczonych. Czytelnik znajdzie tu również m.in. Wiadomości dotyczące architektury zespołów klasztornych i ich wnętrz, będących wspaniałym przykładem sztuki użytkowej, ogrodów klasztornych, zakonnego trybu życia oraz średniowiecznej sztuki ilustrowania ksiąg.

Umysł poza śmiercią opiera się na naukach przedstawionych w 2002 roku w San Antonio w Teksasie, gdzie Dzogczen Ponlop Rinpocze wystąpił z czternastoma wykładami na temat sześciu bardo, czyli przejściowych stanów egzystencji. Przedstawiony tutaj rozszerzony tekst zawiera oryginalne nauki wraz z dodatkowymi komentarzami Rinpoczego, przeznaczonymi specjalnie dla tej książki. „Opowieść, którą teraz zaczynamy, to opowieść o naszych ciałach i umysłach, narodzinach i śmierci oraz o niepodważalnej prawdzie egzystencji ludzkich istot. Chociaż wszyscy znamy fakt nieuchronności śmierci, to w rzeczywistości rzadko stajemy z nim twarzą w twarz. Chociaż nie mamy chęci konfrontować się ze śmiercią ani ze strachem, który wywołuje, uciekanie od tej niewygodnej prawdy nic nam nie pomoże. W końcu rzeczywistość i tak nas dopadnie. Jeżeli przez całe swoje życie będziemy ignorować śmierć, pojawi się ona jako nieprzyjemna niespodzianka. Na łożu śmierci nie będzie już czasu na naukę tego, jak radzić sobie z tą sytuacją, nie będzie czasu na rozwijanie mądrości i współczucia, które mogłyby nas skutecznie przeprowadzić przez terytorium śmierci. Będziemy musieli, najlepiej jak tylko potrafimy, skonfrontować się z tym wszystkim, co wtedy napotkamy — i to będzie prawdziwa gra hazardowa.” (z Wprowadzenia) Dzogczen Ponlop Rinpocze, urodzony w 1965 w roku w Sikkimie, uznawany jest za jednego z czołowych uczonych i mistrzów medytacji swojego pokolenia w tradycji ningma i kagju buddyzmu tybetańskiego. Cechuje go przenikliwy intelekt, poczucie humoru i przejrzysty styl nauczania. Biegle posługuje się j. angielskim i doskonale zna zachodnią kulturę i technikę. Rinpocze jest także znakomitym kaligrafem, artystą plastykiem i poetą.

Książka opowiada dzieje życia św. Jana Marii Vianneya, najsłynniejszego spowiednika, a jednocześnie patrona wszystkich proboszczów i ogłoszonego przez Benedykta XVI Roku Kapłańskiego. Historia dochodzenia do świętości małego Janka, który bardzo lubił się modlić i koniecznie chciał zostac księdzem. I został nim, a nadto wzorem pobożności i miłości bliźniego. Książka wciąga od pierwszej strony. Wiernie oparta na faktach barwnie opowiada o życiu św. Jana Marii Vianneya od pierwszych lat spędzonych w rodzinnym gospodarstwie w Dardilly aż po ostatnie dni w Ars. Zrozumienie życia św. Proboszcza ułatwiają piękne kolorowe rysunki. W książce zamieszczono także słowniczek trudniejszych wyrazów, jak również modlitwę do św. Jana Marii Vianneya. Ta mądra, wartościowa książka dla najmłodszych pomoże im zrozumieć wielką rolę kapłana w życiu wiernych oraz piękno poświęcenia i wytrwałego pokonywania trudności w naśladowaniu Chrystusa. Dzięki specjalnie dla dzieci opracowanej szacie graficznej, na pewno będzie im się podobać.

Niniejsza książka może być nieocenioną pomocą dla każdego, kto żyje lub pragnie żyć słowem Bożym. Zawiera teksty Ewangelii na każdą niedzielę roku, a także krótkie rozważania i punkty do medytacji. Może się okazać przydatna także jako pomoc duszpasterska ? kapłanom przygotowującym homilie.

Jest to książka dla każdego, kto chciałby spojrzeć na kapłaństwo w świetle Słowa Bożego, niezależnie od tego, czy sam jest duchownym, czy osobą ...... świecką lub konsekrowaną. Można tę książkę potraktować jako materiał do przemyśleń, refleksji, osobistej modlitwy czy medytacji. Zasadniczy zrąb tej książki stanowią konferencje, wprowadzenia do medytacji oraz homilie, wygłoszone do grupy młodych ludzi, którzy właśnie przygotowywali się do święceń prezbiteratu. Wszystkie teksty są na wskroś biblijne, bo opierają się na tekstach z Pisma Świętego.

Słowo „kryzys” należy do pojęć, które weszły do powszechnego użytku w burzliwym okresie przed trzydziestoma laty. Odtąd nie ustają dyskusje o kryzysie wiary, małżeństwa i życia, a zwłaszcza o kryzysie Kościoła, chrześcijaństwa i kultury. Sytuacja ta doprowadziła do ogromnej zmiany w sferze duszpasterskiej. Nie poszukuje się już spowiednika, lecz psychologa lub duchowego przewodnika. Na pierwszym planie nie figuruje wina, lecz pytanie: jak poradzić sobie z samym sobą i z otaczającym światem? To już nie nakaz, który jak kiedyś skłania ludzi do pójścia do spowiedzi, lecz wewnętrzna konieczność prowadząca dzisiaj do poradni lub do kompetentnej i godnej zaufania osoby.

Rodzina zawsze była w centrum uwagi Jana Pawła II. Całe Jego nauczanie, homile, przemówienia i encykliki jakby pośrednio, ale zwsze w jakiś sposób dotyczyły rodziny, miłości i małżeństwa. Zdrowa rodzina - to zdrowe społeczeństwo - mawiał, stąd słusznym wydaje się edycja książki, która jeszcze raz ogarnia całość tematyki i przedstawia najważniejsze Jego myśli, uniwersalne i nieśmiertelne, zwyczajne a jednocześnie tak niezwyczajne, bo trudne do realizacji...

Damian de Veuster (1840-1889), któremu poświęcony jest ten tomik, dobrowolnie udał się na hawajską wyspę Molokai, aby pomóc swym bliźnim i zanieść radosne posłannictwo najbiedniejszym z biednych. Trąd był w tamtych czasach chorobą straszną, bo mało znaną. Trędowaci musieli żyć całkowicie na uboczu, z dala do społeczeństwa. Damian, dobry człowiek z Molokai, leczył przede wszystkim swoją obecnością, współczuciem. Jego przykład i zaangażowanie do dziś są wezwaniem do pomocy tym, którzy łakną nie tylko chleba i leków, ale i miłości.

Giovanni Maria Mastai-Ferretti (1792-1878) ? papież Pius IX (1846-1878) to jedna z najznamienitszych, a je dnocześnie budzących wielkie kontrowersje, postaci w historii Kościoła katolickiego. Jego najdłuższy w historii pontyfikat, trwający 31 lat 7 miesięcy i 21 dni, przypadł na czas politycznych walk i rewolucyjnych reform w Europie i na świecie. Przypadł również na czas erupcji nowych ideologii i gwałtownego rozwoju nauki. Wychowany w domu znanym z otwartości na cywilizacyjny i historyczny postęp wydawał się być idealnym kandydatem nie tylko do religijnego, ale i narodowego przywództwa jednoczących się Włoch. Podjęte przez niego, jako nowo wybranego papieża, działania zdawały się potwierdzać te oczekiwania. Zreformował Państwo Kościelne, zezwolił na budowę kolei żelaznej, złagodził cenzurę, powołał do życia dla łatwiejszego kontaktu z wiernymi dziennik L? Osservatore Romano, otworzył bramy żydowskiego getta w Rzymie, rozbudował i zreorganizował struktury Kościoła w wielu krajach świata. Szybko jednak przekonał się, że zachodzące wokół zmiany, a zwłaszcza rozwój liberalizmu, stają się zagrożeniem dla Kościoła, dla dobra którego pracował przez całe życie. Wobronie wyznawanych i praktykowanych wartości musiał przyjąć stanowisko bardziej konserwatywne, a to z kolei spowodowało, iż przeciwnicy zaczęli przedstawiać go jako przeciwnika postępu. W obronie jedności Kościoła zwołał w 1869 roku I Sobór Watykański, który zaowocował wieloma znaczącymi po stanowieniami i dokumentami. Pius IX zapisał się godnie również w historii Polski, gdy w 1863 roku wezwał cały Kościół katolicki na świecie do modlitw za Polskę, przeciwstawiając się tym barba rzyńskiemu dławieniu przez Rosję Powstania Styczniowego. 3 września 2000 roku Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym.

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie całokształtu działalności prawosławnej Diecezji wrocławsko-szczecińskiej po II wojnie światowej. Jej funkcjonowanie było pochodną polityki państwa wobec Kościołów i związków wyznaniowych. Polityka ta w stosunku do Kościoła prawosławnego ulegała w całym omawianym okresie stałym modyfikacjom. Terytorialnie praca obejmuje obszar prawosławnej Diecezji wrocławsko-szczecińskiej. Po podziale administracyjnym kraju w 1950 roku parafie późniejszej Diecezji wrocławsko-szczecińskiej funkcjonowały na terenie województw: wrocławskiego, zielonogórskiego, szczecińskiego i koszalińskiego. Od 1999 roku działają w granicach administracyjnych województw: dolnośląskiego, lubuskiego i zachodniopomorskiego. Ramy czasowe opracowania obejmują lata 1945-2007. Cezura początkowa związana jest z zakończeniem II wojny światowej i rozpoczęciem funkcjonowania Kościoła prawosławnego w nowej rzeczywistości społeczno-politycznej. Cezurę końcową natomiast wyznacza śmierć metropolity Bazylego (1998) i rozpoczęcie zarządzania Kościołem prawosławnym przez nowego zwierzchnika Arcybiskupa Sawę.

Niniejsza książeczka to podręcznik modlitwy dla najmłodszych. W prostych słowach i za pomocą pięknych kolorowych rysunków autorzy ? Stefano Gorla i Franco Luini tłumaczą dzieciom, jak się modlić, co oznaczają słowa poszczególnych modlitw i dlaczego modlitwy wypowiadane przez najmłodszych podobne są do kolorowej tęczy ? znaku pokoju, radości i miłości.

Ta ciekawa i wciągająca książka przybliża nam historię życia i duchowość Ludwika i Zelii Martin. W młodości oboje myśleli o podjęciu życia zakonnego, jednak z czasem odkryli, że Bóg przygotował dla nich inną drogę. Wspólne życie Zelii i Ludwika rozpoczęło się 13 lipca 1858 roku w kościele Najświętszej Maryi Panny w Alençon. Mimo iż przed ślubem znali się zaledwie trzy miesiące, byli pewni, że ich małżeństwo jest zgodne z wolą Bożą. Małżonkowie przeżyli wspólnie wiele chwil pełnych radości i szczęścia. Życie nie szczędziło im także trudnych i bolesnych doświadczeń. Każdy dzień przeżywali w przyjaźni z Bogiem i Jemu zawierzali się całkowicie. 16 października 2008 roku Zelia i Ludwik zostali beatyfikowani, odtąd Kościół uznaje i wskazuje współczesnym małżonkom ich życie chrześcijańskie i rodzinne za wzór godny naśladowania.