Tutaj znajdziesz bogaty wybór lektury z zakresu chrześcijaństwa: modlitewniki, teologia, historia religii, żywoty świętych, wiara, cuda, katecheza, islam, judaizm, religie dalekiego wschodu oraz świata starożytnego.
Pierwszy w Polsce przewodnik po miejscach franciszkańskich w Małopolsce
- szczegółowe opisy zwiedzanych miejsc
- plany miast i mapy dojazdu
- ciekawostki i anegdoty historyczne
- informacje o sławnych postaciach, świętych i błogosławionych związanych z opisywanymi miejscami
Pielgrzymka do grobów św. Piotra Apostoła i Jana Pawła II.
Zwiedzanie Bazyliki św. Piotra, Grot Watykańskich, Nekropolii pod przewodnictwem kard. Angelo Comastri Archiprezbitera Bazyliki św. Piotra.
Ja brat Franciszek, sługa wasz najmniejszy, pragnę ucałować wasze stopy, proszę was i zaklinam w miłości, którą jest Bóg, abyście zobowiązali się z pokorą i miłością przyjmować, wypełniać i zachowywać te i inne słowa Pana naszego Jezusa Chrystusa. I wszyscy owi i owe, którzy życzliwie je przyjmą, pojmą i wyślą innym do odpisu, i jeśli wytrwają w tym aż do końca, niech pobłogosławi ich Ojciec i Syn, i Duch Święty. Amen
Pracowity dwudziesty rok Wielkiego Pontyfikatu Jana Pawła II otworzyły wielkie uroczystości na Placu św. Piotra ? Ojciec Święty ogłosił Doktorem Kościoła św. Teresę z Lisieux. W listopadzie i grudniu jako niestrudzony Pasterz wszystkich ludów uczestniczył w Synodzie poświęconym Ameryce, a jako biskup Rzymu odwiedzał parafie swej diecezji. Pamiętając o pokrzywdzonych i biednych, udał się z pielgrzymką do włoskich prowincji Umbria i Marche, których mieszkańcy w wyniku wstrząsów sejsmicznych stracili nieraz cały dorobek życia. Na początku nowego roku kalendarzowego Papież po raz pierwszy odwiedził władze Rzymu na Kapitolu i wziął udział w sesji Rady Miejskiej. Historyczne znaczenie miała podróż apostolska na Kubę, dokąd Jan Paweł II zaniósł udręczonemu narodowi orędzie otuchy i nadziei. Następnie Ojciec Święty odwiedził Nigerię, gdzie spotkał się z przedstawicielami różnych religii. Po celebracjach Triduum Sacrum i Wielkanocy Papież otworzył kolejny Synod, tym razem poświęcony Azji. Entuzjastycznie powitali Jana Pawła II wierni w Austrii, którym Następca św. Piotra przypominał o ich chrześcijańskich korzeniach. Podczas wizyty w Chorwacji Papież wyniósł na ołtarze męczennika faszyzmu i komunizmu, kard. Alojzego Stepinaca. Kanonizacja Edyty Stein, męczennicy Auschwitz rozpoczęła obchody 20-lecia pontyfikatu, na które przybyli goście z całego świata.
Wspaniałe świadectwo wielkości Jana Pawła II, rzetelnie opracowana i pięknie wydana dokumentacja niezwykłej, pełnej trudu i troski o całą ludzkość posługi. Autentyczne zdjęcia papieskiego fotografa Arturo
Po uroczystych obchodach 20. rocznicy objęcia Stolicy Piotrowej nastał czas intensywnych przygotowań do Wielkiego Jubileuszu Roku 2000. Jako dobry gospodarz swej diecezji biskup Rzymu odwiedził m.in. prezydenta Włoch oraz rzymskie parafie. Wziął udział w pracach Synodu poświęconego Oceanii, ogłosił rok nadchodzący Rokiem Boga Ojca, poprowadził celebracje Bożego Narodzenia. Już na początku roku 1999 Papież udał się w podróż apostolską – odwiedził Meksyk, gdzie uroczyście zamknął Synod poświęcony Ameryce, a potem Stany Zjednoczone. Wśród licznych nowych błogosławionych, wyniesionych w tym roku na ołtarze, znalazł się m.in. Ojciec Pio z Petrelciny. Barwne celebracje nabożeństw prawosławnych stanowią wspomnienie odbywającej się w duchu ekumenizmu pielgrzymki do Rumunii. Sercom Polaków najbliższe będą jednak czerwcowe dni najdłuższej papieskiej wizyty w Ojczyźnie. Ojciec Święty odwiedził Gdańsk, Sopot, Pelplin, Elbląg, Licheń, Bydgoszcz, Toruń, Wigry, Siedlce, Drohiczyn, Warszawę, Sandomierz, Zamość, Łowicz, Kraków, Stary Sącz, Wadowice i Jasną Górę. Na zasłużony wypoczynek wybrał się w Alpy, do Les Combes. Jesienią Papież udał się w jednodniową podróż do młodego kraju – Słowenii. Zbliżanie się Wielkiego Jubileuszu podkreśliło odsłonięcie odnowionej fasady Bazyliki św. Piotra.
Wyjątkowe zdjęcia Arturo Mariego uzupełniają fragmenty homilii, przemówień, katechez i rozważań Ojca Polskiego, w tym wiele skierowanych do Polaków. Najwyższy poziom edytorski, rzetelne opracowanie.
Album dostępny w cenie 79 zł przy zapisie na subskrypcję.
Czy w XXI wieku można żyć przestrzegając w sposób dosłowny wszystkich biblijnych zakazów i nakazów? Wielbić Boga na nowojorskiej ulicy grą na dziesięciostrunowej harfie, obmywać nogi bliźnim, kamienować cudzołożników…?
Przez ponad rok A.J. Jacobs, Żyd-ateista żył bogobojnie, wypełniając ponad siedemset zaleceń zawartych w Starym i Nowym Testamencie. Zapuścił brodę a la Mojżesz (dla niektórych a la ZZ Top albo Gandalf!), założył strój biblijnego patriarchy i wyruszył w podróż: zarówno dosłowną, jak i metaforyczną, w świat Biblii i odległy od niej o trzy tysiące lat świat cywilizacji Google i New Age. Rozmawiał z Samarytanami w Tel Avivie i Beduinami na pustyni Negew, spotykał się z amiszami i wyznawcami kreacjonizmu, rabinami, pastorami i księżmi, przeczytał kilkanaście różnych edycji Biblii (w tym wersję hip-hopową oraz wydanie wodoodporne) oraz drugie tyle książek ją objaśniających.
Zapisem tego niezwykłego doświadczenia jest Rok biblijnego życia, książka dowcipna i prowokująca, pełna anegdot, ciekawostek, zabawnych historyjek, niepozbawiona jednak inteligentnej refleksji na temat moralności oraz roli religii i wiary w życiu współczesnego człowieka. Paramount Pictures oraz Plan B Brada Pitta przygotowują oparty na niej film (reż. Julian Farino).
O autorze
A.J. Jacobs (ur. 1968) – dziennikarz czasopisma „Esquire” znany z niekonwencjo-nalnych eksperymentów: by stać się „najmądrzejszym człowiekiem na świecie”, przeczytał 32 tomy encyklopedii Britannica. To doświadczenie opisał w książce The Know-It-All: One Man’s Humble Quest to Become the Smartest Man in the World).
Dlaczego mielibyśmy zajmować się mówieniem o duchowości, która jest specyficznie męska? Jestem przekonany, że drogi do Boga są różne, ponieważ kobiety i mężczyźni zwracają uwagę na różne sprawy. Wiedzą o tym producenci filmowi i wydawcy, wiedzą o tym specjaliści od reklamy i sprzedawcy, wie o tym prawie każdy za wyjątkiem duchowieństwa. Na szczęście różnice te są mocno podkreślane w uniwersalnych mitach i legendach religijnych. Również w tekstach należących do tradycji Judeo-Chrześcijańskiej. Będzie to wyraźnie widać po lekturze tej książki. Richard Rohr To odpowiednia książka dla każdego mężczyzny, który prawdziwie pragnie docenić dar, jakim jest męskość. Pecos Benedictine Book Nook Dla mężczyzny, który szuka afirmacji męskości w tradycji chrześcijańskiej lektura ta będzie prowokującym doświadczeniem. The Journal of Men's Studies Richard Rohr (ur. 1943 r.) franciszkanin, znany w wielu krajach rekolekcjonista i pisarz. Jest założycielem Centrum Działania i Kontemplacji w Stanach Zjednoczonych. Mieszka w pustelni niedaleko wspólnoty zakonnej w Albuquerque.
Proces rozchodzenia się dróg Kościołów łacińskiego i greckiego był długotrwały i naznaczony dramatycznymi próbami jego przezwyciężenia. Henry Chadwick, emerytowany profesor teologii na Uniwersytecie w Cambridge, autorytet w dziedzinie historii Kościoła, narrację rozpoczyna od czasów apostolskich, a kończy na unii florenckiej. Z prawdziwego oceanu literatury teologicznej, patrystycznej i historycznej wybiera pozycje najważniejsze. Prowadzi Czytelnika przez źródła, tak łacińskie, jak i greckie, umiejętnie je interpretując. Objaśnia przy tym okoliczności w jakich teksty powstawały, zachowując równowagę między świadectwami i racjami obu stron.Historia rozłamu Kościoła Wschodniego i Zachodniego pozwala lepiej zrozumieć dzisiejszy stan dialogu ekumenicznego. Chadwick nie stawia żadnej diagnozy, pozostawiając to Czytelnikowi. Dostarcza mu jednak znakomitego materiału do przemyśleń.Chadwick jest niezawodnym przewodnikiem po ogromnym materiale historycznym, który w tym przypadku obejmuje prawie piętnaście wieków.Church TimesTo pierwszorzędne studium, pełne błyskotliwych i życzliwych ocen, wspaniałomyślnie traktujące niektórych niesfornych uczestników historii.The Expository Times
Homilie te pozwalają naprawdę rozsmakować się w Bożej atmosferze. Słuchacz znajduje się w samym centrum dziejących się wydarzeń ewangelicznych nieomal jako ich pełnoprawny uczestnik. To bardzo pomaga potem prawie automatycznie odwoływać się do doświadczeń, o których mówi Ewangelia, i zgodnie z nią przeżywać codzienność.
„Książka Gian Franco Svidercoschiego, wieloletniego współredaktora dziennika watykańskiego ”L`Osservatore Romano”, pt. ”Papież, który nie umiera. Dziedzictwo Jana Pawła II” jest esejem na temat tego pontyfikatu. Rodzajem eseju właśnie: jest tam trochę informacji, ale głównie interpretacje. Jest to wielki komentarz do pontyfikatu stanowiący jego apologię. Niemniej autor dystansuje się czasem od poglądów i zachowań Kurii Rzymskiej i tu może książka jest najciekawsza dla krytycznego czytelnika. Przedmowa kardynała Dziwisza, posłowie Andrea Riccardiego, założyciela Wspólnoty Św. Idziego, która zorganizowała krakowski Asyż.”
Jan Turnau
„Jan Paweł II, co potwierdzają zwierzenia wielu osób, pozostawił cząstkę siebie i swego serca w sercu każdego z nas: słowa, które słyszeliśmy z jego ust; gesty, które czynił; modlitwę, w której całkowicie zatapiał się w Bogu; i wspomnienie, kiedy pośród morza ludzi wydawało się, że patrzy wyłącznie na nas. A także tamten wyjątkowo trudny czas, który on pomógł nam przezwyciężyć. Zawsze, w każdej sytuacji czuliśmy, że jest obecny w naszym życiu. Że żyje.
Tak, żyje! Papież, który dzięki swemu ludowi nigdy nie umiera. I to jest właśnie esencją pięknej książki Gian Franco Svidercoschiego. Książki, z której – z wielkim przekonaniem i szczerością przyznaję – wyłania się nam kapłan, biskup i Papież, jakiego poznałem , który był mi ojcem i mistrzem, i w cieniu którego przeżyłem wiele lat. Każdego dnia i każdej chwili niczym uprzywilejowany świadek jego człowieczeństwa. Jego wiary i odwagi. Jego świętości.”
Stanisław Kard. Dziwisz
Metropolita Krakowski
Wybór 30 artykułów wybitnego historyka został podzielony na 4 części. Pierwsza poświęcona jest dziejom kościoła w średniowieczu, w drugiej znalazły się teksty z zakresu historii historiografii, metodologii oraz nauk pomocniczych innych niż heraldyka, która wypełnia część trzecią. Czwarta część zawiera teksty odnoszące się do kalendografii, geografii historycznej oraz epigrafiki.
Zachęceni papieskim wezwaniem do świętej wojny skandynawscy władcy i niemieccy rycerze zakonni podbili i zasiedlili najpierw Finlandię, Estonię i Prusy, a później zaatakowali prawosławne księstwo Nowogrodu i pogańską Litwę. Te tak zwane krucjaty północne nie zaistniały w historycznej świadomości tak powszechnie jak bliskowschodnie, za to były znacznie skuteczniejsze. Ogromne nowe terytoria znalazły się i pozostały w sferze wpływów chrześcijaństwa. Książka Erica Christiansena, zrewidowana po kilkunastu latach od pierwszego wydania i wzbogacona o nowe odkrycia badaczy średniowiecza bałtyckiego oraz skandynawskiego, jest wyważonym, ale też fascynującym źródłem wiedzy o tej burzliwej epoce.
"Powtarzaj swoje słowo" - to najważniejsza rada, jakiej chce udzielić w swoich naukach na temat modlitwy medytacyjnej John Main OSB, jeden z najważniejszych mistrzów życia duchowego XX wieku. W konferencjach zawartych w książce rada ta pojawia się niezwykle często. Jak bowiem podkreśla autor, tylko dzięki powtarzaniu słowa swojej modlitwy może ona stać się czymś więcej niż rozmawianiem z Bogiem czy rozmyślaniem o Nim. W kolejnych rozdziałach książki autor w sposób niezwykle prosty i przejrzysty szeroko przedstawia modlitwę medytacyjną, mówiąc między innymi o jej istocie, teologii, praktyce i owocach. Jednocześnie zaznacza, że najważniejsze w podjęciu medytacji nie jest czytanie o niej, ale codzienna praktyka.
Książka stanowi próbę wydobycia z nauczania Johna Maina rzeczy najistotniejszych i zaprezentowania ich w uporządkowanym układzie tematycznym. Przypuszczam, że może się okazać pomocna dla tych, którzy pragną, w tych pełnych wyzwań czasach, podążać ścieżką medytacji pod autorytatywnym, a jednocześnie łagodnym przewodnictwem mistrza modlitwy.
Peter Ng, Koordynator Światowej Wspólnoty Medytacji Chrześcijańskiej (WCCM) w Singapurze
Pierwszy tom serii poświęconej zakonom na ziemiach polskich od średniowiecza po czasy nowożytne. Redaktorzy i wydawcy planują publikację materiałów źródłowych z zasobu archiwów państwowych i kościelnych.
W tomie I znalazły się edycje: wizytacji klasztoru cysterek w Owińskach z lat 1591-1619 oraz nekrolog klasztoru cystersów w Paradyżu.
Pytanie o Kościół – pisze autor w Przedmowie – obraca się dzisiaj w dużej mierze wokół kwestii, w jaki sposób go zmieniać i czynić lepszym. Kto jednak chce uzdrowić jakiś organizm, powinien przede wszystkim dokładnie zbadać, jak ten organizm jest zbudowany. Poza tym, jeśli pragnie on, by jego działanie nie było ślepe, a co za tym idzie, aby nie było niszczące, powinien najpierw zapytać o to, z czym w istocie ma do czynienia. Także dzisiaj wola działania w Kościele wymaga szczególnie cierpliwości w dociekaniu, czym jest Kościół, skąd bierze on swój początek i w jakim celu został ustanowiony.
Prawdziwa odnowa, reforma – tłumaczy Ratzinger – która jest potrzebna w każdym czasie, nie polega na ciągłym przekształcaniu „naszego Kościoła” według własnego uznania, nie polega na „wymyślaniu” go, ale na odrzucaniu ciągle na nowo naszych własnych konstrukcji, „podpórek”, na rzecz najczystszego światła, pochodzącego z wysoka, które jednocześnie jest eksplozją czystej wolności.
"Lubię być katolikiem - doskonały tytuł. To książka o pięknie wiary katolickiej. Jest świadectwem wiary radosnej, pozytywnej, entuzjastycznej, wiary dla wszystkich. Książka jest więc o tym, w co się wierzy, i o tym, jak żyć po katolicku. Bo bycie katolikiem to pewien sposób widzenia świata. To nie tylko Kościół. To też muzyka, sztuka, architektura, literatura i filozofia. Dobry Boże, to nawet jedzenie i picie. Współczesna książka dla współczesnego człowieka. Po trochu o wszystkim, a wspólne jest jedno - radość bycia katolikiem".
Jan W. Góra OP, duszpasterz akademicki
"Warto przeczytać tę książkę. I pomyśleć, jaka szkoda, że taka o nas, tu, w Polsce, nie powstała. Sam jestem pokręcony i sprzeczny, jak wielu katolików, nie umiem tak bez strachu, dziecinnie ujawniać siebie. Nie bojąc się naiwności. Ale myślę, że jest w nas coś ważnego, co warto zauważyć, coś szczególnego. Nazywam to metaforą bycia. Jaką? Ja wierzę, że to pielgrzymowanie. Po polsku, wielką gromadną pielgrzymką. W tym wędrowaniu jest i zapał, i znudzenie tymi, z którymi wędrujemy w kurzu, pieśń, modlitwa i smród spoconych, poobcierane nogi. I niezwykły moment, kiedy na Przeprośnej Górce pielgrzymi przygotowują się do spotkania z Częstochowską Panią. A więc opatrują nogi, myją się, jedzą, ale też spowiadają się i przepraszają się wzajemnie. A przepraszając z pokłóconych, zmęczonych stają się na nowo jednością. No i ruszamy z tej Przeprośnej Gorki lepsi, co z tego, że może na chwilę, ale lepsi, przyjaźni, czujący, że bez braterstwa między ludźmi trudno znaleźć braterstwo z Bogiem. To jest ta chwila polskiego pielgrzymowania, którą parę razy w naszej historii widziałem. I dlatego czytając książkę z opowieściami o rożnych drogach katolików, marzę o tym, abyśmy odczytali w niej także nasze polskie wędrowanie. Z pewnością znajdziemy w książce coś własnego, bo książka wielce jest interesująca".
Ernest Bryll, poeta, były ambasador Polski w Irlandii
Kim jestem ja ? człowiek? Czy jestem aż tak cenny, że warto mnie chronić? Czy Bóg mnie chroni? A jeśli tak, to dlaczego On ? Bóg mnie chroni?
Dlaczego człowiek, który kocha i jest kochany dosłownie kwitnie, jest radosny, entuzjastyczny i chce żyć, nawet jeśli jest chory czy stary, nawet jeśli doświadcza bólu?
Ks. Marek Dziewiecki ? psycholog, adiunkt Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, krajowy duszpasterz powołań, dyrektor radomskiego telefonu zaufania Linia Braterskich Serc, rekolekcjonista i kierownik duchowy. Autor wielu bestsellerowych książek z zakresu psychologii wychowania i komunikacji międzyludzkiej.
Książka zawiera zbiór listów, które młodzi ludzie pisali do ojców pijarów na przestrzeni kilku lat; stawiali w nich bardzo konkretne pytania dotyczące powołania, zwłaszcza powołania do życia zakonnego. Czytelnik znajdzie w niej wiele osobistych przemyśleń, świadectw i wątpliwości młodych chrześcijan, a także wskazówek i odpowiedzi udzielonych im przez duszpasterzy- zakonników.
Korespondencja ta może okazać się pomocna także dla innych
osób, które chciałyby wstąpić na drogę życia zakonnego czy kapłańskiego, ale zmagają się z licznymi wątpliwościami. Ponadto świadczy ona o tym, ze i dzisiaj Chrystus zaprasza do pójścia za Nim. Możesz być pewien, że głos, który słyszysz w swym sercu, nie jest złudzeniem. Wiele osób skorzystało z propozycji Jezusa — i są szczęśliwi. Warto skorzystać z ich doświadczenia.
To praca na przemian naukowa, refleksyjna i polemiczna, w której wczesnochrześcijańscy pisarze mówią o sobie ? do nas.
Jaroslav Pelikan, autor The Christian Tradition
Pełen elegancji, mądry wstęp do twórczości największych postaci antyku. Książka ta wspaniale pokazuje, w jaki sposób Kościół żyje stale rozważając Słowo Boże.
Avery Cardinal Dulles, S.J., Fordham University
Książka ta jest owocem wieloletnich studiów badacza najwyższej rangi. Będzie ona z pewnością pomocna akademikom, lecz największe korzyści wyniosą z niej wnikliwi czytelnicy, którzy pragną zrozumieć, jaki był wczesnochrześcijański Kościół.
Rowan Greer, Yale University
Robert Wilken przedstawia w swej książce dokładnie to, co obiecuje w tytule: nie historię, lecz opowieść o tym, jak wyglądał kościół starożytny. Przystępnie napisana i przyjemna lektura, wsparta ogromną wiedzą naukową.
Robert W. Jenson. Center of Theological Inquiry. Princeton, K.J.
Wilken prezentuje bogatą i szczegółową interpretację wiary chrześcijańskiej widzianej oczami tych, którzy mieli największy wpływ na jej kształtowanie ? teologów, biskupów, poetów i autorów hymnów wczesnego kościoła chrześcijańskiego. Książka ta, napisana w sposób przejrzysty i przekonujący, jest oknem ukazującym duszę chrześcijańską.
Timothy George, Sanford University, redaktor naczelny Christianity Today
Jan Paweł II podczas pielgrzymki do Polski wezwał ludzkość do budzenia wyobraźni miłosierdzia. Czym jest miłosierdzie? Wszyscy mniej więcej wiedzą. To samo dotyczy wyobraźni. Chodzi jednak o to, aby wiedzieć ani za mało, ani za dużo. Jednym słowem, tyle, ile trzeba. A z tym już bywa gorzej. Zbyt często miłosierdzie kojarzy się potocznie z ckliwością, sentymentalnym usposobieniem, sercem łatwo wzbierającym potokami łez. Miłosierne zatem byłaby kobieta, która zalewa się łzami, oglądając 1125 odcinek serialu, współczując bohaterce, zasypiającej nie przy tym mężczyźnie przy którym akurat by sobie życzyła?
Czym zatem jest miłosierdzie? Z języka hebrajskiego ten termin oznacza macierzyńskie łono. Czyż może być coś bardziej bliskiego, odpowiedzialnego, niezastąpionego, niż ono właśnie? Miłosierdzie oznacza przeto miłować z czułością, cierpieć razem, ulżyć komuś, uciszyć jego skargę, pomóc mu odetchnąć. Nie jest miłosierdzie litością. Jest rodzajem szczególnej solidarności, głębokiej w ludzkim losie. Miłosierdzie to miłość, która przeżywa nędzę drugiego, jak swoją własną. Nie z pozycji wyższości, ale zrozumienia swojej własnej nędzy, wspólnej z drugim?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
