„Jeśli kiedykolwiek będę Świętą - na pewno będę Świętą od »ciemności«. Będę ciągle nieobecna w Niebie - aby zapalać światło tym, którzy są w ciemności na ziemi.”
(fragment książki)
Matka Teresa z Kalkuty, niestrudzenie niosąca pomoc najuboższym i zapomnianym, uśmiechnięta, z przekonaniem mówiąca o Bogu – taki obraz „świętej z Kalkuty” wyłania się z tysiąca zdjęć, filmów i książek. „Pójdź, bądź moim światłem” to niezwykła historia, która do tego wyobrażenia dodaje całkiem nową wartość. Opracowane przez Briana Kolodiejchuka, postulatora jej procesu kanonizacyjnego, listy błogosławionej to wciągająca narracja, która odsłania wstrząsającą prawdę o duchowym życiu Matki Teresy, „straszliwej ciemności”, w której była pogrążona przez 50 lat.
- Dosyć! Mój autorytet jest wyczerpany! Nikt już nic nie daje na cerkiew... Podchodzę do furtki - psa spuszczają, - wygłosił cerkiewny diaczek Szuryk, wyciągnął z szafy wyblakłą radziecką flagę, oderwał od niej kawałek i głośno się wysmarkał...
Fragment
Zbiór osobistych szkiców Tomasza Raczka na temat idoli, którzy ukształtowali jego wyobraźnię i wrażliwość. Oprócz wielkich i głośnych postaci XX wieku, Raczek sprytnie i z wdziękiem przemycił do swego gwiazdozbioru także kilkoro bohaterów zarówno z bardziej oddalonej przeszłości jak i dnia dzisiejszego, doprowadzając poczet idoli aż do aktualnej bohaterki zażartych dyskusji, Dody.
Poruszająca historia sześcioletniego chłopca dotkniętego nieuleczalną chorobą, która jest lekcją cierpienia przeżywanego z pokorą i ufnością. Historia pełna miłości, bólu, obaw i nieodłącznej nadziei stawia przed nami kogoś, kto przez krzyż dojrzał do ludzkiej pełni.
Widziana oczami matki historia Antka nie podsuwa łatwych odpowiedzi. To relacja pełna miłości, bólu, obaw i nieodłącznej nadziei - aż do końca. Bo w tej historii role się odwróciły. Odpowiedzi nie udzielają w niej dorośli. Odpowiedzi udziela Antek.
Megan Boudreaux miała uporządkowane życie: pracę, którą lubiła, przyjaciół, swoje miejsce na ziemi w Luizjanie. Ale Bóg wezwał ją, by porzuciła to wszystko i wyjechała sama na Haiti, by pomagać cierpiącym dzieciom. Posłuchała tego wezwania, choć nie znała tam nikogo, ani nawet miejscowego języka, nie miała żadnego planu. Ale wierzyła, że Bóg go ma. Na drodze stawali jej handlarze dziećmi, kapłani voodoo i brutalni właściciele małych niewolników. Jednak ona miała tajną broń: wielbienie Boga i modlitwę. Wszystkie problemy oddawała Bogu, który w niezwykły sposób prowadził ją i czynił prawdziwe cuda, by mógł się zrealizować Jego plan wyrwania z mocy ciemności setek dzieci. Obdarzył ją na przykład darem znajomości języka kreolskiego, uzdrawiał nieuleczalne obrażenia, opóźnił samolot, by mogła zdobyć potrzebne w danej chwili pieniądze. Cud na wzgórzu voodoo to prawdziwa historia młodej chrześcijanki, która miała odwagę być szaloną dla Chrystusa. To pełna znaków mocy Ducha Świętego opowieść o tym, jak Bóg pomaga tym, którzy Mu ufają. To wspaniała lekcja wiary dla każdego chrześcijanina.
Ta książka to wspaniałe świadectwo tego, jak wielkich rzeczy może dokonać przez chrześcijan Duch Święty, jeśli tylko pozwolą Mu się prowadzić. To dowód na to, że żywy Bóg działa z mocą tu i teraz, aby uzdrawiać i uwalniać swoje dzieci z mocy zła.
o. Piotr Różański SP, Pijar, duszpasterz
grupy Odnowy w Duchu Świętym KANA
Po raz pierwszy w Polsce pełne wydanie ocalałego Dziennika Dawida Sierakowiaka.Po wyzwoleniu łódzkiego getta znaleziono stertę zapisanych zeszytów. Ktoś nimi palił pod kuchnią. W tej stercie leżało między innymi pięć brulionów z zapiskami na temat życia w niewoli: skrupulatny rejestr zdarzeń spisywanych codziennie przez nastoletniego autora, Dawida Sierakowiaka, osieroconego w wyniku wojny i samemu ledwie trzymającego się życia.To niezwykły dokument: opowiada o Łodzi pod nazistowską okupacją, o rządach Chaima Rumkowskiego, kontrowersyjnego Przełożonego Starszeństwa Żydów, o wywózce mieszkańców getta do Auschwitz czy Chełmna, o szukaniu pracy, zdobywaniu jedzenia, patrzeniu na śmierć sąsiadów oraz bliskich oraz o powolnym traceniu sił, ale przede wszystkim o walce o przetrwanie młodego, niezwykle zdolnego człowieka.Lektura dla wszystkich miłośników Dziennika Anne Frank.
W bożonarodzeniowy wieczór tak jak było w starej przepowiedni Śmierć odwiedza Chaplina w jego szwajcarskim domu. Wielki aktor i reżyser przekroczył już osiemdziesiątkę, ma małego, dziewięcioletniego syna i chce żyć jak najdłużej, by jego dziecko mogło przy nim dorastać. Zdobywa się więc na odwagę i proponuje Śmierci umowę: jeśli uda mu się ją rozbawić, dostanie kolejny rok życia. I tak rozpoczyna się osobliwy taniec artysty ze Śmiercią; nie tylko tej świątecznej nocy Charliego uratuje nie tyle doskonałe aktorstwo, ile mimowolny komizm wynikający z jego podeszłego wieku. Wyrok rok po roku będzie odraczany.W oczekiwaniu na ostateczne spotkanie Chaplin pisze do syna długi, pełen pasji list. Pragnie mu opowiedzieć swoją prawdziwą historię, której nikt jeszcze nie słyszał. Słowa listu oddają brawurową przygodę, jaką było jego życie, i rewolucyjną epokę, w której urodził się, dorastał i robił karierę.Ubogie dzieciństwo w Wielkiej Brytanii, ojciec alkoholik i chora psychicznie matka. Debiut na scenie u boku brata, cyrk i poznani w nim przyjaciele, wodewil. Pierwsze sukcesy i przybycie do Stanów Zjednoczonych, gdzie jako młody chłopak był bokserem, drukarzem, balsamistą.To lata ogromnych zmian: snop światła rzucony na biały ekran porusza wyobraźnię całej Ameryki, która przegląda się w lustrze pierwszych filmów. Amerykańska młodość Charliego kończy się, gdy mając dwadzieścia pięć lat dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności tworzy swą charakterystyczną postać filmową (niepewny chód, laseczka i zakurzony melonik, maniery lorda w ubraniu żebraka). Dawny Charlie przestaje istnieć. Rodzi się Włóczęga. I odtąd świat Chaplina nigdy nie będzie już taki sam.
Rozgoryczenia i boleści związane z nieudanymi związkami z mężczyznami, zburzone marzenia i oczekiwania młodej, pięknej dziewczyny o Księciu, tym, który pokocha i zabierze z dysfunkcyjnego domu rodzinnego, zawstydzające epizody seksualnych poniżeń i, mężczyźni alkoholicy, seksoholicy, życiowo niezaradni, dzieci. Ale także blaski nowego życia wsparcie psychoterapeutyczne, autobiograficzna głęboka refleksja, duchowa przemiana, mądrość płynąca ze zrozumienia, akceptacji i internalizacji arcytrudnych przeżyć. To wszystko jest treścią książki Księżniczka i książęta, czyli polowanie na tego jedynego, mieszkającej w Warszawie autorki Joanny Plasoty. Jest to nie tylko opowieść z życia wzięta, lecz nade wszystko inspirująca i empatyczna wypowiedź i rada.
Historia blogerki kulinarnej, która zerwała zaręczyny, odeszła z pracy marzeń i poleciała za szczęściem na inny kontynent Po studiach Luisa Weiss pracowała w nowojorskim wydawnictwie. Pewnego dnia postanowiła przekopać się przez kolekcję przepisów, które latami wycinała z gazet. Żeby udokumentować swoją przygodę z gotowaniem, założyła blog The Wednesday Chef, który w oszałamiającym tempie zdobył wiernych czytelników. Ale Luisa wciąż tęskniła za Berlinem, miastem, w którym się urodziła. Po miesiącach sercowych rozterek i rozstaniu z narzeczonym zdecydowała się na skok na głęboką wodę i wróciła do miasta dzieciństwa. Dziś twierdzi, że Paryż może i posiada pewien charme, ale jeżeli chodzi o prawdziwą inspirację w kuchni jak i w życiu nie ma to jak Berlin. Każdy, komu podobała się Julie i Julia, chętnie będzie gotował z Luisą, która postawiła wszystko na jedną kartę i odnalazła miłość tam, gdzie spodziewała się jej najmniej. Luisa oczaruje czytelnika opowieściami o szukaniu z nowym chłopakiem mieszkania w Berlinie, zmaganiach z białymi szparagami, organizacji Święta Dziękczynienia dla trzech naburmuszonych rodzin i oswajaniu nowego życia za pomocą masowej produkcji arcytrudnych do wykonania pierniczków. Mama Włoszka, amerykański tata, wujek z Sycylii i dzieciństwo w Berlinie Luisa Weiss wie, co to znaczy być obywatelką świata Wycieczka do nowej kulinarnej mekki Berlina. która dowodzi, że niemiecka kuchnia to nie tylko Wurst i Sauerkraut Poprawiające humor love story dla ekspatów poszukujących domu w smakach i zapachach dzieciństwa Po części dziennik kulinarny, a po części opowieść o miłości. To zapis (często) niełatwych poszukiwań swojego miejsca na świecie. Luisa Weiss stworzyła książkę, której nie da się zapomnieć. Heidi Swanson Kuchnia na walizkach to naprawdę niezwykła książka, wrażliwa, szczera, wypełniona emocjami i smakami przynależącymi do życia rozpiętego między trzema kulturami i tradycjami kulinarnymi. Tej książki nie sposób odłożyć, chyba że po to, by przygotować którąś z nęcących potraw. David Lebovitz Wonna kronika miłości, gotowania i budowania domu. Luisa inspirująco i wzruszająco szuka uczucia i domowego ogniska, to jakby zyskać nową przyjaciółkę. Debra Weiner
Ciągle jeszcze zadaję pytania, miast dawać mentorskie odpowiedzi i chciałbym właśnie, żeby ta książka dotyczyła pytań tych najprostszych i najważniejszych. Moje doświadczenie zaś ma posłużyć jako przykład, że poszukiwanie odpowiedzi na nie zajmuje myślącemu człowiekowi całe życie. Krzysztof Zanussi, wybitny reżyser, bez którego polskie kino nie osiągnęłoby tak wielkiego rozmachu artystycznego, przenosi swoje rozważania na grunt literatury. Słowem potrafi równie sugestywnie jak za pomocą obrazu filmowego wzbudzić w odbiorcy niepokój. Zadaje proste, ale spędzające sen z powiek pytania o możliwości, jakie przed człowiekiem stawia Los. Zastanawia się, na ile sposobów można przeżyć życie i czy któryś z nich jest etycznie słuszniejszy od innych. Uwodzi czytelnika pisząc jednocześnie o religii, dinozaurach i kolorowych skarpetkach. Strategie życia to frapująca opowieść o drodze niepokornego artysty, który nawet dziś idzie pod prąd.
Autorka wstępu Gabrielle Thierry – malarka, założycielka stowarzyszenia «Renefer» opiekującego się spuścizną Renefera, malarza i uczestnika pierwszej wojny światowej.
Zapiski żołnierza to zbiór autentycznych notatek z czasów pierwszej wojny światowej, które Renefer, malarz i rysownik, napisał dla swojej ośmioletniej córki. Ich wyjątkowość polega nie tylko na istotnej wartości historycznej i literackiej opisu życia codziennego uczestników walk, lecz przede wszystkim na pięknie ilustracji, którymi Renefer opatrzył tekst.
Dzięki artystycznemu wyczuciu autor przekazuje świadectwo wojny w sposób delikatny i przystępny dla każdego czytelnika, niezależnie od jego wieku i wiedzy. Wśród publikacji traktujących o pierwszej wojnie światowej, które ukazały się dotychczas, niewiele jest utworów przywołujących w tak specyficzny sposób jej dramat.
Uniwersytet Łódzki nadał księdzu profesorowi Józefowi Tischnerowi tytuł doktora honoris causa. Dziś znaczenie myśli Tischnera w dyskursie naukowym i społecznym wydaje się jeszcze bardziej istotne. Jego głos, głos humanisty - pojmującego relacje z innym jako miejsce spotkania i dialogu, jako obustronne zobowiązanie etyczne - winien brzmieć szczególnie donośnie we współczesnym świecie, którym w coraz większym stopniu rządzą depersonalizujące procesy.
„Trzeba dziś - takimi słowy kończy Tischner swój wykład - powrotu do źródeł wiary, rozumu i wolności”. W ten sposób wyznacza także nasz „horyzont dialogu i rozumienia”. Dlatego wyrażenie to zdecydowaliśmy się uczynić tytułem książki, wydobywając w ten sposób charakter powinnościowy ludzkiego sposobu istnienia, konstytuowany przez poczucie odpowiedzialności i troski, ale także wynikający z potrzeby łączenia wiary z racjonalnym namysłem nad różnymi wymiarami rzeczywistości.
dr hab. Krystyna Pietrych, prof. UŁ
Przygody w Legii Cudzoziemskiej to cykl utworów anonimowego autora opublikowanych w roku 1935 przez Wydawnictwo Lektura w formie zeszytów, z których każdy zawierał jedno opowiadanie. Prezentujemy Państwu trzynaście z nich. Bohaterami tych utworów są polscy legioniści z oddziałów stacjonujących w marokańskim Sidi-bel-Abbes i w algierskim Guerzif. Są to odważni poszukiwacze przygód, ludzie pokroju Indiany Jonesa walczący najczęściej podczas samotnych misji z krwiożerczymi Arabami, piratami rzecznymi w dzisiejszym Wietnamie czy z okrutnymi kobietami-wojowniczkami w Dahomeju. Choć proponowana Państwu lektura przeznaczona jest głównie dla młodych miłośników literatury przygodowej, to polecamy ją także tym, których interesują dzieje Legii Cudzoziemskiej. Autor opowiadań bowiem, opisując perypetie naszych rodaków, przedstawia także wiele szczegółów dotyczących niełatwego życia codziennego legionistów w latach trzydziestych minionego stulecia, a także sylwetki ich francuskich dowódców, ludzi przeważnie okrutnych, podłych i skorumpowanych.
Bywa, że jest ciągle pod górkę. Dajesz radę. Zawzięta, uparta i wściekła na cały świat. Ciągle czujesz, że coś ci umyka, że powinno być inaczej, że niby o to ci chodziło, ale jednak właściwie chyba wcale nie! Wiem. Ja też tak miałam. Rozumiem dlaczego czujesz się nic nie warta, wylewasz morze łez, straciłaś ochotę na życie i dlaczego jesteś z gościem, z którym wcale nie chcesz być. Dlatego w tej książce oprócz felietonów i żółtych kartek zamieściłam też odpowiedzi na listy.
Publikacja jest pokłosiem międzynarodowej konferencji, zorganizowanej w Instytucie Socjologii UKSW z okazji 150. rocznicy urodzin Emila Durkheima. Zamieszczone w niej artykuły podejmują rozmaite wątki socjologii Durkheima, uznawanego za klasyka tej dziedziny naukowej, takie jak jego rozumienie moralności, religii, instytucji czy faktu społecznego.
Monografia poświęcona kaznodziejstwu ks. Józefa Tischnera, wpływowego myśliciela i publicysty, a zarazem popularnej postaci życia społeczno-politycznego. Tischner należał w końcowych dekadach XX stulecia do najbardziej symptomatycznych postaci polskiego życia społecznego i duchowego. To żywe świadectwo doświadczeń religijnych i pożyteczna nauka moralna.
Niezwykłe świadectwo pierwszego duchowego syna świętego Stygmatyka
Emanuele Brunatto jest kimś bardzo szczególnym w życiu Ojca Pio. Trafił do San Giovanni Rotondo na początku lat 20-tych XX wieku jako przestępca uciekający przed wymiarem sprawiedliwości. Spotkanie z zakonnikiem noszącym na swym ciele znamiona męki Chrystusa odmieniło go całkowicie.
Emanuele Brunatto został pierwszym duchowym podopiecznym Ojca Pio. Zamieszkał w skromnej chacie niedaleko klasztoru, a potem przez trzy lata mieszkał w klasztorze, tuż obok Ojca Pio, z którym codziennie spotykał się przy ołtarzu, w jego celi, refektarzu, klasztornym ogrodzie, w konfesjonale. Był świadkiem niesamowitych zjawisk, cudów, uzdrowień, wielkich nawróceń, ale również dramatów.
Kiedy Ojcu Pio zakazano odprawiania publicznych Eucharystii, Emanuele jako jedyny służył mu do Mszy w klasztornej kaplicy. Wtedy też podjął się po raz pierwszy wielkiego dzieła obrony Ojca Pio przed oszczerstwami i prześladowcami. To naznaczyło całe jego późniejsze życie i dzięki temu wielu nazywało go najwierniejszym przyjacielem Ojca Pio, którego nigdy nie przestał wspierać i którego bronił do końca swego życia – również w latach 60-tych, podczas drugiej fali prześladowań świętego Stygmatyka. Mimo że jego późniejsze życie toczyło się z daleka od San Giovanni Rotondo, także w sensie duchowym, to na zawsze zostało przeniknięte tym wszystkim, czego doświadczył i czego nauczył się, stojąc u boku Ojca Pio.
Do niewielkiej wsi wyruszają dziesiątki pielgrzymów. Charyzmatyczny uzdrowiciel twierdzi, że może uleczyć każdego. W Świątyni nie wszystko jednak jest takie, jakie się wydaje...
Tymczasem w życiu Anki pojawia się troje tajemniczych nieznajomych. Trzymają się razem, o ich przeszłości krążą niestworzone historie. Anka wpakuje się w kłopoty, to pewne. Pomóc jej będzie mógł tylko Tytus Grójecki, fanatyk horrorów, gier komputerowych i zjawisk nadprzyrodzonych. Czy zdoła ocalić dziewczynę, którą kocha?
Piękna, utalentowana, obdarzona charakterystycznym, głębokim kontraltem. Jej piosenki o najróżniejszych barwach miłości kochali wszyscy. Wiera Gran była najpopularniejszą żydowską pieśniarką w końcu lat 30. W czasie wojny występowała w lokalach warszawskiego getta. Aż zdarzyło się coś, co przekreśliło jej karierę na zawsze – oskarżenie o współpracę z niemieckim okupantem. Do końca życia próbowała oczyścić swoje imię, walcząc z piętnem kolaborantki. “Oskarżona: Wiera Gran” to nie tylko biografia. To próba rozliczenia się z przeszłością.
Oskarżona: Wiera Gran odnosi międzynarodowy sukces, została przetłumaczona na jedenaście języków, w tym angielski, francuski, niemiecki i hebrajski.
Zygmunt Szczęsny Feliński (1822–1895), arcybiskup metropolita warszawski w latach 1862–1863, zapisał się w historii Polski oraz myśli Kościoła zachodniego przede wszystkim za sprawą swej kanonizacji w roku 2009. W szerszej świadomości społecznej funkcjonuje również jako autor dwutomowych Pamiętników, monumentalnego dzieła stanowiącego wielo-barwną, acz w swej istocie niezwykle skomplikowaną, panoramę społeczną XIX wieku. Znamienny pozostaje jednak fakt, iż Zygmunt Szczęsny był również — a może przede wszystkim — bardzo płodnym pisarzem, utalentowanym filozofem i ciekawym poetą; osobiście znał wiele sławetnych postaci XIX–wiecznej sceny politycznej, był przyjacielem najznakomitszych pisarzy i poetów, to na jego rękach odszedł na zawsze Juliusz Słowacki.
Niniejsza książka jest próbą syntetycznego przedstawienia twórczości pisarskiej Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, która to twórczość w dużej mierze pozostaje nieznana szerszemu gronu czytelniczemu, a przy tym, jak dotąd, nie znalazła także większego zainteresowania literaturoznawców i historyków literatury.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
