Illustration is no longer just illustration. Today, illustrators write and create children's picture books and graphic novels; they structure information through infographics; they design logos, fonts, and other typographical applications; they contribute to the editorial design of newspapers and magazines; they apply their talents to advertising and fashion; and they develop and produce their own products on the basis of their creations. Despite the fact that all of these activities are based on illustration, each of them has its own rules and its own specialists, tasks, and job descriptions to go along with them.
Against this background, A Life in Illustration gives an insider‘s look at the diverse facets of this creative medium through extensive portraits of today‘s leading illustrators. Perceptive texts and images describe the work and day-to-day activities of outstanding talents including Christoph Niemann, Andrea Ventura, Jan Van Der Veken, Peter Grundy, Jessica Hische, and the New York Times’s Jonathan Corum.
A survivor's account of the Tiananmem Square massacre, told through photographs taken at the event. The colours of the photographs have been inverted to create a more interactive and thought-provoking experience Inspired by the reform movements in the Soviet Union and Eastern Europe, student protests began to form in China in the spring of 1989. They made Tiananmen square their central meeting place. Unsettled by this public display of dissent, on 3 and 4 June the Chinese army violently crushed the protests. There are no official figures for the number of victims. 2600 people are estimated to have been killed, and 7000 injured. The photographer Xu Yong, aged 35 at the time, was among the survivors. He captured the chaotic scenes on celluloid. In 2014, he published his photos in a book that was banned by the board of censors. This new edition, published by Verlag Kettler, makes the book available to the public. Xu has not retouched the photographs. He reproduces the negatives with inverted colours, which can only be deciphered once the color inversion function on mobile phones or tablets is activated. Consequently, his work represents an eerie yet authentic perspective on this watershed moment in Chinese history.
Art plays an important role in the life and design of both Elsa Schiaparelli and Miuccia Prada. Schiaparelli's collaborations with the Surrealists Salvador Dalí and Jean Cocteau, and Prada's interest in and support of contemporary artists, as reflected in the collections and galleries of the Fondazione Prada, have brought art and fashion into close proximity, in a direct, synergistic, and culturally redefining relationship. It seems especially fitting, therefore, that their inventive creations be the subject of an exhibition at The Metropolitan Museum of Art.
Schiaparelli and Prada: Impossible Conversations considers the striking affinities between these two iconic Italian designers from different eras: Schiaparelli, who worked in Paris from the 1920s until her house closed in 1954, and Prada, who took over her family's Milan-based business in 1978. Inspired by Miguel Covarrubias's "Impossible Interviews" for Vanity Fair in the 1930s, Harold Koda and Andrew Bolton, respectively Curator in Charge and Curator of The Costume Institute, conceived of this exhibition and accompanying publication as a series of imaginary conversations between these women to suggest new readings of their most innovative work.
Remember Me: Pink Floyd in Objects tells the story of the great psychedelic rock band through items that they created, instruments they played, music they wrote and posters, photographs and props from their amazing stage shows. A strange collection of vehicles, posters, tickets, instruments, records and press cuttings come together to tell the story of decades of music in a new and innovative way. The history of Pink Floyd has been related before... but never like this.
Simo Heikkilä jest fińskim projektantem i architektem wnętrz. Karierę rozpoczął od projektowania sklepów i wystaw dla Marimekko, a następnie zajął się projektowaniem mebli. Książka ma na celu przedstawienie życia i twórczości Simo Heikkilä w szerszym kontekście historycznym i stylistycznym.
Patrz mi w oczy"" to niezwykła książka, to opowieść o zespole Aspergera napisana przez kogoś, kto doświadcza go na co dzień, a jednocześnie jest cenionym terapeutą, który przez wiele lat pomagał dzieciom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Autor daje nam jedyną w swoim rodzaju okazję spojrzenia na świat swymi oczyma, pokazuje jak to jest być w jego głowie. To więcej niż autobiografia, to mądra, cenna refleksja, czasem wzruszająca, czasem zabawna, ale przede wszystkim szczera do bólu. Pełna też użytecznych, przetestowanych w praktyce, wskazówek dla osób zmagających się z ASD i ich rodzin, znajomych czy pracodawców. Pozycja obowiązkowa dla osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, rodziców i nauczycieli dzieci z ASD, psychologów i terapeutów zainteresowanych tematem. Ale nie tylko.Jeśli chcecie się dowiedzieć:dlaczego autor je wszystko, co przed nim postawią, chociaż nienawidzi jedzenia;dlaczego umawianie się na randki dla nastolatka może być problematyczne;jak według autora wygląda praca marzeń;jakim mężem jest autor i z czym może zmagać się małżonek osoby z ASD (te informacje ujawnia jego żona);i co zespół Aspergera ma wspólnego z uczeniem się hipnozy,to ta książka jest dla Was.
"Kard. Stefan Wyszyński. Człowiek, który poprowadził Kościół i Naród ku wolności" jest 39. wydaną książką Piotra Stefaniaka. Przywołuje on w niej Prymasa Tysiąclecia, który prowadził Kościół, swój Naród i Polskę przez mroczną, ponurą noc stalinowską i dekady komunistycznego zniewolenia. Kim był? Bezsprzecznie mężem opatrznościowym, apologetą wolności Kościoła i swobody, wyznawania wiary przez człowieka w czasach ideologii socjalizmu.
Zapłacił za to wielką cenę, zwłaszcza w postaci powszechnego niezrozumienia.
Prześladowany przez komunistów stał się opoką dla zgnębionego i łaknącego wolności i sprawiedliwości Narodu.
Mnich z mokki to prawdziwa historia Amerykanina jemeńskiego pochodzenia, wychowanego w San Francisco, który marzy o wskrzeszeniu pradawnej sztuki uprawy jemeńskiej kawy, lecz wojna domowa powoduje, że zostaje uwięziony w Sanie. Mokhtar Alkhanshali ma dwadzieścia cztery lata i pracuje jako portier, gdy przedmiotem jego fascynacji staje się historia kawy i fakt, że centralne miejsce zajmuje w niej Jemen. Wyjeżdża z San Francisco i wyrusza w podróż do ojczyzny przodków, żeby odwiedzić plantacje na urwistych zboczach wysoko w górach Jemenu. Zbiera próbki kawy, organizuje plantatorów i jest bliski odniesienia sukcesu, gdy kraj ogarnia wojna domowa. Na ziemię spadają saudyjskie bomby, amerykańska ambasada zostaje zamknięta, a Mokhtar musi znaleźć sposób na wydostanie się z Jemenu, nie dysponując niczym poza nadzieją. Mnich z Mokki opowiada o odważnym młodym wizjonerze, który podąża za prawdziwie amerykańskim marzeniem. „Emocjonująca opowieść o życiu pełnym odwagi i pasji”. Enterteinment Weekly „Zapierająca dech”. The Guardian „Nieskończenie interesująca”. San Francisco Chronicle „Wciągająca”. Los Angeles Times
Published to coincide with the first UK retrospective of work by Edward Krasinski (1925 -2004), one of the most important Polish artists of the twentieth century. This richly illustrated publication will investigate the development of Krasinski's unique formal language, showcasing works spanning over fifty years of the artist's remarkable career. Introduced by Tate curator Kasia Redzisz, a series of texts by leading scholars present fresh research on Krasinski's practice, placing it within a wider global context. Featuring rarely reproduced artworks and documentary photographs, as well as previously unpublished archival materials and a fully illustrated chronology, this is the definitive English-language volume on one of the most important Polish artists of the twentieth century.
This is the story of Monty Python, one the most popular and influential forces in modern comedy-and of their TV show-told in words and images. This celebratory book includes 22 removable facsimiles of rare memorabilia from their official archives, including hand-scribbled scripts, cue sheets, character lists, posters, and animation artwork. Written with active input from the Pythons themselves, the book recounts the adventures of all six members and their TV show, from early days in the Cambridge Footlights through early appearances on the BBC, global stardom, the inevitable fights, and their triumphant reunions.
Książka ""Moje komiksy Vol. 1. Od Tajfuna do Supermana"" zabiera czytelnika w nostalgiczną, ale także pełną odniesień do współczesności, podróż przez fantastyczne światy. Wszystko zaczyna się na odległej planecie, terroryzowanej przez straszliwe monstrum, a kończy w świecie opanowanym przez superbohaterów. W trakcie tej wyprawy dowiecie się, co Tytus zawdzięcza radzieckiemu Sputnikowi, czym Łamignat zezłościł Swaroga oraz dlaczego Superman zakłada majtki na rajtuzy!Paweł przelał na papier swoją wieloletnią miłość do medium, które nie raz i nie dwa było uważane za dziecinne i gorsze. W niniejszej publikacji nie tylko obcuje ze sztuką komiksu, ale punktuje najważniejszych przedstawicieli gatunku i tytuły, które ukształtowały go jako odbiorcę popkultury komiksowej i nie tylko. Przybliża fantastyczne światy z wirtuozerską precyzją!Marcin Andrys, ParadoksBez akademickiego zadęcia, z pełną miłością do medium, ale jednocześnie bez zaślepienia nostalgią. Drobiazgowa wiedza przepleciona różnymi ciekawostkami tworzą pozycję, którą czyta się z prawdziwym zainteresowaniem.Damian ""Damex"" Maksymowicz, DC ManiakPaweł nadał swojej książce przewrotny tytuł. Opisując, czasem w sposób bardzo osobisty i emocjonalny, tych kilka komiksów, które wywarły na nim największe wrażenie, oferuje solidną dawkę rzetelnej wiedzy oraz faktów na temat poszczególnych autorów i ich dzieł.Marcin Osuch, EsensjaPaweł włożył w tę książkę całe serce. Serce, które bije dla komiksu.Jakub Syty, ThorgalverseMoje komiksy to książka pełna emocji. Zarówno poprzez sentymentalne podróże do czasów dzieciństwa, jak i współczesne spojrzenie na zjawisko komiksu i dyskusje, jakie się wokół tego gatunku toczą. To pozycja intrygująca, która jest żywym świadectwem fana, pełnym miłości do tej formy sztuki.Jakub Wołosowski, KZ
Prezentowana monografia, wydana przez Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą POLONIKA i Towarzystwo Naukowe "Societas Vistulana", jest pierwszym tak wszechstronnym i wieloaspektowym opracowaniem poświęconym wileńskiej nekropolii. Publikacja wpisuje się w nurt badań naukowych nad dziedzictwem kultury i sztuki polskiej pozostającej poza granicami Rzeczypospolitej. Z satysfakcją przekazujemy Czytelnikom książkę, w której niezwykle rzetelnie opracowane teksty, opatrzone bogatym materiałem ilustracyjnym, uzupełnionymi przez nieznane dotąd archiwalia, wzajemnie dopełniają się, tworząc jednorodną opowieść. Uwzględnia ona zarówno historię miejsca, ocenę wartości artystycznej nagrobków, grobowców i kaplic, epigrafikę nagrobną, jak i kompozycję przestrzenną cmentarza z analizą szaty roślinnej. Książka jest poniekąd kroniką wileńskiej Rossy, ukazującą równocześnie symboliczne znaczenie tej nekropolii.
Cmentarz Na Rossie - jedna z najstarszych nekropolii w Europie i jedna z najważniejszych polskich nekropolii narodowych, jest miejscem szczególnym; jego wielowątkowa i różnorodna przestrzeń, jego zmienne, niejednokrotnie burzliwe dzieje nierozerwalnie związane są z losami miasta, którego stanowi integralną część - z historią Wilna ostatnich dwustu lat. Recenzowana monografia jest pierwszą publikacją powstałą jako dwugłos badaczy polskich i litewskich, analizujących wespół przeszłość i wartości kulturowe tego wspólnego dziedzictwa Polaków i Litwinów, jakie stanowi nekropolia Na Rossie"
(dr hab. Małgorzata Dolistowska, prof. Politechniki Białostockiej)
Niewątpliwie otrzymujemy wyraźnie rozszerzoną bazę faktograficzną tej nekropolii, mimo wielu, bardzo ważnych wcześniejszych tego typu publikacji. Takie elementy jak metodycznie przeprowadzona analiza i ocena stylistyczna wielu obiektów, są dokonane po raz pierwszy. Otrzymaliśmy również niezwykle drobiazgową relację ze zdarzeń po 1935 roku. Po raz pierwszy dokonano tak szczegółowej analizy szaty roślinnej cmentarza. Aspekt literacki znakomicie przybliża nas do atmosfery i kultury XIX i I poł. XX wieku
(dr hab. Zbigniew Bania, prof. Uniwersytetu Łódzkiego)
Zbiór niepublikowanych listów i „starego” Pamiętnika Marka Hłaski jest tomem niezwykłym z dwóch powodów. Po pierwsze: prezentowane listy rzucają zupełnie nowe światło na relacje pisarza z ojczymem i matką. Okazuje się, że zależności łączące członków niezwykłego trójkąta Hłasków-Gryczkiewiczów są zupełnie odmienne od ogólnie panującej opinii. Mit zbuntowanego nastolatka, niezdrowo przywiązanego do matki i jednocześnie nienawidzącego swego ojczyma, poddany musi zostać zdecydowanej rewizji. Drugą niezwykłością tego tomu jest wydobycie z niepamięci młodzieńczego pamiętnika Marka Hłaski, stanowiącego wspaniały kontekst dla pierwszego Dziennika Agnieszki Osieckiej. Przyszły prozaik barwnie opisuje realia powojennej Polski, swoją prostolinijnością rozbawiając czytelnika do łez.
Opowiadania zgromadzone w niniejszym tomie powstały w latach 1951–1956. Należą więc do juweniliów Marka Hłaski. Na ich podstawie wytyczyć można drogę, jaką przebył początkujący pisarz: od zafascynowanego socrealizmem szofera po prowokującego władzę autora Pierwszego kroku w chmurach.
Utwory stanowią podróż sentymentalną do czasów Polski stalinowskiej i jej często zniekształcanego przez literaturę obrazu.
Najlepsze lata naszego życia zawierają teksty wcześniej niepublikowane, zachowane w archiwaliach Marka Hłaski, dopełniające jego spuściznę literacką.
Nieopublikowana powieść Marka Hłaski Wilk była jego debiutem literackim, choć na publikację musiała czekać ponad sześćdziesiąt lat.
Wilk to historia chłopaka z Marymontu, dorastającego w dwudziestoleciu międzywojennym. Rysiek Lewandowski mieszka w biednej dzielnicy. Środowisko lumpenproletariatu to głównie złodzieje i bezrobotni, bezustannie szukający okazji do zarobienia kilku groszy. Młody człowiek, zapatrzony w westerny, szuka dla siebie szlachetnego wzorca do naśladowania, aby zmienić otaczające go realia. Śni o lepszym życiu, nie do końca wiedząc, czym to „lepsze życie” ma być.
W 2015 r. ukazały się dwie wersje powieści: popularna i naukowa. Pierwsza opatrzona została obszernymi przypisami. Wersja naukowa natomiast zawiera, poza samą powieścią, wstęp historycznoliteracki wyjaśniający genezę Wilka, a także podejmujący próbę przybliżenia struktury dzieła.
Ścieżka Nejca Zaplotnika, która doczekała w kraju autora 15 wydań, uznawana jest za jedną z najważniejszych książek górskich w historii, która zmieniła nie tylko samo postrzeganie wspinaczkowego świata, ale także spojrzenie na literaturę górską. Doceniło to jury najważniejszej nagrody w dziedzinie literatury górskiej w Polsce. Podczas Festiwalu Górskiego im. Andrzeja Zawady w Lądku-Zdroju Ścieżka otrzymała tytuł Książki Górskiej Roku 2019 w kategorii Wspinaczka.Jestem skazany na wolność, tak wolny, że wśród ludzi, którzy mnie kochają, i między tymi, którzy mnie nie lubią, pozostaję samotny. Samotny wśród swoich pragnień, marzeń, chęci, samotny na swojej wiecznej ścieżce pisze Zaplotnik w Ścieżce. Legenda słoweńskiego wspinania porusza bowiem w swojej książce nie tylko temat przygody, niezwykłych wyczynów i dokonań (a na przełomie lat 70. i 80. XX wieku osiągnął on mistrzostwo we wszystkich dyscyplinach, które uprawiał). Zaplotnik zmusza nas także do refleksji, dzieląc się z czytelnikiem swoistą filozofią życiową, mieszając romantyzm ze sportowym duchem.Bo blisko 40 latach od pierwszego wydania, Ścieżka w końcu ukazała się w Polsce! To doskonała okazja dla każdego miłośnika gór, by poznać bliżej historię jednego z najwybitniejszych wspinaczy i książkę, która według Bernadette McDonald wyniosła literaturę górską na nowy poziom.Gdziekolwiek okiem sięgnąć, wszędzie tylko góry. Śmiałe skalne iglice, lodowce, potężne zbocza najwyższych szczytów świata. Stękanie lodu pode mną, śnieżne zawieje, zimne noce, zamierający szum potoku, powoli skuwanego lodem przez mróz, wiatr, który próbuje cię oderwać od ściany i zrzucić w czeluść, wymęczone twarze i gorejące oczy przyjaciół, zalodzone brody, odmrożone palce, trzask drewna w ogniskach, ciche murmurando pieśni, drobne pęknięcia w skale, które wskazują właściwą drogę, wrażenie nieważkości, drogi, ścieżki, lotniska, dzieci, dom, praca, bezsenne noce, błoto po kolana, deszcz, pijawki, strach, odwaga, solidny trening dzień po dniu, imprezowanie, szalony wyścig, powolny, cichy marsz samotnego wędrowca, sukcesy, szczęście, smutek, rozczarowanie, śmierć, harówka bez odpoczynku, leniuchowanie, ciepły dom, miłość, niebezpieczeństwo, przygodyTo wszystko moje życie. Ścieżka, która prowadzi nie gdzie indziej, tylko do kolejnej ścieżki, a ta z kolei na następne skrzyżowanie. Bez końca. Wolność w najpełniejszym tego słowa znaczeniu. Jestem skazany na wolność, tak wolny, że wśród ludzi, którzy mnie kochają, i między tymi, którzy mnie nie lubią, pozostaję samotny. Samotny wśród swoich pragnień, marzeń, chęci, samotny na swojej wiecznej ścieżce. Ta historia nie powstała w wyobraźni przy kominku; słowa wzrastały we mnie, kiedy pot zalewał mi oczy, a ja testowałem siłę swojej woli i granice ludzkich możliwości. Przetestowałem je gruntownie. Tak gruntownie, że wiem doskonale, jak bardzo się do nich zbliżyłem i że wielu innych dojdzie dalej. Na tym polega potęga życia. (fragment)
Kiedy Andrea Gillies wraz z mężem, trójką dzieci i teściami przeprowadzała się do dużego wiktoriańskiego domu położonego w jednym z odległych zakątków na północy Szkocji, nie miała pojęcia, jak niezwykłe czeka ich doświadczenie. Opiekując się chorą na alzheimera teściową, Gillies towarzyszyła jej w szczególnej podróży – w przejściu z realnego świata do alternatywnej rzeczywistości demencji. Opiekunka to nie tylko opowieść o życiu w cieniu alzheimera, to także sprawozdanie z fascynującego śledztwa, które odsłania mechanizmy rozwoju choroby. To książka, która stawia przed nami najbardziej fundamentalne pytania: Kim jesteśmy? Czy nadal będziemy sobą, jeśli zostaniemy pozbawieni wspomnień? Czym jest ludzka dusza?
Książkę poleca Polskie Stowarzyszenie Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera.
„Ta książka to pamiętnik z kilku lat opieki nad chorą na alzheimera, który daje nam szansę wejścia w świat cierpiącego człowieka i zrozumienia go. To także przejmujący opis prób radzenia sobie z uciążliwymi objawami choroby i emocjami, które pojawiają się w czasie wieloletniej opieki nad bliskim. Dzięki „Opiekunce” możemy zobaczyć, jak inni radzą sobie w tym nowym, zmienionym przez chorobę świecie.” Alicja Sadowska, Prezes Polskiego Stowarzyszenia Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera
„To nie jest dziennik młodej Brytyjki z czasu opieki nad teściową pogrążającą się w otchłani choroby Alzheimera. A przynajmniej nie tylko. To też książka o poszukiwaniu człowieczeństwa – w płatach czołowych mózgu, w hipokampie, bo przecież nie w sercu, choć – jak zauważa autorka — to ten mięsień zwykło się uważać za mieszkanie duszy. Wszystko w porządnej, niemal popularnonaukowej obudowie. To także książka o poszukiwaniu człowieczeństwa w sobie.
Kiedy tytułowa opiekunka Andrea namawia chorą Nancy do zdjęcia trzech swetrów w upał albo myje ją z ekskrementów, to ważne jest, jak się z tym czuje Nancy, ale ważniejsze, jak się z tym czuje Andrea. Autorka opisuje to bez litości – dla siebie i dla czytelnika.
To kawał szczerej literatury o problemach, które na początku XXI wieku dotykają miliony ludzi. Naprawdę współczesna literatura.”
Wojciech Staszewski, autor książki „Ojciec.prl”
„Głęboko poruszająca.” Daily Mail
„Wspaniała książka – szczera, niepokojąca, pełna czułości, czasem złości, często zabawna. Autorka zabiera nas w świat demencji, dociekając, co to znaczy być człowiekiem.” Deborah Maggach
„Przejmująco szczera opowieść.” Daily Express
„„Opiekunka” to inteligentnie napisana książka, która wymyka się klasyfikacjom. Gillies z ujmującą szczerością opisuje zarówno codzienne sytuacje, jak i momenty, kiedy fale gwałtownych emocji, złości i poczucia winy rozbijają pozory, że dajemy sobie radę.” The Times Literary Supplement
„Relacja Andrei Gillies z życia z osobą chorą na alzheimera to idealne połączenie żywej narracji z taką dawką wiedzy, którą czytelnik się nie udławi. To fantastyczna książka – bardzo realistyczna, ale doprawiona czarnym humorem.” Jo Brand
„To jedna z najbardziej poruszających i najważniejszych książek, jakie przeczytałem o chorobie Alzheimera.” John Bayley
„Przemyślana, pouczająca i prawdziwa (…) bardzo dobra i bardzo potrzebna książka.” Sir Richard Eyre
„Niewiarygodnie wnikliwa (…), rozpaczliwie szczera książka. (…) Andrea Gillies jest błyskotliwą prozaiczką, która z poetycką swobodą sięga po metaforę i ma cięty dowcip zrodzony ze złości i smutku.” Prof. Raymond Tallis
„W „Opiekunce” znajdziemy nadzieję, człowieczeństwo i poświęcenie.” The Catholic Herald
„Najbardziej poruszające w Opiekunce jest to, w jaki sposób Gillies przedstawia coraz większą presję, której doświadczają opiekunowie w związku z rozwojem choroby, kiedy pacjent, któremu początkowo zdarzało się o czymś zapomnieć, nie pamięta już ważnych wydarzeń ze swojego życia, przestaje rozpoznawać członków rodziny, aż w końcu dociera do stadium, które Gillies nazywa „najmroczniejszym cieniem”.” The Lancet
Transplantacja. Dla jednych straszne słowo, dla innych nadzieja. Daje życie i daje zdrowie. Niektórzy nic o niej nie wiedzą, inni nic nie chcą wiedzieć. Opisujemy cztery prawdziwe historie. Jest nas czworo. Połowa po przeszczepach, połowa poważnie chora. Aktualnie wszyscy zdrowi. Piszemy w różnym stylu i mamy różną wrażliwość. Piszemy i poważnie, i żartobliwie, ale zawsze szczerze. Tacy jesteśmy w normalnym życiu. I jesteśmy tacy jak Ty. Mamy wyjątkowe doświadczenia i dzielimy się nimi z Tobą. Jeśli chorujesz – musisz przeczytać. Jeśli choruje ktoś bliski Ci – musi dostać tę książkę. Jeśli jesteś zdrowy – przeczytaj, obserwuj siebie i innych, i działaj, gdy zauważysz symptomy choroby. Jeśli nie wierzysz w transplantację – uwierz. Jeśli się boisz – przestań. Autorzy
Cieszę się, że ta książka powstała. Pacjenci i ich bliscy znajdą w niej praktyczne porady na trudny czas, prawdziwe pokrzepienie i otuchę, a dla personelu medycznego będzie ona innym spojrzeniem na bliski i jednocześnie odległy świat chorego człowieka. Dorota Miszewska-Szyszkowska, lekarz transplantolog, nefrolog
W takie teksty zanurzam się absolutnie… Czytam, przeżywam, analizuję, interpretuję, mimowolnie przenoszę niektóre wątki do swojego świata. To treści niezwykle osobiste, a jednocześnie bardzo fachowe. Z jednej strony imponująca dokładność relacji z przebytych chorób (materiały medyczne, wyniki, zdjęcia, opisy objawów, stanów fizycznych i emocjonalnych) – czyli rzetelne ujęcie medyczne. Z drugiej strony ogromny ładunek osobisty. Szczerość i otwartość tych relacji wzrusza, a momentami wręcz krępuje – jesteśmy w przestrzeni prywatnej, intymnej, jakbyśmy czytali czyjś pamiętnik. Poznajemy trudne historie chorób, przez które przeszli bohaterowie tej książki, a jednocześnie widzimy silnych, pełnych dobrej energii ludzi, którzy zarażają optymizmem i wiarą, że z każdej traumy można wyjść obronną ręką. I chyba właśnie to – poza samym wyzdrowieniem – jest dla czytelnika najbardziej pokrzepiające. Całość świetnie napisana, bardzo spójna, czyta się jednym tchem. Z przyjemnością wesprzemy autorów w wydaniu tej książki i wprowadzeniu jej na rynek księgarski. Agnieszka Sokołowska, menedżer projektu Rozpisani.pl
Historia pierwszego zimowego wejścia na Mount EverestOpowieść Leszka Cichego legendarnego lodowego wojownikaO ambicji, pragnieniu przekraczania granic i sensie eksploracji świataGdyby to nie był Everest, tobyśmy chyba nie weszli to słynne zdanie wypowiedział Leszek Cichy 17 lutego 1980 roku. Tego dnia wraz z Krzysztofem Wielickim dokonał czegoś, co wydawało się niemożliwe. Jako pierwsi ludzie stanęli zimą na szczycie ośmiotysięcznika. I to od razu najwyższego!Jak do tego doszło? Dlaczego polscy himalaiści zdecydowali się oblegać szczyt Góry Gór zimą? Przecież było powszechne przekonanie, że Mount Everestu o tej porze roku zdobyć się nie da. Grupa śmiałków dowodzona przez Andrzeja Zawadę podjęła wyzwanie.Leszek Cichy ze swadą i szczerością opowiada o wydarzeniach sprzed czterdziestu lat. Już opis samych przygotowań do wyprawy w końcówce lat 70. powoduje szybsze bicie serca. I zdumienie ekipa dysponowała jednym porządnym namiotem szturmowym, a Krzysztof Wielicki wspinał się w okularach do spawania.Odwaga i strach, racjonalizm i brawura, ambicja, brak pokory i chęć zapisania się w historii z jednej strony, z drugiej - liczne chwile zwątpienia i słabości. Książka Gdyby to nie był Everest..., ukazująca się w czterdziestą rocznicę pierwszego zimowego wejścia na najwyższą górę świata, to świetny dokument, w którym Leszek Cichy i słuchający jego wspomnień Piotr Trybalski nie tylko odtworzyli całą drogę na szczyt Everestu, ale też uchwycili niezwykły, najważniejszy moment złotej epoki polskiego himalaizmu.Książkę Gdyby to nie był Everest... wzbogacają publikowane po raz pierwszy rozmowy z bazy i obozów pod Mount Everestem z 1980 roku spisane z oryginalnych taśm, nieznane, wyjątkowe fotografie ze słynnej wyprawy oraz fascynująca historia początków batalii o Górę Gór.
Obszerna (ponad 280 stron) udokumentowana zdjęciami biografia muzyka zespołu KORN, basisty Fieldiego.
Muzyk opisuje swoje życie, począwszy od dzieciństwa, poprzez wiek młodzieńczy, do osiągnięcia sukcesu z nu-metalowym zespołem KORN.
Skomplikowana historia, pełna złych rzeczy, brudnego życia, ale zakończona spotkaniem ze Zbawicielem.
Candid, moving, exhilarating, uplifting, and frequently humorous, the words Oprah shares in What I Know For Sure shimmer with the sort of truth that readers will turn to again and again.
As a creative force, student of the human heart and soul, and champion of living the life you want, Oprah Winfrey stands alone. Over the years, she has made history with a legendary talk show (the highest-rated program of its kind), launched her own television network, become the USA's only African-American billionaire, and been awarded both an honorary degree by Harvard University and the Presidential Medal of Freedom. From all her experiences, she has gleaned life lessons – which, for fourteen years, she's shared in O, The Oprah Magazine's widely popular 'What I Know For Sure' column, a monthly source of inspiration and revelation.
Now, for the first time, these thoughtful gems have been revised, updated, and collected in What I Know For Sure, a beautiful book with a ribbon marker, packed with insight and revelation from Oprah Winfrey. Organized by theme – joy, resilience, connection, gratitude, possibility, awe, clarity, and power – these essays offer a rare, powerful and intimate glimpse into the heart and mind of one of the world's most extraordinary women, while providing readers a guide to becoming their best selves.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
