Lekarka, żona, matka, która ofiarowała siebie za swe poczęte dziecko. Zaniechała leczenia, by dać szansę rozwijającemu się w niej życiu.
Ponad 50 kościołów w Polsce posiada relikwie tej świętej. Już sama ta liczba świadczy o ogromnie żywym kulcie św. Joanny Beretty Molli (1922-1962), kanonizowanej raptem 20 lat temu.
Przedstawiamy Państwu niepublikowane do tej pory wspomnienia bliskich i współpracowników, świadectwa, które pomogą przybliżyć postać tej włoskiej świętej, patronki m.in.: matek w stanie błogosławionym, dzieci poczętych, małżeństw, rodzin.
Są tacy święci, których samo wspomnienie wywołuje szybsze bicie serca. Taka jest św. Joanna Beretta Molla. Ta książka pozwala poznać jej niezwykłość w codzienności. Pokazuje, że święty to taki człowiek, z którego dosłownie promieniuje podobieństwo do Boga.
U świętej Joanny Beretty Molli uderza mnie miłość do bliskich i do nieznanych osób. Ona kochała ludzi na wzór Boga. To taka święta, która fascynuje miłością!
Fascynuje też to, z jaką pasją żyła nie tylko jako żona, mama i lekarka. Interesowała się modą, wędrowała po górach, malowała, zarażała entuzjazmem i szukaniem piękna! Zachęcam do poznania tej niezwykłej Świętej dzięki tej książce.
Magdalena Korzekwa-Kaliszuk: prawnik, psycholog, żona, mama trójki dzieci, angażuje się w działalność na rzecz ochrony życia.
Mira Michałowska, z domu Zandel (1914-2007) - polska pisarka, dziennikarka, satyryczka i tłumaczka literatury amerykańskiej, m.in. Ernesta Hemingwaya, Sylvii Plath, George'a Bernarda Shawa czy Joan Didion. Na podstawie jej książki powstał kultowy dla kilku pokoleń serial Wojna domowa. Pisała powieści, książki dla dzieci, felietony, opowiadania oraz sztuki teatralne, po polsku i po angielsku. Wprowadziła do Telewizji Polskiej program "Tele-Echo". Zaczynała pisać w latach pięćdziesiątych dla "Przekroju", a kończyła na publikowaniu w "Twoim Stylu". Żona ambasadora, intelektualistka mówiąca kilkoma językami, zaprzyjaźniona z pisarzami, politykami, krótko mówiąc: kobieta światowa.Mało kto wiedział, że jednocześnie przez całe życie cierpiała na depresję i PTSD, ponieważ cała jej rodzina zginęła w Zagładzie. Monika Ksieniewicz-Mil kreśli wnikliwy portret tej niezwykłej postaci, wyraźnie zaznaczając tło epoki, okresu wojny i czasów komunizmu w Polsce, i pokazując, że historia nigdy nie jest czarno-biała."Mira Michałowska wymyka się jednoznacznym opisom i ocenom. Była dziennikarką i ceniła fakty, a jednocześnie jako pisarka lubiła konfabulację. Mieszanka prawdy i zmyśleń mogłaby charakteryzować jej biografię. A jednak Monika Ksieniewicz-Mil mozolnie rozwikłuje wszelkie niedopowiedzenia i paradoksy, zostawiając nam możliwość wyboru co do losów "kobiety światowej", która miała mimo wszystko tak bardzo polską historię."Sylwia Chutnik"W życie Miry Michałowskiej niemal trudno uwierzyć. Kto by pomyślał, że można być jednocześnie żoną dyplomaty i scenarzystką kultowej Wojny domowej, kobietą luksusową zarówno w PRL-u, jak i w Nowym Jorku, mentorką Jerzego Kosińskiego i przyjaciółką Antoniego Słonimskiego. Osobą dowcipną, błyskotliwą i serdeczną, choć skrywającą przed wszystkimi prawdę o swoim życiu. Jak to dobrze, że Monika Ksieniewicz-Mil postanowiła ocalić od zapomnienia postać Michałowskiej i zrobiła to w sposób brawurowy. Od książki trudno się oderwać, polecam gorąco."Magdalena Grzebałkowska
EXCLUSIVE book-length interview with THE PRESIDENT WHO CHARTED POLAND’S COURSE through the biggest CHALLENGES and BREAKTHROUGHS of the last 40 years.
A fascinating insight into the decisions that shaped Poland’s path from COMMUNISM to DEMOCRACY, from the WARSAW PACT to the EUROPEAN UNION.
His election in 1995 took the nation completely by surprise. By the end of his second term, however, Aleksander Kwaśniewski had become one of the most respected and popular politicians in the country – and his standing remains undiminished: he consistently ranks among the most popular and trusted figures in public life.
Co-architect of a new Constitution for the new Poland, he went on to lead Poland into NATO and the European Union.
Today more diplomat than politician, he looks back over his own path with detachment and depth, and evaluates perceptively the changes that Poland and the world have undergone in his lifetime.
In conversation with biographer Aleksander Kaczorowski, Kwaśniewski talks openly for the first time about his presidency, his family, and his own journey. He recalls conversations with Putin on Ukraine, reminisces about his friendships with some of the world’s greatest statesmen and women, from Clinton to Havel, and reveals fascinating inside information about the emergence of the current balance of power in Poland and on the global political scene. He also touches on more private matters, such as student escapades in the US and the USSR, the dogs he has loved and lost, and reconciling the roles of president, husband, and father to a teenage daughter. His story mirrors the recent history of Poland and East-Central Europe.
„Gierymscy. Zazdrosny talent” to biograficzna opowieść o dwóch wybitnych malarzach – Maksymilianie i Aleksandrze Gierymskich, których losy splatały się ze sztuką, chorobą, samotnością i wielkimi ambicjami.
Marek Sołtysik na podstawie ocalałej korespondencji, wspomnień przyjaciół i relacji świadków epoki rekonstruuje dramatyczne biografie braci, urodzonych w Warszawie, a działających na terenie całej Europy – od Monachium, zwanego bawarskimi Atenami, przez Rzym, aż po Paryż. Sceny z ich życia autor odtwarza m.in. na podstawie wspomnień Heleny Modrzejewskiej, Stanisława Witkiewicza, Ignacego Jana Paderewskiego.
To nie tylko historia wybitnych artystów, lecz także poruszający portret epoki, środowiska i ludzkiej kondycji.
Książka atrakcyjnie wydana, zawiera wkładkę z kolorowymi reprodukcjami dzieł obydwu malarzy.
Czy Kraków jest kobietą?
Wciągające opowieści o Polkach, które zmieniły bieg historii teraz w pakiecie.
Krakowianki. Twarze polskiej herstorii
Odnosiły sukcesy, przełamywały bariery, studiowały, walczyły o swoje prawa. Krakowianki to historie kilkunastu kobiet, które pochodziły z różnych epok, klas i zawodów. W książce znajdziesz miedzy innymi opowieść o prawdziwym imieniu Wisławy Szymborskiej i skąd wziął się zwyczaj zostawiania papierosów na jej grobie. Przeczytasz, gdzie naprawdę urodziła się Helena Rubinstein i o pierwszej studentce Uniwersytetu Jagiellońskiego Nawojce. Poznasz odpowiedz na pytanie, dlaczego Zofia Stryjeńska przebywała w szpitalu psychiatrycznym oraz jak doszło do tego, że Janina Ipohorska stała się szarą eminencją „Przekroju”.
Poznaj historie, które nigdy wcześniej nie ujrzały światła dziennego.
Krakowianki. Kontynuacja.
Herstoryczne portrety niezwykłych Polek
W kontynuacji Krakowianek zebrane są portrety zarówno owianych legendami średniowiecznych władczyń, jak i artystek awangardy, pionierek sztuki, muzyki i sportu oraz cichych bohaterek wojennych dramatów.
Jak Olga Boznanska– znana dziś na całym świecie malarka – mogła zostać bezkompromisową artystką w epoce zdominowanej przez mężczyzn? Czy Helena Modrzejewska– najsłynniejsza polska aktorka XIX wieku, która zachwycała publiczność od Krakowa aż po Kalifornię – naprawdę miała w zwyczaju podróżować z aligatorami, a występ zaczynać od wystrzału z rewolweru?
Dowiedz się więcej o bohaterkach kolejnej części Krakowianek.
Biografia totalna
Leonardo da Vinci
Niepokorny geniusz. Syn niewolnicy z Kaukazu. Obcy we własnym kraju.
Człowiek w nieustannym ruchu – krążący między miastami, dworami i kolejnymi ideami. Poszukiwacz wiedzy, wolności i sensu w zmieniającym się dynamicznie świecie doby renesansu. Artysta, który przekroczył granice epoki, swojego pochodzenia i samej sztuki.
Carlo Vecce – wybitny znawca renesansu – dociera do niepublikowanych wcześniej źródeł i na ich podstawie tworzy pełny obraz artysty. Ukazuje perspektywę bliskich Leonarda, a przede wszystkim samego mistrza. Głos Vinci ukryty na tysiącach stron manuskryptów. Jego wizje w rysunkach i obrazach, które wyprzedziły swój czas.
Ta książka nie tylko odsłania nieznane fakty z życia artysty, lecz także rzuca nowe światło na jego największe dzieła: Monę Lisę, Ostatnią Wieczerzę czy Zwiastowanie.
Jak zrodził się umysł, który stworzył epokę?
Kim tak naprawdę był chłopak z Vinci?
I dlaczego tak wiele swoich dzieł postanowił pozostawić niedokończonych?
Gierymski nie jest ani malarzem rodzajowym ani historycznym, ani fotografem, ale raczej kapłanem światła, którego tajemnice śledzi i wykłada nam jego piękności.Bolesław PrusKsiążka Aleksander Gierymski to pasjonujący esej o jednym z najwybitniejszych malarzy polskiego realizmu i prekursora impresjonizmu. Książka, napisana przez przyjaciela artysty i zarazem znakomitego krytyka, ukazuje malarza nie tylko jako samotnika, ale i twórcę głęboko oddanego prawdzie artystycznej.Witkiewicz z niezwykłą wrażliwością i przenikliwością analizuje drogę twórczą malarza, jego zmagania z niezrozumieniem oraz wielką miłość do światła, barwy i codziennego życia. Nowe wydanie wzbogacono o wstęp i zakończenie przybliżające biografię artysty oraz podsumowujące jego znaczenie w historiisztuki. Dodane komentarze historyczno-artystyczne osadzają Gierymskiego w kontekście epoki, środowiska artystycznego oraz przemian, jakie zachodziły w sztuce przełomu XIX i XX wieku.To lektura obowiązkowa dla miłośników malarstwa, historii i literatury artystycznej.
Leonardo da Vinci artysta, którego dzieła znają nawet ci, którzy nigdy nie byli w muzeum. Twórca Mona Lisy, najbardziej rozpoznawalnej twarzy w historii malarstwa, i Ostatniej Wieczerzy, kopiowanej, parodiowanej i reinterpretowanej na setki sposobów. Wokół jego obrazów krążą legendy o tajemnych kodach, zaginionych znaczeniach i spiskach godnych filmu sensacyjnego.Był malarzem, rzeźbiarzem, inżynierem, anatomem i wynalazcą. Projektował latające maszyny, badał ludzkie ciało, planował monumentalne pomniki, a przy okazji tworzył efekty specjalne, które zachwycały na dworach. Łączył naukę ze sztuką, a każdy temat zamieniał w wizję wyprzedzającą swoją epokę.Ten bogato ilustrowany album ukazuje Leonarda w pełnej skali od jego słynnych arcydzieł po szkice, konstrukcje i osobiste notatki, w których obok projektów machin wojennych można znaleźć choćby przepis na farbę do włosów. To historia człowieka, który chciał wiedzieć wszystko i pięćset lat później wciąż sprawia, że świat chce wiedzieć więcej o nim. Agnieszka Kijas krytyczka sztuki, pisarka oraz organizatorka spotkań i prelekcji na temat malarstwa. Prowadzi podcast Dawno temu w sztuce, gdzie w lekkim tonie opowiada o najwybitniejszych dziełach, jakie na przestrzeni wieków wyszły spod pędzli genialnych malarzy. Jest autorką książek o wybitnych artystach oraz monografii teatralnych. Jako dziennikarka i felietonistka promuje sztukę zarówno na żywo, jak i w przestrzeni online.
Są takie historie, których nie da się wyjaśnić.
Szkielet kobiety, który pojawia się i znika w pokrytej rdzą klatce zawieszonej na przydrożnym drzewie. Lewitujące dziecięce łóżka i krew płynąca z kranów w opowieściach o domu na amerykańskim przedmieściu. Światła samoczynnie zapalające się na sali sądowej podczas procesu w sprawie morderstwa „Hello Kitty”.
Czy słyszysz skrzypienie klatki mężobójczyni Marie-Josephte Corriveau? Czy czujesz cmentarną woń unoszącą się w nawiedzonym domu w Amityville? Czy dostrzegasz czającą się przy schodach postać bestialsko zamordowanej Fan Man-yee?
Zbliż się i wysłuchaj opowieści przekazywanych szeptem w blasku migoczącego płomienia świecy. Zmierz się z niewyjaśnionym.
Renata Kuryłowicz (Renata z Worka Kości) – historyczka sztuki, znawczyni w dziedzinie kryminalistyki i kryminologii. Pisze i opowiada o antropologii śmierci, zbrodniach i prawdziwej makabrze. Autorka bloga i podcastu true crime Zbrodnie bez cenzury. Zrealizowała m.in. sześcioodcinkową serię o Jeffreyu Dahmerze. Twórczyni autorskiego cocktail baru Worek Kości w Warszawie, pierwszego na świecie domu burleski i kryminału. Mama dwóch synów i dwóch kotów, wdowa.
Wraz z Karoliną Wigurą odbądź podróż po intymnej i osobistej opowieści o chorobie. Chcę, abyśmy były w swoich zmaganiach mniej samotne. Czasem na chorobę, bezsens i rozpacz z nią związane nie ma innego lekarstwa. W cierpieniu wciąż mamy prawo do wolności oraz do samostanowienia. Mamy prawo czuć się tak, jak się czujemy. Mamy prawo pragnąć być aktywne, witalne i atrakcyjne.Karolina Wigura (fragment książki) Endo wciąga i pochłania niczym szwedzki kryminał.Ewa Woydyłło To mały traktat o sprawach, o których do tej pory filozofom się nie śniło! (Bo byli mężczyznami.)Magdalena Środa Autorka odważnie dzieli się własnym doświadczeniem, pytając o kobiecość, płodność i cierpienie.Cveta Dimitrova Endometrioza to codzienna walka, często w ogromnej samotności. Ta książka szerzy wiedzę o tej chorobie nie tylko w sposób medyczny, ale co ważniejsze bardzo osobisty.Mary Komasa
Patriota, strażnik pamięci Józefa Piłsudskiego, historyk Trudno w kilku słowach opisać bogate życie prof. Zbigniewa Wójcika (1922-2014), wybitnego badacza XVII w., autora wielu książek poświęconych temu okresowi, wieloletniego pracownika Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk i okresowo wykładowcy na Harvard University, a także zasłużonego archiwisty. Profesor Wójcik był nie tylko badaczem historii, ale i jej świadkiem. Jego życie przypadło na czas ważnych wydarzeń historycznych, dzięki czemu mógł spotkać wielu bohaterów znanych z kart książek historycznych. Angażował się w popularyzowanie wiedzy o Marszałku Józefie Piłsudskim w trudnych latach osiemdziesiątych, gdy trzeba było odkrywać prawdziwą wersję historii, a także w starania o trwałe upamiętnienie tej postaci. W czasach komunizmu działał w opozycji, za co karano go zakazem wyjazdów zagranicznych, a jego prace obejmowano cenzurą. W uzależnionym od ZSRS kraju był niezależnym historykiem i niezależnym obywatelem. W opinii jednego z recenzentów Zbigniew Wójcik już za życia był legendą, a jak wielką, to widać najlepiej po przeczytaniu niniejszej biografii.
Franciszek Smuda był czterdziestym czwartym selekcjonerem reprezentacji Polski, ale zanim stanął przy linii bocznej na Euro 2012, przebył drogę, która w polskiej piłce wydawała się niemożliwa. Nie miał matury, na emigracji czyścił zbiorniki po ropie i tapetował mieszkania, a jednocześnie jako piłkarz obcował z legendami: rywalizował z Pelém, obstawiał wyścigi konne z George’em Bestem, przyjaźnił się z Kazimierzem Deyną. Jednak dopiero jako trener odmienił piłkarską Polskę – wprowadził Widzew Łódź do Ligi Mistrzów, budował potęgę Wisły Kraków, w Lechu Poznań trenował Roberta Lewandowskiego.
Biografię Franza Jan Mazurek buduje z czterdziestu czterech scen – barwnych, prawdziwych. Tworzy je na podstawie rozmów z rodziną Smudy, jego przyjaciółmi i współpracownikami, a także piłkarzami, działaczami i dziennikarzami.
Nie idealizuje Franza, nie tłumaczy go i nie wybiela. Pokazuje Smudę takiego, jakim był naprawdę. I jakiego pamięta każdy, kto choć raz usłyszał jego krzyk z ławki rezerwowych.
"Moim dominującym uczuciem jest wdzięczność. Kochałem i byłem kochany. Wiele mi dano i sam też coś dałem w zamian. Przede wszystkim byłem istotą czującą, myślącym zwierzęciem na tej pięknej planecie - a to samo w sobie było ogromnym przywilejem i przygodą".Żaden pisarz nie potrafił ująć ludzkiego dramatu choroby równie szczerze i pięknie jak Oliver Sacks. W ostatnich miesiącach życia poruszająco opisał swoje uczucia wobec zamknięcia pewnego etapu i pogodzenia się ze śmiercią. Zawarte w tej książce cztery szkice tworzą pochwałę niepowtarzalności każdego człowieka oraz wdzięczności za dar życia. To głęboko poruszające świadectwo i celebracja tego, jak można żyć w pełni - oraz refleksja nad sensem istnienia i pogodzeniem się z nieuchronnym końcem. "Każdemu człowiekowi pisane jest - stwierdza Sacks - być jedynym w swoim rodzaju, odnaleźć własną ścieżkę, przeżyć własne życie, umrzeć własną śmiercią"."Oliver Sacks był jak żaden inny lekarz ani pisarz. Pociągały go domy chorych, instytucje wspomagające najbardziej wrażliwych i niepełnosprawnych, towarzystwo ludzi niezwykłych. Pragnął widzieć człowieczeństwo w jego wielu odmianach - i robił to po swojemu, niemal anachronicznie: twarzą w twarz, w czasie rzeczywistym, z dala od rosnącej dominacji komputerów i algorytmów. I dzięki jego pisarstwu mieliśmy szansę doświadczyć choć cząstki tego, co sam przeżył".
W dzieciństwie przeżyła rzeczy, o których chciałaby zapomnieć. „Będziesz nikim” – słyszała wielokrotnie, nawet w domu rodzinnym. Te doświadczenia naznaczyły ją na zawsze. Mimo to już jako nastolatka stanęła na podium olimpijskim. Minęło ponad dwadzieścia lat od jej największych sukcesów i wciąż jest najbardziej utytułowaną polską sztangistką.
Agata Wróbel pojawiła się w polskim sporcie nagle, wyważyła drzwi, momentalnie stała się zawodniczką światowej klasy, mimo że wcześniej przerzucała tylko kamienie w rzece. Równie nieoczekiwanie zeszła ze sceny. Na swoich zasadach, po angielsku. Po prostu zniknęła.
Śmierć matki wywróciła jej życie do góry nogami. Straciła zapał, podupadła na zdrowiu. A sport wystawił jej ogromny rachunek: traci wzrok, czucie w rękach i nogach. Do tego wpadła w długi i depresję. Po latach życia w biedzie stara się wszystko uporządkować.
W spisanej przez Mateusza Skwierawskiego autobiografii wraca do pięknych sportowych chwil, szczerze rozlicza się ze sobą i opowiada otwarcie o rzeczach, które dotąd trzymała w ścisłej tajemnicy. Chce, by czytelnicy zrozumieli, co doprowadziło ją do obecnego stanu. Dźwiga życiowe ciężary, znacznie większe niż w czasie kariery. I walczy. Jeszcze nie upadła.
Bohaterem kolejnej książki z serii "Lato z…" jest Charles Baudelaire. „Poeta wyklęty” kojarzony głownie z wierszami z tomu "Kwiaty zła" został przez Antoine’a Compagnona przedstawiony jako człowiek pełen sprzeczności: niezwykle wrażliwy a jednocześnie bezpardonowo krytykujący swoich przeciwników, owładnięty manią pracowitości a równocześnie ciągle zmagający się z niemocą twórczą i brakiem środków na utrzymanie, nieustannie dążący do doskonałości choć lubiący oddawać się rozrywkom. Ten oryginał, o którym krążyły legendy, był jednym z pierwszych twórców opisujących niepokój, samotność i złożoność miejskiego życia, jeszcze zanim stały się one ważnymi tematami literatury XX wieku. To właśnie on zwrócił uwagę na postępujący proces komercjalizacji sztuki w kapitalistycznym świecie, a walka o odwrócenie tej tendencji stała się jedną z jego obsesji. Z kart książki wyłania się obraz człowieka pełnego silnych emocji, lęków i niepewności, jakże bliskich współczesnemu czytelnikowi. Poeta nieustannie prowokujący swoim zachowaniem, stylem życia, strojami i wyglądem nie da się zaszufladkować, wszystkie przypinane mu łatki – dekadenta, dandysa, realisty – redukują jego złożoną osobowość oraz prowadzą do powierzchownego, płytkiego interpretowania wierszy, w których wyrażał siebie najpełniej.
UCZYNIĆ ŚWIAT LEPSZYM MIEJSCEM DLA KONI
W tej maksymie zawiera się wszystko, o co przez całe życie walczy Monty Roberts – prawdziwy zaklinacz koni. Odkąd sięga pamięcią, tradycyjne metody łamania koni wydawały mu się niepotrzebnie brutalne. Gdy odkrył, że konie mają swój język, zapragnął go poznać, by się z nimi porozumieć. Efekt? Tysiące ułożonych koni bez użycia siły i strachu, które straumatyzowałyby je do końca życia.
Poznajcie historię człowieka, który rozmawia z końmi.
„Człowiek, który słucha koni to najważniejsza pozycja dla każdego, kto chce pracować z końmi i zgłębić ich sekrety.
Monty Roberts snuje pełną pasji opowieść o wyjątkowej więzi między człowiekiem a koniem. Pokazuje, jak wiele można osiągnąć dzięki wzajemnemu szacunkowi. Autor stworzył przełomową metodę szkolenia, opartą na odczytywaniu zachowań zwierząt. Konie mają swoje potrzeby i własny sposób komunikacji, które ludzie, jeśli tylko zechcą, mogą poznać i zrozumieć.
Metoda opracowana przez Monty’ego Robertsa jest częścią mojego codziennego treningu. Fundamentem jest w niej cierpliwość, obserwacja i empatia, które pozwalają zbudować silną więź i wzajemne zaufanie z tymi wspaniałymi istotami”.
Jarosław Skrzyczyński – wielokrotny Mistrz Polski w jeździectwie
Album przedstawia sylwetki świętych i błogosławionych, którzy na przestrzeni wielu lat, mimo młodego wieku, dawali swoim życiem świadectwo żywej i głębokiej wiary w Boga:Stanisław Kostka,Dominik Savio,Teresa od Dzieciątka Jezus,Maria Teresa Goretti,Karolina Kózkówna,Piotr Giorgio Frassati,Hiacynta i Franciszek Marto,Carlo Acutis,Dzieci Ulmów.
Dzieliło ich wiele - wygląd, charakter, sposób bycia czy styl biegania. Łączyły - ambicja, ciężka praca oraz nieodparta chęć odniesienia sukcesu, która Janusza Kusocińskiego zaprowadziła na olimpijski szczyt, a łotewskiego emigranta Stanisława Petkiewicza strąciła w otchłań zapomnienia. Opowieść o najsłynniejszej przedwojennej rywalizacji biegowej kreśli portrety psychologiczne najwybitniejszych polskich długodystansowców II RP, śledząc ich pełne wzlotów i upadków lekkoatletyczne kariery naznaczone pogonią za marzeniami, sławą oraz pokusą dominacji nad rywalem. Pojedynki dwóch wielkich mistrzów bieżni były ozdobą wielu krajowych zawodów, zapełniając trybuny obiektów sportowych do ostatnich miejsc i rozgrzewając serca oraz umysły tysięcy polskich kibiców przed odbiornikami radiowymi. Losy obu biegaczy, które po latach ponownie się splotły za sprawą tego "trzeciego" - Józefa Nojiego - tworzą historię o zdradzie, odkupieniu, walce z samym sobą, postępującej profesjonalizacji w sporcie oraz teście na patriotyzm.
Październik 1849 roku, Paryż. W apartamencie przy placu Vendôme umiera Fryderyk Chopin.
Polskiego kompozytora, trawionego śmiertelną chorobą, przeraża myśl o pochowaniu żywcem; strach ów podsycają morfina uśmierzająca ból i narkotyczne zwidy. Przy dźwiękach pleyela w paryskim salonie przewijają się tłumy paryżan, jak na spektaklu wyczekujących najnowszych doniesień z sypialni konającego. Wśród nich znajduje się tajemniczy monsieur Foucault, nazywający się impresariem, może jako jedyny w pełni zdający sobie sprawę z geniuszu muzycznego Fryderyka Chopina…
Przed łożem kompozytora przesuwa się też cały korowód postaci historycznych: siostra Ludwika, tkliwie czuwająca przy bracie, ale też przerażona brakiem pieniędzy na jego godny pochówek, księżna Delfina Potocka, George Sand z córką Solange i jej mężem czy rzeźbiarz Auguste Clésinger, mający tuż po zgonie kompozytora zdjąć z jego twarzy pośmiertną maskę.
Powieść Jacka Koprowicza, znanego reżysera i scenarzysty, to splot obrazoburczości i mistycyzmu, sacrum i profanum, fikcji literackiej z rzeczywistością historyczną.
Portret Anny Świrszczyńskiej - poetki, która wyprzedziła swoją epokę.To nie było łatwe życie. Jako córka niespełnionego artysty szybko poznała smak biedy. Jako sanitariuszka w czasie Powstania Warszawskiego doświadczyła grozy zagłady miasta. Po wojnie zamieszkała pod tym samym adresem, co Szymborska, Mrożek czy Różewicz - w legendarnym domu literatów na Krupniczej w Krakowie - ale nie stała się bohaterką anegdot, bo przez wiele lat ciężko pracowała, żeby utrzymać z pisania rodzinę. Jak się okazało, nie mogła liczyć na wierność męża, który zainteresował się sąsiadką - Haliną Poświatowską.Pełną wolność poczuła po sześćdziesiątce. Wtedy też nastąpiła prawdziwa eksplozja jej talentu - zupełnie zaskakującego na tle polskiej literatury. Zbiór wierszy Budowałam barykadę to zapis traumy Powstania, któremu dorównywać może tylko Pamiętnik z powstania warszawskiego Mirona Białoszewskiego. Mimo tego, że tomem Jestem baba wyprzedziła swój czas o kilka dekad, a wśród jej wielbicieli znalazł się noblista Czesław Miłosz, nigdy nie została w pełni doceniona."Dziś jest czas Świrszczyńskiej, bo nastał czas kobiet - ich emancypacji, budowania siły i samoświadomości" - pisze Agnieszka Stapkiewicz. Autorka kreśli fascynujący obraz kobiety, która nie bała się mówić własnym głosem. Odkrywa wyjątkowość poetki, piszącej szczerze o kobiecych doświadczeniach - cielesności, macierzyństwie, seksualnej wolności i starzeniu się. Właśnie teraz twórczość Świrszczyńskiej wybrzmiewa z jeszcze większą siłą.Świrszczyńska - paradoks. Znana i zarazem tajemnicza poetka, która nadal inspiruje kolejne pokolenia kobiet. Prekursorka zdrowego życia, naznaczona traumą XX wieku, a jednocześnie gloryfikująca śmiech jako sposób na przezwyciężenie problemów. Kiedy wydaje nam się, że zinterpretowałyśmy jej twórczość, to wymyka się nam i gubi w domysłach. Fascynująca i niebywale zdolna literatka, której ciągle potrzebujemy.Sylwia ChutnikKsiążka Agnieszki Stapkiewicz to piękny portret poetki, wielostronny i prawie pełny. Dowiemy się z niego i ile miała wzrostu, w kim była zakochana i dlaczego jej poezja była przełomowa. To nie jest najeżona terminami rozprawa akademicka. Ale czy o Annie Świrszczyńskiej, poetce, która oczyściła swój styl z wszelkich "zawijasów" i postawiła na maksymalną rzeczowość, nie należy opowiadać właśnie jak najprościej?Anna NasiłowskaAgnieszka Stapkiewicz - łodzianka, literaturoznawczyni, autorka rozprawy doktorskiej Ciało, kobiecość i śmiech w poezji Anny Świrszczyńskiej (2014). Lubi czytać i pisać, dlatego wrażenia z istotnych lektur notuje w recenzjach na blogu Hipnotyczne lektury. Ceni gotyk i secesję, jazz i flamenco, wyjazdy i powroty.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
