Claude Monet - geniusz, który wizjonerskimi, impresjonistycznymi dziełami stworzył nowy język malarski. A przy tym hedonista o nieposkromionym apetycie na życie, bezwstydny naciągacz naprzykrzający się bogatym przyjaciołom i artysta trawiony nieustającymi wątpliwościami.Jego na pozór spokojne pejzaże są zapisem burzliwych emocji i upartej walki z żywiołem: zacinającym wiatrem, wzburzonym morzem, przenikliwym mrozem zimowych poranków nad Sekwaną. Malował upływający czas: katedrę w Rouen o różnych porach dnia, skąpane w ciepłym świetle stogi siana, refleksy migoczące na stawie w Giverny. To właśnie w odosobnieniu własnego ogrodu stworzył prywatny pejzaż unieśmiertelniony w monumentalnych Nenufarach - cyklu, którym wytyczył drogę sztuce współczesnej.Twórczość Moneta zmieniała się pod wpływem atmosfery, którą kreowały otaczające go kobiety: Camille Doncieux, pierwsza żona i niezrównana modelka, po której śmierci właściwie przestał malować postacie ludzkie, Alice Raingo, której niewzruszona obecność zapewniła mu stabilizację na długie lata, a w końcu Blanche Hosched - pasierbica i malarka, która poświęciła własne ambicje, by w ostatnich latach Moneta stać się jego najwierniejszą towarzyszką i strażniczką. Choć były mu niezbędne do funkcjonowania, a malarz zachłannie czerpał z ich hojnych serc i talentów, on sam nie zawsze oferował tyle samo w zamian.Jackie Wullschlger - w oparciu o tysiące listów i niepublikowane wcześniej źródła - opowiada o pełnym pasji sposobie, w jaki Monet doświadczał rzeczywistości, i pozwala głębiej zrozumieć jego ekspresyjne, zmysłowe malarstwo.
Klaryski od Wieczystej adoracji wiodą życie zakonne w ukryciu. Wiadomości o nich z rzadka pojawiają się w prasie, telewizji czy popularnych portalach internetowych. Tymczasem za murami klasztornymi aż kipi od wydarzeń. Warto poznać kobiety żyjące w klasztornym odosobnieniu, by odkryć, że ich życie wcale nie jest archaiczne ani odbiegające od przeżyć ludzi świeckich. Opowiedziane przez nie historie są okazją do spotkania się z nimi twarzą w twarz i poznania głęboko skrywanych w sercach sekretów. Przeczytajcie, a poznacie niezwykłe kobiety i niepojęte ścieżki, którymi prowadzi je Bóg! Autorki należą do zakonu Klarysek od Wieczystej Adoracji, który wcześniej nosił nazwę Franciszkanki Najświętszego Sakramentu. siostra Agnieszka Banecka klaryska od wieczystej adoracji, w zakonie przyjęła imię Maria Bogumiła od Dobrego Pasterza. Przełożona wspólnoty w Hajnówce. Na co dzień zajmuje się projektowaniem i haftowaniem paramentów liturgicznych. siostra Sylwia Kulik w 2000 roku wstąpiła do klasztoru w Pniewach, w zakonie przyjęła imię Maria Bronisława od Chrystusa Króla. Jest zakrystianką. siostra Agnieszka Ostrowska prezeska Federacji Świętej Klary, w zakonie przyjęła imię Maria Weronika od Jezusa Zbawiciela Świata. Mieszka w klasztorze w Pniewach. Interesuje się historią zakonu i jego rozwojem we współczesnym świecie. siostra Zofia Pawęzka mieszka w klasztorze w Bydgoszczy, w zakonie przyjęła imię Maria Bonawentura od Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych. Magister licencjat z teologii dogmatycznej. Autorka biografii Sługa Boża Matka Maria od Krzyża. Ludwika Morawska (1842-1906). Życie i dzieło. Pasjonatka historii swojego zakonu oraz teologii Josepha Ratzingera. siostra Emilia Pechman w zakonie przyjęła imię Maria Teresa od Jezusa Królującego w Boskiej Eucharystii, archiwistka w klasztorze w Słupsku. Autorka książki Wszystko dla Jezusa-Hostii. 75 lat Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji w Słupsku oraz cotygodniowego rozważania Siostrzane słowo na niedzielę na stronie internetowej klasztoru. siostra Kamila Sajda od dwudziestu pięciu lat szczęśliwa siostra zakonna, w zakonie przyjęła imię Maria Agnieszka od Dobrego Pasterza. Adoratorka Przenajświętszego Sakramentu. Mieszka w klasztorze w Elblągu, gdzie służy jako mistrzyni nowicjatu, organistka i infirmerka. siostra Marzena Skwierczyńska od dwudziestu czterech lat we wspólnocie zakonnej, w zakonie przyjęła imię Maria Koleta od Matki Bożej Szkaplerznej, mieszka w Słupsku. Z racji pełnionego obowiązku infirmerki (pielęgniarki) przez kilka lat opiekowała się s. Marią Faustyną Świokło. siostra Teresa Sosnowska ksieni klasztoru w Kłodzku, w zakonie przyjęła imię Maria Rafaela od Matki Pięknej Miłości. Zajmuje się służbą wspólnocie, jest też organistką. Lubi pracę w ogrodzie, interesuje się historią biblijną. siostra Marta Wyszyńska w zakonie przyjęła imię Maria Elżbieta od Trójcy Świętej, szafarka z klasztoru w Kętach. Magister pedagogiki resocjalizacyjnej. Autorka pracy Terapia poprzez zajęcia plastyczne dzieci ze środowisk trudnych wychowawczo na przykładzie świetlicy środowiskowej i Przedszkola nr 17 w Żorach. Pasjonatka duchowości swojego zakonu.
Skąd wziął się Przemysław Czarnek? I kto go stworzył? Jak to się stało, że naukowiec z KUL-u został jednym z najbardziej wpływowych polityków prawicy? Dlaczego właśnie on stał się twarzą najbardziej zideologizowanej i konfliktowej polityki w polskiej edukacji?
Justyna Suchecka i Piotr Szostak, dziennikarze TVN24, którzy jako pierwsi ujawnili aferę „willa plus”, szukają głębiej i weryfikują więcej kwestii niż tylko bieżące skandale. Rozmawiają z ludźmi z rodzinnej gminy Przemysława Czarnka, z jego politycznymi patronami z Lublina oraz z jego byłym najbliższym współpracownikiem, który po raz pierwszy ujawnia kulisy kariery tego polityka.
To reporterska próba zdarcia maski człowiekowi, który przez lata konsekwentnie budował swoją pozycję – od ministranta i ideologa po jednego z kluczowych graczy obozu władzy.
Suchecka i Szostak pokazują, jak zdobywa się realną władzę: dzięki lojalności, wykorzystując bezwzględnie ideologię, lokalne układy i instytucje państwa. Ta książka pokazuje drogę Czarnka: od katolickiego środowiska intelektualnego przez akademickie teorie o „Chrystusie w konstytucji” aż po ręczne sterowanie publicznymi pieniędzmi.
To nie jest opowieść o jednym ministrze. To książka o ambicjach, które sięgają znacznie dalej niż stanowisko w resorcie edukacji. Jeśli chcesz zrozumieć, jak naprawdę wygląda władza w Polsce – ta książka ci to pokaże. I pozbawi cię złudzeń.
Justyna Suchecka – dziennikarka specjalizująca się w tematyce edukacyjnej i autorka bestsellerowych książek dla i o młodzieży. Od 2019 roku pracuje w portalu TVN24, wcześniej przez kilkanaście lat związana była z „Gazetą Wyborczą”. Za swoją pracę otrzymała wiele wyróżnień, m.in. dwa razy nagrodę Grand Press, Nagrodę Radia ZET im. Andrzeja Woyciechowskiego (wspólnie z Piotrem Szostakiem) i Nagrodę Korczaka w kategorii Liderzy za wrażliwość, zrozumienie problemów współczesnej młodzieży i dziennikarstwo zaangażowane społecznie. W TVN24+ wspólnie z Natalią Szostak prowadzi podcast „I co teraz?”.
Tajemnicza i niezależna. Skromna i zdystansowana, ale znająca siłę uczucia. Kochająca swoich bliskich, ale czasem też oschła i niesprawiedliwa. Jaka naprawdę była Jane Austen? Jak wyglądała codzienność autorki Rozważniej i romantycznej? Anna Przedpełska-Trzeciakowska, wielbicielka i wybitna tłumaczka powieści Jane Austen kreśli barwny, pełen czułości portret jednej z najciekawszych i zarazem najsłabiej rozpoznanych angielskich pisarek.
Pokorny pasterz, odważny prorok, dobry człowiek. Papież FranciszekLektura publikacji o. Krzysztofa Ołdakowskiego SJ to znakomita szansa, aby lepiej poznać papieża Franciszka - to oczywiste, ale to też fantastyczna okazja, aby na nowo wzniecić w sobie radość i nadzieję, odkryć miłość tam, gdzie jak się wydaje, zdolność do kochania umarła. Odkryć miłość Chrystusa, która jest w stanie przemienić na nowo serce każdego człowieka.Rafał Sztejka SJDwa razy miałem okazję pracować w charakterze tłumacza Ojca Świętego. Te spotkania były dla mnie dosyć stresujące - nie chciałem, aby umknęło jakieś ważne słowo Franciszka i żeby on sam jak najwięcej mógł zrozumieć z tego, co mówili jego goście. W pewnym momencie poprosił kamerdynera, żeby przyniósł szklankę wody. On oczywiście szybko spełnił życzenie papieża. Wtedy Franciszek wskazał na mnie i powiedział: "Podaj jemu, bo on przez cały czas mówi". Ten prosty gest uświadomił mi, jakim papież Bergoglio był troskliwym i wrażliwym człowiekiem. Ta książka jest podziękowaniem za tamtą szklankę wody oraz za wspaniałą lekcję miłości do Boga, Kościoła oraz człowieka, jaką otrzymaliśmy przez jego osobę i świadectwo życia.
Kobieta, która przeprowadziła historyczny wywiad z Lechem Wałęsą.Przebojem weszła do świata dziennikarstwa zdominowanego przez mężczyzn. Odkryła Amerykę lat 50., zaprzyjaźniła się z gwiazdami Hollywood i kosmonautami z bazy NASA. W latach 60. zamieszkała w Nowym Jorku, żeby być stale w centrum świata informacji. W 1967 roku jako jedyna włoska dziennikarka pojechała do Wietnamu, by wreszcie pisać o polityce na swój sposób. Stawiła czoła najpotężniejszemu człowiekowi tamtej epoki, Kissingerowi.
Piętno ludobójstwa, którego nie da się zmazaćPoruszająca reporterska opowieść Wojciecha Tochmana o złu i cierpieniuRwanda, 6 kwietnia 1994 roku. W kraju od dziesięcioleci podzielonym między dwie wrogie sobie grupy, Tutsi i Hutu, w katastrofie lotniczej ginie głowa państwa. Wśród Hutu interpretacja jest tylko jedna: stoją za tym Tutsi. W kilka godzin po śmierci prezydenta otwiera się jeden z najbardziej krwawych rozdziałów historii najnowszej - ludobójstwo, w którym w ciągu stu dni zamordowano milion osób.Masakrze nie zapobiegła ani misja pokojowa Organizacji Narodów Zjednoczonych, ani silnie tam obecny Kościół Katolicki. Świat nie interweniował. Media międzynarodowe długo ignorowały krwawą tragedię tego maleńkiego, "kieszonkowego" państwa w Afryce. Ci, którzy przeżyli do dziś próbują uporać się z traumą.Wojciech Tochman wielokrotnie powracał do Rwandy, by zrozumieć, jak po tym, co się tam stało życie razem, w ciasnocie, jest w ogóle możliwe. Rozmawia z ocalałymi, z katami i świadkami. Dzisiaj narysujemy śmierć to przejmujące świadectwo tych spotkań, z którego nieuchronnie wyłania się pytanie: czy wszyscy jesteśmy ubrudzeni tamtą krwią?"Książka Tochmana odtwarza wydarzenia z czasu grozy, o którym nikt nie może łatwo mówić. To przywołanie jest dokonane w sposób mistrzowski; mistrzowska jest oschłość relacji o wydarzeniach, jakby bez emocji - bo żadna nie będzie współmierna". Halina Bortnowska, "Tygodnik Powszechny""Boli. Dzisiaj narysujemy śmierć chwyta czytelnika za gardło i w żelaznym uścisku prowadzi do ostatniej strony. Nie odwracaj oczu, patrz: taki jest człowiek". Magdalena Grochowska, "Gazeta Wyborcza""Pytany jestem często, jak znoszę to, o czym piszę. Jaką osobistą cenę za to płacę? Odpowiedź nie wydaje mi się ani ważna, ani specjalnie interesująca. Wolałbym, aby ktoś, kto sięga po moją książkę, sam siebie spytał: dlaczego o tym czytam? Dlaczego się z tym mierzę?" Wojciech TochmanWojciech Tochman urodził się w 1969 r. w Krakowie. Jeszcze jako licealista debiutował w tygodniku "Na Przełaj" (1987) reportażem o szkolnej szatni. Do pracy w dziale reportażu "Gazety Wyborczej" zaprosiła go Hanna Krall (1990). W tym okresie wydał dwie książki: Schodów się nie pali (2000) i Jakbyś kamień jadła (2002). Po formalnym odejściu z "Gazety" (2004) opublikował następujące pozycje: Córeńka (2005), Wściekły pies (2007), Bóg zapłać (2010), Dzisiaj narysujemy śmierć (2010), Eli, Eli (2013), (wspólnie z Katarzyną Boni) Kontener (2014) oraz (wspólnie z Mariuszem Szczygłem) Krall (2015). Dwukrotny finalista Nagrody Nike, finalista prestiżowej francuskiej Prix RFI "Tmoin du Monde" oraz Środkowoeuropejskiej Nagrody Literackiej Angelus. Laureat Premio Kapuściński przyznawanej w Rzymie. W maju 2018 roku nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazuje się wznowienie Dzisiaj narysujemy śmierć, natomiast na początek 2019 roku WL zapowiada nową książkę Pianie kogutów, płacz psów - reporterską, a zarazem literacką opowieść o naznaczonej bolesną przeszłością Kambodży.
Mroczny książę polskiego jazzuNajsławniejszy i najwyżej ceniony na świecie polski muzyk jazzowy opowiada o początkach polskiego jazzu, legendarnych koncertach i sesjach nagraniowych, o wspaniałych muzykach, z którymi miał okazję współpracować. Razem z trębaczem zaglądamy w nuty, za kulisy i w głąb jego własnej duszy. Idziemy drogą, która zaprowadziła go na szczyty plebiscytów w najlepszych jazzowych periodykach świata, oraz ścieżką wiodącą wprost na dno.Wraz ze Stańką poznajemy podziemny świat ćpunów, dilerów i szaleństwa, by przekonać się, jak po latach w nim spędzonych można powrócić do rzeczywistości. Dopełnieniem opowieści o muzyce i życiu są barwne reprodukcje niezwykle oryginalnych szkiców kompozycji i liczne, często niepublikowane wcześniej, fotografie.Tomasz Stańko (ur. 1942) - trębacz i kompozytor, powszechnie uważany za jednego z najlepszych trębaczy jazzowych na świecie. Koncerty jego zespołów wypełniają sale we wszystkich zakątkach globu, a jego płyty wydaje monachijska ECM - najważniejsza wytwórnia w Europie i jedna z najlepszych na świecie.Rafał Księżyk (ur. 1970) - dziennikarz i krytyk muzyczny. Od początku lat 90. współtworzył oblicze rodzącej się wówczas nowej prasy muzycznej i popkulturowej. Jako redaktor pracował m. in. w magazynach "Brum", "Plastik", "Antena Krzyku", a jego teksty o muzyce ukazywały się we wszystkich liczących się czasopismach specjalistycznych oraz . w "Gazecie Wyborczej", "Newsweeku" i "Przekroju". Aktualnie pracuje jako zastępca redaktora naczelnego "Playboya", a jako krytyk muzyczny współpracuje z "Machiną" i kanałem TVP Kultura.
Biografia człowieka, który stał się legendą, choć dla wielu jego nazwisko jest dzisiaj jedynie elementem znaku towarowego międzynarodowego koncernu Patek Philippe. Antoniego Patka poznajemy jako uczestnika powstania listopadowego, działacza emigracyjnego w Szwajcarii i przedsiębiorcę zaangażowanego w rozwój spółki znanej na całym świecie. Jego portret wzbogacony jest o szerokie tło: autor książki kreśli szczegółowy obraz genewskiego środowiska emigracyjnego oraz wprowadza czytelnika w fascynujące dzieje produkcji zegarków, omawiając zarówno rewolucyjność rozwiązań technologicznych stosowanych w firmie Patka, jak i aspekt artystyczny konkretnych projektów.
"Władcy Polski" to książkaprezentująca życiorysy władców od Mieszka I do Józefa Piłsudskiego.Przedstawione w publikacji biogramy uzupełniają liczne ilustracje, w tymreprodukcje obrazów Jana Matejki, a także - ułatwiające naukę - mapy.
Książka "Polscy wynalazcy" to historia 30 przełomowych polskich innowacji technicznych. Publikacja przedstawia powstanie m.in. kamizelki kuloodpornej opracowanej przez Kazimierza Żeglenia, pistoletu Vis autorstwa Piotra Wilniewczyca, działa pneumatycznego skonstruowanego przez Edmunda Żalińskiego, blendera wynalezionego przez Stefana Popławskiego oraz pojazdu księżycowego zaprojektowanego przez Mieczysława Bekkera.
Książka "Pisarze polscy" to wspaniała propozycja dla wszystkich uczniów.Publikacja prezentuje sylwetki wybitnych polskich pisarzy, m.in. JuliuszaSłowackiego, Adama Mickiewicza, Bruno Schulza, Henryka Sienkiewicza, CzesławaMiłosza czy Ryszarda Kapuścińskiego
Stefan Banach, Hugo Steinhaus, Stanisław Ulam, Stanisław Mazur, Antoni Łomnicki i wielu innych uczonych tworzyło w latach międzywojennych tzw. lwowską szkołę matematyczną. Współpracując ze sobą, bądź rywalizując, przeciwstawiając matematykom z Warszawy i Krakowa, dokonali wielu odkryć, zdobyli sławę, zaszczyty i zrobili międzynarodowe kariery wykładowców, a Ulam został współtwórcą pierwszej bomby atomowej. Ich burzliwe losy, osiągnięcia, kariery naukowe i pozanaukowe, dramatyczne dzieje kończące się w wielu przypadkach śmiercią od kul hitlerowskich okupantów, opisuje Urbanek na tle zmieniającego się życia politycznego i kulturalnego Polski w czasie dwudziestolecia międzywojennego, w trakcie i po II wojnie światowej.
Poczet królów i książąt polskich to wydawnictwo prezentujące życiorysy władców od Mieszka I do Stanisława Augusta Poniatowskiego. Przedstawione w publikacji biogramy uzupełniają liczne ilustracje, w tym reprodukcje obrazów Jana Matejki, a także - ułatwiające naukę - mapy
Dlaczego właściwie kobiety farbują siwe włosy (i co jeśli zechcą przestać)? Jak siwizna była traktowana w dawnych czasach, a co teraz robią z nią koncerny kosmetyczne, przemysł reklamowy i popkultura? No i dlaczego srebrne pasma u mężczyzn to "szlachetna siwizna", a u kobiet "zaniedbanie"?Autorka zabiera czytelniczki (i czytelników) w podróż przez historię kobiecego siwienia - od rytuałów pielęgnacyjnych sprzed wieków, przez rewolucję przemysłu kosmetycznego, aż po dzisiejsze reklamy, które od zawsze sprzedawały "młodość w tubce". To również opowieść o presji społecznej, wzorcach piękna i komercjalizacji kobiecego wizerunku.Znajdziemy tu rozmowy z kobietami, które zdecydowały się zrezygnować z farbowania włosów, analizę kampanii reklamowych, a także refleksje nad akceptacją siebie i ciała, które się zmienia. Z czułością, ale i bez kompromisów autorka pokazuje, że siwe włosy to nie symbol starości, lecz odwagi.Bo nie każda siwizna to rezygnacja - czasem to bunt.Katarzyna Barczyk-Matkowska - przedsiębiorczyni, matka i podcasterka. Przez 10 lat jako Lady Pasztet tworzyła blog, na którym z pasją pisała o prawach kobiet.
Dlaczego mój ojciec nie mógł zasnąć- GŁOS POKOLENIA, KTORE DORASTAŁO W NIENAZWANYM LEKUMagda Huzarska-Szumiec, dziennikarka "Gazety Krakowskiej", jedzie do aresztu śledczego na Montelupich, aby przeprowadzić wywiad z jednym z osadzonych. Dość przypadkowo spotyka tam pana Bolesława, starszego mężczyznę, który regularnie odwiedza aresztowanych i czyta im swoje wiersze. Rozmowa z nim będzie dla autorki tak wstrząsająca, ze wróci do niej dopiero po wielu latach - kiedy los w trudny do uwierzenia sposób odkryje przed nią kolejne rodzinne tajemnice.Dlaczego moj ojciec nie mogł zasnacto poruszajaca autofikcja. Literacka opowiesc o zydowskim chłopcu uratowanym przez babcie pisarki oraz jego zyciu w powojennym Krakowie przeplata sie z watkami autobiograficznymi. Magda Huzarska-Szumiec wraca do scen ze swojego dziecinstwa i młodosci i odtwarza je niczym filmowe klisze, by usłyszec to, o czym milczano w jej domu rodzinnym. W tej ciszy, przerywanej niespodziewanymi wybuchami krzyku i płaczu, szuka skrywanej pamieci swoich najblizszych, zrozumienia ich wyborow, a takze samej siebie.- Ona ma gorączkę. Po chwili zjawia się babka. - No tylko tego jeszcze brakowało. Kazek! Ta twoja córka jest nienormalna. Tato jest już w pokoju i też dotyka mojego czoła. Każe ciotce przynieść aspirynę, przepoławia ją i prosi mnie, żebym połknęła. Mówi jak w domu, miłym, ciepłym głosem, a ja mu się poddaję. Kładzie mnie do łóżka, przykrywa pierzyną i kontrolując co chwilę temperaturę mojej głowy, czeka, aż zasnę. Rano pakuje nas i wyjeżdżamy. - Pocałuj mnie na pożegnanie - mówi babka, ale nie zamierzam tego robić. Prycha oburzona. - A może lepiej nie, bo jeszcze mnie czymś zarazisz. Stąpam po ciemnych schodach, przytrzymując się barierki. Tato zszedł szybciej, niosąc nasze rzeczy do samochodu. Już się nie boję ciemności panującej na klatce schodowej, ale strach przed światłem, którego smuga przebija się przez nieszczelne drzwi mieszkania dziadków, pozostaje we mnie na zawsze. Gdy wyjeżdżamy z Katowic, odwracam się i widzę w oddali diabelskie koło górujące nad wesołym miasteczkiem w Chorzowie. - fragment książkiMagda Huzarska-Szumiec- teatrolożka, pisarka i dziennikarka zajmująca się tematyką kulturalną. Redaktorka "Dziennika Literackiego", publikuje m.in. na łamach "Strefy Kultury" tygodnika "Newsweek", a także kieruje działem kultury w magazynie "Kraków i Świat". W 2025 roku była nominowana do nagrody Grand Press w kategorii Wywiad. Otrzymała odznakę honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej. Od lat interesuje się problematyką Holocaustu i postpamięci. Jest autorką książkiNiusia z listy Schindlera(Wielka Litera, 2024), opowiadającej o Niusi Horowitz-Karakulskiej, która jako dziewczynka przeżyła krakowskie getto oraz obozy koncentracyjne w Płaszowie i Auschwitz-Birkenau. Publikacja została wyróżniona tytułem Krakowskiej Książki Miesiąca.
Jedna ze stu najlepszych książek XXI wieku według dziennika "The Guardian""Po co ci szczęście, jeśli możesz być normalna?" - słyszy od matki Jeanette Winterson jesienią 1975 roku, kiedy oznajmia, że jest lesbijką. Nastolatka staje przed dylematem: zostać w domu przy 200 Water Street w robotniczym Accrington lub wyprowadzić się z szeregowca, zamieszkać w starym samochodzie i nadal spotykać się z ukochaną dziewczyną. Wybór jest prosty. Winterson nie chce być "normalna" - chce być szczęśliwa.W swojej autobiografii brytyjska intelektualistka w poruszający, a zarazem humorystyczny sposób opowiada o dorastaniu i skomplikowanych relacjach z rodzicami, którzy ją adoptowali. O matce z niecierpliwością wyczekującej Sądu Ostatecznego, jej dwóch kompletach sztucznych zębów i rewolwerze w szafce na środki czystości. O ojcu, cichym robotniku, któremu żona nie pozwala kochać córki. O przemysłowym mieście w północnej Anglii, gdzie rytm życia wyznaczają fabryczne dzwonki i kościelne dzwony. O literaturze, która potrafi być najlepszym schronieniem. I przede wszystkim o nieustających poszukiwaniach - rodziny, miejsca na ziemi i samej siebie.Książka ukazuje się w nowym tłumaczeniu po czternastu latach od pierwszego polskiego wydania."To zdecydowanie najbardziej poruszająca książka w dorobku Winterson. Podczas lektury nie mogłam powstrzymać łez [...]. Jednak najbardziej niezwykłe jest dla mnie to, jak wielką empatię wzbudza autorka wobec swoich bohaterów." Zoe Williams, "The Guardian""Historia, której nie da się zapomnieć. Nie czytałam niczego lepszego o kosztach, jakie ponosimy w trakcie dorastania." Daisy Goodwin, "Sunday Times""Niezwykle przejmująca, a jednocześnie pełna charakterystycznego dla Winterson poczucia humoru." "Elle""Wspomnienia z dzieciństwa naznaczonego surowym wychowaniem, oporem i walką o przetrwanie. Niepokojący portret matki Winterson zostaje zrównoważony błyskotliwym dowcipem autorki." Juliet Nicolson, "The Week""Ta odważna i piękna autobiografia jest świadectwem niezwykłej inteligencji, serca i wyobraźni. Wspaniała książka." "The Spectator"""Po co ci szczęście, jeśli możesz być normalna?" to wyznanie miłości do literatury." "Expressen"
Krótka kronika końca sasanidzkiego imperium i wczesnego islamu lub jak bywa czasem nazywana Kronika Chuzistanu jest jednym z najwspanialszych zabytków literatury syryjskiej. Znajdujemy w nim opisy dotyczące niezwykłych wydarzeń, które zmieniły historię świata. Chaos w Cesarstwie Rzymskim, upadek Sasanidów oraz narodziny i ekspansja islamu ukształtowały Bliski Wschód. Postacią, która odegrała znaczącą rolę we wszystkich powyższych wydarzeniach, był wielki irański władca Chosroes II Parwez. Ten ostatni wybitny przedislamski szach Iranu zajmuje w Kronice należne mu miejsce. W niniejszej monografii prezentuję obraz króla królów, który wyłania się z tekstu, analizując wizerunek władcy i konfrontując poglądy oraz wyobrażenia autora dzieła z faktami naukowymi. Dzięki lekturze książki Czytelnik pozna panoramę epoki, która wpłynęła na dzisiejszy świat.
Świat mówi: normalne. Autyzm mówi: za dużo.Dwa głosy w jednej sprawie: osoba w spektrum i psycholog.Austystka. Analiza bez znieczulenia to szczera, bezkompromisowa i jednocześnie czuła książka o życiu w spektrum autyzmu. Nie jest poradnikiem ani medycznym kompendium. To próba pokazania autystycznej rzeczywistości od środka - takiej, jaka jest naprawdę: intensywnej, wymagającej, pełnej sprzeczności, ale też sensu i własnej logiki.Autorka, Agnieszka Chmiel-blogerka, copywriterka i osoba w spektrum - opisuje swoje doświadczenia bez upiększeń i bez filtrów. Pisze o dorastaniu w świecie neurotypowych norm, o maskowaniu, zmęczeniu nadmiarem bodźców, późnej diagnozie i mozolnym dochodzeniu do samoakceptacji. Jej narracja jest osobista, przenikliwa i momentami bolesna, ale niepozbawiona humoru i autoironii.Drugim, równie ważnym głosem jest Paweł Pflegel, psycholog specjalizujący się w pracy z osobami neuroatypowymi. Jego komentarze porządkują doświadczenia autorki, nadają im psychologiczny kontekst i pomagają czytelnikowi lepiej zrozumieć mechanizmy funkcjonowania osób w spektrum - bez ocen, uproszczeń i stereotypów.Integralną częścią książki są metaforyczne bajki o Zofii i Lilith- kotce, która staje się nieoczywistym głosem rozsądku, dystansu i czułej obserwacji świata. To literacki zabieg, który pozwala zajrzeć jeszcze głębiej w wewnętrzny krajobraz autystycznego umysłu.To książka:dla osób w spektrum - zdiagnozowanych i tych, które dopiero szukają odpowiedzi;dla bliskich, którzy chcą lepiej zrozumieć codzienność neuroatypowych osób;dla psychologów, terapeutów i edukatorów;dla każdego, kto chce wyjść poza hasła i naprawdę posłuchać.Autystka to analiza bez znieczulenia, ale nie bez empatii. Książka, która nie tłumaczy się światu - tylko pokazuje, jak różnorodny potrafi być sposób myślenia, odczuwania i bycia sobą.
Przez pięć wieków opowiadały o nim inne. Żony, które koronował i ściskał. Doradcy, których wynosił i ścinał. Kronikarze, którzy notowali wyroki.
Teraz — po raz pierwszy — przemawia on sam.
Był złotym księciem renesansu, który pisał wiersze i komponował pieśni, fundował szpitale i debatował z Erazmem. Był też człowiekiem, który posyłał przyjaciół na śmierć i podpisywał wyroki drżącą ze starości ręką. Jak to możliwe, żeby jedno i drugie było prawdą? Jak człowiek może żyć z sobą, gdy jego sumienie i jego wola przestają ze sobą rozmawiać?
Henryk VIII. Serce i korona to powieść, która odważa się zadać najtrudniejsze pytanie: co czuł?
Alison Weir — najwybitniejsza żyjąca pisarka historyczna poświęcona epoce Tudorów, autorka wielomilionowego cyklu o sześciu żonach — wchodzi głębiej niż kiedykolwiek. Nie pisze apologii. Nie pisze potępienia. Pisze portret człowieka, który naprawdę wierzył we własną sprawiedliwość — i przez to jest o wiele bardziej niepokojący niż jakikolwiek łotr.
Od chłopca płaczącego na kolanach babki po śmierci matki do starego króla, który nie ma siły utrzymać pióra, a mimo to podpisuje kolejny wyrok — to jest historia czterech dekad władzy i czterech dekad samooszustwa. Historia miłości do kobiet, których nie potrafił zatrzymać. Historia przyjaźni, które skończył toporem.
I historia człowieka, który do końca był przekonany, że postępował słusznie.
„Weir osiąga coś, co wydawało się niemożliwe: sprawia, że rozumiemy Henryka VIII. Nie wybaczamy mu — rozumiemy. To nie to samo. I to znacznie straszniejsze."
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
