Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Od uczty Nerona po wybuch Wezuwiusza… Pliniusz Starszy pragnął opisać świat, a jego skryba Feliks – by świat choć raz dał mu spokójTragikomiczna opowieść o rodzinie Pliniuszów snuta z perspektywy skryby Feliksa, prostego niewolnika, który jako znajda trafia do ich domu i zostaje zmuszony do żmudnego kopiowania niezliczonych tekstów jednego z najpłodniejszych pisarzy starożytności. Pliniusz Starszy staje się dla Feliksa figurą ojca i kata jednocześnie. Wierny sługa pozostaje rozdarty pomiędzy miłością a nienawiścią do swojego pana, aż do jego tragicznej śmierci u stóp Wezuwiusza.„Pliniana” to także powieść o wiedzy, która zamiast wyzwalać, pogłębia cierpienie. Jest historią o pisaniu, o iluzjach sławy, o fizycznym wysiłku, o nietrwałości dzieła i nieprzewidywalności jego recepcji. Stanowi wreszcie hołd dla wszystkich bosonogich cyników odrzucających zastany świat.
Z pamięcią bywa różnie... zwłaszcza przed ślubemLilianna Maria Sawka, znana producentka muzyczna, ma dwa poważne problemy.Po pierwsze, z pełną mocą służbowego SUV-a wjechała w słup energetyczny, odcinając prąd kilku przydrożnym gospodarstwom. Po drugie, na skutek szoku, siły wyższej albo wyjątkowego pecha, straciła pamięć.I umknął jej fakt, że za parę tygodni wychodzi za mąż.Czasu do ślubu z Tymonem Korneckim, popularnym muzykiem, zostało niewiele, a im bardziej kobieta stara się odzyskać wspomnienia, tym więcej ma wątpliwości. Zwłaszcza że obrazy, które zaczynają do niej powracać, kierują ją ku komuś zupełnie innemu.A to dopiero początek kłopotów, bo z połączenia polskiej wsi, gór, muzyki, przyjaźni, odrobiny szaleństwa i totalnego chaosu mogą wyniknąć tylko dwie rzeczy. Naprawdę wielka katastrofa albo… wielka miłość.
Kiedy "american dream" styka się z koszmarem. Prowokująca satyra, postapokaliptyczne szaleństwo języka.Witamy w świecie przyszłości. Czasach po Instagramie, sztucznej inteligencji i dietach pudełkowych. Czasach bez ludzi, jakich znamy.Do pewnej farmy leżącej na amerykańskiej prowincji trafia najprawdziwszy człowiek. Nie widziano takiego od wieków. Ratunek miejscowych sprawia, że przybysz musi porzucić swoje wyobrażenie o własnym gatunku i o tym, kim może się stać.Marta Kozłowska dokonała literackiego rantu na współczesności. Ta pełna gorzkiego humoru opowieść czerpie z zasobów niepohamowanej wyobraźni. Polemizuje z dzisiejszymi bolączkami i stawia pytania o jutro. Odpowiedzi nie każdemu się spodobają.Marta Kozłowska, uzbrojona po zęby w indywidualny styl, z wyjątkowym talentem rzeźbi w słowie groteskowe i turpistyczne wizje. Jej książka to kipiący organiczny kocioł, panoptikum i gabinet taksydermisty w jednym. A do tego dochodzi humor - czarny, lepki i w bardzo złym guście, dzięki któremu świetnie się bawiłem.Nie wiem, czy to horror, czy postapo, czy bizarro fiction, czy nie wiadomo co, ale jedno jest pewne: to straszna książka i niczego podobnego w życiu nie czytałem.Radek RakTajemnica nie wyklucza tu gęstej i logicznej narracji, a przedstawiona rzeczywistość - w całej swojej wyostrzonej obcości - rzuca się na czytelnika z pazurami i rozrywa go na strzępy, na długo zanim ten zdąży się rozejrzeć po okolicy i zorientować, co tu się, do cholery, wydarzyło.Dawid Kujawa
Ta sprawa wstrząsnęła Australią. We wrześniu 2005 roku Robert Farquharson, wracając z trójką swoich kilkuletnich synów z obchodów Dnia Ojca, wjechał samochodem do przydrożnego zbiornika wodnego. Mężczyzna zdołał się wydostać z auta, ale dzieci utonęły. Co takiego wydarzyło się tamtego wieczoru na trasie między Geelong a Winchelsea?Farquharson tłumaczył się policji, że dostał nagłego ataku kaszlu, po którym zemdlał i stracił panowanie nad pojazdem. Prokuratura postawiła mu jednak zarzut potrójnego zabójstwa. Czy ten - wydawałoby się - skromny i pracowity człowiek byłby w stanie dokonać tak przerażającej zbrodni? A jeśli tak, to dlaczego?Helen Garner, znakomita australijska pisarka i dziennikarka, śledziła trwający kilka lat proces. Z każdym kolejnym zeznaniem - członków rodziny i znajomych, policjantów i strażaków, ekspertów od wypadków drogowych i lekarzy - obraz oskarżonego coraz bardziej się komplikował. Na jaw wyszły napięcia w rozpadającym się małżeństwie, depresja, poczucie życiowej porażki. Poruszający reportaż Garner to opowieść o kruchości ludzkiej psychiki i nieprzewidywalności naszych zachowań.
Przepiszę pani tego tutaj, ale proszę nie zapominać o własnym, tylko zażywać oba naraz. Podwójne działanie gwarantuje skuteczny atak prosto w źródło dolegliwości! Nowa odsłona bestsellerowej opowieści o tajemniczej poradni Kokoro, gdzie na życiowe troski zaleca się... koty. Metody tamtejszych specjalistów bywają różne: czasem konieczne jest dłuższe leczenie z pomocą kilku kotów bengalskich o nieco niszczycielskich skłonnościach, innym razem pomaga tydzień z przeuroczym dwumiesięcznym munchkinem, ale bywa i tak, że niezbędna jest terapia szokowa: okład z gigantycznego – i miękkiego jak ciasteczko mochi – maine coona. Tym razem poznajemy nowych bohaterów: młodą Moe, którą przytłaczają problemy z chłopakiem, owdowiałego Tatsuę i jego wycofanego wnuka, którzy połączą siły, szukając zaginionej kotki sąsiadów, a także przepracowanego wicedyrektora schroniska dla kotów, który niestrudzenie walczy o swoich podopiecznych. Niezmienni pozostają jednak gospodarze poradni – ekscentryczny doktor i jego szorstka asystentka Chitose, o których tym razem dowiemy się więcej.
"Dwaj szlachetni krewniacy" to ostatnia sztuka Shakespeare'a, napisana w 1613 roku we współpracy z Johnem Fletcherem i wydana po śmierci obu dramaturgów, w 1634 roku. Niniejsza edycja oferuje mocny, płynny i precyzyjny przekład Piotra Kamińskiego, obudowany wnikliwym wstępem i komentarzem Anny Cetery-Włodarczyk - z omówieniem jakubińskich i współczesnych kontekstów interpretacyjnych, źródeł literackich i okoliczności powstania dramatu, a także zagadnień związanych z redakcją oryginału i przekładu. Ważna propozycja dla polskiego kanonu szekspirowskiego oraz pierwsze kompleksowe wprowadzenie do problematyki współpracy dramaturgów i późnego stylu Shakespeare'a.Dziwna jest historia każdego z trzech dramatów - Cardenia, Henryka VIII i Dwóch szlachetnych krewniaków - które Fletcher napisał do spółki z ustępującym dramaturgiem Trupy Królewskiej. O ile osnuty na wątkach zapożyczonych z Don Kichota Cervantesa Cardenio to sztuka zaginiona, Henryk VIII okazał się sztuką feralną, ponieważ od racy wystrzelonej podczas przedstawienia tego właśnie dramatu, 29 czerwca 1613 roku, zajął się ogniem teatr The Globe. Nie wiemy, czy już wtedy Shakespeare i Fletcher planowali napisanie razem Dwóch szlachetnych krewniaków. Nie ulega jednak wątpliwości, że w połowie 1613 roku poszedł z dymem cały dotychczasowy świat Shakespeare'a jako aktora i dramaturga. I choć szczęśliwie obyło się bez ofiar, spłonęło "trochę drewna i słomy, kilka porzuconych w pośpiechu płaszczy i zajęły się tylko jedne pludry", Trupa stanęła na rozdrożu. (Ze Wstępu Anny Cetery-Włodarczyk)The Two Noble Kinsmen'The Two Noble Kinsmen' is Shakespeare's last play, written in 1613 in collaboration with John Fletcher and printed in 1634. This edition features an evocative, fluent and precise translation by Piotr Kamiński, accompanied by insightful critical essay by Anna Cetera-Włodarczyk. The preface and commentary elucidate Jacobean and contemporary interpretative perspectives, explore the play's literary sources and origins, and shed light on the textual complexities of the original and its translation. The volume contributes to the Polish Shakespeare canon and offers the first comprehensive introduction to the playwrights' collaboration and Shakespeare's late style.
Monografia zawiera artykuły poświęcone wybranym pojęciom studiów nad zwierzętami: podmiotowości, doświadczeniu, relacjom, reprezentacji, ciału i krzywdzie. Autorki i autorzy - osoby specjalizujące się w badaniu relacji i interakcji ludzi i innych zwierząt - reprezentują różne dyscypliny naukowe i uczelnie. Odmienność perspektyw badawczych czyni tę książkę wyjątkową w polskim piśmiennictwie naukowym i daje możliwość wykorzystania jej jako podręcznika akademickiego. Wyraźnie obecna w niej perspektywa krytyczna wynika z przekonania, że dobra nauka nie tylko jest rzetelna metodologicznie, lecz także ma ambicję przyczyniania się do poprawy sytuacji wszystkich czujących istot.The Basic Concepts of Animal StudiesThe monograph contains articles on selected concepts of animal studies: subjectivity, experience, relationships, representation, body and harm. The authors, who specialize in studying the relationships and interactions of humans and other animals, represent various scientific disciplines and universities. The diversity in research perspectives makes this book unique in Polish scientific literature and allows for using it as an academic textbook. The critical perspective clearly present in it results from the conviction that good science is not only methodologically sound, but also has the ambition to contribute to the improvement in the situation of all sentient beings.
Piotr Wrangel (1878-1928) to postać w Polsce stosunkowo mało znana, choć jego nazwisko często pojawia się obok innych białych generałów, takich jak A. Denikin, A. Kołczak czy N. Judenicz. Podczas wojny domowej w Rosji był jednym z kluczowych przywódców antybolszewickich sił na południu kraju. W latach 1918-1919 dowodził korpusem konnym w armii gen. Antona Denikina. W kwietniu 1920 r. został dowódcą Sił Zbrojnych Południa Rosji. W czerwcu zajął rejony na północ od Krymu (Tauryda Północna). Po porażkach we wrześniu i październiku próbował bezskutecznie powstrzymać ofensywę bolszewicką na Krym.Pod koniec 1920 r. znalazł się na emigracji, gdzie powstały i po raz pierwszy zostały opublikowane jego "Wspomnienia".
Po 17 września 1939 r. oddziały KOP, rozproszone wzdłuż granicy i słabo uzbrojone, podjęły walkę z nacierającą Armią Czerwoną. Strażnice stawiały opór atakom pancernym, często walcząc do wyczerpania amunicji. W wielu miejscach - zwłaszcza w rejonie Sarn - załogi punktów oporu trwały do całkowitego zniszczenia. Mimo przewagi przeciwnika KOP przez kilkanaście dni opóźniał marsz Armii Czerwonej, prowadząc uporządkowany opór aż do początku października.
W Tobruku od kwietnia 1941 roku broniły się oddziały brytyjskie i australijskie. Cała załoga twierdzy liczyła około 36 tysięcy ludzi. W drugiej połowie sierpnia 1942 roku, gdy zaczęto wycofywać oddziały australijskie, wzmocniono garnizon Tobruku piędzi innymi Samodzielną Brygadą Strzelców Karpackich. Polskich żołnierzy czekało niełatwe zadanie. Generał Rommel, nazwany "Lisem Pustyni" dysponował liczniejszą armią i gotów był zrobić wszystko, by zdławić opór i zdobyć Tobruk a obrońców zepchnąć do morza.
Autor w barwny sposób opisuje walkę oddziałów brytyjskich i włoskich na terenach Afryki Północnej w latach 1940-1943. Zacięte zmagania wśród piasków pustyni, ze zmiennym szczęściem, toczyli wówczas nie tylko żołnierze różnych rodzajów broni, ale także agenci wywiadów mocarstw zaangażowanych w konflikt. Dzięki zdolności autora do dobrej narracji książkę czyta się szybko i przyjemnie.
We wrześniu 1942 roku niemiecki okręt podwodny U-156 zatopił brytyjski statek "Laconia". Niemcy podjęli akcję ratowania rozbitków, jednak niebawem zostali zaatakowani przez amerykański samolot bombowy. Po tym zdarzeniu dowódca niemieckiej floty podwodnej, admirał Karl Dnitz, wydał rozkaz, znany pod nazwą Laconia-Befehl, nakazujący zaniechanie ratowania rozbitków z zatopionych jednostek. Rozkaz ten stał się po wojnie podstawą oskarżenia admirała przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze o zbrodnie wojenne.
Polska 1586 Eskadra Specjalnego Przeznaczenia przystosowana była do wykonywania najtrudniejszych zadań, nierzadko otoczonych największą tajemnicą. Załogi tej jednostki niosły pomoc ruchowi oporu, ludziom prowadzącym walkę podziemną na obszarze okupowanej Europy, jednak ich głównym zadaniem były loty do Polski. O poszczególnych misjach wiedziało jedynie wąskie grono osób bezpośrednio zainteresowanych daną akcją. Również i sama załoga w ostatniej chwili, niemal tuż przed startem, dowiadywała się o celu lotu. Tego typu ostrożność była konieczna, gdyż w grę wchodziło bezpieczeństwo ludzi znajdujących się w samolocie, oczekujących na placówce zrzutowej i dobro całego przedsięwzięcia.
Tak jak w Polsce, również i we Francji, przymiotnik "bizantyński" miał pejoratywne znaczenie i do niedawna jeszcze Bizancjum nie budziło większego pozytywnego zainteresowania w nauce (). Zazwyczaj rolę Bizantyńczyków sprowadzało się do naśladowców starożytności, a "bizantynizm" oznaczał przesadny przepych, zbyt rozbudowane struktury władzy i administrację, cezaropapizm et cetera. W ostatnich dekadach trend ten zmienił się na korzyść dla Bizancjum i książka Sylvaina Gouguenheima wpisuje się w ten nowy rodzaj patrzenia na zjawisko średniowiecznego Wschodu. Chwała Greków przełamuje ten stereotyp i to w znacznym stopniu, pokazuje bowiem, jak olbrzymi wkład w rozwój nauki i sztuki w dobie średniowiecza mieli Bizantyńczycy. I co ciekawe, tworzyli oni kulturę głównie w oparciu o wzorce greckie: klasyczne, hellenistyczne, poźnoantyczne, a największą ich zasługą jest bycie pewnego rodzaju medium - przekaźnikiem starożytności do czasów nowożytnych. Odkryciem autora książki Chwała Greków jest to, że owo przekazywanie odbywało się już w średniowieczu, a nie dopiero po roku 1453, czyli po upadku Konstantynopola inicjującym niejako renesans. () Chwała Greków to z jednej strony chwała Starożytnych, twórców wielkiej literatury, historiografii, filozofii, a z drugiej - chwała ich potomków, Greków średniowiecznych, którzy tę kulturę zachowali, przekazali, zainspirowali nią i nauczyli jej łacinników.Z recenzji dr hab. Agnieszki Heszen (UJ)Prof. Sylvain Gouguenheim (ur. 1960), francuski mediewista, członek Pracowni Nauk o Starożytności i Średniowieczu Uniwersytetu Lotaryńskiego oraz wykładowca w Ecole Normale Superieure w Lyonie. Jego zainteresowania badawcze obejmują zakony rycerskie, krucjaty oraz średniowieczną transmisję wiedzy.
Tytuł ten podsumowuje seminarium Naukowo-Techniczne, które odbyło się we Wrocławiu w dniach 27-28 listopada 2025 roku, organizowane przez Katedrę Dróg, Mostów, Kolei i Lotnisk Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego Politechniki Wrocławskiej.Wstęp:Rok 2025 to dla organizatorów wydarzenia moment szczególny, w którym zbiegają się dwa istotne jubileusze dla wrocławskiej społeczności inżynieryjnej 80-lecie Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego Politechniki Wrocławskiej oraz 20-lecie Seminarium Naukowo- Technicznego Wrocławskie Dni Mostowe forum o ugruntowanej renomie, które od dwóch dekad stanowi kluczową platformę wymiany wiedzy i doświadczeń w zakresie inżynierii mostowej, gromadzące czołowych ekspertów, przedstawicieli świata nauki, administracji publicznej oraz liderów branży infrastrukturalnej.W obliczu dynamicznego rozwój krajowej sieci transportowej oraz planowanej rozbudowy infrastruktury kolejowej w Polsce konieczne staje się wypracowanie spójnych zasad projektowania oraz optymalizacji procesów realizacji mostów z betonu sprężonego. Beton sprężony jest obecnie podstawowym materiałem do budowy mostów zarówno małych jak i dużych rozpiętości przęseł. Szczególnie istotną rolę odegra w budownictwie kolejowym, gdzie duża sztywność oraz zdolność tłumienia drgań czynią konstrukcje z betonu preferowanym rozwiązaniem dla linii kolejowych przystosowanych do ruchu pociągów dużych prędkości. Mimo licznych sukcesów w tej dziedzinie, w ostatnich latach odnotowano incydenty awaryjne, dotyczące stosunkowo nowych obiektów, co wskazuje na potrzebę zaostrzenia standardów nadzoru, wdrożenia nowoczesnych metod diagnostyki oraz propagowania najlepszych praktyk wykonawczych.W imieniu Komitetu Organizacyjnego pragnę serdecznie podziękować Autorom referatów za przygotowanie interesujących opracowań, Członkom Komitetu Programowego za ich rzetelną ocenę oraz Sponsorom i Partnerom za wsparcie organizacyjne i merytoryczne. Życzę wszystkim Uczestnikom Seminarium, aby udział w obradach dostarczył inspiracji zawodowej, satysfakcji z wymiany poglądów oraz wzmocnił poczucie wspólnoty w środowisku inżynierów mostowych. W książce zawarto ponad 40 prac związane z omawianymi zagadnieniami.Lista artykułów Wrocławskie Dni Mostowe: Mosty podwieszone i wiszące Technologiczne aspekty w projektowaniu i budowie mostów betonowych Kładki dla pieszych - architektura, projektowanie, realizacja, badania Mosty Stalowe. Projektowanie, technologie budowy, badania, utrzymanie Obiekty mostowe na autostradach i drogach ekspresowych Prefabrykacja w budownictwie Aktualne realizacje mostowe Trwałość obiektów mostowych Obiekty mostowe w infrastrukturze miejskiej Współczesne technologie budowy mostów Mosty łukowe - dzieła kultury. Projektowanie, budowa, utrzymanie Duże mosty wieloprzęsłowe Mosty. Przemiany w projektowaniu i technologiach budowy Mosty hybrydowe Mosty a środowisko Bezpieczeństwo budowli mostowych Wyzwania współczesnego mostownictwa Obiekty kolejowe Diagnostyka i utrzymanie obiektów mostowych Mosty z betonu sprężonego. Projektowanie, budowa, diagnostyka
Celem pracy jest przedstawienie całościowego obrazu oficjalnych stosunków PRLCSRS w analizowanym okresie oraz ukazanie ich rzeczywistego charakteru, uwarunkowań i funkcji. Z jednej strony chodzi o zrekonstruowanie przebiegu kontaktów instytucjonalnych, z drugiej o próbę zrozumienia, w jakim stopniu relacje te odzwierciedlały deklarowaną ideologiczną wspólnotę interesów, a na ile były efektem systemowej konieczności, presji politycznej lub pozornej współpracy. W pracy podejmuję próbę odpowiedzi na pytania: na ile realna była współpraca PRL i CSRS w warunkach politycznej zależności od ZSRR? Jakie znaczenie miały instytucje konsularne i kulturalne w kształtowaniu wzajemnych relacji? Czy aktywność dyplomatyczna i kulturalna miały charakter czysto propagandowy, czy też prowadziły do rzeczywistego poznania sąsiada i rozwoju współpracy społecznej? W jakim stopniu wymiana gospodarcza, naukowa i artystyczna przekraczały ramy narzuconej ideologii i partyjnej kontroli? Jak zmieniały się te relacje pod wpływem wydarzeń kryzysowych w Polsce i w szerszym kontekście przemian w bloku wschodnim? Rozdziały książki prowadzą czytelnika przez kolejne obszary tej współpracy od kontaktów politycznych i pracy ambasad, przez działalność konsulatów PRL i CSRS, po szczegółowe analizy funkcjonowania Ośrodków Informacji i Kultury oraz Kulturnch a informanch stedisk. Osobne miejsce poświęcone zostało także wymianie artystycznej, kontaktom naukowym oraz współpracy gospodarczej. Układ treści odzwierciedla chronologiczny podział na dwie dekady lata 70. i 80. pozwalając dostrzec zmienność dynamiki relacji, wpływ wydarzeń krajowych i międzynarodowych, a także trwałość pewnych struktur i praktyk niezależnie od zmieniającego się kontekstu politycznego. Książka nie tylko odtwarza fakty i procesy, ale też stawia pytania o naturę współpracy w warunkach systemowego ograniczenia suwerenności, ujawniając sprzeczności między ideologicznym przekazem a rzeczywistością instytucjonalnej codzienności. Ze wstępu
Hipoteza przyjęta na potrzeby niniejszej monografii sprowadza się do stwierdzenia, że zmiany w prawie karnym procesowym odnoszące się do możliwości przeprowadzania niektórych czynności procesowych na odległość z wykorzystaniem urządzeń technicznych zapewniających jednoczesny, bezpośredni przekaz obrazu i dźwięku (urządzeń elektronicznych) wykreowały nowy rodzaj czynności procesowych, które z uwagi na swoją odrębność formalną powinny być nazywane e-czynnościami procesowymi. Zidentyfikowanie nowej formy czynności procesowych wpływa na ich ocenę w perspektywie zasad współczesnego procesu karnego. Przyjęcie założenia, że poprawność normatywnego ukształtowania e-czynności zarówno de lege lata, jak i de lege ferenda wymaga analizy tej nowej konstrukcji procesowej z punktu widzenia zasad procesowych, pozwala na prowadzenie badań z uwzględnieniem zawartości treściowej i znaczenia, jakie dla modelu procesu karnego mają: zasada prawa oskarżonego do obrony, zasada bezpośredniości, zasada swobodnej oceny dowodów, zasada ustności, zasada informacji, zasada kontradyktoryjności, zasada jawności oraz zasada ciągłości rozprawy. Celem badań było również przedstawienie problematyki e-czynności procesowych na tle szeroko ujmowanych uwarunkowań technicznych w ramach postępującej informatyzacji wymiaru sprawiedliwości. Obie te kwestie nie mogą zostać rozdzielone, są ze sobą silnie sprzężone, a normatywny kształt e-czynności procesowych zawsze będzie ich pochodną. Ze wstępu
Celem praktycznym (stosowanym) w publikacji jest ustalenie przydatności zastosowań teorii gier w ekonomii. Celem teoretycznym jest wykazanie, że wiele interesujących problemów z zakresu ekonomii można rozwiązać za pomocą teorii gier. Przykłady zastosowań wzięto głównie z badań własnych autora. Przedmiotem badań jest zbiór różnych problemów ekonomicznych, które można badać i rozwiązywać za pomocą teorii gier. Publikacja ma charakter teoretyczny, dlatego ukazane w niej badania mają nieokreślony zakres czasowy. Monografia przeznaczona jest dla pracowników naukowych, doktorantów, studentów ekonomii oraz studentów matematyki stosowanej. Z wprowadzenia
Celem niniejszej monografii jest przedstawienie metody selekcji cech, która, bazując na paradygmacie algorytmu genetycznego, umożliwia uzyskanie zbioru cech o wyższych lub porównywalnych zdolnościach dyskryminacyjnych, mierzonych precyzją klasyfikacji wzorców aktywności mózgowej. Jednocześnie metoda ta pozwala na redukcję liczby cech w porównaniu z metodami referencyjnymi, co może prowadzić do zwiększenia efektywności obliczeniowej oraz ograniczenia kosztów przetwarzania danych w interfejsach mózgkomputer. Ze wstępu
Prawo dewizowe stanowi integralną część prawa finansowego, pozostając w ścisłym związku z innymi gałęziami prawa, m.in. prawem gospodarczym publicznym, prawem administracyjnym i karno-skarbowym. Stanowi ono zespół przepisów, odnoszących się do zasad posiadania i obrotu przede wszystkim wartościami dewizowymi, który ewoluował na przestrzeni wielu lat. Wraz z rozwojem gospodarczym i zmianami systemu własności oraz rozwojem praw wolnego rynku prawo dewizowe przekształciło się w zespół norm i zasad, które w zdecydowanie mniejszym stopniu ingerują w swobodę obrotu dewizowego. W niniejszej książce odwołano się przede wszystkim do obowiązujących obecnie zasad obrotu dewizowego. Podstawowym celem badań było zatem wykazanie, że swoboda obrotu dewizowego oparta została na powszechnie obowiązującej zasadzie swobody działalności gospodarczej, a jej zakres wykracza poza ramy prawne określone w ustawie Prawo dewizowe. Dodatkowym celem było natomiast ustalenie zakresu swobody obrotu dewizowego. Tak postawionym celom pracy podporządkowane zostały pytania badawcze. Pierwsze z nich dotyczyło ustalenia, czy swoboda obrotu dewizowego oznacza brak jakichkolwiek ograniczeń i obowiązków. Z wprowadzenia
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
