Wiersze wojenne Piotra Wierzbickiego zostały poświęcone dzieciństwu Autora w czasie II wojny światowej. Bohaterem tomu jest wnuczek dziedzicowy, opowiadający o życiu dworu w podkrakowskiej wsi. Na uwagę zasługuje wyjątkowy styl wierszy, utrwalona dziecięcawyobraźnia i pełne uczucia spojrzenie w przeszłość.
Wybucha zaraza. W jej ciszy i grozie rodzi się dziennik. Czyta się go jak powieść, gęstą, wielowarstwową, buszującą w czasie. Autorka sięga do wspomnień z dzieciństwa, by ze stękającej biedą poniemieckiej kamienicy w nadmorskim miasteczku wyprowadzić je na drogę, na której los spotyka narratorkę z postaciami z wielkiej historii, m.in. Lechem Wałęsą, Czesławem Miłoszem, Ryszardem Kuklińskim czy Janem Nowakiem-Jeziorańskim. Widziane z bliska sceny z najnowszych dziejów Polski przenikają się z intymnymi wątkami osobistymi, te zaś z dźwigającymi swoją dramaturgię historiami poznanych ludzi, lektur i społecznych zjawisk.
Różnorodność gatunkową „Chwil”, od reportażu po prozę poetycką, łączy energia języka, wyłuskującego niecodzienne skojarzenia, odsłaniającego ukrytą esencję zdarzeń i nadającego książce własny styl, a także klimat pokory i respektu wobec niezgłębionej tajemnicy istnienia.
Elżbieta Isakiewicz – prozatorka, reportażystka, eseistka, poetka. Ważniejsze książki: Szelma i inne opowieści przyziemne, Niewyśnione historie, Lekkie halki czarownic i inne mikroopowieści, Kaprys. Przypowieść o kobiecie i mężczyźnie, Czerwony ołówek. O Polaku, który ocalił tysiące Żydów, Piekło ocalonych. Laureatka m.in. Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2000) i Nagrody Dziennikarskiej UE w konkursie „Razem przeciw dyskryminacji” (2011). Fanpage www.facebook.com/E.Isakiewicz, gdzie zamieszcza miniatury literackie, gromadzi tysiące czytelników.
Nowy tomik poezji Jana Polkowskiego z rysunkami Grzegorza Bednarskiego
Inne tomiki poezji tegoż autora:
• To nie jest poezja, Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA, Warszawa 1980
• Oddychaj głęboko, ABC, Kraków 1981
• Ogień. Z notatek 1982-1983, Półka Poetów, Kraków 1983
• Drzewa. Wiersze 1983-1987, Oficyna Literacka, Kraków 1987
• Elegie z Tymowskich Gór, 1988-1989, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2008
• Cantus, Wydawnictwo a5, Kraków 2009
• Cień, Znak, Kraków 2010
• Głosy, Biblioteka Toposu, Sopot 2012
• Ślady krwi. Przypadki Henryka Harsynowicza, Wydawnictwo M, Kraków 2013
• Polska moja miłość, Wydawnictwo Pro Patria, Warszawa 2014
• Gorzka godzina, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2015
• Pochód duchów, Biblioteka Toposu, Sopot 2018
• Rozmowy z Różewiczem, PWM, 2018
• Portier i inne opowiadania, TOPOS & Instytut Literatury, Sopot-Kraków, 2019
• Ryzyko bycia Polakiem, z Janem Polkowskim rozmawia Piotr Legutko, Instytut Literatury, Kraków 2019
• Pandemia i inne plagi, Volumen & Instytut Literatury, Warszawa-Kraków 2020
Literatura więzienna powstaje w wielu językach i mogłaby zapełnić ogromną bibliotekę. W książce Laury Quercioli Mincer omówione zostały więzienne narracje literatury polskiej, której wyjątkowość zdaje się podkreślać słynne zdanie z wystąpienia Józefa Piłsudskiego: Przez dłuższy okres czasu więzienie było częścią kultury polskiej (1925). Zawarte w tomie szkice, dotyczące zarówno więźniów politycznych i więźniów sumienia, jak i sprawców przestępstw kryminalnych, są świadectwem istnienia tej otwartej rany w żywym ciele naszych społeczeństw. Mówią o konieczności przerwania ciszy na temat skandalu więzienia, przezwyciężenia zbiorowej niepamięci.Laura Quercioli Mincer jest profesorką literatury i kultury polskiej na Uniwersytecie Genueńskim, autorką ponad setki publikacji, w tym opracowań, artykułów naukowych i tłumaczeń, a także monografii pt. Ojczyzny ocalonych. Powojenna literatura żydowska w Polsce i we Włoszech (Lublin 2009). Od 2017 roku pracuje nad projektem poświęconym sztuce współczesnej w Polsce i w Niemczech.
Jako doświadczenie globalne, pandemia jest przedmiotem globalnej debaty,
która nas w dużej mierze omija, bo zbyt absorbujące jest to,
co się dzieje w Polsce. Ale można tę skorupę bolesnej swojskości przebijać.
A w każdym razie trzeba przynajmniej próbować, by zrozumieć, co się z nami dzieje. Po to jest ta książka.
Jacek Żakowski (ur. 1957), komentator"Polityki", "Gazety Wyborczej" i Wirtualnej Polski, kierownik Katedry Dziennikarstwa Collegium Civitas, szef „ambasady” Concilium Civitas i redaktor jej „Almanachu”, autor piątkowych "Poranków TOK FM”, a wcześniej kilkunastu formatów radiowych i telewizyjnych. Wydał kilkanaście książek - ostatnio „Oblężona demokracja” (SIC! 2019)."Dziennikarz Roku 1997", laureat m.in. Superwiktora, dwóch Wiktorów, nagrody PEN Clubu, nagrody im. Eugeniusza Kwiatkowskiego, Neonu Festiwalu Malta. Członek Towarzystwa Dziennikarskiegoi Komitetu Etyki w Nauce PAN.
Ponowoczesność jako źródło cierpień"" Zygmunta Baumana to esej o ciemnych stronach społeczeństwa ponowoczesnego, nawiązujący do Kultury jako źródła cierpień Freuda. Dedykowana profesorom Julianowi Hochfeldowi i Stanisławowi Ossowskiemu, książka stanowi summę wcześniejszych publikacji Zygmunta Baumana w języku polskim.
PREZENTACJE Michał Otorowski, Kabała chrześcijańska – między nauką a profecją Menasse ben Israel, Kompendium kabały Zarys kabały chrześcijańskiej Gershom Scholem, Kabała chrześcijańska Gershom Scholem, Początki kabały chrześcijańskiej Michał Otorowski, Milion Livardeza. Kabała chrześcijańska Jana PotockiegoESEJE Jan Doktór, Powstanie i recepcja Księgi światła ukrytego Księga światła ukrytego Bohdan Kos, Jedność i wielość w Księdze światła ukrytego Michał Otorowski, Adolphe Franck, czyli prawdziwy koniec kabały chrześcijańskiej Adolphe Franck, Związki kabały z religią Chaldejczyków i Persów Paweł Maciejko, Pan Jezus i Pan Jakub Frank (z dygresją na temat Natana z Gazy) Piotr Nowak, Wczesny Buber Martin Buber, Odnowa judaizmu Martin Buber, Renesans żydowski Gershom Scholem, Dziewięćdziesiąt pięć tez o judaizmie i syjonizmie Gershom Scholem, Otwarte wyznanie na temat rzeczywistych intencji mojego studium kabały Jacob Taubes, Kabała Jacob Taubes, List do Oskara Goldberga Jacob Taubes, Od upadku do upadku. Teoriopoznawcza refleksja nad historią grzechu pierworodnego Jacob Taubes, Miłość, władza i sprawiedliwość Jacob Taubes, Kafka Jacob Taubes, SwedenborgKRZYSZTOF MICHALSKI (1948–2013) Piotr Nowak, PożegnanieARCHIWUM FILOZOFII POLSKIEJ Michał Otorowski, Towiański – cadyk polski? Stanisława Pigonia zmagania z Biesiadą Stanisław Pigoń, Chrystologja A. Towiańskiego Andrzej Towiański, Biesiada z Janem SkrzyneckimANTYKWARIAT Jacob Taubes, Filozofowie mówią o BoguRECENZJE I POLEMIKI Marta Olesik, Mesjanizm trochę zbyt kolisty Aleksander Temkin, Wszystkie początki Franza Rosenzweiga Paweł Dybel, Benjamin i hermeneutyka wszystkoizmu Anna Świątek, Człowiek nadzieją naszych czasów Michał Rogalski, Balansowanie na granicy syntezy Dorota Pietrzyk -Reeves, Obietnice reprezentacji politycznej Bronisław Świderski, Czy środki prowadzą do celu? Nie, środki są celem
Nowy, znakomity przekład Uczty Platona autorstwa Andrzeja Serafina, z komentarzami: Alexandra Nehamasa, Ivana Chvatika, Davida M. Halperina, Jonathana Leara, Waltera Benjamina, Hansa Georga Gadamera i Piotra Nowaka. Tom pod redakcją Piotra Nowaka, wydany w serii "Wielcy pisarze w nowych przekładach".
Droga po "Strukturze" dopełnia dzieło Kuhna o problematykę, jaką włączył do sfery swoich zainteresowań pod koniec życia. Kuhn skupia się w niej na społecznej naturze badań naukowych, analizuje związek między postępem naukowym a ewolucją oraz rozwija koncepcję niewspółmierności rozumianej jako stosunek zachodzący między strukturami językowymi. Ten ostatni temat staje się wiodącym motywem Drogi po "Strukturze". Książkę dopełnia obszerny wywiad-rzeka przeprowadzony z Kuhnem w 1993 roku.
Wybór wyśmienitych próz poetyckich jednego z "przeklętych" artystów francuskich, przeżywającego obecnie renesans na całym świecie. Henrii Michaux (1899-1984) - słynący z halucynacyjnego stylu i mrocznej biografii pisarz i malarz francuski urodzony w Belgii, współczesny surrealistów, uwielbiany przez Beat Generation, jeden z najbardziej oryginalnych i inspirujących artystów współczesnych. W swoich prozach Michaux często przemawia w pierwszej osobie, udzielając czytelnikom pełnych czarnego humoru rad i przestróg. Na naszych oczach tworzy labirynty, szpitalne sale, więzienia, sceny tortur, demony, fantastyczne postaci zwierząt, by umieścić je gestem artysty-demiurga w codziennej rzeczywistości, osiągając efekt dziwności i obcości. W poszukiwaniu doskonałej metafory okrucieństwa i granic cierpienia Michaux posługuje się wszelkimi dostępnymi środkami, jak sen, wyobraźnia czy eksperymenty z meskaliną, które rozpoczął w wieku 57 lat, po tragicznej śmierci żony. Żyje "w towarzystwie potworów". Podkreśla się jego powinowactwo z wielkimi "poetami przeklętymi": Baudelaire em, Rimbaudem i Lautreamontem, którego po przeczytaniu Pieśni Maldorrora uznał za swego ojca chrzestnego. Michaux otaczał się tajemnicą, nie udzielał wywiadów i nie pozwalał się fotografować.
Napisany z pasją i wspaniałą ironią utwór opowiada historię namiętnego związku dwóch kobiet. Akcja rozgrywa się w Paryżu i Zurychu lat 90. Veronique poznaje Nicole i dla niej wraz z dziećmi opuszcza męża, by na kilka dni przed rozwodem do niego wrócić. Nicole, jak romantyczni kochankowie, nie może pogodzić się z utratą ukochanej."Bo to jest w miłości najstaszniejsze" to opis kolejnych etapów żałoby, zakończonej jednak wyzwoleniem. Maria Janion w swoim posłowiu analizuje topos miłości romantycznej, która w powieści Mueller odżyła we współczesnej, homoseksualnej formie.
Śmiała obyczajowo, pełna czarnego humoru i prawdziwie poruszająca historia miłosnego trójkąta. Jego uczestników - narratora, jego żonę Edith i ich maniakalnego przyjaciela F. - łączą nie tylko więzi erotyczne, ale też kult Katarzyny Tekakwitha, indiańskiej świętej z XVII wieku. W dalszym planie powieść podejmuje temat masowych zagład nowożytnych cywilizacji, rewolucji seksualnej, rewolty politycznej lat 60. i kultury masowej jako substytutu religii
Nowa książka autora powieści "Trzech panów w łóżku, nie licząc kota. Romans pasywny" (Sic! 2005). Zebrane tu utwory: "Najsłabsze ogniwo", "Sekstet" i "Przepołowienie", oparte na wnikliwych obserwacjach dobrze znanego Żurawieckiemu świata polskich gejów, dają tego świata błyskotliwy, realistyczno-ironiczny obraz. Żurawiecki po raz kolejny objawia się w nich jako mistrz ciętego języka i zaskakujących, dynamicznych dialogów, w których aż roi się od odniesień do rozmaitych sfer kultury i rzeczywistości; zarówno tych „wysokich”, jak i „niskich” (w tym do popkultury czasów PRL-u).
Bartosz Żurawiecki (ur. 1971) jest z zawodu krytykiem filmowym, z zamiłowania, jak mówi: domatorem nihilistą. Publikował m.in. w: "Filmie", "Przekroju", "Tygodniku Powszechnym", "Dialogu", "Aktiviście" i "Ha!arcie". Jest współautorem książek "Homofobia po polsku" i "Autorzy polskiego kina". W 2005 zadebiutował w wydawnictwie Sic! jako prozaik powieścią "Trzech panów w łóżku, nie licząc kota". Mieszka w Warszawie
Opowieść o kocie, mistrzu zen to książka dla buddystów i kociarzy, dla buddystów-kociarzy oraz dla wszystkich zmęczonych życiem w dobie późnego kapitalizmu. Jej bohaterem jest Koyabashi, który wraz ze swym uczniem Tanedą wędruje do świątyni w Edo (dawna nazwa Tokio), po drodze objaśniając mu w przystępny i zabawny sposób najważniejsze prawdy buddyzmu zen.
Henri Brunel przez ponad trzydzieści lat uczył hatha-jogi. Jest autorem wielu książek o tematyce zen,a wśród nich: "Restez zen. Guide de relaxation pour ceux qui n'ont pas de temps" (Le Seuil,1996 i 2002), "Je confie mes traces aux nuages" (Calmann-Lévy, 2002), "Budda i kwiat. Baśnie i opowieści zen z Japonii i innych krajów Dalekiego Wschodu" (Sic!, 2003), "Uśmiech Buddy. Humor zen" (Sic!, 2004), "Rozmyślania zen na każdy dzień roku" (Sic!, 2004).
Książka katalońskiej germanistki Rosy Sali Rose była dużym wydarzeniem na hiszpańskim rynku wydawniczym. Autorka dokonuje w swojej pracy nowatorskiej ""sekcji zwłok"" nazizmu, sięgając do jego korzeni - do ludzkiego umysłu, którego niekiedy monstrualną działalność utrwalają mity i symbole nazizmu. Chce odczarować tę ideologię, pokazać jej intelektualną miałkość i naukową nieprawomocność, aby pozbawić ją trującego uroku, jakim emanują rzeczy zakazane. Rose sprzeciwia się zarówno tym, którzy czynią z nazizmu tabu, jak i tym, którzy dopatrują się w tym ruchu demonicznych wpływów.Jej Słownik składa się z siedemdziesięciu ułożonych alfabetycznie haseł-esejów z różnych dziedzin, wyznaczających symboliczne terytorium nazistowskiej wyobraźni (Wilk, Wagner, Swastyka, Pochodnia, Żyd, Rewolucja i in.). Lektura książki prowadzi do zaskakujących odkryć: okazuje się bowiem, że wiele zjawisk cechujących popularny obecnie nowoczesny styl życia, takich jak ekologia, wegetarianizm czy turystyka masowa, narodziło się bądź też ugruntowało pod wpływem ideologii nazistowskiej. Równie zaskakująca może się okazać informacja o planach Hitlera, by zaatakować Stany Zjednoczone za pomocą messerschmittów, które... zwaliłyby nowojorskie drapacze chmur. Książka Rose kryje w sobie wiele podobnych rewelacji.Dzięki ogromnej erudycji autorki i swej niezwykle przystępnej formule, Krytyczny słownik... jest lekturą odkrywczą i fascynującą, od której wprost nie można się oderwać. Książkę wzbogacają ilustracje oraz biogramy nazistów i osób, które inspirowały ich (świadomie lub nie), a także ich popierały.
Wydawnictwo Sic! zakupiło od prestiżowej oficyny brytyjskiej Polity Press serię Key Concepts i przygotowuje ją do publikacji w Polsce. Seria prezentuje kluczowe pojęcia nauk społecznych, używane m.in. w socjologii, politologii, stosunkach międzynarodowych, ekonomii, dziennikarstwie, kulturoznawstwie. Składa się na nią dwadzieścia tomów – zwięzłych (około 200 stron), napisanych przystępnie i zachowujących najwyższe standardy publikacji profesjonalnej. Autorami poszczególnych opracowań są wykładowcy brytyjskich uczelni, specjaliści w swoich dziedzinach. Każdy tytuł został też zaopiniowany przez ekspertów. Patronat nad polską edycją objął profesor Zygmunt Bauman.
Książki z serii Key Concepts adresowane są przede wszystkim do studentów, naukowców, publicystów oraz nauczycieli i uczniów wyższych klas szkół średnich, ale nie tylko – także do wszystkich zainteresowanych problemami współczesnego życia społecznego i politycznego. Lektura serii pozwala opanować i/lub uporządkować niezbędne pojęcia, dające podstawową orientację w danym temacie, a jednocześnie konieczne do dalszego zgłębiania zagadnienia. Dostarcza też nowoczesnych narzędzi niezbędnych każdemu, kto chce kompetentnie zabierać głos w debacie publicznej lub tylko krytycznie się jej przysłuchiwać.
Steve Bruce w swoim Fundamentalizmie podejmuje się zbadania splotu napięć społecznych i idei religijnych, które rodzą rosnące obecnie w siłę ruchy fundamentalistyczne. Autor przedstawia możliwe odpowiedzi na pytanie, dlaczego niektóre religie łatwiej od innych prowadzą do fundamentalizmu oraz dlaczego tego rodzaju ruchy różnią się między sobą w zakresie gotowości do stosowania przemocy.
Powieść W stronę niewinności, w której Philippe Djian z wdziękiem godnym mistrza bawi się konwencją literatury pornograficznej, to hołd złożony Henry’emu Millerowi. Narrator, Francis, jest pisarzem, który wprawdzie poznał smak sukcesu, ale obecnie jego książki osiągnęły nakłady tak niskie, że zarabia na życie, sprzedając kolegom po piórze preparaty z alg i koszulki Bundeswehry. Jego żona i dzieci zginęli w katastrofie lotniczej, jednak Francis żyje tak, jakby Edith mieszkała wraz z nim, a dzieci wyjechały na inny kontynent. Jego przyjacielem jest Patrick Vandhoeren, gwiazda literatury, wzorowana na Michelu Houellebecqu. Francis i Patrick są jak dwie twarze tej samej osoby, a łączą ich zawiłe, „millerowskie” relacje, niewolne od nuty homoerotyzmu i odrobiny zawiści. Pewnego dnia wyimaginowana Edith podrzuca Francisowi pomysł, by nakręcił film pornograficzny z udziałem żony Patricka, Nicole. Francis i Nicole przeżywają gwałtowny romans w konwencji sado-masochistycznej japońskiej ars amandi Nawa Shibari, co staje się pretekstem do napisania scen godnych Millera, podejmujących dyskusję ze współczesną idealizacją seksu i charakterystycznym dla Houellebecqa kultem lat 60. W stronę niewinności ma w karierze Djiana znaczenie przełomowe. Jak napisał jeden z krytyków, pisarz udowodnił, że należy do literackiej pierwszej ligi.
Philippe Djian (ur. 1949) – jeden z najważniejszych – obok Michela Houellebecqa – współczesnych pisarzy francuskich. Urodził się i wychował w Paryżu, studiował literaturę i dziennikarstwo, podróżował po Ameryce (Nowy Jork, Kolumbia), a po powrocie do Francji pracował m.in. jako kasjer na autostradzie i współpracował z brukowym pismem „Détective”. Debiutował powieścią 50 contre 1 (1981). Wielkim międzynarodowym sukcesem okazał się film oparty na jego powieści 37,2° rano (37,2° le matin, 1985, wyd. pol. 1991), wyświetlany w Polsce jako Betty blue. Djian opublikował m.in. także: Zone érogene (1984), Échine (1988), Assassins (1994), Criminels (1997), Frictions (2003 ; wyd. pol. w przygotowaniu) oraz Nieczystości (Impuretés, 2005, wyd. pol. 2006).
Seria prezentuje kluczowe pojęcia nauk społecznych, używane m.in. w socjologii, politologii, stosunkach międzynarodowych, ekonomii, dziennikarstwie, kulturoznawstwie. Składa się na nią dwadzieścia tomów – zwięzłych (około 200 stron), napisanych przystępnie i zachowujących najwyższe standardy publikacji profesjonalnej. Autorami poszczególnych opracowań są wykładowcy brytyjskich uczelni, specjaliści w swoich dziedzinach. Każdy tytuł został też zaopiniowany przez ekspertów. Patronat nad polską edycją objął profesor Zygmunt Bauman.
Książki z serii Key Concepts adresowane są przede wszystkim do studentów, naukowców, publicystów oraz nauczycieli i uczniów wyższych klas szkół średnich, ale nie tylko – także do wszystkich zainteresowanych problemami współczesnego życia społecznego i politycznego. Lektura serii pozwala opanować i/lub uporządkować niezbędne pojęcia, dające podstawową orientację w danym temacie, a jednocześnie konieczne do dalszego zgłębiania zagadnienia. Dostarcza też nowoczesnych narzędzi niezbędnych każdemu, kto chce kompetentnie zabierać głos w debacie publicznej lub tylko krytycznie się jej przysłuchiwać.
W Konsumpcji Alan Aldridge analizuje związek pomiędzy rozwojem konsumeryzmu a przemianami świata pracy. Pokazuje także ograniczenia organizacji konsumenckich i ochrony konsumenta w kulturze promocji – zdominowanej przez globalne marki, przesyconej reklamami, korporacyjnym sponsoringiem oraz product placement.
Pewnego dnia detektyw Muhler odbiera telefon od przyjaciela z młodości, Hannsiego, pracownika tajemniczej firmy. Zaginął transport pieniędzy, Muhler ma to wyjaśnić. Muhler jest dziwnym detektywem - nie ma prawa jazdy, cierpi na alergię, jest wyniszczony nałogiem i długotrwałą kuracją odwykową, najczęściej bez grosza. Rozpoczyna śledztwo, w którym napotyka coraz to nowe niewiadome. Dochodzenie zakończy się w poetyce absurdu - zwieńczy je performance o pieniądzach, maszynach i śmierci, aukcja sztuki, w której Muhler uczestniczy jako niewidoczny statysta. Georg Klein po mistrzowsku czerpie z zasobów gatunku, bawi się rekwizytami kryminału i układa z nich, jak napisał jeden z krytyków, ""wielki psychodeliczny wzór, który nieustannie się porusza, pulsuje, to ściąga, to znów rozciąga"".
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
