Wszystko co warto wiedzieć o ludzkim ciele to doskonałe kompendium wiedzy przeznaczone dla dzieci. Ponad 500 barwnych ilustracji. 5 rozdziałów tematycznych. Zbiór informacji, zdumiewających faktów oraz pytań i odpowiedzi. Objaśnienia trudnych słów oraz propozycje ciekawych doświadczeń.

W ostatnich latach dowiedziono, iż produktem, który niegdyś uznawany był za najbardziej wartościowy, jest pszenica. Otóż ziarno pszenicy (zwłaszcza to modyfikowane) może mieć niekorzystny wpływ na ludzki układ pokarmowy, tym bardziej w przypadku, gdy osoba cierpi na jedną z chorób układu pokarmowego, np. na celiakię. W oparciu o długoletnie badania i obserwacje pacjentów powstała książka pt. "Dieta bez pszenicy", która nie tylko wskazuje argumenty przemawiające za odstawieniem tego ziarna w diecie, ale również pomaga je zastąpić innymi produktami.   Przewertujcie albumy rodzinne ze zdjęciami swoich rodziców lub dziadków, a być może zaskoczy was to, że wszyscy wydają się na nich szczupli. Kobiety nosiły sukienki zapewne w rozmiarze 34, a mężczyźni mieli 80 centymetrów w pasie. Nadwagę mierzono w pojedynczych kilogramach, otyłość zdarzała się rzadko. Grube dzieci? Prawie nigdy. Talie po 106 centymetrów? Nic z tych rzeczy. Dziewięćdziesięciokilogramowe nastolatki? Z pewnością nie. Dlaczego gospodynie domowe z lat 50. i 60. ubiegłego wieku były znacznie szczuplejsze niż współcześni ludzie, których widujemy na plażach, w centrach handlowych i w naszych własnych lustrach? Podczas gdy kobiety z tamtych czasów ważyły zazwyczaj 50-55 kilo, a mężczyźni 70 do 80, dziś musimy dźwigać o 20, 30, a nawet 90 kilogramów więcej. Nasze babcie i mamy wcale dużo nie ćwiczyły. (Wydawało się to czymś niestosownym, jak snucie brudnych myśli w kościele). Ile razy zdarzyło się wam oglądać, jak wasza mama wkłada buty do biegania, żeby przetruchtać pięć kilometrów? Dla mojej matki gimnastyką było odkurzanie schodów. Dziś wychodzę z domu w każdy ładny dzień i widzę, jak dziesiątki kobiet biegają, jeżdżą na rowerach albo chodzą z kijkami, czego czterdzieści lub pięćdziesiąt lat temu praktycznie się nie widywało. A jednak z roku na rok stajemy się grubsi. Moja żona jest triatlonistką oraz instruktorką, więc każdego roku oglądam kilkakrotnie zawody w tej ekstremalnej dyscyplinie. Triatloniści trenują miesiącami, a nawet latami, żeby przetrzymać wyścig złożony z pływania w odkrytym akwenie na dystansie od 1,6 do 4 kilometrów, jazdy na rowerze na odcinku od 90 do 180 kilometrów i biegu na 20 do 40 kilometrów. Już sam udział w tym wyścigu jest wyczynem, gdyż wymaga spalenia kilku tysięcy kalorii oraz niezwykłej wytrzymałości. Większość tria-tlonistów przestrzega dość zdrowych nawyków żywieniowych. Dlaczego zatem mniej więcej jedna trzecia tych zagorzałych sportowców, mężczyzn i kobiet, ma nadwagę? Doceniam ich jeszcze bardziej za to, że muszą taszczyć ze sobą dodatkowe piętnaście, osiemnaście czy dwadzieścia kilogramów, ale zważywszy na fakt, że ich trening wymaga bardzo intensywnych i długich ćwiczeń, zastanawiam się, w jaki sposób mogą mieć nadwagę. Jeżeli zastosujemy konwencjonalną logikę, uznamy, że tria-tloniści z nadwagą muszą więcej ćwiczyć albo mniej jeść, żeby schudnąć. A ja zamierzam dowieść, że problemem, na jaki trafiają dieta i zdrowie większości Amerykanów, nie jest tłuszcz ani cukier, ani pojawienie się Internetu, ani koniec wiejskiego stylu życia. Jest nim pszenica — albo to, co się nam sprzedaje pod nazwą pszenicy. Okazuje się, że to, co jemy pod sprytnym przebraniem babeczki z otrębami albo cebulowego chlebka ciabatta, to tak naprawdę nie jest pszenica, tylko produkt genetycznych badań prowadzonych w drugiej połowie XX wieku. Współczesna pszenica ma się do prawdziwej pszenicy w najlepszym razie tak, jak szympans do człowieka. Choć nasi włochaci krewni z rzędu naczelnych dzielą z nami 99 procent genów, to jednak mają dłuższe ręce, sierść na całym ciele i mniej szans na wygranie w którymkolwiek z teleturniejów. Jestem przekonany, że potraficie dostrzec różnice, o jakich decyduje ten pozostały procent. Współczesna pszenica jest jeszcze bardziej oddalona od swego przodka sprzed zaledwie czterdziestu lat. Uważam, że zwiększone spożycie zbóż — albo mówiąc dokładniej, zwiększone spożycie tej zmienionej genetycznie rośliny nazywanej pszenicą — wyjaśnia kontrast pomiędzy smukłymi, choć prowadzącymi siedzący tryb życia ludźmi z lat 50. i walczącymi z nadwagą ludźmi z XXI wieku, z triatlonistami włącznie. Wiem, że uznawanie pszenicy za szkodliwy produkt żywnościowy jest czymś takim, jak nazywanie Ronalda Reagana komunistą. Degradowanie ikonicznej podstawy wyżywienia do roli czynnika stanowiącego zagrożenie zdrowotne może się wydawać absurdalne, nawet niepatriotyczne, ale ja udowodnię, że to najpopularniejsze na świecie zboże jest również najbardziej destrukcyjnym składnikiem światowej diety. Do charakterystycznych, udokumentowanych oddziaływań pszenicy na ludzi należą: pobudzanie apetytu; narażenie mózgu na wpływ egzorfin (odpowiednika endorfin wydzielanych przez organizm); nadmierne podwyższanie poziomu cukru we krwi, prowadzące do cykli przesytu występującego naprzemiennie z odczuciem głodu; proces glikacji, będący podłożem chorób i starzenia się organizmu; stany zapalne; wpływ na wskaźnik pH, prowadzący do niszczenia chrząstki i uszkodzeń kości, oraz aktywacja nieprawidłowych reakcji immunologicznych. Rezultatem konsumpcji pszenicy jest złożona gama stanów chorobowych, poczynając od celiakii - niszczycielskiej choroby rozwijającej się w wyniku kontaktu z pszennym glutenem — aż po wiele zaburzeń neurologicznych, cukrzycę, choroby serca, zapalenie stawów, osobliwe wysypki i paraliżujące urojenia o podłożu schizofrenicznym. Skoro to, co nazywamy pszenicą, stanowi taki problem, usunięcie go z pożywienia powinno przynosić ogromne i niespodziewane korzyści. Rzeczywiście tak się dzieje. Jako kardiolog, badający i leczący tysiące pacjentów zagrożonych chorobą serca, cukrzycą i niezliczonymi niszczycielskimi skutkami otyłości, na własne oczy widziałem, jak wielkie, przewieszone nad paskiem brzuchy znikają, kiedy korzystające z mojej rady osoby eliminowały pszenicę ze swej diety. Zazwyczaj chudły o 10, 15 albo 20 kilogramów w ciągu kilku pierwszych miesięcy. Po gwałtownej utracie wagi, uzyskanej bez większego wysiłku, następowało na ogół wiele korzyści zdrowotnych, które zadziwiają mnie nawet dziś, mimo że już widziałem to zjawisko tysiące razy. Byłem świadkiem dramatycznych zmian w stanie zdrowia pacjentów, jak choćby w wypadku trzydziestoośmioletniej kobiety z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, zagrożonej usunięciem okrężnicy. Wyleczyła ją eliminacja pszenicy - jej okrężnica pozostała nietknięta. Dwudziestosześcioletni mężczyzna, który niemal stał się niesprawny, gdyż ledwie był w stanie chodzić z powodu bólu stawów, doznał pełnej ulgi i znowu mógł chodzić oraz biegać, kiedy wykreślił pszenicę ze swojego menu. Przy całej niezwykłości powyższych przypadków istnieje wiele naukowych badań, dowodzących, że pszenica jest źródłem tych chorób - i sugerujących, że jej usunięcie z diety może przynieść ulgę bądź całkowicie zlikwidować objawy. Przekonacie się, że bezwiednie wybraliśmy wygodę, obfitość i niskie koszty, oddając w zamian zdrowie, o czym świadczą okrągłe brzuchy, grube uda i podwójne podbródki. Wiele argumentów, które przedstawiam w następnych rozdziałach, zostało dowiedzionych badaniami naukowymi, których wyniki są ogólnie dostępne. Zadziwiająco wiele z tego, czego się dowiedziałem, zostało zademonstrowane w badaniach klinicznych już kilkadziesiąt lat temu, tylko jakoś nigdy nie wypłynęło na powierzchnię medycznej lub społecznej świadomości. Ja po prostu dodałem dwa do dwóch i uzyskałem wyniki, które możecie uznać za zdumiewające. TO NIE TWOJA WINA W filmie Buntownil^ z wyboru Will Hunting, grany przez Matta Damona, obdarzony niezwykłym geniuszem, ale będący siedliskiem demonów przeszłości, wybucha płaczem, kiedy psy- cholog Sean Maguire (Robin Williams) powtarza wciąż na nowo: „To nie twoja wina". Podobnie wielu z nas, widząc szpetny pszenny brzuch, zaczyna się obwiniać: zbyt wiele kalorii, za mało wysiłku fizycznego, za mało ograniczeń. Lecz trafniej byłoby powiedzieć, że to rada, aby jeść więcej „zdrowych produktów pełnoziarnistych", pozbawiła nas kontroli nad naszymi apetytami oraz skłonnościami, sprawiając, że jesteśmy grubi i niezdrowi, pomimo naszych wysiłków i najlepszych chęci. Porównuję tę powszechnie akceptowaną radę do mówienia alkoholikowi, że skoro jeden lub dwa drinki nie mogą zaszkodzić, to dziewięć lub dziesięć może przynieść jeszcze większy pożytek. Korzystanie z tego zalecenia ma katastrofalne konsekwencje dla zdrowia. To nie twoja wina. Jeżeli stwierdzasz, że wszędzie nosisz ze sobą wystający, niewygodny pszenny brzuch, bezskutecznie usiłując go wepchnąć w zeszłoroczne dżinsy; jeśli wciąż powtarzasz swojemu lekarzowi, że nie odżywiasz się źle, a mimo to wciąż masz nadwagę i stan przedcukrzycowy oraz wysokie ciśnienie i cholesterol; albo jeśli rozpaczliwie starasz się ukryć swoje męskie piersi, pomyśl o pożegnaniu z pszenicą. Eliminując pszenicę, wyeliminujesz problem. Co masz do stracenia poza pszennym brzuchem, męskimi piersiami i wielkim tyłkiem? - z wprowadzenia  CZĘŚĆ PIERWSZA. PSZENICA - NIEZDROWE ZBOŻE Rozdział 1. Jaki brzuch? Rozdział 2. To nie są babeczki twojej babci — skąd się wzięła współczesna pszenica Rozdział 3. Pszenica zdekonstruowana CZĘŚĆ DRUGA. NEGATYWNY WPŁYW PSZENICY NA ZDROWIE CAŁEGO ORGANIZMU Rozdział 4. Hej, chłopie, kupisz trochę egzorfin? Uzależniające właściwości pszenicy Rozdział 5. Twój pszenny brzuch zaczyna być widoczny — związek pszenicy z otyłością Rozdział 6. Pszenica w jelitach. Porozmawiajmy o celiakii... 93 Rozdział 7. Państwo cukrzycy — pszenica i insulinooporność. 116 Rozdział 8. Kapiący kwas - pszenica jako wielka mącicielka pH Rozdział 9. Katarakty, zmarszczki i wdowie garby - pszenica a procesy starzenia

Dyktował trendy Ustalał kanony piękna To on stworzył nowoczesną kobietę Z jego usług korzystały wszystkie wytwórnie filmowe i największe sławy Hollywood: Marlene Dietrich, Elizabeth Taylor, Ingrid Bergman, a nawet John Wayne. Zanim Rudolf Valentino stał się bożyszczem kobiet, uważano, że ma zbyt ciemną cerę, by występować w kinie. Pewnie nigdy nie stałby się światową gwiazdą, gdyby nie specjalny puder, który wynalazł dla niego Max Factor. To Max ufarbował na rudo słynne loki Rity Hayworth, które natychmiast stały się nieodłącznym elementem jej wizerunku. Tylko on umiał poradzić sobie z charakterkiem kapryśnej Poli Negri, gdy egzotyczna piękność z Polski przyjechała na podbój Hollywood. I przede wszystkim to właśnie dzięki niemu kosmetyki stosowane dotąd wyłącznie przez gwiazdy ekranu stały się dostępne dla wszystkich kobiet. Urodził się w Łodzi. Już w wieku kilkunastu lat pracował w zakładzie słynnego berlińskiego stylisty. Potem trafił do Rosji, gdzie o jego radę zabiegali artyści Moskiewskiej Opery i dygnitarze carskiego dworu. Jednak i to mu nie wystarczało – wkrótce wyruszył do Ameryki, na podbój Fabryki Snów.

Książka ta traktuje o sztuce komunikacji w hospicjum. Poprzez autentyczne historie nadesłane z hospicjów z całego kraju uczy, jak rozmawiać z chorymi u kresu ich życia. Jest to szczególny podręcznik napisany dla wszystkich osób, które zajmują się ciężko i nieuleczalnie chorymi. Wart polecenia dla personelu medycznego podstawowej opieki zdrowotnej, szpitali, a przede wszystkim hospicjów i ośrodków opieki paliatywnej. Studenci medycyny, pielęgniarstwa, teologii, psychologii, pedagogiki i socjologii spotkają się tu z konkretnymi zdarzeniami, z którymi zetkną się niebawem w pracy zawodowej. Rodziny chorych poczują się mniej samotne, czytając o przeżyciach innych osób, znajdujących się w podobnej sytuacji. Doświadczeni pracownicy pomagający ludziom nieuleczalnie chorym znajdą tu odbicie swoich dylematów, wątpliwości i radości z wykonywanej pracy.

Prezentowana publikacja dostarcza użytecznych wskazówek i narzędzi niezbędnych w procesie przekształcania samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w spółki kapitałowe zgodnie z zapisami ustawy o działalności leczniczej. W opracowaniu ukazano zakres i dynamikę zmian w sektorach ochrony zdrowia w ujęciu globalnym. Na podstawie wybranych międzynarodowych doświadczeń omówiono narzędzia rekomendowane we wprowadzaniu mechanizmów rynkowych do systemów ochrony zdrowia oraz w korporatyzacji zakładów opieki zdrowotnej. W pracy przedstawiono model zmiany organizacyjnej autorstwa Burke'a i Litwina, który może być zastosowany w procesie przekształceń spzoz. Opisano również podstawowe zasady kreowania szpitala XXI wieku, czyli organizacji zdolnej do rozwoju w coraz bardziej konkurencyjnym i dynamicznym otoczeniu.

Ośrodek paliatywno-hospicyjny to miejsce współpracy różnych specjalistów: lekarzy, pielęgniarek, psychologów, duchownych, pracowników socjalnych, fizjoterapeutów i terapeutów zajęciowych, farmaceutów, dietetyków czy urzędników zajmujących się finansami. Wszystkie wymienione specjalności mogą być wspierane przez ochotników, pod warunkiem umiejętnego ich zachęcania i przygotowania do pracy oraz właściwego zarządzania ich talentami. Tę niełatwą misję pełnią koordynatorzy wolontariatu. Z myślą o nich, w ramach programu LUBIĘ POMAGAĆ, powstał ten podręcznik - pierwszy w Polsce i jeden z pierwszych w Europie. Porusza medyczne i pozamedyczne aspekty opieki paliatywno-hospicyjnej, zawiera konkretną wiedzę oraz praktyczne rady i wskazówki. Cenna pomoc dla wszystkich, którzy zarządzają zespołami ludzkimi tak w centrum wolontariatu hospicyjnego, jak i w samym zespole i w każdym innym miejscu interdyscyplinarnej opieki nad chorym człowiekiem. Pożyteczna lektura zarówno dla pracowników, jak i wolontariuszy opieki paliatywno-hospicyjnej.

Mukowiscydoza jest najczęściej występującą chorobą genetyczną w ludzkiej populacji. Na mukowiscydozę chorują zarówno chłopcy, jak i dziewczęta. Choroba objawia się w bardzo różnorodny sposób, a chorzy często bardzo różnią się między sobą pod względem jej przebiegu. Jak dotąd mukowiscydoza jest chorobą nieuleczalną. Niemniej obecnie uważa się, że większość chorych na mukowiscydozę ma szansę osiągnięcia wieku dorosłego i dłuższego życia. Natomiast o długości i jakości życia decydują przede wszystkim, wczesne rozpoznanie oraz wczesne rozpoczęcie prawidłowego i systematycznie prowadzonego leczenia. W poradniku autorzy informują, jakie są najbardziej typowe objawy mukowiscydozy. Wyjaśniają, na czym polega diagnostyka i leczenie tej choroby. Przedstawio­no w nim nowe podejście do leczenia choroby, z uwzględnieniem informacji na temat wszystkich aspektów życia z mukowiscydozą.  

Prezentowana książka została poświęcona zagadnieniu wykorzystania arteterapii w resocjalizacji recydywistów penitencjarnych. Jest to jej drugie wydanie, w którym poszerzono znacznie część badawczą o analizy dwojakiego rodzaju. Poddano badaniom wpływ programu arteterapeutycznego na poprawę zachowania recydywistów, zmianę w hierarchii wartości oraz zmianę w postawach wobec uczestnictwa w działaniach resocjalizacyjnych. Korzystna zmiana w zakresie tych kategorii jest istotnym wskaźnikiem efektywności resocjalizacji. Drugi nurt analiz podejmował zagadnienie wpływu czynników związanych z przebiegiem resocjalizacji: systemu odbywania kary, charakteru przestępczości, statusu podkulturowego oraz stażu pobytu w zakładzie karnym na zróżnicowanie rezultatów terapii przez kreację plastyczną. Poszerzenie zaprezentowanych badań o analizę czynników pedagogicznych dopełnia zaprezentowany w pierwszym wydaniu książki obraz efektywności weryfikowanej metody terapii przez kreację plastyczną w zakresie korzystnego wpływu na zmiany w zachowaniu i osobowości resocjalizowanych jednostek – recydywistów penitencjarnych. Książka obejmuje jedenaście rozdziałów, w tym cztery pierwsze składają się na część teoretyczną, a kolejne zawierają koncepcję badawczą oraz wyniki zrealizowanych badań. Przedstawiona na łamach tej książki koncepcja resocjalizacji stanowi teoretyczne podłoże dla projektowania programów adresowanych do jednostek, u których nieprzystosowanie społeczne i przestępczość są wynikiem splotu niekorzystnych czynników socjokulturowych, sytuacyjnych bądź psychicznych, z wyłączeniem osób, u których zaburzenia zachowania są następstwem patologii w obrębie centralnego układu nerwowego lub innych uwarunkowań biologicznych. Zawężenie zasięgu stosowania koncepcji nie oznacza jej „nieprzydatności” w resocjalizacji wymienionej grupy jednostek, lecz sugeruje konieczność łączenia procedur resocjalizacyjnych z innymi formami terapii, często farmakologicznej i psychiatrycznej, co znacznie wykracza poza zakres pedagogiki resocjalizacyjnej. Podjęta problematyka, oscylująca wokół zagadnień zaburzeń indywidualnego i społecznego funkcjonowania jednostki oraz kreatywności i samorealizacji, wpisuje się w nurt rozważań poszukujący recepty nie tylko na polepszenie relacji międzyludzkich, ale także na pomoc jednostce „zaburzonej” w nawiązaniu konstruktywnych relacji społecznych i osiągnięciu satysfakcji życiowej. Proponowane ujęcie resocjalizacji, nawiązując do myśli psychologii pozytywnej, przyjmuje orientację podmiotową i humanistyczną. Istotne jest również zwrócenie uwagi na znaczenie działań o charakterze terapeutycznym w resocjalizacji penitencjarnej. Obszar terapii jest ciągle jeszcze marginalizowany w polskiej praktyce resocjalizacyjnej zakładów karnych, co jak się wydaje, stanowi wynik przekonań o konieczności punitywnego traktowania przestępcy, mających źródło w systemie dyscyplinarno-izolacyjnym, a także niedostatecznego przygotowania pedagogów w zakresie prowadzenia tego rodzaju oddziaływań (Bartkowicz 2001).

Jeśli masz ochotę na samodzielnie upieczony chleb z jabłkami, ziemniakami i rozmarynem, kaszą manną, czosnkowy czy z serem roquefort i orzechami włoskimi, ta książka jest właśnie dla Ciebie! Dowiesz się z niej, jak tradycyjnymi metodami i z wykorzystaniem najlepszych składników upiec wiejskie pieczywo na zakwasie, klasyczne francuskie bagietki, włoską focaccię, pikantne bochenki z przyprawami i kuszące słodkie bułeczki. Wszystkie techniki i etapy prac (od robienia zakwasu, wyrabiania ciasta aż po kształtowanie bochenków, bułek i rogali) dokładnie opisano i zilustrowano. Kolorowe fotografie pieczywa świeżo wyjętego z piekarnika zachęcają do tego, by natychmiast zabrać się do pieczenia!

Stwierdzić należy, iż rozprawa Rafała Kubiaka dotyczy zagadnień ważnych społecznie i ? z punktu widzenia ocen prawnych ? istotnych, choć leżących z reguły na uboczu zainteresowań piśmiennictwa z zakresu prawa karnego. (...) Praca R. Kubiaka zainteresować powinna przede wszystkim osoby zajmujące się praktyką związaną z wykonywaniem zabiegów kosmetycznych. Dla tej grupy czytelników szczególnie użyteczne będą obszerne części rozprawy, w których wnikliwie i szczegółowo analizuje się przesłanki legalności działań podejmowanych w celach kosmetycznych, a zwłaszcza ? znaczenie i warunki skuteczności zgody osoby poddającej się zabiegowi. Z punktu widzenia czytelnika zajmującego się zagadnieniami teoretycznymi prawa karnego szczególnie interesujące wydają się rozważania Autora dotyczące uzasadnienia braku cechy znamienności czynów powodujących uszkodzenie ciała a stanowiących podjęte za zgodą uprawnionego i wykonane lege artis zabiegi kosmetyczne. W rozprawie stwierdza się, iż tego rodzaju ingerencje nie stanowią przekroczenia leżącej u podstaw odpowiednich przepisów karnych normy postępowania (sankcjonowanej). Działania te nie wypełniają zatem znamion nie tylko typów czynów polegających na naruszeniu nietykalności cielesnej, lecz także na spowodowaniu uszkodzenia ciała. Niezależnie od tego, czy podniesione w pracy argumenty przekonają czytelnika, niewątpliwie skłaniają one do poddania rewizji przyjmowanych w piśmiennictwie zapatrywań i stanowią istotny impuls do nowych przemyśleń i dyskusji w tym zakresie. Ryszard Dębski dr hab., prof. UŁ

Mini wersja Rummikuba dla dzieci. To gra, która rozwija umiejętności poznawcze, takie jak rozpoznawanie cyfr, kolorów i kształtów oraz formowanie z nich grup w określonym porządku. Uczy logicznego myślenia w trakcie pasjonującej rozgrywki.

Czy możliwe jest przygotowanie obiadu dla dwóch, a nawet trzech osób za jedyne 10 złotych? Okazuje się, że tak i wcale nie jest to obiad ubogi i bez smaku. Prezentowana książka to zbiór 50 pomysłów na domowe posiłki, z których każdy będzie kosztował nie więcej niż 10 złotych. Wśród przepisów znalazły się zarówno receptury na dania mięsne, jak i bezmięsne.

Szlachetne zdrowie… Zdrowie to nie tylko „brak choroby”, ale także dobrostan emocjonalny, mentalny i duchowy. Autorki stawiają przed nami wiele pytań, na które sami musimy sobie szczerze odpowiedzieć. To pierwszy krok do tego, by uporządkować wszystkie ważne w życiu obszary. Książka stanowi znakomity materiał do pracy nad samorozwojem i aspektami psychiki powodującymi różne dolegliwości fizyczne. To doskonały przewodnik zarówno dla osób, które pragną samodzielnie zadbać o dobre samopoczucie, jak i dla profesjonalistów – coachów, trenerów oraz psychologów i terapeutów.

Ta książka to niezbędne kompendium podstawowej wiedzy, skarbnica przydatnych rad. Mając ją na półce, poczujecie się tak, jakbyście w każdej chwili mogli wezwać na pomoc eksperta ? znajdziecie tu bowiem odpowiedź na wszystkie pytania i wątpliwości, z jakimi zmaga się początkujący adept sztuki przewlekania koralików. Wybór odpowiednich narzędzi, sposoby nawlekania koralików na wybraną bazę, węzły wiązane na sznurach między koralikami, metody zaginania drutu, wykonywanie z koralików plecionki, techniki wykańczania projektów - czytelne instrukcje i schematy przeprowadzą was krok po kroku przez każdy etap pracy. Książka zainspiruje także do zestawiania koralików nowoczesnych z koralikami typu vintage oraz do łączenia gotowej biżuterii z zapięciami i biglami, a także przygotowywania własnych projektów. Bez względu na to, czy wykorzystujecie w pracy duże koraliki szklane, kryształki lub maczki, czy używacie metalowych ozdób, wyrabiacie plecionki i czy swoją biżuterię nosicie wyłącznie sami, czy też przeznaczacie ją na sprzedaż, znajdziecie tutaj wszystko, co potrzeba, żeby ułatwić sobie pracę.

Książka w zwięzły i w przejrzysty sposób omawia niepokojące objawy, prawdopodobne przyczyny oraz wstępne rozpoznanie i postępowanie w najważniejszych dziedzinach medycyny, takich jak: onkologia, kardiologia, pulmonologia, gastroenterologia, ginekologia i położnictwo, pediatria, neurologia, diabetologia, reumatologia, otolaryngologia, urologia i nefrologia, dermatologia, okulistyka. Publikacja przeznaczona jest dla lekarzy rodzinnych oraz lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej.

Samoloty militarne to album prezentujący ponad sześćdziesiąt nowych i wciąż używanych samolotów w siłach powietrznych. Wydawnictwo skierowane jest do miłośników samolotów militarnych. W książce omówiono samoloty transportowe, rozpoznawcze, bombowe, myśliwskie, a także śmigłowce. Każdy moduł przedstawia krótką historię powstania danego samolotu, jego dane techniczne, wymiary, masę oraz osiągi. Całość wzbogacona jest licznymi zdjęciami.

Tematyka książki obejmuje zagadnienia istotne dla prawidłowego funkcjonowania każdej organizacji. W szpitalach, podobnie jak w innych organizacjach, dochodzi do niepożądanych zjawisk w relacjach międzyludzkich i do zaburzeń w systemie komunikacji. Książka ta jest próbą znalezienia rozwiązania tych nieprawidłowości i powinna zainteresować w równym stopniu kadrę zarządzającą, jak i pracowników oraz organy właścicielskie szpitali. Na szczególną uwagę zasługuje prezentacja wyników rozległych badań empirycznych przeprowadzonych w szpitalach naszego województwa. Z przedmowy Wicemarszałka Województwa Dolnośląskiego Jerzego Łużniaka

Książka w przystępny sposób prezentuje historię medycyny od zarania dziejów do najnowszych osiągnięć technologii. Poszerzone opisu doczekały się choroby takie jak dżuma i kiła, odkrycie wirusów i bakterii, a także historia zawodu chirurga (od niewyspecjalizowanych znachorów,przez rzemieślników i cyrulików aż po dzisiejsze roboty chirurgiczne).Autorka przybliża znane choroby, który dotykały świata w ostatnich dziesięcioleciach (m.in. wirusy ptasiej grypy, choroba szalonych krów). Dokładnie opisuje też rozwój fascynującej dziedziny jaką jest transplantologia.Autorka nie omija też odkryć kluczowych dla dzisiejszej medycyny – techniki dezynfekcji i znieczulenia. Podsumowując należy jednak uznać, że książka ta nie jest w żadnym razie leksykonem, a jedynie wybiórczą i ciekawą opowieścią o wybranych elementach historii medycyny.

Smakowite przepisy na wyprawy kempingowe – na krótkie wypady, na plażę, na wieś, a także na duże imprezy. 85 pysznych posiłków dla całej rodziny do przygotowania na kuchence gazowej, grillu lub ognisku. Superproste jadłospisy, listy zakupów i porady, by gotowanie na otwartej przestrzeni sprawiało jak najwięcej przyjemności. Książka pełna smakowitych przepisów na wyprawy kempingowe – na krótkie wypady, na plażę, na wieś, a także na duże imprezy lub wypoczynek w licznym gronie przyjaciół. 85 pysznych posiłków dla całej rodziny do przygotowania na kuchence gazowej, grillu lub ognisku. Superproste jadłospisy, listy zakupów i porady, by gotowanie na otwartej przestrzeni sprawiało jak najwięcej przyjemności.  

Jeden jacht („Anna”), dwie osoby załogi (Polka i Szwed), trzy miesiące żeglugi i cztery arktyczne morza (Beauforta, Czukockie, Wschodniosyberyjskie i Beringa). Pierwsze w świecie pokonanie tej trasy, lody, sztormy, wiele przygód i zaskakujące sytuacje, jak choćby dwukrotne zatrzymanie załogi przez Rosjan zakończone postawieniem przed sądem za… no właśnie w sumie nie wiadomo. „Kurs Czukotka” to blogowy opis pierwszego w świecie rejsu na tej trasie, chociaż polecamy tę lekturę nie tylko żeglarzom. Przeczytaj, a dowiesz się: - jak się bronić przed niedźwiedziami polarnymi - co się robi z penisów morsów - co Czukcze myślą o opowiadanych o nich kawałach - jak wygląda eskimoskie polowanie na wieloryby - w jaki sposób szuka się na Alasce złota i na czym polegają wyścigi wanien - co lepiej smakuje – mięso karibu czy foki - gdzie na Aleutach chronić się w razie tsunami - jak się odbywają połowy krabów na Morzu Beringa Jedno jest pewne - kto uważa, że Arktyka jest nudna, po tej książce zmieni zdanie! Monika Witkowska – dziennikarka i pilotka wycieczek, ale przede wszystkim: PODRÓŻNICZKA (odwiedziła ponad 150 krajów, z czego większość w pojedynkę, często autostopem). Do jej głównych pasji należy wspinaczka wysokogórska i - na pierwszym miejscu - ŻEGLOWANIE. Pływa zarówno na małych jachtach, jak i na żaglowcach, chociaż od pewnego czasu fascynują ją głównie rejsy polarne. Prowadzi stronę internetową: www.monikawitkowska.pl