Nauki humanistyczne, u których podstaw leży znajomość historii, są potrzebne głównie po to, by ciągle przypominać ludziom o rzeczach dobrych i złych, o ideach, czynach i wynalazkach godnych pochwały i haniebnych. Przecież mamy wyobraźnię nastawioną na przeżywanie przeszłości po to, byśmy mogli, posiadając doświadczenie historyczne, posuwać się ku przyszłości świadomie, bez strachu i bez zbytniej zuchwałości. I, rzecz najważniejsza - nigdy nie tracąc godności ludzkiej. Dlatego właśnie musimy uwierzyć w realność i istotną wartość tworzonych przez nas sensów, nawet tych mitycznych czy wręcz fantastycznych. Ze Wstępu Zbiór esejów Wasilija Szczukina to lektura, która uwiedzie każdego Czytelnika humanistę, niehumanistę zaś powinna zmusić do zainteresowania tym, czym karmi się człowiek jako istota kulturotwórcza, tradycją i współczesnością rosyjskości, światem materii i emocji, którego jesteśmy wszak wszyscy częścią. Nie można tej książki odebrać inaczej, jak pean na cześć wartości humanistycznych, ogólnoludzkich, jak tyradę w obronie tychże wartości, jak wielkie tych wartości świadectwo. Z recenzji prof. dr hab. Izabelli Malej
Buddyzm filozofią o ponaddwuipółtysiącletniej historii. W swojej książce Rupert Gethin bada wspólne wątki łączące różnorodne tradycje buddyjskiej myśli i praktyki: opowieść o Buddzie, religijną tradycję piśmienniczą jego nauk, cztery „szlachetne prawdy”, życie klasztorne i świeckie, karmę i odrodzenie, etykę, medytację i filozofię.
Buddyjska droga medytacji, współczucia i niezadawania bólu istotom rozumnym to niezwykle przyciągająca filozofia. Niniejsza publikacja jest najlepszym dostępnym wprowadzeniem do tego tematu.
Andrew Linzey, Mansfield College, Oxford
Główna wartość książki Ruperta Gethina polega na tym, że z powodzeniem przedstawia on podstawowe zasady doktryny i praktyki buddyjskiej, umiejętnie prowadząc tok wykładu w taki sposób, aby uwzględnić główne nurty (szkoły) buddyzmu.
Prof. dr hab. Marek Mejor
Setki kilometrów od miejsca narodzin Buddy pielgrzymi podążający do świątyni prastarego Buddy w Swajambhunatha w Nepalu obracają niezliczone młynki modlitewne, zbliżając się do wielkiej stupy. W sali klasztoru stojącego pośród pól ryżowych Korei grupa mnichów siedzi pogrążona w cichej medytacji, a w miejscowości Aukana na Sri Lance kobieta w bieli ostrożnie umieszcza otwarty pąk lotosu u stóp wielkiego posągu stojącego Buddy i wznosi złączone dłonie do czoła
Fragment
Pierwszy z podręczników uczelnianych, w serii "Anatomia prawidłowa cztowieka" pod redakcją prof. dr. hab. med. Andrzeja Skawiny, dotyczy budowy anatomicznej kończyny górnej oraz kończyny dolnej.
Niniejsze opracowanie, o charakterze kompendium, zostało przygotowane bardzo starannie pod względem merytorycznym na podstawie wieloletniego doświadczenia dydaktycznego Katedry Anatomii Prawidłowej i, co ważne, uwzględniające najnowsze, aktualnie obowiązujące nazewnictwo anatomiczne.
Podręcznik w sposób jasny i systematyczny omawia całościowo budowę anatomiczno-czynnościową obu kończyn, która została zilustrowana właściwie dobranymi i starannie wykonanymi, techniką kreskową, rycinami.
Dodatkowy walor opracowania stanowi przystępne omówienie rozwoju osobniczego obu kończyn u człowieka z uwzględnieniem przekształceń, które zachodzą w ich budowie, a zwłaszcza w zakresie układu naczyniowego (zmiany w nazewnictwie przekształcających się odcinków układu tętniczego oraz żylnego), co poglądowo zilustrowano na odpowiednich schematach.
Książka stanowi nowoczesne, wartościowe opracowanie, skierowane do studiujących na wydziałach lekarskich, jak również przyrodniczych.
„Interesująca i doniosła z naukowego punktu widzenia problematyka rodziny oraz małżeństwa była dotąd podejmowana w konwencji tradycyjnej socjologii, z uwzględnieniem aspektu demograficznego, instytucjonalnego, społecznego, aksjologicznego i wychowawczego. Książka prezentuje tytułowe zagadnienia z perspektywy feministyczno-genderowej, wpisując się w ważne studia nad socjologią rodziny w jej nowatorskim ujęciu i tym samym przecierając ścieżki w badaniach familiologicznych. Jest to nowa opcja widzenia na gruncie polskim, bardziej adekwatna dla analiz rodzin w ponowoczesnym świecie. Mimo jednolitego tematu praca porusza całe spektrum zjawisk, od ogólnych problemów, takich jak płeć kulturowa czy ponowoczesne rodziny, po kwestie szczegółowe, takie jak nowe ojcostwo, rodziny sprawujące opiekę nad chorym i starszym bliskim, praca zawodowa kobiet, bezdomność”.
Z recenzji prof. dr hab. Urszuli Swadźby
Po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego kult świętych był dominującą formą religii w chrześcijańskiej Europie. W swojej interesującej pracy Peter Brown bada znaczenie grobowców, sanktuariów, relikwii i pielgrzymek związanych z czczonymi ciałami świętych. Przedstawia, w jaki sposób mężczyźni i kobiety - żyjący w surowych, a czasem barbarzyńskich czasach - odwoływali się do miłosiernego wstawiennictwa świętych zmarłych, aby uzyskać zadośćuczynienie i przebaczenie oraz na nowo nauczyć się akceptacji swoich współbraci. Autor przeciwstawia się tradycyjnemu postrzeganiu kuttu świętych jako przejawu przesądności niższych klas i pokazuje, jak ta forma religijności zafascynowała najwybitniejsze umysty Kościoła oraz zainspirowała wielkie dzieła literackie i rozwój mecenatu.
Najważniejsze dzieło przystępnie prezentujące dialog motywujący (DM) – efektywną metodę wspomagania zmiany. Obecne wydanie przedstawia nowy model DM oparty na czterech procesach: angażowania, ukierunkowywania, wywoływania i planowania. Jego twórcy – William R. Miller i Stephen Rollnick – pokazują, jak procesy te wyglądają w praktyce, opisują liczne zastosowania oraz rzetelnie dowodzą ich skuteczności. Książka rozpoczyna się od gruntownego omówienia ducha i metody DM. Kolejne rozdziały zawierają szczegółowe wskazówki dotyczące ustanowienia silnej relacji roboczej, określenia przedmiotu uwagi i kierunku, wywołania i wzmocnienia u klienta motywacji do zmiany oraz sformułowania konkretnego planu działania. Autorzy opisują podstawowe umiejętności komunikacyjne wykorzystywane w DM, a zamieszczone przez nich przykłady dobitnie ilustrują, co należy robić, a czego unikać w trakcie skutecznego wdrażania DM w rozmaitych kontekstach. Przedstawiają także sposoby rozwijania biegłości w DM, integrowania go z innymi metodami oraz oceniania wierności wdrożenia interwencji. Podręcznik wzbogacają rozszerzona bibliografia oraz słowniczek terminów. Książka stanowi obowiązkową lekturę dla specjalistów reprezentujących różne dziedziny opieki zdrowotnej, m.in. terapeutów uzależnień, psychologów klinicznych, psychiatrów, pracowników socjalnych, terapeutów rodzinnych, doradców, pielęgniarek, lekarzy i edukatorów medycznych.
Azja i Europa - tę parę wymyślili Grecy. Po tej i tamtej stronie Morza Egejskiego. Sami zaś osiedli na obu lądach, nie troszcząc się zbytnio o dzielące je różnice, w każdym razie dopóki Persowie siedzieli cicho. Splunąć z jednego kontynentu na drugi najwygodniej było w miejscu, które Grecy nazywali Bosforem, a które do dziś zapiera dech podróżnych nieprzygotowanych na jego widok. ,,Jednym kluczem otwiera i zamyka dwa światy i dwa morza"" - francuski podróżnik Pierre Gilles przed pięciuset laty. ,,..."" - ja po przylocie, oniemiały. Autor każdego dnia bezpośrednio doświadcza, jak Wschód i Zachód zazębiają się i jednoczą między osmańskim przepychem i nowoczesnym nocnym życiem. Pokazuje Stambuł rybaków i sprzedawców sezamowych obwarzanków, kierowców dolmuşów i piosenkarzy muzyki arabesk, pisarzy i designerów. Szuka odpowiedzi na pytanie, dlaczego Turcy są tak nieszczęśliwi. Wyjaśnia również, jakie jest idealne zastosowanie tureckiego białego chleba oraz z jakiego powodu nawet zapachy są tutaj polityczne. Prowadzi przez chaos na ulicach i przez rozgałęzienia bizantyńskiej biurokracji. Zabiera nas również na Wyspy Książęce, na których stambulczycy wypoczywają. Zdradza nam różnicę między kauförem i golibrodą, pokazuje, jak wygląda kobiecy piknik w łaźni parowej, i wyjaśnia, skąd się wziął zakaz noszenia wąsów oraz obowiązek zakładania kapeluszy, a także dlaczego Bosfor ratuje życie stambulczykom często cierpiącym na depresję Kai Strittmatter (ur. 1965) ukończył studia w Monachijskiej Szkole Dziennikarzy, pracuje w ,,Süddeutsche Zeitung"". Przez osiem lat był korespondentem tej gazety w Pekinie i opublikował cieszącą się dużą popularnością książkę Chiny - instrukcja obsługi. Od 2005 roku mieszka w Stambule jako korespondent ,,Süddeutsche Zeitung"".
Oddajemy w Państwa ręce książkę powstałą z inspiracji konferencją naukową „Twórca – Dzieło – Badacz”, która odbyła się w Krakowie w dniach 4–5 listopada 2011 roku. Wydarzenie to wraz z uroczystą sesją Akademii „Artes Liberales” stanowiło najistotniejszy punkt obchodów dziesięciolecia działania Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych (MISH) w Uniwersytecie Jagiellońskim. Część zamieszczonych tu tekstów powstała z tej okazji, pomysły na inne pojawiły się wtedy – nie jest to jednak bynajmniej księga jubileuszowa. Publikacja ta stawia sobie za cel przekraczanie utartych instytucjonalnych granic między różnymi dziedzinami współczesnej humanistyki oraz umiejętne łączenie różnych metod i technik badawczych dla wypracowania wspólnej perspektywy badawczej dotyczącej funkcjonowania człowieka w przestrzeni kultury. Autorzy piętnastu zgromadzonych tu tekstów – młodzi polscy badacze – poruszają się w obszarze refleksji wyznaczonej przez trzy tytułowe słowa klucze: twórca, dzieło i badacz. W jego obrębie umieścić można niemal każdą z dziedzin nauk humanistycznych – od klasycznych nauk o literaturze, poprzez kulturoznawstwo, historię sztuki, etnologię aż po historię, filozofię czy też nauki o nowych (i „starych”) mediach.
Ze wstępu
,,Celem książki Marcina Filipowicza jest prześledzenie konstrukcji czeskiej XIX-wiecznej męskości z uwzględnieniem różnych uwikłań kulturowych czeskiego projektu narodowego. [...] Problematyka czeskiej kultury XIX wieku została w niej ukazana od strony dotychczas nieprezentowanej w spójnym, całościowym tekście. To zdecydowanie duży walor książki, której Autor zdecydował się na sięgnięcie, po części, do materiału wydawałoby się już wyeksploatowanego, ale zarazem uzupełnił go o teksty dotychczas niebadane [...]. W swoich analizach koncentruje się na różnego typu dyskursach: lingwistycznym, literackim i masowym [...]. Książka zawiera bardzo wartościowy ogląd XIX-wiecznej kultury czeskiej pod względem kreowanych w niej wzorców męskości. Stanowiące jej zaplecze szerokie tło oraz dyscyplina metodologiczna sprawiają, że z pewnością zainteresuje nie tylko specjalistów, ale też szerszy krąg czytelników."" Z recenzji prof. dr hab. Joanny Goszczyńskiej Marcin Filipowicz - pracownik Instytutu Slawistyki Zachodniej i Południowej Uniwersytetu Warszawskiego oraz Katedry Języka Czeskiego i Literatury Uniwersytetu Hradec Králové. Zajmuje się problematyką różnych aspektów płciowości w kulturze czeskiej XIX wieku. Jest autorem książki Roditelky národů (Hradec Králové 2007, polska wersja: Urodzić naród, Warszawa 2008), poświęconej czeskiej i słowackiej literaturze kobiecej XIX wieku, oraz współautorem książki Rod w memoárech. Případ Hradec Králové (Červený Kostelec 2009), która podejmuje temat konstruowania męskości i kobiecości w tekstach pamiętnikarskich. Współredagował również tom studiów poświęconych zachodniosłowiańskim modelom ojcostwa Od patriarchy k tatínkovi (Hradec Králové 2008, polska wersja: Od patriarchy do tatusia, Warszawa 2009).
Celem autorki było uchwycenie mechanizmów pluralizacji medialnej przestrzeni publicznej w skali globalnej, regionalnej oraz lokalnej. Proponowana Czytelnikowi książka śledzi i analizuje strategie przenikania do głównego nurtu medialnych reprezentacji, które nie tylko ukazują Innego, ale także stanowią jego samodzielny i niezależnie kształtowany głos. W cyklu analiz prowadzonych w paradygmacie medioznawczym i antropologicznym, skupiając się na telewizyjnych tekstach, ale także ich kontekście, dopuszczając do głosu ich twórców oraz widzów autorka próbuje uchwycić medialny pejzaż w konkretnym momencie historycznym.
Branding narodowy, telewizja pograniczna realizowana w międzynarodowych koprodukcjach oraz programy dla mniejszości narodowych i etnicznych potraktowane zostają jako rozbijające homogeniczność medialnego dyskursu teksty, w których Inny mówi sam o sobie pluralizując sferę medialną i rozbijając panujące w niej etnocentryczne światoobrazy.
Magalena Zdrodowska – antropolog i medioznawca, doktor nauk o sztuce; adiunkt w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego; obecnie zajmuje się skomplikowanymi relacjami głuchych i technologii.
Praca porusza tematykę praktycznie niezbadaną, a czyni to w sposób nowatorski, łącząc problematykę teologiczno-liturgiczną prawosławia z kulturą ludową. Takie połączenie otwiera nowe perspektywy – wyprowadza dogmatyczne i katechetyczne myślenie o czasie liturgicznym, sakralnym z ograniczonych ram oficjalnej religijności i konfrontuje je z przełożeniem na żywy odbiór w ludzie, z drugiej strony – przestaje patrzeć na duchową kulturę ludową jak na skansen, a ukazuje dynamikę odbioru, przetwarzania i zwrotnego inspirowania kultury „wysokiej”.
Zarówno aspekt kalendarza liturgicznego, jak i jego odpowiednika ludowego jest oparty na solidnych kwerendach i badaniach terenowych w Rumunii. Rumuńska kultura duchowa stanowi wartość zamkniętą. Należąc do Pax Bizantina i w, dużej mierze, uczestnicząc w Slavia Orthodoxa, pozostaje na uboczu zainteresowań zarówno bizantynistów, jak i paleoslawistów. Leżąc na skrzyżowaniu kultur i interesów politycznych, Rumunia własnymi wyborami nieraz doprowadzała do zaniedbania lub wręcz obumarcia części tradycji narodowej. Wiele takich wyrw w pamięci kulturowej praca p. Ewy Kocój zapełnia. Praca porządkuje bowiem ogromny materiał: omawia źródła i strukturę prawosławnego kalendarza juliańskiego i ery bizantyjskiej i trzy główne cykle tego kalendarza, a także źródła, typologie i cechy charakterystyczne kalendarza ludowego prawosławnych Rumunów i odbicie cyklów cerkiewnych w obrzędowości ludowej. W ten sposób czytelnik otrzymuje przegląd obecności na ziemiach rumuńskich piśmienniczego dziedzictwa bizantyńsko-słowiańskiego i lokalnych wariantów tradycyjnych typów ksiąg, a także dzieł pseudokanonicznych, legendarnych, beletrystycznych i magicznych
Z recenzji Prof. dr hab. Aleksandra Naumowa
W latach 90-tych Rachel Polonsky zamieszkała z rodziną w Moskwie. Okazało się, że piętro wyżej mieszkał kiedyś Wiaczesław Mołotow, jeden z najbardziej bezwzględnych popleczników Stalina. W jego dawnym mieszkaniu Polonsky odkryła należącą do niego bibliotekę, a składające się na nią książki stały się punktem wyjścia podróży po kraju, który – jak sądziła – znała.
Podróżując z południa nas daleką północ, zetknęła się z przeszłością kraju pustoszonego przez wojnę, głód, ludobójstwo i totalitaryzm, lecz także
z dziedzictwem rosyjskich pisarzy – z ich humanizmem, z epiką będącą ich odpowiedzią na wojnę, a także z ich oddaniem wartościom duchowym.
Zdumiewająco oryginalna, wciągająca książka o dzisiejszej i dawnej Rosji, którą odnajduje za pośrednictwem jej pisarzy i ich oprawców. Całkowicie osobista a zarazem napisana z naukową wnikliwością. (David Sexton, Evening Standard Best Summer Reads)
Wspaniałe dokonanie, w którym Rosja objawia się nie tyle jako kraj, co jako wspaniałe rejony myśli. (Ian Thomson Irish Times)
Droga 312 to chiński odpowiednik amerykańskiej drogi 66. Pokonując dystans prawie 5 tysięcy kilometrów ze wschodu na zachód, nie omija chyba żadnej warstwy rewolucji społeczno-gospodarczej, która przeorała całe Chiny od góry do dołu. W tej zaskakującej i głęboko osobistej książce Rob Gifford, popularny reporter National Public Radio, opowiada o przygodach w podróży drogą 312, którą przejechał od punktu wyjścia w Szanghaju do końca na granicy z Kazachstanem. Autor zapoznaje czytelnika z wielobarwną mozaiką chińskiej rzeczywistości i stawia zasadnicze pytania o Chiny: Czy rzeczywiście będą następnym światowym supermocarstwem? Czy są tak silne i potężne jak się wydają z zewnątrz? Kim są zwykli Chińczycy, do których zdaje się należeć XXI wiek?
Przekazując własne wrażenia z drogi 312, Gifford odsłania oblicze kraju, który na ogół jest nierozumiany przez ludzi Zachodu, ożywia portret narodu, który tak często ogranicza się do statystyk gospodarczych, przybliża problemy i nadzieje Chin.
Efekt zarażania a działalność organizacji to publikacja podejmująca ważną tematykę związaną z objaśnieniem zjawiska, które wywiera istotny wpływ na działalność współczesnych przedsiębiorstw. Niejednokrotnie przesądza ono o ich przetrwaniu lub rozwoju. Zarażanie
jest zjawiskiem o rozproszonym pojmowaniu, którego poznanie może się przyczynić do lepszego zrozumienia zachodzących zjawisk i adaptacji przedsiębiorstwa do zmian zachodzących w jego otoczeniu. Wzmiankowana problematyka została relatywnie słabo spenetrowana przez przedstawicieli nauk o zarządzaniu, dlatego publikacja Sławomira Wyciślaka w niemałym stopniu wypełnia lukę piśmienniczą w obszarze nauk o zarządzaniu.
Porywający, rzeczowy, przystępny - tak można określić ten podręcznik przedstawiający narzędzia do samodzielnego kształcenia, które znajdują zastosowanie w licznych kontekstach zawodowych i sytuacjach wielu klientów. Z pewnością nie będzie leżeć na półce. Czytelnicy będą do niego wracać, aby udoskonalać i utrwalać umiejętności potrzebne w dialogu motywującym oraz szukać nowych sposobów nauczania tej metody.
Dr Steve Martino Yale University School of Medicine
Książka jest kluczem do sukcesu w dziedzinie dialogu motywującego. Gorąco polecam ją wszystkim zainteresowanym - zarówno tym, którzy dopiero zapoznają się z dialogiem motywującym, jak i tym, którzy znają już tę metodę.
Dr Scott Walters University of Texas School of Public Health
Wypracowanie biegłości w dialogu motywującym wymaga wielu ćwiczeń, które stanowią sedno tego pasjonującego, przystępnego poradnika. Jest on pełen przykładów zebranych w rozmaitych kontekstach klinicznych oraz interakcji i zadań przydatnych w praktycznej nauce umiejętności związanych z tą metodą terapeutyczną. Autor - doświadczony badacz i praktyk z dziedziny DM - ułatwia czytelnikom naukę dzięki sprawdzianom wiadomości, ćwiczeniom, które pozwalają na zdobywanie biegłości w stosowaniu zasad tej terapii, oraz arkuszom ćwiczeń do powielania. Czytelnik krok po kroku zyskuje niezwykle ważne w dialogu motywującym kompetencje konieczne do podnoszenia znaczenia zmiany, pielęgnowania w kliencie wiary w siebie, rozstrzygania ambiwalencji, umacniania zobowiązania do zmiany i negocjowania planu jej urzeczywistnienia.
Książka jest przeznaczona dla szerokiego kręgu psychologów, terapeutów i psychoterapeutów.
Studenci dziennikarstwa z Uniwersytetu Jagiellońskiego przez kilka miesięcy dokumentowali historię krakowskiego Ośrodka Badań Prasoznawczych ? najstarszej polskiej instytucji, badającej naukowo media masowe i opinię publiczną. Powstała książka o ośrodku i ludziach, którzy go przez kilkadziesiąt lat tworzyli. Ludzie ci wykonywali badania prasy o poziomie dokładności nieosiągalnym dla dzisiejszych firm, które zbierają informacje o nastrojach społecznych, czy zajmują się rynkiem mediów. Widziany ze współczesnej perspektywy, OBP był jedną z niewielu normalnych instytucji w PRL-u, nienormalnym kraju.
Warto spojrzeć na tę książkę, jak na ważny przyczynek do historii nauk społecznych w Polsce. Można traktować ją także jak zbiór zajmujących historii o grupie arcyciekawych, zaangażowanych pasjonatów, których dewiza brzmiała: chcieliśmy się dowiedzieć.
Wszystkim tym, którzy narzekają na ?dzisiejszą młodzież?, Przodownicy prasy pokażą, że jest możliwe porozumienie między pokoleniami, a ciekawość świata nie zależy od metryki.
Zagadnienia tożsamości i transgresji budzą w ostatnich latach żywe zainteresowanie filozofów, psychologów, antropologów kultury, wreszcie literaturoznawców. W ten nurt poszukiwań, inspirowanych również zjawiskami najnowszej twórczości literackiej, wpisuje się niniejszy tom. Autorzy zebranych w nim tekstów postawili sobie za cel zbadanie problemu tożsamości w szczególnym powiązaniu z kwestią przekraczania granic, rozmaicie rozumianą transgresją. Tytułowe „pękniecie” wiąże się przede wszystkim z pytaniem o możliwość lub niemożliwość wyrażenia tego doświadczenia w literaturze.
W tomie zgromadzono teksty młodych badaczy z kilku ośrodków naukowych w Polsce. W swoich szkicach omawiają oni wybrane koncepcje tożsamości, odnosząc to pojęcie do dzieł literatury polskiej z ostatniego stulecia, ze szczególnym uwzględnieniem doby powojennej. Autorzy artykułów reprezentują różne dziedziny współczesnej humanistyki, jednak najmocniej odznacza się stanowisko literaturoznawców.
Z recenzji dr. hab. Sławomira Buryły, prof. UWM
?najlepsze znane mi wprowadzenie do antropologii lingwistycznej, które znajdzie szerokie zastosowanie w dydaktyce akademickiej
Dr hab. Grzegorz Godlewski, prof. UW, Uniwersytet Warszawski
Antropologia lingwistyczna jest bez wątpienia jedną z najciekawszych propozycji wydawniczych ostatnich lat w swojej dziedzinie, publikacja, którą należy jak najszybciej wprowadzić do polskiego obiegu naukowego.
Dr hab. Marcin Brocki, Uniwersytet Jagielloński
Autorka wyraźnie ma talent do trafnego omawiania skomplikowanych zagadnień w sposób, który jest zrozumiały dla jej zamierzonych odbiorców. Oprócz tej godnej pochwały umiejętności ma też cudowny talent do barwnego streszczania badań etnograficznych zarówno precyzyjnie, jak i interesująco (?) Książka jest ?nowoczesna? w najlepszym znaczeniu tego słowa. Omawia lub wspomina główne tematy i motywy najbardziej pasjonujących obecnie prac w dziedzinie antropologii lingwistycznej.
Douglas Glick, Binghamton University
Antropologia lingwistyczna. Wprowadzenie jest jasnym i przystępnym kompendium najważniejszych problemów teoretycznych współczesnego użycia języka podejmowanych przez antropologię lingwistyczną i stanowi dla studentów przyjazny wstęp do wiedzy o języku funkcjonującym w rzeczywistych kontekstach społecznych na całym świecie. Łącząc klasyczne badania nad językiem w kontekstach społecznych ze współczesną wiedzą i najnowszymi tendencjami, Ahearn daje nam całościową syntezę badań w antropologii lingwistycznej i rozważa perspektywy badań w tej dziedzinie.
W książce język jest omawiany w nierozerwalnym związku z kulturą i życiem społecznym, a teoria, łącząca się z przykładami współczesnego zastosowania języka, służy badaniu sposobu, w jaki język tworzy, podtrzymuje, kwestionuje i przekształca hierarchie społeczne. Wśród tematów poszczególnych rozdziałów znajdują się: płeć kulturowa, rasa i etniczność, przyswajanie języka i socjalizacja, wykonanie, praktyki piśmienne oraz wielojęzyczność i globalizacja. Ahearn przedstawia fascynujący obszar antropologii lingwistycznej, a zarazem podkreśla wartość etnograficznie ugruntowanego podejścia do badań języka.
Laura M. Ahearn jest profesorem antropologii amerykańskiego uniwersytetu Rutgers i autorką książki Invitations to Love: Literacy, Love Letters, and Social Change in Nepal (2001).
Etniczność i nacjonalizm są wszechobecne we współczesnym świecie. W jakiej mierze etniczność jest rezultatem różnic kulturowych, a w jakiej jest uzależniona od praktycznego wykorzystania owych różnic oraz od wiary w ich istnienie? Thomas Hylland Eriksen pokazuje, że etniczność nie jest bynajmniej niezmienną właściwością grup, lecz dynamicznym i zmiennym aspektem stosunków społecznych. Odwołując się do całego szeregu klasycznych i najnowszych badań, Eriksen dokonuje klarownej i wszechstronnej analizy związków między etnicznością, klasą, płcią kulturową i narodowością.
Niniejsze wydanie Etniczności i nacjonalizmu to lektura obowiązkowa dla wszystkich studentów antropologii społecznej i dla każdego, kto pragnie zrozumieć zjawiska etniczne. Niniejsze wydanie zostało rozszerzone o zagadnienia prawa własności kulturowej, roli genetyki w powszechnym rozumieniu identyfikacji, komercjalizacji tożsamości oraz znaczenia Internetu.
Yoshimasa to prawdopodobnie najgorszy szogun, jaki kiedykolwiek rządził Japonią. Był kiepskim żołnierzem, nie znał się na sprawach państwowych i został zdominowany przez żonę. Niemniej - jak pokazuje Donald Keene - wywarł bezprzykładny wpływ na życie kulturalne Japonii. Dziś Yoshimasę pamięta się przede wszystkim jako budowniczego Świątyni Srebrnego Pawilonu i człowieka rządzącego Japonią podczas wojny Oonin (1467?1477), która doprowadziła do niemal całkowitego zaniku władzy szogunów. Nie mogąc sprawować kontroli nad shugo daimyoo - wojskowymi gubernatorami prowincji - porzucił politykę i poświęcił się poszukiwaniu piękna. Kiedy Yoshimasa zrezygnował ze stanowiska szoguna i uczynił swym domem górskie ustronie znane dziś jako Srebrny Pawilon, jego estetyczny smak zaczął określać gusty Japończyków: nastąpił rozkwit teatru noo, rozwinęła się sztuka tworzenia japońskich ogrodów, a w niewielkiej sali w Srebrnym Pawilonie narodziła się ceremonia herbaciana. Pod rządami Yoshimasy powstały także lub zyskały pierwszorzędne znaczenie sztuka układania kwiatów, malarstwo tuszowe oraz architektura shoinzukuri
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
