„Książka Jerzego Jastrzębskiego jest zbiorem artykułów i esejów, które łączy przedmiot refleksji – media, dziennikarstwo i komunikacja społeczna. Wspólną cechą wszystkich tekstów składających się na publikację jest wartka narracja, piękny język oraz liczne odniesienia do bogatej interdyscyplinarnej literatury przedmiotu. Podejmowana w poszczególnych rozdziałach tematyka jest obudowana solidnym i szerokim kontekstem historycznym i kulturowym. Czytelnik dowie się, jakie teorie i paradygmaty dotyczące oddziaływania mediów dominowały w przeszłości, jakie są współczesne ustalenia, co wpłynęło na zmiany oraz jakie mogą być ich konsekwencje.
Zakres tematyczny poszczególnych wątków jest bardzo szeroki – od rozważań metanaukowych i definicyjnych, przez krytyczną analizę paradygmatów i wpływowych teorii medioznawczych, po charakterystykę i analizę istniejącego stanu mediów i problemów współczesnego dziennikarstwa.
Zaletą publikacji jest łączenie perspektyw wielu dyscyplin naukowych, dzięki czemu poszczególne problemy związane ze współczesnymi mediami oraz dziennikarstwem, a także nowymi zjawiskami w komunikacji społecznej zostały ukazane w szerokim kontekście nauk humanistycznych i społecznych. Solidny warsztat naukowy i interdyscyplinarna wiedza autora sprawiają, że otrzymujemy dzieło, w którym wszyscy zainteresowani mediami i dziennikarstwem znajdą coś ciekawego i frapującego, choćby w postaci nowej perspektywy, dzięki której zjawisko pozornie znane i dobrze opisane w literaturze medioznawczej nabiera nowego znaczenia i rodzi chęć podążenia nowym tropem w badaniach”.
Z recenzji dr hab. Katarzyny Pokornej-Ignatowicz, prof. KA
The year 1989 marked the end of one era and the beginning of anotherthe period of post-communist transformation. Similar processes were taking place in other former Eastern Bloc countries that were declaring free elections, reclaiming full sovereignty, building democracy, and completely changing their economies in favor of free-market capitalism. The several historic months in the latter half of 1989 came to be known as the Autumn of Nations and ushered in the total liberation of East-Central Europe from Soviet domination. Less than two years later, the Soviet Union itself collapsed, signaling the end of the Cold War in Europe. The new era brought not only political and economic changes, but also cultural ones which would lead to reclaiming individual liberties and other civil rights, as well as to the rebuilding of national identities within the European community which could now, finally, encompass the entire continent. Culture became a moving force for change, as censorship was abolished, monuments to communist heroes were removed, and streets renamed. The radical cultural changes reverberated in the art of the period, its ideology, and the system of institutional sponsorship that promoted the three approaches most popular with artists. Many of them engaged in the changes directly, creating works that either commented on current events or proposed what they believed to be the right direction for the transformation to take. Others, although preferring to observe from a distance, highlighted the diverse contexts and historical antecedents generated by the cultural identities of countries, regions, or even artistic centers, in which the changes were rooted. The third contribution of contemporary art was its role in shaping how we remember the communist period, by on the one hand questioning the past, and on the other accenting the persistence of the traces it left behind, thereby inviting reflection on its negative as well as its positive ramifications. The art created in these circumstances and that related directly to the post-1989 transition, democracy, and a free-market economy can be united under the name art of the transformation and it is the subject of this publication.Andrzej Szczerski is a historian and art critic, assistant professor in the Art History Institute of the Jagiellonian University, and the research deputy director of the National Museum in Krakow in 20162018. The author of numerous publications on the art of 19th and 20th century as well as on contemporary art.
Ekspertki z dziedziny terapii par pomagają ulepszyć związek
Książka skierowana jest do par, które pragną wzmocnić swój związek lub przezwyciężyć istniejący w nim kryzys. Korzystając z porad i ćwiczeń, pary mogą przyjrzeć się swojej relacji i krok po kroku przejść proces tworzenia więzi opartej na poczuciu bezpieczeństwa. Podręcznik pomaga w stworzeniu pozytywnych schematów komunikacyjnych oraz w pozbyciu się negatywnych wzorców, które są szkodliwe dla związku. Dla specjalistów książka będzie cennym źródłem wskazówek, a dzięki zawartym w niej zadaniom do wykonania między sesjami terapeutycznymi pozwoli zwiększyć efektywność pracy z parami.
Autorki tego podręcznika są ekspertkami z dziedziny terapii par. Pomogły setkom osób odmienić ich związki na lepsze. Pisząc tę książkę, opierały się na modelu terapii skoncentrowanej na emocjach (EFT), który doskonaliły od 30 lat, a także na wiedzy zdobytej podczas pracy przy licznych projektach badawczych. Ich wyniki świadczyły o pozytywnych skutkach stosowania tego modelu. Rezultatem jest niniejszy podręcznik, który - dzięki swojej konstrukcji - może być stosowany w domowym zaciszu.
„W końcu pojawił się podręcznik dla par, który wiernie odzwierciedla proces terapii skoncentrowanej na emocjach (EFT). To tak, jakby dwóch terapeutów, mistrzów EFT, przyszło do ciebie do domu, wspierało cię i prowadziło, abyś mógł utrzymać postępy, jakie robisz podczas sesji terapeutycznych, i poprawić swój związek. Szczegółowe wyjaśnienia i zadania zmuszające do refleksji pomogą ci zgłębić własne emocje, a także lepiej je wyrażać wobec samego siebie i swojego partnera. Polecam ten podręcznik każdej parze, z którą pracuję!".
Marlene Best, PhD, profesor psychologii klinicznej, University of Ottawa, Kanada, a także certyfikowana terapeutka, superwizorka i trenerka EFT
Veronica Kallos-Lilly, PhD, dyplomowana psycholożka, współzałożycielka i dyrektorka Vancouyer & Family Institute oraz Vancouver Centre for EFT Training w Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie, certyfikowana superwizorka i trenerka EFT.
Jennifer Fitzgerald, PhD, psycholożka kliniczna prowadząca własną praktykę, starsza wykladowczyni na państwowym Uniwersytecie Queensland w Brisbane w Australii, certyfikowana superwizorka i trenerka EFT.
TOM ZAWIERA
Schematy zachowania w obliczu problemów
Przewodnik, jak rozwiązywać problem z mówieniem o emocjach
Seks w związkach
Historie par szukających pomocy
Wskazówki, jak rozwiązywać konkretne problemy
Ćwiczenia dla partnerów
„Sprecyzowanie cech instytucji totalnej jest możliwe dzięki określeniu właściwości kultury i tożsamości organizacyjnej więzienia w Jaworznie, a szczególnie procesu zmiany tej kultury. Wydaje się to ważne nie tylko dla badań historycznych mających na celu wyjaśnianie i interpretowanie dziejów więziennictwa w Polsce, ale także w obliczu funkcjonowania współczesnych zakładów karnych. Przykład więzienia w Jaworznie wskazuje, jak kultura organizacyjna instytucji totalnej przekształca się ze względu na ład społeczny, w którym funkcjonuje, oraz w wyniku własnego, najpierw doraźnego, a potem utrwalającego się, zawężania znaczeń wartości, więzi i postaw. [...] Cechy kultury organizacyjnej i tożsamość organizacji w znacznym stopniu decydują o rodzaju zależności między instytucją a człowiekiem, określają, w jakim zakresie organizacja panuje nad nim, pozwalają także założyć, jak bardzo człowiek będzie skłonny poddać się władzy instytucji. To on tworzy kulturę, dlatego twierdzenie o zależności organizacji od działającego w niej człowieka, chociaż nie jest odkrywcze, może wyznaczać tok myślenia o wspomnianym więzieniu jako instytucji totalnej”.
Z Zakończenia
„Niniejsza publikacja stanowi interesującą analizę funkcjonowania Więzienia Progresywnego w Jaworznie jako przykładu »instytucji totalnej«. Jakkolwiek w literaturze historycznej dzieje tej placówki penitencjarnej były już kilkakrotnie opisywane, Małgorzata Gałęziowska zaproponowała w swej książce oryginalne, interdyscyplinarne ujęcie tej problematyki, wykorzystując zarówno narzędzia warsztatowe historyka, jak i socjologa”.
dr hab. Zdzisław Zblewski, Uniwersytet Jagielloński
Małgorzata Gałęziowska (ur. 1972) – doktor nauk humanistycznych, historyk, socjolog, kustosz dyplomowany w Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie. Studiowała na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika (1996)i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim im. Jana Pawła II (2002). Koncentruje się na kulturowych i komunikacyjnych aspektach współczesności i historii najnowszej.
Tytułowym bohaterem jest Mickiewicz – ale nie jest on w tej książce tematem jedynym ani nawet głównym. Znalazło się w niej kilka przykładów relacji artystycznych, w których Mickiewicz jest jedną ze stron. Relacje te są różnorodne, nie tylko o charakterze wpływu: są to również wspólne Mickiewiczowi i innym, niekiedy bardzo odmiennym od niego autorom matryce estetyczne i myślowe, a także podobieństwa zachodzące tam, gdzie bezpośrednie oddziaływanie z całą pewnością nie nastąpiło. Związki przedstawione w poszczególnych rozdziałach mają przy tym różne zwroty – „do Mickiewicza” lub „od Mickiewicza”: są to zarówno zjawiska artystyczne tworzące podglebie dla jego tekstów, jak i przypadki, w których jego twórczość stanowi pole odniesień dla innych dzieł.
Dr hab. Iwona Puchalska (ORCID: 0000-0003-0681-7460)
Adiunkt w Katedrze Komparatystyki Literackiej Wydziału Polonistyki UJ. Zajmuje się związkami muzyki i literatury, operą i teatrem muzycznym, problemami adaptacji, zjawiskiem improwizacji literackiej oraz uwarunkowaniami recepcji utworów muzycznych i literackich. Autorka książek: Sztuka adaptacji. Literatura romantyczna w operze dziewiętnastowiecznej (Universitas, Kraków 2004), Improwizacja poetycka w kulturze polskiej XIX wieku na tle europejskim (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2013), Muzyka w okolicznościach lirycznych. Zapisy słuchania w poezji polskiej XX i XXI wieku (Księgarnia Akademicka, Kraków 2017).
Przyszedł czas na książkę o tym, co tak naprawdę potrafią osoby z zespołem Aspergera.
Dopiero jako czterdziestolatek John Elder Robison usłyszał diagnozę: zespół Aspergera. Od tamtej pory działa na rzecz utrwalenia pozytywnego wizerunku osób ze spektrum autyzmu. Jego najnowsza książka Jestem inny to swoisty przewodnik po dorosłości osoby z zespołem Aspergera. Autor odtwarza liczne, nierzadko zabawne lub groteskowe, sytuacje ze swojego życia, co pozwala czytelnikom wejrzeć w jego aspergerowski umysł. Książka jest pełna praktycznych porad skierowanych do wszystkich, którzy czują, że zespół Aspergera stoi na przeszkodzie wykorzystania ich niezwykłych talentów, oraz chcą pracować nad swoimi umiejętnościami komunikacyjnymi i społecznymi. Autor stawia sprawę jasno: w ZA nie chodzi o niepełnosprawność – chodzi o celebrowanie różnic. Robison namawia, by pogodzić się z odmiennością i znaleźć swoją własną drogę do sukcesu.
Fascynujący i wyjątkowy przewodnik dla młodych ludzi, którzy być może zmagają się z autyzmem i czują, że nie „nadążają” za otaczającym ich światem.
Mark Roithmayr, prezes Autism Speaks
John Robison uczy nas cenić różnice, ale także dostarcza przejrzystych informacji i porad dotyczących radzenia sobie z wyzwaniami, które może stawiać odmienność. Książka wykracza poza analizę konkretnego przypadku zespołu Aspergera i stanowi lekcję na temat całej ludzkości.
Alvaro Pascual-Leone, M.D., Ph.D., Harvard Medical School and Beth Israel Deaconess Medical Center
Jestem inny dostarcza niebywale przydatnych porad rodzinom, które uczą się żyć z wyzwaniami stawianymi przez ZA. Napisana przystępnym językiem i klarownym stylem książka ułatwia wgląd w umysł kogoś, kto z powodu zaburzeń wydaje się niezrozumiały. Wartościowa lektura.
Booklist
John Elder Robison to znany na całym świecie aktywista ruchu na rzecz osób z autyzmem oraz autor książek notowanych na liście bestsellerów „New York Timesa”: Patrz mi w oczy, Jestem inny, Wychowujemy Misiaka oraz Switched On. Robison jest wykładowcą zajmującym się neuroróżnorodnością w College of William & Mary w Wirginii, działa także w Interagency Autism Coordinating Committee, instytucji przygotowującej plan strategiczny rządu Stanów Zjednoczonych dotyczący badań nad zaburzeniami ze spektrum autyzmu.
Autor publikacji omawia myśl społeczno-polityczną Kościoła greckokatolickiego w II Rzeczypospolitej. Hierarchowie zabierali wówczas głos w sprawach dotyczących relacji miedzy państwem a Kościołem, katolickiego wychowania dzieci i młodzieży, roli religii i Kościoła w życiu narodu, w tym w kształtowaniu postaw patriotycznych i politycznych. Oceniali oni także ideologie i ustroje polityczne przez pryzmat zgodności z nauczaniem katolickim, niejednokrotnie komentowali również bieżące wydarzenia polityczne oraz ich wpływ na życie wiernych.W wypowiedziach ukraińskich hierarchów kościelnych możemy dostrzec przykładanie coraz wiekszej wagi do zagadnień narodowych. Wielokrotnie podkreślana rola Kościoła greckokatolickiego w kształtowaniu tożsamości narodowej Ukraińców miała swój wyraz również w nauczaniu biskupów, którzy głosili chrześcijańską koncepcję narodu i miłości do niego. W skomplikowanej rzeczywistości polityki narodowościowej rządów II RP Cerkiew greckokatolicka starała się pełnić funkcję rzecznika interesów mniejszości ukraińskiej w Polsce. Hierarchowie wspierali różne inicjatywy społeczne o katolickim charakterze.Okres międzywojenny był też ważny dla życia wewnętrznego Cerkwi. Toczono dyskusje na temat kształtu liturgii, celibatu oraz obecności wschodnich i zachodnich tradycji w Kościele greckokatolickim
Monografia dokumentuje w sposób systematyczny bogatą literaturę na temat transnarodowości, transnarodowych studiów nad rodziną i migracji poakcesyjnych z Polski, ze szczególnym odniesieniem do transnarodowego życia rodzin. (…) Jest bardzo potrzebną refleksją teoretyczną i empiryczną nad wymiarem rodzinnym migracji poakcesyjnych (…). Do tego dochodzą nowe społeczne, kulturowe i przestrzenne mapy dalszych relacji rodzinnych – w wyniku migracji część powiązań i relacji ulega wzmocnieniu, część utrzymuje status quo, część się osłabia lub w ogóle zanika. Książka jest barometrem zachowań polskich rodzin migracyjnych w pierwszym pokoleniu, z istotną refleksją nad tym, jakie rodziny w przyszłości będą tworzyć najmłodsi uczestnicy współczesnych poakcesyjnych ruchów migracyjnych z Polski, którzy – jak pisze Autorka – utknęli gdzieś pomiędzy dwoma krajami.
Z recenzji dr hab. prof. nadzw. Izabeli Grabowskiej,
SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny oraz Ośrodek Badań nad Migracjami UW
Książka prezentuje wyniki ogólnopolskich badań sondażowych dotyczących równości płci i jakości życia przeprowadzonych w ramach projektu Równość płci a jakość życia. Rola równości płci w rozwoju w Europie na przykładzie Polski i Norwegii (GEQ), realizowanego w latach 20132016 przez polsko-norweskie konsorcjum naukowe pod kierownictwem prof. dr hab. Krystyny Slany.Autorki i Autorzy podejmują dyskusję na temat relacji między równością płci i jakością życia, przyglądając się czynnikom warunkującym dobrostan, zdrowie czy zadowolenie z życia kobiet i mężczyzn w polskim społeczeństwie. Zebrane teksty dostarczają pogłębionych analiz występujących nierówności między kobietami a mężczyznami w różnych obszarach życia w sferze życia rodzinnego, na rynku pracy, w zakresie aktywności obywatelskiej, występowania przemocy czy w powiązaniu ze zdrowiem.Książka stanowi bogate kompendium wiedzy teoretycznej i praktycznej na temat równości ze względu na płeć oraz jej wpływu na jakość życia jednostek (kobiet i mężczyzn), a także całego społeczeństwa. Unikatowy charakter tej publikacji polega na wykorzystaniu w analizie nie tylko dorobku teoretycznego, lecz również wyników szeroko zakrojonych badań ilościowych i jakościowych. Podjęta problematyka ma prekursorski na gruncie nauk społecznych w Polsce charakter powstało dzieło, w którym naukowo dowodzi się, że równość przynosi konkretne korzyści społeczne: wpływa na jakość życia kobiet i mężczyzn, w tym ich zdrowie, oraz przyczynia się do rozwoju społecznego. Zaletą książki jest to, że koncentruje uwagę nie tylko na kobietach i przejawach ich dyskryminacji na rynku pracy, w rodzinie i społeczeństwie, ale też na wzajemnych relacjach kobiet i mężczyzn oraz relacjach sfery zawodowej i prywatnej.Z recenzji prof. Ewy LisowskiejDr Ewa Krzaklewska redaktorka tomu, adiunkt w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego.
W niniejszej monografii przedstawiono zagadnienie jakości życia w pracy i codzienności z perspektywy ekologicznej. Ukazano w niej sposób, w jaki współczesny człowiek, funkcjonując w różnych obszarach aktywności zawodowej, zostaje wprzęgnięty wielokrotnie w sposób nieuświadomiony w wir tzw. społecznego doświadczania codzienności zagrażającej jego autonomii i oryginalności. Postęp technologiczny wymusza zmiany w życiu społecznym z jego wszystkimi konsekwencjami, dotykając ostatecznie także życia osobistego człowieka. Od jednostek wymaga się coraz większej elastyczności i nieustannej adaptacji do ciągłych zmian. Wpadając w pułapkę złudzeń doświadczania pozornych wartości, człowiek chcąc nie chcąc sam skazuje się na negatywne konsekwencje takiego funkcjonowania. Te najczęściej prowadzą do niskiej samooceny, nieustannego stresu, a w dalszej kolejności chorób somatycznych, a nawet psychicznych.Monografia składa się z szesnastu artykułów zebranych tematycznie w trzy części. Ich struktura skomponowana w spójną całość obejmuje opracowania zarówno o charakterze czysto teoretycznym, jak i empirycznym. Redaktorzy postanowili ukazać zagrożenia człowieka we współczesnych organizacjach pracowniczych. Ten ważny cel, stojący w opozycji do głównego nurtu zmian społecznych, jest jak wołanie o opamiętanie się i odwrócenie kierunku zmian. Ignorowanie tego głosu będzie prowadzić do kryzysu naszej cywilizacji wieszczonego przez Baumana, Fukuyamę i innych. Dlatego ważne jest, by głos ten wybrzmiał i dotarł do jak najszerszej grupy odbiorców. W związku z tym uważam, że jest to publikacja ważna. Zebrany przez redaktorów zbiór przedstawia bardzo szerokie spektrum zagadnień i zjawisk związanych z ekologią pojmowaną jako otoczenie człowieka wspierające jakość życia i zdrowia. Zaprezentowane prace pokazują zarówno pozytywne zjawiska, jak też diagnozują mechanizmy prowadzące do obniżania jakości życia.Z recenzji dr. hab. Bohdana Rożnowskiego, prof. KUL
Współczesne bezpieczeństwo funkcjonuje w coraz bardziej złożonej rzeczywistości politycznej, gospodarczej, społecznej i kulturowej w wymiarze lokalnym, narodowym, regionalnym i globalnym. Sieciowa struktura bezpieczeństwa daje włączonym w nie podmiotom szerokie możliwości działania dzięki elastyczności, komunikacji, zdolnościom adaptacyjnym oraz dostępności zasobów. Oddziaływanie sił globalizacji na ład międzynarodowy, regionalne procesy wzmacniające, kontestujące lub odrzucające globalizację, a także lokalne tendencje do renacjonalizacji i kształtowania tożsamości na gruncie narodowym, religijnym bądź etnicznym są tematem rozważań prezentowanych w niniejszym tomie. Łączy je refleksja nad regionalnymi i globalnymi wyznacznikami ładu międzynarodowego prowadząca ku nowym wyzwaniom poznawczym w ujęciu teoretycznym, metodologicznym i empirycznym. Świadczy ona o potrzebie eksploracji niezbadanych dotąd obszarów wiedzy o bezpieczeństwie narodowym i stosunkach międzynarodowych oraz ustawienia odpowiedniej nawigacji podczas poruszania się po meandrach współczesnego bezpieczeństwa.
„W polskiej literaturze prawniczej brakowało dotychczas opracowania monograficznego dotyczącego tytułowej problematyki, które ujmowałoby tak całościowo, ale jednocześnie syntetycznie trzy zasadnicze zagadnienia: tajemnicy lekarskiej, tajemnicy psychiatrycznej w kontekście tajemnicy lekarskiej, oceny poprawności uregulowań w tym zakresie i oceny znaczenia tajemnicy psychiatrycznej w postępowaniu karnym. To zdecydowało o oryginalności rozprawy, ale również, co najistotniejsze, o jej merytorycznej wartości, umożliwiającej sformułowanie trafnych ustaleń końcowych i ocen oraz wniosków de lege ferenda dotyczących uregulowania tajemnicy, jak również znaczenia tej tajemnicy w polskiej procedurze karnej. Rozprawę kończy bardzo obszerna bibliografia, która wraz z przypisami powinna zachęcić każdego czytelnika do zgłębienia tytułowej problematyki. Publikacja w sposób komunikatywny i przejrzysty prezentuje rozważania sformułowane przez Autora znakomicie posługującego się językiem prawnym i prawniczym”.
Prof. zw. dr hab. Lech Krzysztof Paprzycki,
Katedra Prawa Karnego Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie,
Prezes Sądu Najwyższego kierujący Izba Karna (1999–2016)
„Fakt, że psychiatra jest równocześnie lekarzem, sprawia, że jasne określenie wzajemnej relacji tajemnicy lekarskiej i psychiatrycznej wymaga pogłębionej refleksji teoretycznej. Wynikające z niej ustalenia mogą mieć istotne znaczenie zarówno dla procesu stanowienia, jak i stosowania prawa. Należy dodać, że zagadnienie tajemnicy psychiatrycznej nie doczekało się do tej pory w polskiej literaturze prawniczej opracowania monograficznego. Publikacja Krzysztofa Michalaka zawiera wieloaspektowe rozważania dotyczące zagadnień, które tak kompleksowo nie były jeszcze poruszane w literaturze polskiej. Wykazuje istotne wartości poznawcze, a w zakresie wykładni przepisów dotyczących tajemnicy psychiatrycznej oraz propozycji ich zmian stanowi oryginalne rozwiązanie podjętego problemu naukowego oraz świadczy o umiejętności samodzielnego prowadzenia badań naukowych”.
Prof. zw. dr hab. Eleonora Zielińska, Instytut Prawa Karnego Uniwersytetu Warszawskiego, adwokat
Krzysztof Michalak (ur. w 1990 r. w Poznaniu), absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego (2014), doktor nauk prawnych (2018), asystent w Zakładzie Prawa Medycznego i Deontologii Lekarskiej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Asystent naukowy w Katedrze Postępowania Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, zatrudniony w projekcie badawczym Best Practices for EUROpean COORDInation on lnvestigative Measures and Evidence Gathering (Justice Programme of the EU, Horizon 2020, No. 723198). Adwokat w Izbie Adwokackiej w Białymstoku (aplikacja adwokacka przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Krakowie). Guest researcher w Max-Planck-lnstitut fur auslandisches und internationales Strafrecht we Fryburgu Bryzgowijskim (2017). Managing editor w czasopiśmie „Progress in Health Sciences”. Wspólnie z dr. hab. Adamem Górskim (prof. UJ) opiekun drużyny Uniwersytetu Jagiellońskiego na Nuremberg Moot Court (2016). Współorganizator Alexander von Humboldt Stiftung „Humboldt Kolleg International Criminal Court. Theory. Practice. Challenges” (2016). Wśród jego zainteresowań naukowych należy wymienić: prawo medyczne, definiowanie pojęć medycznych w systemie prawnym, technikę legislacyjna i jej zastosowanie w interpretacji prawa, wykładnie prawa medycznego, prawo procesowe, prawo farmaceutyczne, kryteria wyodrębniania gałęzi prawa, międzynarodową współpracę sądowa. Autor kilkudziesięciu publikacji prawniczych ujętych w Polskiej Bibliografii Prawniczej Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. Prelegent krajowych i międzynarodowych konferencji naukowych. Laureat stypendiów naukowych oraz konkursów dla młodych naukowców.
Pomóż swojemu partnerowi i zbudujcie udany związek
Budowanie związku z partnerem z chorobą afektywną dwubiegunową (ChAD) wiąże się z codziennymi wyzwaniami – często jedna osoba zmuszona jest do przyjęcia roli opiekuna i ciągłego zmagania się z nagłymi wahaniami nastroju oraz impulsywnymi zachowaniami partnera. Niniejsza książka pokazuje, jak poradzić sobie z tymi problemami - przedstawia szczegółowe informacje, praktyczne porady i konkretne narzędzia, które pomagają w stworzeniu satysfakcjonującego związku, czerpaniu z niego radości oraz umożliwiają zdrowemu partnerowi realizację własnych celów i marzeń.
Autorzy pokazują, jak wspólnie z ukochaną osobą przyjąć holistyczne podejście do jej leczenia – łącząc farmakoterapię ze zmianą stylu życia, odpowiednią dietą i ilością snu. Wyjaśniają objawy ChAD, a także przedstawiają strategie zapobiegania sytuacjom kryzysowym oraz właściwego reagowania, jeśli takie się pojawią. Omawiają również najczęściej stosowane leki wraz z ich możliwymi skutkami ubocznymi. Wszystkim zagadnieniom towarzyszą przykłady oraz ćwiczenia do wykonania samodzielnie lub we dwoje.
Kochając osobę z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi to doskonałe wsparcie dla bliskich, a także wartościowa lektura dla terapeutów par zmagających się z tą chorobą.
Ta książka umożliwia najbliższym osób z zaburzeniami dwubiegunowymi lepsze zrozumienie ich problemów. Autorzy przedstawiają konkretne działania, które pomogą partnerowi z ChAD zachować zdrowie i pokonać największe trudności.
– Ruth White, specjalistka w dziedzinie zdrowia publicznego i opieki społecznej, profesor Uniwersytetu Seattle, autorka książki Bipolar 101
Materiały edukacyjne dla osób z chorobą afektywną dwubiegunową są bardzo nieliczne, a publikacji adresowanych do ich najbliższych jest jeszcze mniej. Julie A. Fast i John D. Preston stworzyli cenne źródło informacji dla rodzin i opiekunów osób cierpiących na ChAD. Autorzy przyjmują perspektywę holistyczną i udzielają porad, które pomogą czytelnikom wspierać ukochaną osobę z zaburzeniami dwubiegunowymi. Co ważniejsze, książka zachęca partnerów takich osób do dbania o siebie, pomagając im pielęgnować dobre relacje w związku.
– Sheri Van Dijk, specjalistka opieki społecznej, psychoterapeutka, autorka książek The Dialectical Behavior Therapy Skills Workbook for Bipolar Disorder, The Bipolar Workbook for Teens
Julie A. Fast jest uznaną specjalistką w dziedzinie zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, rzeczniczką chorych na ChAD i terapeutką ich rodzin oraz autorką docenianych artykułów na temat zdrowia psychicznego. Współpracuje z czasopismami „US Weekly” i „Self Magazine”, występuje w audycjach radiowych, a także pełni funkcję eksperta portalu edukacyjnego www.sharecare.com. Prowadzi blog www.juliefast.com. Jest współautorką dwóch książek z dziedziny psychoterapii. Mieszka w Portland w stanie Oregon.
John D. Preston jest psychologiem i psychoterapeutą. Emerytowany profesor Alliant International University w Sacramento, w stanie Kalifornia; ekspert do spraw zaburzeń dwubiegunowych na portalu www.sharecare.com. Jest autorem i współautorem ponad dwudziestu książek z zakresu psychoterapii, psychiatrii i neurobiologii. Regularnie wygłasza referaty podczas międzynarodowych konferencji edukacyjnych. Mieszka w Shingle Springs w Kalifornii.
Profesor Janusz Sondel (ur. 30 kwietnia 1937 r. – zm. 12 września 2017 r.) był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej romanistyki XX wieku, autorem przekładów źródeł, prac leksykograficznych i studiów z dziejów Uniwersytetu Jagiellońskiego (z którym był związany nieprzerwanie od 1953 r.). Jego pasją była także turystyka. Czynne jej uprawianie łączył z badaniami naukowymi nad prawem turystycznym. Teksty zebrane w oddawanej do rąk czytelników księdze – poświęconej Jego pamięci – odnoszą się właśnie do szeroko rozumianej turystyki. Jest to wspólny motyw zamieszczonych opracowań, niezależnie od tego, czy wyszły spod pióra historyka prawa, czy prawnika zajmującego się współczesną dogmatyką prawniczą. Czytelnik znajdzie więc tu studia dotyczące turystyki w antycznej Grecji i Rzymie – jak na przykład o zakazach przemieszczania się po Imperium Rzymskim, o prawnych regulacjach transportu morskiego, o odpowiedzialności armatorów i oberżystów, o ówczesnych znakach drogowych, jakimi były kamienie milowe. Turystyce w późniejszych czasach poświęcone są między innymi teksty o prawnych uregulowaniach dotyczących podróżujących w okresie średniowiecza pielgrzymów czy też o podróżach kupców, jak również teksty na temat powstawania – znacznie już później – pierwszych towarzystw turystycznych i ich działalności. W księdze znajdują się wreszcie artykuły odnoszące się do różnych zagadnień współczesnego prawa turystycznego, które przez autorów analizowane są od strony praw człowieka, prawa konstytucyjnego, europejskiego, karnego oraz cywilnego.
Słowo od Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu
Jagiellońskiego prof. dr. hab. Jerzego Pisulińskiego
Magdalena Śmieja postawiła przed sobą niezwykle ambitne zadanie przejrzenia ogromnej już literatury dotyczącej inteligencji emocjonalnej i skonfrontowania jej z wieloma własnymi badaniami. […] Duża różnorodność podejść metodologicznych i użytych narzędzi to wielki walor szerokiego programu badawczego prezentowanego w monografii.W recenzowanej pracy Magdalena Śmieja nadzwyczaj rzetelnie i wnikliwie analizuje badany problem i rozprawia się z najróżniejszymi mitami na temat inteligencji emocjonalnej. Pisze w tym kontekście przede wszystkim o tym, czym inteligencja emocjonalna nie jest, i rozwiewa fałszywe przekonania o jej omnipotencji. Pokazuje też, że wiele rozpowszechnionych tez nie ma żadnego oparcia w badaniach empirycznych. Powstała dzięki temu świetna i rzetelna monografia inteligencji emocjonalnej.
Autorka ma ogromną wiedzę na temat fenomenu, którym od lat konsekwentnie się zajmuje. Unika uproszczeń, pokazuje złożoność materii, świetnie łączy własne badania empiryczne i pomysły teoretyczne z wiedzą opisaną dotychczas w literaturze przedmiotu. Na podkreślenie zasługuje też bardzo dobry język monografii. Jest to więc książka w pełni naukowa, ale ma też ten walor, że niedysponujący fachową wiedzą czytelnik także w dużym stopniu będzie mógł z niej skorzystać i sporo się dowiedzieć.
Z recenzji wydawniczej prof. dra hab. Dariusza Dolińskiego
Magdalena Śmieja jest doktorem psychologii. Pracuje jako adiunkt w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół pojęcia inteligencji emocjonalnej, definiowanej jako zbiór zdolności służących do trafnego rozpoznawania, rozumienia i regulowania emocji. Jest współautorką Testu Inteligencji Emocjonalnej (TIE) oraz współredaktorką książki Inteligencja emocjonalna. Fakty, mity, kontrowersje, a także wielu innych publikacji z tej dziedziny. Interesuje się również psychologią bliskich związków, szczególnie z perspektywy poznania społecznego.
Transplantologia jest dziedziną medycyny wciąż jeszcze budzącą wiele etycznych kontrowersji i sporów. Otacza ją też aura tajemniczości, a czasem grozy. Wystarczy wspomnieć film Michaela Crichtona Coma z 1978 roku eksploatujący „miejską legendę” o uśmiercaniu przez lekarzy zdrowych pacjentów w celu pobierania od nich narządów. W sposób groteskowo-humorystyczny odnosi się do transplantologii film Andrzeja Wajdy Przekładaniec z roku 1968.
Transplantolodzy cieszą się uznaniem społecznym i często – jak Zbigniew Religa u nas czy Christiaan Barnard na świecie – są również autorytetami moralnymi. Jednocześnie, jak pokazuje przykład sprawy „doktora G.”, łatwo wzbudzić społeczną nieufność wobec przeszczepów i transplantologów, a także nasilić odwołania do wspomnianej „miejskiej legendy”. Wpływ tej negatywnej otoczki wokół transplantologii może zminimalizować rzetelna edukacja obywateli, w tym również samych lekarzy. Jej podstawę stanowią prace naukowe wiarygodnie omawiające oprócz medycznych także etyczne i filozoficzne aspekty transplantologii. Publikacja autorstwa Piotra Nowaka, moim zdaniem, bez wątpienia należy do takich prac.
Fragment recenzji dra hab. Kazimierza Szewczyka,
emerytowanego profesora Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
Piotr Grzegorz Nowak – adiunkt w Zakładzie Badań nad Etyką Zawodową Instytutu Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek zarządu Polskiego Towarzystwa Bioetycznego. Przedmiotem jego zainteresowań badawczych są problemy etyczne związane z przeszczepianiem i alokacją narządów oraz inne zagadnienia z zakresu etyki stosowanej.
The book explores the history of Justiniana Prima, a city built by Emperor Justinian I (527-565) in his birthplace near Ni in present-day Serbia. Previous studies focused on determining the city's location, underestimating the significance of analyzing written sources for the reconstruction of this city's genesis and importance. Using information from Emperor Justinian's Novels XI and CXXXI, as well as Book IV of Procopius of Caesarea's De aedificiis, Stanislaw Turlej endeavors to show that Justiniana Prima's historic significance resulted from granting its Church the status of an archbishopric with its own province in 535, which was independent of Rome. Justinian wanted to introduce profound changes to the ecclesiastical organization based on state law.
Stanislaw Turlej is an assistant professor in the Institute of History at the Jagiellonian University in Krakow. He is the author and editor of numerous published works, including the book The Chronicle of Monemvasia: The Migration of the Slavs and Church Conflicts in the Byzantine Source from the Beginning of the 9th Century (2001).
Książka dra hab. Andrzeja Szczerskiego porusza bardzo istotny problem, który nie doczekał się całościowego opracowania ani w polskiej, ani w zagranicznej literaturze przedmiotu. Książka wypełnia więc istotną lukę w naszej wiedzy dotyczącej najnowszej sztuki polskiej oraz sztuki naszych bliższych i dalszych sąsiadów. Autor umiejętnie łączy w swoim tekście problematykę ogólną ze szczegółowo zaprezentowanymi według przyjętej przez niego koncepcji przykładami dzieł i projektów artystycznych twórców wywodzących się z państw Europy Środkowo-Wschodniej. Pomaga mu w tym także doświadczenie kuratorskie – był kuratorem paru istotnych wystaw poświęconych sztuce współczesnej.
prof. dr hab. Tomasz Gryglewicz
Dr hab. Andrzej Szczerski – historyk sztuki, wykładowca w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Wykładał także na Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie nad Menem i Uniwersytecie w St Andrews. Wiceprezes Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA (2013–2015) i prezes Sekcji Polskiej AICA (2009–2017). Autor publikacji poświęconych sztuce XIX i XX wieku oraz sztuce współczesnej, w tym książek Modernizacje. Sztuka i architektura w nowych państwach Europy Środkowo-Wschodniej 1918–1939 (Łódź 2010), Views of Albion. The Reception of British Art and Design in Central Europe, 1890–1918 (Oxford 2015) i Cztery nowoczesności. Teksty o sztuce i architekturze polskiej XX wieku (Kraków 2015). Kurator wystaw, m.in. „Symbolism in Poland and Britain” w Tate Britain w Londynie (2009), The Power of Fantasy. Modern and Contemporary Art from Poland” w BOZAR Centre for Fine Arts w Brukseli (2011), „Lwów 24 czerwca 1937. Miasto, architektura, modernizm” w Muzeum Architektury we Wrocławiu (2016–2017) i „#dziedzictwo” w Muzeum Narodowym w Krakowie (2017–2018).
Książka stanowi zbiór materiałów do ćwiczeń z biochemii z elementami chemii, biochemii jamy ustnej oraz biochemii ogólnej i żywienia prowadzonych w Katedrze Biochemii Lekarskiej UJ CM dla studentów Wydziału Lekarskiego. Opracowane ćwiczenia mają na celu zaznajomienie studenta z podstawowymi technikami laboratoryjnymi oraz metodami badania procesów biochemicznych. Ich celem jest ułatwienie zrozumienia prezentowanych w toku nauczania zagadnień poprzez obserwację i interpretację wykonanych doświadczeń.Tematyka ćwiczeń obejmuje wybrane zagadnienia z chemii ogólnej i organicznej, biochemii białek i kwasów nukleinowych, enzymologii, przemian metabolicznych oraz biologii molekularnej.Pierwsza część opracowania stanowi zbiór instrukcji do ćwiczeń laboratoryjnych, zawierających krótkie wprowadzenia oraz listę wymaganych zagadnień teoretycznych do przygotowania przed przystąpieniem do zajęć. Druga część zawiera listę zajęć laboratoryjnych dla poszczególnych kursów oraz formularze sprawozdań z ćwiczeń.Oprócz podstawowych technik laboratoryjnych student poznaje nowoczesne metody badawcze, takie jak analiza ekspresji genów i badanie cytotoksyczności, a także uczy się korzystania z internetowych baz danych w celu uzyskania potrzebnych informacji o genach czy strukturze białek.
Zredagowany przez Zuzannę Kołodziejską-Smagałę i Marię Antosik-Pielę tom Literatura polsko-żydowska 1861–1918. Studia i szkice to pierwsza literaturoznawcza praca poświęcona w całości wczesnej literaturze polsko-żydowskiej. Autorki przedstawiają jej wybranych autorów, charakteryzują repertuar tematów i gatunków, opisują zróżnicowanie czytelniczych obiegów. Panoramiczny obraz ujęty został w historyczną ramę, która uwypukla zmianę dominant ideowych tego piśmiennictwa – przejście od stanowiska integracjonistycznego na pozycje narodowo-żydowskie. Artykuły odznaczają się świetnym historycznoliterackim warsztatem, a imponująco rozległe, gruntowne, szczegółowe kwerendy prasowe oraz archiwalne przynoszą pionierskie i odkrywcze rozpoznania. Edycja studiów i szkiców tworzy całość z wydaną już w serii Studia Polsko-Żydowskie antologią literatury polsko-żydowskiej lat 1861–1918.
Z recenzji prof. dr hab. Eugenii Prokop-Janiec
Zuzanna Kołodziejska-Smagała – doktor nauk humanistycznych w zakresie filologii polskiej, absolwentka Instytutu Anglistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się dziewiętnastowieczną prasą i literaturą polsko-żydowską. Autorka monografii „Izraelita” (1866–1915). Znaczenie kulturowe i literackie czasopisma. Współredaktorka tomu „Żydowski Polak, polski Żyd”. Problem tożsamości w literaturze polsko-żydowskiej. Artykuły ogłaszała między innymi w „Polin. Studies in Polish Jewry”, „Przeglądzie Humanistycznym” i w licznych tomach zbiorowych. Kierowniczka projektu „Literatura polsko-żydowska 1861–1918” finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki.
Maria Antosik-Piela – absolwentka Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Współautorka tomów: Twarzą ku nocy. Twórczość literacka Maurycego Szymla; Anda Eker. Miłość stracona; Literatura polsko-żydowska 1861–1918. Antologia. Artykuły drukowała między innymi w „Ruchu Literackim”, „Przeglądzie Humanistycznym”, „Kwartalniku Historii Żydów”, „Polin. Studies in Polish Jewry”. Brała udział w projektach finansowanych przez Fundację na rzecz Nauki Polskiej, Narodowe Centrum Nauki, Narodowy Program Rozwoju Humanistyki MNiSW.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
