Badylara Justyna Wicenty portretuje współczesną kobietę. Nowa książka w serii prozatorskiej WiMBP!Po świetnie przyjętym i wielokrotnie nagradzanym debiucie literackim Kołysanka z huraganem, Justyna Wicenty powraca z odważną i poruszającą opowieścią-portretem współczesnej kobiety. Ta wyjątkowa pozycja, ukazująca się w serii prozatorskiej wydawnictwa gdańskiej biblioteki, to soczysty, dygresyjny i głęboko intymny reportaż z ciała i ogrodu. Główna bohaterka opowieści to czterdziestoletnia pisarka z dotkliwym kryzysem twórczym na koncie, która postanawia postawić wszystko na jedną kartę. W poszukiwaniu życiowego ratunku podejmuje decyzję, która całkowicie wywraca jej dotychczasowe, mieszczańskie życie do góry nogami kupuje ogródek działkowy w samym centrum Gdańska. Soczysta mozaika gatunkówAutorka w swojej najnowszej książce zaprasza w dygresyjną podróż po zakamarkach kobiecej codzienności. Badylara to opowieść o kobiecie opętanej ogrodem. Justyna Wicenty z ironiczną czułością miesza tu mikroeseje o seksie dżdżownic i gdańskim borsuku Banksym z intymnym pamiętnikiem z żałoby po stracie syna. Książka staje się jednocześnie hołdem dla chłopskich przodkiń, erudycyjną podróżą przez historię sztuki oraz bezkompromisowym reportażem z własnego ciała. To przewrotna opowieść o powrocie do korzeni i odzyskiwaniu życiowej energii w rytmie natury. To ogród jest moją ostoją doświadczania i praktykowania sprawczości. Może w XXI wieku tylko w ogrodzie mogę być w pełni producentką. Na własną rękę mogę stworzyć cokolwiek niezbędnego do życia pisze w książce Justyna Wicenty. Sałata, rzodkiewka, cukinia i pomidor to jedyne produkty, jakie jestem w stanie wyprodukować samodzielnie, poza globalnym rynkiem. Wicenty z niezwykłą plastycznością redefiniuje kobiecą codzienność i cielesność. Odrzuca kulturowe ramy i tresowane na matach brzuchy, oddając rację i czułość naturalnym krągłościom, niczym z rzeźb Aliny Szapocznikow. Poprzez fizyczną pracę z ziemią bohaterka odnajduje pełną autonomię: Wrosłam i się ukorzeniam. () Jestem kompletna. Reszta to didaskalia i przypisy. Justyna Wicenty pisarka, historyczka sztuki, menedżerka kultury i ogrodniczka. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Miasta Gdańska. Za swój debiut literacki pt. Kołysanka z huraganem (Wydawnictwo Dowody, 2020) została wyróżniona prestiżową Nagrodą Galion Gdyński oraz Pomorskim Sztormem Gazety Wyborczej. Obrastam ogrodem miarowo, jasnym słojemna wiosnę, ciemnym pod koniec lata.Raz szeroko, raz wąsko. Pierścienie i przyrosty,miesiące, sezony i lata, wszystko to zrasta sięwe mnie w jedną twardą tkankę.Wrosłam i się ukorzeniam. Badylara, Justyna Wicenty
Wolność pisana po Jałcie Stefana Chwina to trzecia książka z serii Prozatorskiej Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Gdańsku im. Josepha Conrada-Korzeniowskiego. Eseje profesora, a zarazem cenionego powieściopisarza, krytyka literackiego, historyka literatury związanego z Gdańskiem, wydajemy we współpracy z Wydawnictwem Uniwersytetu Gdańskiego. Polska kultura nadawała słowu wolność znaczenia tak dalece sprzeczne, że trudno chyba znaleźć w ludzkim języku słowo o sensach bardziej rozciągliwych, z którymi jak dowodzi historia można zrobić wszystko. Ileż to razy oświadczano z oburzeniem: To, co wy nazywacie wolnością, żadną wolnością nie jest!. Ileż to razy spierano się o to, która wolność jest prawdziwa, a która fałszywa! Wypowiadając słowo wolność, co innego miał na myśli Jan Paweł II, co innego Bolesław Bierut, co innego Rafał Wojaczek. Otrzymujemy opowieść w znacznej mierze autobiograficzną, mocno eksponowaną podmiotowością nie tylko w wymiarze gramatycznym, lecz również nasyconą subiektywizmem diagnoz i ocen zjawisk politycznych, społecznych i literackich zachodzących po 1945 roku. Książkę o historii polskiej mentalności po Jałcie, odbitej w dyskursach i tekstach. Z pewnością nie spotka się ona z powszechnym aplauzem, może nawet zrodzić efekt kija włożonego w mrowisko, lecz tylko takie książki mają dziś szansę skupić na sobie uwagę i, co najważniejsze, sprowokować spory, dyskusje.
Stworzenie Solidarności było największym dokonaniem Polaków w drugiej połowie XX wieku. Ale jakich Polaków? I czym była Solidarność? Dlaczego była tak wielką sprawą? Na powyższe pytania odpowiada ta książka. Beata Gołembiowska oddaje głos tym, którzy tworzyli Solidarność, począwszy od strajku gdańskiego w sierpniu 1980 roku, a nawet wcześniej, w małych grupach budowali ośrodki oporu i aktywności, z których wyrosła Solidarność. Ci ludzie, wraz z robotnikami Stoczni Gdańskiej i innych zakładów, tworzyli związek, nadali mu kształt, charakter, system wartości, idee, styl działania i prowadzili przez 16 miesięcy. A potem przez noc stanu wojennego, kiedy za niezłomność i aktywność przyszło płacić więzieniem, brakiem pracy, znoszeniem represji SB, często ruiną życia prywatnego. Wytrwali, choć nikt nie wiedział, że za parę lat wszystko się zmieni. [] W przyjętej przez Beatę Gołembiowską konwencji rozmów zostały pominięte konflikty wewnętrzne, tarcia, awantury i rozłamy z lat po stanie wojennym. [] W ostatnich latach wiele o tym napisano, często niesprawiedliwie, padły ciężkie zarzuty, w wielkim stopniu nieprawdziwe. Zostały rozpowszechnione podejrzenia, często bardzo raniące. Ich odpieranie, dowodzenie nieprawdziwości, wyjaśnianie kulis konfliktów wymagałoby innej książki, o innej wymowie. Autorka i jej rozmówcy zdecydowali się skoncentrować na najważniejszym przekazie, doświadczeniu, sensie Solidarności. Na tym, co spowodowało, że zmieniła bieg historii Polski. Prof. dr hab. Andrzej Friszke
życie wietrzne mówi o tym, co najbardziej aktualne o relacji człowieka z naturą, kryzysie klimatycznym i świecie zmieniającym się szybciej niż język, którym można go opisać. Publikacja inauguruje serię poetycką WiMBP. Nowy tom Urszuli Morgi wyrasta z refleksji nad przemijaniem to, co żywe, rozpada się i odradza, stając się częścią szerszego ekosystemu. Tytułowe życie wietrzne staje się przeciwieństwem życia wiecznego oznacza zgodę na nietrwałość, poddanie obiegowi materii i współistnienie różnych form życia. Autorka przesuwa uwagę z perspektywy antropocentrycznej ku relacjom międzygatunkowym, podejmuje próbę opowiedzenia rzeczywistości pozostającej w nieustannym ruchu, stawia pytania o granice języka i komunikacji. Na napisanie książki Urszula Morga otrzymała stypendium artystyczne Marszałka Województwa Pomorskiego. Od prawie 70 lat eksplorujemy kosmos do dziś nie nauczyliśmy się języka zwierząt () Moim lękiem stał się destrukcyjny wpływ człowieka na rzeczywistość, dlatego rozpoczęłam pracę nad książką poetycką skoncentrowaną na zaborczej i niszczącej obecności człowieka mówi autorka. O książceWiersze Urszuli Morgi bowiem, choć zapewne warto je włączyć w mocno już zadomowione w polskiej poezji zjawisko ekopoetyki, to dysponują wystarczającą odrębnością, by mówić o nich w kategoriach już dojrzałej, przekonującej dykcji poetyckiej o wyraźnym nachyleniu w stronę wizualności, plastyczności opisu, inspirującej metaforyki i nietypowych obrazowań co oczywiście nie powinno nas w ogóle dziwić, biorąc pod uwagę wykształcenie poetki i jej artystyczne dokonania w dziedzinie filmu, w pierwszej kolejności animacji. A jednocześnie jest to głos szczególnie donośny dzisiaj, gdy świat wokół unicestwia wszystkie bezpieczniki, na których opieraliśmy przez dziesięciolecia swój dobrostan. Niemniej zawieszenie antropocentrycznych reguł i przyzwyczajeń może jak pokazuje autorka życia wietrznego przynieść także nadzieję, w tym także nadzieję dla nas samych. Tego przekonania warto się trzymać. Jakub Kornhauser Patronat:Gdańsk Miasto Literatury UNESCO, Radio Gdańsk Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
