Akcja dzieje się w Warszawie. Uwaga! To nie jest typowy romans czy erotyk. To erotyk, który oprócz relacji damsko – męskich eksploruje siłę kobiecej przyjaźni. Patrzymy na rzeczywistość z kobiecego punktu widzenia. Główne bohaterki to współczesne Polki: Ola, Basia, Jess i Maja. Śledzimy ich perypetie i intymne przeżycia, które są tak różne, jak różne są dziewczyny. W tej książce zmysłowość przeplata się z przemyśleniami, które – wzbogacone dawką humoru – opisane są prostym językiem. Bo seks jest prosty i tak należy o nim mówić. Kobiety są siłą. Kobieca przyjaźń jest siłą.
Sara Blińska – artystyczna dusza i pisarka, warszawianka. Z wykształcenia plastyk. Pasja do pisania narodziła się u niej już w liceum, kiedy nieśmiało zaczęła tworzyć wiersze do szuflady. W życiu napotkała wiele wspaniałych kobiet i to właśnie one są dla niej inspiracją. Orędowniczka równouprawnienia płci. Uważa, że seks jest jedną z przyjemniejszych rzeczy w życiu i nie powinien być tematem tabu, w szczególności wśród kobiet. W wolnym czasie zdejmuje szpilki i jeździ hulajnogą po Warszawie w poszukiwaniu weny.
„Pięciu braci z Miłkowa” to już piąta książka Barbary Sykutowskiej. Jest to wzruszająca i jakże autentyczna opowieść o losach wielopokoleniowej rodziny doświadczonej przez los. W historii tej splatają się – jak w życiu – chwile radosne z momentami bolesnymi, naznaczonymi osobistymi tragediami poszczególnych bohaterów. Autorka przedstawia nam bogatą galerię postaci, które niejednokrotnie błądzą, szukają własnych dróg, próbują odnaleźć swoje małe szczęście, a tym, co je łączy i sprawia, że ciągle przy sobie trwają, nawet mimo dzielącej ich odległości, są więzi rodzinne.
Barbara Maria Sykutowska – urodziła się w Krakowie, gdzie mieszka z rodziną. Jest wnuczką przedwojennego pisarza Zdzisława Sykutowskiego. Pasjonatka psychotroniki, ukończyła akademię Psychotroniczną. Działa jako wszechstronny doradca parapsycholog. Już od lat na Fiverze doradza ludziom z całego świata w trudnych dla nich problemach życiowych. Swoją przygodę z pisarstwem zaczynała od opowiadań, pisząc do tygodników.
Nathalie to początkująca artystka fotograf. Jest młoda, utalentowana, a przede wszystkim wyjątkowo wrażliwa. Właśnie stawia swoje pierwsze kroki w świecie krakowskiej elity artystycznej, gdy na jej drodze pojawia się Michał. Krótki związek z lekarzem brutalnie krzyżuje życiowe plany dziewczyny i zmusza ją do decyzji, które pozostają sprzeczne z jej systemem wartości.
„Sumienie” Danuty Kujawińskiej to poruszająca opowieść o granicach ludzkiej wolności, o tym, co stanowi o istocie człowieczeństwa, o trudnej sztuce wybaczania, przede wszystkim samemu sobie, i o uzdrawiającej sile miłości. To historia każdej młodej dziewczyny, której wydaje się, że w pewnym momencie nie można inaczej, a która po czasie odkrywa, że jednak trzeba było inaczej...
Danuta Kujawińska – scenarzystka filmowa i teatralna, choreograf. Autorka scenariuszy filmów fabularnych i teatralnych. Choreograf i reżyser spektakli Teatru Tańca wystawianych w kraju i za granicą. Autorka wielu bajek wystawianych na deskach teatralnych.
"Do powiedzenia bez niedomówień" to wiersze bez biżuterii, pozbawione znaków przestankowych wzorem pisma pierwszych wieków. Słowa nieskrępowane czasem mówią prostym językiem. Powiązane wyrazami uczucia uderzają bezlitosną precyzją. Autorka odkrywa świat zmysłowy i duchowy, przekazuje własne spostrzeżenia, akcentuje zjednoczenie z Bogiem, piękno moralne życia, bogactwo natury człowieka i przyrody, urodę dobra osadzoną na mistycznym szkielecie ludzkiego istnienia.Niniejszy zbiór to wiersze, które wymagają refleksji i wczytania w kontekst. Czasem są odpowiedzią na otaczającą rzeczywistość, poruszają aktualne tematy, komentują wydarzenia. Czasem zapraszają do gry słownej, szukania znaczeń. Brak interpunkcji wymaga od czytelnika uważności i refleksu. Znajdziemy tu pochylenie nad pięknem przyrody i pełne empatii spojrzenie na drugiego człowieka. Poetka odważnie porusza najistotniejsze tematy: współczesność, relacje między ludźmi oraz obraz Boga.
"Gdybym miała skrzydła jak anioł niewinne,Odleciałabym daleko, a ty byłbyś przy mnie,Gdybym miała skrzydła jak anioł silne,Odleciałabym daleko, a ty byłbyś przy mnie."Asia jest kilkuletnią dziewczynką, której życie nie oszczędziło najgorszych doświadczeń. Jej codzienny bagaż jest tak ciężki jak u niejednego dorosłego człowieka. Dźwiga tajemnicę, która zmienia jej dzieciństwo i rzutuje na przyszłość. I co z tego, że jest zdolna, że nie brakuje jej urody i talentu, że nauczyciele widzą w niej potencjał, skoro żyje w domu, w którym miejsce miłości zajęły przemoc, alkohol, awantury, a nawet Pozostaje jej milczenie i nieudolne próby wyrwania się z tego brutalnego świata. Stąd: "Mała Asia często ucieka w swój wymyślony świat, inaczej jej mały dziecięcy umysł nie byłby w stanie pojąć wszystkiego, co się wokół niej dzieje, a jej małe wrażliwe serduszko nie wytrzymałoby napięcia i stresu".
"Ty u siebie wchodzisz do drogerii na przykład i masz dylemat. Nie wiesz, jaki kupić papier toaletowy, widzisz dwadzieścia rodzajów, więc możesz jego kolor i wzór dopasować do wystroju twojej łazienki. U nas takiego problemu nie ma, bo nie ma papieru toaletowego na półkach, a jak jest - to szary, rozumiesz? Szary"Lisa Laurenti w swojej najnowszej książce zabiera nas do czasów, które jedni znają z autopsji, a inni z opowieści rodziców lub dziadków. Niech pierwszy rzuci kamień ten, kto nie nosił swetrów po starszym rodzeństwie albo nie słyszał o Peweksie! Milena jest studentką romanistyki. Na co dzień uczy się, pracuje, a w wolnych chwilach snuje plany mające odmienić jej monotonne i odrobinę smutne życie. Pewnego dnia dostaje propozycję, która może pomóc w rozwiązaniu wszystkich jej kłopotów. Czy odważy się skoczyć na głęboką wodę? Czy jednak pozwoli życiu toczyć się swoim torem, nie biorąc losu we własne ręce?
Od autora:"[] przed napisaniem i opublikowaniem mojego świadectwa przeżywałem wiele obaw i wątpliwości. Jednak jakiś czas po tym czego doświadczyłem, często słyszałem wyraźny głos: Napisz książkę.Wtedy dopiero uświadomiłem sobie, że jestem jedynie marnym narzędziem w rękach Wszechmogącego Boga, który chce się mną posłużyć, jeśli zgodzę się wypełnić Jego wolę. Mam nadzieję, że moje świadectwo przyczyni się do pogłębienia Twojej relacji z Panem Bogiem i Maryją.""Do każdego więc, który przyzna się do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie." (Mt 10,32)
„Narodziny i śmierć to dwa jedyne i niepowtarzalne momenty w życiu człowieka, między którymi występuje czasem krótsza, a niekiedy dłuższa droga pełna najrozmaitszych zdarzeń. Większość z nas przeżywa takie etapy życia jak: dzieciństwo, młodość, wiek dojrzały, podeszły i starość. Towarzyszą nam przy tym najróżniejsze przeżycia: poznawanie świata, obcowanie z przyrodą i ludźmi, miłosne rozterki, smutki i radości, choroby, nauka, praca, przyjaźń i wiele innych. Wszystkiego tego doświadczamy na swój własny, indywidualny sposób. O tym, jak ja to przeżywam osobiście oraz obserwując innych, traktuje właśnie ta książka.”
Wiesława Szymańska – urodziła się 12 kwietnia 1966 roku w Bydgoszczy, gdzie mieszka do dziś. Od dzieciństwa fascynowały ją książki, które „pochłaniała” w ogromnych ilościach. Swój pierwszy wiersz Podróż w krainę przyrody napisała w wieku 12 lat. Tworzyła też opowiadania. Jest autorką tomiku wierszy dla dzieci Od marzenia do spełnienia. Jej utwory powstałe z myślą o najmłodszych czytała w radiowej dobranocce bydgoskiego radia PIK Iwona Żelaźnicka. Część tekstów autorki ukazała się w prasie. Kocha dzieci, lubi zwierzęta i przyrodę. Czytanie i pisanie są największymi pasjami jej życia.
Wymarzona praca - czym tak naprawdę jest? Spełnieniem pragnień i oczekiwań? Nagrodą za lata spędzone w szkolnych ławach, na kursach, zajęciach dodatkowych? Celem, do którego się zmierza, mającym zapewnić komfortowe życie i ciekawe wyzwania zawodowe? Tym z pewnością powinna być. Co jednak, gdy staje się prawdziwą udręka, niszczy każdy przejaw indywidualizmu, ogranicza samorozwój i wtłacza w karby korporacyjnych norm i zasad stworzonych na potrzeby regulacji relacji międzyludzkich, będących komponentem szeroko pojętego nadzoru? Wówczas zaczyna się koszmarPrzekonuje się o tym boleśnie główny bohater opowieści Michała Jurczyńskiego "Suchy Ganges" - młody, ambitny i oczytany człowiek, który w końcu zostaje zatrudniony w wymarzonej firmie i w wyuczonym zawodzie. Początkowo próbuje chronić swoje ideały, walczyć o siebie, ale z czasem, w pewnym stopniu świadomie, ulega presji i zaczyna uczestniczyć w wyścigu szczurów - pogoni za czymś nieuchwytnym, nieosiągalnym celem, który stopniowo pozbawia świat uroku, a codzienność - najdrobniejszych nawet uciech. W jego głowie nieustannie pobrzmiewa pytanie, czy warto tak żyć. No właśnie: czy warto?
Alkoholiczka. Pijaczka. Pijanica.W naszej tradycji i kulturze kobieta nadużywająca alkoholu to wciąż poniekąd temat tabu - alkohol od zawsze był i nadal jest domeną mężczyzn. Alkoholiczki do dziś kojarzą się natomiast z osobami rozwiązłymi, upadłymi, z nizin społecznych i ekonomicznych. Czy rzeczywiście tak jest? A co z tymi inteligentnymi, zadbanymi, zamożnymi? Czy ich ten problem nie dotyczy?Autorka udowadnia, że alkohol, często niepostrzeżenie i podstępnie, wkracza zarówno w życie kobiet, również tych bogatych, dobrze usytuowanych, pozornie mających wszystko, pozornie szczęśliwych. Niczym najlepszy przyjaciel staje się powiernikiem sekretów, doradcą życiowym, pocieszycielem w trudnych momentach. Jego największą zaletę stanowi obecność. Zawsze JEST, podczas gdy inni zawodzą, odchodzą, zajmują się sobą i swoimi sprawami. Każdy bowiem potrzebuje bliskości, nawet jeśli jest ona pozorna, i wielu jest w stanie poświęcić dla tej ułudy wszystko. A nawet wszystkich.
Siedziałam w kawiarni, tuż przy oknie. Miałam doskonały widok na główny rynek miasteczka. Uśmiechałam się, a w głębi siebie czułam spokój. Wiedziałam, że to tylko chwilowe, cieszyłam się więc tym stanem, dopóki mogłam. Po drugiej stronie stolika siedział Szymon, przystojny szatyn. Patrzył na mnie radośnie i opowiadał o swojej kolejnej podróży. Słuchałam go z ożywieniem i troszkę zazdrościłam mu tych wojaży po świecie. Nie raz chciał mnie zabrać ze soba na jedną z wypraw, ale zawsze odmawiałam. Wymówek miałam wiele a to egzaminy końcowe na studiach, a to praca, a teraz przygotowania do wesela. Zawsze coś. I tak siedziałam w tym małym miasteczku, mierząc się każdego dnia z wątpliwościami, decyzjami i problemami. Nie było łatwo. A ostatnio szczególnie nie było mi do śmiechu, bo miałam wrażenie, że moje życie komplikuje się coraz bardziej.
„Włodkowic” opowiada o czasach średniowiecznych wojen z Krzyżakami. Postać tego skromnego polskiego kapłana znana jest niewielu, lecz gdyby nie on, zwycięstwo grunwaldzkie mogłoby zmienić się porażkę, zupełnie odmieniając bieg dziejów Europy.
Marian Grotowski – pisarz i poeta, urodzony 8 września 1956 roku. Był członkiem i przewodniczącym Literackiej Grupy PONAD. Jest współtwórcą i wiceprzewodniczącym Towarzystwa Patriotycznego Radomsko, członkiem Klubu Gazety Polskiej w Radomsku oraz Stowarzyszenia Autorów Polskich. Był twórcą wielu koncertów o tematyce patriotycznej. Za swoją działalność dla krzewienia patriotyzmu w 2020 roku został odznaczony Krzyżem Służby Niepodległości.
Dotychczas ukazały się jego książki „Lesko” i „Szewc”
Daniel Fiołkiewiski zostaje zatrudniony w dużym przedsiębiorstwie architektonicznym. Szybko odkrywa, że w tym samym miejscu ma rozpocząć pracę jego dawna przyjaciółka ze studiów, bardzo atrakcyjna Katarzyna Kwiatostan. Kobieta jest w trudnej sytuacji. Jej syn choruje na rdzeniowy zanik mięśni. Dziewczyna decyduje się przyjąć etat kelnerki w nocnym klubie, aby zdobyć pieniądze na kosztowną operację dziecka. Okazuje się jednak, że w rzeczywistości klub to dom publiczny, a dziewczyna staje się pionkiem w rozgrywce przestępców. Czy nieświadoma niebezpieczeństwa zdoła się uchronić? Komu zaufa, a kto wystawi to zaufanie na próbę? I w jaki sposób jej odnowiona przyjaźń z Danielem wpłynie na jej życie prywatne?
Każdy powie, że „Fiolet” został napisany tak jak wszystkie książki: piórem, długopisem czy na klawiaturze komputera.
A ja napisałem ją po prostu smutkiem i tęksnotą.
Kochać - to łatwo powiedzieć. Napisać też nie jest trudno. Ale napisać o miłości pięknie, szczerze, uroczo, za to bez patosu i powtarzania utartych schematów - to już sztuka. Udała się ona Andrzejowi Pytlakowi. Do swoich poetyckich opowieści o miłości zarówno metafizycznej, jak i fizycznej zaprasza w równym stopniu osoby zakochane, miłości szukające, jak i wspominające odejście jej w niebyt. W tomiku nie ma recept na wszystko, gotowych rozwiązań. Jest miłość. Czy może być więcej?
Święty Augustyn mówił: "Wierzę, że rozumiem. Rozumiem, aby wierzyć." Andrzej Pytlak nie tylko wierzy, ale tę wiarę pokazuje. Skromny człowiek silny siłą Najwyższego. Do przeczytania, refleksji nad tym, co duchowe
"Różaniec" i "Droga Krzyżowa" są niezwykle ważne dla osób wierzących. Każdy szuka sam drogi do Stwórcy, ale warto podążać szlakiem zaproponowanym przez Andrzeja Pytlaka. Prawdą bowiem zawsze warto się inspirować.
"Cyberapostoł". "Kontynuacja Piątej Siły".Aleksander i Olga po powrocie z wodorowej planety poddają się niezwykłemu eksperymentowi. Tylko w ten sposób mogą ostrzec Zero Drugiego, binarną osobliwość z czarnej dziury, przed zaplanowaną na nim zemstą. Para śmiałków podczas tego heroicznego przedsięwzięcia mierzy się z surrealistycznym wrogiem, który w każdej sekundzie swojego bytu rośnie w siłę niespotykaną wcześniej w całym Wszechświecie.
Samotność. Pojęcie – w teorii – bardzo powszechne i ogólnie zrozumiałe. Trudne, ale dość jednoznaczne. Ale czy na pewno? Wydaje się, że jednak nie do końca… Samotność, jak się okazuje, ma bowiem bardzo różne oblicza.
Bohaterowie zbioru opowiadań Christiana Kobluka mierzą się na co dzień właśnie z poczuciem wyobcowania, inności. Każdy przeżywa to w odmienny sposób, każdy ma ku temu inne powody, łączy ich natomiast niemożebny pragnienie uwolnienia się od tego swoistego zniewolenia, które nie tylko utrudnia czerpanie radości z życia, ale i nie pozwala na rozwinięcie skrzydeł i realizowanie marzeń, celów, pragnień. Samotność bowiem, choć najdotkliwiej odczuwana jest właśnie w tłumie, gdyż unaocznia się za sprawą ludzi i ich zachowań, pozostaje najczęściej przez nich niezauważona. Zlekceważona. Zbagatelizowana. Czy słusznie?
Cykl wierszy poświęconych Polsce.
O naszych cechach, wadach i zaletach.
O tym, co było, jest i będzie. Może o tym ostatnim najmniej.
O naszej przeszłości, postaciach, bohaterach narodowych.
Opcjach i nawykach politycznych, kulturalnych i obyczajowych.
O tym, co jest chwalone i co jest naganne.
Moich obawach, co dalej. O zawierzeniu ojczyźnie mojego losu.
I wierzę, że dobry duch narodu
Zwycięży. Oby nie popaść w głupotę czy zaściankowość.
O wszystkich cechach wpisanych w karmę Polaków.
O złych i dobrych decyzjach.
Słowo "Światłocień" - jakkolwiek nie brzmiałoby znajomo lub oryginalnie - jest w książce Krzysztofa Jakuba Nadratowskiego synonimem "skrótu w dorosłość, zaułku, w którym przestał istnieć morał" ("Metoda"). W precyzyjnie skomponowanym zbiorze czterdziestu czterech wierszy, zorganizowanych w cztery rozdziały i zatytułowanych tak, jak kluczowe w nich utwory, autor układa poetycką opowieść inicjacyjną. Młody wrażliwy mężczyzna przygląda się światu, próbuje go po swojemu i zrozumieć i opisać, "poszukuje znaków, [] nasłuchuje szelestu gwiazd" ("Noc"). Ma świadomość odrębności, swoistego niedopasowania do rzeczywistości, w której konformizm, dyktowany wdzierającą się w każdą sferę życia wszechobecna cyfryzacją, każe rówieśnikom powielać banalny schemat "małej stabilizacji": "wszyscy moi przyjaciele / za dwa lata / wcielą w życie boski plan / dwójkę dzieci i psa" ("Moi przyjaciele"). We wszystkim, co budzi w podmiocie lirycznym bunt, frustrację, co prowadzi go na krawędź depresji, ocalającą moc wydaje się mieć jedynie miłość. To ona sprawia, że przewartościowaniu ulegają dotychczasowe priorytety i normy, bieg życia nabiera innego tempa i "zaciera się granica / między jasnością a cieniem" ("Światłocień").
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
