„Główny problem surdopedagogiki i surdologopedii zawiera się w pytaniu: w jaki sposób pomóc dziecku z uszkodzonym słuchem przyswoić język wspólnoty społecznej, w której przyszło na świat? Uszkodzenie słuchu stanowi bowiem barierę, która blokuje naturalny proces przyswajania języka w toku komunikowania się z osobami najbliższymi – rodzicami, rodzeństwem, krewnymi, wychowawcami i nauczycielami. Poszukiwanie dróg prowadzących do pokonania tej bariery stanowi motywację większości prac badawczych i programujących dotyczących rehabilitacji oraz edukacji dzieci i młodzie-ży z uszkodzeniami słuchu. Niniejsza publikacja stanowi próbę uzupełniania luki w badaniach nad normalizacją przebiegu procesu nabywania języka i mowy dzieci w sytuacji trudnej, tj. uszkodzenia słuchu. […] Współczesne metody wychowania językowego niesłyszących, tj. metody audytywno-werbalne, oralne, metoda fonogestów, system językowo-migowy, komunikacja totalna i bilingwizm, zwiększają dostępność do języka, ale nie dają pełnego do niego dostępu. Słabo słyszalne elementy strumienia mowy nie są wychwytywane i wymagają specjalnych zabiegów kształcących kompetencję gramatyczną, w szczególności morfologię i składnię […]”.
Ze Wstępu
Monografia może stanowić istotne źródło wiedzy oraz inspiracji nie tylko dla przedstawicieli nauki prawa konstytucyjnego, teorii, filozofii i socjologii prawa czy politologii, ale również wprost dla parlamentarzystów, przedstawicieli organów prawodawczych, tworzących akty prawa miejscowego czy ekspertów współpracujących z Sejmem i Senatem RP. Trafne (w tym miejscami krytyczne) wnioski oraz postulaty de lege ferenda Autorki mogą przyczynić się do ożywienia dyskusji na temat statusu prawnego, rozumienia i realizacji zasady odpowiedniego vacatio legis. A ponadto mogą okazać się pomocne w pożądanej poprawie praktyki legislacyjnej w tym zakresie, istotnej nie tylko dla procesów tworzenia, ale również obowiązywania, przestrzegania i stosowania prawa.- dr hab. Adam ZienkiewiczUniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
Książka stanowi pierwsze i jedyne, jak dotąd, monograficzne opracowanie biografii Manuela Joëla (1826–1890) – naukowca, filozofa religii, profesora w Żydowskim Seminarium Teologicznym we Wrocławiu, a w latach 1864–1890 rabina wrocławskiej gminy żydowskiej. Jego biografia kulturowa konstruowana jest z uwzględnieniem szerokiego tła – ówczesnego środowiska Żydów niemieckich.
Agata Rybińska
To opracowanie jest […] minimonograficznym ujęciem – poszerzającym naszą wiedzę o różne aspekty dziejów lokalnych dużej i opiniotwórczej gminy żydowskiej w Niemczech – życia i działalności Manuela Joëla, znaczącej osobowości epoki, również odbioru jego poczynań przez najbliższe środowisko oraz członków szerokiej społeczności, żyjących w określonym miejscu i w określonej rzeczywistości polityczno-kulturowej. Stanowi ważny element uzupełniający ogląd dziejów politycznych, sztuki, kultury i mentalności […], tekst, który – pomimo swojej pozornej lokalności – w ciekawy sposób pozwala czytelnikowi spojrzeć na dzieje Żydów w Europie Środkowej.
Prof. dr hab. Leszek Ziątkowski, Uniwersytet Wrocławski
Celem głównym pracy było przeprowadzenie kompleksowej i wielopłaszczyznowej analizy polityki Słowacji wobec Rosji. Jednocześnie określone zostały cele szczegółowe: zdefiniowanie najważniejszych uwarunkowań relacji słowacko-rosyjskich; określenie specyfiki działań Słowacji w stosunku do Rosji na płaszczyznach: polityczno-militarnej, ekonomicznej i społeczno-kulturalnej. [...] Recenzowana monografia wypełnia lukę w badaniach nad współczesnymi stosunkami międzynarodowymi poprzez analizę dynamiki słowacko-rosyjskich stosunków bilateralnych. [...] Autorowi udało się dojść do interesujących wniosków pokazujących, jak niewielkie państwo, jakim jest Republika Słowacka, może odgrywać istotną rolę na arenie międzynarodowej, szczególnie w momencie gdy istniała realna groźba pozostawienia tego państwa w szarej strefie bezpieczeństwa.- z recenzji dr. hab. Krzysztofa Żarny, prof. UR (Uniwersytet Rzeszowski)
Aksjologiczny pluralizm jest kluczowy. Akceptując tezę, że jest wiele różnych wartości - różnych co do treści, dziedziny, rangi, czasu i mocy obowiązywania - można zrozumieć wielość typologicznie różnych odmian kreatywności; choć są one swoiste i odrębne, to przecież są równocześnie zasadnym przykładem kreatywności: nie ma znaczenia, czy mówimy o genialnym i wyszukanym pomyśle artystycznym, który rewolucjonizuje poezję i poetyckie środki artystyczne, czy też o przyziemnym pomyśle technicznym, który oddziałuje tylko w ten sposób, że efektywnie usprawnia zbiór truskawek. Przyjmując wielość wartości, można też zrozumieć wielość różnych historycznie form kreatywności, co staje się szczególnie potrzebne, gdy chce się zrozumieć zasadniczą przemianę, która charakteryzuje współczesne podejście do kwestii ludzkiej natury i możliwe przypisanie jej otwartego i dynamicznego charakteru.
Problematyka fuzji i przejęć w kontekście kreowania wartości we współczesnej gospodarce zwłaszcza w sektorach opartych na wiedzy stanowi jedno z bardziej interesujących i ciągle aktualnych zagadnień. Identyfikacja inwestycji kapitałowych jako projekt, a w konsekwencji stosowanie w odniesieniu do tak interpretowanego obiektu metod wypracowanych w ramach zarządzania projektami stanowi kluczowy czynnik determinujący skuteczność zarządzania tego typu przedsięwzięciami [...].Zaprezentowane w opracowaniu uwarunkowania projektów inwestycji kapitałowych, jak również wybrane metody zarządzania tego typu projektami wraz z normatywami ich adaptacji, stanowią reprezentatywne ujęcie kluczowych zagadnień związanych ze skutecznym zarządzaniem przedsięwzięciami na rynku fuzji i przejęć [...].Recenzowaną monografię można polecić zarówno studentom uczelni ekonomicznych, jak również kadrze menedżerskiej przedsiębiorstw i korporacji zaangażowanych lub planujących włączyć się w rynek fuzji i przejęć.- z recenzji dr. hab. Marka Jabłońskiego, prof. UEK
Praca będzie niezwykle cenną lekturą zarówno dla doświadczonych, jak też początkujących badaczy literatury rosyjskiej, doktorantów, studentów i innych osób zainteresowanych twórczością Antoniego Czechowa. Daje ona możliwość zupełnie innego, nowego spojrzenia na wiele kwestii, które właśnie za pomocą metody kognitywistycznej dało się zrozumieć i właściwie zinterpretować. Dzięki erudycji autora i sprawnie, przykładowo wręcz, prowadzonej narracji lektura pracy, mimo zastosowanego w niej niełatwego dla szerszego kręgu odbiorców, kognitywistycznego aparatu pojęciowego, nie sprawia problemów, co więcej, dostarcza odbiorcy wielu doznań intelektualnych i poznawczych.- z recenzji prof. dr hab. Anny Wardy
Monografia Katarzyny Smyk ""Obrzęd jako tekst kultury. Przykład Bożego Ciała w Spycimierzu"" jest bardzo interesującym studium przypadku, za jaki uznać można opis tradycji tworzenia dywanów kwietnych w Spycimierzu (gm. Uniejów) z okazji święta Bożego Ciała. [...] Autorka pracy w oparciu o własne badania terenowe w Spycimierzu, prowadzone w latach 2018-2020, jak też korzystając z ustaleń innych badaczy analizujących to samo zjawisko oraz dostępnych materiałów różnego typu, np. filmów, zdjęć, artykułów opublikowanych w czasopismach i Internecie, podjęła się nie tylko ukazania specyfiki święta, ale też spróbowała wpisać je w szerszy kontekst obrzędowości, nazwijmy ją postludowej. [...] Niekwestionowanym atutem pracy jest jednak jej strona metodologiczna. Katarzyna Smyk w swej monografii w zasadzie pokazała, jak w nowoczesny sposób można badać współczesną obrzędowość wywodzącą się z tradycji, z wykorzystaniem narzędzi semiotyki, redefiniując przy tym pojęcie tekstu kultury. Tym samym jej praca nie jest tylko studium przypadku, ale też oryginalnym studium metodologicznym, w którym w wyczerpujący i precyzyjny sposób przedstawiono nowe możliwości badawcze współczesnych obrzędów.- z recenzji wydawniczej dr hab. Violetty Wróblewskiej, prof. UMK
Monografia pod tytułem ""Obraz między sacrum i profanum"" [] jest trzecią z cyklu ""Obrazy i poznanie"" i niewątpliwie wpisuje się w problematykę podjętą w całym tym cyklu. W obecnym tomie [...] stawiane są następujące pytania badawcze: Czy i jak jest możliwe objawienie się Boga w stworzonym świecie? Czy przez obraz może objawić się świętość? Czy świętość w ogóle może się ujawnić, jeśli jest z ""innego"" świata? Czym jest świętość i świeckość i gdzie możemy je odnaleźć? Czy obrazy mają jakąś wartość poznawczą, gdy usiłujemy zbliżyć się do poznania sfery sacrum? Jak się ma kontemplacja obrazów do poznania dyskursywnego, opartego na pojęciach: ""niekoherencja"", ""niedopowiedzenie"" czy ""tajemnica""? Wydaje się, że w [...] artykułach recenzowanego tomu znajdujemy przynajmniej zarysy odpowiedzi na wszystkie sformułowane pytania. Z tego punktu widzenia tom realizuje postawione przed nim zadanie. Co więcej, mimo różnorodności tematów reprezentuje wyrównany poziom naukowy. Wszystkie stanowiące go artykuły [...] oceniam jako odpowiedzialne naukowo, opracowane zgodnie z warsztatem badacza idei. Teksty są oryginalne, inspirujące intelektualnie i przez to warte opublikowania.- z recenzji Prof. dr. hab. Artura Andrzejuka
Książka ma nowatorski charakter i może być źródłem wiedzy nie tylko dla badaczy problematyki, ale również studentów, a nade wszystko może być pomocna dla rodziców w ich codziennym zmaganiu się z trudnościami dziecka. Myślę też, że może być znakomitym źródłem wiedzy dla wszystkich tych, dla których autyzm, chociażby z racji zatrudniania takich osób, stanowi problem. Będzie dla nich cenną wskazówką, jak rozumieć „autystyczny umysł”. Warto podkreślić, że obecnie na rynku wydawniczym nie ma podobnej publikacji dedykowanej tej grupie osób. Część badawcza to najciekawszy fragment książki. Autorka wyraźnie rozumie zagadnienie i konsekwentnie, krok po kroku, wprowadza czytelnika w analizę wyników badań własnych. To, co uważam za duży walor tej monografii, to jednorodność i prosta forma graficzna, co daje przejrzystość i czytelność opisu w tabelach. Jest to książka nowatorska i potrzebna dla wszystkich osób zainteresowanych tą tematyką. Nie mam wątpliwości, że stanowi ona wartościowe źródło wiedzy – ważnej, a w wielu wypadkach mało znanej w odniesieniu do samej problematyki budowania autonomii osób z autystycznego spektrum.
prof. zw. dr hab. Małgorzata Sekułowicz, AWF we Wrocławiu
Książka jest próbą empirycznego zmierzenia się z kluczowym w teleologii współczesnej pedagogiki specjalnej pojęciem autonomii osób z niepełnosprawnością. Zainteresowania Autorki skupiły się na dorosłych osobach ze spektrum autyzmu. Pojęcie autonomii jest bardzo ważne w pedagogice specjalnej i gości w jej dyskursie nie od dziś, choć przyjmowało także postać innych konstruktów (podmiotowość, sprawczość, samodzielność, samostanowienie, samorzecznictwo, samorealizacja itp.). W dziele Autorki pojawiło się uporządkowanie teoretyczne, a stworzona sieć powiązań między nimi, wyprowadzona z konkretnej teorii naukowej, tworzy strukturę użyteczną w praktyce oddziaływań pedagogicznych. Ukazuje korzenie różnych podejść do kwestii autonomii człowieka i powiązania między nimi, nie gubiąc przy tym przewodniego wątku pedagogicznego i znaczenia autonomii w życiu osoby z niepełnosprawnością. Doświadczenie praktyczne zapewne odgrywa również znaczącą rolę w dokonywanych wyborach. To duża zaleta tej książki, gdyż bardzo brakowało w pedagogice specjalnej takiego porządkującego tę tematykę dzieła. Dokonuje twórczego zadania analizy obrazu osoby ze spektrum autyzmu z perspektywy różnych modeli niepełnosprawności wynikających z koncepcji teoretycznej Priestleya: indywidualistyczno-materialistycznego, indywidualistyczno-idealistycznego, społeczno-kreacyjnego oraz konstruktywistycznego. Ważne, że Autorka znajduje w tej klasyfikacji miejsce dla modelu bio-psycho-społecznego. Kwestia modeli niepełnosprawności jest bardzo ożywiona we współczesnym dyskursie pedagogiki specjalnej, a ukazanie, jak wybrane ujęcia teoretyczne „pracują” na rzecz zrozumienia w danej dziedzinie wybranego wycinka rzeczywistości, jest ważnym zadaniem koncepcyjnym dla badaczy. Wysoko oceniam takie podejście.
dr hab. Dorota Podgórska-Jachnik, prof. UŁ, prof. UKW
Iuris prudentia est divinarum atque humanarum rerum notitia, iusti atque iniusti scientia. Zgodnie z brzmieniem tej paremii biegłość w prawie to znajomość rzeczy boskich i ludzkich oraz wiedza o tym, co sprawiedliwe i niesprawiedliwe. Kluczem do prawidłowego stosowania prawa są zatem jego znajomość i odpowiednie rozumienie pozwalające na ocenę zdarzeń zarówno w kontekście sprawiedliwości, jak też szeroko rozumianej prawidłowości stosowania obowiązujących norm. Na gruncie prawa zamówień publicznych, które de facto nie funkcjonowało w czasach, gdy język łaciński był powszechniejszy niż obecnie, maksyma ta jest nadal aktualna i stanowić powinna zachętę do ciągłego poszerzania wiedzy.- Mariusz Filipek
Niniejsza monografia dotyka wielowymiarowego i skomplikowanego zagadnienia wolności wypowiedzi w środowisku nasyconym mediami i informacjami. Zaprezentowana tematyka jest niewątpliwie aktualna i ważna, tak ze względu na potrzeby badawcze dyscyplin: nauki o polityce, nauki o mediach i komunikowaniu społecznym oraz nauk prawnych, jak i ze względu na potrzeby społeczne wynikające z nadmiaru informacji, braku umiejętności jej selekcji oraz dewaluacji w procesie informowania i komunikowania takich wartości, jak prawda, rzetelność i uczciwość. Tytuł książki - krótki i prosty - wskazuje na zasadniczy przedmiot analizy złożonej materii, jaką jest wolność wypowiedzi, w społecznym kontekście społeczeństwa informacyjnego. Na wysoką ocenę zasługuje również przebogata i zróżnicowania baza źródłowa pracy. Książkę uważam za aktualną i potrzebną.- z recenzji dr hab. Agnieszki Pawłowskiej, prof. UR
Monografia Stanisławy Niebrzegowskiej-Bartmińskiej Definiowanie i profilowanie pojęć w (etno)lingwistyce to dzieło bardzo potrzebne, będące owocem wielu lat pracy analitycznej (także leksykograficznej), wielu przemyśleń, także mnóstwa spotkań, rozmów i dyskusji z etnolingwistami polskimi i zagranicznymi, zwłaszcza rosyjskimi. Ich owocem jest praca w pierwszym rzędzie porządkująca rozległy dziś obszar etnolingwistyki, dyscypliny bujnie i dynamicznie się rozrastającej, przyciągającej młodych adeptów i tym bardziej wymagającej terminologiczno-pojęciowego zdyscyplinowania (nawiasem mówiąc, monografia ta uprzytomnia, jak mocny fundament empiryczny i teoretyczny zbudowali twórcy rodzimej etnolingwistyki i jak gigantyczny gmach prac poznawczych już na tym fundamencie przez 40 z okładem lat wznieśli). Monografia ta ma także wymiar ściśle teoretyczny, zwłaszcza metodologiczny, przynosząc nowe propozycje rozwiązań eksplikacyjnych w szerokim sensie słowa (profilowanie jest także sui generis eksplikowaniem treści znaczeń, pojęć, konceptów, stereotypów). Monografia przynosi wreszcie modelowe analizy istotnych społecznie konceptów z eutanazją, solidarnością, Ziemią i pracą na czele- z recenzji prof. dr. hab. Wojciecha Chlebdy
Książka Aleksandra Wójtowicza to jedna z najważniejszych w ostatnich latach prac dotyczących wykuwania samoświadomej nowoczesności w Polsce. Badacz podsuwa odbiorcom starannie dobrane, erudycyjnie doszlifowane pryzmaty pozwalające na wieloraki ogląd międzywojennych imaginariów społecznych. Udała mu się rzadka sztuka łączenia bogactwa problemowego z naukową klarownością i zwięzłością. Układ treści jest głęboko przemyślany, poszczególne rozdziały i podrozdziały wchodzą ze sobą w intrygujące, pełne wiedzy, dialogi. Całość pracy przekonująco spaja tytułowa fraza o Wellsowskim rodowodzie.- z recenzji dr hab. Beaty Śniecikowskiej (prof. IBL PAN)
Należy docenić trud opracowania zagadnienia związanego z miejscem, rozwojem osobistym i zawodowym, warsztatem i posłannictwem dziennikarek. Za bardzo istotne dla poszerzenia dotychczasowej wiedzy o prasie dla kobiet należy uznać części wstępne pracy, w których Autorka dogłębnie i wyczerpująco przedstawiła cechy charakterystyczne periodyków dla kobiet wychodzących w dwudziestoleciu międzywojennym. Zaufanie budzą fragmenty monografii odnoszące się do oceny profesjonalizmu pracy dziennikarek, które jak ustaliła Autorka integrowały odbiorczynie, wychodziły naprzeciw ich potrzebom społecznym, życia codziennego, wyzwaniom intelektualnym, problemom i troskom, dotyczących ich samych oraz otoczenia społecznego, w którym funkcjonowały. Dziennikarki, wydawczynie, redaktorki i współpracowniczki tych pism budowały zaufanie wśród kobiet, kształtowały trwałe więzi z czytelniczkami, wywierając wpływ na ich poglądy, zachowania, przyjmowane wzorce. Uświadamiały również politycznie i społecznie czytelniczki, przyczyniały się do zmian obyczajowych w społeczeństwie. Kobiety piszące w periodykach dla kobiet posiadały specjalne predyspozycje, talenty, fachowe przygotowanie i wrażliwość, umiejętność obserwacji zjawisk społecznych i ich prezentacji wśród czytelniczek (w części także i czytelników). Z niezwykłą skrupulatnością przedstawione zostały sylwetki dziennikarek z wyszczególnieniem cech, jak przygotowanie zawodowe czy doświadczenia formacyjne.- fragment recenzji prof. dr hab. Małgorzaty Dajnowicz
Celem przedstawionych tu analiz jest rozważanie możliwości poważnego potraktowania kategorii, które przez pewien czas uznawane były w obszarze namysłu teoretycznego za co najmniej podejrzane. Mam na myśli pojęcia celowości, potrzeb oraz związaną z nimi kategorię świadomości. Choć wymienione pojęcia wydają się zdroworozsądkowo „oczywiste” – nie są takie .
Po dokonanym przeglądzie argumentacji, jestem głęboko przekonany o zasadności ich stosowania. Prowadzone analizy (a raczej metaanalizy) sięgają zarówno do dorobku nauk empirycznych, jak i do filozofii, choć obecnie znika sens różnicowania tych obu dziedzin – istnieje po prostu rozległe pole eksploracji poznawczych. [...]
Najogólniej rzecz ujmując, książka jest bardzo wstępną realizacją projektu pozbycia się modelu kartezjańskiego z jego zaledwie „subiektywnością” i „obiektywnością”, z jego tylko „przyczyną” i „byciem skutkiem”. Na to miejsce wprowadzam podmiot jako względnie izolowany byt psychofizjologiczny wchodzący w relacje ze światem. Ujmujący otoczenie ze względu na swoje potrzeby, a więc w kategoriach emocjonalnych (znany–obcy, atrakcyjny–repulsywny), zmysłowych, pojęciowych, wyobrażeniowych i językowych. Relacja taka nie jest po prostu tylko reakcją (skutkiem) bodźca – o czym warto pamiętać.
Ze Wstępu
Monografia ma charakter naukowy, jest to wysoce kompetentny, oparty na najnowszej literaturze, pogłębiony przegląd rozważań na temat lęku przed matematyką oraz bardzo szczegółowa analiza dotychczasowych osiągnięć w zakresie diagnozowania tego zjawiska. Na tym tle stworzona zostaje próba całościowej jego oceny oraz nakreślenia dróg umożliwiających pomoc i ułatwienie przezwyciężania trudnych sytuacji z nim związanych, zarówno w edukacji, jak i w życiu codziennym osób, u których stwierdza się ten lęk. Poziom merytoryczny rozważań jest bardzo wysoki. Praca napisana została poprawnym, przystępnym językiem. Zawiera interesujące sposoby przedstawienia treści, ilustrowana jest wieloma schematami, tabelami i rysunkami. Jest skierowana do kilku grup czytelników: do naukowców i badaczy zjawiska, pedagogów i terapeutów zajmującym się pomocą uczniom z trudnościami w matematyce oraz osobom z niechęcią do działań matematycznych. Należy ją też polecić studentom pedagogiki, psychologii, a także studentom matematyki ze specjalnością nauczycielską.dr hab. Ewa Skrzetuska, prof. SGGW, Warszawa
Wybrane i przygotowane do publikacji przez redaktora naukowego tomu artykuły stanowią interesujący rezultat prac badawczych skoncentrowanych na osobie Józefa Kotarbińskiego i na tym wszystkim, co jego twórczości, aktywności kulturalnej, warsztatu aktorskiego, a nawet życia prywatnego dotyczy. […] Kompozycja i zakres tematyczny przygotowanej publikacji zasługują na uznanie, a prace tu zamieszczone zainteresują zarówno badaczy literatury i dziejów teatru, jak również tych czytelników, dla których osoba bohatera zamieszczonych w tomie artykułów jest intrygująca.
Z recenzji dr. hab. Edwarda Jakiela, prof. Uniwersytetu Gdańskiego
Książka poświęcona starannie przez Autorkę dobranym, usystematyzowanym i przedstawianym wielowątkowym aspektom działalności naukowej profesora Adama Podgóreckiego, stanowiącej bezspornie istotny i znaczny wkład w rozwój i powstanie socjologii prawa, z pewnością może zainteresować, a nawet zainspirować, socjologów i teoretyków prawa, a także skłonić do refleksji niektórych prawników zajmujących się dogmatyką i praktyką prawniczą. Z uwagi na interdyscyplinarność i aktualność podjętej w książce problematyki przynajmniej jej fragmenty mogą okazać się interesujące również dla przedstawicieli innych nauk społecznych (socjologii, psychologii, pedagogiki, a także ambitniejszych studentów tych kierunków). Monograficzne, kompleksowe przybliżenie sylwetki profesora Adama Podgóreckiego oraz prezentacja jego poglądów i bogatej twórczości może sprzyjać ich należytemu docenieniu, ożywić dyskusję na ich temat i pobudzić współczesnych badaczy do dalszych poszukiwań naukowych opartych na wyznaczonych kierunkach i dorobku Wymienionego, w tym w ramach tzw. zewnętrznej integracji prawoznawstwa.Z recenzji dr. hab. Adama Zienkiewicza
Badania i książka Anny Boguszewskiej wzbogacają wiedzę o kwestiach wychowania estetycznego i okolicznościach podniesienia na bardzo wysoki poziom polskiej grafiki w odrodzonym państwie polskim i po II wojnie światowej.Otwierają perspektywy dalszych badań, które w sprawach pedagogicznych wiążą się z dzisiejszymi zagadnieniami wychowania estetycznego. (...) Słuszną decyzją było ukazanie, jak odmienne były drogi tworzenia się nowej specjalizacji w warunkach odradzającego się państwa na dwóch tak różnych terytoriach pozaborowych, jak Galicja i Kongresówka. Interesujące jest śledzenie odmienności tworzenia się nowej specjalności w kształceniu grafików i wprowadzenie jej do wyższych uczelni artystycznych w Krakowie i Warszawie (...).Autorka przeprowadziła kwerendy w zbiorach archiwalnych szkół artystycznych, w Bibliotece Zachęty"" w Warszawie (...). Wykorzystała materiały archiwalne rękopiśmienne i drukowane szkół artystycznych w okresie międzywojennym i po II wojnie światowej, programy, sprawozdania, podręczniki, akty prawne, wspomnienia, materiały ikonograficzne, np. ilustracje, plakaty, znaczki, emblematy. (...) Książka Anny Boguszewskiej w dużym stopniu oparta jest na samodzielnych badaniach naukowych. Dotyczy zagadnienia mało i niedostatecznie dotychczas badanego. Wnosi istotny wkład do poznania i zrozumienia pewnego fenomenu dotyczącego rozwoju grafiki w Polsce, jej wysoko cenionego w świecie dorobku artystycznego i metod kształcenia grafików w okresie 1918-1989 prof dr hab. Kalina Bartnicka, Instytut Historii Nauki im. L. i A. Birkenmajerów Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
