Tom Wiara i niewiara. Literackie realizacje wobec doświadczenia Zagłady jest zbiorem dwunastu szkiców prezentujących wyniki badań nad powstałą w latach 1939—2018 literaturą polską. [...] Autorzy opracowań eksplorują zarówno twórczość autorów, którym poświęcono wiele miejsca, jak i teksty zupełnie nowe (np. powstająca po 2000 roku literatura dla dzieci i młodzieży) - nie wyczerpują zagadnienia [...], ale otwierają nowe perspektywy badawcze i wskazują wątki, które warto podjąć w przyszłości.
Dr hab. Łukasz Tomasz Sroka (UP im. KEN w Krakowie)
Pomimo upływu ponad siedemdziesięciu lat od zakończenia drugiej wojny światowej refleksja nad jej źródłami, przebiegiem oraz konsekwencjami jest wciąż potrzebna. Tematyka tomu Wiara i niewiara. Literackie realizacje wobec doświadczenia Zagłady, zredagowanego przez Piotra Kalwińskiego i Agnieszkę Karczewską, wpisuje się w ten nurt badań, w którym podejmowane są dyskusje odnoszące się do wątków teologicznych (zwłaszcza teodycealnych) i antropologicznych w literaturze i sztuce poświęconej Szoa. [...] Prezentowana monografia [...] wnosi do dyskursu naukowego nowe i ważne ustalenia tyczące literackich możliwości ewokacji problematyki wiary, religii, teologii w kontekście Zagłady.
Dr hab. Ireneusz Piekarski (KUL)
Podjęte badania, których efektem jest niniejsza monografia, pozwalają na sformułowanie szeregu istotnych wniosków. Źródłem dla kształtowania właściwych odniesień człowieka wobec innych istot żywych jest uznanie praw zwierząt. Obejmują one obowiązek poszanowania dzieła stworzenia, możliwość wykorzystania zwierząt jedynie w zgodzie z ich naturą oraz powinność odniesienia się z życzliwością i wrażliwością wobec wartości właściwych ich naturze. Za sprzeczne z godnością człowieka należy uznać narażanie zwierząt na ból i stres bez proporcjonalnie ważnej przyczyny.
Niniejsza publikacja przedstawia przegląd założeń teoretycznych nad obecnością i stosowaniem szeroko pojętych środków audiowizualnych na lekcji religii, z uwzględnieniem ich szczególnego rodzaju, jakim są multimedia.
Autor opisuje wybrane środki, które jego zdaniem są wiodące i mają istotny wpływ na kierunki zmian jakości przekazu wiary w rzeczywistości dydaktyki szkolnej. W pierwszym rozdziale ukazuje rozwój mediów na przestrzeni dwóch ostatnich stuleci i to, jak zmieniają one rzeczywistość, w której żyjemy. W kolejnej części pokazuje jak zmieniło się podejście Kościoła do mediów i w jakim kierunku ono ewoluuje. Następnie omawia sens i jakość środków audiowizualnych na katechezie w świetle istotnych dokumentów Kościoła powszechnego, z uwzględnieniem specyfiki polskiej katechezy. Kolejna część książki została poświęcona środkom audiowizualnym w procesie kształcenia i omówieniu wybranych pomocy dydaktycznych. Ostatnia część jest refleksją nad tym, co obecnie nazywane jest przełomem związanym z wprowadzaniem szerokopasmowego Internetu, który w założeniach ma stymulować rozwój gospodarki i kultury oraz poprawę jakości życia obywateli.
Główna teza badawcza niniejszej publikacji dotyczy aspektów bezpośrednich i pośrednich źródeł inspiracji dla kościelnego prawa konstytucyjnego i publicznego. Jednym z celów promulgowania Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. było przeniesienie soborowej eklezjologii na język prawny. Wynika z tego, że Sobór Watykański II był bezpośrednim źródłem inspiracji dla prawa kanonicznego, w tym także dla kościelnego prawa konstytucyjnego i publicznego.
W książce usystematyzowano zagadnienia, które Podejmował Prymas na Soborze, zestawiono ich z nauczaniem zawartym w konstytucjach, dekretach i deklaracjach Soboru oraz dokumentami posoborowymi. Spośród 32 tomów akt soborowych wybrane zostały dokumenty bezpośrednio odnoszące się do działalności S. kard. Wyszyńskiego. Są wśród nich nie tylko akty nominacji do różnych gremiów Soboru, ale przede wszystkim 2 wota (warszawskie i gnieźnieńskie), 9 spisanych wystąpień na posiedzeniach Komisji Centralnej, 11 spisanych wypowiedzi w Auli soborowej i 2 pisemne uwagi. Oprócz tych dokumentów nieocenionym źródłem archiwalnym są osobiste notatki Prymasa, stanowiące rodzaj pamiętnika i kalendarium wydarzeń soborowych.
W niniejszej rozprawie główny problem, jaki został postawiony, to kwestia przygotowania do małżeństwa w nauczaniu religii katolickiej w szkole. Aby można było sformułować wnioski, należało najpierw zarysować naukowe i teologiczne tło obszaru badawczego. Na początek opisano współczesne nauczanie Kościoła dotyczące przygotowania do małżeństwa. Nauka Kościoła w tym temacie ogniskuje się w trzech zagadnieniach: biblijnych i dogmatycznych podstawach nauki o małżeństwie, kwestii dotyczących przeszkód i współczesnych zagrożeń względem małżeństwa i rodziny oraz grupy zagadnień duszpasterskich związanych z życiem małżeńskim. Dalszym krokiem było przeprowadzenie ankiety w grupie uczniów klas maturalnych wybranych szkół z różnych stron diecezji sandomierskiej i opracowanie jej wyników. Katecheza, rodzina i Kościół to główne źródła wiedzy dotyczącej sakramentu małżeństwa. Wiedza uczniów jest wynikiem właściwie funkcjonującego przygotowania dalszego.
Prac (bądź ich fragmentów) poświęconych specjalnie aniołom w poezji Mickiewicza jest zaledwie kilka. W większości są one dawne i nie są to prace "wiodących" mickiewiczologów4. Komentarzy poświęconych aniołom w dorobku Mickiewiczowskim trzeba zazwyczaj żmudnie się doszukiwać na marginesie licznych prac badawczych, nie dotyczących specjalnie świata duchów, lecz ogólnie metafizycznego wymiaru dzieła. Ich przytłaczająca ilość utrudnia prześledzenie tego dorobku, tak więc z założenia w niniejszej pracy będą przywoływane prace tylko wybitniejszych mickiewiczologów, z których na czoło wysuwa się Juliusz Kleiner.
Publikacja ujmuje całokształt działalności instytucji opiekuńczych i innych pozainstytucjonalnych inicjatyw dobroczynnych podejmowanych przez środowiska kościelne i świeckie, w tym państwowe, na rzecz rozmaitych kategorii potrzebujących, w tym także inicjatyw obejmujących opiekę medyczną. Składa się z dwóch części. Pierwsza przedstawia zagadnienia opieki społecznej w starożytnym Egipcie i na Bliskim Wschodzie oraz w całej chrześcijańskiej Europie, druga - w Polsce.
Książka składa się z czterech rozdziałów. Każda część tematyczna została poprzedzona wstępem zawierającym uzasadnienie podjęcia danego zagadnienia oraz omówienie układu referowanej treści. Pierwszy rozdział ma charakter ogólnego wprowadzenia w tematykę emocji i uczuć, wiedza bowiem na temat ich natury, pochodzenia i zakresu oddziaływania może być pomocna w kształtowaniu dojrzałości uczuciowej. Rozdział drugi w całości poświęcony jest głównemu przedmiotowi badań niniejszej pracy, który stanowi dojrzałość uczuciowa i jej właściwości w formacji do kapłaństwa. Analiza źródeł pozwala nakreślić cechy dojrzałości uczuciowej, jaką powinien się charakteryzować kandydat do święceń kapłańskich. Trzeci rozdział niniejszej książki zawiera opis niektórych zagrożeń i wyzwań wobec dojrzałości uczuciowej kandydata do kapłaństwa. Ostatni rozdział stanowi próbę poszukiwania konkretnych wskazań pastoralnych dla formacji początkowej i permanentnej, aby proces rozwoju ku dojrzałości uczuciowej kandydata do kapłaństwa był jak najbardziej pełny.
Celem książki jest odpowiedź na pytanie, jak zagadnienia ekologiczne są przedstawiane w teologiczno-społecznej refleksji proponowanej przez Światową Radę Kościołów, Konferencję Kościołów Europejskich oraz Kościół katolicki. Zamysłem autora było dokonanie możliwie syntetycznej, ale też reprezentatywnej i całościowej rekonstrukcji ekumenicznej nauki społecznej trzech wybranych nurtów w dziedzinie ekoteologii. Wychodząc od ogólnego omówienia tematyki ekologicznej w pracach Światowej Rady Kościołów, badanie jej dorobku ekoteologicznego przebiega przez ustalenie teologicznych wyznaczników prowadzonej w niej refleksji ekologicznej, by określić obszary jej działania na rzecz „sprawiedliwości ekologicznej". Omówienie refleksji ekoteologicznej w pracach Konferencji Kościołów Europejskich daje asumpt do ukazania relacji biedy i bogactwa do destrukcji ekologicznej po to, by przedstawić rozumienie „sprawiedliwości klimatycznej" w kontekście ekonomicznym i ekologicznym, a wreszcie ustalić znaczenie „zasady wystarczalności" jako pomocy w drodze do życia w harmonii ze Stwórcą i stworzeniem. Obrazu dopełnia opracowanie podstawowych założeń teologiczno-społecznej nauki Kościoła katolickiego o ekologii, które dają okazje do ukazania odpowiedzialności człowieka za środowisko naturalne, a wreszcie przedstawienia
Głównym przedmiotem niniejszej publikacji są relacje w układzie osoba-środowisko, rozpoznanie ich naturalnego stanu, czyli tego, który wynika z natury osoby oraz całościowo postrzeganego jej środowiska i jego poszczególnych elementów. Oznacza to sytuację, w której współistniejące i zależne od siebie rzeczywistości osiągają sens i cel swojej egzystencji. Kolejnym przedstawionym problemem jest diagnoza dotycząca obecnej i potencjalnej sytuacji w analizowanym systemie. Książka składa się z trzech części. Część pierwsza ma charakter wprowadzający: informacyjno-wyjaśniająco-porządkujący. Dotyczy relacji ekologii do teologii, religii, wiary i Kościoła katolickiego. W części drugiej - analitycznej - omówiono problemy dotyczące systemu osoba-środowisko. Część trzecią stanowią teksty autora o charakterze polemicznym oraz opiniotwórczym, zawierające komentarze do pojawiających się w nauce hipotez i stwierdzeń odnoszących się do układu człowiek-środowisko oraz sposobów prowadzenia badań łączących warsztaty teologa i ekologa.
W niniejszej publikacji wskazano wybrane aspekty ekumenicznej teologii politycznej. Autor wyraża zdecydowane przekonanie, że chrześcijanie potrzebują ekumenicznej teologii politycznej. Powinna ona unikać błędów, wskutek których ruch ekumeniczny w przeszłości uwikłał się w zależność od ideologii dalekich od chrześcijańskiej wizji świata i człowieka, pozwalając na to, aby w niektórych przejawach działalności publicznej Kościoły niebezpiecznie upodobniły się do zaangażowanych politycznie organizacji społecznych, ryzykując utratę własnej tożsamości oraz zaniedbanie podstawowej misji, jaką jest głoszenie Ewangelii i wzywanie do nawrócenia. Podstawowym problemem tej książki jest ustalenie, czy można stworzyć zarysy ekumenicznej teologii politycznej, która wznosiłaby się ponad konfesyjne podziały i wspierała skuteczne świadectwo Kościołów dotyczące życia politycznego (wraz z jego kontekstem społecznym, kulturowym, ekonomicznym czy ekologicznym). Książka ma charakter ekumeniczny – opiera się na dokumentach międzykościelnych dialogów doktrynalnych, na tekstach przygotowanych przez organizacje ekumeniczne oraz na ekumenicznej literaturze teologicznej, zawiera autorską propozycję ekumenicznej teologii politycznej.
Monografia znakomicie wpisuje się w nurt ogólnopolskich obchodów stulecia odzyskania niepodległości Polski. Ze względu na znaczące walory poznawcze, wiele ciekawych, często odkrywczych interpretacji, będzie interesującą lekturą nie tylko dla badaczy języka czy studentów, ale dla wszystkich humanistów, którym bliska jest refleksja nad zjawiskami językowymi i kulturowymi, mającymi związek z tak ważnym dla wszystkich Polaków wydarzeniem rocznicowym.
Z recenzji dr hab. Leonardy Mariak, prof. US
Niniejsza publikacja przybliża rzeczywistość wychowania w rodzinie w wybranych zagadnieniach pedagogicznych z uwzględnieniem prawidłowego funkcjonowania rodziny i niektórych aspektów jej dysfunkcjonalności. Rzeczywistość zewnętrzna stawia rodzinę wobec wielu zmian i wyzwań o charakterze socjokulturowym, ustrojowym, gospodarczym i technologicznym, zmuszając niejako do poszukiwania nowych sposobów funkcjonowania i radzenia sobie w przestrzeni wychowania dziecka. Zmiany te mogą usprawniać wychowawcze funkcjonowanie rodziny, ale nierzadko niosą też ze sobą różnego rodzaju trudności i zagrożenia. Niepokojące zjawiska obserwowane obecnie w życiu rodzinnym, np. korozja więzi w rodzinie i poczucie osamotnienia jej członków, wzrastająca liczba związków kohabitacyjnych, rozwodów, preferowanie konsumpcyjnego stylu życia czy relatywizacja wartości, nie są obojętne dla prawidłowego rozwoju i wychowania dziecka. Mając na uwadze perspektywę pedagogicznego oglądu, w książce podjęto próbę określenia zjawisk i reguł charakterystycznych dla wychowania w rodzinie, uwzględniając fakt zmienności warunków dokonujący się w czasie i w przestrzeni i mający znaczenie dla wychowania we współczesnej rodzinie.
Tom Żydowskie dziecko jest pierwszą współczesną monografią poświęconą polskim badaniom mieszczącym się w ramach tzw. Jewish Studies oraz Childhood Studies. Składają się na nią artykuły specjalistów z różnych dziedzin: historyków, historyków sztuki, etnografów, literaturoznawców oraz kulturoznawców z ośrodków naukowo-badawczych z całej Polski, w tym także specjalizujących się w badaniach nad historią i kulturą Żydów. Już sam pomysł zebrania w jednym tomie tych rozpraw zasługuje na uznanie. Brakuje bowiem dzisiaj solidnych opracowań źródeł dotyczących historii dzieci żydowskich, a pojawiające się pojedyncze publikacje zwykle rozproszone są po wąsko wyspecjalizowanych i trudno dostępnych woluminach.
Przedmiotem wnikliwych rozważań autorki, rodowitej bydgoszczanki, jest architektura i urbanistyka Bydgoszczy, piątego pod względem obszaru miasta II Rzeczpospolitej. Miasta, w którym w okresie dwudziestolecia międzywojennego działo się wyjątkowo dużo ciekawego w zakresie tytułowej architektury i urbanistyki. Architekci (miejscowi, jak i przybyli z innych rejonów Polski) projektowali oraz wznosili przede wszystkim budynki mieszkaniowe, oryginalne obiekty użyteczności publicznej i przemysłowej, kościoły i kaplice, a także zabudowania (stadiony, stanice wodne, korty) związane z uprawianiem różnych dyscyplin sportowych.Z recenzji prof. zw. dr. hab. Lechosława LameńskiegoKsiążka Agnieszki Wysockiej spotka się z żywym przyjęciem zarówno w środowisku rodzimych badaczy architektury nowoczesnej, studentów architektury i historii sztuki, a także mieszkańców tego pięknego miasta oraz regionu, zainteresowanych skomplikowaną historią i bogatą infrastrukturą architektoniczno-urbanistyczną, pozwalając uznać Bydgoszcz za jedno z najciekawszych miast Polski.
W książce zaprezentowano zagadnienia z zakresu etyki filozoficznej szczegółowej, które były przedmiotem analiz niemieckiego myśliciela. Tematyka książki dotyczy wybranych kwestii bioetyki i ekoetyki oraz etyki społecznej i politycznej. W dalszej części rozważań przedstawiono analizy o charakterze antropologicznym.
Głównym zamierzeniem publikacji jest dokonanie możliwie szerokiego i reprezentatywnego przedstawienia społecznego nauczania organizacji ekumenicznych. W książce stosuje się kilka metod badawczych. Jest to przede wszystkim analiza źródeł, jakimi są najważniejsze dokumenty ekumeniczne poszczególnych organizacji. Kluczowe dla nich raporty, uzgodnienia oraz deklaracje są podstawowym i reprezentatywnym źródłem refleksji społecznej ruchu ekumenicznego. Ich dokładne prześledzenie, ulokowane w kontekście historycznego i strukturalnego opisu danej instytucji sprawia, że poszczególne rozdziały są swoistym studium przypadku. Analizę źródeł przeprowadza się w perspektywie kontekstu ich powstania, jak i odniesienia, kolejną zastosowaną metodą jest więc analiza kontekstualna. W celu wykazania podobieństw między poszczególnymi organizacjami, a także różnic, zwłaszcza między tymi instytucjami, które należą do ekumenicznego mainstreamu i reprezentującymi ekumenizm oddolny, w monografii stosuje się również analizę porównawczą.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
