Mirosława Marody jest wyjątkową postacią polskiej socjologii. Od lat inspiruje zasadnicze dla rozwoju dyscypliny debaty i analizy. Jest wnikliwą interpretatorką przemian społecznych, mentorką i nauczycielką wielu socjologów. Jest także autorką ważnych prac naukowych.
Zasadniczym celem powstania Socjologii uspołecznienia było przedstawienie problematyki, którą od lat konsekwentnie zajmuje się Mirosława Marody, jako płaszczyzny łączącej różne gałęzie nauk społecznych. Książka składa się z czterech części: Uwikłanie badacza, W uwięzi więzi, Zakorzeniona gospodarka oraz Polityka i polityczność w procesie przemian. Nawiązują one do zagadnień, na których skupia się w swojej pracy naukowej profesor Marody. Autorami opublikowanych tu tekstów są współpracujący z nią wybitni naukowcy, a także wypromowani przez nią doktorzy.
„Autorzy Socjologii uspołecznienia podejmują najbardziej istotne dla naszej dyscypliny rozważania, których w Polsce w ostatnich kilkudziesięciu latach było jak na lekarstwo. Napisali dzieło spójne wewnętrznie, o dobrze przemyślanej strukturze”.
Z recenzji wydawniczej prof. Mariana Golki
James Crawford, Grzegorz Dziemidowicz, Rosalyn Higgins, Zdzisław Kędzia, Bartłomiej Krzan, Marek Prawda, Ryszard Stemplowski
Professor, Minister, Judge – Krzysztof Skubiszewski 1926–2010
Preface by Witold Sobków
Contains 28 photos courtesy of the Krzysztof Skubiszewski Foundationn and the Skubiszewski Family Photo Archives
ISBN 978-83-7383-757-7
From the book:
“The ‘extremely stubborn’ Skubiszewski insisted in February 1990 that Poland should participate in the Paris conference on German unity, which dealt with external borders and issues that could have impact on Poland. Finally, in November 1990, Skubiszewski and Genscher signed a bilateral treaty confirming the existing border between Germany and Poland.” (M. Prawda)
“Judge ad hoc Skubiszewski’s argument that the situation was not immutable proved prescient. In 2000, Portugal and Indonesia reached agreement on an act of popular consultation under UN auspices, in which the people of East Timor rejected incorporation into Indonesia and opted for independence … Between 1975 and 2002, it is estimated that 200,000 East Timorese died, almost a third of the pre-conflict population. On 27 September 2002, the General Assembly admitted East Timor as a member state under the title Democratic Republic of Timor-Leste.” (J. Crawford)
“In certain ways it made sense that Skubiszewski’s working life should end with the Presidency of the Iran-US Claims Tribunal … He was not, in fact, a natural chairman and especially not in an institution where the President - every President - has over the years been subject to challenges in his work. He bore these realities stoically … I have learned that he was always respected at the Tribunal and have been told that the respect of his colleagues turned to love. So it is totally fitting that today we should pay tribute to the life of this exceptional man.” (R. Higgins)
Michał Jan Lutostański – socjolog, doktor nauk społecznych i absolwent Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Jego działalność naukowa skupia się na młodzieży oraz muzyce. Pracownik instytutu badawczego TNS Polska, gdzie zajmuje się ilościowymi badaniami konsumenckimi. Członek Polskiego Towarzystwa Badaczy Rynku i Opinii. Autor wielu publikacji oraz wystąpień konferencyjnych. Zdobywca I miejsca w Konkursie o Nagrodę Publiczności na Najlepsze Wystąpienie podczas XIV Kongresu Badaczy Rynku i Opinii 2013 r.
Punk’s not dead. Stare hasło, które pamiętam z koncertów sprzed trzydziestu lat, powraca echem, gdy czytam książkę doktora Michała Jana Lutostańskiego. Przy czym zawołanie to odnosi się nie tylko do punk rocka, lecz także subkultur młodzieżowych jako takich.
Książka Lutostańskiego była dla mnie podróżą sentymentalną, przywołującą z pamięci to i owo. W kulturze, która zwykła traktować to, co zdarzyło się przed pięciu laty, jak zamierzchłą, paleolityczną niemal przeszłość, jest to cenne i znaczące. Po prostu.
Mariusz Czubaj
profesor Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie
Brzydkie słowa, brudny dźwięk to efekt kilkuletnich prac empirycznych nad subkulturami młodzieżowymi w Polsce. Pierwsza jej część dotyczy przyjętego modelu komunikacyjnego między muzykami a słuchaczami w tychże grupach oraz zastosowanej triangulacji metodologicznej. Druga skupia się na nadawcach oraz analizie przekazu w piosenkach ośmiu zespołów. Trzecia zaś kładzie nacisk na słuchaczy w subkulturach z uwzględnieniem stworzenia modeli idealnych ich członków, a kończy się odtworzeniem modelu łączącego nadawców i odbiorców przekazu komunikacyjnego.
Książka ta ma na celu ukazanie kluczowej roli, jaką w subkulturach odgrywa muzyka; może zainteresować nie tylko socjologów, lecz także kulturoznawców, muzykologów czy medioznawców.
Postawy ekonomiczne w czasach niepewności to książka niezwykle ważna zarówno ze względu na problematykę, jak i podejście naukowe. Problematyka jest nie tylko aktualna – jak Polacy reagują na kryzys – ale także kluczowa dla zrozumienia obecnego stanu polskiej transformacji oraz stanu aktualnej świadomości społecznej w wymiarze gospodarczym i politycznym. Podejście naukowe kontynuuje najlepsze tradycje „polskiej szkoły” socjologicznej, ukształtowanej przez „socjologię rozumiejącą” Floriana Znanieckiego i Stefana Ossowskiego, połączoną z wyrafinowaną metodologią ilościową wprowadzoną do polskiej socjologii przez Stefana Nowaka i jego studentów postaw społecznych. Charakteryzuje tę szkołę interpretacyjna wrażliwość przekraczająca behawioralne schematy, połączona z precyzyjną analizą statystyczną. Bez przesady można tę książkę zaliczyć do klasyków nowoczesnej polskiej i światowej analizy socjologicznej. Jedną z ważnych zalet książki jest wybór tematyki centralnej, kluczowy dla zrozumienia stanu polskiego społeczeństwa w dobie kryzysu. Podkreślić należy, ze książka nie jest bynajmniej ani apoteozą polskiej kultury ekonomicznej, ani pochwałą stanu polskiej gospodarki w warunkach kryzysu. Obraz postaw i opinii Polaków jest obiektywny i wyważony. Książka stanowi podsumowanie najważniejszych subiektywnych aspektów polskiej transformacji w obliczu kryzysowych wyzwań.
prof. dr Jan Pakulski
Profesor Emeritus
University of Tasmania
Postawy ekonomiczne nieczęsto stają się przedmiotem rozważań teoretycznych i analiz empirycznych, opartych na reprezentatywnych badaniach socjologicznych. Ekonomiści mają inne dane (statystyki urzędowe), na których chętniej pracują. Socjologowie postrzegają zazwyczaj kwestie gospodarcze jako zbyt trudne dla tzw. przeciętnego badanego, a może i dla nich samych. Książka Postawy ekonomiczne w czasach niepewności przełamuje tego rodzaju rezerwę wobec problematyki postaw ekonomicznych i dlatego jest niezwykle cenna. Drugą jej zaletą są łączne analizy wyników własnych badań, przeprowadzonych przez badaczy z Akademii Leona Koźmińskiego, oraz badań cudzych (w tym Centrum Badania Opinii Społecznej). Zaawansowane i pomysłowe analizy statystyczne nie stanowią przy tym sztuki dla sztuki, ale służą zrozumieniu związków pomiędzy kondycją polskiej gospodarki a ekonomiczną świadomością i wyobraźnią Polaków. Trzecią zaletą książki jest usytuowanie analiz postaw ekonomicznych społeczeństwa polskiego w kontekście ostatniego kryzysu gospodarczego oraz – gdy to jest możliwe – w kontekście międzynarodowym i w dłuższej perspektywie czasowej.
dr hab. Mirosława Grabowska
Profesor Uniwersytetu Warszawskiego
Dyrektor Centrum Badania Opinii Społecznej
Adaptacja do rodzicielstwa zakłada złożoność doświadczeń i wymaga dojrzałości – podobnie jak empatia. Oba te zagadnienia budzą w ostatnich latach szczególne zainteresowanie. Prezentowane badania ukazują specyfikę i znaczenie wymiarów empatii dla jakości stawania się rodzicami w kontekście obrazu siebie oraz doświadczeń pochodzących z rodziny pierwotnej. Formułowane wnioski dotyczą funkcjonowania par i zwracają uwagę na skłonności obojga partnerów do empatii.
Książka jest adresowana do osób zainteresowanych problematyką rodziny i rodzicielstwa, w tym do specjalistów pracujących z przyszłymi rodzicami przygotowującymi się na narodziny dziecka, jak również interesujących się zagadnieniem empatii.
Pracę przeczytałem z zainteresowaniem, poszerzając w sposób istotny swoją wiedzę na temat empatyzującego rodzicielstwa. Rekomendując książkę do druku jako dzieło kompletne, z całym przekonaniem stwierdzam, że znajdzie ona czytelników zarówno wśród nielicznych w Polsce badaczy tego problemu, jak i praktyków oraz studentów, nie tylko psychologii, lecz także innych nauk społecznych.
z recenzji prof. dr. hab. Janusza Trempały
Empatia w badaniach psychologicznych jest uwzględniana rzadko,co sprawia, że analizy przedstawione w recenzowanej pracy nabierają istotnego znaczenia. Ze względu na rozważaną w badaniach grupę, którą stanowią rodzice oczekujący narodzin dziecka i wychowujący niemowlę – ich wyniki, obok wartości teoretycznej, mogą mieć także walor aplikacyjny. W szczególności mogą zostać wykorzystane w działaniach profilaktycznych, ukierunkowanych na promowanie adaptacji do rodzicielstwa w okresie okołoporodowym.
z recenzji prof. UŁ, dr hab. Eleonory Bielawskiej-Batorowicz
Maria Kaźmierczak – psycholog, adiunkt w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Gdańskiego. Prowadzi badania nad zagadnieniem empatii, współautorka Skali Wrażliwości Empatycznej. Jej zainteresowania naukowe obejmują również problematykę relacji w rodzinie, kwestię roli osobowości i różnic indywidualnych dla jakości relacji interpersonalnych oraz zagadnienia kobiecości i męskości. Autorka i współautorka ponad siedemdziesięciu publikacji naukowych, w tym dwóch monografii Oblicza empatii w relacjach małżeńskich. Perspektywa psychologiczna (2008) i Komunikacja w bliskich związkach. Teoria i metoda badania (2012). Laureatka m.in. Nagrody Prezesa Rady Ministrów za wyróżnioną rozprawę doktorską. Otrzymała Stypendium Naukowe „Start” Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (FNP). Zasiadała w zarządzie międzynarodowego stowarzyszenia psychologicznego the International Association for Relationship Research. Pełni funkcję zastępcy redaktora naczelnego Current Issues in Personality Psychology.
Książka jest pierwszą polską monografią ukazującą w kompleksowy sposób stosunki między Unią Europejską oraz Organizacją Narodów Zjednoczonych. Podejmuje niezwykle interesującą i skomplikowaną problematykę stosunków w obrębie międzyrządowych organizacji międzynarodowych.
Przedstawiono w niej takie zagadnienia, jak: charakter stosunków między UE i ONZ z uwzględnieniem ewolucji statusu WE/UE w relacjach z ONZ; reprezentacja WE/UE w ONZ oraz koordynacja współpracy UE z ONZ w okresie poprzedzającym wprowadzenie w życie traktatu lizbońskiego; zmiany w zakresie reprezentacji i koordynacji interesów UE na forum ONZ po wejściu w życie traktatu lizbońskiego; aktywność UE na forum Zgromadzenia Ogólnego oraz Rady Bezpieczeństwa ONZ; współpraca UE i ONZ w dziedzinie bezpieczeństwa oraz w działaniu na rzecz rozwoju.
Książka będzie ważną lekturą dla studentów stosunków międzynarodowych, europeistyki, politologii, dziennikarstwa, prawa oraz zarządzania. Zainteresuje badaczy stosunków międzynarodowych, dziennikarzy i pracowników administracji publicznej.
Joanna Starzyk-Sulejewska – doktor nauk humanistycznych, pracuje w Instytucie Stosunków Międzynarodowych WDiNP Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2005–2008 zastępca Dyrektora ISM ds. dydaktycznych. Członek Polskiego Towarzystwa Studiów Międzynarodowych (PTSM).
Jej zainteresowania naukowe koncentrują się głównie na problematyce integracji europejskiej, funkcjonowaniu oraz stosunkach zewnętrznych Unii Europejskiej, a także na zagadnieniach dotyczących działania współczesnych organizacji międzyrządowych.
Opublikowała monografie: Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa Unii Europejskiej, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2001 (wydanie drugie uzupełnione, Warszawa 2003); Outsiderzy integracji europejskiej. Szwajcaria i Norwegia a Unia Europejska (współautor D. Popławski), Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2012, a także wiele artykułów z zakresu stosunków międzynarodowych.
Książka zbiera imponujący dorobek Grzegorza W. Kołodki poświęcony dwudziestu pięciu latom transformacji. Tom otwiera długa rozmowa o polskich przemianach, jaką z G.W. Kołodką przeprowadził Paweł Kozłowski. W drugiej części znajdziemy teksty G.W. Kołodki opublikowane w latach 1989-2014, artykuły i rozdziały książek. W części trzeciej zamieszczone zostały opracowane przez niego programy reform systemowych i rozwoju gospodarczego. Wreszcie w części czwartej znajdziemy eseje i felietony jego autorstwa. Książkę zamyka trzynaście wywiadów przeprowadzonych przez Marcina Wojtysiaka-Kotlarskiego. Rozmówcami byli: Marek Belka, László Csaba, Saul Estrin, Maria Jarosz, Andrzej K. Koźmiński, Ewa Łętowska, Elżbieta Mączyńska, D. Mario Nuti, Cezary Stypułkowski, Władysław Szymański, Vito Tanzi, Michał G. Woźniak i Jacek Żakowski. Tematem wywiadów jest ćwierćwiecze transformacji i rola, jaką odegrał w tym procesie Grzegorz W. Kołodko. Wyjątkowo obszerne indeksy osób i rzeczowy pomagają Czytelnikowi poruszać się w książce i wyszukiwać potrzebne informacje.
…nie tylko ekonomista, ale również znakomity socjolog i politolog. Jednym słowem, intelektualista i erudyta dysponujący wszechstronną wiedzą o gospodarce i społeczeństwie. I wizją lepszego świata. Wszystko to poświadcza, że profesor Grzegorz W. Kołodko jest autentycznym człowiekiem renesansu.
prof. Maria Jarosz, socjolog, Polska Akademia Nauk
Kołodko ustanowił wiarygodność polityki socjalno-demokratycznej w procesie transformacji (…). Ciągle podróżuje, jego wielką zaletą jest znajomość globalnej gospodarki (…). Gdybym miał wybrać jedno najważniejsze osiągnięcie, to byłoby nim wydobycie Polski z izolacji gospodarczej.
prof. Saul Estrin, London School of Economics
Grzegorz Kołodko wydaje mi się przypadkiem szczególnym. Chyba się w żadnym stadzie nie mieści i do żadnego stada nie pasuje. To jest osobny człowiek. Myślę, że może raczej być punktem orientacyjnym niż jakimś zwornikiem. Koledzy ekonomiści patrzą na niego i pewnie sobie myślą: skoro się okazuje, że tyle razy to Kołodko miał rację, a nie Balcerowicz i jego drużyna, to może warto też słuchać, co dziś Kołodko mówi. Bo pewnie znów ma rację. Tak powstaje ta nowa chmura w polskiej ekonomii i debacie ekonomicznej.
red. Jacek Żakowski, Polityka
Jest to człowiek, który ma jeden wielki dar. Ma holistyczne spojrzenie na wiele spraw ze zdolnością przenoszenia tego do tekstów swoich książek. To nie jest częsty przypadek. Z tego punktu widzenia jest nowoczesnym ekonomistą w Polsce, człowiekiem, który myśli, potrafi syntetyzować, nałożyć na to większą perspektywę, światową. To jest coś, co go niewątpliwie odróżnia od wielu ludzi w Polsce, którzy i doświadczenie, i refleksję budują wokół „tu i teraz”.
dr Cezary Stypułkowski, Prezes Zarządu mBanku
Polaków i Niemców łączy wiele wspomnień, które jednak wpisują się w potrzeby różnych tożsamości obu społeczeństw. Zawarte w tej książce eseje o wspólnych i oddzielnych polsko-niemieckich miejscach pamięci oferują analityczny wgląd w kultury pamięci obu narodów, w to, co je dzieli i łączy.
Polsko-niemieckie sąsiedztwo sprawia, że nie da się w pełni zrozumieć własnej historii, nie znając historii drugiego kraju. Autorzy zebranych tu artykułów wykraczają poza narodowe schematy, badając konteksty społeczne, regionalne, płciowe i wyznaniowe w kulturach pamięci Polski i Niemiec.
Polsko-niemieckie miejsca pamięci to niezwykły, śmiały, niemal szaleńczy pomysł badawczy. Pojęcie „miejsc” pamięci Pierre’a Nory rozprzestrzeniło się w wielu krajach, ale większość poświęconych mu prac dotyczyła narodowych miejsc pamięci.
Niezwykłość tego przedsięwzięcia polega na przekroczeniu granic jednej wspólnoty narodowej. Analiza miejsc pamięci dwu sąsiednich społeczeństw pokazuje, co je dzieliło (i dzieli), jak również łączyło (i łączy). W historii polsko-niemieckiego sąsiedztwa były zarówno bolesne konflikty, jak i okresy zgodnej współpracy. Wiedza o tym, co dla obydwu stron wspólne, chociaż z reguły odmiennie wyrażone, i o tym, co inne i różne, pogłębia wzajemne zrozumienie i uczy poszanowania wzbogacającej świat różnorodności.
prof. dr hab. Barbara Szacka
Wołanie w głąb historii odbija się echem. Kto chce usłyszeć nie tylko o tym, co i tak dobrze zna, musi zmienić swój dotychczasowy punkt widzenia, wejść na niepewny grunt. Autorzy Polsko-niemieckich miejsc pamięci zachęcają nas do poznawania historii bez poczucia swojskości. Tylko w ten sposób można dokonywać niespodziewanych odkryć.
Publikacja, którą trzymają Państwo w ręku, pozwala w niekonwencjonalny sposób spojrzeć na historię: czytelnik odwiedza „miejsca”, które w pamięci zbiorowej Polaków i Niemców budzą odmienne, nierzadko sprzeczne skojarzenia. Patrzeć oczyma innych na to, co zdaje się oczywiste, oznacza lepsze rozumienie siebie i własnej przeszłości.
prof. dr Dieter Langewiesche
rzedmiotem podjętych w książce analiz są partnerstwa w sferze publicznej, będące instrumentem zarządzania i sposobem świadczenia usług publicznych, opartym na współpracy zróżnicowanych podmiotów, łączeniu możliwości działania oraz dostępnych zasobów.
Założeniem redaktorów było przedstawienie różnych typów partnerstw, wskazanie możliwości ich wykorzystania w sferze publicznej, jak również zwrócenie uwagi na problemy związane z tworzeniem i funkcjonowaniem partnerstw. Są one ważnym przedmiotem badań naukowych, a także praktycznym rozwiązaniem zalecanym przy wdrażaniu wspólnotowych i krajowych polityk publicznych.
Książka przeznaczona jest dla przedstawicieli administracji publicznej, zwłaszcza samorządowej, organizacji pozarządowych, przedsiębiorstw działających w obszarze usług publicznych. Przydatna będzie również studentom politologii, prawa, administracji, ekonomii oraz socjologii.
Książka prezentuje wybrane nurty współczesnej filozofii społecznej i czołowych jej myślicieli. Autor m.in. omawia poglądy M. Horkheimera, K.R. Poppera, J. Habermasa, A. Giddensa, P. Wincha, wiele miejsca poświęcając na ukazanie dwóch modeli demokracji :demokracji proceduralnej oraz republikańskiej, argumentuje za przyjęciem tej ostatniej, w której respektuje się dobro wspólne, wbrew grupowym partykularyzmom, jakie przeważnie dominują w demokracji proceduralnej. Włodzimierz Kaczocha przedstawia rozbudowaną koncepcję dobra wspólnego oraz zasady polityki państwa, dotyczące realizacji wartości dobra. Nawiązuje przy tym do myśli J. Maritaina i Jana Pawła II.
Profesor filozofii Włodzimierz Kaczocha opublikował dziesięć monografii oraz trzysta artykułów i rozpraw, w których przedstawił, między innymi, zagadnienia filozofii rozwijane przez polskich myślicieli w okresie od połowy XIX do końca XX wieku, w szczególności zagadnienia filozofii kultury oraz filozofii społecznej, m.in.: Inspiracje marksistowskie w filozofii kultury w Polsce (do 1939 roku) [1984]; Kultura. Studia z historii myśli [1991, II wyd. 1999]; Demokracja. Studia z dziejów myśli [1993, II wyd. 1999]; Filozofia cywilizacji i kultury [1998]; Konta ston Hainteker ton Kafka kai Aristoteli, Eurace [2002]; Studia z filozofii XX wieku [2008]. W ostatnich latach zajmuje się współczesnymi zagadnieniami filozofii społecznej: Demokracja proceduralna oraz republikańska [2004]; Filozofia społeczna. Wybrane zagadnienia filozoficzno-teoretyczne oraz empiryczne [2015].
Psychology in Practice Among the measurable effects of the research project Adaptation of tools enabling the diagnosis of the quality of physical and social environment of development of children between the age of 6 and 36 months there are: initial identification of risk factors and favourable-development factors present in the physical and social space of small children in Poland, elaboration of a number of directions facilitating the complex diagnosis of the level of pro-developmental character of the environment, and preparation of a list of directions for people who are directly responsible for the organization and/or evaluation of the quality of physical and social space of the child’s development. The authors also describe the process of the Polish adaptation of the AHEMD questionnaire (Affordances in the Home Environment for Motor Development) and IT-HOME Inventory (Infant/Toddler Home Observation for Measurement of the Environment). The Authors of the book are researchers in the Institute of Psychology at Adam Mickiewicz University in Poznań (Poland). Angielskie, skrócone wydanie książki: Elżbieta Hornowska, Anna I. Brzezińska, Karolina Appelt, Katarzyna Kaliszewska-Czeremska Rola środowiska w rozwoju małego dziecka – metody badania Wydawnictwo Naukowe Scholar 2014
Książka poświęcona jest jednemu z najpoważniejszych wyzwań, jakie staną w najbliższych latach przed polską polityką gospodarczą. Chodzi oczywiście o członkostwo Polski w Unii Gospodarczej i Walutowej, czyli zastąpienie złotego przez wspólną walutę europejską.
Autorka przedstawia powstanie i działalność Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych, największej organizacji związkowej zrzeszającej tę grupę zawodową. To herstory („jej historia”) tego niezwykłego związku, opowiedziana przez jego założycielki i aktywistki, poruszająca nie tylko różne aspekty działalności związkowej, lecz także utrudnienia, jakie napotykają kobiety chcące uczestniczyć w sferze publicznej. Z badań nad OZZPiP wyłania się obraz organizacji walczącej, starającej się negocjować wizerunek pielęgniarki i położnej przez zerwanie z tradycyjnie przypisywaną tym zawodom pokorą na rzecz podkreślania ich profesjonalizmu oraz niezwykłej wagi pracy opiekuńczej. Tłem rozważań jest reforma systemu ochrony zdrowia w Polsce oraz jej konsekwencje dla warunków pracy oraz możliwości świadczenia wysokiej jakości opieki przez pielęgniarki i położne.
Nowoczesność jest rozdarta, uwikłana w sprzeczności. Próbując wyrwać się z zamętu świata, odwołaliśmy się do autorytetu rozumu. Dziś świetnie już wiemy, że zamęt związany może być także z rozumem. Optymistyczne przesłanie Wieku Świateł załamało się. Symbolika Oświecenia to symbolika dobroczynnej iluminacji. Już rewolucja francuska stawia nam jednak przed oczami obraz parkosyzmów ludzkiego szaleństwa. A dzisiaj? Ze wszystkich stron wkrada się wieloznaczność i niepewność. Czy jesteśmy racjonalni? Żyjemy w gmatwaninie prawd ułomnych, mających krótki żywot. Mówimy o demokracji, z pewnością nie wypada nam już jednak mówić o rządach rozumu. Przed bezradnością bronimy się, uciekając do krainy mitów. W mętnych wodach popkultury rodzą się nowe mitologie. Walczymy z nimi orężem utopii. Obraz Miasta Słońca zastąpiła dziś utopia rozumu komunikacyjnego. Powstaje galimatias. Czy potrafimy się z nim zmierzyć?
Racjonalność terroru (obrona rewolucji przed jej wrogami, zagrożenie obleganej przez nieprzyjaciół ojczyzny) ma charakter pozorny. W istocie bowiem najważniejsza jest sama furia sponiewierania i zastraszenia, która niweczy wszelkie wymagania rozumu. Jakże inaczej mielibyśmy bowiem oceniać samą formułę obwinienia, którą przyjmowano, tworząc prawne podstawy machiny śmierci. Zgodnie z dekretem z 22 prairiala (10 czerwca) 1794 roku Trybunał Rewolucyjny mógł wydać tylko dwa wyroki – uniewinnienie lub śmierć. Na żadne niuanse nie ma miejsca. Rewolucyjny „wymiar sprawiedliwości” stanowi w istocie świadectwo manichejskiej obsesji, która sens działania odnajduje w pragnieniu oczyszczenia, dokonującego się poprzez śmierć, poprzez unicestwienie tego, co „nieczyste”.
Spójność Unii Europejskiej i jej trwałość jako projektu politycznego i ekonomicznego wymaga konwergencji poziomu rozwoju państw członkowskich. Ponadto dla zapewnienia stabilnego rozwoju Unii Europejskiej pożądana jest synchronizacja cykli koniunkturalnych. Tymczasem teoretyczne przewidywania dotyczące zachodzenia zarówno synchronizacji cykli, jak i konwergencji realnej są niejednoznaczne i wymagają solidnej weryfikacji empirycznej. W książce zostały zaprezentowane wyniki stosownych badań, przeprowadzonych przez ekonomistów z Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uczelni Łazarskiego w ramach projektu finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki.
Autorzy odwołują się do dorobku różnych szkół ekonomii, wykorzystują w analizach bogaty zestaw narzędzi statystycznych i ekonometrycznych. We wnioskach podkreślają rolę strukturalnego wymiaru badanych zjawisk. W swojej książce przedstawiają panoramiczny obraz konwergencji i synchronizacji cykli na poziomie krajów i regionów Unii Europejskiej.
Krzysztof Beck – ekonomista, asystent w Katedrze Ekonomii Uczelni Łazarskiego w Warszawie. Do zainteresowań badawczych autora należą teoria optymalnych obszarów walutowych oraz zagadnienie synchronizacji cykli koniunkturalnych i powiązanych z nią problemów polityki gospodarczej.
Maciej Grodzicki – ekonomista, asystent w Instytucie Ekonomii, Finansów i Zarządzania Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz doktorant w Katedrze Gospodarki i Administracji Publicznej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Prowadzi badania w nurcie ekonomii ewolucyjnej i koncentruje się na problemach wzrostu gospodarczego, zmiany strukturalnej oraz konsekwencji włączania gospodarek narodowych w globalne sieci produkcyjne.
Praca, którą z dużym zainteresowaniem przeczytałam, wpisuje się w rozważania nad sposobami rozwoju obszarów wiejskich i nowego [...] sposobu/modelu tego rozwoju, określanego takimi przymiotnikami jak: zrównoważony, wielofunkcyjny, neoendogenny. […] stara się odpowiedzieć na pytanie, na ile nowe instytucje – trójsektorowe partnerstwa terytorialne – są w stanie sprostać wymaganiom współrządzenia (governance), czy idąc dalej – na ile lokalne społeczności są do tego gotowe, czyli na ile chcą uczestniczyć w rządzeniu, a na ile chcą być tylko dobrze rządzone.
z recenzji prof. dr hab. Marii Halamskiej
Praca posiada bardzo solidne umocowanie teoretyczne oraz doskonałe umiejscowienie tematyki badań w ustawodawstwie polskim i unijnym. [...] Autorki pokusiły się na – w mojej opinii udane – połączenie metod ilościowych i jakościowych. Efektem jest bardzo frapujące, bogate w treść oraz mnogość inspiracji dla kolejnych badań studium kondycji LGD [...]
z recenzji dr. hab. Wojciecha Kniecia
Rozpoznanie znaczenia czynnika autorytetu gminnych władz samorządowych dla rozwoju wiejskich społeczności lokalnych może prowadzić do zmiany perspektywy w myśleniu o samorządzie. Oparte na autorytecie przywództwo jest niezbędne do ukierunkowanego i dynamicznego rozwoju społeczności lokalnej. Zrealizowane w podkarpackich gminach badania, będące empiryczną egzemplifikacją problematyki podjętej w tej pracy, ukazały m.in. znaczenie roli przedstawicieli władz samorządowych jako lokalnych liderów, których pożądaną, a nie zawsze w wystarczającym stopniu rozwiniętą cechą jest umiejętność sieciowej współpracy, tworzenia koalicji, mobilizowania wewnętrznych i zewnętrznych zasobów dla przyspieszenia procesów rozwojowych.
Agnieszka Trąbka – socjolożka, psycholożka i tłumaczka. W 2013 roku obroniła doktorat w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, obecnie pracuje na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II. Prowadziła badania w Polsce, w Niemczech oraz w Stanach Zjednoczonych w ramach stypendium na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku. Jej zainteresowania naukowe obejmują socjologię i antropologię mobilności, migracje oraz przemiany tożsamościowe we współczesnym świecie.
Jak przeżywają migrację osoby, które w dzieciństwie zmieniały kraj zamieszkania w związku z pracą rodziców (tzw. Third Culture Kids)? Przed jakimi wyzwaniami stają młodzi migranci? Jak sobie z nimi radzą? Dlaczego wyjazd dla jednych jest przygodą życia, a dla innych traumą? Na podstawie wywiadów biograficznych Agnieszka Trąbka analizuje przebieg adaptacji, proces budowania tożsamości oraz wpływ doświadczenia migracji na wybory życiowe w dorosłości.
Agnieszka Trąbka w swojej pracy dociera do jądra i istoty przeobrażeń współczesności, wiążących się z intensyfikacją migracji na ogromną skalę. (…) Uderza jednak nie tylko oryginalność tematu, zasadniczo niepodejmowanego na gruncie polskim, lecz także fascynujący sposób pisania Autorki. Czytanie tej pracy to nie tylko odkrywanie socjologiczno-antropologicznej istoty Third Culture Kids, ich tożsamości, ale również doświadczanie swoistej przygody międzykulturowej, poprzez biograficzne odsłanianie drogi życia uczestników i uczestniczek badania.
z recenzji prof. Krystyny Slany
Jeżeli by potraktować światowy dług publiczny brutto jako 100%, to ponad osiem dziesiątych tej całości – czyli prawie 70% światowego PKB – stanowi dług zaciągnięty przez sześć państw: USA, Japonię, Niemcy, Francję, Wielką Brytanię i Włochy. Dlaczego najbogatsi są winni najwięcej pieniędzy innym? Ten paradoks „bogatych dłużników” jest osią niniejszej książki. Autor starał się wyjaśnić problem, opierając się na trzech podstawowych założeniach. Po pierwsze, podstawową funkcją ekonomiczną zaciągania pożyczek nie jest ratowanie kogokolwiek z finansowej opresji, lecz transfer kapitału od tych, którzy mają go chwilowo w nadmiarze do tych, którzy mogą zaoferować korzystny procent i akceptowalne ryzyko. Po drugie, kapitał w rękach sektora publicznego oznacza dyskrecjonalną władzę związaną z redystrybucją. Władzę tym większą, im większa masa kapitału jest w posiadaniu podmiotów sektora publicznego. Po trzecie, kapitał redystrybuowany przez państwo ma zdolność wtórnego kreowania prywatnych praw własności. Najbogatsi są winni najwięcej pieniędzy, ponieważ ich dług jest dobrą lokatą kapitału. Dług ten daje rządom owych bogatych krajów unikalną, dyskrecjonalną władzę, którą można częściowo utrwalać poprzez lokowanie kapitału w różnego rodzaju aktywach. Myśl ta sama w sobie nie jest nowa. Podobne tezy głosili dwaj spośród ojców założycieli nauk ekonomicznych: Adam Smith oraz Jean Baptiste Say. Ten ostatni twierdził nawet, iż dla rządzących „możliwość zaciągania pożyczek jest ważniejsza niż proch strzelniczy”. Ten pierwszy zaś postawił jeszcze inną tezę, której autor niniejszej książki starał się nadać charakter sformalizowanego modelu: dług publiczny trwale zmienia porządek instytucjonalny państwa i całą strukturę społeczną.
Pierwsza dekada XXI wieku to okres bezprecedensowego rozwoju instytucji otoczenia biznesu w Polsce. W całym kraju powstawały nowe parki technologiczne, inkubatory przedsiębiorczości, centra transferu technologii, fundusze pożyczkowe, ośrodki szkoleniowo-doradcze. Towarzyszyło temu przekonanie, że te różne podmioty muszą ze sobą współpracować, aby działać efektywniej i skuteczniej. Środkiem do tego celu miały być formalne sieci instytucji otoczenia biznesu, a głównym wzorem do naśladowania założona z inicjatywy Komisji Europejskiej międzynarodowa sieć Innovation Relay Centres. Dostęp do funduszy unijnych po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej podsycił zapał do tworzenia nowych inicjatyw sieciowych, takich jak Krajowa Sieć Innowacji. Okres entuzjazmu minął jednak dosyć szybko. Okazało się bowiem, że większość sieci przestała działać tuż po zakończeniu realizacji projektów, w ramach których były one zakładane. Dlaczego tak się stało? Czy słuszne było wzorowanie się na sieciach europejskich? Jakie były efekty działania sieci instytucji biznesu w Polsce? Jak powinny funkcjonować sieci instytucji otoczenia biznesu?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
