?Twój wzrok pełen miłości spoczął na mnie, I słuchasz moich cichych słów, I przepełniasz moje serce pokojem?. Edyta Stein ?Chodzi o to, żeby w końcu wygospodarować sobie cichy kącik, w którym będzie można obcować z Bogiem tak, jakby poza Nim nic w ogóle nie istniało, i to codziennie? ? pisze Edyta Stein. Z pewnością odwołuje się do własnych doświadczeń, które jednak można uogólnić. Cichy kącik, w którym można obcować z Bogiem tak, jakby poza Nim nic w ogóle nie istniało, może wyglądać bardzo różnie. Dla kogoś jest nim powszechnie znany ołtarzyk domowy podobny do tych, jakie wciąż jeszcze spotyka się w starych domach na wsi. Dla kogoś drugiego to kącik modlitewny. Jeszcze ktoś inny znajduje spokojne miejsce na łonie przyrody, gdzie może się wycofać, aby być sam na sam z Bogiem, aby odetchnąć w Jego bliskości. Jednak ważniejsze od tych warunków zewnętrznych jest to, abyśmy odkryli ?cichy kącik? w sobie i tam obcowali z Bogiem tak, jakby poza Nim nic nie istniało. Pośpiech i szybkie tempo życia codziennego sprawiają, że wielu ludzi zapomina o odpoczynku. Jest on jednak niezbędny, aby znów nabrać sił. Dlatego Wunibald Müller zachęca do świadomego wypoczywania przy Bogu w ciągu dnia. Na ten wypoczynek z Bogiem musimy świadomie znaleźć czas, który nie jest czasem zmarnowanym, lecz nadaje codzienności nowy wymiar. W ten sposób życie powraca do pierwotnej prostoty.

Autor - współczesny znawca i popularyzator Biblii. Wydawane dzieła są obszerne i komponują się w pewną całość przybliżającą orędzie ksiąg biblijnych rzadziej komentowanych, lecz bardzo ważnych dla całościowego poznania i zrozumienia Pisma Świętego.

Człowiek jest obdarzony darem wolności. Każdemu z nas Pan Bóg dał wolność. Dar ten można wykorzystać dla większego zjednoczenia z Panem Bogiem i dla własnego rozwoju, ale można też go stracić. Aby cieszyć się życiem naturalnym i duchowym, mamy przed sobą wybór dojrzałej wolności albo zniewolenia przez grzech, własne słabości i leki. Rekolekcje podejmują temat wolności ludzkich wyborów. Odpowiadają na pytania: Co ogranicza naszą wolność przy dokonywaniu wyborów? Gdzie leżą te granice i od czego zależą?

Poczęcie, a potem oczekiwanie na narodziny dziecka i pierwsze miesiące z nowym członkiem rodziny to szczególny czas. Wiedza psychologiczna i praktyczne wskazówki oraz wsparcie modlitewne mogą pomóc przeżyć go jak najbardziej owocnie dla matki, ojca i całej rodziny.

Modlitwa do Anioła Stróża jest jedną z pierwszych modlitw, jakiej uczą się dzieci. I nie bez powodu. Każdy człowiek już w chwili narodzin otrzymuje tego Bożego opiekuna, aby zawsze przy nim trwał - rano i wieczorem, w ciągu dnia i nocą, aby strzegł ludzkiego ciała i duszy, kroczących w stronę "żywota wiecznego". Prezentowany zbiór modlitw pomoże nam lepiej zrozumieć działanie i naturę aniołów.

Książka jest zapisem rozważań nad problemami, które wciąż są aktualne: Czy Pan Bóg zbankrutuje? Czy Jezus jest mitem? Od małpy czy od Boga? - problem ewolucji na właściwym miejscu. Chrystus Zmartwychwstał - i co z tego? Czy religię wymyślili ludzie? Co przyroda mówi o Bogu? Fragment książki       Czy Pan Bóg bankrutuje?       Pytanie postawione w tytule tego rozważania jest prowokacyjne. Można je jednak tak sformułować w obliczu obserwowanego wycofywania myśli o Bogu z życia ludzkiego i filozoficznych twierdzeń o śmierci Boga. Czy rzeczywiście w dzisiejszym świecie nie ma miejsca dla Boga, czy jest On niepotrzebny i może odejść?       Obserwujemy postęp nauki i techniki. Człowiek coraz więcej potrafi sobie wytłumaczyć i coraz bardziej sobie wystarcza. Dlatego zachłysnął się swoją wiedzą i swoją mocą. Czasem wręcz uważa, że Bóg nie jest mu potrzebny ani do tłumaczenia świata, ani do obrony przed niebezpieczeństwami.       Tymczasem rozwój nauki obalił niesłuszne mniemanie o poznawalności całego świata. Okazuje się, że świat stanowi niezgłębioną tajemnicę, a rozum, stale ją odkrywając, nie potrafi jej przeniknąć do końca. Pod koniec XIX wieku ludzie mniemali, że ich obraz świata jest doskonały i poznanie wszystkich tajników jest tylko kwestią czasu. Odkrycia Alberta Einsteina przekonały nas, że ten XIX-wieczny obraz świata nie był ostateczny, co więcej, dziś wiadomo, że każdy obraz stworzony przez naukę jest tylko kolejnym przybliżeniem, ale nie oddaje całej rzeczywistości. Twierdzenie Kurta Godła w matematyce i zasada nieokreśloności Wernera K. Heisenberga w fizyce są naukowymi stwierdzeniami niezdolności ludzkiego rozumu do przeniknięcia całej tajemnicy świata przyrody.       Równocześnie postęp techniki doprowadza ludzkość do groźby zagłady, samounicestwienia. Okazuje się, że człowiekowi przede wszystkim potrzebna jest moralność, której brak - przy dzisiejszych możliwościach technicznych - czyni człowieka groźnym dla siebie samego.       A zatem ani nauka, ani technika nie potrafią zastąpić Boga. Poznanie istnienia głębokiej tajemnicy rzeczywistości i złożoności mechanizmu, jaki stanowi ten świat, pokazuje coraz lepiej wielkość Boga, który przenika tę tajemnicę i stworzył ten mechanizm. Człowiek potrzebuje Boga także jako oparcia dla zasad moralnych, które w dzisiejszym świecie są tak konieczne.       Dlatego pragniemy poznawać Boga i temu będą służyć nasze rozważania. Na temat katechizacji mówił kardynał Karol Wojtyła w Kalwarii 5 czerwca 1977 roku:       Nie można się zadowolić jakimś elementarnym nauczaniem, jakąś podstawową tylko katechizacją. Gdybyśmy się tym zadowolili, skazalibyśmy się na tzw. wtórny analfabetyzm religijny, który, niestety, dzisiaj w szerokich kręgach chrześcijan, mało odpowiedzialnych, pojawia się. Nauczanie musi iść w parze z różnymi stopniami i kierunkami wykształcenia. Dlatego Kościół święty prowadzi katechizację nie tylko dzieci i nie tylko młodzieży, nie tylko dorosłych, ale również prowadzi katechizację o różnych profilach.       Katecheza jest zadaniem całego Kościoła: duszpasterzy, sióstr zakonnych, które nam bardzo pomagają, ale także i rodziców, i świeckich. Trzeba nam, zwłaszcza w czasach, w których żyjemy, jeżeli mamy być wierni temu, co nam Pan Jezus powiedział, rozstając się z nami, temu, na czym oparł posłannictwo Kościoła - jeżeli temu mamy być wierni, trzeba nam sprawę katechezy, katechizacji przyjąć jako sprawę powszechną, która wszystkich nas zobowiązuje i do której wszyscy na swój sposób musimy przykładać ręce.       Trzeba, ażeby w parze z katechizacją dzieci i młodzieży szła katechizacja dorosłych. O Bogu i człowiekuSpis treści Czy Pan Bóg bankrutuje? 7 „Niebo w płomieniach" 9 Może Jezus jest mitem? - Co to jest mit? 12 Pismo Święte a Mity 15 „Kamienie wołać będą" 19 Jeżeli Jezus nie jest mitem, to co ma nam do powiedzenia? 22 Religia krzyża a sens życia 25 Krzyż a moralność człowieka 28 Krzyż a porządek społeczny 32 Czy Kościół jest ogranizacją? 36 Problem historii Kościoła 39 Papieże XX wieku 44 „Wszystkie drogi Kościoła prowadzą do człowieka" 49 „Człowiek istota nieznana" 54 Od małpy czy od Boga? 57 Problem ewolucji na właściwym miejscu 60 Skończmy z przeciwstawianiem nauki i religii 65 Horyzonty ewolucji 70 Krzyż Chrystusa moim znakiem 73 Chrystus zmartwychwstał - co z tego wynika? 77 Ciało człowieka, które ma zmartwychwstać 80 Nas dwoje i to trzecie 84 Otwarcie się na dar życia 88 Czy religię wymyślili ludzie? 92 CO TO JEST RELIGIA? 97 Rozwój religii na świecie 101 Jestem świadkiem Chrystusa 105 Istotne cechy rodziny 108 Sakrament małżeństwa 111 Etyka małżeńska 115 Małżeństwo drogą do doskonałości 118 Cały świat mówi o Bogu 121 Wiara i niewiara uczonych 125 Kosmologia i jej głos 130 Myślenie filozoficzne 133 Z rozwoju myśli filozoficznej 136 Chrześcijaństwo a filozofia 139 Święty Justyn 142 Święty Augustyn 146 Święty Anzelm 150 Wprowadzenie w myśl św. Tomasza z Akwinu 153 Ontologiczne składniki bytu 157 Ku samoistnemu istnieniu 160 Pierwsza droga św. Tomasza 163 Druga i trzecia droga św. Tomasza 166 Czwarta i piąta droga św. Tomasza 168 Degradacja pojęcia Boga 170 Przyroda mówi o Bogu 173 Problem cybernetyki 175

"Tematami książki są konkretne wartości, realne, przeżywane przeze mnie z miłością, ze świadomością, w pełnej wolności... Dzięki tym wartościom, mogę powiedzieć, że żyłem naprawdę, byłem i jestem jeszcze żywy... pomimo że żyję pośród kultury śmierci, braku miłości, nieświadomości, braku wzrastania psychoduchowego. Teraz zrozumiałem, że te wartości były fundamentem mojego istnienia; w chwilach gdy ich brakowało, gdy je odrzucałem, żyłem w znudzeniu, szarości, apatii, leniwie, poddając się społecznemu konformizmowi. Tyle tylko, że starałem się jakoś przetrwać, w głębi serca oczekując kresu mojego życia; przeżywając życie jako coś, co mnie przytłacza, wywołuje niepokój, co jest bolesne i niesprawiedliwe, nie ma sensu... od czego mogła mnie uwolnić tylko moja fizyczna śmierć. Myliłem się i powiem wam, dlaczego. Tę książkę napisałem także dlatego, aby moi czytelnicy mogli znaleźć, jak i w innych moich publikacjach, nadzieję, siłę i energię. Aby dzięki czytanym stronom mogli odmienić swoje istnienie, porzucić szarość i dostrzec kolory, odrzucić znudzenie i wybrać intensywne życie, przejść od marności do boskości! Tylko w taki sposób warto żyć! (ze Wstępu) "

W literaturze światowej są liczne opracowania dotyczące znaczenia ołtarza w różnych religiach przedchrześcijańskich, w Biblii oraz w Kościołach i wspólnotach chrześcijańskich. Dla polskiego czytelnika, nawet teologa, a także duszpasterza, są one jednak mało dostępne, a często ze względu na zbyt specjalistyczne ujęcie poruszanych w nim zagadnień, zbyt trudne w odbiorze. Dlatego książka znanego teologa liturgisty ks. prof. Bogusława Nadolskiego (właściwy tytuł) jest bardzo potrzebna i pożyteczna dla teologów i duszpasterzy, projektantów i budowniczych nowych kościołów oraz dla tych wszystkich, którzy gromadzą się na wspólną modlitwę w kościołach, by lepiej rozumieli symbole i funkcję ołtarza.

W oryginalnym eleganckim etui znajduje się album w twardej oprawie, zawierający bogato ilustrowane opowiadanie o przygotowaniu do tego wyjątkowego dnia. Bohaterowie opowiadania – 9-letni Mela i Jędrek – pokazują, jak zostać przyjacielem Jezusa. – Długopis w prezencie! W albumie znajduje się miejsce na: – pamiątkowe zdjęcie, – ważne zapisy, – listę gości oraz gratulacje. Oryginalne pudełko można wykorzystać do przechowywania pamiątek z tego uroczystego dnia.

Książka pod różnym kątem przedstawia obraz życia pustelników. W pierwszej części oddaje głos ludziom, którzy wybrali tę formę życia duchowego, ukazuje motywy, które doprowadziły do decyzji podjęcia takiego życia oraz ich codzienność. Część druga ukazuje rozwój tej formy życia duchowego na przestrzeni wieków oraz interpretację tekstu na temat pustelników z Katechizmu Kościoła Katolickiego. 1. Pokazanie życia eremitów tak, jak wygląda ono w praktyce 2. Rys historyczny tej formy duchowości Czytelnik zainteresowany duchowością, historią eremityzmu i życiem codziennym pustelników.

Na książkę składają się artykuły dotyczące teraźniejszości i przyszłości Kościoła, między innymi: 1. Europa w misyjnej działalności Kościoła (ks. Jarosław Różański OMI) 2. Nurty współczesnej cywilizacji zachodniej a rzeczywistość religii chrześcijańskiej (Krzysztof Wroński) 3. Reewangelizacja skutecznym antidotum w duszpasterstwie Europy Zachodniej (ks. Marian Zając) 4. Praca duszpasterska salwatorianów w krajach Europy Zachodniej: teraźniejszość i przyszłość (ks. Józef Tarnówka SDS) 5. Zdobyć się na odwagę bycia dobrym (ks. Bogdan Giemza SDS)

Rekolekcje mają umożliwić nam czerpanie z nich pomocy w zastanawianiu się nad sensem swojego życia oraz wielką miłością Boga, który wzywa nas do siebie. Uświadomienie sobie tych podstawowych prawd powinno nas skłonić do odpowiedzi na pytanie, jak w codziennym życiu świadczyć o wielkich sprawach, w których uczestniczymy.

Autor bada język źródeł patrystycznych i wschodnich, w których czasy ostateczne przedstawiono jako nowe stworzenie, spotkanie działania Bożego z dojrzewaniem świata, gdzie historia nie jest tylko materią sądu, lecz także "budulcem", z którego powstanie nowa Jerozolima.

Czas sprzeciwić się powszechnie lansowanej w mediach opinii, że do szczęścia potrzebne jest idealne ciało.

Zazwyczaj śmierć jest tematem, którym nie mamy ochoty się zajmować. Wolimy go unikać, żeby nie rzucał cienia na nasze życie. W książce "Po drugiej stronie lustra" Nouwen pokazuje jednak, że świadomość naszej śmiertelności może w rzeczywistości wzbogacić nasze życie. Sam fakt krótkości życia przypomina o tym, jak ważna jest każda chwila.

Któż nie doznał chwil wielkich i małych zranień ? ran ciała lub serca? Być może cierpienia zostały częściowo oswojone, pamięć o nich przypomina jednak, że nieszczęście zawsze czyha gdzieś w pobliżu. Dzisiejsze cierpienia nie pozwalają zdać się biernie na obietnice radosnego jutra. Czyżbyśmy byli skazani na nieszczęście? Na bycie ?wiecznie nieszczęśliwymi?? Autor książki stara się przekonać czytelnika, że szczęście nie jest możliwe, jeśli nie włączymy cierpienia jako odbiorcy wszelkiego istnienia i całego ludzkiego życia, jeśli nie przyjmiemy cierpienia jako spotkania, które wyznacza nam szczęście. Przypomina nam piękną prawdę, że ?szczęście nigdy nie bierze się znikąd?.

Książka zaprasza nas do rozważań nad tym, co Słowo Boże mówi nam o Maryi, o Jej związku z Jezusem od Zwiastowania aż po Krzyż. Czytamy w niej o historii miłosiernej czułości Boga, który nieustannie pragnie zjednoczenia z człowiekiem, aby go zbawić. Odnajdziemy w książce to wszystko, co w Ewangeliach jest fundamentem, na którym opiera się wiara i dogmaty dotyczące Matki Bożej. Dzięki tej lekturze odkrywamy to, czego Bóg przez Maryję pragnie w nas dokonać: chce nauczyć nas, byśmy przeżywali nasze życie jako pielgrzymkę w wierze, jako wyruszenie w drogę ku nieznanemu, mając Słowo Boże za jedyne oparcie; zachęcić nas do pokochania naszego życia, na którym spoczywa Boże wezwanie. Bóg pragnie nauczyć nas, byśmy przeżywali nasze życie w radości wiary i w pewności, że każde „tak” wypowiedziane w wierze, przybliża nas do chwili „olśniewającego spotkania”, bez względu na to, czy odbędzie się ono w świetle dnia, czy też w mrokach nocy. Duch Święty uczy nas także jak mamy stać się w pełni wolnymi, wyzwolonymi ze wszystkich naszych lęków, a w szczególności z tego ukrytego lęku przed Bogiem, który tak często nas paraliżuje na drogach naszych duchowych poszukiwań. Poprzez karty tej książki Maryja przychodzi do nas jak niegdyś do Elżbiety. I co ciekawe, odnosimy wrażenie, czujemy, że „coś w nas porusza się”, w tym, co najgłębiej ukryte w nas samych, w miejscu, które nie utraciło nigdy pamięci o Bogu i oczekuje Go. Oby ta „książka-rekolekcje” przekazała nam radość z przyjęcia Słowa Życia, radość z tego, że Ono coraz głębiej zamieszkuje w naszym sercu, by wzbudzać w nas pragnienie czynienia „wszystkiego, cokolwiek On nam powie”.

 Opowiadania, szkice, myśli i refleksje spisane w wolnych chwilach na misjach  w Tanzanii, w Afryce Wschodniej. To, co spotykałem na co dzień, co przynosił czas (.) przelewałem na papier. Z dnia na dzień, z roku na rok wszystko ""ich"" stawało się ""moim"". Nauczyłem się być zadowolony z tego, co mam, a miałem niewiele. Przyzwyczajałem się do codziennego, afrykańskiego życia. Poznawałem zwyczaje, uczyłem się mądrości starców, poddawałem się praworządności ludu, przyswajałem ich mentalność, wrastałem w ich kulturę. Jadałem ręką ze wspólnej misy ugotowane sorgo, piłem wodę z rzek, zażywałem wywarów z ziół, gdy powaliła mnie malaria, słuchałem uważnie czarownika, który ostrzegał mnie przed złym człowiekiem, asystowałem przy obrzezaniu chłopców w czasie rytuału inicjacji, ogłaszałem śmierć najbliższych dziesiątkowanych przez cholerę, godziłem powaśnione strony, płakałem nad śmiercią dzieci umierających z głodu, stawałem bezradny wobec ukąszonych przez węża, żegnałem odchodzących na zawsze do buszu, którzy zostali pożarci przez lwy. Powoli stawałem się jednym z nich jako ""Biały Murzyn"" 

Nie ma kryzysu powołań, gdyż Bóg, który powołuje, nie jest nigdy w kryzysie. Kryzys mogą przeżywać jedynie ci, którzy są powołani. Dzieje się tak wtedy, gdy nie przyjmują od Boga daru bogatego człowieczeństwa i zaproszenia do świętości, czyli do życia w sposób błogosławiony. W Europie – a w pewnym stopniu również w Polsce – odnotowujemy obecnie kryzys powołanych i to nie tylko w odniesieniu do tych, którzy są powołani do kapłaństwa czy życia zakonnego, ale także w odniesieniu do tych, którym Bóg proponuje małżeństwo i rodzinę. Coraz więcej jest szlachetnych dziewcząt, które marzą o założeniu rodziny, ale nie znajdują odpowiednio dojrzałych kandydatów na mężów. Fakt ten nie oznacza, że Bóg „zapomniał” powołać do małżeństwa odpowiednią liczbę młodych mężczyzn, lecz że niektórzy z nich – z własnej winy czy też z winy innych ludzi – do małżeństwa nie dorośli. Adresatem niniejszej publikacji nie są jedynie księża, osoby konsekrowane czy katecheci świeccy. Książka ta adresowana jest także do rodziców, nauczycieli, animatorów formacyjnych grup młodzieżowych, a także do wszystkich innych dorosłych, którzy pragną pomagać dzieciom i młodzieży w dorastaniu do miary otrzymanego powołania. Adresatem tej książki są również ludzie młodzi, zwłaszcza licealiści i studenci, którzy szukają sposobu na dorosłe życie i którzy już przeczuwają, że człowiek jest powołany do czegoś bardziej fascynującego niż do wygodnego ułożenia sobie życia na najbliższe kilkanaście czy kilkadziesiąt lat.

Przytaczamy krótką antologię rozważań Jana Pawła II na temat miłości ludzkiej, wygłaszanych przez Ojca Świętego podczas środowych audiencji ogólnych. Z tych fragmentów, mimo iż są krótkie, wyłania się wielka głębia teologiczno-antropologiczna i duszpasterska. To na niej dwaj autorzy tej książki opierają swoją refleksję. Teksty są wzięte ze zbioru opublikowanego przez Libreria Editrice Vaticana, o tytule Mężczyzną i niewiastą stworzył ich. Odkupienie ciała, a sakramentalność małżeństwa, Citta del Vaticano 1986. Gdy pod lipą, w rodzinnym klimacie, ludzie wyciągają się po całym dniu pracy w złotawym słońcu wieczoru, wypowiadane wówczas słowa są najbardziej prawdziwe. Chcemy, by ta rodzinna, szczera rozmowa, w której przekazujemy sobie wzajemnie słowa leżące nam na sercu, była „tonem” tego zbioru, zachęcającego w dostępny i prosty sposób do czerpania ważnych treści o silnym znaczeniu egzystencjalnym. Według biblijnego opowiadania Ewa została stworzona z żebra Adama. Od tego momentu Adam nie może o tym zapomnieć i ciągle szuka swojego żebra. Także Ewa znajduje życie i uspokaja się dopiero u boku tego, z którego została wzięta. Zaczyna się dla tych dwojga droga zbawienia: eros staje się siłą, która pozwala wyjść z siebie, która otwiera na drugiego i nie pozostawia w spokoju, dopóki nie doprowadzi do komunii, do jedności.