Najbardziej znana i najpopularniejsza seria wydań utworów Fryderyka Chopina przygotowana przez I. J. Paderewskiego, L. Bronarskiego i J. Turczyńskiego. Zamiarem Komitetu redakcyjnego było jak najwierniejsze oddanie zamysłu kompozytora poprzez silne oparcie wydania na rękopisach, kopiach zatwierdzonych przez samego Chopina oraz na pierwszych wydaniach. Całość składa się z 21 tomów.
Najbardziej znana i najpopularniejsza seria wydań utworów Fryderyka Chopina przygotowana przez I. J. Paderewskiego, L. Bronarskiego i J. Turczyńskiego. Zamiarem Komitetu redakcyjnego było jak najwierniejsze oddanie zamysłu kompozytora poprzez silne oparcie wydania na rękopisach, kopiach zatwierdzonych przez samego Chopina oraz na pierwszych wydaniach. Całość składa się z 21 tomów.
Najbardziej znana i najpopularniejsza seria wydań utworów Fryderyka Chopina przygotowana przez I. J. Paderewskiego, L. Bronarskiego i J. Turczyńskiego. Zamiarem Komitetu redakcyjnego było jak najwierniejsze oddanie zamysłu kompozytora poprzez silne oparcie wydania na rękopisach, kopiach zatwierdzonych przez samego Chopina oraz na pierwszych wydaniach. Całość składa się z 21 tomów.
Wybór najpiękniejszych kolęd w łatwym opracowaniu na fortepian i towarzyszący głos sprawi, że święta staną się radosne i pełne muzycznych wzruszeń.
Utwory w publikacji:
Wśród nocnej ciszy
Gdy się Chrystus rodzi
Bóg się rodzi
Lulajże Jezuniu
W żłobie leży
Jezus malusieńki
Anioł pasterzom mówił
Przybieżeli do Betlejem
Hej, w dzień narodzenia
Dzisiaj w Betlejem
Gdy śliczna Panna
Tryumfy
Mędrcy świata
Niniejszy podręcznik Harmonii jest skróconym wydaniem mego trzytomowego podręcznika, wydanego przez PWM w latach 1948-1949. Materiał nauczania i metoda wykładu pozostały niezmienione. Podręcznik przeznaczony jest dla średniej szkoły muzycznej, a podział na dwie części odpowiada podziałowi na pierwszy i drugi rok nauczania harmonii ogólnej. [Kazimierz Sikorski]
Przedmiot zasady muzyki jest pierwszym z przedmiotów teorii muzyki wykładanych w szkołach muzycznych II stopnia. Celem nauczania powyższego przedmiotu jest przygotowanie ucznia do dalszych studiów muzycznych. Uczeń rozpoczynający naukę zasad muzyki zdobył już dość pokaźną sumę elementarnych wiadomości z teorii muzyki w latach poprzednich studiów w szkole muzycznej I stopnia. Winien on teraz rozszerzyć ich zakres, usystematyzować je oraz zdobyć sprawność w posługiwaniu się nimi. [Franciszek Wesołowski)
Polskie standardy jazzowe w opracowaniu Marcina Maseckiego to zbiór stu piosenek z czasów dwudziestolecia międzywojennego. Tom zawiera kompozycje najważniejszych polskich kompozytorów tego okresu – Zygmunta Karasińskiego, Fanny Gordon, Jerzego Petersburskiego czy Artura Golda. Znajdziemy próbkę wszystkich najmodniejszych kierunków stylistycznych epoki: tanga, fokstroty, slowfoxy i walce, które znamy z wykonań m.in. Eugeniusza Bodo, Mieczysława Fogga, czy Marty Mirskiej, a współcześnie – Jazz Bandu Młynarski-Masecki.Choć minął już niemal wiek od pierwszych gramofonowych rejestracji, piosenki nadal przyciągają świeżością, humorem, a czasem nutką nostalgii, jak w utworach Ach, jak przyjemnie, Umówiłem się z nią na dziewiątą, Miłość ci wszystko wybaczy.Zbiór został przygotowany jako tzw. „real book” – zawiera melodię, tekst i symbole akordów, co pozostawia wykonawcom przestrzeń do kreowania własnej, autorskiej aranżacji.
Czwarty tom, wydawanej od 2024 roku przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne, serii „Klasycy polskiej piosenki” poświęcony został Violetcie Villas – jednej z najbardziej charakterystycznych postaci polskiej sceny muzycznej, która debiutowała w latach 60. ubiegłego wieku.Obdarzona ogromnym talentem wokalnym i osobowością sceniczną artystka, pozostawiła po sobie bogaty i różnorodny repertuar od lirycznych ballad, po pełne rozmachu piosenki estradowe.Publikacja zawiera 22 utwory, wśród których znalazły się ponadczasowe przeboje takie jak Do ciebie, mamo, Nie ma miłości bez zazdrości czy Dla ciebie, miły, którym w 1961 roku zwyciężyła w plebiscycie „Expressu wieczornego” na najlepszy polski szlagier.Piosenki zostały opracowane na fortepian, głos i gitarę (tzw. układ PVG) przez Stefana Feliksa Gąsieńca – kompozytora, pianistę i aranżera, autora muzyki rozrywkowej i współczesnej na różne obsady, a także kompozytora muzyki teatralnej, filmowej i dziecięcej, współpracującego z takimi osobowościami polskiej sceny muzycznej jak Stanisław Soyka, Justyna Steczkowska czy Ewa Bem.Publikacja stanowi wartościową pozycję zarówno dla profesjonalnych muzyków, jak i dla wszystkich miłośników piosenki pragnących wykonywać utwory jednej z największych gwiazd polskiej sceny muzycznej.
Publikacja zawiera opracowanie nutowe muzyki z filmu Chłopi dokonane przez Stefana Feliksa Gąsieńca. Utwory z filmu zostały opracowane na fortepian w przystępnej, czytelnej formie z zachowaniem charakteru, melodyki i emocjonalnego klimatu oryginału. Jednocześnie zastosowano uproszczenia faktury w taki sposób, by utwory były możliwe do wykonania przez uczniów, amatorów oraz osoby grające dla własnej przyjemności. To propozycja dla wszystkich, którzy chcą odkrywać piękno muzyki filmowej przy fortepianie i cieszyć się jej wykonywaniem.
Ludwig van Beethoven (1770–1827) – jeden z największych kompozytorów w dziejach muzyki, który tworzył arcydzieła w świecie, z którego stopniowo znikał dźwięk. Jego twórczość stała się symbolem wolności, niezależności i nieustannego przekraczania granic. Słuchacze od ponad dwóch stuleci fascynują się jego życiem, wokół którego narosło wiele legend i uproszczeń. Kim naprawdę był człowiek ukryty za obrazem genialnego, samotnego twórcy? Przez kolejne karty życia Beethovena czytelnika prowadzi Danuta Gwizdalanka, z właściwą sobie erudycją, przenikliwością i poczuciem humoru rysując jego sylwetkę na tle burzliwej epoki przełomu XVIII i XIX wieku. Zamiast utrwalać mit samotnego geniusza, autorka przygląda się człowiekowi kochającemu, cierpiącemu, buntującemu się i nieustannie poszukującemu nowych dróg w muzyce. Jest to opowieść o tym, jak z osobistych doświadczeń, dramatów i zachwytów rodziła się muzyka, która na zawsze zmieniła sposób, w jaki słuchamy świata.
Nowe wydanie jednego z najpopularniejszych podręczników do nauki gry na fortepianie. Książka przeznaczona jest dla uczniów rozpoczynających od podstaw naukę gry na fortepianie. Część wstępna zawiera podstawowe wiadomości z zasad muzyki oraz ogólne wskazówki metodyczne z zakresu techniki gry. Dodatkowe informacje podawane są przy odpowiednich ćwiczeniach i utworach oraz w tabelach na końcu książki.
Czy pianista klasyczny umie improwizować? Grać bez nut lub ze słuchu? Chcielibyśmy, aby odpowiedź na to pytanie brzmiała Oczywiście!. Niestety niewielu pianistów czuje się swobodnie w tej przestrzeni. Co więcej, wstydzimy się tego, że grając na fortepianie przez tyle lat, nie umiemy nic zagrać ze słuchu ani zwyczajnie zagrać czegokolwiek bez potrzeby patrzenia w nuty. A powodu do wstydu tu nie ma wcale, bo przecież jeśli nigdy nie uczyliśmy się szeroko pojętej improwizacji, to nie mamy takiej umiejętności. Podkreślam umiejętności nie tylko zdolności. [] Improwizje to zbiór utworów na cztery ręce, w których partia fortepianu primo zawiera krótkie fragmenty improwizowane oparte na autorskiej metodzie przybliżającej tajniki tej umiejętności. Każdy taki odcinek będzie zawierał oryginalną melodię stworzoną przez wykonawcę zagraną z towarzyszeniem fortepianu secondo. Marta Mołodyńska-Wheeler, fragment wstępu Autorka przeznacza zbiór dla osób w każdym wieku, któe chcą uczyć się umiejętności improwizacji.
Nuciaki na fortepian są unikalnym zbiorem utworów łączących elementy muzyki klasycznej i ludowej z tą nieco lżejszą taneczną, jazzową i latynoamerykańską. Kompozycje skierowane są przede wszystkim do młodych adeptów sztuki pianistycznej, którzy ucząc się nowego materiału chcą poznawać różne style muzyki fortepianowej. Grając wspomniane utwory pianiści mogą rozwijać swoją biegłość, zarówno w obszarze klasycznej pianistyki (warstwy technicznej, interpretacyjnej i wrażliwości brzmieniowej), jak i na polu muzyki popularnej. W Nuciakach muzycy spotkają się z wyzwaniami artykulacyjnymi, rytmicznymi oraz harmonicznymi, dostosowanymi jednak do dość wczesnego etapu nauki gry na instrumencie. Sprostanie problematyce dotyczącej rozmaitych elementów dzieła muzycznego zaowocuje nabyciem nowych umiejętności i poczuciem większego komfortu w realizacji stylistycznie zróżnicowanego materiału. [...] Marta Mołodyńska-Wheeler
'Ćwiczenia palcowe (wprawki) w siedmiu pozycjach'' H. Schradiecka stanowią część I jego szkoły techniki skrzypcowej. Mimo znacznego upływu czasu od chwili pierwszej ich publikacji nie straciły na znaczeniu i są nadal aktualne jako znakomity materiał pedagogiczny dla rozwijania biegłości lewej ręki. Ćwiczenia Schradiecka, uzupełnione wzorami smyczkowań, uwzględniają zarówno problemy mechanizmu lewej, jak i prawej ręki. Takie ujęcie ćwiczeń palcowych daje znaczne ich urozmaicenie i pozwala z większą korzyścią studiować ten pożyteczny podręcznik techniczny.
Starannie opracowany zbiór dzieł J.S. Bacha oraz A. Corellego stworzony przez Mirosława Gąsieńca jest idealnym narzędziem do rozwijania umiejętności muzycznych dzieci i młodzieży.
Oddając do dyspozycji muzyków transkrypcję ''II Koncertu f-moll'' op. 21 na fortepian i kwartet smyczkowy, zespół najczęściej spotykany w muzyce kameralnej, chciałbym stworzyć każdemu pianiście szansę zagrania tego wspaniałego utworu w bogatszej wersji. Dla większości z nich pozostaje ona tylko w sferze marzeń, a wykonanie musi ograniczyć się do towarzyszenia drugiego fortepianu. Może edycja ta ułatwi też odtworzenie atmosfery salonowych koncertów, podczas których muzykowano wśród przyjaciół i znajomych, sięgając również po pozycje z orkiestrowego repertuaru. Za podstawę niniejszego opracowania posłużyła powszechna w użyciu partytura koncertu przygotowana przez K. Sikorskiego w edycji Paderewskiego ''Dzieła Wszystkie'' t. XX. Głównym zamierzeniem było jak najwierniejsze opracowanie partii orkiestry na skład kameralny, i uzyskanie zbliżonego brzmienia w zredukowanym zespole.
Prezentowane duety to utwory znacznie ciekawsze, niż można byłoby się spodziewać po kompozycjach tego gatunku, zazwyczaj kojarzonych z muzyką ćwiczeniową, lekką i zwięzłą. Tymczasem Kaczkowski stworzył duety będące dla skrzypków pod wieloma względami wyzwaniem, ale odwdzięczające się efektownym brzmieniem. Pierwszy utwór składa się z trzech części. Pierwsza to ambitnie skonstruowana forma sonatowa z opozycją tematów (dramatycznym i pogodnym), rozbudowanym i bardzo odważnym harmonicznie przetworzeniem oraz repryzą, najpierw przedstawiającą temat II, a zwieńczoną tematem I. Część druga to skondensowane wariacje, a trzecia analogicznie do pierwszej, forma sonatowa, choć pogodniejsza, lżejsza w charakterze i mniej skomplikowana formalnie. Drugi duet, również trzyczęściowy, został skonstruowany bardzo podobnie. Jego pierwsza część odwołuje się w charakterze do klasycznej formy sonatowej, którą możemy odnaleźć w kameralistyce Haydna, chociaż tutaj kompozytor chętnie sięga po zaskakujące modulacje i liczne dźwięki obce. W budowie formalnej duet ten jeszcze bardziej niż jego poprzednik przypomina gatunek koncertu zresztą trzecia część określona Kaczkowski dorastał w muzycznej rodzinie, otoczony przez aktywne środowisko kulturalne Lwowa, z pewnością więc nazwiska wielkich poprzedników były mu dobrze znane, a niektórych wirtuozów słyszał na żywo. Szczególnym uznaniem darzył Rodego, którego uważał za skrzypka równego samemu Paganiniemu... Być może pomysł na duety skrzypcowe gatunek, po który w pierwszej połowie XIX wieku sięgano dość rzadko również został zaczerpnięty od Rodego, który analogiczne kompozycje pisał właściwie całe życie. Jednak dwa duety Kaczkowskiego, chociaż czerpią z kompozycji jego mistrza, wprowadzają też elementy, których trudno szukać w duetach Rodego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
