Aleksandra Kurzak – znakomita polska sopranistka podbijająca swoim talentem największe sceny operowe świata: La Scala, Metropolitan Opera, Covent Garden, Teatro Real... W wielowątkowej rozmowie z Aleksandrem Laskowskim pt. "Si, Amore" dzieli się z nami swoim pełnym pasji światem: opowiada o życiu na walizkach (Wiedeń, Londyn, Wrocław, Nowy Jork...), o życiu na scenie (Rigoletto, Traviata, Córka pułku, Czarodziejski flet...), o życiu prywatnym (rodzice, dzieciństwo, przesądy, upodobania...), wreszcie o miłości i o dziecku. Czytając o tym, jak świat się zmienia, a razem z nim zmienia się i opera, o trudnych wyborach zawodowych i o sukcesach artystycznych, o stanie błogosławionym i macierzyństwie, znajdujemy się tam, gdzie teatr przeplata się z rzeczywistością, a wszystkim rządzi miłość!
Drugi tom błyskotliwych felietonów napisanych przez znakomitego muzykologa, teoretyka muzyki i krytyka Andrzeja Chłopeckiego. Teksty te były żywą reakcją na wydarzenia związane z muzyką nową. Chociaż powstały kilka, kilkanaście lat temu, to jednak nie straciły na swej wartości. Celne, nierzadko ostre, ironiczne uwagi nadal prowokują do refleksji, nawet tych, którzy nie są specjalistami. Kiedyś wielu czytelników "Gazety Wyborczej", "Tygodnika Powszechnego" czy "Ruchu Muzycznego" z niecierpliwością czekało na kolejne felietony Chłopeckiego. Niektórzy skrupulatnie gromadzili wycinki, by móc wracać do tych doskonałych objaśnień zjawisk ze świata muzyki. Niniejsza publikacja da taką możliwość szerszemu gronu odbiorców, którzy są ciekawi opinii np. na temat muzyki Wojciecha Kilara, Pawła Mykietyna, a nawet Piotra Rubika.
Opracowując Podręcznik początkowego nauczania gry na fortepianie miałam na uwadze przede wszystkim opracowanie metody zaznajamiania dziecka w wieku przedszkolnym z grą na fortepianie oraz pouczenie, szczególnie początkujących nauczycieli, jak należy rozłożyć materiał przewidziany do opracowywania podczas poszczególnych lekcji, jakie przyjąć tempo pracy, jak dozować trudności zarówno muzyczne, jak i techniczne, aby nie przeciążyć dziecka i nie zniechęcić go. Z tego też względu wskazane jest aby nauczyciel przed rozpoczęciem nauki zapoznał się dokładnie z treścią części metodycznej, w której znajdzie opracowanie 70 kolejnych lekcji, obejmujących zarówno pierwsze lekcje, poprzedzające wprowadzenie łatwiejszych bajeczek, jak też i ogólne rady, ułatwiającymi pracę nad dalszymi bajeczkami oraz ćwiczenia pomocnicze, których celem jest zapoznanie ucznia z różnymi problemami techniki gry. [Krystyna Longchamps-Druszkiewiczowa]
Zbiorek zawierający najpopularniejsze utwory Chopina z edycji ''Dzieł Wszystkich'' pod redakcją I. J. Paderewskiego, L. Bronarskiego, J. Turczyńskiego. Celem edycji jest rozpowszechnienie muzyki Chopina w najszerszych kręgach młodych wirtuozów, zarówno profesjonalistów, jak i amatorów.
Publikacja nutowa dla przedszkolaków wykazujących wczesne zainteresowanie muzyką. Jak pokazuje praktyka, wcześniejszy kontakt dziecka z muzyką i instrumentem pozwala mu potem bezstresowo oraz z techniczno-aparatową nadwyżką rozpoczynać edukację w szkole muzycznej, a postępy tak przygotowanego dziecka są z reguły dużo szybsze i bardziej harmonijne.
W urokliwym pod względem graficznym zbiorku znalazło się 36 krótkich utworków, piosenek dziecięcych, muzycznych opowieści, które dzieci mogą sobie najpierw wyklaskać, niektóre zaśpiewać, a po pokazie nauczyciela – zagrać. Powiększone i umieszczone na szerokiej pięciolinii nutki ułatwią naszym podopiecznym ich odczytanie, a następnie zapamiętanie granych melodii.
Materiał zawarty w niniejszym zbiorku może też z powodzeniem znaleźć zastosowanie w początkach nauki szkolnej, stanowiąc muzyczne dopełnienie wszelakiego rodzaju „szkół” oraz podręczników do nauczania początkowego. Możliwość występu z wybranymi utworkami na popisie szkolnym popisie, nawet już po kilku tygodniach nauki – to dla dziecka najlepsza nagroda za trud żmudnych początków.
Elementarz akordeonisty jest zbiorem bardzo łatwych opracowań, wzbogacających materiał ćwiczeniowy początkowego okresu nauki gry na instrumencie. Ma on ułatwić, ożywić i uprzyjemnić trudny początek bardzo licznym samoukom i być pomocą nauczycielowi, zwłaszcza w pracy z dziećmi, dla których jest przede wszystkim przeznaczony. Z myślą o nich wybrane zostały nasze melodie ludowe i tańce, piosenki zabawowe oraz utwory polskich kompozytorów, stanowiące treść zbioru. Korzystanie z Elementarza akordeonisty możliwe jest niemal od samego początku nauki. Utwory ułożone są wg stopnia trudności i wyczerpują podstawowe problemy gry na instrumencie. Na skrzydełkach okładki umieszczono tabelki, wskazujące początkującemu akordeoniście położenie poszczególnych dźwięków na klawiaturze i obrazujące układ guzików basowych w zakresie potrzebnym do wykonywania utworów zawartych w Elementarzu.
"Oto bajka się zaczyna, A wystąpi w niej rodzina Bardzo liczna, ale zgrana I z muzyką obeznana. W jej skład wchodzą instrumenty I nie ważne, czy jest dęty, Czy strunowy ów jegomość, Warto zawrzeć z nim znajomość (...)"
W książeczce zamieszczono teksty piosenek oraz zagadki o instrumentach muzycznych. Na dołączonej do książeczki płycie zamieszczono tekst bajki, utwory muzyczne oraz instrumentalne wersje piosenek.
Materiały pomocnicze do kształcenia słuchu są zbiorem ćwiczeń, przeznaczonych do wykonania głosem lub też głosem z równoczesnym towarzyszeniem instrumentu klawiszowego, realizującego partię pozostałych linii melodycznych w wypadku dwu-, trzy- i czterogłosu.Ćwiczenia więcej niż jednogłosowe mogą być również wykonywane pionowo - zaczynając czytanie od głosu najniższego - przez jednego wykonawcę. Ten sposób wykonywania ćwiczeń jest możliwy tylko w wypadku zapamiętywania wysokości dźwięków w poszczególnych liniach poziomych, co szczególnie kształci wyobraźnię muzyczną i słyszenie polifoniczne.
Podręcznik niniejszy w obecnym wydaniu został w pewnym stopniu unowocześniony oraz uzupełniony wyborem utworów z oryginalnej literatury akordeonowej. W zasadzie przystosowany jest do użytku szkół muzycznych i ognisk muzycznych, nadaje się również jako pomoc w zdobywaniu umiejętności gry na akordeonie drogą samouctwa. [Witold Kulpowicz]
Podręcznik do nauczania początkowego dla dzieci w różnym wieku. Można go wykorzystywać zarówno w nauczaniu szkolnym, jak i przedszkolnym. Materiał uzupełniają gamy, krótkie ćwiczenia, etiudy oraz opatrzone tytułami drobne utworki. Całość została podzielona na dwie części. W pierwszej części uczeń zapoznaje się z podstawowymi elementami techniki skrzypcowej. Część druga obejmuje zmiany pozycji, jeden z najbardziej skrzypcowych rodzajów artykulacji - staccato, bardziej skomplikowane układy rytmiczne - rytm sicilianowy, triole, synkopy, oraz ozdobniki.
Celem niniejszej ''Szkoły'' jest przyspieszenie nauki gry na fortepianie przez jej uproszczenie oraz zaznajomienie ucznia z podstawowymi wiadomościami z zakresu teorii muzyki. Ponieważ nauka o kluczach muzycznych jest dla dziecka na ogół nieco za trudna, autorka uczy jednocześnie czytania nut basowych oraz wiolinowych bez kluczów i zaznajamia ucznia z kluczami dopiero wtedy, gdy sam się przekona o konieczności ich wprowadzenia. Tym sposobem umożliwia autorka uczniowi grę równocześnie w wiolinie i basie, poczynając od pierwszych ćwiczeń, które nie są przez to utrudnione, a uczniowi nie sprawiają przykrości i nie powodują straty czasu, nieuniknionej wówczas, gdy uczący się gra początkowo tylko w kluczu wiolinowym, a potem dopiero w kluczu basowym. Od pierwszych lekcji uczeń jest również przyzwyczajany do gry na czarnych klawiszach i rozwijana jest technika palcowa obu jego rąk jednocześnie. Ćwiczenia są ugrupowane w takim porządku, aby uczeń mógł korzystać z niniejszej ''Szkoły'' bez potrzeby uzupełniania jakichś problemów przy pomocy dodatkowych ćwiczeń.
Wznowienie wielce poszukiwanej publikacji Włodzimierza Kotońskiego. II zmienione wydanie Muzyki elektronicznej ukazuje się 14 lat od pierwszej edycji. Książka miała być przede wszystkim podręcznikiem instrumentacji elektronicznej, miała uczyć posługiwania się instrumentami oraz łączenia ich w grupy i w orkiestrę. Jako uboczne cele stawiałem sobie zorientowanie czytelnika w historii, rozwoju i zmieniających się modach w tej dziedzinie, a także umożliwienie mu przyswojenia pewnej dawki wiedzy technicznej, nieodzownej do swobodnego poruszania się w tym terenie. [Włodzimierz Kotoński]
Książka uczy grać na fortepianie rozwijając równocześnie wrażliwość muzyczną dziecka. Przeprowadzam to na kolejnych utworach, przy których umieściłam uwagi dla dziecka, tak jakbym prowadziła z nim lekcje. Spodziewam się, że ten sposób ułatwi niejednemu pedagogowi nauczanie, a równocześnie będzie ostrzeżeniem przed wadliwym sposobem nauczania. Autorka.
Małe abc na skrzypce powstało z myślą o cztero- i pięciolatkach wykazujących wczesne zainteresowanie muzyką, których opiekunowie chcieliby wprowadzić do świata pięknie zorganizowanych dźwięków jeszcze przed zapisaniem ich do szkoły. W pięknie opracowanym graficznie zbiorku znalazło się 36 krótkich utworków, piosenek dziecięcych, muzycznych opowieści, które dzieci mogą sobie najpierw wyklaskać, niektóre zaśpiewać, a po pokazie nauczyciela - zagrać. Powiększone i umieszczone na szerokiej pięciolinii nutki ułatwią podopiecznym ich odczytanie, a następnie zapamiętanie granych melodii.W zbiorze znajduje się również prosty akompaniament fortepianowy.
Podręcznik obejmuje materiał przedmiotu harmonia w szkole myzycznej II stopnia (i odpowiednio - ogólnokształcącej szkoły muzycznej). Układ materiału umożliwia bardzo korzystne powiązanie nauki słyszenia harmonicznego z rozumieniem logiki harmonii.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
