Nie, nie o poświęceniu, nie o szczęściu powinien człowiek myśleć czy mieć je na uwadze w życiu, ale o spełnieniu w nim swojego obowiązku. Moją powinnością była opieka do samego końca nad mamą i obowiązkiem był ślub z Wandą, a teraz dbanie o całą rodzinę. W przeciwnym wypadku nie tylko nie miałbym spokojnego sumienia i nie mógłbym beztrosko żyć, ale musiałbym siebie uważać za człowieka niskiego, upadłego, na którego nie mógłbym bez wyrzutu patrzeć w lustrze każdego dnia. Byłbym tą kurą, która nigdy nie dotknie swoim skrzydłem chmury. I nie byłoby nawet mowy, aby cieszyć się swoimi osiągnięciami, sukcesami, słowem ? nie mógłbym normalnie żyć. Przecież tam na górze wszystko to widzą i wiedzą, nawet jeżeli stamtąd słychać tylko tajemną ciszę. Jest wiele takich chwil w życiu, kiedy prawda zagląda nam w oczy i pyta, co my z nią zrobimy. Nasza młoda natura ciągnie do swobody, często bierze nad nami górę jak wiosna nad zimą, ale później zaczynamy doskonale rozumieć, że najważniejsze w życiu jest spełnienie swojego obowiązku. Nieraz jest to bardzo trudne i żeby go spełnić, trzeba wielu wyrzeczeń, czasem nawet trzeba poświęcić królową.Ryszard Wójtowicz (1953) debiutował w roku 2016 powieścią ""Potrójny układ"".Pisze głównie na podstawie własnych przeżyć i doświadczeń. W jego książkach występuje mnóstwo prawdziwych miejsc i wydarzeń, fikcyjnych imion, autentycznych nastrojów. Te bolesne przeżycia, a także utwory, m.in. Manna, Hessego, Iwaszkiewicza, są inspiracją dla jego przemyśleń i uczuć zawartych w napisanych powieściach.""Potrójny układ"" stał się jego najpopularniejszą książką. Jej bohater egzystujący między rodziną, pracą i kochanką zmuszony jest dokonywać w życiu trudnych wyborów, próbując wszystko ze sobą pogodzić. Pomimo wielu starań wychodzi z tych zmagań okaleczony na zawsze.W kolejnej książce ""Miłość Witolda"" nieśmiały bohater przegrywa z pewnym siebie mężczyzną, ale po klęsce umie się podnieść, ponieważ w końcu zrozumie, że najważniejsze w życiu jest to, żeby kochać, nawet gdy samemu nie jest się kochanym.""Droga do szczęścia"" to powieść o życiu młodych ludzi, którzy wchodząc w dorosłość, wierzą, że mogą w życiu osiągnąć szczęście. Kochają, marzą, przysięgają sobie wierność. Ale życie okazuje się bardziej skomplikowane i umie narzucić im swoje prawa, które dopiero poznają. Wójtowicz porusza w niej takie problemy, jak miłość, wierność, poświęcenie. Bohaterowie zmuszeni są wybierać między marzeniami a obowiązkami. Główny bohater Marian dokonuje życiowego wyboru, który całkowicie odmienia jego życie.Tak jak w każdej powieści Wójtowicza, odnajdziemy tu specyficzną atmosferę, wspaniały opis uczuć, elegancki styl.
Janusz Kujanek urodził się 3 marca 1951 roku w Gronowie koło Elbląga. W roku 1958 zamieszkał w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie ukończył podstawową szkołę muzyczną, liceum ogólnokształcące i studium nauczycielskie. W 1971 roku rozpoczął studia wokalne w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, pod kierunkiem doc. Antoniny Kaweckiej, które ukończył w roku 1977. Podczas studiów pracował jako nauczyciel w szkołach podstawowych w Więckowicach i Czerwonaku koło Poznania, a potem w Poznaniu, zaś w latach 1976?1980 w Państwowym Zespole Ludowym Pieśni i Tańca ?Mazowsze?, z którym koncertował w 67 miastach 11 krajów świata. Od września 1980 roku jest solistą Operetki Wrocławskiej. Od 1983 roku współpracuje z Operą Wrocławską oraz z Przedsiębiorstwem Imprez Estradowych ?Impart?, Dolnośląskim Towarzystwem Społeczno-Kulturalnym i Dolnośląskim Towarzystwem Muzycznym. Od października 1983 roku do lutego 1984 roku przebywał na stypendium rządu węgierskiego, odbywając je w Państwowej Operetce w Budapeszcie.
Miłość to najpiękniejsze uczucie, które spotyka nas w życiu. Zaufanie, odwaga i pragnienie spędzenia życia razem to uczucie, które się w każdym z nas z dorastaniem rozwija. Mieć odwagę pokochać to być szczęśliwym w związku. I to nasze opętanie miłością chcę przekazać przez pisaną przeze mnie poezję tym wszystkim, którzy kochają lub będą kochać, lub są już zakochani po uszy i życie spędzają wraz ze swą wybraną miłością aż do grobowej deski.
Amelia ? bohaterka rozdziałów 4, 9 i 12: OK, no... powiem ci, że podobała mi się... Wstęp bardzo fajny... stosunki z kobietami też... detaliczne, ale z klasą, bez niesmaków i większej wulgarności... Czyta się lekko, trochę ironiczna, sympatyczna momentami książka... Uśmiałam się, zawstydziłam, czytając ją, więc odczucia same pozytywne... Szczerze!Joanna ? bohaterka rozdziału 1: Dla mnie bomba, szybko wciąga... Gdy czytałam zdanie po zdaniu, aż mi serducho waliło, po prostu czad!Karolina ? bohaterka rozdziału 3: Na początku byłam zła, że opisałeś mnie tak szczegółowo, a zwłaszcza moje wymiotowanie... ale w sumie miło mi się to czytało i muszę przyznać, że momentami się nawet podjarałam i miałam ochotę... Fajna książka na wakacje albo spokojne wieczory.Dorota ? przyjaciółka autora: Ta książka to debiut polskiego autora. Apetyt na przeczytanie jej może zaostrzyć informacja, że bazą opisywanych zdarzeń są ponoć prawdziwe przeżycia pisarza. Jeśli ktoś by zapytał, czy ta książka to must read, to odpowiedziałabym, że nie. Natomiast na pewno znajduje się na wyższej półce, jeśli chodzi o literaturę tego gatunku. Jest strzałem w dziesiątkę. Serdecznie polecam!
Drogi Czytelniku!Jeżeli sięgniesz po tę książkę, na pewno nieraz się uśmiechniesz, a nawet roześmiejesz. Grozi Ci również to, że możesz wybuchnąć... śmiechem. Daję Ci na to słowo humoru!AutorWiesław Błach - nauczyciel, poeta, satyryk, autor licznych utworów dla dzieci i dorosłych. Ostatnio swoje teksty kieruje głównie do najmłodszych czytelników.Spod jego pióra wyszły dotychczas następujące książki dla dzieci: ,,Co warto wiedzieć o zwierzętach"", ,,Najpiękniejsze zwierzęta świata"", ,,Najgroźniejsze zwierzęta świata"", ,,Rzeczy mówią do rzeczy, a nie od rzeczy"".
o nocy spędzonej ze znajomymi Monika niewiele pamięta. Gdy jej koleżanka Ewa odbiera sobie życie, postanawia chwilę odpocząć i wyjeżdża na wieś do mężczyzny, któremu kiedyś nie była obojętna.Czy dziewczynie uda się ustalić, co wydarzyło się feralnego dnia i jakie to odciśnie piętno na jej dalszym życiu? Ile cierpień jest w stanie znieść człowiek i do czego mogą one doprowadzić? Czy istnieje zbrodnia doskonała?""Pierwszy ostatni raz"" to powieść wielowątkowa. Historia o niepohamowanej żądzy, cierpieniu i pragnieniu miłości.
Bajki panny Wi? to zbiór kilku historyjek napisanych dla dzieci. Otwierają one drzwi wyobraźni czytelnika do świata, w którym zwierzęta i przedmioty zachowują się jak ludzie i obdarzone są zdolnością mówienia. Dzięki temu historie te nie tylko bawią, ale też uczą.Wioletta Gaik to debiutująca autorka bajek dla dzieci, która udziela też swojego głosu jako lektor na dołączonej płycie CD. W ten sposób wprowadza młodych czytelników i słuchaczy do magicznego świata wyobraźni.
Seria PRZYCIGANIE #1 DOTYK to świat nieprzyzwoitych i gorących fantazji z tajemnicą w tle!Czym może zakończyć się przypadkowy dotyk? Fantazją. Pragnieniem następnego. A może żądzą popychającą do? łamania prawa? Kate razem z przyjaciółkami spędza wakacje w Alanyi. Czy znajdzie w sobie siłę, aby oprzeć się kolejnej pokusie? Marcos, hiszpański dziedzic fortuny, przyleciał do Turcji, aby załatwić sprawy majątkowe i rozpocząć budowę hotelu Love. Jaką rolę odegra Kate w drodze do zdobycia prawa do gruntu? Jakie decyzje podejmie Marcos? Czy będzie podejrzewał Kate o spisek i postanowi ją ukarać? A może pragnienie jej dotyku będzie silniejsze od marzenia o hotelu?
Właśnie o tym jest ta książka ? o przekraczaniu granic i barier, o drodze do najgłębszego własnego ?ja? i harmonii ze światem, o wolności, dla której nie ma horyzontu. Jeśli przeczytamy, że tu chodzi o podróż, w której ważna jest droga, a cel znajduje się na dalszym planie, że ważniejsze jest poszukiwanie niż znalezienie, że cud życia nie jest skończony, lecz wymaga ciągłej pracy, w której nie ma gotowych recept i nikt nas w niej nie wyręczy, to też będzie dobrze. To rzecz o dostępności sportu oraz podróżowania dla każdego, bez względu na wiek oraz status materialny czy społeczny. O tym, jak tej dostępności nie rozmienić na drobne, lecz nadać jej inny sens niż ten zapisany w reklamie ofert turystycznych oraz menu rozmaitych ?targowisk próżności? z ich koszykiem ""all inclusive"". Jak na współczesny kult młodości, na dyktat globalizacji i komercji, Internetu, przemysłu audiowizualnego, gier komputerowych oraz mediów pochłaniających ludzi jak ""blob"" ? galaretowate monstrum z kosmosu przerabiające ich na pożywną papkę, mogą odpowiedzieć pokolenia mające Conradowską ?smugę cienia? za sobą, żeby nie zostać na boku, nie dać się pominąć, zmarginalizować, lecz zachować własne, niepowtarzalne indywiduum? Do tego naprawdę nie trzeba wiele. Trochę zdrowego egoizmu, T-shirt, trampki, a jeśli się chce, to także zwykły ""fly ticket"", na który w dobie tanich linii lotniczych stać praktycznie każdego.Roman Żelazny ? dziennikarz, publicysta, wydawca prasy lokalnej, działacz społeczny. Redaktor RP RWE w Monachium oraz RWE Inc. w Warszawie. W latach 1984?2004 publicysta ?Nowego Dziennika? i ?Przeglądu Polskiego? w Nowym Jorku. Autor licznych publikacji i komentarzy w prasie w kraju i za granicą, m.in. eseju ""Z piwnicy na Katzbachstrasse do Ogrodu Angielskiego"" (w: ""Autoportret zbiorowy. Wspomnienia dziennikarzy polskich na emigracji w latach 1945?2002"", pod red. prof. Wiesławy Piątkowskiej-Stepaniak) oraz książek ? ""Rok cudownej katastrofy"", zbioru wywiadów z przywódcami niemieckich elit politycznych, biznesowych oraz świata mediów na temat zjednoczenia Niemiec i stosunków polsko-niemieckich po upadku żelaznej kurtyny, a także monografii ""Faun i kanibale. SB, IPN, Sąd III RP ? anatomia lustracyjnej psychozy"", poruszającej temat rozliczeń z PRL-owską przeszłością w Polsce po 1989 roku, polskich kompleksów, mitów i uprzedzeń.
Barbara Maria Sykutowska - urodziła się w Krakowie, gdzie mieszka z rodziną.
Pasjonatka psychotroniki, wszechstronny doradca parapsycholog, specjalista w dziedzinie ezoteryki. Już od lat na Fiverze doradza ludziom z całego świata w trudnych dla nich problemach życiowych.
Ukończyła akademię psychotroniczną. Specjalizuje się w numerologii, astrologii i tarocie. Swoją przygodę z pisarstwem zaczynała od tworzenia opowiadań do tygodników. Książka „Niekończąca się historia” to debiut literacki, ale myśli już o napisaniu następnej części.
"Niekończąca się historia" to powieść obyczajowa o splatających się (a nawet plączących) losach kilku kobiet. Niby zwykłe, szare życia, a jednak pełne zakrętów, osobistych dramatów, trudnych wyborów i porażek. Także wydarzeń, które wydają się nieprawdopodobne, jednak prawdziwe życie potrafi też być zaskakujące i pisać bardzo skomplikowane scenariusze.
Główną bohaterką i narratorką "Niekończącej się historii" jest Alicja, która swoją historię opowiada od początku – czyli znalezienia jej jako małego dziecka na ulicy. Zaczyna się niesamowicie, po czym Alicja wiedzie zwykłe, dość smutne życie. Są chwile, gdy dzieje się lepiej, ale całość jest dość przygnębiająca. Gdy umiera mąż Alicji, Henryk, wychodzi na jaw tajemnica. Okazuje się, że miał córkę z romansu z inną kobietą. Ta wiadomość i dalsze wydarzenia zmieniają życie Alicji.
W dalszej części powieści rolę narratora od Alicji przejmuje Asia, która opowiada o swoich losach. Pod koniec książki głos zostaje oddany jeszcze innym kobietom. Jest to bardzo dobry zabieg literacki, który wprowadza świeżość do powieści, jednocześnie nawiązując do klasycznej sagi rodzinnej, w której kolejne pokolenia przejmują głos. (…)
Zaletą "Niekończącej się historii" jest oddanie głosu kobietom i pozwolenie im na opisanie nie zawsze chlubnych czynów i rozmaitych tajemnic, które często są skrywane w rodzinach. Wiele czytelniczek może się z tym identyfikować – także z moralnie wątpliwymi postępowaniami, ponieważ nikt nie jest kryształowy. Tak jak napisała autorka we wstępie: ,,Można je i pochwalić, i potępić, ale nie wiadomo, jak należałoby postąpić, aby być szczęśliwym”. To zdanie jest dobrym mottem dla całego tekstu, a może nawet serii.
Ten niezwykły zbiór wierszy jest stworzony przez człowieka z pasją.Pasją do gwary śląskiej, sztuki wysokiej i zawiłości ludzkiego życia.Wszystko mijo i zachwyt i tabaczny dym i kucanie pisze Tadeusz Jamnicki, przywołując Heraklitowe Panta rhei.Wejdź do świata tej poezji. Przystań. Pomyśl.
Drogi potencjalny Czytelniku, chcesz się czegoś więcej dowiedzieć o autorze, może o treści, albo przeczytać jakiś komentarz?
Pewnie tak, bo po to zagląda się na ostatnią stronę okładki. Ale nic z tego. Tu nie znajdziesz podpowiedzi. Autor wystarczającą ilość pracy wykonał, opatrując teksty wstępami i odnośnikami, by przybliżyć i ułatwić lekturę. Teraz pora Tobie wyruszyć w drogę, a im więcej swojego zaangażowania włożysz w zwiedzanie, tym więcej odnajdziesz tropów i przyjemności.
Decyzja należy do Ciebie. Zaglądnij do środka, nie przerażaj się pierwszym sonetem, że forma taka nadęta i stara, przecież miłość i seksualność są równie stare co ludzkość, a nie tylko jakaś forma poetyckiego wyrazu. Objaśnienia do niego pomogą zrozumieć „co poeta miał na myśli”. Pojawia się w nich fraza dotycząca głównej bohaterki, nie tylko sonetu, ale całego tomiku: "godząc się być Pierwszą, ale nie Jedyną".
Jeśli zrażą Cię jakieś słowa, wyobrażenia, zastanów się, może jeszcze nie jest za późno, może warto poznać odmienne pejzaże, zapuścić się w krajobrazy nieuświadomione, bo przecież je znasz, bywałeś na wyżynach rozkoszy albo chociaż pożądania.
Jeśli jednak nie, tym bardziej warto wyruszyć w dalekie podróże.
Aha, jeszcze tylko jedna istotna informacja. Tu wszystko jest niezwykle prawdziwe, nawet wiersz "Pejzaż nadrzeczny" jest do bólu autentyczny i opisuje sytuację, która przytrafiła się autorowi na onkologii, a "Pejzaż z Thanatos" to zaproszenie na wyprawę w te kręgi po drodze z Malczewskim.
Ale co ja Ci tu będę ględził. W drogę!
Poznaj wspaniałe zwierzęta i ich niesamowite przygody. Sprawdź, czy goryl i żyrafa uporali się ze swoimi problemami. Przekonaj się, że niełatwo być myszką, a nawet jeleniem. Odkryj tajemnicę wiewiórki oraz wielkie marzenie zebry. Dowiedz się tego wszystkiego, czytając te zabawne, rymowane oraz pięknie zilustrowane wierszyki.
UŚMIECH to próba czytania i interpretowania świata właśnie poprzez najróżniejsze formy śmiechu. To klucz do zrozumienia drugiego człowieka: jego szaleństw, kompleksów i marzeń. Uśmiech – zdaje się mówić autor – to twoja wizytówka. Można by zaryzykować twierdzenie, że zawiera się w nim niekontrolowana emanacja duszy. Ta książka jest jak film, pełna obrazów, których nie da się szybko zapomnieć. Jest jak podróż, która wciąż trwa i nie chcesz, aby kiedykolwiek się skończyła...
Kazimierz Grochmalski – twórca eksperymentalnego Teatru MAYA (w latach 1976–1998 zrealizował 16 premier według własnych scenariuszy). Wydał dwa tomy poezji: „Teatr, którego nie było” (2016) oraz „Traktat o marionetkach” (2018). Autor własnej metody teatralnej nazwanej „kompozycją komediową”, którą prezentował na kilkunastu uniwersytetach całego świata. Mieszka w Poznaniu. Zajmuje się zen oraz opieką nad „braćmi mniejszymi”.
Ilona Khan - uznała, że człowiek musi latami analizować siebie w celu dogłębnego poznania własnych słabości i mocnych stron. Doświadczając po drodze traumatycznych wydarzeń, odkryła najczęstsze mechanizmy ludzkich reakcji. Po analizie związków postanowiła poruszyć życiowe tematy w obecnych czasach. Z wykształcenia terapeutka i trener grupowy metodą warsztatową psychologicznych szkoleń miękkich. Posiada własny biznes zagraniczny oraz współpracuje z polską firmą informatyczną, jako koordynator kontraktów wykorzystuje psychologiczne techniki w pracy z klientami. Doradca życiowy, wsłuchuje się w problemy międzyludzkie, które dostarczają nowych inspiracji i wniosków.
Ostatnie lata Elizabeth Collins żyła w najgorszy możliwy sposób. Można powiedzieć, że nie tylko przeszła przez piekło, ale i w nim mieszkała. Gdy jej życie miało dobiec końca, dostała od losu drugą szansę i teraz tylko od niej zależy, jak ją wykorzysta.Objęta programem ochrony świadków jako Ashley McKenzie trafia do rodziny zastępczej, w której starszy syn, Xavier, nie utrudni jej co prawda wejścia w nowe życie, ale także go nie ułatwi.Elizabeth będzie musiała się pogodzić ze swoją przeszłością i spróbować iść dalej. Ale jak to zwykle bywa, los w niczym nie pomaga, nawet gdy padamy na kolana i błagamy o przerwę.Jak uda się Elizabeth utrzymać w tajemnicy prawdę o swojej przeszłości i czy zdoła nauczyć się miłości, której nigdy nie zaznała? I co, jeśli ta miłość okaże się zakazana? Bo miłość przychodzi w najmniej spodziewanym momencie i nie pyta, czy mamy dla niej miejsce. Wtedy zależy to już tylko od nas, czy będziemy walczyć, żeby ją zachować, czy odpuścimy.Sandra Ozolin od zawsze kochała książki, a swoją przygodę z pisaniem zaczęła w wieku 16 lat. Jest empatyczna, co ułatwia jej wczucie się w role bohaterów i przelanie ich uczuć na papier w sposób, który umożliwia czytelnikom przeniesienie się w inny świat. Świat, którego szybko się nie zapomina.
Powieść obyczajowa z wątkiem kryminalnym, nie tylko dla kobiet.Joanna wraca do pracy po dramatycznych wydarzeniach sprzed kilku miesięcy. Prowadząc śledztwo w sprawie zabójcy księgowych, staje oko w oko z demonami przeszłości oraz zaskakującym wyznaniem bliskiej współpracownicy, które jest początkiem lawiny kolejnych kłopotów, niedomówień i tajemnic. Czy ta relacja przetrwa tę próbę?Małgorzata Podstawna - finansista w międzynarodowych korporacjach, początkujący trener biznesu. W wolnym czasie lubi grać w gry planszowe, czytać książki i oglądać seriale, najchętniej kryminalne. Interesuje się psychologią i coachingiem. ""Trzy trupy"" to jej debiut powieściowy.
Książka to zbiór przemyśleń i pewnego rodzaju pamiętnik. Zaczyna się od wypadku, jednej chwili, która zmieniła na zawsze życie Pawła i jego rodziny. Potem to już mozolna walka o od-zyskanie zdrowia i o w miarę normalne życie pełne nadziei, spokoju i miłości. Ta nadzieja przewija się praktycznie przez wszystkie karty książki, pomogła rodzicom przetrzymać najcięższe chwile, a potem towarzyszyła Pawłowi.""Przylądek dobrej nadziei"" ten tytuł określa to, czego pragnie bohater i co chciałby osiągnąć by życiem właśnie rządziła nadzieja przepełniona dobrocią i wiarą. Mówi się, że nadzieja to matka głupich, ale chyba warto do tych głupich należeć, ponieważ bez tej właśnie nadziei życie ludzkie nie ma żadnej wartości. Człowiek bez niej jest pustym naczyniem i nie widzi sensu swojego życia. To właśnie nadzieja daje siłę miłości i wierze i to ona scala te cnoty w całość.
Mrok Południa"" to trzymająca w napięciu i mrożąca krew w żyłach opowieść o trzydziestoletnim przeciętnie zarabiającym ojcu rodziny, który żeby podreperować domowy budżet postanawia wyjechać do Włoch do pracy sezonowej. Zadowolony z siebie snuje już nawet plany zakupu nowego mieszkania. Na miejscu zastał jednak zaorane pole, a godne warunki pracy okazują się niedoścignionym marzeniem.Wyzysk, przemoc, poniżanie To tylko niektóre z problemów, z jakimi Piotr będzie się musiał zmierzyć w obcym kraju.Czy wystarczy mu odwagi, by wyrwać się z matni i wrócić do domu?Jaką cenę przyjdzie mu zapłacić za wolność?
Paris Kowalczyk urodziła się w 2004 r. w Morristown, w stanie New Jersey. Należy do rodziny, dla której kultura i tradycja to najważniejsze wartości w życiu. Autorka uwielbia podróże, które otworzyły wiele drzwi w jej życiu oraz wpłynęły na postrzeganie świata. One też stały się inspiracją do napisania tej książki. Paris pasjonuje się nurkowaniem, wspinaczką górską, turystyką, a także gra na różnych instrumentach. Jej pochodzenie, europejskie korzenie oraz podróże sprawiły, że zainteresowała się historią. Wraz z rodziną odbyła czterdzieści cztery wyprawy zagraniczne. Celem jednej jej podróży była Polska. Gdy w 2016 r. Paris udała się do Warszawy, aby spotkać się z rodziną, zwiedziła również Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN. Przekonało ją to do przestudiowania wielu artykułów dotyczących I i II wojny światowej. Temat ten tak ją wciągnął, że przeczytała ponad pięćdziesiąt książek historycznych i szukała informacji o Holokauście. Różne emocje, takie jak gniew i ból, skłoniły ją do zastanowienia się, dlaczego ludzie zachowywali się nieludzko. To zmotywowało ją do napisania tej powieści historycznej. Paris nie jest Żydówką, ale jej serce należy do wszystkich niewinnych ludzi, których Hitler kazał brutalnie zamordować. Tą powieścią oddaje hołd tym, którzy w tamtych czasach stracili swoje życie.Książka Paris to też apel do całego świata, by wszyscy wreszcie zrozumieli, że demolowanie planety, głodujące dzieci, krzywdzone kobiety, gwałty, bezprawie, zabijanie, nienawiść, dyskryminacja, ludzie umierający z głodu to Holokaust XXI wieku.Dobitnie podsumowuje to emocjonalne przesłanie autorki: Chciałabym, aby mój apel o pokój i tolerancję trafił do Waszych serc.W ciągu kilku lat świat się bardzo zmienił. Ruth i jej rodzina nagle zostali zmuszeni do ukrywania się w związku z okupacją i utworzeniem getta w Warszawie. Ruth, trzynastoletnia dziewczyna, niespodziewanie straciła spokojne dzieciństwo i znalazła się w obozie koncentracyjnym, w którym odebrano jej nadzieję na życie. W obozie doświadczyła strasznych wydarzeń. Czy można wybaczyć zdradę, która spowodowała śmierć i zniszczenie? Czy można złożyć najwyższą ofiarę, oddając swoje życie za kogoś innego? Podążaj za Ruth w jej podróży przez mroczny okres Holokaustu.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
