Zagadnienie jeniectwa jest ściśle powiązane z dziejami konfliktów militarnych, nieustannie obecnych w dziejach ludzkości. Nie sposób wyobrazić sobie jakiegokolwiek starcia między przeciwnikami, w którym nie dochodziłoby (przynajmniej potencjalnie) do popadnięcia części walczących w niewolę, stąd istotne wydaje się podjęcie tematu zogniskowanego na postaci jeńca jego kondycji egzystencjalnej, statusie prawnym, możliwościach odzyskiwania wolności itd. Zadanie to jawi się jako trudne i ryzykowne, ponieważ już w punkcie wyjścia uruchamia lawinę kontekstów porównawczych związanych nie tylko z faktami stricte militarnymi, ale także z ewokowaną przez osobę jeńca problematyką antropologiczną, aksjologiczną (moralną) i społeczno-obyczajową, w tym etyczną. Taka rozmaitość wątków oferuje możliwość czerpania z bogactwa asocjacji i poruszania się w wielu wymiarach współczesnej humanistyki, której badania historyczne są integralną częścią. Z drugiej strony rozmaitość ta przytłacza i zawsze pozostawia badaczowi nieuchronny niedosyt, uwarunkowany ograniczoną możliwością wykorzystania wszystkich zauważonych faktów, które znalazły odzwierciedlenie w źródłach.
Laureat Nagrody Pulitzera
Bestseller New York Timesa
W pierwszym tomie swej monumentalnej trylogii o wyzwoleniu Europy w czasie II wojny światowej zdobywca Nagrody Pulitzera Rick Atkinson przedstawia porywającą opowieść o kampanii w Afryce Północnej.
Oswobodzenie Europy i zniszczenie Trzeciej Rzeszy to historia bohaterstwa i nieprzemijającego triumfu, katastrof i błędów. W „Armii o świcie” Rick Atkinson wykazuje, dlaczego współczesny czytelnik nie może w pełni zrozumieć ostatecznego zwycięstwa Aliantów, nie zgłębiając dramatu, jaki rozegrał się w Afryce Północnej w latach 1942-1943. Pierwszy rok udziału w wojnie u boku sojuszników stanowił przełomowy punkt w amerykańskiej historii. To wtedy Stany Zjednoczone zaczęły postępować jak wielkie mocarstwo.
Zaczynając od śmiałej inwazji w listopadzie 1942 roku, „Armia o świcie” śledzi działania wojsk amerykańskich i brytyjskich, w miarę jak walczą one z Francuzami w Maroku i Algierii, by w końcu stanąć naprzeciwko Niemców i Włochów w Tunezji. Z bitwy na bitwę niedoświadczone i niekiedy kiepsko dowodzone oddziały przekształcają się stopniowo w doskonałe jednostki bojowe. W centrum opowieści znajdują się niezwykli, lecz nie pozbawieni wad generałowie, którzy zdominowali pole walki: Eisenhower, Patton, Bradley, Montgomery i Rommel.
Praca Atkinsona, oparta na dogłębnych badaniach, bogata w nowe materiały i wnikliwe spostrzeżenia, to kompletna historia wojny w Afryce Północnej.
„Monumentalna historia zapomnianej kampanii północnoafrykańskiej w czasie II wojny światowej, dzięki wspaniałej narracji ożywiająca żołnierzy, generałów i krwawe bitwy”.
Uzasadnienie przyznania Nagrody Pulitzera w dziedzinie historii w 2003 roku
„Publikacja mogąca stanąć na równi z innymi wielkimi książkami dotyczącymi wojny, jak chociażby wspaniałymi pracami Corneliusa Ryana i Johna Keegana”.
Associated Press
„Anderson pisze klarownie i sugestywnie (…). Pośród licznych fantastycznych elementów Armii o świcie można wyróżnić umieszczone w odpowiednich miejscach szczegóły; to pociski upadające z sykiem do wody, pułkownik z «zaczesanymi do tyłu włosami i wilczymi wąsami», mężczyzna, który ginie, nie zdoławszy ani razu wystrzelić ze spoczywających w kaburach pistoletów”.
Milwaukee Journal Sentinel
„Armia o świcie to jedna z najbardziej fascynujących książek, jakie kiedykolwiek czytałem; stanie się klasyką dla studiujących historię wojskowości i strategię. Atkinson pisze z niezwykłą przenikliwością i przywiązaniem do detali, zawsze jednak pamięta o całokształcie sytuacji. Płynnie przechodzi od najwyższych politycznych szczebli do najgłębszego okopu. Prezentuje historię w najlepszy możliwy sposób”.
Generał Wesley K. Clark, były naczelny dowódca NATO
„Absorbująca opowieść (…). Anderson posiada umiejętność niezwykle sprawnego posługiwania się słowem pisanym, zdolność do prostego przedstawiania skomplikowanych spraw oraz ogromny zasób wiedzy (…). To fascynująca praca, która spodoba się każdemu czytelnikowi, podczas gdy zawodowi historycy uznają, że warto poświęcić czas na dokładne jej zgłębienie”.
Arthur L. Funk, Journal of Military History
„Arcydzieło. Rick Atkinson utrzymuje idealną równowagę między niewielkimi starciami o znaczeniu taktycznym i wielkimi decyzjami na szczeblu strategicznym. Ożywia żołnierzy na wszystkich szczeblach, od szeregowych do generałów. Armia o świcie to historia z żołnierskim obliczem”.
Generał Gordon R. Sullivan, były szef sztabu US Army
„To, co wyróżnia tę opowieść, to sposób, w jaki łączy ona wojnę z punktu widzenia generałów (…) z doświadczeniami frontowych żołnierzy”.
Uhonorowane Nagrodą Pulitzera opracowanie przedstawia dramatyczne wzloty i upadki japońskiego imperium w okresie II wojny światowej, od inwazji na Mandżurię i Chiny do zrzucenia bomb atomowych na Hiroszimę i Nagasaki. Według słów samego autora, prezentujące japońską perspektywę Wschodzące słońce to „oparta na faktach saga ludzi uwikłanych w potop najbardziej totalnej wojny w dziejach ludzkości, opowiedziana tak, jak przebiegała – mętna, uszlachetniająca, haniebna, przygnębiająca, pełna paradoksów”.
Splatając wzajemnie fakty historyczne i ludzkie dramaty, prowadzące do wojny na Pacyfiku i znajdujące w niej kulminację, Toland wykuwa z nich fascynującą i pozbawioną uprzedzeń narrację historyczną. W przedmowie autor stwierdza, że jeśli ze Wschodzącego słońca należałoby wyciągnąć jakiś wniosek, to taki, „że historia nie udziela prostych nauk i że to natura ludzka wciąż się powtarza, a nie historia”.
„Niesamowicie bogata… czytelna i ekscytująca… Najlepszymi fragmentami książki są nie sceny bitewne, lecz miejsca, gdzie autor przedstawia nam dogłębne spojrzenie na najwyższe szczeble polityki Tokio” – „Newsweek”
Opracowanie „Wojny i wojskowość polska XVI wieku” to pierwsza w krajowej historiografii synteza dotycząca problematyki historyczno-wojskowej „złotego wieku” dziejów polskich. W szczegółowym opisie działań zbrojnych Autor uwzględnił wpływ warunków terenowych i sposobu użycia ówczesnej broni. Zmieniający się obraz polskiego wojska wzbogacił charakterystyką dowódców średniego i niższego szczebla. Uchwycił też zalety i wady staropolskiej sztuki wojennej. Praca oparta jest na dotychczasowym dorobku naukowym Autora z uwzględnieniem stanu obecnej historiografii dotyczącej XVI wieku. Została ona podzielona na trzy tomy – pierwszy dotyczy lat 1500–1548, drugi 1548–1575, a trzeci 1576–1599.
Zdobywca nagrody Pulitzera "Najlepsze jednotomowe opracowanie dotyczące wojny [secesyjnej] oraz jej przyczyn". - the Washington Post Book World Zawierające nowe posłowie od autora, to nowe wydanie zdobywcy nagrody Pulitzera, "Battle Cry of Freedom" wciąż bez wątpienia pozostaje najlepszym jednotomowym opracowaniem historii wojny secesyjnej. Płynna narracja Jamesa McPhersona w pełni łączy wydarzenia polityczne, społeczne i wojskowe, które wypełniały dwie dekady od wybuchu jednej wojny w Meksyku do zakończenia drugiej pod Appomatox. "Najlepsze jednotomowe opracowanie [okresu wojny secesyjnej] jakie zdarzyło mi się czytać. W zasadzie może być najlepszym do tej pory wydanym... Pisarstwo historyczne najwyższych lotów". - Hugh Brogan, The New York Times Review "Zręcznie napisana, wdzięcznie skomponowana, bogato uargumentowana i trzymająca w napięciu... jako opowiadana historia jest bezkonkurencyjna. Pełna szczegółów i cytatów, oparta na solidnie opracowanych wnioskach... Najlepsza historia wojny secesyjnej jaką wciśnięto w jedną okładkę". - Los Angeles Times Book Review "Natychmiast zajęła swoje miejsce jako najlepsze jednotomowe opracowanie przyczyn wojny secesyjnej i jej przebiegu... wspaniale opowiedziana i elegancko napisana historia". - The Philadelphia Inquirer James McPherson jest emerytowanym profesorem historii Stanów Zjednoczonych na Uniwersytecie w Princeton. Napisał także "Crossroad of Freedom: Antietam, For Cause and Comrades" oraz "Abraham Lincoln and the Second American Revolution".
Nowa seria Wydawnictwa Napoleon V poświęcona jest historii Polskiej Marynarki Wojennej w latach 1918-1946. W tym unikalnym wydawnictwie, w 27 tomach, zostaną przedstawione najważniejsze wydarzenia z dziejów biało-czerwonej bandery na wodach Wisły, Piny, Prypeci oraz Bałtyku w okresie dwudziestolecia międzywojennego, jak również wojenne losy polskich marynarzy w czasie II wojny światowej.
Polecamy także 21-tomową serię Wydawnictwa Napoleon V „Polskie okręty wojenne w Wielkiej Brytanii i Szwecji 1939-1945”.
Z zamiarem napisania książki o wojnie 1812 roku nosiłem się od bardzo dawna, uważając to za szczególnego rodzaju obowiązek, jako że jeden z moich przodków był polskim oficerem w służbie Napoleona. Zdarzyło się także, iż z wielu powodów od dziecięcych lat wychowywałem się w duchu kultury francuskiej, nigdy przy tym nie zapominając o kraju, w którym przyszło mi dorastać i zdobywać wykształcenie. Innymi słowy, zarówno Rosja, Francja i Polska zawsze były i nadal są mi bliskie. Stąd opisanie wojny, w której walczyli przeciw sobie Rosjanie, Francuzi i Polacy, wydaje mi się konieczne choćby dlatego, że czując się związanym z każdą z tych kultur mogę stworzyć obraz bardziej od innych obiektywny i wieloaspektowy. Zwłaszcza zaś ukazać przyczyny tego konfliktu. A bez szczegółowej analizy przyczyn niepodobna wprost zrozumieć wojny.
Ta bogata w ilustracje praca przedstawia całą strukturę Wojska Polskiego z czasów Księstwa Warszawskiego. Dzieło bogato ilustrowane rycinami i akwarelami autora, daje przegląd rozwoju wojska polskiego w latach 1807-1814.
Dzieło Jeana Colina w znacznej mierze dotyczy wczesnego okresu kariery Bonapartego, do czasu objęcia przez niego dowództwa Armii Włoch - okresu, gdy kształtowała się jego osobowość jako dowódcy i gdy zdobywał pierwsze doświadczenia, które potem odcisną piętno na jego doktrynie wojennej. Zanim zaczniemy zgłębiać wczesne lata obywatela Buonaparte, poznajemy protoplastów jego zwycięstw - teoretyków rewolucji militarnej, której stał się późnej symbolem.
Polski rynek księgarski obfituje w pozycje książkowe poświęcone tematyce morskiej. Najczęściej jednakże są to prace o charakterze stricte militarnym i traktujące głównie o okresie I i II Wojny Światowej. Niezwykle mało miejsca poświęcono natomiast w literaturze polskojęzycznej tzw. erze żagla. Z tym większą przyjemnością chcielibyśmy oddać w państwa ręce klasyczną już na Zachodzie pozycję autorstwa Alfreda Thayera Mahana (1840-1914) pt.: Wpływ potęgi morskiej na historię 1660-1683. Autor, oficer U.S. Navy i wykładowca w Naval War College określany jest dzisiaj mianem Clausewitza wojny morskiej i najważniejszym amerykańskim strategiem XIX wieku. W swoich rozważaniach stworzył on podwaliny na których aż po dzień dzisiejszy opierają się założenia strategiczne największych potęg morskich. Niniejsze dzieło jest pokłosiem cyklu wykładów poświęconych zagadnieniom historii i strategii morskiej, które autor wygłosił pracując jeszcze jako wykładowca w Naval War College. Wykłady Mahana cieszyły się tak ogromną popularnością, aż w końcu ten zdecydował się wydać je drukiem. Wyjątkowość pracy Mahana polega na tym, że autor nie zarzuca nas deszczem dat i faktów, choć i tych w książce nie brakuje, lecz skupia się na dogłębnej analizie wydarzeń, postaw i procesów, które ukształtowały stosunek sił na morzach i oceanach. Mahan poddając ocenie zarówno historyczne fakty jak i zgłębiając mentalność ludzi epoki, operuje na wielu płaszczyznach, formuje w kwestii morskiej strategii daleko idące wnioski i nie ogranicza się w swoich rozważaniach jedynie do problematyki czysto militarnej. Niniejsze tłumaczenie oparte jest na pierwszym bostońskim wydaniu Influence of Sea Power Upon History 1660-1783 z roku 1890.
Rola, którą w Wielkiej Wojnie odegrała armia monarchii austro-węgierskiej, pozostanie niemal nieznana wśród Czytelników w Polsce, a to zapewne dlatego, że koniec wojny wiązał się z upadkiem tego państwa. Rola ta była jednak kluczowa: wojska austro-węgierskie stanowiły znakomitą większość sił państw centralnych na froncie włoskim, dużą część na froncie rosyjskim, a na Bałkanach biło się siedem austro-węgierskich korpusów. Monarchia wysłała także, o czym mało kto wie, kontyngent do Turcji i Palestyny. Część 2, który trzymają Państwo w ręku, opisuje dzieje armii austro-węgierskiej od wstąpienia na tron cesarza Karola I w listopadzie 1916 roku po zwycięstwa pod Caporetto i porażkę ofensywy nad Piawą. Tekstowi towarzyszą tabele, zestawienia dystynkcji oraz rzadkie fotografie i kolorowe plansze.
Fryderyk II to opowieść o niezwykłym człowieku, którego władza i sfera wpływów obejmowała światy chrześcijaństwa i islamu. Ostatni z Hohenstaufów, cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego, król Sycylii i Jerozolimy, Fryderyk II był energicznym i wszechstronnym władcą, człowiekiem o wielkiej ambicji, za życia którego konflikt pomiędzy cesarzem a papieżem nabrał nowej intensywności. Trzykrotnie ekskomunikowany przez Kościół, był monarchą absolutnym, a jego władza, w obronie której toczył niemal nieprzerwaną walkę, obejmowała znaczną część Niemiec i Włoch oraz Ziemię Świętą. Fryderyk był skomplikowanym człowiekiem o wyrobionych gustach i rozpustnym sposobie bycia, który miał niezwykle rozległe zainteresowania intelektualne. Na jego sycylijskim dworze przyjmowano z otwartymi ramionami uczonych wszystkich wyznań chrześcijańskich, żydowskich, mahometańskich. W 1224 roku założył Uniwersytet Neapolitański i był patronem sztuk i nauk.
Autor, wybitny brytyjski historyk żyjący w latach 1860-1946 opisał w tej książce z niezwykłą dokładnością rozwój sztuki wojennej w XVI wieku - stuleciu wielkich wojen. Praca podzielona jest na cztery części. Pierwsza zawiera dane wstępne. Omówiono tu m.in. geografię militarną wojen włoskich oraz strategię i taktykę stosowaną w czasie ich trwania. Sporo miejsca poświecono też armiom: francuskiej, hiszpańskiej, niemieckiej i państw włoskich. Druga część publikacji prezentuje wielkie bitwy wojen włoskich i ich taktyczne znaczenie. Opisano tu starcia pod Fornovo, Garigliano, Rawenną, Nowarą, Marignano, Bicoccą i Pawią. Część trzecia dotyczy późniejszego okresu wielkich wojen (1527-1599). Tutaj opisano m.in. zmiany, jakie zaszły w taktyce, fortyfikacjach i uzbrojeniu, niemieckie wojny domowe czy upadek Calais. Czwarta część z kolei pozwala czytelnikowi zapoznać się z militarną historią Anglii w czasach Tudorów, ze szczególnym uwzględnieniem wojen prowadzonych przez Henryka VIII.
Druga część książki, w której Charles Oman, wybitny brytyjski historyk żyjący w latach 1860-1946 opisał z niezwykłą dokładnością rozwój sztuki wojennej w XVI wieku i przebieg wojen tego czasu. Omówiono tu wojny religijne we Francji z lata 1562-1598, bunt Niderlandów i wojnę o niepodległość Holandii, a także tureckie najazdy na kraje chrześcijańskie, m.in. inwazję Sulejmana na Węgry w 1521 roku, czy też turecką ofensywę morską z lat 1564-1565, w czasie której oblegano Maltę.
Skandynawska tradycja szkutnicza sięga jednoosobowych czółen z epoki kamienia, drewnianych łodzi z II stulecia przed Chr. oraz długich łodzi z IV wieku po Chr. Od tego czasu wikińskie długie łodzie stały się wszechobecnymi jednostkami używanymi do grabieży i handlu na Morzu Północnym i Bałtyku. Docierały tak daleko jak Morze Śródziemne, Północny Atlantyk czy dzisiejsza Rosja. Aby przekazać żywy obraz łodzi, które zdominowały drogi morskie Skandynawii, skolonizowały Islandię, Grenlandię, Nowy Świat oraz sterroryzowały wybrzeża północnej Europy posłużono się rekonstrukcjami, źródłami historycznymi oraz archeologicznymi. Wspomniano także o okrętach Normanów, w tym o flocie inwazyjnej Wilhelma Zdobywcy.
Na niniejszą książkę składają się zasadniczo wykłady o wojnach morskich, które autor odbywał w 1934/5 r. na Kursie Specjalizującym dla wykładowców historii wojskowej w szkołach wojskowych, zorganizowanym przez Wojskowe Biuro Historyczne Generalnego inspektoratu Sił Zbrojnych. Wykłady te składają się na treść książki, przeznaczonej przede wszystkim jako podręcznik dla czytelnika, który chce i ma zapoznać się z zagadnieniem morskim pod względem wojskowym. W wykładach chodziło o podkreślenie trzech rzeczy: po pierwsze, znaczenia morza, jako arterii komunikacyjnej, po drugie, wykorzystania tego morza pod osłoną marynarki wojennej i po trzecie, zilustrowania szeregiem systematycznych przykładów, w jaki sposób odbywało się stosowanie marynarki wojennej, aby wykorzystać morze w dziedzinie komunikacyjnej podczas wojny.
Ta wyczerpująca kronika drogi Hitlera do władzy, nagrodzona National Book Award, jest nazywana „jednym z najważniejszych dzieł historycznych naszych czasów” (The New York Times).
Hitler chełpił się, że III Rzesza przetrwa tysiąc lat. Upadła po zaledwie dwunastu. Lecz w tym krótkim okresie doszło do najbardziej katastrofalnych wydarzeń znanych zachodniej cywilizacji.
Żadne inne imperium nie zostawiło po sobie takiego morza dokumentów, opisujących jego narodziny i zagładę. Gdy zaciekła wojna dobiegała końca, lecz zanim naziści zdążyli zniszczyć swoje akta, domagający się bezwarunkowej kapitulacji Alianci weszli w posiadanie wyczerpującej historii imperium koszmaru stworzonego przez Adolfa Hitlera. Zdobycz obejmowała świadectwa nazistowskich przywódców, ale także więźniów obozów koncentracyjnych, dzienniki urzędników, transkrypcje tajnych narad, rozkazy wojskowe, prywatne listy – kolosalną dokumentację, opisującą dążenie Hitlera do podboju świata.
William L. Shirer, słynny korespondent zagraniczny i historyk, który od 1925 r. obserwował i opisywał nazistów, przesiewał te góry dokumentów przez pięć i pół roku. Owocem jego tytanicznej pracy jest monumentalne dzieło, powszechnie uznawane za wyczerpujący opis najstraszniejszych rozdziałów w dziejach ludzkości.
Ten światowy bestseller został uznany za podstawową, klasyczną pracę na temat nazistowskich Niemiec.
RECENZJE
„Monumentalne dzieło, przerażająca, ale zarazem porywająca opowieść”, Theodore H. White.
„Wybitne dzieło naukowe, obiektywne metodologicznie, trzeźwe w ocenie, celne we wnioskach”, Hugh Trevor-Roper, The New York Times Book Review.
„Jedno z najważniejszych dzieł historycznych naszych czasów”, Orville Prescott, The New York Times.
„Jedna z najbardziej spektakularnych historii, jakie kiedykolwiek opowiedziano”, John Gunther.
O AUTORZE
William Lawrence Shirer (1904-1993) był amerykańskim dziennikarzem i historykiem. Stał się znany dzięki emitowanym przez CBS audycjom, nadawanym z Berlina w pierwszym roku II wojny światowej.
Shirer zdobył rozgłos już po przedstawieniu tego okresu w swoim Berlin Diary (wydanym w 1941 r.), lecz jego szczytowym osiągnięciem okazała się wydana w 1960 r. książka Powstanie i upadek III Rzeszy. Od tamtej pory była ona wielokrotnie wznawiana oraz tłumaczona na inne języki.
Pierwsze wydanie tej pracy powstało przed blisko pięćdziesięciu laty. Przez ten czas książka była wielokrotnie cytowana. Jej celem, zarówno wtedy, jak i dzisiaj jest przedstawienie wysiłku mobilizacyjnego i finansowego Korony oraz organizacji wojska w drugiej połowie XVII wieku.Niniejsze wydanie zostało nieco zmienione i uzupełnione w porównaniu z pierwowzorem. Poszerzony został opis potopu szwedzkiego oraz odsieczy wiedeńskiej. Dodano także rozdział o życiu w wojsku. Całość pracy stanowi kompleksowe omówienie sytuacji wojska polskiego w prezentowanym okresie.
Autor podkreśla już we wstępie, że prezentowana praca nie ma charakteru historii wydarzeń, jakie rozegrały się w omawianym okresie na terenie Prus Wschodnich. Zawadzki, zdradzając powód powstania tej książki, pisze: ""Zamierzeniem moim było iść śladami wodzów tej kampanii, których myśl i wola stworzyły jej plastykę, przyjrzeć się pracy ducha w chwili tworzenia pomysłu wojennego, poznać jakimi drogami osiągali oni realizację lub załamanie się swej koncepcji, powodując zwycięstwo lub klęskę"".Praca zawiera następujące rozdziały: Teatr wojenny Prus wschodnich; Plany wojenne; Pierwszy okres kampanii; Drugi okres kampanii. Bitwa pod Tannenbergiem; Trzeci okres kampanii. Bitwa na jeziorach mazurskich.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?