Powstanie samolotu Reggiane (właściwie Caproni-Reggiane) RE. 2000 "Falco" I to bezpośredni wynik realizacji rozpoczętego już w styczniu 1933 roku programu rozwoju Regia Aeronautica tzw. "Programma R".Jednym z wykonywanych zadań, było wprowadzenie do jednostek nowoczesnego samolotu myśliwskiego. Pod koniec lat trzydziestych XX wieku rozwój włoskich samolotów myśliwskich hamował brak nowoczesnego silnika o odpowiedniej mocy, dlatego przewidywano, że do napędu myśliwców zostaną użyte silniki Fiata: A.74 o mocy 618 kW (840 KM) i A.80 o mocy 736 kW (100 KM) oraz silniki Piaggio P.XI także o mocy 736 kW (1000 KM). Wszystkie wymienione typy to silniki gwiazdowe, chłodzone powietrzem.
Powstanie samolotu myśliwskiego Reggiane (Caproni-reggiane) RE. 2001 ,,Falco" Il to bezpośredni wynik zakupu w 1938 roku przez firmę Alfa-Romeo licencji niemieckiego silnika lotniczego Daimler-Benz 601Aa, później produkowanego we Włoszech jako Alfa Romeo RA 1000 RC 41 la ,,Monsone". Natomiast samolotu myśliwskiego Reggiane (Caproni-Reggiane) RE. 2005 ,,Sagittario" to uruchomienie produkcji licencyjnej w zakładach Fiat niemieckiego silnika Daimler Benz DB 605A, we Włoszech oznaczonego Fiat RA. 1050 RC.581 - ,,Tifone".
Powstanie samolotu myśliwskiego Reggiane (Caproni-Reggiane) RE. 2001 "Falco" II to bezpośredni wynik zakupu w 1938 przez firmę Alfa-Romeo licencji niemieckiego silnika lotniczego Daimler-Benz 601Aa, później produkowanego we Włoszech jako Alfa Romeo RA 100 RC 41 la "Monsone" (...) Fragment wstępu
"W chwili wypowiedzenia przez Włochy wojny Wielkiej Brytanii i Francji, 10 czerwca 1940 roku, trzon włoskiego lotnictwa myśliwskiego stanowiły samoloty dwupłatowe, dość wiekowe Fiaty CR. 32 od 1940 roku nazywane "Freccia", i wprowadzone do jednostek, tylko nieco nowocześniejsze Fiaty CR. 42. (...) Udział w II wojnie światowej zamyka historię Fiata CR. 32, który największe sukcesy odnosił podczas zmagań w okresie wojny domowej w Hiszpanii (1936-1939)"
fragment książki
Heinkel 100 przeszedł do historii lotnictwa w dwóch zasadniczych powodów. Pierwszym był fakt pobicia na nim światowego rekordu prędkości. Samolot był istotnie jedynym z najszybszych w swojej klasie. (fragment wstępu)
Niniejsze opracowanie omawia prototypowe działa samobieżne SU-14 na podwoziu czołgu ciężkiego T-35, T-100X i T100Y wykonane w oparciu o czołg ciężki T-100. Działa samobieżne Obiekt 212 i KW-7 zaprojektowanych na podwoziu czołgu ciężkiego KW-1.
Niniejsza publikacja została poświęcona zasadom malowania i oznakowania najsłynniejszego czołgu III Rzeszy - czołgu ciężkiegoPzKpfw VI Sd Kfz 181 "Tiger" i PzKpfw VI Sd Kfz 182 "Tiger" II("Konigtiger"). W książce zostały przedstawione podstawowe informacje o malowaniu w jednostkach armii lądowej (Heer): batalionach czołgów ciężkich i jednostkach improwizowanych oraz w jednostkach Waffen SS: kompaniach i batalionach czołgów ciężkich. Książka jest ilustrowana licznymi kolorowymi planszami przedstawiającymi różne wzory malowania czołgów ciężkich "Tiger" i "Konigtiger" w latach 1942-1945.
Tank Power 484 Sherman 75 mm vol. IMonografia amerykańskiego czołgu średniego M4 Sherman uzbrojonego w armatę kalibru 75 mm. W publikacji opisano wersje używane w czasie II wojny światowej przez armię USA i jej sojuszników.
Niewątpliwie najsłynniejszą armatą armii niemieckiej w okresie II wojny światowej była armata uniwersalna 8,8 cm Flak 18/36/37 kalibru 88 mm. Ten typ uzbrojenia był z powodzeniem używany zarówno do zwalczania celów naziemnych, jak i samolotów. Dopełnieniem arsenału niemieckiej artyleriiprzeciwlotniczej były armaty lekkie kalibru 20 mm a potem 30 mm i średnia artyleria przeciwlotnicza składająca się z armat kalibru 37, 40 i 55 mm.Niniejsze opracowanie omawia podstawowe armaty 2 cmFlak 30 i Flak 38L/65kalibru 20 mm produkcji zakładów Rheinmetall-Borsig i Mauseroraz Oerlikon 2 cm Flak 28/29L/70.Książka jest bogato ilustrowana zdjęciami, rysunkami i planszami barwnymi.
Można śmiało postawić tezę, że czołgi Sherman 17 pdr. lub Sherman Firefly uratowały alianckie wojska pancerne przed klęską w Normandii w czerwcu 1944 roku i zepchnięciem z powrotem do morza alianckich wojsk lądowych. Czołg Firefly był wówczas jedynym alianckim wozem bojowym mogącym skutecznie zwalczać niemieckie straszliwe bliźniaki"" czołgi średnie PzKpfw V Sd Kfz 171 Panther i czołgi ciężkie PzKpfw IV Sd Kfz 181 Tiger.Czołgi Firefly znajdowały się na uzbrojeniu pułków pancernych PSZ w składzie 1. dywizji pancernej i 2. brygady pancernej walczącej we Włoszech. Ponadto czołgów Firefly używały jednostki kanadyjskie i czechosłowackie w Europie Zachodniej oraz nowozelandzkie i południowoafrykańskie we Włoszech. Czołgi Firefly zostały także dostarczone do jednostek amerykańskich, lecz tylko kompania C z 555. batalionu czołgów 5. armii walczącej w Italii otrzymała czołgi Firefly przed zakończeniem wojny.
Nieznanym epizodem z historii armii II Rzeczpospolitej są wielkie manewry, które odbyły się na Wołyniu we wrześniu 1938 roku,. Manewry wołyńskie (14-18 września 1938) pozostały w cieniu inkorporacji Zaolzia w październiku 1939 roku. W operacji zaolziańskiej brały udział 21. Dywizja Piechoty Górskiej i 10. Brygada Kawalerii (zmotoryzowanej), a także niektóre oddziały artylerii (np. dywizjon z 1. Pułku artylerii najcięższej), saperów i wojsk pancernych, które z Wołynia trafiły bezpośrednio na śląsk Cieszyński. W niniejszym opracowaniu zostanie przedstawiony głownie udział jednostek pancernych: 10. Brygady i innych oddziałów pancernych (kompanie czołgów lekkich i rozpoznawczych, szwadrony pancerne), które zostały przydzielone do jednostek biorących udział w ćwiczeniu oraz do Zgrupowania Pancernego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
