Historię powstania czołgów lekkich M3 warto poprzedzić wyjaśnieniem dotyczącym nomenklatury używanej w USA. Otóż w okresie przed wybuchem II wojny światowej (do 1940 roku) broń pancerna znajdowała się zarówno w gestii dowództwa piechoty, jak i kawalerii. Pewnym namacalnym dowodem tej dwoistości były metalowe plakietki mocowane do wież czołgów: ze skrzyżowanymi karabinami (piechota) lub szablami (kawaleria) oraz przyjęcie odmiennych nazw, czasami dla tych samych typów wozów bojowych. Określenie TANK dotyczyło wozów bojowych piechoty, natomiast kawaleria nazywała swoje czołgi COMBAT CAR.Był to rezultat przyjęcia ustawy o obronie narodowej (1920), która rozwiązywała istniejący w okresie wojny światowej Tank Corps i kierowała wszystkie czołgi pod sztandary piechoty. W ten oto sposób czołgi zostały niejako przypisane do piechoty, zresztą wówczas taktyka użycia, przewidywała ich zastosowanie tylko do wsparcia piechoty.
Czołg Panzerkampfwagen III Sd Kfz 141 był podstawowym typem czołgu średniego armii niemieckiej. PzKpfw III Sd Kfz 141 stanowiły główne uzbrojenie jednostek Panzerwaffe i Waffen-SS w latach 1939-1943. ""Trójki"" były, obok czołgów PzKpfw IV Sd Kfz 161 i PzKpfw V Sd Kfz 171 ""Panther"", najliczniej produkowanymi niemieckimi czołgami.
Obecnie wydaje się, że termin „Zaolzie” to tylko nazwa historyczna i w tej chwili kojarzona niejednokrotnie wyłącznie znanymi współcześnie Polakami „zza Olzy” – Haliną Mlynkovą, Evą Farną, czy aktorem Janem Monczką. Jednak, nawet po latach Zaolzie nadal wywołuje nad Wisłą (myślę o tej maleńkiej Wisełce wypływającej spod Baraniej Góry) i Olzą nietłumione emocje. Pomimo zmian w ostatnich latach, w stosunkach pomiędzy Rzeczpospolitą Polską i Republiką Czeską, Zaolzie to nadal jątrząca się rana, o czym może świadczyć np. próba ingerencji konsula Republiki Czeskiej w Katowicach w odbudowę pomnika „Cieszyńskiej Nike”, czy pokrywanie obraźliwymi napisami pomnika, prawdopodobnie odpowiedzialnego za masakrę w Stonawie, generała Josefa Snejdarka.
W okresie poprzedzającym ponowną militaryzację Niemiec, a stało się to po dojściu do władzy Adolfa Hitlera w styczniu 1933 roku, prowadzono tajne prace nad skonstruowaniem pojazdów pancernych dla armii niemieckiej (Reichswehry). Obok prototypów czołgów lekkich i średnich powstały także prototypy czołgów ciężkich. Niniejsze opracowanie omawia czołgi Grosstraktor (6 sztuk) wyprodukowane w latach 1927-1929 i czołgi Neubaufahrzeuge (5 sztuk) wykonane w latach 1934-1936. Oba typy nie były wprawdzie produkowane seryjnie, lecz stanowią ważne ogniwo na drodze rozwoju konstrukcji niemieckich czołgów ciężkich produkowanych seryjnie podczas II wojny światowej.
Za przykład gigantomanii i braku znajomości taktyki użycia broni pancernej na polu walki mogą służyć dwa pojazdy pancerne skonstruowane i wyprodukowane w okresie II wojny światowej. Czołg superciężki „Maus” i działo samobieżne (szturmowe) „Sturmtiger”. W rozkazie z 5 sierpnia 1943 roku Adolf Hitler polecił skonstruowanie ciężkiego działa samobieżnego przeznaczanego do zwalczania silnie umocnionych punktów oporu. Nie była to pierwsza konstrukcja tego typu w armii niemieckiej, bowiem już wcześniej, wiosną 1942 roku, prowadzono prace projektowe nad nowym działem szturmowym typu „Bar” uzbrojonym w haubicę kalibru 305 mm, która mogła przemieszczać się w pionie w zakresie od 0 do 70. Planowano wykorzystać w tej konstrukcji nieznacznie zmodyfikowane podwozie czołgu „Tiger”. Jednak pojazd nie został ukończony nawet w formie prototypu. Produkowano natomiast lżejsze pojazdy na podwoziach czołgów PzKpfw III Sd Kfz 141 (np. Sturmgeschutz III/40) i PzKpfw IV Sd Kfz 161.
`Brytyjskie czołgi szybkie A24 Mk VII `Cavalier` i Mk VIII A27L `Centaur` nie weszły na szeroką skalę do uzbrojenia alianckich wojsk pancernych. Spotkał je los typowy dla sprzętu przejściowego. `Cavalier` był używany tylko do szkolenia, zaś `Centaur` był używany bojowo w ograniczonym zakresie na froncie zachodnim pod koniec II wojny światowej.`
Brytyjskie czołgi szybkie Mk VIII A27M `Cromwell` weszły na szeroką skalę do uzbrojenia alianckich wojsk pancernych tuż przed lądowaniem w Normandii. Brały udział w zmaganiach pancernych na terenie Francji latem 1944 roku. Konstrukcja czołgu wywodziła się, z opracowanej wcześniej rodziny czołgów szybkich Mk III (A13), Mk IV i Mk IVA (A13 Mk II i Mk IIA), Mk V `Covenanter` (A13 Mk III) i wreszcie najbardziej znanego Mk VI A15 `Crusader`. Jednak najbliższe konstrukcyjnie `Cromwellowi` czołgi to A24 `Cavalier` i A27L `Centaur`. Czołgi szybkie Mk VIII A27M `Cromwell` były używane w polskich jednostkach pancernych (PSZ) stacjonujących na terenie Wielkiej Brytanii w latach 1944 - 1945. W pierwszej części monografii zostaną omówione wersje produkcyjne czołgu oraz plany, zamieszczony opis techniczny i fotografie pojazdów muzealnych, natomiast w drugiej części zostanie przestawiony opis działań bojowych z udziałem tego czołgu. ze wstępu
Niniejsza publikacja prezentuje opis wzorów malowań i system oznaczeń pojazdów niemieckich jednostek pancernych, zmotoryzowanych i piechoty w okresie od 1933 do końca 1939 roku, a więc w pierwszych latach III Rzeszy.
W latach 1943-1944 został skonstruowany lekki niszczyciel czołgów 76 mm GMC ,,Hell Cat"", który dysponował skuteczną armatą zdolną do zniszczenia większości czołgów niemieckich i japońskich. Innymi atutami tego pojazdu była duża prędkość i zwrotność, które pozwalały załodze, w przypadku ataku przeciwnika na szybkie opuszczenie stanowiska bojowego.
Samolot myśliwski Jak-9 był najliczniej produkowanym sowieckim samolotem myśliwskim w okresie II wojny światowej. Wywodził się ze skonstruowanego w okresie przedwojennym samolotu myśliwskiego Jak-1 (I-26) i jego wojennej wersji rozwojowej Jak-7. Obok standardowej wersji myśliwskiej powstały również wersje specjalne samolotu Jak-9 uzbrojone w działko kalibru 37 mm (Jak-9T), a nawet 45 mm (Jak-9K), myśliwce eskortowe dalekiego zasięgu Jak-9D i Jak-9DD. Te ostatnie osłaniały amerykańskie bombowce B-17 w czasie lotów z baz na Ukrainie do Włoch. Inna wersja Jak-9B była przeznaczona do wykonywania ataków bombowych i przenosiła 200 kg bomb w komorze bombowej umieszczonej wewnątrz kadłuba. Jaki-9 używane były też w lotnictwie OPK i lotnictwie morskim.
Samolot liniowy, czyli bombowo-rozpoznawczy PZL.23 `Karaś` (`Karaś` I/II) stanowił podstawowe uzbrojenie jednostek liniowych w latach 1937-1939. Wyprodukowano, wliczając produkcję eksportową, ponad 300 samolotów tego typu.(...) Niniejsze opracowanie omawia powstanie konstrukcji samolotu PZL.23 `Karaś` i jego modyfikacje oraz ich użycie w jednostkach polskiego lotnictwa wojskowego do wybuchu wojny i w działaniach bojowych we wrześniu 1939 roku.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
