Obecnie wydaje się, że termin „Zaolzie” to tylko nazwa historyczna i w tej chwili kojarzona niejednokrotnie wyłącznie znanymi współcześnie Polakami „zza Olzy” – Haliną Mlynkovą, Evą Farną, czy aktorem Janem Monczką. Jednak, nawet po latach Zaolzie nadal wywołuje nad Wisłą (myślę o tej maleńkiej Wisełce wypływającej spod Baraniej Góry) i Olzą nietłumione emocje. Pomimo zmian w ostatnich latach, w stosunkach pomiędzy Rzeczpospolitą Polską i Republiką Czeską, Zaolzie to nadal jątrząca się rana, o czym może świadczyć np. próba ingerencji konsula Republiki Czeskiej w Katowicach w odbudowę pomnika „Cieszyńskiej Nike”, czy pokrywanie obraźliwymi napisami pomnika, prawdopodobnie odpowiedzialnego za masakrę w Stonawie, generała Josefa Snejdarka.
W okresie poprzedzającym ponowną militaryzację Niemiec, a stało się to po dojściu do władzy Adolfa Hitlera w styczniu 1933 roku, prowadzono tajne prace nad skonstruowaniem pojazdów pancernych dla armii niemieckiej (Reichswehry). Obok prototypów czołgów lekkich i średnich powstały także prototypy czołgów ciężkich. Niniejsze opracowanie omawia czołgi Grosstraktor (6 sztuk) wyprodukowane w latach 1927-1929 i czołgi Neubaufahrzeuge (5 sztuk) wykonane w latach 1934-1936. Oba typy nie były wprawdzie produkowane seryjnie, lecz stanowią ważne ogniwo na drodze rozwoju konstrukcji niemieckich czołgów ciężkich produkowanych seryjnie podczas II wojny światowej.
Za przykład gigantomanii i braku znajomości taktyki użycia broni pancernej na polu walki mogą służyć dwa pojazdy pancerne skonstruowane i wyprodukowane w okresie II wojny światowej. Czołg superciężki „Maus” i działo samobieżne (szturmowe) „Sturmtiger”. W rozkazie z 5 sierpnia 1943 roku Adolf Hitler polecił skonstruowanie ciężkiego działa samobieżnego przeznaczanego do zwalczania silnie umocnionych punktów oporu. Nie była to pierwsza konstrukcja tego typu w armii niemieckiej, bowiem już wcześniej, wiosną 1942 roku, prowadzono prace projektowe nad nowym działem szturmowym typu „Bar” uzbrojonym w haubicę kalibru 305 mm, która mogła przemieszczać się w pionie w zakresie od 0 do 70. Planowano wykorzystać w tej konstrukcji nieznacznie zmodyfikowane podwozie czołgu „Tiger”. Jednak pojazd nie został ukończony nawet w formie prototypu. Produkowano natomiast lżejsze pojazdy na podwoziach czołgów PzKpfw III Sd Kfz 141 (np. Sturmgeschutz III/40) i PzKpfw IV Sd Kfz 161.
`Brytyjskie czołgi szybkie A24 Mk VII `Cavalier` i Mk VIII A27L `Centaur` nie weszły na szeroką skalę do uzbrojenia alianckich wojsk pancernych. Spotkał je los typowy dla sprzętu przejściowego. `Cavalier` był używany tylko do szkolenia, zaś `Centaur` był używany bojowo w ograniczonym zakresie na froncie zachodnim pod koniec II wojny światowej.`
Brytyjskie czołgi szybkie Mk VIII A27M `Cromwell` weszły na szeroką skalę do uzbrojenia alianckich wojsk pancernych tuż przed lądowaniem w Normandii. Brały udział w zmaganiach pancernych na terenie Francji latem 1944 roku. Konstrukcja czołgu wywodziła się, z opracowanej wcześniej rodziny czołgów szybkich Mk III (A13), Mk IV i Mk IVA (A13 Mk II i Mk IIA), Mk V `Covenanter` (A13 Mk III) i wreszcie najbardziej znanego Mk VI A15 `Crusader`. Jednak najbliższe konstrukcyjnie `Cromwellowi` czołgi to A24 `Cavalier` i A27L `Centaur`. Czołgi szybkie Mk VIII A27M `Cromwell` były używane w polskich jednostkach pancernych (PSZ) stacjonujących na terenie Wielkiej Brytanii w latach 1944 - 1945. W pierwszej części monografii zostaną omówione wersje produkcyjne czołgu oraz plany, zamieszczony opis techniczny i fotografie pojazdów muzealnych, natomiast w drugiej części zostanie przestawiony opis działań bojowych z udziałem tego czołgu. ze wstępu
Niniejsza publikacja prezentuje opis wzorów malowań i system oznaczeń pojazdów niemieckich jednostek pancernych, zmotoryzowanych i piechoty w okresie od 1933 do końca 1939 roku, a więc w pierwszych latach III Rzeszy.
W latach 1943-1944 został skonstruowany lekki niszczyciel czołgów 76 mm GMC ,,Hell Cat"", który dysponował skuteczną armatą zdolną do zniszczenia większości czołgów niemieckich i japońskich. Innymi atutami tego pojazdu była duża prędkość i zwrotność, które pozwalały załodze, w przypadku ataku przeciwnika na szybkie opuszczenie stanowiska bojowego.
Malowanie i oznakowanie samolotów USN, USMC, USCG 1942 Informacje o malowaniu i znakowaniu zostaną uzupełnione podstawowymi danymi o organizacji jednostek i używanych wówczas samolotach, wodnosamolotach, amfibiach i łodziach latających. Książkę ilustrują plansze barwne przedstawiające wzory malowania samolotów lotnictwa morskiego USA w 1942 roku.
Samolot liniowy, czyli bombowo-rozpoznawczy PZL.23 `Karaś` (`Karaś` I/II) stanowił podstawowe uzbrojenie jednostek liniowych w latach 1937-1939. Wyprodukowano, wliczając produkcję eksportową, ponad 300 samolotów tego typu.(...) Niniejsze opracowanie omawia powstanie konstrukcji samolotu PZL.23 `Karaś` i jego modyfikacje oraz ich użycie w jednostkach polskiego lotnictwa wojskowego do wybuchu wojny i w działaniach bojowych we wrześniu 1939 roku.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
