W przedłożonej do recenzji pracy zbiorowej dominuje problematyka wychowania i kultury jako dwóch nieodłącznych rzeczywistości. Zestawienie tych zagadnień nie byłoby niczym szczególnym, gdyby nie trzecie kluczowe zagadnienie, którym jest mądrość. Kategorię tę zawdzięczamy pedagogice sokratejskiej, którą z końcem XX wieku zaczęła w Polsce rozwijać i promować Bogusława Jodłowska ? jedna z redaktorek pracy.
Pedagogika sokratejska rekonstruowana jest przez Autorkę legitymizującą się szeroką erudycją. Przywoływanie wielu, w swej istocie wybitnych dzieł światowej humanistyki sprawia, że Autorka ciągle nie ?domyka? budowanego systemu pedagogiki sokratejskiej. Jako jego prekursorka we współczesnej polskiej pedagogice odsłania czytelnikowi swoją wędrówkę jego śladami, pokazuje swoje poszukiwania uzasadnień i analogii między trudnymi czasami demokracji ateńskiej, a sytuacją współczesnego świata. Stawia przy tym wiele trudnych pytań, może zbyt wiele i zbyt trudnych, ale w ten sposób zmusza Czytelnika do myślenia.
Prezentowana praca składa się z dwóch uzupełniających się części. W pierwszej zostały przedstawione teoretyczne aspekty kompetencji społecznych (rozdziały 1–2), w drugiej zaś ich empiryczny wymiar (rozdziały 3–6).
Podejmowanie problematyki kompetencji społecznych dyrektorów szkół ma wielowątkowe uzasadnienie. Tej kwestii został poświęcony rozdział 1. Uzasadniono w nim celowość jej rozważania, zakorzeniając ją w złożonym kontekście, w którym funkcjonują współczesne szkoły. Autorka przedstawia, jak na tym tle zmienia się kierownicza rola dyrektora szkoły i rodzi się zapotrzebowanie na społeczne kompetencje.
W rozdziale 2 została zaprezentowana podstawa teoretyczna prowadzonych dociekań badawczych. Przedstawiono w nim, czym są kompetencje, kompetencje kierownicze i kompetencje społeczne, oraz koncentruję się na charakterystyce wybranych kompetencji społecznych w świetle interdyscyplinarnej literatury (prace z pedagogiki, psychologii, organizacji i zarządzania, w tym zarządzania oświatą i psychologii zarządzania).
Kolejne rozdziały zawierają prezentację, analizę i interpretację wyników badań własnych.
Książka powstała na podstawie rozprawy doktorskiej przygotowanej na Uniwersytecie w Białymstoku, na Wydziale Pedagogiki i Psychologii, pod kierunkiem naukowym dr. hab. Michała Balickiego, profesora UwB. Jest jej zmienioną wersją.
Troska o wysoką jakość edukacji skłania teoretyków i praktyków w tej dziedzinie do poszukiwania czynników doskonalących pracę szkoły. Współcześnie podkreśla się rolę osób kierujących organizacjami w osiąganiu przez nie skuteczności, czyli w realizacji postawionych celów. Ma to odniesienie zarówno do firm komercyjnych, jak i organizacji publicznych, m.in. szkół. W oświacie odpowiednie realizowanie funkcji kierowniczych zyskuje najwyższą rangę ze względu na duże wymagania stawiane edukacji. Podnoszenie jej jakości ma doniosłe znaczenie dla zwiększania szans życiowych jednostek, a tym samym wpływa na rozwój lokalny i w skali kraju.
Aby szkoły mogły sprostać temu zadaniu, muszą być właściwie zarządzane, a wśród różnych obszarów tego procesu na plan pierwszy wysuwa się kierowanie kadrą nauczycieli. Uruchamianie potencjału tkwiącego w ludziach jest działaniem specyficznym, bardzo złożonym, wymagającym dysponowania wiedzą i umiejętnościami kształtowania relacji międzyludzkich, tak aby w pełni osiągać cele organizacyjne i tworzyć klimat organizacji sprzyjający rozwojowi. Tak zarysowane cele realizowane są głównie w procesie komunikowania się i motywowania do pracy. Ponadto w dobie dynamicznych zmian kontekstu lokalnego i globalnego w organizacjach często pojawiają się sytuacje konfliktowe. Te spostrzeżenia stały się kryterium wyboru trzech kompetencji jako przedmiotu analiz teoretycznych i empirycznych w niniejszej pracy. Przedmiotem zainteresowań badawczych autorka uczyniła zatem kompetencje dyrektorów szkół w zakresie komunikowania się, motywowania do pracy i rozwiązywania konfliktów.
Polecana książka składa się z artykułów, które stanową zbiór ? snutych w kontekście trwania i zmiany uniwersyteckich ideałów ? refleksji nad współczesnym modelem uniwersytetu i miejscem, jakie zajmuje w nim student. Nie da się bowiem ukryć, że szybkie i głębokie przemiany społeczne, ekonomiczne, polityczne, kulturowe odciskają piętno także na postawie studiującej młodzieży wobec uczelni, przekazywanej na niej wiedzy i wartości, relacji z nauczycielami akademickimi. Coraz częściej także wzniosłe ideały zawarte w wymownej symbolice i rytuałach przesłania codzienność akademickiego życia.
Książka ta składa się z trzech części: w pierwszej autorzy koncentrują się na modelowej wizji uniwersytetu, przypominają o idei Universitar oraz dynamice przemian tej specyficznej instytucji, znaczeniu wartości prawdy i wolności w perspektywie historycznej i współczesnej, mierzą się z pytaniem o przyszłe funkcjonowanie uczelni. Dwie kolejne części to głosy nauczycieli akademickich i studentów, którzy w swoich tekstach zastanawiają się nad uniwersytecką codziennością ze szczególnym uwzględnieniem dydaktyczno-wychowawczego i kulturowego jej wymiaru.
Czytelnik zapewne na wiele pytań nie otrzyma gotowych odpowiedzi. Sam musi zastanowić się nad różnymi kwestiami ? np. nad tym, jaki model/modele współczesnego uniwersytetu są adekwatne do zmieniającej się rzeczywistości i potrzeb studenta? kiedy uniwersytet przestaje być uniwersytetem, a staje się zwykłą szkołą wyższą? czy zarówno współczesny student, jak i osoby pracujące na uniwersytecie mają świadomość specyfiki miejsca, w którym na co dzień przebywają?
Dorota Pauluk
Książka jest napisana w sposób bardzo dobrze odzwierciedlający stan badań w naukach humanistycznych i społecznych w zakresie orientacji życiowych młodzieży, eliminuje istniejące wciąż jeszcze stereotypowe sposoby postrzegania młodzieży korzystającej z ofert Ochotniczych Hufców Pracy.
Z recenzji prof. dr. hab. Bogusława Śliwerskiego
Rozdział pierwszy książki stanowi próbę przybliżenia tematu w zakresie eksplikacji pojęcia orientacji życiowej wraz z typologią, zaprezentowaniem czynników kształtujących te orientacje i analizą wyników badań nad orientacjami życiowymi w świetle literatury przedmiotu z ostatnich lat w ujęciu interdyscyplinarnym.
W rozdziale drugim przedstawiam charakterystykę preferowanych orientacji życiowych młodzieży w świetle przeprowadzonych badań wraz z analizą jakościowo-ilościową, która pozwala na poznanie uwarunkowań preferencji orientacji życiowych badanych i lepsze zrozumienie zachowania oraz postaw, które prezentowali na co dzień uczestnicy OSiW OHP w Krakowie.
Zakończenie książki stanowi syntetyczne przedstawienie całokształtu wyników badań i propozycje innowacyjnych działań w pracy dydaktyczno-wychowawczej, przyjmujących charakter postulatów, możliwych do ewentualnego wykorzystania w praktyce pedagogicznej kadry OHP.
Konstrukcja książki (dla potrzeb wydawniczych) została ograniczona (w stosunku do rozprawy doktorskiej) do wstępu, dwóch rozdziałów, zakończenia z wnioskami końcowymi oraz bibliografii i aneksu.
Książka jest próbą diagnozy aspiracji i planów życiowych młodzieży liceów publicznych i niepublicznych oraz czynników je warunkujących. Wpisuje się więc w nurt badań, który pozwoli prognozować kierunek zmian aspiracji młodzieży w następnych latach oraz wyznaczać obszar działań w zakresie preorientacji zawodowej. Być może także przyczyni się w jakimś stopniu do podniesienia poziomu poradnictwa zawodowego w szkołach. Wykorzystanie wiedzy z tego zakresu powinno pozwolić na racjonalne zagospodarowanie czasu pobytu młodych ludzi w liceum w celu wszechstronnego ich rozwoju. Jeśli szkoła ma się wywiązać z tych zadań, to jej najmocniejszą stroną powinny być odpowiednie kompetencje nauczyciela gotowego podjąć wysiłek związany z przygotowaniem młodego pokolenia do sprostania wyzwaniom bliskiej i odległej przyszłości, do aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym, samodzielnego i odpowiedzialnego poszukiwania własnego miejsca w świecie [Banach 2001; Szempruch 2001].
W opracowaniu zaproponowano metody przydatne do realizacji działań wychowawczych wskazanych przez podstawę programową wychowania przedszkolnego (np. budowanie przez dzieci obrazu samego siebie, wprowadzanie w świat wartości).
Autorka wprowadza Czytelnika w teoretyczne podstawy dramy i happeningu oraz warunki poprawnego stosowania ich w edukacji małego dziecka. Przedstawia również praktyczne przykłady dramy w postaci scenariuszy zarówno dram, jak i happeningów edukacyjnych. Ważnym elementem w publikacji jest opisanie stosunku dzieci, rodziców i pracowników przedszkola do tego typu przedsięwzięć.
Książka powinna zainteresować studentów wydziałów pedagogicznych (wychowanie przedszkolne i nauczanie początkowe, pedagogika opiekuńcza i resocjalizacja), nauczycieli przedszkoli, wychowawców domów dziecka, świetlic szkolnych, środowiskowych, resocjalizacyjnych oraz socjoterapeutycznych.
Zdrowe odżywianie i higiena kobiety ciężarnej to książka przeznaczona zarówno dla kobiet oczekujących dziecka, jak i tych, które planują posiadanie potomstwa. Przystępnie przedstawia zasady nie tylko prawidłowego odżywiania się, ale także zdrowego stylu życia, higieny i kosmetyki ciała. Poradnik podpowiada czytelniczkom, jak komponować swój jadłospis, aby dostarczyć sobie i rozwijającemu się dziecku wszystkich niezbędnych dla zdrowia składników, a jednocześnie zachować dobrą formę w czasie ciąży i po porodzie. W ciągu ostatnich lat zmieniły się poglądy i zalecenia dotyczące odżywiania przyszłych matek. Książka uwzględnia te nowości, a zaproponowane w niej przepisy oparte są zarówno na kuchni tradycyjnej, jak i współczesnej.
Jakie są poglądy młodych Europejczyków na swoją przyszłość? Jakie kwestie ich niepokoją, a do czego są nastawieni optymistycznie? Gdzie znajdują informacje i idee odnoszące się do różnych zagadnień i wydarzeń? Jaka, według nich, będzie ich rola w kształtowaniu własnej przyszłości?
To prekursorskie studium porównuje nadzieje i obawy młodych ludzi (pomiędzy 11. a 17. rokiem życia) w czterech bardzo odmiennych krajach Europy i znajduje między nimi wiele podobieństw. Badania zostały wsparte przez Europejską Fundację Naukową - Program ECRP, polskie Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, hiszpański międzyministerialny Komitet Nauki i Technologii (CICYT), turecką Radę Turcji ds. Badań Naukowych i Technologicznych (TUBITAK) i Akademię Brytyjską.
Książka podejmuje bardzo aktualne i ważne problemy dotyczące przyszłości młodych ludzi jako obywateli swoich państw, Europy i świata. Publikacja ma wyraźną strukturę, opartą na trzech głównych tematach – nadzieje i obawy młodych ludzi, pytanie o optymizm w kwestiach społecznych oraz działania młodzieży. Podsumowując, jest to praca bardzo wartościowa. Jestem przekonany, że spotka się ona z pozytywnym odbiorem i będzie miała znaczny wpływ na badaczy, studentów i rzeczywistych twórców polityki europejskiej.
Profesor Ian Menter, Uniwersytet w Glasgow (z recenzji)
Trudno przecenić poznawczą wartość tej książki. W mojej opinii jest to książka ważna, użyteczna dla teoretyków i praktyków, ponieważ stanowiąca rzetelne i aktualne źródło wiedzy o nastolatkach w czterech krajach Europy.
Profesor Anna Kwiatkowska, Wyższa Szkoła Zarządzania i Prawa w Warszawie (z recenzji)
What are young Europeans’ views of their future? What issues concern them, and what are they optimistic about? Where do they find out information and ideas about issues and events? What role do they think they will play in shaping their own futures?
This groundbreaking study compares the hopes and fears of young people (between 11 and 17) in four very different European countries, and identifies much common ground between them. The study was supported by the European Science Foundation ECRP programme, the Polish Ministry of Science and Higher Education, the Spanish Inter-ministerial Committee on Science and Technology (CICYT), the Turkish Scientific and Technological Research Council of Turkey (TŰBITAK) and the British Academy.
It addresses a very topical and important set of issues concerning young people and their future as citizens of their nations, of Europe and of the world. The structure of the book is sound, being based around three major themes – the hopes and fears of the young people; the question of optimism about social issues; the young people’s activities. Overall, this is an extremely valuable collection. It will, I am sure, be well received and have considerable influence on researchers, students and indeed European policy makers.
Professor Ian Menter, Glasgow University (from review)
One can hardly overestimate the cognitive value of this book. In my opinion, the book is important, useful for theorists and practitioners as it constitutes a reliable and up-to-date source of knowledge about adolescents in four European countries.
Professor Anna Kwiatkowska, University of Management and Law in Warsaw (from review)
Przez wiele lat, zajmując się porodem, zwracano uwagę jedynie na przeżycia kobiet rodzących. Ze względu na swoją specyfikę poród był odbierany jako wydarzenie na granicy ich życia i śmierci. Jednocześnie zakładano, że rodzące się dziecko pozbawione jest jakichkolwiek odczuć, w tym także doznania bólu[1]. Tymczasem jego możliwości w tym względzie są równie istotne, jak osób w późniejszych okresach życia.
Jednym z podstawowych zadań medycznych, a także największym osiągnięciem na przestrzeni ostatnich stuleci stało się obniżenie śmiertelności noworodków. Jest to wynik wdrożenia wczesnej diagnostyki oraz działań profilaktycznych. Jednocześnie, chcąc jak najskuteczniej chronić rodzące się dzieci przed największym zagrożeniem porodowym ? niedotlenieniem, coraz częściej stosowano interwencje medyczne. Większość z nich, mogąc być przydatnymi we wczesnej diagnostyce lub profilaktyce wyjątkowo rzadko występujących nieprawidłowości, stała się zagrożeniem dla olbrzymiej liczby prawidłowo przebiegających ciąż i porodów, a tym samym dla rozwoju rodzących się dzieci. Medykalizacja porodu okazała się samonapędzającą się maszyną, paradoksalnie zwiększającą zagrożenia wobec rodzącego się dziecka, zarówno w wymiarze biologicznym, jak i psychicznym oraz społecznym
Celem przedkładanego Czytelnikowi tomu jest ukazanie wybranych obszarów pracy socjalnej warunkowanych dynamiką zmian ? głównie demogra?cznych i społeczno-gospodarczych ? występujących we współczesnym społeczeństwie. Punktem wyjścia uczyniono tu proces przygotowania do zawodu pracownika socjalnego. Zebrany materiał przedstawiono w czterech częściach. Pierwszy blok zagadnień dotyczy re?eksji nad kształceniem do pracy socjalnej, czyli tendencji, wyzwań i dylematów edukacji w zakresie pracy socjalnej. W części drugiej zebrano teksty, których tematyka oscyluje wokół zagadnień związanych z funkcjonowaniem i kompetencjami podmiotów polityki zabezpieczenia społecznego. Część trzecia tomu jest poświęcona innowacyjnym rozwiązaniom w obszarze pracy socjalnej, a w ostatniej autorzy artykułów koncentrują się na wieloaspektowości pracy socjalnej.
Mamy nadzieję, że ze względu na zakres poruszanej problematyki książka zainteresuje szerokie grono odbiorców, a opisane w niej kwestie będą stanowiły inspirację do podjęcia praktyki oraz refleksji naukowej. Prezentowany zbiór adresujemy zwłaszcza do pedagogów, socjologów, polityków społecznych, osób doświadczających trudności w pracy zawodowej polegającej na profesjonalnym świadczeniu pomocy i wsparcia, jak również studentów nauk humanistycznych.
Ponadto, w monografii czytelnik znajdzie opracowania z zakresu aktywnej polityki społecznej: Elżbieta Trafiałek ?Pracownik socjalny wobec wyzwań aktywnej polityki społecznej. Halina Worach-Kardas ?Wielosektorowość w polityce społecznej i jej implikacje dla pracy socjalnej?.
Jak również teksty zestawiające stare i nowe wyzwania pracy socjalnej, np. profesor Zofii Kawczyńskiej-Butrym a także o interwencji kryzysowej Bożeny Matyjas i artykuł Anny Kotlarskiej-Michalskiej nt. ?Przestrzeń wymiany doświadczeń między teoretykami a praktykami pracy socjalnej. Możliwości i bariery?.
Życzę Czytelnikom tej książki, aby jej lektura przyczyniła się do pogłębienia własnej wiedzy na temat działania w pracy socjalnej, kształcenia do niej i sposobów pozyskiwania sojuszników (sił ludzkich) w tych trzech, wyżej wymienionych przestrzeniach ?pomiędzy?, a tym samym dała potwierdzenie sensu obranego kierunku kształcenia do tego pola aktywności.
(Z wprowadzenia do książki prof. zw. dr hab. Ewy Marynowicz-Hetki)
Autor książki poszukuje odpowiedzi na pytania o uwarunkowania dobrego zdrowia: zachowania dotyczące zdrowia, czynniki ryzyka zachorowań, profilaktyka i promocja zdrowia, skuteczne leczenie i rehabilitacja, poprawa jakości życia. Poszukiwanie odpowiedzi na pytania stawiane w tych obszarach wpływa na kształtowanie czynników poznawczych, a także na podejmowanie zachowań dotyczących zdrowia, które z kolei oddziałują na stan zdrowia i przebieg choroby. W psychologii zdrowia i psychologii klinicznej od wielu lat podkreśla się znaczenie reprezentacji poznawczej dla zdrowia i choroby. Istotne wydają się podmiotowe przekonania o możliwości wpływu na stan zdrowia: poczucie umiejscowienia kontroli zdrowia, określające źródła wpływu na stan zdrowia (działanie własne, oraz innych osób znaczących, lub przypadek) oraz przekonania o własnej skuteczności działań związanych ze zdrowiem. To one właśnie, jak wskazują dane z literatury mogą decydować o przezwyciężeniu choroby. Własna skuteczność uznawana jest bezspornie jako predykator zachowań zdrowotnych. W książce poczucie umiejscowienia kontroli zdrowia oraz przekonania o własnej skuteczności traktowane są jako wymiary indywidualnych zasobów zdrowia.
Mimo, że uwarunkowania poznawcze stanowią pewien fragment systemu czynników wpływających na zachowania dotyczące zdrowia, można przytoczyć zaobserwowane i opisane w literaturze dowody zbawiennego wpływu przekonań o własnej skuteczności w sytuacjach krytycznego zagrożenia zdrowia, jakim jest na przykład rak. Warto więc poszerzyć wiedzę i podjąć analizę roli, jaką odgrywają w przypisywanym im zakresie.
Książka składa się z ośmiu rozdziałów; cztery pierwsze mają charakter teoretyczny, poglądowy. Rozdział pierwszy poświęcony jest problemom zdrowia i choroby, które stanowią punkt wyjścia i punkt odniesienia dla omawianych zagadnień w dalszej części książki. Znajdujemy w nim wyjaśnienia i charakterystykę podstawowych pojęć dotyczących zdrowia i choroby, ze zwróceniem szczególnej uwagi na przyjęty w książce nurt poznawczy. Z szerokiego obszaru zagadnień dotyczących omawianej w pracy problematyki autor wybrał te, które wydawały się najistotniejsze, a zatem sporo miejsca zajmują zachowania oraz zasoby dotyczące zdrowia. Podmiotowe, indywidualne, poznawcze zasoby zdrowia, którymi są analizowane w książce poczucie umiejscowienia kontroli i przekonania o własnej skuteczności omówiono w rozdziałach: drugim i trzecim. Nieco więcej miejsca poświęcono poczuciu umiejscowienia kontroli, wokół którego koncentrowały się wieloletnie zainteresowania badawcze autora.
Poczucie umiejscowienia kontroli i przekonanie o własnej skuteczności są w dużym stopniu powiązane z uczeniem się zaradności lub bezradności w toku socjalizacji; dotyczy to również zachowań zdrowotnych. Z tego też względu w rozdziale czwartym omówiono zespół wyuczonej bezradności, głównie w aspekcie mechanizmów jej uwarunkowań.
Kolejne rozdziały zawierają analizę popartą wynikami badań własnych poczucia kontroli i skuteczności własnej w przebiegu takich wybranych chorób przewlekłych, jak: choroba nowotworowa (rozdział V), przewlekła obturacyjna choroba płuc (rozdział VI), ból przewlekły (rozdział VII), choroba alkoholowa (rozdział VIII).
Mając na uwadze biograficzną perspektywę rozwoju człowieka oraz społeczne przemiany w modelu życia współczesnych młodych ludzi, autorka zdecydowała się podjąć w dysertacji doktorskiej dyskurs nad wydarzeniem, które wydało się kluczem do rozstrzygnięcia powyższych wątpliwości. Materiałem badawczym, którym posłużyła się autorka, aby opisać to wydarzenie i jego następstwa, a zarazem zrealizować postawione sobie cele, były odpowiedzi na pytania wywiadu biograficznego, jaki przeprowadziła z kobietami i mężczyznami z 50 par małżeńskich. Oparte na teoretycznych podstawach badania zbudowała na zasugerowanej wcześniej dualnej perspektywie doświadczających: kobiety i mężczyzny oraz systemu, jaki oboje tworzą. W niniejszej publikacji analizie zostały poddane wyłącznie dane pochodzące z jednostkowych narracji kobiet i mężczyzn.
Książka składa się z sześciu rozdziałów. W pierwszym przybliżono Czytelnikowi teoretyczne podstawy podjętych badań empirycznych oraz poddano oglądowi wydarzenie, jakim jest przyjście na świat pierwszego dziecka z uwzględnieniem obowiązujących w psychologii rozwojowej koncepcji life-span. W kolejnych pięciu rozdziałach zaprezentowano metodologiczne podstawy badań własnych oraz (w rozdziałach od trzeciego do szóstego) ich wyniki.
Książka prezentuje adopcję, jako istotne zjawisko społeczne i kulturowe. Adopcja jest tu rozumiana jako forma zaspokajania podstawowych potrzeb osamotnionego dziecka i bezdzietnej, na ogół, pary małżeńskiej oraz etycznego choć niełatwego rozwiązania problemów rodziny biologicznej. Temat jest niezwykle aktualny. Odnosi się bowiem do bardzo delikatnego obszaru tworzenia lub rekonstrukcji życia rodzinnego. W adopcji fascynujące jest to, że obcy sobie - początkowo - ludzie, małżonkowie i dziecko tworzą rodzinę, nawiązują więź i budują wyjątkową wspólnotę, dochodząc do niespotykanej głębi uczuciowej, takiej którą nie zawsze udaje się stworzyć nawet w rodzinach o naturalnych więzach krwi. Adopcja nie jest zjawiskiem mocno reprezentowanym w liczbach, ale pomimo to budzi wielkie zainteresowanie społeczne. Przedstawiona praca składa się z czterech części podzielonych na trzynaście rozdziałów. W części pierwszej, dokonano wprowadzenia w problematykę adopcji poprzez prezentację literatury naukowej i popularnej oraz przedstawiono metodologiczne podstawy badań własnych. Część druga skupiła się na instytucjonalnych wymiarach adopcji, stanowiących jedną z najbardziej inspirujących form opieki nad dzieckiem osamotnionym i tworzenia rodziny, kształtującej się na obok form kompensacji sieroctwa społecznego. Podjęto tu próbę ukazania przysposobienia na tle wybranych czynników o charakterze historycznym oraz próby zakreślenia aktualnego stanu prawnego przysposobienia. W części trzeciej przedstawiono medialne wizerunki adopcji, tworzone w społeczeństwie polskim ostatnich kilkunastu lat. Część ostatnia pracy stanowi swoistą próbę konfrontacji obrazu medialnego: czasopiśmienniczych, telewizyjnych, filmowych, zamieszczonych w Internecie z doświadczaną przez niektóre osoby rzeczywistością. Została wykorzystana tu wiedza i doświadczenie pracowników ośrodków adopcyjno-opiekuńczych. Kolejne źródło stanowiła korespondencja złożona z listów czytelników Pani Domu, składających deklaracje adopcji dzieci ukazanych na łamach tygodnika. Również bardzo cenne dla konfrontacji wizerunków medialnych i dokumentacyjnych są wywiady przeprowadzone z rodzicami adopcyjnymi, znawcami adopcji z praktyki życiowej.
Celem niniejszej pracy jest przedstawienie najważniejszych cech Herbartowskiej pedagogiki, która jest w zasadzie filozofią nauczania wychowującego.
[...] Herbart nigdy nie przestał być filozofem i dlatego jego pedagogika pozostała otwarta na kwestie filozoficzne.
[...] z jednej strony pedagogika Herbarta może być interpretowana tylko jako część jego filozofii, a z drugiej – jego filozofowanie nabiera sensu wówczas, gdy śledzimy drogi jego pedagogicznego myślenia.
Niniejsza praca składa się z pięciu rozdziałów. W rozdziale pierwszym postaram się wprowadzić Czytelnika w bardzo złożony kontekst życia i twórczości Herbarta, odsyłając jednocześnie do mojej pierwszej książki, której znajomość wydaje mi się niezbędna do zrozumienia wielu istotnych kwestii.
Rozdział drugi poświęcony jest najważniejszym źródłom, z których Herbart czerpał wiedzę i które zainspirowały jego filozoficzno-pedagogiczne poglądy. Podstawy „pedagogiki naukowej” zostaną omówione w rozdziale trzecim. Rozdział czwarty obejmuje części składowe wychowania, które spaja Herbertowskie nauczanie wychowujące. Jego istota zostanie szczegółowo omówiona w rozdziale piątym.
Parafrazując wypowiedź Herbarta dotyczącą związku między jego poglądami filozoficznymi i pedagogicznymi, chciałbym na zakończenie tego krótkiego wstępu podkreślić, że niniejsza książka jest skierowana przede wszystkim do osób, które uprzednio zapoznają się z moją refleksją nad twórczością filozoficzną Herbarta wyrażoną w książce Johann Friedrich Herbart i jego miejsce w kontekście pokantowskiej myśli idealistycznej.
Z radością oddajemy do rąk Czytelników książkę, która w wielu szczegółowych kwestiach przybliża nas do granicy zrozumienia autyzmu. Przybliża do niej, ale jej nie przekracza. Prezentowane artykuły ukazują obecny stan wiedzy, prowadzone badania, jak i hipotezy potrzebujące weryfikacji w wielu wąskich zagadnieniach związanych ze spektrum autystycznym. Zagadnienia te mogą zainteresować nie tylko teoretyków, ale także diagnostów, terapeutów czy rodziców dzieci dotkniętych autyzmem. Świadomym zamierzeniem redaktorskim było pozostawienie Autorom swobody co do wyboru formularza czy struktury tekstów. Stąd niektóre z artykułów mają charakter przeglądowy, inne zaś oparte są na własnych badaniach.
Opracowanie, które oddajemy do rąk Czytelników, jest interdyscyplinarnym studium nad zjawiskami zachodzącymi w kulturze współczesnej. Zawiera ono artykuły badaczy z różnych ośrodków akademickich, których zainteresowania skupiają się na refleksji nad kulturą popularną i jej edukacyjnymi kontekstami.
Książka składa się z czterech części. Część pierwsza zawiera teksty, których problematyka podejmuje zagadnienie sposobów edukacyjnego ?wykorzystania? sztuki i kultury popularnej. Artykuły wypełniające część drugą koncentrują się na mediach jako przestrzeni naszej edukacji i socjalizacji. W części trzeciej znalazły się teksty dotyczące kwestii relacji kultury popularnej ze szkołą i światem młodzieży. Ostatnia część podejmuje temat powiązań kultury popularnej ze sferą duchowości i tożsamością płci.
Redaktorzy mają nadzieję, że książka ta stanie się kolejnym, inspirującym głosem w dyskusji nad rolą kultury popularnej w kształtowaniu się tożsamości współczesnego człowieka.
Problematyka życia seksualnego osób z niepełnosprawnością intelektualną w świetle literatury przedmiotu
Osoba z niepełnosprawnością intelektualną w drodze ku dorosłości i pełnemu seksualizmowi
Doświadczenia seksualne osób z umiarkowaną niepełnosprawnością intelektualną - wyniki badań własnych
Doświadczenia seksualne osób z umiarkowaną niepełnosprawnością intelektualną a wybrane cechy podmiotowe
"Chowanna" jest kompendium wskazówek na temat wychowania, kształcenia dzieci, a także stanowi pierwszą publikację polską, w której możemy znaleźć historię myśli pedagogicznej.
Dzieło Trentowskiego w myśl jego teorii filozoficznej (są 3 światy - realny, idealny i boski, czyli rzeczywisty) dzieli się na 3 części.
"Chowanna" powstała w wyniku nacisku opinii publicznej w jego ojczystym kraju. Na zapisanie książki miała też wpływ inteligencja poznańska, która starała się zapewnić Trentowskiemu źródło dochodu na obczyźnie. Trentowski pragnął również przez swoja książkę wskazać swym rodakom drogę do niepodległości. Zwrócić uwagę na znaczenie poziomu moralnego jak i intelektualnego narodu. W "Chowannie" widać także filozofię ruchu umysłowego rozwijającego się w Wielkim Księstwie Poznańskim...
Prezentowana książka pierwotnie miała być jedynie swoistym suplementem do pracy habilitacyjnej – Szlachetny pożytek. O filozoficznej pedagogice Bronisława F. Trentowskiego, nawiązującym do dwusetnej rocznicy urodzin autora Chowanny. Ogrom niedających się łatwo uporządkować myśli i wątków z wszystkich tekstów Trentowskiego sprawił, że chcąc zapanować nad tym żywiołem, autor prezentowanej ksiąski musiał ograniczyć się tylko do tekstu Chowanny, a właściwie do tych fragmentów, które nie tyle wynikają z szczególnych zainteresowań Wiesława Andrukowicza filozofią pedagogiczną, co wiążą się z jego, życiodajną obsesją ich treścią.
Dlatego autor zdaje sobie w pełni sprawę z tego, że zaproponowany wybór myśli nie może być całkowicie niezależny od wybierającego i niewinny, a zatem musi być obarczony, jak napisał w „Przedmowie” Lech Witkowski, jakąś (nie)świadomością „skali niebezpieczeństwa szkody, jaka może, a nawet musi przynieść w dopełnieniu pożytku wyboru w celu przełamania nieobecności całości”. Czy warto zaryzykować taki eksperyment myślowy?
Mimo wszystko Wiesław Andrukowicz uważa, że warto, nie tylko ze względu na „wymowne milczenie” różnych środowisk akademickich wobec faktu kilku okrągłych rocznic, bądź co bądź największego filozofa i pedagoga w naszym kraju, lecz przede wszystkim dlatego, że kompromitująca jest nie tyle jego nieobecność we współczesnych dyskursach (nie tylko filozofów i pedagogów, ale także socjologów, psychologów, politologów, a nawet teologów), ile właśnie niedowartościowana obecność. Wychodząc naprzeciw tym brakom, zwłaszcza problemowi rewitalizacji styku historii myśli pedagogicznej i najnowszych teorii pedagogicznych, z niezgodą na codzienność funkcjonowania zamkniętych enklaw historyków i teoretyków, ale z odpowiedzialnością docenienia potrzeby spajania własnych myśli z myślami klasyków, przyjmując, że rozumienie jest sposobem istnienia, przedstawiam Czytelnikowi wrażliwemu na kontakt z dziedzictwem kulturowym tę garść myśli klasyka i jego komentatorów. […]
Wiesław Andrukowicz
Choć ADHD jest najczęściej rozpoznawanym zaburzeniem rozwojowym u dzieci i młodzieży, to trudno odnaleźć w literaturze ślady analiz funkcjonowania ucznia z tym zaburzeniem, na tle zewnętrznych czynników środowiskowych. Skupianie uwagi na istocie ograniczeń dziecka podtrzymuje stereotypowe ocenianie go, jako ?nieprzystosowanego społecznie?, z jednoczesnym przypisywaniem mu intencjonalności działania.
Książka jest wynikiem poznawczego poszukiwania ucznia z ADHD w przestrzeni szkolnej, w której odnajdujemy także osoby nauczycieli, z ich osobistymi nastawieniami i ograniczeniami. Na tle medycznej, psychologicznej i pedagogicznej wiedzy o tytułowym zaburzeniu, treść książki, ukazując wyniki przeprowadzonych badań, wyjaśnia pewien łańcuch przyczynowo- skutkowy, oscylujący pomiędzy możliwościami i ograniczeniami ucznia z ADHD a nauczycielską percepcją jego problemów, która modyfikuje konkretne rozwiązania w szkolnej empirii. Co więcej, treść książki sygnalizuje mechanizm generowania określonych zachowań uczniów z ADHD pod wpływem szczególnego sposobu nauczycielskiego spostrzegania.
Czytelnik, szczególnie pedagog, nauczyciel, po zapoznaniu się z treścią książki ma szansę ustalić obiektywne źródła oceniania uczniów z ADHD. Odnajdzie również w książce wskazówki do zmiany niepożądanych, choć niezamierzonych, osobistych nastawień.
Książka przeznaczona jest zarówno dla nauczycieli praktyków, jak i studentów pedagogiki. Publikacja ma charakter teoretyczno-praktyczny. W dwóch pierwszych rozdziałach autorki przedstawiły pojęcie i rodzaje wartości oraz ich znaczenie w procesie wychowania dzieci i młodzieży, a także ogólnie w relacjach interpersonalnych. W kolejnych dwóch rozdziałach natomiast omówiły sposoby badania zjawiska przyjaźni, jego uwarunkowań i zaprezentowały wyniki badań obejmujących dzieci i młodzież. Na zakończenie zamieszczono autorski „rozwojowy model przyjaźni” oraz przykłady programów autorskich, stanowiące cenną pomoc w realizacji zajęć o przyjaźni.
Tematyka książki pozwala na rozwiązywanie aktualnych problemów w szkole oraz wpisuje się w zalecane i promowane programy ministerialne.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
