Książka zawiera informacje dotyczące istoty marzeń, ich źródeł, cech oraz powiązań z innymi pojęciami, takimi jak: fantazja, wyobraźnia, sny, aluzje, cele. Akcentuje bogactwo i różnorodność marzeń oraz związek marzeń bohaterów literackich z bohaterami rzeczywistymi. Ukazuje strukturę marzeń w kontekście literackim oraz językowe ich aspekty, głównie z punktu widzenia semantyki, metaforyki i instrumentalizacji. Rozdział "Fascynacja światem marzeń" stanowi formę popularyzacji aforyzmów, sentencji, maksym i przysłów. Dołączone aneksy i antologie mogą stanowić podstawę do pracy samodzielnej i do działań kreacyjnych nauczycieli.
Publikacja stanowi połączenie wiedzy teoretycznej i praktycznych wskazówek dotyczących metody wspomagania dzieci w ich rozwoju, jaką jest dogoterapia.Książka ta jest zupełnie nowym ujęciem tematu. Wszystkie dotychczasowe zagadnienia dogoterapii opierały sie przede wszystkim na sferze teoretycznej, podkreślając jej zalety oraz omawiając skuteczność. Publikacja ""Witaj, piesku!"" zawiera wiele propozycji konkretnych zestawów ćwiczeń, które można wykorzystać na zajęciach z psem podczas zajęć z dziećmi. Stanowi źródło inspiracji własnej pracy terapeutycznej.Część teoretyczna to przegląd literatury przedmiotu, streszczenie najważniejszych doświadczeń o wartościach terapeutycznych, jakie daje człowiekowi towarzystwo zwierząt oraz o szczególnych właściwościach psa w zakresie kontaktowania i komunikowania się z ludźmi. W dalszej części przedstawiono metodykę wspomagania rozwoju umysłowego, zadania, ćwiczenia i zabawy kształtujące metodykę wspomagania rozwoju umysłowego, zadania, ćwiczenia i zabawy kształtujące czynności umysłowe dzieci. Dobór i kolejność przedstawiono według prawidłowości rozwojowych dziecka. W dodatkach zamieszczono kwestionariusz diagnostyczny, kolorowanki, wzór do ćwiczeń grafomotorycznych do wykorzystania podczas zajęć.Publikacja adresowana jest do osób pracujących z dziećmi, nie tylko z dziećmi niepełnosprawnymi, poszukujących dodatkowych, pozytywnych czynników wpływających na proces rozwojowy, zwłaszcza małych dzieci.
Publikacja została opracowana w oparciu o wiedzę na temat czytania globalnego. Ćwiczenia opracowana tak, by mógł w nich uczestniczyć pies, którego obecność podtrzymuje u dzieci zainteresowanie i motywację do nauki. Autorka zwróciła też uwagę na rolę relaksu, koncentracji i rozgrzewki mentalnej w nauce i podała praktyczne ćwiczenia. Książka zawiera wiele pomysłów, ćwiczeń, a ich realizowanie to prawdziwa zabawa w czytanie. Praca przedstawia kilka zasad, dzięki którym każdy pedagog i rodzic będzie mógł skuteczniej wspierać dziecko w nauce czytania. Książka ta może stanowić źródło inspiracji i poszukiwań nowych metod w pracy z dziećmi. W rozdziale pierwszym Autorka ukazuje źródła i przyczyny trudności dziecka w nauce czytania. W drugim – wskazuje zalety oraz zasady pracy z udziałem psa, jak również podaje konkretne przykłady działań edukacyjnych, które zostały oparte na wybranym materiale metodycznym. W „Dodatkach” Autorka zamieszcza materiały pomocne do prowadzenia zajęć: scenariusze, karty pracy, testy. Publikacja powinna zainteresować: rodziców, pedagogów, pedagogów specjalnych i inne osoby szukające informacji na temat alternatywnych metod nauczania wspomagających rozwój dzieci zdrowych i niepełnosprawnych, rodzice dzieci z niepełnosprawnością, pracownicy i studenci uczelni pedagogicznych, a także nauczyciele przedszkoli i szkół podstawowych specjalnych i z oddziałami integracyjnymi.
Jak udoskonalić procesy zarządzania w samorządzie? Jak wdrożyć układ zadaniowy budżetu gminy?
Opracowanie jest propozycją wdrożenia do organizacji sektora publicznego, w szczególności do samorządów terytorialnych, racjonalnych metod wykorzystania publicznych zasobów finansowych.
Recenzowana książka stanowi istotny krok w kierunku uporządkowania zarządzania publicznego w wymiarze lokalnym i dobrze wpisuje się w lukę, jaka powstała w obszarze praktyki i teorii zarządzania.
prof. dr hab. Bogdan Nogalski
Przedmowa
Pieniądze szczęścia nie dają,
gdy służą tylko do zdobycia władzy.
Jednak mądrzejsi wykorzystują je
do zapewnienia sobie i innym szczęścia.
Analizując rankingi rozwojowe samorządów terytorialnych, w tym takie czynniki i mierniki rozwoju, jak: wielkość dochodów z podatków lokalnych i w ogóle udział dochodów własnych w dochodach ogółem, relacje wydatków bieżących i inwestycyjnych oraz aktywność w pozyskiwaniu środków prorozwojowych z funduszy Unii Europejskiej i krajowych funduszy celowych, można stwierdzić duże dysproporcje między gminami, powiatami i województwami w Polsce. Prowadzone przez nas badania ukazują, że zapóźnienie w rozwoju jest przede wszystkim wynikiem nieefektywnego zarządzania samorządem, w tym niewłaściwego wykorzystania zasobów lokalnych i głównie zasobów ludzkich i finansowych. Samorządy terytorialne nastawione na rozwój z wykorzystaniem transparentnej polityki, w tym na wdrożenie czytelnych planów dochodów i wydatków, i przede wszystkim na wykorzystanie potencjału intelektualnego, stąd nastawione na pozyskiwanie i wykorzystanie kwalifikacji pracowników i działaczy samorządowych oraz aktywności mieszkańców, osiągają częściej sukcesy i wygrywają na rodzącym się rynku konkurencji między organizacjami sektora publicznego. Tym samym podejmują próbę eliminacji niekorzystnego zjawiska finansjalizacji i wchodzą na drogę realizacji zadań skupionych w idei dobra wspólnego.
W prezentowanej publikacji podejmujemy próbę przekonania działaczy samorządowych, szczególnie szczebla gminnego (wybór ten jest celowy i uzasadniony w opracowaniu), do wdrożenia planów dochodów i wydatków opierających się na układzie zadaniowym, zatem takich zasad lokalnej polityki finansowej, które będą prowadzić do rozwoju lokalnego przez aktywny udział obywateli w wykonywaniu zadań oraz współdziałanie władz lokalnych z członkami samorządu w realizacji bieżących i wieloletnich programów rozwojowych.
Andrzej Józef Kozłowski
Iwona Zofia Czaplicka-Kozłowska
Prenatalny okres rozwoju człowieka w ciągu zaledwie kilku lat ewoluował z mało znaczącego rozdziału w podręcznikach medycyny do jednego z najgorętszych tematów publicznych debat, sporów i dyskusji, omawiających zarówno aspekty biologiczne, jak i etyczne zagadnienia. W polemikę tę doskonale wpisuje się głos Emilii Lichtenberg-Kokoszki, cenionego eksperta z zakresu pedagogiki, psychologii i medycyny, autorki i współautorki szeregu publikacji, mających na celu przybliżyć odbiorcy ten najbardziej tajemniczy z etapów życia człowieka. Zanim się urodziłem to jednak głos wyjątkowy, daleki od zwyczajowego w tej sytuacji etycznego zacietrzewienia; w trzech przejrzyście zbudowanych rozdziałach autorka przedstawia, w czystej formie wykładu, naukowe fakty dotyczące życia płodowego podzielonego na etapy zgodnie z klasyfikacją J. Langmana: okres rozwoju listków płodowych, okres zarodkowy i okres płodowy.Całość uzupełnia znakomita bibliografia przedmiotu, pozwalająca zainteresowanym samodzielnie pogłębiać wiedzę.
Seria wydawnicza "Przywrócić Pamięć" ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911-1939.
Seria wydawnicza "Przywrócić Pamięć" ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911-1939.
Seria wydawnicza "Przywrócić Pamięć" ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911-1939.
Seria wydawnicza "Przywrócić Pamięć" ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911-1939.
Seria wydawnicza Przywrócić Pamięć ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 19111939.Reprint wydania z 1917 r.: SKAUT W OBOZIE. KijówW polu tylko, w ciągłem obcowaniu z przyrodą, osiągniemy te wyniki jakie osiągnąć można w nowym systemie wychowania, jakim jest skauting. Wskazówkami, które podaję w niniejszym podręczniku, pragnę ułatwić zadanie zżycia się z przyrodą.Najłatwiej można w tym celu wykorzystać życie w obozie, ale winno ono być połączeniem przyjemności i pracy, muszą więc skauci sami wykonywać wszelkie prace złączone z życiem w obozie, a oddawszy swą zręczność i pomysłowość, uprzyjemnią je sobie całym szeregiem drobnych, łatwych do wykonania urządzeń dla wygody.Postarałem się zebrać możliwie szeroki materjał z literatury skautowej i dołączywszy do tego wyniki kilkuletniej praktyki opiszę cały szereg prac obozowych; zaznaczam, że podaję tylko te, które miałem możność wykonać sam na ćwiczeniach.W pracy swej korzystałem z literatury francuskiej Livre de l'claireur przez kap. Royet'ta; Les eclaireures tłomaczenie z oryginału Baden Powell'a, rosyjskiej , polskiej Instrukcji technicznej, Podręcznika dla Kierowników Kolonji i Letnisk X. K. Lutosławskiego, Harce młodzieży polskiej Schreibera i Piaseckiego oraz artykułów Kozielewskiego, Małkowskiego i własnych umieszczanych w Skaucie Lwowskim.Książka ta pisaną jest raczej dla kierowników skautowych, ale i młodzież może z niej znakomicie skorzystać, może ona posłużyć do opracowania całego szeregu sprawności czysto skautowych naprz.: budowniczego od namiotów, szałasów, wogóle mieszkań, specjalistę od budowy kuchni i t. p.Na zakończenie na tem miejscu składam podziękowanie za opracowanie przepisów do kuchni obozowej p. Eli Grabskiej, za pomoc w rysunkach p. A. Bayer, oraz wszystkim tym, którzy w jakichkolwiek bądź sposób ułatwili mi opracowanie niniejszego podręcznika.St. G.Kijów, 8/V 1917 r.
Przedstawione w tej pracy materiały wskazują na rozległość i złożoność badanego zagadnienia. Podstawową trudnością była konieczność dokonywania selekcji informacji z punktu widzenia ich ważności. Zabieg ten wywołał wiele wątpliwości, gdyż większość informacji wydawała się istotna, a ich odrzucenie mogło spowodować luki w ciągłości omawianego procesu. Wykorzystanie obszernej literatury pozwoliło na przynajmniej zarysowe przedstawienie tła społecznego i naukowego kształtujących się poglądów, sytuacji rodziny ubogiej i przestępczości młodzieży.
Problem dzieci i rodzin w gorszej sytuacji społecznej życiowej i materialnej w XVI–XX wieku był podejmowany przez czynniki kościelne, społeczne i państwowe. Silniejszy rozwój poglądów i inicjatyw społecznych w tym zakresie zaznaczył się już w XIX wieku, ale przede wszystkim po I wojnie światowej, w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Ewolucja tych poglądów wiąże się w zasadzie z rozwojem pedagogiki naukowej i wyodrębnieniem się z filozofii wielu dyscyplin naukowych, takich jak psychologia czy socjologia.
Poradnik niezbędny dla emeryta, który pragnie się cieszyć życiem bez uszczuplenia zawartości portfela. Zachęca do działania, do walki z stereotypowym wyobrażeniem człowieka na emeryturze, który – jak mawiają satyrycy - nie wie, czy lepiej położyć się do łóżka wcześniej, by nie nudzić się przez cały wieczór, czy też przed północą, by nie nudzić się od rana.
Strach przed kolejnym dniem, niepewność, nastrój przygnębienia, poczucie wyobcowania, pustka, samotność, utrata chęci do życia, mogą się przytrafić każdemu. Kiedy jesteśmy czynni zawodowo, nie mamy czasu, by drobiazgowo analizować stany emocjonalne. W uwalnianiu się od negatywnych emocji pomaga nam praca zawodowa, obowiązki, codzienny kontakt z ludźmi.
Co począć w sytuacji, kiedy przeszliśmy na emeryturę, gdy odebrano naszej psychice i organizmowi wszystko, co daje aktywność zawodowa? Czy mamy poddać się losowi, zaakceptować biernie nowy etap naszego życia?
„Być emerytem to bardzo trudne zajęcie, bo polega głównie na zadawaniu się ze sobą” – powiadają twórcy mało życzliwych uwag.
Autor poradnika Jak się nie nudzić na emeryturze wychodzi z innego założenia:
Inspiruje i zachęca do działania.
Sugeruje, co zrobić z nadmiarem czasu, którego na emeryturze nie umiemy sobie wypełnić.
Podpowiada, jak dostrzec jasne strony „nowego życia”, jak zaplanować codzienność, poranki i wieczory, kiedy człowiek budzi się z niechęcią i wieczorem nie może zasnąć.
Podaje wiele adresów, wskazuje miejsca, gdzie warto się udać, choćby na chwilę.
Jego rady mogą okazać się lekarstwem na nudę, wskazówki – zachętą, bodźcem do zmiany sytuacji na lepsze.
Poradnik został przygotowany tak, aby między czytelnikiem a doradcą nawiązały się sympatia i porozumienie oparte na zaufaniu.
Zapoznajmy się najpierw ze spisem treści do poradnika Jak się nie nudzić na emeryturze, aby przekonać się do myśli Joanny Chmielewskiej: ”Lepiej grzeszyć i żałować. Niż żałować, że się nie grzeszyło”.
Książka, którą oddajemy w ręce Czytelników, obejmuje teksty o różnym poziomie „naukowości”. Jedni autorzy dokonują analiz metodologicznych, wyjaśniając funkcjonowanie Makatonu w szerokim kontekście, inni natomiast opisują pracę przy bardzo konkretnych przypadkach. Tę cechę należy uznać za walor publikacji, ponieważ w ten sposób prezentuje ona obszerny zakres możliwości stosowania polskiej wersji metody Makaton. Jest to pierwsza tego typu książka zbierająca doświadczenia specjalistów, nauczycieli i rodziców, potwierdzające skuteczność metody, która znacząco zmienia jakość życia zarówno dzieci, młodzieży, jak i osób starszych, mających trudności w porozumiewaniu się z otoczeniem. Dzięki Makatonowi stali się oni rzeczywistymi uczestnikami życia społecznego na wszystkich dostępnych im poziomach.
Mam nadzieję, że książka opisująca metodę Makaton będzie wsparciem dla wszystkich, którzy codziennie podejmują trud przełamywania barier komunikacyjnych.
dr Bogusława B. Kaczmarek – autorka polskiej wersji Makatonu
Książka ta zawiera zestaw ćwiczeń nazwanych na nasze potrzeby kartami prac wraz z rozwiązaniami stworzony na bazie wieloletnich doświadczeń płynących z naszej pracy zawodowej oraz dostępnej literatury. Nie opiera się ona na konkretnej metodzie. Ćwiczenia o różnym stopniu trudności oraz zróżnicowanej tematyce, bazujące na wiedzy ogólnej, nadają się do prowadzenia zajęć o charakterze zarówno indywidualnym, jak i grupowym. Prowadzący może na swój sposób oraz na własne potrzeby modyfikować i łączyć poszczególne zajęcia. Wielorakość zadań umożliwia pracę z podopiecznymi z różnymi stopniami zaawansowania choroby. Proponowane przez nas zajęcia to: anagramy, krzyżówki, wykreślanki, zadania opierające się na skojarzeniach, podstawowej wiedzy matematycznej, geograficznej i polonistycznej.
Najlepsze rezultaty osiąga się w początkowym etapie choroby, nie można jednak zapominać o tym, że terapia pozytywnie oddziałuje na chorego także w późniejszym okresie. Pacjent może uczestniczyć w różnych metodach terapii: psychoterapii, gelatoterapii, rehabilitacji, muzykoterapii, choreoterapii, dramatoterapii, treningu orientacji, terapii zajęciowej, relaksacji i innych. Wymierne efekty pracy uzyskujemy dzięki holistycznemu podejściu do osób dotkniętych otępieniami.
Istotne cechy:
- przejrzystość i czytelność kart
- karty pracy z odpowiedziami
- różnorodna tematyka
- możliwość modyfikacji ćwiczeń
- zróżnicowany stopień trudności
- skierowany do różnych grup zawodowych (psycholog, pedagog, pielęgniarka, opiekun medyczny, neurologopeda, terapeuta) oraz do chorych i opiekunów rodzinnych
- ćwiczenia stworzone na bazie praktyki zawodowej
Z poważaniem,
Katarzyna Sabela
Mirosława Cuper
Prezentowana praca zawiera m. in. badania autorki dotyczące wpływu procesu terapeutycznego na stopień autyzmu i rozwój psychoruchowy. Celem badań było także określenie związku między stopniem autyzmu a poziomem i profilem rozwoju psychoruchowego dzieci. Wyniki tych badań mogą być zastosowane przez terapeutów w ich pracy z osobami dotkniętymi autyzmem, a także w diagnozie i profilaktyce tej choroby. Książka adresowana do specjalistów zajmujących się problematyką autyzmu, studentów oraz rodziców dzieci dotkniętych tą chorobą.
Wśród pozycji wydawniczych poświęconych problematyce rozwoju i jego wspomagania u dzieci z zespołem Downa proponowana książka będzie pozycją szczególną. Obejmuje bowiem nie tylko aspekty medyczne, psychologiczne oraz społeczne odnoszące się do tego zespołu zaburzeń rozwoju, ale także ujmuje je w perspektywie terapeutycznej, ukonkretnionej opisem wybranych metod postępowania. Ponadto znajdziemy w książce wypowiedzi rodziców wychowujących dzieci z zespołem Downa, wypowiedzi samych dzieci, jak też informacje pomocne w poszukiwaniu miejsc, w których znaleźć można pomoc terapeutyczną oraz społeczne wsparcie.Z recenzji prof. dr hab. Ireny Obuchowskiej Książka dostępna w wersji elektronicznej w następujących witrynach:
,,Pojmowanie oporu jako swoistej dynamicznej perspektywy przełamującej ograniczenia jest działaniem zorientowanym na określony cel, w którym wartościowanie świata idzie w parze z realizacją własnych celów życiowych"" - tak we Wstępie nakreśliła źródło powstania książki jej redaktor, Ewa Bilińska-Suchanek. Jakkolwiek teoria oporu posiada już pokaźny dorobek naukowy, wciąż sama boryka się z oporem społecznym wobec niej samej. O sile i słabości kategorii oporu pisze obszernie Lech Witkowski, natomiast opór jako składowa poetyki wolności jest tematem artykułu Bilińskiej-Suchanek. Ujęcie socjologiczne zaprezentował Sławomir Pasikowski, określając etyczny i aksjologiczny charakter przeciwstawiania, a Paweł Murzicz, na podstawie biopolityki Foucaulta, buduje pojęcie ,,biopedagogiki"". poleca Impuls Anonimowość, będąca skutkiem konsumeryzmu, niszczy jakąkolwiek chęć oporu, jak udowadnia Grzegorz Piekarski, za to deformacja i/lub estetyzacja ciała to, w opinii Marty Glinieckiej, widoczny znak oporu społecznego. Opór, w powiązaniu z samotnością, staje się nieodłącznym elementem gry pomiędzy władzą i represją (Anetta Jaworska), natomiast w kontekście szkoły jedynie zintegrowana wspólnota (brak oporu) dyrektora i nauczycieli gwarantuje sprawność funkcjonowania szkoły (Jolanta Maciąg). Marta Anna Sałapata pyta, czy instytucje edukacyjne przygotowują do zmierzenia się z sytuacją progową, a Małgorzata Mogielnicka pisze o podwójnym wykluczeniu społecznym osób starszych (skutek stereotypów i samomarginalizacji). Anna Rożnowska analizuje jakość egzystencji ludzi żyjących w dobrych warunkach oraz tych, których życie upływa w chronicznym stresie. Teoretyczną rekonstrukcję oporu wobec wpływów społecznych przedstawia Sławomir Pasikowski, a kształtowanie się tożsamości lokalnej omawia Telimena Ryta. Justyna Ratkowska-Pasikowska podejmuje temat tabu, jakim wciąż jeszcze jest zagadnienie dziecięcej seksualności, a Piotr Modzelewski wskazuje te przekonania na temat ludzkiej kondycji, które mogą wpływać na nauczanie młodego pokolenia. Opór ucznia wobec szkoły, na przykładzie gimnazjum, przedstawia Anna Babicka-Wirkus, podczas gdy Walenty Pasieki wskazuje rodzinę jako miejsce narodzin oporu konformistycznego młodzieży. Swoistą ciekawostką jest ostatni z artykułów w zbiorze, autorstwa Przemysława Frąckowiaka - Prawa człowieka nie dla wszystkich. Opór społeczny wobec najstarszego zawodu świata - prostytucji.
Stałym elementem życia codziennego, od wczesnej młodości - a nawet dziecięctwa - do późnej starości. Ta ,,światowa epidemia współczesnych czasów"", jak określiło zjawisko ONZ, przypadła w szczególnym udziale nauczycielom jako grupie zawodowej żyjącej w ciągłym stanie podwyższonej gotowości. Stres w pracy nauczyciela płynie z rozmaitych źródeł: psychicznych, umysłowych, emocjonalnych, a nawet fizycznych - sami pedagodzy obserwują jego działanie i zgubne skutki, z którymi zmagają się na co dzień, bez wsparcia ze strony społeczeństwa (co więcej: opinia społeczna, a raczej rządzące nią stereotypy, to kolejny czynnik stresogenny). I chociaż stres zawodowy pedagogów stał się przedmiotem dociekań naukowych już w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku, to polska bibliografia przedmiotu pozostaje wyjątkowo szczupła. Lukę tę znakomicie uzupełnia publikacja Stanisława Korczyńskiego, oparta na przesłankach metodologicznych, wykorzystująca współczesne teorie stresu i badania własne.
Jak pisał amerykański pedagog John Holt, ,,dziecko potrzebuje prawa do unikania tych przeżyć, które niszczą jego rozwój"", jednak, często nieświadome swych praw i bezbronne wobec świata dorosłych, potrzebuje ,,świadomego jego praw i mechanizmów ich ochrony"", kompetentnego i celowo wykształconego nauczyciela-pedagoga. Tymczasem zagadnienie edukacji na rzecz praw dziecka w programie nauczania akademickiego zajmuje wciąż marginalne miejsce - publikacja Małgorzaty Kozak jest więc próbą przywrócenia właściwej hierarchii, próbą połączenia fragmentarycznych rozważań naukowych z rzeczywistą dydaktyką, czyli autentycznymi szkolnymi przeżyciami. Dlatego też Autorka podchodzi do tematu wieloaspektowo: przytacza regulacje prawne, analizuje miejsce i rolę edukacji na rzecz dziecka w dydaktyce uniwersyteckiej, wreszcie - przedstawia autorski plan metodyczny nauczania edukacji do praw dziecka, całość wieńcząc propozycją nowego przedmiotu w programie Studiów nauczycielskich i pedagogicznych: Konwencja o prawach dziecka - implikacje pedagogiczne.
Są to ćwiczenia i zabawy do wykorzystania w pracy dydaktyczno-terapeutycznej dla nauczycieli i terapeutów pracujących z dziećmi o specyficznych potrzebach edukacyjnych. Program przeznaczony jest do realizacji w pracy terapeutycznej w przedszkolach masowych, z grupami integracyjnymi oraz w przedszkolach integracyjnych, jak również w zajęciach terapeutycznych w klasach młodszych szkół podstawowych i specjalnych. Celem programu jest umożliwienie dzieciom niepełnosprawnym zdobycia wiedzy i umiejętności na miarę ich możliwości, w warunkach przedszkola ogólnodostępnego, kształtowanie właściwych interakcji międzyosobowych, kształtowanie postaw otwartości i samoakceptacji. Pełna realizacja tego celu da pedagogom możliwość stworzenia optymalnego planu psychostymulacji dzieci niepełnosprawnych i przygotowanie ich do względnie niezależnego funkcjonowania w społeczeństwie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
